ม่านสีขาวร่วงหล่น
มองไม่เห็น Torgov กับ Soboleva แล้ว... ไม่นึกเลยว่าจะมีวันที่พวกเขาถูก "หมอกทมิฬ" กลืนกินไปด้วย ตอนนี้ก็เหลือแค่เราสองคนแล้วสิ
7005Open quest →Quest Steps
Story evidence
Mitya:มองไม่เห็น Torgov กับ Soboleva แล้ว... ไม่นึกเลยว่าจะมีวันที่พวกเขาถูก "หมอกทมิฬ" กลืนกินไปด้วย ตอนนี้ก็เหลือแค่เราสองคนแล้วสิ
Traveler:หมอกทมิฬนั่นเหมือนจะไม่ขยับแล้วรึเปล่า?
Mitya:อืม ดูเหมือนว่าหมอกทมิฬจะ "พอใจ" ชั่วคราวแล้วนะ
Mitya:เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นบ่อย ๆ แต่พอผ่านไปสักพัก หมอกทมิฬก็จะเริ่มไล่ล่าผู้รอดชีวิตอีก ไม่มีใครรู้ว่าจะหยุดมันอย่างถาวรได้ยังไง
Mitya:เอาล่ะ ควรจะใช้เวลาพัก ที่พวกเขาสองคนหามาให้เราให้คุ้มค่าสิ...
Mitya:เอ๊ะ Traveler? เธอง่วงขนาดนั้นเลยเหรอ Traveler?
Soboleva:ฉัน... ฉันไม่ไหวแล้วจริง ๆ ฉันเบื่อกับการหนีปัญหาแบบนี้เต็มทีแล้ว ฉันทนไม่ไหวแล้วนะ ทั้งหมดนี้มันเพื่ออะไรกันแน่?
Mitya:ฉันเชื่อว่าทุกอย่างจะต้องจบลงแน่นอน อดทนอีกหน่อยนะ มันต้องจบลงแน่
Soboleva:นายบอกว่า "ลัทธิหมอกทมิฬ" หลอกเรางั้นเหรอ ฉันว่านายก็กำลังหลอกเราอยู่เหมือนกัน ทางที่เดินขึ้นไปนี่ไม่มีจุดสิ้นสุดเลยด้วยซ้ำ พวกเราไม่มีความหวังมาตั้งแต่แรกแล้ว
Mitya:เธอก็ถูกแนวคิดของ "ลัทธิหมอกทมิฬ" ครอบงำแล้ว Soboleva เธอก็คิดจะยอมแพ้แล้วเหมือนกันเหรอ?
Soboleva:ใช่ แทนที่จะทรมานไปทั้งชีวิต ฉันขอลองเสี่ยงดวงดูตอนนี้เลยดีกว่า
Torgov:ฉันก็เกลียดคนของ "ลัทธิหมอกทมิฬ" เหมือนกัน แต่ฉันแค่เหนื่อยเกินไปแล้ว...
Mitya:...
Mitya:ถ้างั้นก็ลาก่อนนะทั้งสองคน ตอนนี้ฉันยินดีจะเปลี่ยนจุดยืนชั่วคราว ขอให้พวกคุณได้เจอความสงบสุข ในหมอกทมิฬละกัน
Traveler:จะทิ้งพวกเขาไปจริง ๆ เหรอ?
Mitya:โชคชะตามักจะดูซับซ้อนอยู่เสมอ แต่บางครั้งแก่นแท้ของมันก็เรียบง่ายมาก
Mitya:ในวินาทีที่ความคิดเรื่อง "ความสงสัย" ก่อตัวขึ้น ตอนจบก็ถูกกำหนดไว้แล้ว ทุกอย่างจะมุ่งไปสู่ผลลัพธ์นั้น แบบย้อนกลับไม่ได้... เราไปกันเถอะ
Localized evidence
โน้มน้าวทั้งสองคนที่อยากอยู่ต่อ
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_0.json/1978188412BinOutput/Quest/7005.json/JIJKODHIEED/1216
700513
7005
true
16