Ghost
Chapter icon · UI_ChapterIcon_Snezhnaya

Story Chapters

เพลงรัตติกาลแห่งวิญญาณ

Archon QuestsChapter number: บทที่ 7: ฉากที่ 2Location: Snezhnaya

Story evidence

Chapter quests

5

ม่านสีขาวร่วงหล่น

Open quest →
Quest flow
1

พักผ่อนจนถึงวันถัดไป (10:00 - 12:00)

Open step page →
2

ไปยังโรงละคร Korolevskiy

Open step page →
3

ไปยังโรงละคร Korolevskiy

Open step page →
Conversation 1 · 3 linesOpen full page →

Kulish:อากาศหนาวขนาดนี้ ไม่รู้ว่าอีกสักพักหิมะจะตกหนักขึ้นรึเปล่านะ...

Kulish:มาดู Odette ใช่มั้ย? ช่วยแสดงตั๋วรอบซ้อมด้วย

Kulish:...ไม่มีปัญหา ส่งตั๋วมาให้ฉันได้เลย ขอบคุณ รีบเข้าไปข้างในเถอะ ข้างนอกอากาศหนาว

4

ไปยังโรงละคร Korolevskiy

Open step page →
5

เตรียมตัวชมการแสดง

Open step page →
Conversation 1 · 5 linesOpen full page →

Traveler:(เรื่องที่ว่า Odette จะใช่ "Lelek" รึเปล่า... ไว้รอให้จบการแสดงแล้วค่อยไปหาเธอละกัน)

Traveler:(จำได้ว่า Childe บอกว่าจะมากับ Tonia นี่นา... Tonia น่าจะมาถึงแล้วรึเปล่านะ?)

Traveler:(ไหนดูซิ มีคนไหนที่ดูเหมือน Tonia บ้างนะ... ผู้ชมรอบซ้อมมีน้อยจังแฮะ เหมือนจะมีคนที่คุ้นหน้าคุ้นตาอยู่ด้วย...)

Traveler:(คุณ Chugunov คนนั้นมาดูการแสดงอีกแล้วเหรอ เอ๋ นั่นใช่ Mitya รึเปล่านะ แล้วก็เจ้าหน้าที่ของ Fatui ที่ชื่อ Valeriy ก็อยู่ด้วย คงจะมาจับ Mitya อีกแล้วสิท่า)

Traveler:(อ๊ะ... การแสดงเหมือนจะเริ่มแล้ว ยังไม่เห็นเด็กผู้หญิงที่น่าจะเป็น Tonia เลย นั่งลงก่อนดีกว่า ไว้การแสดงจบแล้วค่อยว่ากันอีกที)

Conversation 2 · 107 linesOpen full page →

เหล่าผู้ชม:(ปรบมือ)

Rampana:สวัสดีผู้ชมทุกท่านที่มาในวันนี้ ฉันเป็นพนักงานของโรงละครนี้

Rampana:การแสดงในวันนี้คือการแสดงระบำคลาสสิกของ Snezhnaya "ตามหาจิตวิญญาณ" ที่กลับมาเปิดการแสดงอีกครั้งเป็นครั้งแรก ซึ่งมันมีความหมายมากอย่างยิ่ง

Rampana:ทางโรงละครของเรา อยากจะถ่ายภาพหมู่ร่วมกับนักแสดง ทีมงาน และผู้ชมทุกท่านในรอบนี้ไว้เป็นที่ระลึก ขอรบกวนผู้ชมทุกท่านขึ้นมาบนเวทีด้วย...

Dymov:มา ทุกคนยืนชิดกันหน่อย มองกล้องนะ... หนึ่ง... สอง... สาม!

Valeriy:พอใจรึยัง คุณนักวิทยาศาสตร์พลังงาน? หวังว่าวันนี้คุณจะไม่มีแผนการหลบหนีอื่น ๆ มาเพิ่มงานให้ฉันอีกนะ

Mitya:ฮ่า ๆ คุณก็พูดไป คุณเจ้าหน้าที่ ฉันก็แค่เปลี่ยนวิธีเชิญคุณมาชมการแสดงใหม่ของคุณ Odette ด้วยกันก็เท่านั้นเอง

Mitya:สุดยอดไปเลยใช่มั้ยล่ะ? ฉันขอแนะนำให้คุณทำเหมือนฉัน หางานอดิเรกที่ช่วยเติมเต็มจิตใจ ในช่วงนอกเหนือจากเวลางานด้วยนะ

Valeriy:การแสดงก็ดีจริง ๆ นั่นแหละ แต่ฉันขอแก้หน่อยนะ นี่ไม่ใช่นอกเวลางาน แต่เป็นเวลางานต่างหากล่ะ

Mitya:จะในเวลางานหรือนอกเวลางาน ก็เป็นสิ่งที่มนุษย์ตัดสินใจเองไม่ใช่รึไง ถ้าเข้มงวดเกินไป เทคโนโลยีของมนุษย์ก็จะไม่มีวันก้าวหน้านะ คุณเจ้าหน้าที่

Valeriy:พวกเราออกไปได้รึยัง?

Mitya:เร็วขนาดนี้เลยเหรอ? ฉันยังอยากจะดื่มด่ำกับบรรยากาศที่นี่อีกสักหน่อย... ก็ได้ นี่ฉันขอมากไปเหรอ? แต่ฉันว่าก็ไม่นี่นา...

Mitya:ถ้างั้นเราไปกันเถอะ คุณเจ้าหน้าที่ คุณนำทางเลย พาเรากลับไปใน "เวลาทำงาน" ที

Traveler:(น่าจะเป็นเธอแน่ ๆ... ผู้ชมคนเดียวในที่นี้ที่อายุตรงตามเกณฑ์...)

Traveler:ขอโทษนะ... ใช่ Tonia รึเปล่า?

Tonia:เอ๋...

Traveler:วันนี้พี่ชายของเธอมีธุระ ฉันเลยมาแทนเขาน่ะ ไม่ต้องเป็นห่วงเขาหรอก

Tonia:อื้ม ก็ได้ ต้องรบกวนคุณแล้วนะ

Tonia:แค่กแค่ก... แค่กแค่ก...

Traveler:เธอเป็นอะไรรึเปล่า? ไม่สบายเหรอ?

Tonia:แค่ก... ไม่ ฉันไม่เป็นไร ไม่ต้องห่วง...

Traveler:(หรือว่าเป็นเพราะวันนี้อากาศหนาวเกินไป ตอนที่มาเลยเป็นหวัด?)

Chugunov:...ไม่ได้เห็นหิมะตกหนักขนาดนี้มาตั้งนานแล้ว หายากจริง ๆ

Dymov:ใช่ ข้างนอกขาวโพลนไปหมด มองอะไรไม่เห็นเลย ฉันไม่เคยเห็นหิมะตกหนักขนาดนี้มาก่อนเลย

Shram:หาที่หลบก่อนดีกว่า ออกไปข้างนอกในอากาศแบบนี้ เรื่องหลงทางน่ะแค่เรื่องเล็ก แต่ถ้าตัวแข็งจนล้มป่วยไปจะแย่เอา

Mitya:ถ้างั้น ดูเหมือนว่าเราก็ไม่จำเป็นต้องรีบกลับไปขนาดนั้นนี่นา คุณคิดว่าไง?

Valeriy:...รอดูก่อนละกัน

Mitya:เอาน่า อย่าทำหน้าเครียดไปเลย ในเมื่อฟ้าลิขิตมา ให้เป็นช่วงเวลาพักผ่อนแสนวิเศษแบบนี้แล้ว ก็ต้องตักตวงความสุขให้เต็มที่สิ

Dymov:จะว่าไปแล้ว ฉันรู้มาว่าแถวนี้มีโรงแรมเล็ก ๆ อยู่ที่หนึ่ง ที่นั่นมีผ้าห่มเตรียมไว้ให้แขกที่เข้าพักใช้เพียบเลย

Dymov:ฉันคุ้นเคยกับเส้นทางดี งั้นฉันแอบไปยืมมาให้สักสองสามผืนดีกว่า คนที่รีบกลับบ้านจะได้เอาไปคลุมตัวกลับไปได้ แค่จำไว้ว่าต้องเอามาคืนพวกเขาก็พอ

Mitya:นี่คุณ ฉันว่าไม่ต้องขนาดนั้นหรอก...

Dymov:เอาน่า~ ไม่เป็นไร ๆ พวกคุณรออยู่เฉย ๆ ก็พอ

Chugunov:เป็นคนที่ใจดีจริง ๆ นะ ดีมากเลย ภรรยากับลูกสาวของฉันยังรออยู่ที่บ้าน พอได้ผ้าห่มแล้วก็ต้องรีบกลับไปแล้วล่ะ

Mitya:หรือว่าพวกเรา... ก็ต้องคลุมผ้าห่มกลับไปที่กรมสรรพาวุธด้วยเหรอ?

Valeriy:ไม่ต้องห่วงหรอก ฉันจัดคนไว้ล่วงหน้าแล้ว ถ้าฉันยังไม่กลับไปที่กรมสรรพาวุธ ภายในเวลาสามชั่วโมงครึ่งหลังจากเริ่ม "ปฏิบัติการโรงละคร" ก็จะมีกองกำลังติดอาวุธมาคอยรับเอง

Valeriy:ถึงตอนนั้นพวกเขาจะคุ้มกันเรากลับไป คุณเป็นบุคคลสำคัญของกองทัพ เพราะฉะนั้นเราต้องตัดความเสี่ยง ที่อาจเกิดจากสภาพอากาศทิ้งไปให้หมด

Mitya:"ปฏิบัติการโรงละคร"... กะอีแค่ตามจับฉันที่แอบหนีเที่ยวกลับไปเนี่ยนะ ถึงขั้นต้องตั้งชื่อให้เป็น "ปฏิบัติการ" ทุกครั้งเลยเหรอ?

Mitya:คุณนี่ทำให้ฉันรู้สึกลำบากใจที่จะทำผิดเลยจริง ๆ...

Traveler:หิมะตกหนักไม่เบาเลยนะ รอที่นี่กันก่อนแล้วค่อยไปเถอะ ร่างกายเธอยังดูไม่ค่อยดีเลยนะ

Tonia:อืม ไม่แน่ว่าอีกสักพักพี่ชายอาจจะมารับฉันก็ได้

Traveler:(ต้องไปทำเรื่องสำคัญละ ไปหา Odette ที่หลังเวทีกันดีกว่า ยังไงเรื่องของ "Lelek" ก็ต้องถามตรง ๆ ให้รู้เรื่อง)

Kulish:เดี๋ยวก่อนนะ ไม่ทราบว่ามาหาใครเหรอ?

Kulish:อ๋อ เป็นแฟนคลับสินะ? วันนี้เป็นแค่การซ้อมน่ะ ไม่มีช่วงต้อนรับแฟนคลับ คุณ Odette กำลังพักผ่อนอยู่

Kulish:ขอโทษด้วยนะ ตอนนี้หลังเวทีห้ามบุคคลที่ไม่ใช่นักแสดง และทีมงานเข้าออกชั่วคราวน่ะ

Traveler:(เอ๋ นี่เรามาไม่ถูกจังหวะเหรอ... งั้นรอไปก่อนละกัน ยังไงก่อนที่หิมะจะซาลง Odette ก็คงยังไม่ออกไปไหนหรอก)

หนึ่งชั่วโมงต่อมา พายุหิมะก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะเบาลง...

Torgov:ผ่านไปนานขนาดนี้แล้ว ทำไมคนที่ไปเอาผ้าห่มนั่นยังไม่กลับมาอีก?

Shram:นั่นสิ หิมะยังตกหนักขนาดนี้ หมอนั่นจะไม่เป็นอะไรแน่นะ?

Chugunov:ไม่ว่าเขาจะไปเจอเรื่องอะไร ฉันก็แค่อยากจะบอกว่า ฉันเกลียดคนที่เอาแต่ให้สัญญาปากเปล่า แล้วก็ทำให้คนอื่นต้องผิดหวังสุด ๆ

Chugunov:นาน ๆ ทีฉันจะทำกับพนักงานของฉันแบบนี้ มันก็พอได้อยู่...

Mitya:คุณดูร้อนใจนะ คุณ Valeriy

Valeriy:นี่ก็เกือบสี่ชั่วโมงแล้วนะ ตั้งแต่ออกจากกรมสรรพาวุธจนถึงตอนนี้ ตามแผนที่วางไว้ คนจากกองทัพควรจะมารับตั้งนานแล้วสิ

Valeriy:พวกเขารู้ว่าสิ่งที่ฉันเกลียดที่สุด คือการไม่ตรงต่อเวลาและทำแผนพัง... เว้นแต่ว่าจะเจอสถานการณ์ที่ร้ายแรงมาก ๆ ไม่อย่างนั้น ก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่ตอนนี้ยังไม่โผล่มาอีก

Mitya:พายุหิมะขนาดนี้ยังไม่เรียกว่าร้ายแรงอีกเหรอ?

Valeriy:คุณ Mitya ในโลกนี้มีแค่ไม่กี่อย่างหรอก ที่จะขัดขวางกองทัพ Snezhnaya ได้ และพายุหิมะก็ไม่ใช่หนึ่งในนั้นแน่นอน

Mitya:ถ้างั้นก็ออกไปดูหน่อยมั้ยล่ะ บางทีพวกเขาอาจจะอยู่ข้างนอกนั่น และกำลังรอคำสั่งของคุณถึงจะกล้าเข้ามาก็ได้

Valeriy:อย่ามาเดาอะไรไร้สาระ จนกว่าจะพาคุณกลับไปที่กรมสรรพาวุธ ฉันไม่คิดจะออกห่างจากคุณ แม้แต่ก้าวเดียวหรอก

Soboleva:ฉันว่าพายุหิมะลูกนี้... อาจจะไม่ใช่พายุหิมะธรรมดา...

Soboleva:ตอนที่คนนั้นออกไปเมื่อกี้นี้ เหมือนว่าจะหายตัวไปในพริบตาเลย ไม่รู้ว่าฉันตาฝาดไปรึเปล่า

Shram:"พายุหิมะกินคน" งั้นเหรอ? นี่ยังไม่ค่ำเลยนะ อย่ามาเล่าเรื่องผีเลยเพื่อน

Alyosha:Traveler ทำไมไม่บอกล่วงหน้าล่ะว่าวันนี้จะมา

Alyosha:ที่แท้ก็ไม่ได้มาหาฉันกับ Vodyanitsa หรอกเหรอ Odette ยังอยู่หลังเวทีน่ะ

Alyosha:เอ๊ะ พายุหิมะข้างนอกแรงขนาดนี้เลยเหรอ ฉันมัวแต่ช่วยงานอยู่หลังเวทีเลยไม่ทันสังเกต มิน่าล่ะผู้ชมถึงยังไม่กลับกัน

Traveler:อากาศแบบนี้ ที่ Snezhnaya ก็เจอได้ไม่บ่อยเหมือนกันใช่มั้ย?

Alyosha:ใช่ ถ้าหนักขนาดนี้น่ะ... ฉันน่าจะเคยเห็นข้างนอกเมือง แต่ยังไม่เคยเจอในเมืองมาก่อนเลย

Alyosha:ไม่สิ... ในนอกเมืองเองก็อาจจะไม่เคยเห็นเหมือนกัน หิมะนี่... ตกหนักผิดปกติอยู่นะ

Traveler:(หิมะที่ตกหนักจนผิดปกติขนาดที่แม้แต่ Alyosha ยังรู้สึกว่าผิดปกติ... หรือว่าจะเกี่ยวข้องกับมอนสเตอร์ที่ปรากฏตัวใน Snezhnaya เมื่อเร็ว ๆ นี้?)

Alyosha:จะให้เราทุกคนติดอยู่ที่นี่ต่อไปก็คงไม่ดี ต้องมีใครสักคนออกไปดูสถานการณ์หน่อย

Traveler:ให้ฉันไปด้วยมั้ย?

Alyosha:ไม่ต้องหรอก ฉันมีประสบการณ์อยู่ข้างนอก ในวันพายุหิมะโหมกระหน่ำมาเยอะแล้ว อีกอย่างฉันเป็นเจ้าหน้าที่ของที่นี่ส่วนเธอเป็นผู้ชม เรื่องนี้ควรจะเป็นหน้าที่ของฉันมากกว่า

Alyosha:ทุกคนที่อยู่ตรงประตู ระวังอย่าให้รองเท้าเปียกเพราะหิมะนะ เวลาหิมะตกหนัก ๆ สิ่งที่สำคัญที่สุด คือต้องดูแลนิ้วเท้าของตัวเองให้ดี

Shram:นายจะออกไปข้างนอกเหรอ สหาย ระวังตัวด้วยนะ เมื่อกี้เพื่อนคนนั้นบอกว่า พายุหิมะนี่มันกินคนได้เลยนะ

Alyosha:ขอบคุณที่แนะนำนะ ฉันจะระมัดระวังให้ดีอยู่ละ แค่จะดูสถานการณ์ข้างนอกสักหน่อยน่ะ

Alyosha:ฟู่ว...

Soboleva:กลับมาแล้ว กลับมาแล้ว เป็นยังไงบ้าง ข้างนอกตอนนี้สถานการณ์เป็นยังไง?

Valeriy:เห็นทหารที่ลาดตระเวนอยู่แถวนี้บ้างรึเปล่า?

Alyosha:พายุหิมะนี้... มีบางอย่างไม่ชอบมาพากล

Alyosha:ข้างนอกไม่มีใครเลย ฉันไม่เจอใครสักคน บรรยากาศก็แปลกมาก ๆ

Alyosha:นี่ไม่น่าจะใช่พายุหิมะธรรมดา บางทีอาจเกี่ยวกับเหตุการณ์บางอย่าง ที่เกิดขึ้นในประเทศช่วงนี้ ฉันแนะนำว่าทุกคนอย่าเพิ่งออกไปไหน จนกว่าหิมะจะหยุดตกนะ

Torgov:มันขนาดนั้นเลยเหรอ? จะเวอร์ไปหน่อยรึเปล่า พวกเราคนตั้งเยอะแยะ จะต้องมาติดหิมะอยู่ที่นี่กันหมดเนี่ยนะ?

Soboleva:อยากจะออกไปลองดูรึเปล่าล่ะ? ยังไงซะ ฉันก็ไม่เต็มใจเอาชีวิตอันมีค่า มาเสี่ยงกับที่แบบนี้หรอก

Mitya:ดูเหมือนว่าเรื่องราวจะเปลี่ยนจาก 'ความล่าช้าเล็กน้อย' ไปเป็น 'ปัญหาใหญ่' ซะแล้วสิ

Shram:หวังว่าเพื่อนคนที่ไปเอาผ้าห่มนั่น จะแค่ทิ้งพวกเราแล้วกลับบ้านไปเองนะ

Chugunov:สถานการณ์... เลวร้ายถึงขั้นนี้แล้วเหรอ? คืนนี้ลูกสาวฉัน... ก็จะไม่ได้ฟังนิทานก่อนนอนที่ฉันเล่าแล้วสิ...

Vodyanitsa:เอ๊ะ? ทำไมทุกคนยังอยู่กันล่ะ...

Vodyanitsa:โห! หิมะตกหนักจัง...

ทุกคนเล่าสถานการณ์ปัจจุบัน ให้กับเหล่านักแสดงและทีมงานที่อยู่หลังเวทีฟัง...

Vodyanitsa:แย่หน่อยนะ พวกเราติดอยู่ที่นี่แล้ว... โชคดีที่วันนี้เป็นแค่รอบซ้อม คนที่มาเลยไม่เยอะมาก...

Vodyanitsa:แต่ข่าวดีก็คือ ที่โรงละครมีเสบียงสำรองอยู่ตลอด ถ้าหิมะยังไม่มีทีท่าว่าจะเบาลง ทุกคนจะค้างคืนที่นี่ก็ได้นะ

Vodyanitsa:คงไม่เป็นไรใช่มั้ย? Odette?

Odette:ฉันเองก็ไม่ขัดข้อง

Valeriy:ดูจากสถานการณ์ตอนนี้ ก็เป็นทางเลือกสำรองที่สมเหตุสมผลดีเหมือนกัน ขอบคุณข้อเสนอจากทางโรงละครด้วยนะ

Shram:นี่สหาย นายกำลังสวดภาวนาอะไรกับข้างนอกน่ะ นายก็รีบกลับบ้านเหมือนกันเหรอ?

Torgov:ขอร้องล่ะ ขอให้ท่าน Tsaritsa ประทานพร อย่าให้พายุหิมะคืนนี้หยุดตกเลย...

Torgov:...นี่เป็นโอกาสที่จะได้ค้างคืนใต้ชายคาเดียวกัน กับซูเปอร์สตาร์ของ Snezhnaya ถึงสองคนเลยนะ! หาที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว หาที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว!

Odette:ฉันว่าฉันเปลี่ยนใจแล้วล่ะ

Vodyanitsa:คุณผู้ชาย แต่ถ้าคุณคิดจะทำอะไรไม่ดีแม้แต่นิดเดียว ฉันก็จะให้คุณได้เห็นอีกด้านหนึ่งของ "ซูเปอร์สตาร์" แล้วโยนคุณออกไปกลางพายุหิมะเลยล่ะ

Alyosha:ที่นี่เริ่มหนาวขึ้นเรื่อย ๆ แล้ว เราต้องรักษาอุณหภูมิในห้องเอาไว้

Alyosha:ปิดประตูใหญ่ให้สนิท เราไปหาที่ที่อุ่นกว่านี้กันเถอะ

6

ทำความเข้าใจสถานการณ์ตอนนี้

Open step page →
Conversation 1 · 18 linesOpen full page →

Rampana:ถึงวันนี้จะเป็นแค่รอบซ้อม แถมเกิดอุบัติเหตุนิดหน่อย แต่การแสดงของคุณ Odette ยอดเยี่ยมกว่าตอนแสดงจริงซะอีก!

Kulish:ใช่แล้ว! ธีมที่ลึกซึ้งอย่าง "ความรักและความเสียใจ" แบบนี้ ไม่ใช่ว่าทุกคน จะถ่ายทอดออกมาได้อย่างสมบูรณ์แบบนะ...

Odette:...

Kulish:...เป็นเพราะชมมากไปรึเปล่านะ คุณ Odette ถึงได้ไม่สนใจอีกละ

Odette:Traveler เธอคิดว่าไง การแสดงวันนี้เป็นยังไงบ้าง?

Odette:งั้นเหรอ... ฉันผิดเองแหละที่ดึงดูดสายตาเธอไว้ไม่ได้ คราวหน้า ฉันจะพยายามให้เธอจ้องฉันจนตาไม่กะพริบเลย

Odette:พอถึงวันแสดงจริงเมื่อไหร่ ฉันจะส่งตั๋วไปให้ใบนึงนะ

Traveler:(ไม่ว่าจะเป็นสภาพแวดล้อมหรือบรรยากาศที่นี่... ก็ไม่ค่อยสะดวกที่จะถามเรื่อง "Lelek" เท่าไหร่เลย ไว้ค่อยหาโอกาสคุยกันเป็นการส่วนตัวดีกว่า...)

Kulish:(...นี่มันลำเอียงชัด ๆ! ลำเอียงเห็น ๆ!)

Traveler:(ดูเหมือนว่าตอนนี้จะโดนจับตามองอยู่)

Odette:...

Traveler:เธอรู้จัก Mitya ด้วยเหรอ?

Odette:ไม่ ไม่รู้จักหรอก ฉันแค่รู้สึกว่าเขา... อาจจะเป็นคนอันตรายน่ะ

7

ทำความเข้าใจสถานการณ์ตอนนี้

Open step page →
Conversation 1 · 19 linesOpen full page →

Valeriy:...ผิดปกติจริง ๆ ด้วย ตามทฤษฎีแล้วถ้าภารกิจล่าช้าเกินหนึ่งชั่วโมง ต้องเปิดใช้งานแผนฉุกเฉินระดับ "ผู้บริหาร" แล้ว ตกลงมันเป็นเพราะพายุหิมะเอง หรือเป็นเพราะปัญหาอื่นกันแน่...

Mitya:เฮ้อ... เมื่อไหร่คุณถึงจะรู้จักหาเวลาพักผ่อนแบบนี้บ้างล่ะ แล้วเมื่อไหร่คุณถึงจะเข้าใจ ความหมายที่แท้จริงของการใช้ชีวิตบ้างนะ คุณเจ้าหน้าที่

Mitya:โอ้~ สวัสดี คุณผู้ชาย/คุณผู้หญิง ก่อนหน้านี้ตอนอยู่ที่ร้านอาหารลานสวนเก่า คุณนั่งอยู่ข้าง ๆ สินะ?

Mitya:เพื่อนของพวกดาราละครเวที ก็คือเพื่อนของฉันเหมือนกัน เป็นเกียรติจริง ๆ ที่ได้พบคุณ ฉันชื่อ Mitya เป็นคนจากสมาคมพลังงานน่ะ

Valeriy:สวัสดี ฉันพันตรี Valeriy หัวหน้ากองพันภารกิจพิเศษ กองทหารพลระเบิดรักษาพระองค์ที่ 1 แห่งกรมสรรพาวุธ

Valeriy:ตอนนี้ฉันรับผิดชอบดูแลความปลอดภัยของคุณ Mitya ชั่วคราว ถ้ามีอะไรให้ช่วยก็บอกฉันได้เลย

Mitya:เอ่อ... คุณ Traveler คุณ Odette ที่อยู่ตรงนั้นเหมือนจะแอบมองฉันอยู่ตลอดเลย คุณพอจะรู้อะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้บ้างมั้ย?

Mitya:ฉันพยายามนึกอยู่นาน ก็ไม่เห็นว่าจะไปทำอะไรให้เธอไม่พอใจตรงไหนเลย... หรือว่าจะเป็นเพราะเธอ เห็นฉันเหม่อตอนดูการแสดงกันนะ...

Traveler:ว่าแต่ งานของ Mitya เกี่ยวข้องกับโปรเจกต์เหมันต์รึเปล่า?

Mitya:ใช่แล้วล่ะ เบื้องบนของ Fatui ย้ายฉันจากสมาคมพลังงานมาที่กรมสรรพาวุธ ก็เพื่อที่จะให้ฉัน...

Valeriy:...

Mitya:แม้แต่เรื่องนี้ก็พูดไม่ได้เหรอ? เท่าที่ฉันเข้าใจ นี่น่าจะเป็นเรื่องส่วนตัวของฉันนะ...

Valeriy:...

Mitya:ช่างเถอะ ๆ ฉันไม่พูดแล้วก็ได้ เฮ้อ ขอโทษนะ Traveler อย่างที่เห็นนั่นแหละ การคุยกันอย่างสนุกสนานของเรา คงต้องจบลงแล้วล่ะ

8

ทำความเข้าใจสถานการณ์ตอนนี้

Open step page →
Conversation 1 · 7 linesOpen full page →

Vodyanitsa:นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่หลังเวทีจะคึกคักขนาดนี้ ไม่คิดว่าเธอจะมาด้วยนะเนี่ย Traveler

Vodyanitsa:นี่ เธอเจอ Chugunov รึยัง? ได้ยินมานานแล้วว่าเขาจะมาวันนี้... ก่อนหน้านี้เธอได้คุยกับเขารึเปล่า?

Traveler:ก็ไม่ได้คุยอะไรกันมากนะ

Alyosha:ฉันเข้าใจที่เธอสื่อละ มันก็หาได้ยากจริงนั่นแหละ

Vodyanitsa:อืม ต้องหาวิธีล้วงข้อมูลจากปากเขาอีกหน่อย อย่างเช่น ทำไมจู่ ๆ ถึงเปลี่ยนท่าทีที่มีต่อโปรเจกต์เหมันต์ ก่อนการโหวตของสภาครั้งที่แล้ว เกิดอะไรขึ้นกันแน่ อะไรประมาณนั้นน่ะ...

Alyosha:เพื่อสมาคมคำรน? หรือเพราะความสนใจส่วนตัว?

Vodyanitsa:ชู่ว...! ที่นี่คนเยอะ อย่าพูดถึงคำนั้นสิ!

9

ทำความเข้าใจสถานการณ์ตอนนี้

Open step page →
Conversation 1 · 12 linesOpen full page →

Traveler:เป็นยังไงบ้าง Tonia?

Tonia:ฉันไม่เป็นไร ขอโทษที่ทำให้คุณเป็นห่วงแย่เลย ฉันชินแล้วล่ะ ปกติพี่ชายจะเป็นคนต้มยาให้ฉัน

Traveler:(Childe ดูแลน้องสาวดีมากจริง ๆ ด้วย แต่ก่อนหน้านี้ ไม่เห็นเขาพูดถึงเรื่องที่ Tonia ป่วยเลย)

Tonia:จะบอกอะไรให้นะ ตอนนี้ฉันรู้สึกตื่นเต้นนิดหน่อย...

Tonia:การที่ต้องติดอยู่ในที่แปลก ๆ เพราะพายุหิมะ แถมยังจะได้ค้างคืนกับกลุ่มคนที่ดูน่าสนใจอีก น่าตื่นเต้นมากเลยใช่มั้ยล่ะ?

Tonia:ใช่มั้ยล่ะ? เหมือนกับแบบ... โรงเรียนจัดทริปให้ทุกคนไปด้วยกัน แล้วก็ไปเจอเหตุการณ์สุดมหัศจรรย์ ฉันอยากเจอแบบนั้นมาตลอดเลย

Tonia:แค่กแค่ก... แค่กแค่ก...

Tonia:อ๋อ ไม่มีอะไร ไม่มีอะไร แค่ตื่นเต้นมากไปหน่อยน่ะ

Traveler:เธอต้องดูแลสุขภาพตัวเองให้ดีนะ ไม่งั้นพี่ชายของเธอจะมาคิดบัญชีกับฉันเอา

10

ทำความเข้าใจสถานการณ์ตอนนี้

Open step page →
Conversation 1 · 3 linesOpen full page →

Soboleva:สามีของฉันขี้ระแวงมาก บางทีสำหรับเขาแล้ว แม้แต่พายุหิมะ ก็คงไม่ใช่เหตุผลที่ฉันจะค้างคืนข้างนอกได้

Torgov:นี่คือสิ่งที่ต้องแลกมา กับการแต่งงานเข้าตระกูลคนรวย ทำใจให้ชินซะเถอะ ถ้าเธอจะไปฉันไม่ห้ามหรอกนะ แค่อย่าลากฉันไปด้วยก็พอ

Torgov:หืม? มีอะไรงั้นเหรอ?

11

ทำความเข้าใจสถานการณ์ตอนนี้

Open step page →
Conversation 1 · 12 linesOpen full page →

Shram:...เพราะงั้น ถ้าจะรับมือกับชนชั้นสูงพวกนั้น ไม่จำเป็นต้องใช้กำลังเลย แค่โชว์เชือกที่เตรียมไว้สำหรับมัดพวกเขาก็พอแล้ว รู้มั้ยว่าทำไม?

Chugunov:ทำไมเหรอ? ไหนลองเล่ามาสิ?

Shram:เดี๋ยวพวกเขาก็จะจินตนาการไปเองว่าเชือกหยาบ ๆ ที่ไม่มีค่าแม้แต่ Mora เดียวนั่น จะทำให้เสื้อคลุมราคาหลายแสน Mora ของพวกเขาต้องยับยู่ยี่ จากนั้นก็จะยอมตามนายไปแต่โดยดีเอง

Chugunov:ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า... อันนี้คิดไม่ถึงเลย ฮ่าฮ่าฮ่า เล่าอีกสิ!

Shram:โอ๊ะ ดูเหมือนว่าจะมีผู้ฟังคนใหม่นะเนี่ย สวัสดีเพื่อน มาทำความรู้จักกันหน่อยสิ ฉันชื่อ Shram เป็นทหารรับจ้าง ที่รับเงินทำงานให้พวกชนชั้นสูงมีเงินนั่นแหละ

Chugunov:ส่วนฉันชื่อ Chugunov เป็นนักธุรกิจ ต่อให้เธอจะไม่เคยได้ยินชื่อของฉัน แต่ก็น่าจะเคยได้ยินชื่อโรงงานของฉันแหละ โรงงานผลิตอุปกรณ์ Izeka ที่โด่งดังไงล่ะ

Shram:หรือว่าคุณดังมากจริง ๆ เหรอ ท่าน Chugunov ทำไมฉันถึงไม่เคยได้ยินชื่อของคุณมาก่อนเลย?

Chugunov:เหรอ? นี่นายกำลังพูดเล่น หรือว่าจริงจังเนี่ย?

Shram:เดี๋ยวฉันจะไปถามเชือกเส้นนั้นดู พวกนายท่านที่มันเคยผูกมา น่าจะเยอะกว่าที่ฉันเคยได้ยินมาซะอีก

Chugunov:ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า...

12

ทำความเข้าใจสถานการณ์ตอนนี้$HIDDEN

Open step page →
Conversation 1 · 1 linesOpen full page →

Kulish:...เป็นเพราะชมมากไปรึเปล่านะ คุณ Odette ถึงได้ไม่สนใจอีกละ

Conversation 2 · 1 linesOpen full page →

Valeriy:...ผิดปกติจริง ๆ ด้วย ตามทฤษฎีแล้วถ้าภารกิจล่าช้าเกินหนึ่งชั่วโมง ต้องเปิดใช้งานแผนฉุกเฉินระดับ "ผู้บริหาร" แล้ว ตกลงมันเป็นเพราะพายุหิมะเอง หรือเป็นเพราะปัญหาอื่นกันแน่...

Conversation 3 · 1 linesOpen full page →

Vodyanitsa:ชู่ว...! ที่นี่คนเยอะ อย่าพูดถึงคำนั้นสิ!

Conversation 4 · 1 linesOpen full page →

Tonia:แค่กแค่ก... แค่กแค่ก...

Conversation 5 · 1 linesOpen full page →

Chugunov:เหรอ? นี่นายกำลังพูดเล่น หรือว่าจริงจังเนี่ย?

13

คุยกับทุกคนที่ติดอยู่

Open step page →
Conversation 1 · 16 linesOpen full page →

ทุกคนคุยกันในบรรยากาศสบาย ๆ และค่อย ๆ สนิทสนมกันมากขึ้น เผลอแป๊บเดียว เวลาก็ผ่านไปอย่างรวดเร็วจนถึงตอนกลางคืน...

Vodyanitsa:ยืนยันรึยัง Alyosha?

Alyosha:อืม เหมือนกับตอนบ่ายเลย หิมะยังตกหนักมากอยู่ แถมไม่มีวี่แววว่าจะเบาลงเลยด้วย

Vodyanitsa:ทุกคนฟังฉันนะ คืนนี้พายุหิมะคงจะไม่หยุดแล้วล่ะ ข้างนอกอันตรายกว่าตอนกลางวันมาก

Vodyanitsa:ทางโรงละครเองก็หวังว่า เราจะรับผิดชอบต่อความปลอดภัยของทุกคนได้ จึงอยากแนะนำให้ทุกคนพักค้างคืนที่นี่ และพยายามอย่าออกไปข้างนอกเด็ดขาด

Vodyanitsa:เดี๋ยวจะพาทุกคนไปดูสถานที่ต่าง ๆ ในโรงละครนะ อยากจะนอนในห้องรับรองแขก ห้องทำงาน หรือหลังเวทีก็ได้ทั้งนั้น หรือถ้าอยากนอนบนเวที ก็ได้เหมือนกัน

Shram:เรื่องนอนบนเวทีขอผ่านดีกว่า ถ้าพรุ่งนี้เช้าหิมะหยุดตกแล้ว ผู้ชมที่มาถึงเร็ว คงจะนึกว่าเป็นละครเรื่องใหม่อะไรแบบนั้นแน่

Chugunov:แสดงละครนอนหลับงี้เหรอ? น่าสนใจดีนี่ น่าจะตั้งชื่อให้ละครแบบนี้ซะหน่อยนะ

Mitya:ก็ไม่เลวนี่ อย่างน้อยก็มีจุดขายที่ชัดเจน น่าจะฮิตระเบิดเลยล่ะ

Kulish:ใครที่ไม่อยากนอนบนเวทีมาทางนี้ เดี๋ยวฉันจะพาทุกคนไปดูห้อง

Traveler:(คืนนี้คงต้องเป็นแบบนี้ไปก่อนสินะ... ไม่มี Paimon อยู่ข้าง ๆ แบบนี้ รู้สึกเหมือนจะนอนไม่หลับเลยแฮะ)

Traveler:(Paimon ก็คงจะกังวลอยู่แน่เลยว่าทำไมฉันยังไม่กลับไป? แต่ถ้าเธอมองออกไปนอกหน้าต่าง ก็น่าจะเดาเหตุผลได้แล้วล่ะ)

Traveler:(ร่างกายของ Paimon ดีขึ้นบ้างรึยังนะ อย่างน้อยช่วงนี้สถานการณ์ก็ไม่ได้แย่ลง... พรุ่งนี้เช้ารีบลงมือดีกว่า)

14

หาวิธีตรวจสอบสถานการณ์

Open step page →
Conversation 1 · 7 linesOpen full page →

Mitya:ตื่นแล้วเหรอ ทำไมนอนนานขนาดนี้ล่ะ ชักจะฟุ่มเฟือยเกินไปแล้วนะ "หมอกทมิฬ" ใกล้จะมาถึงแล้ว ฉันกำลังจะปลุกคุณอยู่พอดีเลย

Mitya:หือ? นี่ยังงัวเงียอยู่อีกเหรอ ตั้งแต่พวกเราเกิดมา "หมอกทมิฬ" ก็ไล่ตามพวกเรามาจากข้างล่างตลอด เป็นสิ่งที่คุ้นเคยกันดีอยู่แล้วล่ะ

Mitya:ไปกันเถอะ ขึ้นไปข้างบนต่อ ต้องขึ้นไปเรื่อย ๆ ถึงจะรอดชีวิตได้ อย่าไปเชื่อเรื่องไร้สาระของพวก "ลัทธิหมอกทมิฬ" อะไรนั่นนะ

Soboleva:เฮ้อ ต้องไปอีกแล้ว... ไม่จบไม่สิ้นสักที...

Traveler:(เกิดอะไรขึ้น... หมอกทมิฬข้างล่างนั่นดูไม่ค่อยดีเลย แถมยังลอยสูงขึ้นมาเรื่อย ๆ ด้วย เอาเป็นว่าขึ้นไปข้างบนก่อนละกัน อยู่ให้ห่างจากมันไว้ดีกว่า...)

15

หลบหนีจาก "หมอกทมิฬ"

Open step page →
16

โน้มน้าวทั้งสองคนที่อยากอยู่ต่อ

Open step page →
Conversation 1 · 6 linesOpen full page →

Mitya:มองไม่เห็น Torgov กับ Soboleva แล้ว... ไม่นึกเลยว่าจะมีวันที่พวกเขาถูก "หมอกทมิฬ" กลืนกินไปด้วย ตอนนี้ก็เหลือแค่เราสองคนแล้วสิ

Traveler:หมอกทมิฬนั่นเหมือนจะไม่ขยับแล้วรึเปล่า?

Mitya:อืม ดูเหมือนว่าหมอกทมิฬจะ "พอใจ" ชั่วคราวแล้วนะ

Mitya:เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นบ่อย ๆ แต่พอผ่านไปสักพัก หมอกทมิฬก็จะเริ่มไล่ล่าผู้รอดชีวิตอีก ไม่มีใครรู้ว่าจะหยุดมันอย่างถาวรได้ยังไง

Mitya:เอาล่ะ ควรจะใช้เวลาพัก ที่พวกเขาสองคนหามาให้เราให้คุ้มค่าสิ...

Mitya:เอ๊ะ Traveler? เธอง่วงขนาดนั้นเลยเหรอ Traveler?

Conversation 2 · 11 linesOpen full page →

Soboleva:ฉัน... ฉันไม่ไหวแล้วจริง ๆ ฉันเบื่อกับการหนีปัญหาแบบนี้เต็มทีแล้ว ฉันทนไม่ไหวแล้วนะ ทั้งหมดนี้มันเพื่ออะไรกันแน่?

Mitya:ฉันเชื่อว่าทุกอย่างจะต้องจบลงแน่นอน อดทนอีกหน่อยนะ มันต้องจบลงแน่

Soboleva:นายบอกว่า "ลัทธิหมอกทมิฬ" หลอกเรางั้นเหรอ ฉันว่านายก็กำลังหลอกเราอยู่เหมือนกัน ทางที่เดินขึ้นไปนี่ไม่มีจุดสิ้นสุดเลยด้วยซ้ำ พวกเราไม่มีความหวังมาตั้งแต่แรกแล้ว

Mitya:เธอก็ถูกแนวคิดของ "ลัทธิหมอกทมิฬ" ครอบงำแล้ว Soboleva เธอก็คิดจะยอมแพ้แล้วเหมือนกันเหรอ?

Soboleva:ใช่ แทนที่จะทรมานไปทั้งชีวิต ฉันขอลองเสี่ยงดวงดูตอนนี้เลยดีกว่า

Torgov:ฉันก็เกลียดคนของ "ลัทธิหมอกทมิฬ" เหมือนกัน แต่ฉันแค่เหนื่อยเกินไปแล้ว...

Mitya:...

Mitya:ถ้างั้นก็ลาก่อนนะทั้งสองคน ตอนนี้ฉันยินดีจะเปลี่ยนจุดยืนชั่วคราว ขอให้พวกคุณได้เจอความสงบสุข ในหมอกทมิฬละกัน

Traveler:จะทิ้งพวกเขาไปจริง ๆ เหรอ?

Mitya:โชคชะตามักจะดูซับซ้อนอยู่เสมอ แต่บางครั้งแก่นแท้ของมันก็เรียบง่ายมาก

Mitya:ในวินาทีที่ความคิดเรื่อง "ความสงสัย" ก่อตัวขึ้น ตอนจบก็ถูกกำหนดไว้แล้ว ทุกอย่างจะมุ่งไปสู่ผลลัพธ์นั้น แบบย้อนกลับไม่ได้... เราไปกันเถอะ

Localized evidence

Text fields

3 fields
Chapter numberTextMap 1604859176
บทที่ 7: ฉากที่ 2
บทที่ 7: ฉากที่ 2

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json
JSON Pointer
/1604859176
Snezhnaya
Snezhnaya

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json
JSON Pointer
/352983510
เพลงรัตติกาลแห่งวิญญาณ
เพลงรัตติกาลแห่งวิญญาณ

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json
JSON Pointer
/795132178

Relationships

5 links

Published Sprites

Sprites

2

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Chapter icon · UI_ChapterIcon_Snezhnaya
Chapter iconchapterIcon232 × 256 · 22 KBUI_ChapterIcon_SnezhnayaResource name
Quest type · UI_QuestType_Chapter_2
Quest typechapterSerialNumberIcon56 × 56 · 1 KBUI_QuestType_Chapter_2Resource name

Properties

9

chapter1701

Source evidence
Path
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json
JSON Pointer
/229
id
1701
cityId
8
groupId
1701
endQuestId
700917
chapterIcon
UI_ChapterIcon_Snezhnaya
beginQuestId
700501
chapterCategory
archon
needPlayerLevel
18
chapterSerialNumberIcon
UI_QuestType_Chapter_2