Ghost

Quest Steps

เตรียมตัวชมการแสดง

Story evidence

Quest flow

1 steps · 2 conversations
Quest flow
1

เตรียมตัวชมการแสดง

Open step page →
Conversation 1 · 5 linesOpen full page →

Traveler:(เรื่องที่ว่า Odette จะใช่ "Lelek" รึเปล่า... ไว้รอให้จบการแสดงแล้วค่อยไปหาเธอละกัน)

Traveler:(จำได้ว่า Childe บอกว่าจะมากับ Tonia นี่นา... Tonia น่าจะมาถึงแล้วรึเปล่านะ?)

Traveler:(ไหนดูซิ มีคนไหนที่ดูเหมือน Tonia บ้างนะ... ผู้ชมรอบซ้อมมีน้อยจังแฮะ เหมือนจะมีคนที่คุ้นหน้าคุ้นตาอยู่ด้วย...)

Traveler:(คุณ Chugunov คนนั้นมาดูการแสดงอีกแล้วเหรอ เอ๋ นั่นใช่ Mitya รึเปล่านะ แล้วก็เจ้าหน้าที่ของ Fatui ที่ชื่อ Valeriy ก็อยู่ด้วย คงจะมาจับ Mitya อีกแล้วสิท่า)

Traveler:(อ๊ะ... การแสดงเหมือนจะเริ่มแล้ว ยังไม่เห็นเด็กผู้หญิงที่น่าจะเป็น Tonia เลย นั่งลงก่อนดีกว่า ไว้การแสดงจบแล้วค่อยว่ากันอีกที)

Conversation 2 · 107 linesOpen full page →

เหล่าผู้ชม:(ปรบมือ)

Rampana:สวัสดีผู้ชมทุกท่านที่มาในวันนี้ ฉันเป็นพนักงานของโรงละครนี้

Rampana:การแสดงในวันนี้คือการแสดงระบำคลาสสิกของ Snezhnaya "ตามหาจิตวิญญาณ" ที่กลับมาเปิดการแสดงอีกครั้งเป็นครั้งแรก ซึ่งมันมีความหมายมากอย่างยิ่ง

Rampana:ทางโรงละครของเรา อยากจะถ่ายภาพหมู่ร่วมกับนักแสดง ทีมงาน และผู้ชมทุกท่านในรอบนี้ไว้เป็นที่ระลึก ขอรบกวนผู้ชมทุกท่านขึ้นมาบนเวทีด้วย...

Dymov:มา ทุกคนยืนชิดกันหน่อย มองกล้องนะ... หนึ่ง... สอง... สาม!

Valeriy:พอใจรึยัง คุณนักวิทยาศาสตร์พลังงาน? หวังว่าวันนี้คุณจะไม่มีแผนการหลบหนีอื่น ๆ มาเพิ่มงานให้ฉันอีกนะ

Mitya:ฮ่า ๆ คุณก็พูดไป คุณเจ้าหน้าที่ ฉันก็แค่เปลี่ยนวิธีเชิญคุณมาชมการแสดงใหม่ของคุณ Odette ด้วยกันก็เท่านั้นเอง

Mitya:สุดยอดไปเลยใช่มั้ยล่ะ? ฉันขอแนะนำให้คุณทำเหมือนฉัน หางานอดิเรกที่ช่วยเติมเต็มจิตใจ ในช่วงนอกเหนือจากเวลางานด้วยนะ

Valeriy:การแสดงก็ดีจริง ๆ นั่นแหละ แต่ฉันขอแก้หน่อยนะ นี่ไม่ใช่นอกเวลางาน แต่เป็นเวลางานต่างหากล่ะ

Mitya:จะในเวลางานหรือนอกเวลางาน ก็เป็นสิ่งที่มนุษย์ตัดสินใจเองไม่ใช่รึไง ถ้าเข้มงวดเกินไป เทคโนโลยีของมนุษย์ก็จะไม่มีวันก้าวหน้านะ คุณเจ้าหน้าที่

Valeriy:พวกเราออกไปได้รึยัง?

Mitya:เร็วขนาดนี้เลยเหรอ? ฉันยังอยากจะดื่มด่ำกับบรรยากาศที่นี่อีกสักหน่อย... ก็ได้ นี่ฉันขอมากไปเหรอ? แต่ฉันว่าก็ไม่นี่นา...

Mitya:ถ้างั้นเราไปกันเถอะ คุณเจ้าหน้าที่ คุณนำทางเลย พาเรากลับไปใน "เวลาทำงาน" ที

Traveler:(น่าจะเป็นเธอแน่ ๆ... ผู้ชมคนเดียวในที่นี้ที่อายุตรงตามเกณฑ์...)

Traveler:ขอโทษนะ... ใช่ Tonia รึเปล่า?

Tonia:เอ๋...

Traveler:วันนี้พี่ชายของเธอมีธุระ ฉันเลยมาแทนเขาน่ะ ไม่ต้องเป็นห่วงเขาหรอก

Tonia:อื้ม ก็ได้ ต้องรบกวนคุณแล้วนะ

Tonia:แค่กแค่ก... แค่กแค่ก...

Traveler:เธอเป็นอะไรรึเปล่า? ไม่สบายเหรอ?

Tonia:แค่ก... ไม่ ฉันไม่เป็นไร ไม่ต้องห่วง...

Traveler:(หรือว่าเป็นเพราะวันนี้อากาศหนาวเกินไป ตอนที่มาเลยเป็นหวัด?)

Chugunov:...ไม่ได้เห็นหิมะตกหนักขนาดนี้มาตั้งนานแล้ว หายากจริง ๆ

Dymov:ใช่ ข้างนอกขาวโพลนไปหมด มองอะไรไม่เห็นเลย ฉันไม่เคยเห็นหิมะตกหนักขนาดนี้มาก่อนเลย

Shram:หาที่หลบก่อนดีกว่า ออกไปข้างนอกในอากาศแบบนี้ เรื่องหลงทางน่ะแค่เรื่องเล็ก แต่ถ้าตัวแข็งจนล้มป่วยไปจะแย่เอา

Mitya:ถ้างั้น ดูเหมือนว่าเราก็ไม่จำเป็นต้องรีบกลับไปขนาดนั้นนี่นา คุณคิดว่าไง?

Valeriy:...รอดูก่อนละกัน

Mitya:เอาน่า อย่าทำหน้าเครียดไปเลย ในเมื่อฟ้าลิขิตมา ให้เป็นช่วงเวลาพักผ่อนแสนวิเศษแบบนี้แล้ว ก็ต้องตักตวงความสุขให้เต็มที่สิ

Dymov:จะว่าไปแล้ว ฉันรู้มาว่าแถวนี้มีโรงแรมเล็ก ๆ อยู่ที่หนึ่ง ที่นั่นมีผ้าห่มเตรียมไว้ให้แขกที่เข้าพักใช้เพียบเลย

Dymov:ฉันคุ้นเคยกับเส้นทางดี งั้นฉันแอบไปยืมมาให้สักสองสามผืนดีกว่า คนที่รีบกลับบ้านจะได้เอาไปคลุมตัวกลับไปได้ แค่จำไว้ว่าต้องเอามาคืนพวกเขาก็พอ

Mitya:นี่คุณ ฉันว่าไม่ต้องขนาดนั้นหรอก...

Dymov:เอาน่า~ ไม่เป็นไร ๆ พวกคุณรออยู่เฉย ๆ ก็พอ

Chugunov:เป็นคนที่ใจดีจริง ๆ นะ ดีมากเลย ภรรยากับลูกสาวของฉันยังรออยู่ที่บ้าน พอได้ผ้าห่มแล้วก็ต้องรีบกลับไปแล้วล่ะ

Mitya:หรือว่าพวกเรา... ก็ต้องคลุมผ้าห่มกลับไปที่กรมสรรพาวุธด้วยเหรอ?

Valeriy:ไม่ต้องห่วงหรอก ฉันจัดคนไว้ล่วงหน้าแล้ว ถ้าฉันยังไม่กลับไปที่กรมสรรพาวุธ ภายในเวลาสามชั่วโมงครึ่งหลังจากเริ่ม "ปฏิบัติการโรงละคร" ก็จะมีกองกำลังติดอาวุธมาคอยรับเอง

Valeriy:ถึงตอนนั้นพวกเขาจะคุ้มกันเรากลับไป คุณเป็นบุคคลสำคัญของกองทัพ เพราะฉะนั้นเราต้องตัดความเสี่ยง ที่อาจเกิดจากสภาพอากาศทิ้งไปให้หมด

Mitya:"ปฏิบัติการโรงละคร"... กะอีแค่ตามจับฉันที่แอบหนีเที่ยวกลับไปเนี่ยนะ ถึงขั้นต้องตั้งชื่อให้เป็น "ปฏิบัติการ" ทุกครั้งเลยเหรอ?

Mitya:คุณนี่ทำให้ฉันรู้สึกลำบากใจที่จะทำผิดเลยจริง ๆ...

Traveler:หิมะตกหนักไม่เบาเลยนะ รอที่นี่กันก่อนแล้วค่อยไปเถอะ ร่างกายเธอยังดูไม่ค่อยดีเลยนะ

Tonia:อืม ไม่แน่ว่าอีกสักพักพี่ชายอาจจะมารับฉันก็ได้

Traveler:(ต้องไปทำเรื่องสำคัญละ ไปหา Odette ที่หลังเวทีกันดีกว่า ยังไงเรื่องของ "Lelek" ก็ต้องถามตรง ๆ ให้รู้เรื่อง)

Kulish:เดี๋ยวก่อนนะ ไม่ทราบว่ามาหาใครเหรอ?

Kulish:อ๋อ เป็นแฟนคลับสินะ? วันนี้เป็นแค่การซ้อมน่ะ ไม่มีช่วงต้อนรับแฟนคลับ คุณ Odette กำลังพักผ่อนอยู่

Kulish:ขอโทษด้วยนะ ตอนนี้หลังเวทีห้ามบุคคลที่ไม่ใช่นักแสดง และทีมงานเข้าออกชั่วคราวน่ะ

Traveler:(เอ๋ นี่เรามาไม่ถูกจังหวะเหรอ... งั้นรอไปก่อนละกัน ยังไงก่อนที่หิมะจะซาลง Odette ก็คงยังไม่ออกไปไหนหรอก)

หนึ่งชั่วโมงต่อมา พายุหิมะก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะเบาลง...

Torgov:ผ่านไปนานขนาดนี้แล้ว ทำไมคนที่ไปเอาผ้าห่มนั่นยังไม่กลับมาอีก?

Shram:นั่นสิ หิมะยังตกหนักขนาดนี้ หมอนั่นจะไม่เป็นอะไรแน่นะ?

Chugunov:ไม่ว่าเขาจะไปเจอเรื่องอะไร ฉันก็แค่อยากจะบอกว่า ฉันเกลียดคนที่เอาแต่ให้สัญญาปากเปล่า แล้วก็ทำให้คนอื่นต้องผิดหวังสุด ๆ

Chugunov:นาน ๆ ทีฉันจะทำกับพนักงานของฉันแบบนี้ มันก็พอได้อยู่...

Mitya:คุณดูร้อนใจนะ คุณ Valeriy

Valeriy:นี่ก็เกือบสี่ชั่วโมงแล้วนะ ตั้งแต่ออกจากกรมสรรพาวุธจนถึงตอนนี้ ตามแผนที่วางไว้ คนจากกองทัพควรจะมารับตั้งนานแล้วสิ

Valeriy:พวกเขารู้ว่าสิ่งที่ฉันเกลียดที่สุด คือการไม่ตรงต่อเวลาและทำแผนพัง... เว้นแต่ว่าจะเจอสถานการณ์ที่ร้ายแรงมาก ๆ ไม่อย่างนั้น ก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่ตอนนี้ยังไม่โผล่มาอีก

Mitya:พายุหิมะขนาดนี้ยังไม่เรียกว่าร้ายแรงอีกเหรอ?

Valeriy:คุณ Mitya ในโลกนี้มีแค่ไม่กี่อย่างหรอก ที่จะขัดขวางกองทัพ Snezhnaya ได้ และพายุหิมะก็ไม่ใช่หนึ่งในนั้นแน่นอน

Mitya:ถ้างั้นก็ออกไปดูหน่อยมั้ยล่ะ บางทีพวกเขาอาจจะอยู่ข้างนอกนั่น และกำลังรอคำสั่งของคุณถึงจะกล้าเข้ามาก็ได้

Valeriy:อย่ามาเดาอะไรไร้สาระ จนกว่าจะพาคุณกลับไปที่กรมสรรพาวุธ ฉันไม่คิดจะออกห่างจากคุณ แม้แต่ก้าวเดียวหรอก

Soboleva:ฉันว่าพายุหิมะลูกนี้... อาจจะไม่ใช่พายุหิมะธรรมดา...

Soboleva:ตอนที่คนนั้นออกไปเมื่อกี้นี้ เหมือนว่าจะหายตัวไปในพริบตาเลย ไม่รู้ว่าฉันตาฝาดไปรึเปล่า

Shram:"พายุหิมะกินคน" งั้นเหรอ? นี่ยังไม่ค่ำเลยนะ อย่ามาเล่าเรื่องผีเลยเพื่อน

Alyosha:Traveler ทำไมไม่บอกล่วงหน้าล่ะว่าวันนี้จะมา

Alyosha:ที่แท้ก็ไม่ได้มาหาฉันกับ Vodyanitsa หรอกเหรอ Odette ยังอยู่หลังเวทีน่ะ

Alyosha:เอ๊ะ พายุหิมะข้างนอกแรงขนาดนี้เลยเหรอ ฉันมัวแต่ช่วยงานอยู่หลังเวทีเลยไม่ทันสังเกต มิน่าล่ะผู้ชมถึงยังไม่กลับกัน

Traveler:อากาศแบบนี้ ที่ Snezhnaya ก็เจอได้ไม่บ่อยเหมือนกันใช่มั้ย?

Alyosha:ใช่ ถ้าหนักขนาดนี้น่ะ... ฉันน่าจะเคยเห็นข้างนอกเมือง แต่ยังไม่เคยเจอในเมืองมาก่อนเลย

Alyosha:ไม่สิ... ในนอกเมืองเองก็อาจจะไม่เคยเห็นเหมือนกัน หิมะนี่... ตกหนักผิดปกติอยู่นะ

Traveler:(หิมะที่ตกหนักจนผิดปกติขนาดที่แม้แต่ Alyosha ยังรู้สึกว่าผิดปกติ... หรือว่าจะเกี่ยวข้องกับมอนสเตอร์ที่ปรากฏตัวใน Snezhnaya เมื่อเร็ว ๆ นี้?)

Alyosha:จะให้เราทุกคนติดอยู่ที่นี่ต่อไปก็คงไม่ดี ต้องมีใครสักคนออกไปดูสถานการณ์หน่อย

Traveler:ให้ฉันไปด้วยมั้ย?

Alyosha:ไม่ต้องหรอก ฉันมีประสบการณ์อยู่ข้างนอก ในวันพายุหิมะโหมกระหน่ำมาเยอะแล้ว อีกอย่างฉันเป็นเจ้าหน้าที่ของที่นี่ส่วนเธอเป็นผู้ชม เรื่องนี้ควรจะเป็นหน้าที่ของฉันมากกว่า

Alyosha:ทุกคนที่อยู่ตรงประตู ระวังอย่าให้รองเท้าเปียกเพราะหิมะนะ เวลาหิมะตกหนัก ๆ สิ่งที่สำคัญที่สุด คือต้องดูแลนิ้วเท้าของตัวเองให้ดี

Shram:นายจะออกไปข้างนอกเหรอ สหาย ระวังตัวด้วยนะ เมื่อกี้เพื่อนคนนั้นบอกว่า พายุหิมะนี่มันกินคนได้เลยนะ

Alyosha:ขอบคุณที่แนะนำนะ ฉันจะระมัดระวังให้ดีอยู่ละ แค่จะดูสถานการณ์ข้างนอกสักหน่อยน่ะ

Alyosha:ฟู่ว...

Soboleva:กลับมาแล้ว กลับมาแล้ว เป็นยังไงบ้าง ข้างนอกตอนนี้สถานการณ์เป็นยังไง?

Valeriy:เห็นทหารที่ลาดตระเวนอยู่แถวนี้บ้างรึเปล่า?

Alyosha:พายุหิมะนี้... มีบางอย่างไม่ชอบมาพากล

Alyosha:ข้างนอกไม่มีใครเลย ฉันไม่เจอใครสักคน บรรยากาศก็แปลกมาก ๆ

Alyosha:นี่ไม่น่าจะใช่พายุหิมะธรรมดา บางทีอาจเกี่ยวกับเหตุการณ์บางอย่าง ที่เกิดขึ้นในประเทศช่วงนี้ ฉันแนะนำว่าทุกคนอย่าเพิ่งออกไปไหน จนกว่าหิมะจะหยุดตกนะ

Torgov:มันขนาดนั้นเลยเหรอ? จะเวอร์ไปหน่อยรึเปล่า พวกเราคนตั้งเยอะแยะ จะต้องมาติดหิมะอยู่ที่นี่กันหมดเนี่ยนะ?

Soboleva:อยากจะออกไปลองดูรึเปล่าล่ะ? ยังไงซะ ฉันก็ไม่เต็มใจเอาชีวิตอันมีค่า มาเสี่ยงกับที่แบบนี้หรอก

Mitya:ดูเหมือนว่าเรื่องราวจะเปลี่ยนจาก 'ความล่าช้าเล็กน้อย' ไปเป็น 'ปัญหาใหญ่' ซะแล้วสิ

Shram:หวังว่าเพื่อนคนที่ไปเอาผ้าห่มนั่น จะแค่ทิ้งพวกเราแล้วกลับบ้านไปเองนะ

Chugunov:สถานการณ์... เลวร้ายถึงขั้นนี้แล้วเหรอ? คืนนี้ลูกสาวฉัน... ก็จะไม่ได้ฟังนิทานก่อนนอนที่ฉันเล่าแล้วสิ...

Vodyanitsa:เอ๊ะ? ทำไมทุกคนยังอยู่กันล่ะ...

Vodyanitsa:โห! หิมะตกหนักจัง...

ทุกคนเล่าสถานการณ์ปัจจุบัน ให้กับเหล่านักแสดงและทีมงานที่อยู่หลังเวทีฟัง...

Vodyanitsa:แย่หน่อยนะ พวกเราติดอยู่ที่นี่แล้ว... โชคดีที่วันนี้เป็นแค่รอบซ้อม คนที่มาเลยไม่เยอะมาก...

Vodyanitsa:แต่ข่าวดีก็คือ ที่โรงละครมีเสบียงสำรองอยู่ตลอด ถ้าหิมะยังไม่มีทีท่าว่าจะเบาลง ทุกคนจะค้างคืนที่นี่ก็ได้นะ

Vodyanitsa:คงไม่เป็นไรใช่มั้ย? Odette?

Odette:ฉันเองก็ไม่ขัดข้อง

Valeriy:ดูจากสถานการณ์ตอนนี้ ก็เป็นทางเลือกสำรองที่สมเหตุสมผลดีเหมือนกัน ขอบคุณข้อเสนอจากทางโรงละครด้วยนะ

Shram:นี่สหาย นายกำลังสวดภาวนาอะไรกับข้างนอกน่ะ นายก็รีบกลับบ้านเหมือนกันเหรอ?

Torgov:ขอร้องล่ะ ขอให้ท่าน Tsaritsa ประทานพร อย่าให้พายุหิมะคืนนี้หยุดตกเลย...

Torgov:...นี่เป็นโอกาสที่จะได้ค้างคืนใต้ชายคาเดียวกัน กับซูเปอร์สตาร์ของ Snezhnaya ถึงสองคนเลยนะ! หาที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว หาที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว!

Odette:ฉันว่าฉันเปลี่ยนใจแล้วล่ะ

Vodyanitsa:คุณผู้ชาย แต่ถ้าคุณคิดจะทำอะไรไม่ดีแม้แต่นิดเดียว ฉันก็จะให้คุณได้เห็นอีกด้านหนึ่งของ "ซูเปอร์สตาร์" แล้วโยนคุณออกไปกลางพายุหิมะเลยล่ะ

Alyosha:ที่นี่เริ่มหนาวขึ้นเรื่อย ๆ แล้ว เราต้องรักษาอุณหภูมิในห้องเอาไว้

Alyosha:ปิดประตูใหญ่ให้สนิท เราไปหาที่ที่อุ่นกว่านี้กันเถอะ

Localized evidence

Text fields

1 fields
Step descriptionTextMap 3268267636
เตรียมตัวชมการแสดง
เตรียมตัวชมการแสดง

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMapTH_0.json
JSON Pointer
/3268267636

Properties

5

quest700504

Source evidence
Path
BinOutput/Quest/7005.json
JSON Pointer
/JIJKODHIEED/3
order
5
subId
700504
mainId
7005
runtimeOnly
true
runtimeStepOrder
5