บทที่ 7: ฉากที่ 2
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json- JSON Pointer
/1604859176
Story Chapters
Story evidence
Kulish:อากาศหนาวขนาดนี้ ไม่รู้ว่าอีกสักพักหิมะจะตกหนักขึ้นรึเปล่านะ...
Kulish:มาดู Odette ใช่มั้ย? ช่วยแสดงตั๋วรอบซ้อมด้วย
Kulish:...ไม่มีปัญหา ส่งตั๋วมาให้ฉันได้เลย ขอบคุณ รีบเข้าไปข้างในเถอะ ข้างนอกอากาศหนาว
Traveler:(เรื่องที่ว่า Odette จะใช่ "Lelek" รึเปล่า... ไว้รอให้จบการแสดงแล้วค่อยไปหาเธอละกัน)
Traveler:(จำได้ว่า Childe บอกว่าจะมากับ Tonia นี่นา... Tonia น่าจะมาถึงแล้วรึเปล่านะ?)
Traveler:(ไหนดูซิ มีคนไหนที่ดูเหมือน Tonia บ้างนะ... ผู้ชมรอบซ้อมมีน้อยจังแฮะ เหมือนจะมีคนที่คุ้นหน้าคุ้นตาอยู่ด้วย...)
Traveler:(คุณ Chugunov คนนั้นมาดูการแสดงอีกแล้วเหรอ เอ๋ นั่นใช่ Mitya รึเปล่านะ แล้วก็เจ้าหน้าที่ของ Fatui ที่ชื่อ Valeriy ก็อยู่ด้วย คงจะมาจับ Mitya อีกแล้วสิท่า)
Traveler:(อ๊ะ... การแสดงเหมือนจะเริ่มแล้ว ยังไม่เห็นเด็กผู้หญิงที่น่าจะเป็น Tonia เลย นั่งลงก่อนดีกว่า ไว้การแสดงจบแล้วค่อยว่ากันอีกที)
เหล่าผู้ชม:(ปรบมือ)
Rampana:สวัสดีผู้ชมทุกท่านที่มาในวันนี้ ฉันเป็นพนักงานของโรงละครนี้
Rampana:การแสดงในวันนี้คือการแสดงระบำคลาสสิกของ Snezhnaya "ตามหาจิตวิญญาณ" ที่กลับมาเปิดการแสดงอีกครั้งเป็นครั้งแรก ซึ่งมันมีความหมายมากอย่างยิ่ง
Rampana:ทางโรงละครของเรา อยากจะถ่ายภาพหมู่ร่วมกับนักแสดง ทีมงาน และผู้ชมทุกท่านในรอบนี้ไว้เป็นที่ระลึก ขอรบกวนผู้ชมทุกท่านขึ้นมาบนเวทีด้วย...
Dymov:มา ทุกคนยืนชิดกันหน่อย มองกล้องนะ... หนึ่ง... สอง... สาม!
Valeriy:พอใจรึยัง คุณนักวิทยาศาสตร์พลังงาน? หวังว่าวันนี้คุณจะไม่มีแผนการหลบหนีอื่น ๆ มาเพิ่มงานให้ฉันอีกนะ
Mitya:ฮ่า ๆ คุณก็พูดไป คุณเจ้าหน้าที่ ฉันก็แค่เปลี่ยนวิธีเชิญคุณมาชมการแสดงใหม่ของคุณ Odette ด้วยกันก็เท่านั้นเอง
Mitya:สุดยอดไปเลยใช่มั้ยล่ะ? ฉันขอแนะนำให้คุณทำเหมือนฉัน หางานอดิเรกที่ช่วยเติมเต็มจิตใจ ในช่วงนอกเหนือจากเวลางานด้วยนะ
Valeriy:การแสดงก็ดีจริง ๆ นั่นแหละ แต่ฉันขอแก้หน่อยนะ นี่ไม่ใช่นอกเวลางาน แต่เป็นเวลางานต่างหากล่ะ
Mitya:จะในเวลางานหรือนอกเวลางาน ก็เป็นสิ่งที่มนุษย์ตัดสินใจเองไม่ใช่รึไง ถ้าเข้มงวดเกินไป เทคโนโลยีของมนุษย์ก็จะไม่มีวันก้าวหน้านะ คุณเจ้าหน้าที่
Valeriy:พวกเราออกไปได้รึยัง?
Mitya:เร็วขนาดนี้เลยเหรอ? ฉันยังอยากจะดื่มด่ำกับบรรยากาศที่นี่อีกสักหน่อย... ก็ได้ นี่ฉันขอมากไปเหรอ? แต่ฉันว่าก็ไม่นี่นา...
Mitya:ถ้างั้นเราไปกันเถอะ คุณเจ้าหน้าที่ คุณนำทางเลย พาเรากลับไปใน "เวลาทำงาน" ที
Traveler:(น่าจะเป็นเธอแน่ ๆ... ผู้ชมคนเดียวในที่นี้ที่อายุตรงตามเกณฑ์...)
Traveler:ขอโทษนะ... ใช่ Tonia รึเปล่า?
Tonia:เอ๋...
Traveler:วันนี้พี่ชายของเธอมีธุระ ฉันเลยมาแทนเขาน่ะ ไม่ต้องเป็นห่วงเขาหรอก
Tonia:อื้ม ก็ได้ ต้องรบกวนคุณแล้วนะ
Tonia:แค่กแค่ก... แค่กแค่ก...
Traveler:เธอเป็นอะไรรึเปล่า? ไม่สบายเหรอ?
Tonia:แค่ก... ไม่ ฉันไม่เป็นไร ไม่ต้องห่วง...
Traveler:(หรือว่าเป็นเพราะวันนี้อากาศหนาวเกินไป ตอนที่มาเลยเป็นหวัด?)
Chugunov:...ไม่ได้เห็นหิมะตกหนักขนาดนี้มาตั้งนานแล้ว หายากจริง ๆ
Dymov:ใช่ ข้างนอกขาวโพลนไปหมด มองอะไรไม่เห็นเลย ฉันไม่เคยเห็นหิมะตกหนักขนาดนี้มาก่อนเลย
Shram:หาที่หลบก่อนดีกว่า ออกไปข้างนอกในอากาศแบบนี้ เรื่องหลงทางน่ะแค่เรื่องเล็ก แต่ถ้าตัวแข็งจนล้มป่วยไปจะแย่เอา
Mitya:ถ้างั้น ดูเหมือนว่าเราก็ไม่จำเป็นต้องรีบกลับไปขนาดนั้นนี่นา คุณคิดว่าไง?
Valeriy:...รอดูก่อนละกัน
Mitya:เอาน่า อย่าทำหน้าเครียดไปเลย ในเมื่อฟ้าลิขิตมา ให้เป็นช่วงเวลาพักผ่อนแสนวิเศษแบบนี้แล้ว ก็ต้องตักตวงความสุขให้เต็มที่สิ
Dymov:จะว่าไปแล้ว ฉันรู้มาว่าแถวนี้มีโรงแรมเล็ก ๆ อยู่ที่หนึ่ง ที่นั่นมีผ้าห่มเตรียมไว้ให้แขกที่เข้าพักใช้เพียบเลย
Dymov:ฉันคุ้นเคยกับเส้นทางดี งั้นฉันแอบไปยืมมาให้สักสองสามผืนดีกว่า คนที่รีบกลับบ้านจะได้เอาไปคลุมตัวกลับไปได้ แค่จำไว้ว่าต้องเอามาคืนพวกเขาก็พอ
Mitya:นี่คุณ ฉันว่าไม่ต้องขนาดนั้นหรอก...
Dymov:เอาน่า~ ไม่เป็นไร ๆ พวกคุณรออยู่เฉย ๆ ก็พอ
Chugunov:เป็นคนที่ใจดีจริง ๆ นะ ดีมากเลย ภรรยากับลูกสาวของฉันยังรออยู่ที่บ้าน พอได้ผ้าห่มแล้วก็ต้องรีบกลับไปแล้วล่ะ
Mitya:หรือว่าพวกเรา... ก็ต้องคลุมผ้าห่มกลับไปที่กรมสรรพาวุธด้วยเหรอ?
Valeriy:ไม่ต้องห่วงหรอก ฉันจัดคนไว้ล่วงหน้าแล้ว ถ้าฉันยังไม่กลับไปที่กรมสรรพาวุธ ภายในเวลาสามชั่วโมงครึ่งหลังจากเริ่ม "ปฏิบัติการโรงละคร" ก็จะมีกองกำลังติดอาวุธมาคอยรับเอง
Valeriy:ถึงตอนนั้นพวกเขาจะคุ้มกันเรากลับไป คุณเป็นบุคคลสำคัญของกองทัพ เพราะฉะนั้นเราต้องตัดความเสี่ยง ที่อาจเกิดจากสภาพอากาศทิ้งไปให้หมด
Mitya:"ปฏิบัติการโรงละคร"... กะอีแค่ตามจับฉันที่แอบหนีเที่ยวกลับไปเนี่ยนะ ถึงขั้นต้องตั้งชื่อให้เป็น "ปฏิบัติการ" ทุกครั้งเลยเหรอ?
Mitya:คุณนี่ทำให้ฉันรู้สึกลำบากใจที่จะทำผิดเลยจริง ๆ...
Traveler:หิมะตกหนักไม่เบาเลยนะ รอที่นี่กันก่อนแล้วค่อยไปเถอะ ร่างกายเธอยังดูไม่ค่อยดีเลยนะ
Tonia:อืม ไม่แน่ว่าอีกสักพักพี่ชายอาจจะมารับฉันก็ได้
Traveler:(ต้องไปทำเรื่องสำคัญละ ไปหา Odette ที่หลังเวทีกันดีกว่า ยังไงเรื่องของ "Lelek" ก็ต้องถามตรง ๆ ให้รู้เรื่อง)
Kulish:เดี๋ยวก่อนนะ ไม่ทราบว่ามาหาใครเหรอ?
Kulish:อ๋อ เป็นแฟนคลับสินะ? วันนี้เป็นแค่การซ้อมน่ะ ไม่มีช่วงต้อนรับแฟนคลับ คุณ Odette กำลังพักผ่อนอยู่
Kulish:ขอโทษด้วยนะ ตอนนี้หลังเวทีห้ามบุคคลที่ไม่ใช่นักแสดง และทีมงานเข้าออกชั่วคราวน่ะ
Traveler:(เอ๋ นี่เรามาไม่ถูกจังหวะเหรอ... งั้นรอไปก่อนละกัน ยังไงก่อนที่หิมะจะซาลง Odette ก็คงยังไม่ออกไปไหนหรอก)
หนึ่งชั่วโมงต่อมา พายุหิมะก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะเบาลง...
Torgov:ผ่านไปนานขนาดนี้แล้ว ทำไมคนที่ไปเอาผ้าห่มนั่นยังไม่กลับมาอีก?
Shram:นั่นสิ หิมะยังตกหนักขนาดนี้ หมอนั่นจะไม่เป็นอะไรแน่นะ?
Chugunov:ไม่ว่าเขาจะไปเจอเรื่องอะไร ฉันก็แค่อยากจะบอกว่า ฉันเกลียดคนที่เอาแต่ให้สัญญาปากเปล่า แล้วก็ทำให้คนอื่นต้องผิดหวังสุด ๆ
Chugunov:นาน ๆ ทีฉันจะทำกับพนักงานของฉันแบบนี้ มันก็พอได้อยู่...
Mitya:คุณดูร้อนใจนะ คุณ Valeriy
Valeriy:นี่ก็เกือบสี่ชั่วโมงแล้วนะ ตั้งแต่ออกจากกรมสรรพาวุธจนถึงตอนนี้ ตามแผนที่วางไว้ คนจากกองทัพควรจะมารับตั้งนานแล้วสิ
Valeriy:พวกเขารู้ว่าสิ่งที่ฉันเกลียดที่สุด คือการไม่ตรงต่อเวลาและทำแผนพัง... เว้นแต่ว่าจะเจอสถานการณ์ที่ร้ายแรงมาก ๆ ไม่อย่างนั้น ก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่ตอนนี้ยังไม่โผล่มาอีก
Mitya:พายุหิมะขนาดนี้ยังไม่เรียกว่าร้ายแรงอีกเหรอ?
Valeriy:คุณ Mitya ในโลกนี้มีแค่ไม่กี่อย่างหรอก ที่จะขัดขวางกองทัพ Snezhnaya ได้ และพายุหิมะก็ไม่ใช่หนึ่งในนั้นแน่นอน
Mitya:ถ้างั้นก็ออกไปดูหน่อยมั้ยล่ะ บางทีพวกเขาอาจจะอยู่ข้างนอกนั่น และกำลังรอคำสั่งของคุณถึงจะกล้าเข้ามาก็ได้
Valeriy:อย่ามาเดาอะไรไร้สาระ จนกว่าจะพาคุณกลับไปที่กรมสรรพาวุธ ฉันไม่คิดจะออกห่างจากคุณ แม้แต่ก้าวเดียวหรอก
Soboleva:ฉันว่าพายุหิมะลูกนี้... อาจจะไม่ใช่พายุหิมะธรรมดา...
Soboleva:ตอนที่คนนั้นออกไปเมื่อกี้นี้ เหมือนว่าจะหายตัวไปในพริบตาเลย ไม่รู้ว่าฉันตาฝาดไปรึเปล่า
Shram:"พายุหิมะกินคน" งั้นเหรอ? นี่ยังไม่ค่ำเลยนะ อย่ามาเล่าเรื่องผีเลยเพื่อน
Alyosha:Traveler ทำไมไม่บอกล่วงหน้าล่ะว่าวันนี้จะมา
Alyosha:ที่แท้ก็ไม่ได้มาหาฉันกับ Vodyanitsa หรอกเหรอ Odette ยังอยู่หลังเวทีน่ะ
Alyosha:เอ๊ะ พายุหิมะข้างนอกแรงขนาดนี้เลยเหรอ ฉันมัวแต่ช่วยงานอยู่หลังเวทีเลยไม่ทันสังเกต มิน่าล่ะผู้ชมถึงยังไม่กลับกัน
Traveler:อากาศแบบนี้ ที่ Snezhnaya ก็เจอได้ไม่บ่อยเหมือนกันใช่มั้ย?
Alyosha:ใช่ ถ้าหนักขนาดนี้น่ะ... ฉันน่าจะเคยเห็นข้างนอกเมือง แต่ยังไม่เคยเจอในเมืองมาก่อนเลย
Alyosha:ไม่สิ... ในนอกเมืองเองก็อาจจะไม่เคยเห็นเหมือนกัน หิมะนี่... ตกหนักผิดปกติอยู่นะ
Traveler:(หิมะที่ตกหนักจนผิดปกติขนาดที่แม้แต่ Alyosha ยังรู้สึกว่าผิดปกติ... หรือว่าจะเกี่ยวข้องกับมอนสเตอร์ที่ปรากฏตัวใน Snezhnaya เมื่อเร็ว ๆ นี้?)
Alyosha:จะให้เราทุกคนติดอยู่ที่นี่ต่อไปก็คงไม่ดี ต้องมีใครสักคนออกไปดูสถานการณ์หน่อย
Traveler:ให้ฉันไปด้วยมั้ย?
Alyosha:ไม่ต้องหรอก ฉันมีประสบการณ์อยู่ข้างนอก ในวันพายุหิมะโหมกระหน่ำมาเยอะแล้ว อีกอย่างฉันเป็นเจ้าหน้าที่ของที่นี่ส่วนเธอเป็นผู้ชม เรื่องนี้ควรจะเป็นหน้าที่ของฉันมากกว่า
Alyosha:ทุกคนที่อยู่ตรงประตู ระวังอย่าให้รองเท้าเปียกเพราะหิมะนะ เวลาหิมะตกหนัก ๆ สิ่งที่สำคัญที่สุด คือต้องดูแลนิ้วเท้าของตัวเองให้ดี
Shram:นายจะออกไปข้างนอกเหรอ สหาย ระวังตัวด้วยนะ เมื่อกี้เพื่อนคนนั้นบอกว่า พายุหิมะนี่มันกินคนได้เลยนะ
Alyosha:ขอบคุณที่แนะนำนะ ฉันจะระมัดระวังให้ดีอยู่ละ แค่จะดูสถานการณ์ข้างนอกสักหน่อยน่ะ
Alyosha:ฟู่ว...
Soboleva:กลับมาแล้ว กลับมาแล้ว เป็นยังไงบ้าง ข้างนอกตอนนี้สถานการณ์เป็นยังไง?
Valeriy:เห็นทหารที่ลาดตระเวนอยู่แถวนี้บ้างรึเปล่า?
Alyosha:พายุหิมะนี้... มีบางอย่างไม่ชอบมาพากล
Alyosha:ข้างนอกไม่มีใครเลย ฉันไม่เจอใครสักคน บรรยากาศก็แปลกมาก ๆ
Alyosha:นี่ไม่น่าจะใช่พายุหิมะธรรมดา บางทีอาจเกี่ยวกับเหตุการณ์บางอย่าง ที่เกิดขึ้นในประเทศช่วงนี้ ฉันแนะนำว่าทุกคนอย่าเพิ่งออกไปไหน จนกว่าหิมะจะหยุดตกนะ
Torgov:มันขนาดนั้นเลยเหรอ? จะเวอร์ไปหน่อยรึเปล่า พวกเราคนตั้งเยอะแยะ จะต้องมาติดหิมะอยู่ที่นี่กันหมดเนี่ยนะ?
Soboleva:อยากจะออกไปลองดูรึเปล่าล่ะ? ยังไงซะ ฉันก็ไม่เต็มใจเอาชีวิตอันมีค่า มาเสี่ยงกับที่แบบนี้หรอก
Mitya:ดูเหมือนว่าเรื่องราวจะเปลี่ยนจาก 'ความล่าช้าเล็กน้อย' ไปเป็น 'ปัญหาใหญ่' ซะแล้วสิ
Shram:หวังว่าเพื่อนคนที่ไปเอาผ้าห่มนั่น จะแค่ทิ้งพวกเราแล้วกลับบ้านไปเองนะ
Chugunov:สถานการณ์... เลวร้ายถึงขั้นนี้แล้วเหรอ? คืนนี้ลูกสาวฉัน... ก็จะไม่ได้ฟังนิทานก่อนนอนที่ฉันเล่าแล้วสิ...
Vodyanitsa:เอ๊ะ? ทำไมทุกคนยังอยู่กันล่ะ...
Vodyanitsa:โห! หิมะตกหนักจัง...
ทุกคนเล่าสถานการณ์ปัจจุบัน ให้กับเหล่านักแสดงและทีมงานที่อยู่หลังเวทีฟัง...
Vodyanitsa:แย่หน่อยนะ พวกเราติดอยู่ที่นี่แล้ว... โชคดีที่วันนี้เป็นแค่รอบซ้อม คนที่มาเลยไม่เยอะมาก...
Vodyanitsa:แต่ข่าวดีก็คือ ที่โรงละครมีเสบียงสำรองอยู่ตลอด ถ้าหิมะยังไม่มีทีท่าว่าจะเบาลง ทุกคนจะค้างคืนที่นี่ก็ได้นะ
Vodyanitsa:คงไม่เป็นไรใช่มั้ย? Odette?
Odette:ฉันเองก็ไม่ขัดข้อง
Valeriy:ดูจากสถานการณ์ตอนนี้ ก็เป็นทางเลือกสำรองที่สมเหตุสมผลดีเหมือนกัน ขอบคุณข้อเสนอจากทางโรงละครด้วยนะ
Shram:นี่สหาย นายกำลังสวดภาวนาอะไรกับข้างนอกน่ะ นายก็รีบกลับบ้านเหมือนกันเหรอ?
Torgov:ขอร้องล่ะ ขอให้ท่าน Tsaritsa ประทานพร อย่าให้พายุหิมะคืนนี้หยุดตกเลย...
Torgov:...นี่เป็นโอกาสที่จะได้ค้างคืนใต้ชายคาเดียวกัน กับซูเปอร์สตาร์ของ Snezhnaya ถึงสองคนเลยนะ! หาที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว หาที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว!
Odette:ฉันว่าฉันเปลี่ยนใจแล้วล่ะ
Vodyanitsa:คุณผู้ชาย แต่ถ้าคุณคิดจะทำอะไรไม่ดีแม้แต่นิดเดียว ฉันก็จะให้คุณได้เห็นอีกด้านหนึ่งของ "ซูเปอร์สตาร์" แล้วโยนคุณออกไปกลางพายุหิมะเลยล่ะ
Alyosha:ที่นี่เริ่มหนาวขึ้นเรื่อย ๆ แล้ว เราต้องรักษาอุณหภูมิในห้องเอาไว้
Alyosha:ปิดประตูใหญ่ให้สนิท เราไปหาที่ที่อุ่นกว่านี้กันเถอะ
Rampana:ถึงวันนี้จะเป็นแค่รอบซ้อม แถมเกิดอุบัติเหตุนิดหน่อย แต่การแสดงของคุณ Odette ยอดเยี่ยมกว่าตอนแสดงจริงซะอีก!
Kulish:ใช่แล้ว! ธีมที่ลึกซึ้งอย่าง "ความรักและความเสียใจ" แบบนี้ ไม่ใช่ว่าทุกคน จะถ่ายทอดออกมาได้อย่างสมบูรณ์แบบนะ...
Odette:...
Kulish:...เป็นเพราะชมมากไปรึเปล่านะ คุณ Odette ถึงได้ไม่สนใจอีกละ
Odette:Traveler เธอคิดว่าไง การแสดงวันนี้เป็นยังไงบ้าง?
Odette:งั้นเหรอ... ฉันผิดเองแหละที่ดึงดูดสายตาเธอไว้ไม่ได้ คราวหน้า ฉันจะพยายามให้เธอจ้องฉันจนตาไม่กะพริบเลย
Odette:พอถึงวันแสดงจริงเมื่อไหร่ ฉันจะส่งตั๋วไปให้ใบนึงนะ
Traveler:(ไม่ว่าจะเป็นสภาพแวดล้อมหรือบรรยากาศที่นี่... ก็ไม่ค่อยสะดวกที่จะถามเรื่อง "Lelek" เท่าไหร่เลย ไว้ค่อยหาโอกาสคุยกันเป็นการส่วนตัวดีกว่า...)
Kulish:(...นี่มันลำเอียงชัด ๆ! ลำเอียงเห็น ๆ!)
Traveler:(ดูเหมือนว่าตอนนี้จะโดนจับตามองอยู่)
Odette:...
Traveler:เธอรู้จัก Mitya ด้วยเหรอ?
Odette:ไม่ ไม่รู้จักหรอก ฉันแค่รู้สึกว่าเขา... อาจจะเป็นคนอันตรายน่ะ
Valeriy:...ผิดปกติจริง ๆ ด้วย ตามทฤษฎีแล้วถ้าภารกิจล่าช้าเกินหนึ่งชั่วโมง ต้องเปิดใช้งานแผนฉุกเฉินระดับ "ผู้บริหาร" แล้ว ตกลงมันเป็นเพราะพายุหิมะเอง หรือเป็นเพราะปัญหาอื่นกันแน่...
Mitya:เฮ้อ... เมื่อไหร่คุณถึงจะรู้จักหาเวลาพักผ่อนแบบนี้บ้างล่ะ แล้วเมื่อไหร่คุณถึงจะเข้าใจ ความหมายที่แท้จริงของการใช้ชีวิตบ้างนะ คุณเจ้าหน้าที่
Mitya:โอ้~ สวัสดี คุณผู้ชาย/คุณผู้หญิง ก่อนหน้านี้ตอนอยู่ที่ร้านอาหารลานสวนเก่า คุณนั่งอยู่ข้าง ๆ สินะ?
Mitya:เพื่อนของพวกดาราละครเวที ก็คือเพื่อนของฉันเหมือนกัน เป็นเกียรติจริง ๆ ที่ได้พบคุณ ฉันชื่อ Mitya เป็นคนจากสมาคมพลังงานน่ะ
Valeriy:สวัสดี ฉันพันตรี Valeriy หัวหน้ากองพันภารกิจพิเศษ กองทหารพลระเบิดรักษาพระองค์ที่ 1 แห่งกรมสรรพาวุธ
Valeriy:ตอนนี้ฉันรับผิดชอบดูแลความปลอดภัยของคุณ Mitya ชั่วคราว ถ้ามีอะไรให้ช่วยก็บอกฉันได้เลย
Mitya:เอ่อ... คุณ Traveler คุณ Odette ที่อยู่ตรงนั้นเหมือนจะแอบมองฉันอยู่ตลอดเลย คุณพอจะรู้อะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้บ้างมั้ย?
Mitya:ฉันพยายามนึกอยู่นาน ก็ไม่เห็นว่าจะไปทำอะไรให้เธอไม่พอใจตรงไหนเลย... หรือว่าจะเป็นเพราะเธอ เห็นฉันเหม่อตอนดูการแสดงกันนะ...
Traveler:ว่าแต่ งานของ Mitya เกี่ยวข้องกับโปรเจกต์เหมันต์รึเปล่า?
Mitya:ใช่แล้วล่ะ เบื้องบนของ Fatui ย้ายฉันจากสมาคมพลังงานมาที่กรมสรรพาวุธ ก็เพื่อที่จะให้ฉัน...
Valeriy:...
Mitya:แม้แต่เรื่องนี้ก็พูดไม่ได้เหรอ? เท่าที่ฉันเข้าใจ นี่น่าจะเป็นเรื่องส่วนตัวของฉันนะ...
Valeriy:...
Mitya:ช่างเถอะ ๆ ฉันไม่พูดแล้วก็ได้ เฮ้อ ขอโทษนะ Traveler อย่างที่เห็นนั่นแหละ การคุยกันอย่างสนุกสนานของเรา คงต้องจบลงแล้วล่ะ
Vodyanitsa:นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่หลังเวทีจะคึกคักขนาดนี้ ไม่คิดว่าเธอจะมาด้วยนะเนี่ย Traveler
Vodyanitsa:นี่ เธอเจอ Chugunov รึยัง? ได้ยินมานานแล้วว่าเขาจะมาวันนี้... ก่อนหน้านี้เธอได้คุยกับเขารึเปล่า?
Traveler:ก็ไม่ได้คุยอะไรกันมากนะ
Alyosha:ฉันเข้าใจที่เธอสื่อละ มันก็หาได้ยากจริงนั่นแหละ
Vodyanitsa:อืม ต้องหาวิธีล้วงข้อมูลจากปากเขาอีกหน่อย อย่างเช่น ทำไมจู่ ๆ ถึงเปลี่ยนท่าทีที่มีต่อโปรเจกต์เหมันต์ ก่อนการโหวตของสภาครั้งที่แล้ว เกิดอะไรขึ้นกันแน่ อะไรประมาณนั้นน่ะ...
Alyosha:เพื่อสมาคมคำรน? หรือเพราะความสนใจส่วนตัว?
Vodyanitsa:ชู่ว...! ที่นี่คนเยอะ อย่าพูดถึงคำนั้นสิ!
Traveler:เป็นยังไงบ้าง Tonia?
Tonia:ฉันไม่เป็นไร ขอโทษที่ทำให้คุณเป็นห่วงแย่เลย ฉันชินแล้วล่ะ ปกติพี่ชายจะเป็นคนต้มยาให้ฉัน
Traveler:(Childe ดูแลน้องสาวดีมากจริง ๆ ด้วย แต่ก่อนหน้านี้ ไม่เห็นเขาพูดถึงเรื่องที่ Tonia ป่วยเลย)
Tonia:จะบอกอะไรให้นะ ตอนนี้ฉันรู้สึกตื่นเต้นนิดหน่อย...
Tonia:การที่ต้องติดอยู่ในที่แปลก ๆ เพราะพายุหิมะ แถมยังจะได้ค้างคืนกับกลุ่มคนที่ดูน่าสนใจอีก น่าตื่นเต้นมากเลยใช่มั้ยล่ะ?
Tonia:ใช่มั้ยล่ะ? เหมือนกับแบบ... โรงเรียนจัดทริปให้ทุกคนไปด้วยกัน แล้วก็ไปเจอเหตุการณ์สุดมหัศจรรย์ ฉันอยากเจอแบบนั้นมาตลอดเลย
Tonia:แค่กแค่ก... แค่กแค่ก...
Tonia:อ๋อ ไม่มีอะไร ไม่มีอะไร แค่ตื่นเต้นมากไปหน่อยน่ะ
Traveler:เธอต้องดูแลสุขภาพตัวเองให้ดีนะ ไม่งั้นพี่ชายของเธอจะมาคิดบัญชีกับฉันเอา
Soboleva:สามีของฉันขี้ระแวงมาก บางทีสำหรับเขาแล้ว แม้แต่พายุหิมะ ก็คงไม่ใช่เหตุผลที่ฉันจะค้างคืนข้างนอกได้
Torgov:นี่คือสิ่งที่ต้องแลกมา กับการแต่งงานเข้าตระกูลคนรวย ทำใจให้ชินซะเถอะ ถ้าเธอจะไปฉันไม่ห้ามหรอกนะ แค่อย่าลากฉันไปด้วยก็พอ
Torgov:หืม? มีอะไรงั้นเหรอ?
Shram:...เพราะงั้น ถ้าจะรับมือกับชนชั้นสูงพวกนั้น ไม่จำเป็นต้องใช้กำลังเลย แค่โชว์เชือกที่เตรียมไว้สำหรับมัดพวกเขาก็พอแล้ว รู้มั้ยว่าทำไม?
Chugunov:ทำไมเหรอ? ไหนลองเล่ามาสิ?
Shram:เดี๋ยวพวกเขาก็จะจินตนาการไปเองว่าเชือกหยาบ ๆ ที่ไม่มีค่าแม้แต่ Mora เดียวนั่น จะทำให้เสื้อคลุมราคาหลายแสน Mora ของพวกเขาต้องยับยู่ยี่ จากนั้นก็จะยอมตามนายไปแต่โดยดีเอง
Chugunov:ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า... อันนี้คิดไม่ถึงเลย ฮ่าฮ่าฮ่า เล่าอีกสิ!
Shram:โอ๊ะ ดูเหมือนว่าจะมีผู้ฟังคนใหม่นะเนี่ย สวัสดีเพื่อน มาทำความรู้จักกันหน่อยสิ ฉันชื่อ Shram เป็นทหารรับจ้าง ที่รับเงินทำงานให้พวกชนชั้นสูงมีเงินนั่นแหละ
Chugunov:ส่วนฉันชื่อ Chugunov เป็นนักธุรกิจ ต่อให้เธอจะไม่เคยได้ยินชื่อของฉัน แต่ก็น่าจะเคยได้ยินชื่อโรงงานของฉันแหละ โรงงานผลิตอุปกรณ์ Izeka ที่โด่งดังไงล่ะ
Shram:หรือว่าคุณดังมากจริง ๆ เหรอ ท่าน Chugunov ทำไมฉันถึงไม่เคยได้ยินชื่อของคุณมาก่อนเลย?
Chugunov:เหรอ? นี่นายกำลังพูดเล่น หรือว่าจริงจังเนี่ย?
Shram:เดี๋ยวฉันจะไปถามเชือกเส้นนั้นดู พวกนายท่านที่มันเคยผูกมา น่าจะเยอะกว่าที่ฉันเคยได้ยินมาซะอีก
Chugunov:ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า...
Kulish:...เป็นเพราะชมมากไปรึเปล่านะ คุณ Odette ถึงได้ไม่สนใจอีกละ
Valeriy:...ผิดปกติจริง ๆ ด้วย ตามทฤษฎีแล้วถ้าภารกิจล่าช้าเกินหนึ่งชั่วโมง ต้องเปิดใช้งานแผนฉุกเฉินระดับ "ผู้บริหาร" แล้ว ตกลงมันเป็นเพราะพายุหิมะเอง หรือเป็นเพราะปัญหาอื่นกันแน่...
Vodyanitsa:ชู่ว...! ที่นี่คนเยอะ อย่าพูดถึงคำนั้นสิ!
Tonia:แค่กแค่ก... แค่กแค่ก...
Chugunov:เหรอ? นี่นายกำลังพูดเล่น หรือว่าจริงจังเนี่ย?
ทุกคนคุยกันในบรรยากาศสบาย ๆ และค่อย ๆ สนิทสนมกันมากขึ้น เผลอแป๊บเดียว เวลาก็ผ่านไปอย่างรวดเร็วจนถึงตอนกลางคืน...
Vodyanitsa:ยืนยันรึยัง Alyosha?
Alyosha:อืม เหมือนกับตอนบ่ายเลย หิมะยังตกหนักมากอยู่ แถมไม่มีวี่แววว่าจะเบาลงเลยด้วย
Vodyanitsa:ทุกคนฟังฉันนะ คืนนี้พายุหิมะคงจะไม่หยุดแล้วล่ะ ข้างนอกอันตรายกว่าตอนกลางวันมาก
Vodyanitsa:ทางโรงละครเองก็หวังว่า เราจะรับผิดชอบต่อความปลอดภัยของทุกคนได้ จึงอยากแนะนำให้ทุกคนพักค้างคืนที่นี่ และพยายามอย่าออกไปข้างนอกเด็ดขาด
Vodyanitsa:เดี๋ยวจะพาทุกคนไปดูสถานที่ต่าง ๆ ในโรงละครนะ อยากจะนอนในห้องรับรองแขก ห้องทำงาน หรือหลังเวทีก็ได้ทั้งนั้น หรือถ้าอยากนอนบนเวที ก็ได้เหมือนกัน
Shram:เรื่องนอนบนเวทีขอผ่านดีกว่า ถ้าพรุ่งนี้เช้าหิมะหยุดตกแล้ว ผู้ชมที่มาถึงเร็ว คงจะนึกว่าเป็นละครเรื่องใหม่อะไรแบบนั้นแน่
Chugunov:แสดงละครนอนหลับงี้เหรอ? น่าสนใจดีนี่ น่าจะตั้งชื่อให้ละครแบบนี้ซะหน่อยนะ
Mitya:ก็ไม่เลวนี่ อย่างน้อยก็มีจุดขายที่ชัดเจน น่าจะฮิตระเบิดเลยล่ะ
Kulish:ใครที่ไม่อยากนอนบนเวทีมาทางนี้ เดี๋ยวฉันจะพาทุกคนไปดูห้อง
Traveler:(คืนนี้คงต้องเป็นแบบนี้ไปก่อนสินะ... ไม่มี Paimon อยู่ข้าง ๆ แบบนี้ รู้สึกเหมือนจะนอนไม่หลับเลยแฮะ)
Traveler:(Paimon ก็คงจะกังวลอยู่แน่เลยว่าทำไมฉันยังไม่กลับไป? แต่ถ้าเธอมองออกไปนอกหน้าต่าง ก็น่าจะเดาเหตุผลได้แล้วล่ะ)
Traveler:(ร่างกายของ Paimon ดีขึ้นบ้างรึยังนะ อย่างน้อยช่วงนี้สถานการณ์ก็ไม่ได้แย่ลง... พรุ่งนี้เช้ารีบลงมือดีกว่า)
Mitya:ตื่นแล้วเหรอ ทำไมนอนนานขนาดนี้ล่ะ ชักจะฟุ่มเฟือยเกินไปแล้วนะ "หมอกทมิฬ" ใกล้จะมาถึงแล้ว ฉันกำลังจะปลุกคุณอยู่พอดีเลย
Mitya:หือ? นี่ยังงัวเงียอยู่อีกเหรอ ตั้งแต่พวกเราเกิดมา "หมอกทมิฬ" ก็ไล่ตามพวกเรามาจากข้างล่างตลอด เป็นสิ่งที่คุ้นเคยกันดีอยู่แล้วล่ะ
Mitya:ไปกันเถอะ ขึ้นไปข้างบนต่อ ต้องขึ้นไปเรื่อย ๆ ถึงจะรอดชีวิตได้ อย่าไปเชื่อเรื่องไร้สาระของพวก "ลัทธิหมอกทมิฬ" อะไรนั่นนะ
Soboleva:เฮ้อ ต้องไปอีกแล้ว... ไม่จบไม่สิ้นสักที...
Traveler:(เกิดอะไรขึ้น... หมอกทมิฬข้างล่างนั่นดูไม่ค่อยดีเลย แถมยังลอยสูงขึ้นมาเรื่อย ๆ ด้วย เอาเป็นว่าขึ้นไปข้างบนก่อนละกัน อยู่ให้ห่างจากมันไว้ดีกว่า...)
Mitya:มองไม่เห็น Torgov กับ Soboleva แล้ว... ไม่นึกเลยว่าจะมีวันที่พวกเขาถูก "หมอกทมิฬ" กลืนกินไปด้วย ตอนนี้ก็เหลือแค่เราสองคนแล้วสิ
Traveler:หมอกทมิฬนั่นเหมือนจะไม่ขยับแล้วรึเปล่า?
Mitya:อืม ดูเหมือนว่าหมอกทมิฬจะ "พอใจ" ชั่วคราวแล้วนะ
Mitya:เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นบ่อย ๆ แต่พอผ่านไปสักพัก หมอกทมิฬก็จะเริ่มไล่ล่าผู้รอดชีวิตอีก ไม่มีใครรู้ว่าจะหยุดมันอย่างถาวรได้ยังไง
Mitya:เอาล่ะ ควรจะใช้เวลาพัก ที่พวกเขาสองคนหามาให้เราให้คุ้มค่าสิ...
Mitya:เอ๊ะ Traveler? เธอง่วงขนาดนั้นเลยเหรอ Traveler?
Soboleva:ฉัน... ฉันไม่ไหวแล้วจริง ๆ ฉันเบื่อกับการหนีปัญหาแบบนี้เต็มทีแล้ว ฉันทนไม่ไหวแล้วนะ ทั้งหมดนี้มันเพื่ออะไรกันแน่?
Mitya:ฉันเชื่อว่าทุกอย่างจะต้องจบลงแน่นอน อดทนอีกหน่อยนะ มันต้องจบลงแน่
Soboleva:นายบอกว่า "ลัทธิหมอกทมิฬ" หลอกเรางั้นเหรอ ฉันว่านายก็กำลังหลอกเราอยู่เหมือนกัน ทางที่เดินขึ้นไปนี่ไม่มีจุดสิ้นสุดเลยด้วยซ้ำ พวกเราไม่มีความหวังมาตั้งแต่แรกแล้ว
Mitya:เธอก็ถูกแนวคิดของ "ลัทธิหมอกทมิฬ" ครอบงำแล้ว Soboleva เธอก็คิดจะยอมแพ้แล้วเหมือนกันเหรอ?
Soboleva:ใช่ แทนที่จะทรมานไปทั้งชีวิต ฉันขอลองเสี่ยงดวงดูตอนนี้เลยดีกว่า
Torgov:ฉันก็เกลียดคนของ "ลัทธิหมอกทมิฬ" เหมือนกัน แต่ฉันแค่เหนื่อยเกินไปแล้ว...
Mitya:...
Mitya:ถ้างั้นก็ลาก่อนนะทั้งสองคน ตอนนี้ฉันยินดีจะเปลี่ยนจุดยืนชั่วคราว ขอให้พวกคุณได้เจอความสงบสุข ในหมอกทมิฬละกัน
Traveler:จะทิ้งพวกเขาไปจริง ๆ เหรอ?
Mitya:โชคชะตามักจะดูซับซ้อนอยู่เสมอ แต่บางครั้งแก่นแท้ของมันก็เรียบง่ายมาก
Mitya:ในวินาทีที่ความคิดเรื่อง "ความสงสัย" ก่อตัวขึ้น ตอนจบก็ถูกกำหนดไว้แล้ว ทุกอย่างจะมุ่งไปสู่ผลลัพธ์นั้น แบบย้อนกลับไม่ได้... เราไปกันเถอะ
Localized evidence
บทที่ 7: ฉากที่ 2
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/1604859176Snezhnaya
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/352983510เพลงรัตติกาลแห่งวิญญาณ
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/795132178Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/2291701
8
1701
700917
UI_ChapterIcon_Snezhnaya
700501
archon
18
UI_QuestType_Chapter_2