Ghost
Chapter icon · UI_ChapterIcon_Durin

Story Chapters

เวทมนตร์ที่เรียกว่าเรื่องราว

Story QuestsChapter number: บทแห่งมังกรสีชาด: ฉากที่ 1Location: Durin

Story evidence

Chapter quests

9

ความปรารถนาสุดท้ายของแม่คนหนึ่ง

Open quest →
Quest flow
1

ไปที่หาดทรายดาว

Open step page →
Conversation 1 · 21 linesOpen full page →

Paimon:นั่นมัน Durin ไม่ใช่เหรอ?

Durin:หืม?

Durin:Traveler กับ Paimon เหรอ? ขอโทษด้วยนะ ไม่ได้ทำให้พวกเธอตกใจใช่มั้ย?

Paimon:...ก็ไม่ได้ตกใจอะไรหรอกน่า แค่รู้สึกประหลาดใจนิดหน่อย ตอนนี้เธอดูเก่งขึ้นเยอะเลยนะเนี่ย

Durin:เก่งขึ้นเหรอ... สำหรับฉันแล้ว มันควบคุมได้ยากขึ้นต่างหากล่ะ เดิมทีฉันไม่ได้ตั้งใจจะลงมือหนักขนาดนี้... โชคดีจริง ๆ ที่ไม่โดนพวกเธอไปด้วย

Paimon:ไม่เป็นไรหรอกน่า พวกเราเจอเรื่องใหญ่กว่านี้มาตั้งเยอะแล้ว!

Traveler:หรือว่าพลังแห่ง Abyss ในตัวเธอ...

Durin:อ๋อ ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก หลังจากที่ฉันได้ร่างกายนี้มาด้วยความช่วยเหลือของ Albedo พลังแห่ง Abyss ในตัวฉันก็คงที่มาตลอด

Durin:เหตุการณ์เมื่อกี้นี้เพิ่งจะมาเกิดขึ้นช่วงหลัง ๆ นี่เอง บางทีฉันอาจจะยังปรับตัวเข้ากับที่นี่ไม่ได้ล่ะมั้ง? ไว้ปรับตัวอีกสักพักก็คงจะดีขึ้นเอง

Durin:ว่าแต่ พวกเธอมาทำอะไรที่นี่เหรอ? มีธุระอะไรกับฉันรึเปล่า?

Paimon:พูดถึงเรื่องนี้...

Alice:วันที่ผู้เป็นพยานและลิขิตกรได้พบพาน วันที่เวทมนตร์ที่เรียกว่าเรื่องราวได้ถือกำเนิด

Paimon:...เขาเป็นคนเรียกพวกเรามาน่ะ

Durin:คุณ Alice?

Alice:เธอก็ดูออกอย่างนั้นเหรอ? เห็นทีฉันจะเลียนแบบได้ไม่เหมือนจริง ๆ สินะ... ไม่ได้เจอกันนานเลยนะเจ้าหนู Durin อันที่จริงเธอเรียกฉันว่าคุณน้าก็พอแล้วล่ะ

Alice:ที่ฉันเรียกเธอกับ Traveler มารวมตัวกัน ก็เพราะมีเรื่องสำคัญมาก ๆ เรื่องหนึ่ง ที่เกี่ยวข้องกับคุณแม่ของเธอน่ะ!

Durin:คุณแม่ของผม?

Traveler:แม่มด M?

Alice:ใช่ คนที่เป็นนักเขียนนิทานผู้ยิ่งใหญ่ Anya "Marie" Andersdotter คนนั้นนั่นแหละ... ฉันรู้อยู่แล้วว่าเธอต้องสนใจแน่ ๆ Traveler

Alice:เอาล่ะ ก่อนอื่นก็เปิดหนังสือเล่มนี้ แล้วฟังสิ่งที่ฉันจะเล่าก่อนเถอะ

Traveler:(เปิดหน้าปกหนังสือ)

2

เข้าสู่โลกในหนังสือเวทมนตร์

Open step page →
3

คุยกับ Alice

Open step page →
Conversation 1 · 75 linesOpen full page →

Paimon:ว้าว ที่นี่คือที่ไหนกันเนี่ย? เหมือนกับตอนที่เข้าไปใน Simulanka เลยแฮะ...

Alice:แก่นแท้ของทั้งสองอย่างเหมือนกันมากจริง ๆ นั่นแหละ เพราะยังไงซะก็ใช้เวทโครงสร้างแบบเดียวกันนี่นา

Paimon:เป็นฝีมือของ Alice จริง ๆ ด้วย!

Durin:สวัสดี... คุณน้า Alice

Alice:ไม่ต้องเขินขนาดนั้นก็ได้ ฉันกับคุณแม่ของเธอน่ะเป็นเพื่อนสาวที่สนิทกันมากเลยนะ

Paimon:คุณเอาแต่พูดถึงนิทาน แล้วก็เวทมนตร์... หรือว่าจะมี Simulanka อีกแห่งที่จะให้พวกเราไปสำรวจเหรอ?

Alice:จะเป็นไปได้ยังไงกันล่ะ? Simulanka เป็นผลงานชิ้นเอกเพียงหนึ่งเดียว ถ้าไม่มีหล่อนคนนั้นแล้วล่ะก็ ต่อให้เป็นฉันก็ไม่สามารถสร้างผลงานแบบนั้นขึ้นมาได้อีกหรอกนะ

Alice:แต่ก็มีอยู่เรื่องหนึ่งที่เธอพูดถูก ครั้งนี้สิ่งที่ฉันอยากจะแสดงให้พวกเธอเห็น ก็เป็นเวทมนตร์ที่เกี่ยวกับนิทานเหมือนกัน

Durin:นี่มัน...

Traveler:หนังสือเล่มเมื่อกี้นี่...

Alice:นี่คือความปรารถนาสุดท้ายของคุณแม่ของ Durin

Durin:ความปรารถนาสุดท้ายของคุณแม่... คือหนังสือเล่มหนึ่งเหรอ?

Alice:ก่อนอื่นเลย ช่วยน้าคิดหน่อยสิ... พวกเธอคิดว่าอะไรคือ ความเสียใจอย่างใหญ่หลวงที่สุดของนักเขียนคนหนึ่งเหรอ?

Paimon:เอ่อก็...

Alice:พวกเธอเคยอ่านหนังสือเรื่อง "แม่มดน้อยและเพลิงที่ไม่มีวันดับ" กันมั้ย?

Alice:ก็เพราะว่าเดิมทีมันไม่ได้เขียนขึ้นโดยคนคนเดียวน่ะสิ

Alice:มันมีที่มาจากเกมต่อนิทาน ที่ครั้งนึงฉันเป็นคนเริ่มในงานเลี้ยงน้ำชาน่ะ และเกือบทุกคนในสมาคมแม่มดก็มีส่วนร่วมด้วย

Alice:บทแรกสุดฉันเป็นคนลงมือเขียนเอง ส่วนบทต่อ ๆ มาก็ส่งต่อให้แม่มดคนอื่น ๆ และบทสุดท้ายสำหรับปิดเรื่องก็เว้นไว้ให้ M

Alice:แต่ว่า พอทุกคนเขียนบทของตัวเองกันเสร็จหมด M ก็ดันจากโลกนี้ไปซะก่อน... ฟังแล้วรู้สึกเศร้าแล้วก็น่าเสียดายมากเลยใช่มั้ยล่ะ?

Durin:อืม...

Alice:เพราะงั้นนี่แหละคือคำตอบของฉัน... การทิ้งนิทานที่ยังเขียนไม่จบเอาไว้เบื้องหลัง ก็คือความเสียใจอย่างใหญ่หลวงที่สุดของนักเขียนยังไงล่ะ

Traveler:ก็จริงนะ...

Alice:แต่ไม่ต้องห่วงนะ ฉันทนเห็นเรื่องน่าเศร้าแบบนี้ไม่ได้หรอก เพราะงั้นฉันเลยช่วยหล่อน เขียนตอนจบของนิทานเรื่องนั้นให้สมบูรณ์แล้วล่ะ

Durin:ถ้าอย่างนั้นหนังสือเล่มนี้...

Alice:หนังสือเล่มนี้คืออีกหนึ่ง "คำตอบ" ที่คุณแม่ของเธอมอบไว้ให้ หล่อนคิดว่านี่ต่างหาก คือความเสียใจที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของหล่อน

Alice:และที่ฉันมาหาเธอ ก็เพราะว่าหล่อนได้กำชับฉันไว้เป็นพิเศษ ว่าจะต้องให้เธอเป็นคนช่วยคลี่คลายความเสียใจนี้ให้ได้

Durin:นี่ต่างหากที่เป็นเรื่องที่คุณแม่เสียใจที่สุด... มันคือนิทานที่ยังเขียนไม่จบเหมือนกันเหรอ?

Alice:อื้ม... จริง ๆ จะว่าแบบนั้นก็ได้

Durin:ถ้าอย่างนั้นการคลี่คลายความเสียใจของคุณแม่ ก็คือการเขียนนิทานเรื่องนี้ให้สมบูรณ์ใช่มั้ย?

Alice:จะว่าอย่างนั้นก็ไม่ผิดหรอก...

Paimon:ทำไม Alice ถึงพูดจากำกวมแบบนั้นล่ะเนี่ย?

Alice:ถึงแม้ว่าคำตอบที่หล่อนให้ไว้จะขัดแย้งกับความเห็นของฉัน แต่มันโรแมนติกมากเลยนะ!

Alice:ฉันนี่อยากจะบอกพวกเธอใจจะขาด แต่ฉันจะสปอยล์ไม่ได้ การสปอยล์จะพังทุกสิ่งทุกอย่าง!

Durin:อ่า...

Alice:พวกเธอแค่คิดซะว่ามันเป็นนิทานที่รอวันเขียนให้จบ แล้วก็ตั้งใจทำให้ดีที่สุดก็พอแล้วล่ะ

Durin:...อืม ผมเข้าใจแล้ว แต่ว่า ผมเพิ่งจะเริ่มเรียนรู้อักษรของมนุษย์ได้ไม่นาน แถมยังไม่เคยมีประสบการณ์ด้านการเขียนมาก่อนเลย...

Alice:ไม่ต้องห่วงน่า นี่น้าก็ช่วยหาผู้ช่วยที่ยอดเยี่ยมสองคน มาให้แล้วไม่ใช่เหรอ?

Alice:ประสบการณ์ของสองคนนี้มีมากมายขนาดนั้น รับรองว่าไม่ขาดแรงบันดาลใจในการแต่งนิทานแน่นอน ต้องขอคำแนะนำอย่างนอบน้อมด้วยล่ะ

Paimon:อื้ม! ถ้าเป็นการช่วย Durin ทำความปรารถนาสุดท้ายของคุณแม่ให้สำเร็จล่ะก็ ฉันกับ Traveler จะต้องช่วยแน่นอน!

Durin:คุณน้า Alice ผมมีคำถามอยู่อย่างหนึ่ง... เดิมทีคุณแม่ของผมอยากจะเขียนนิทานแบบไหนเหรอ?

Alice:ว่าแล้วว่าเธอจะต้องถามคำถามนี้ แต่ว่าคำตอบไม่ได้อยู่ที่น้าหรอกนะ ต้องไปหาในหนังสือเล่มนี้เอา

Durin:อืม...

Paimon:ไม่ต้องห่วงน่า ฉันกับ Traveler จะช่วยให้คำแนะนำเธอเอง

Paimon:เราไปหาที่ที่จะได้อ่านหนังสือไปพลาง กินขนมไปพลางกันก่อนดีมั้ย แล้วค่อยมาช่วยกันคิด ว่าจะเขียนนิทานเรื่องนี้ให้จบยังไงดี

Alice:ความเป็นจริงแล้วมันอาจจะไม่ได้สบาย ๆ อย่างที่เธอคิดหรอกนะ Paimon

Paimon:ทำไมล่ะ?

Alice:ตอนที่ M สร้างหนังสือเล่มนี้ขึ้นมา หล่อนได้ใช้เวทมนตร์ของฉันเข้าช่วยด้วย พูดให้ถูกก็คือ มันไม่ใช่หนังสือที่หยิบมาอ่านได้โดยตรง แต่เป็น "หนังสือเวทมนตร์" สุดมหัศจรรย์ยังไงล่ะ!

Alice:แต่ละบทของมันกระจัดกระจายอยู่ใน "ความทรงจำ" ในอดีต พวกเธอจะต้องรวบรวม "ความทรงจำ" เหล่านี้ให้ครบก่อน ถึงจะมองเห็นเนื้อหาในหนังสือได้

Durin:แล้วต้องไปตามหา "ความทรงจำ" พวกนี้ที่ไหนเหรอ?

Alice:สำหรับแต่ละบทที่ต้องเขียนให้สมบูรณ์ M ได้ทิ้งคำใบ้ไว้ให้แล้วล่ะ ถ้าทำตามคำใบ้ล่ะก็ ต้องหา "ความทรงจำ" ที่กระจัดกระจายพวกนั้นเจอแน่นอน

Alice:อีกอย่าง ถ้าอยากจะเขียนเนื้อหาลงในหนังสือเล่มนี้ พวกเธอก็ต้องใช้เจ้านี่...

Paimon:นี่มัน...

Alice:นี่คือ "น้ำหมึก" ที่ M ทิ้งไว้ให้ ฉันใช้เวทมนตร์อันน่าทึ่งปรุงมันขึ้นมาเป็นพิเศษ ถ้าอยากจะ "เขียน" เนื้อหาลงในหนังสือเล่มนี้ ก็ต้องใช้ "น้ำหมึก" นี้เท่านั้น

Traveler:มหัศจรรย์ขนาดนี้เลย...

Alice:"น้ำหมึก" นี้ล้ำค่ามาก เพราะงั้นต้องใช้กันอย่างประหยัดหน่อยนะ เหลืออยู่แค่นี้แล้วล่ะ

Durin:หมายความว่าต้องตามหา "ความทรงจำ" แล้วก็ต้องควบคุมปริมาณการใช้ "น้ำหมึก" ด้วย...

Paimon:เรื่องนี้ก็ซับซ้อนขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย...

Alice:บางทีนี่อาจจะเป็นวิธีการเล่านิทานอย่างหนึ่งก็ได้ล่ะมั้ง? ในด้านนี้ M น่ะมีความคิดสร้างสรรค์เสมอเลยล่ะ

Alice:คิดซะว่ามันเป็นบททดสอบ ที่คุณแม่ของเธอทิ้งไว้ให้ก็แล้วกัน! ถ้าผ่านไปได้ด้วยดี อาจจะมีของรางวัลสุดลึกลับรออยู่ก็ได้นะ

Durin:ของรางวัลน่ะไม่สำคัญหรอก... ยังไงนี่ก็เป็นความปรารถนาสุดท้ายของคุณแม่ ไม่ว่าจะเจออุปสรรคอะไร ผมก็จะหาทางทำให้สำเร็จให้ได้

Traveler:พวกเราก็จะช่วยด้วย!

Paimon:อื้ม มีฉันกับ Traveler อยู่ด้วยทั้งคน ไม่มีปัญหาแน่นอน!

Alice:ดีมาก แบบนี้ก็น่าจะอธิบายทุกอย่างครบถ้วนแล้วสินะ...

Alice:จริงสิ พอแต่งเติมนิทานเสร็จแล้ว อย่าลืมเอาหนังสือเล่มนี้มาให้ฉันอ่านอีกรอบด้วยนะ หนังสือที่หล่อนเขียนฉันอ่านจบหมดทุกเล่มแล้ว จะขาดเล่มนี้ไปได้ยังไงกันล่ะ

Traveler:แล้วจะหาคุณเจอได้ยังไงเหรอ?

Paimon:นั่นสิ ส่วนใหญ่คุณก็ผลุบ ๆ โผล่ ๆ หาตัวจับยากจะตาย...

Alice:ไม่ต้องห่วง พอพวกเธอทำสำเร็จเมื่อไหร่ ฉันก็จะรู้เองแหละ รอฉันติดต่อพวกเธอไปก็พอ

Alice:ถ้างั้นก็ออกเดินทางกันได้แล้ว น้าตั้งตารอนิทานที่เธอจะเอามาให้ในตอนสุดท้ายอยู่นะ!

4

หารือกับ Durin

Open step page →
Conversation 1 · 15 linesOpen full page →

Paimon:กลับมาที่นี่อีกแล้ว... เวทมนตร์ของ Alice นี่สุดยอดไปเลยเนอะ

Traveler:เรามาดูหนังสือเล่มนี้กันก่อนเถอะ

Paimon:จริงด้วยสิ ถ้าเป็นตามที่ Alice บอก พวกเราก็ต้องดูก่อนว่ามันทิ้งคำใบ้อะไรไว้ให้บ้าง

Durin:อืม

Paimon:เอ๋!?

เสียงของใครบางคน:ที่แห่งนั้นคือสถานที่ซึ่งเรื่องราวนับไม่ถ้วนหลับใหลชั่วนิรันดร์ เกียรติภูมิของเหล่าอัศวินคอยโอบอุ้มปกป้อง เพื่อให้เรื่องราวเหล่านั้นได้พักผ่อนอย่างผาสุก และละเมอเพ้อพร่ำถึงอดีตกาลอันเก่าแก่ของนครรัฐและบทกวี

เสียงของใครบางคน:เคยมีแม่มดผู้หนึ่งโต้รุ่งไม่หลับไม่นอนอยู่ในที่แห่งนั้น เพียงเพื่อจะให้กำเนิดเรื่องราวใหม่ขึ้นมา

เสียงของใครบางคน:จงไปที่นั่นเถิด ที่นั่นมีเมล็ดพันธุ์แห่งเรื่องราวนี้อยู่

Paimon:ปริศนาคำทายเหรอ? ที่ที่ว่านี่มันหมายถึงที่ไหนกันนะ?

Traveler:เห็นได้ชัดว่าเป็นห้องสมุดของ Mondstadt

Paimon:จริงด้วย มีเหตุผลอยู่นะ แต่ถ้าพูดแบบนั้นก็หมายความว่า พวกเราต้องกลับไปที่ Mondstadt อีกรอบน่ะสิ?

Durin:...ที่จริงแล้วฉันก็มีลางสังหรณ์ว่าจะต้องกลับไปที่ Mondstadt ตั้งแต่แรกแล้วล่ะ เพราะยังไงซะคุณแม่ของฉันก็เป็นชาว Mondstadt นิทานเรื่องนี้ก็น่าจะถูกเขียนขึ้นที่นั่นเหมือนกัน

Paimon:ที่แท้ก็แบบนี้นี่เอง

Durin:แต่ว่า ต้องให้พวกเธอลำบากเดินทางไปกับฉันตั้งไกลขนาดนั้น รู้สึกเกรงใจจริง ๆ...

Paimon:ไม่เป็นไรหรอกน่า ช่วงนี้ฉันกับ Traveler ก็ไม่ได้มีเรื่องอะไรอยู่แล้ว งั้นเราออกเดินทางกันตอนนี้เลยเถอะ!

5

ไปที่ห้องสมุด Mondstadt

Open step page →
Conversation 1 · 28 linesOpen full page →

Paimon:ห้องสมุดของ Mondstadt... ทำให้นึกถึงความทรงจำเก่า ๆ เยอะแยะเลยนะเนี่ย

Durin:ถ้าอย่างนั้น "เมล็ดพันธุ์แห่งเรื่องราว" จะหมายถึงอะไรเหรอ?

Paimon:ถ้าอยู่ในห้องสมุด ก็ต้องเป็นหนังสือสิเนอะ? แต่ว่านะ หนังสือเยอะขนาดนี้ เล่มไหนคือเล่มที่เราต้องหากันล่ะ?

Lisa:เด็กดีเขาไม่ส่งเสียงดังในห้องสมุดกันหรอกนะ

Paimon:Lisa นี่นา... อ๊ะ ขอโทษนะ...

Lisa:ไหนดูซิ ที่แท้ก็เป็นเจ้าตัวน้อยผมบลอนด์ แล้วก็เจ้าตัวน้อยมีเขานี่เอง

Durin:ขอโทษด้วย อาจารย์ Lisa ที่ Paimon ทำไปก็เพราะอยากจะช่วยฉัน... ได้โปรดอย่าว่าเธอเลยนะ

Lisa:เห็นแก่ที่ไม่ได้เจอกันนาน ครั้งนี้จะยกโทษให้เป็นพิเศษก็แล้วกันนะ

Lisa:นั่นเป็นเรื่องตอนที่เขาเพิ่งมาถึงที่นี่ใหม่ ๆ หัวหน้ากอง Jean ไม่รู้ว่าจะดูแลเขายังไง ฉันก็เลยอาสาช่วยแบ่งเบาภาระของหัวหน้ากอง Jean น่ะ

Lisa:ในเมื่อฉันเป็นอาจารย์ให้ลูกหมาป่าได้ งั้นก็ต้องเป็นอาจารย์ให้ลูกมังกรได้เหมือนกันสิ

Paimon:ดูเหมือนว่าทุกคนจะต้อนรับการมาของ Durin ได้แบบสบาย ๆ เลยนะ

Lisa:เรื่องรำลึกความหลังน่ะเอาไว้ก่อนเถอะ ที่พวกเธออุตส่าห์มาถึงที่นี่ เพื่อมาขอยืมหนังสืองั้นเหรอ?

Durin:คือเรื่องมันค่อนข้างจะซับซ้อนน่ะ... รบกวนคุณช่วยดูนี่ก่อนสิ

Lisa:หืม?

Lisa:ฉันพอจะเข้าใจแล้วล่ะ "เมล็ดพันธุ์แห่งเรื่องราว" ที่ว่า ก็น่าจะเป็นหนังสือที่ใช้อ้างอิงตอนแต่งนิทานเรื่องนี้นะ

Lisa:การสร้างสรรค์ก็เป็นแบบนี้แหละ ต้องซึมซับแรงบันดาลใจจากเรื่องราวอื่น ๆ เรื่องราวใหม่ ๆ ถึงจะถือกำเนิดขึ้นมาได้ เมื่อหลายร้อยปีก่อน แม่มดคนนั้นก็คงเคยมานั่งสร้างสรรค์ผลงานอยู่ที่นี่เหมือนกันสินะ...

Durin:แต่ว่า พวกเรายังไม่รู้เนื้อหาที่แน่ชัดของนิทานเรื่องนี้เลย แล้วจะรู้ได้ยังไงว่ามันอ้างอิงมาจากหนังสือเล่มไหน?

Lisa:อันที่จริงเมื่อกี้ก่อนที่จะมาหาพวกเธอ ฉันกำลังจัดการกับเรื่องแปลก ๆ เรื่องหนึ่งอยู่ที่นี่พอดี มีอัศวินคนหนึ่งมารายงานฉันว่า เขาเห็นหนังสือที่ไม่อยู่ในรายชื่อสารบัญของห้องสมุดแห่งนี้

Lisa:พอเขาคิดที่จะไปยืมหนังสือพวกนั้น พริบตาเดียวพวกมันก็หายไปจากชั้นหนังสือ แต่พอเขาเดินไปหาหนังสืออ่านที่ชั้นอื่น เขาก็เห็นหนังสือพวกนั้นปรากฏขึ้นมาอีกครั้ง

Paimon:จริงเหรอ?

Lisa:อัศวินคนนั้นชอบมาขลุกตัวอยู่ในห้องสมุดมาก สัญชาตญาณของเขาไม่น่าจะพลาดหรอก

Lisa:พอมาคิดดูว่าหนังสือเล่มนี้เดิมทีก็เกี่ยวข้องกับเวทมนตร์ บางทีปรากฏการณ์นี้อาจจะเป็นฝีมือของมันเองก็ได้?

Traveler:เป็นไปได้...

Lisa:ตามรายงาน หนังสือแบบนี้มีทั้งหมด 3 เล่ม งั้นคงต้องรบกวนพวกเธอหน่อยแล้วล่ะ

6

ตามหาหนังสือที่ไม่อยู่ในสารบัญห้องสมุด

Open step page →
Conversation 1 · 1 linesOpen full page →

Lisa:หาหนังสือพวกนั้นเจอแล้วเหรอ?

Conversation 2 · 1 linesOpen full page →

Lisa:หาหนังสือพวกนั้นเจอแล้วเหรอ?

7

คุยกับ Lisa

Open step page →
Conversation 1 · 9 linesOpen full page →

Lisa:ดูท่าว่าจะเป็นสามเล่มนี้นี่แหละ แถมทั้งหมดยังเป็นหนังสือต้องห้ามอีก... ต้องแต่งนิทานแบบไหนกันนะ ถึงได้ใช้หนังสือพวกนี้เป็นข้อมูลอ้างอิง?

Paimon:หนังสือต้องห้าม... ตอนได้ยินคำนี้ครั้งแรก ฉันนึกว่า Lisa แค่พูดขู่ให้กลัวซะอีก หรือว่าห้องสมุด Mondstadt จะมีโซนต้องห้ามอยู่จริง ๆ?

Lisa:เรื่องแบบนี้อย่าไปอยากรู้เลยจะดีกว่านะ

Paimon:ก็ได้...

Lisa:ในเมื่อคุณ Alice เป็นคนที่ให้พวกเธอมาตามหาหนังสือพวกนี้ ฉันก็จะไม่ถามอะไรมากก็แล้วกัน แต่ว่าพอพวกเธออ่านจบแล้ว ก็อย่าลืมเอามาคืนฉันด้วยล่ะ เพราะต้องเอากลับไปผนึกไว้อย่างเดิม

Durin:เรื่องคืนหนังสือปล่อยให้เป็นหน้าที่ของฉันเอง อาจารย์ Lisa

Lisa:งั้นฉันขอตัวก่อนนะ ทำงานมานานขนาดนี้ ควรจะไปดื่มชาสักถ้วยแล้วล่ะ

Paimon:ตอนนี้ก็หาหนังสืออ้างอิงเจอครบแล้ว แล้วจะทำยังไงกันต่อดีล่ะ?

Durin:นี่มัน...

8

เข้าสู่โลกในหนังสือเวทมนตร์

Open step page →
9

ปรึกษากับ Durin

Open step page →
Conversation 1 · 21 linesOpen full page →

Paimon:เอ๊ะ... นี่พวกเราหลุดเข้ามาอยู่ในนิทานเลยนี่!

Durin:นี่คือเวทมนตร์ของคุณน้า Alice สินะ...

Paimon:นั่นสินะ...

Durin:กำลังพูดถึงเรื่องของฉัน...

Paimon:...งั้นเรามาดูกันก่อนดีกว่า ว่านิทานเรื่องนี้จะเป็นยังไงต่อไป ยังไงซะตอนนี้พวกเราก็รู้แค่ตอนเริ่มต้นเองนี่นา

Durin:อืม

ผู้บรรยาย:ตอนนี้ นักเดินทางผมบลอนด์ ภูตสีเงิน และเด็กหนุ่มแห่งเผ่ามังกรได้มาถึงที่นี่แล้ว การมาถึงของพวกเขา จะนำพาความเปลี่ยนแปลงแบบไหน มาสู่นิทานเรื่องนี้กันนะ?

Paimon:ว้าว จู่ ๆ ก็ดังขึ้นมา เป็นเสียงที่เล่านิทานเมื่อกี้งั้นเหรอ?

Traveler:น่าจะเป็นเสียงผู้บรรยาย ของนิทานเรื่องนี้นะ

Paimon:อืม รู้สึกคุ้น ๆ ยังไงก็ไม่รู้...

Durin:ชวนให้คิดถึงจัง เมื่อก่อนตอนที่คุณแม่เล่านิทานให้ฟัง ก็ให้ความรู้สึกแบบนี้แหละ

Paimon:คุณแม่ของเธอ ก็คือแม่มด M คนนั้นน่ะเหรอ? เขาเคยเล่านิทานให้เธอฟังด้วยเหรอ?

Durin:ใช่ ตอนที่คุณแม่ยังมีชีวิตอยู่ เธอชอบเล่านิทานให้ฉันฟังมาก...

Durin:ขอโทษนะ ตอนนี้ไม่ใช่เวลามานึกถึงเรื่องในอดีต พวกเราเข้ามาอยู่ในนิทานเรื่องนี้แล้ว ควรทำอะไรต่อไปดีล่ะ?

ผู้บรรยาย:เด็กหนุ่มแห่งเผ่ามังกรเอ่ยถามขึ้น ในเมื่ออยากจะเข้าใจเนื้อหาของนิทาน สิ่งที่เขาต้องทำก็คือการรอให้นิทานดำเนินต่อไป

ผู้บรรยาย:อย่างไรก็ตาม เขาก็อาจจะลองสำรวจโลกใบเล็กแห่งนี้อย่างละเอียด และทำในสิ่งที่ตัวเองอยากจะทำดูก็ได้

Paimon:แปลว่าเสียงผู้บรรยายนี่ น่าจะกำลังช่วยพวกเราอยู่สินะ?

Traveler:ลองพิจารณาคำแนะนำของเขาดูก่อนแล้วกัน

Durin:อื้ม ฉันเองก็คิดอย่างนั้น

10

สำรวจพื้นที่โดยรอบ

Open step page →
Conversation 1 · 14 linesOpen full page →

Paimon:นี่คือไข่มังกรฟองนั้นสินะ? มันน่าจะกำลังฟักตัวอยู่ล่ะมั้ง แต่ว่า...

Paimon:ไข่มังกรที่รอการฟักตัว แม่มดผู้หลงใหลในเรื่องเล่า แล้วก็มังกรชั่วร้ายที่พูดถึงในตอนแรก ก็คงจะไม่ผิดแล้วล่ะ

Durin:นี่คือ... เรื่องราวของฉันเหรอ?

Traveler:ชัดเจนเลยล่ะ

Paimon:ไม่ว่าจะยังไง พวกเราก็ต้องทำให้นิทานดำเนินต่อไปให้ได้สินะ? แต่ว่า นอกจากรอแล้ว พวกเราจะทำอะไรได้อีกล่ะ?

ผู้บรรยาย:ดูเหมือนว่า พวกเขาจะยังไม่พบวิธี ที่จะช่วยเร่งความเร็วในการฟักไข่มังกร

Paimon:นั่นสินะ เนื้อเรื่องตอนนี้ก็คือ "รอให้ลูกมังกรฟักออกจากไข่" พอไข่มังกรฟักแล้ว นิทานก็จะดำเนินต่อไปได้

Traveler:แล้วต้องทำยังไงล่ะ?

ผู้บรรยาย:เด็กหนุ่มแห่งเผ่ามังกร มีความสามารถในการควบคุมไฟ ซึ่งเหมาะที่จะนำมาสร้างอุณหภูมิที่เหมาะสม ในการฟักไข่พอดิบพอดี

Paimon:อะไรนะ? นี่แนะนำให้พวกเราใช้ไฟย่างไข่มังกรเนี่ยนะ?

ผู้บรรยาย:ความประหลาดใจของภูตสีเงิน สะท้อนให้เห็นถึงปริมาณการอ่านอันน้อยนิดของเธอ "ไข่มังกรต้องผ่านการอบด้วยเปลวไฟ ถึงจะฟักตัวได้เร็วยิ่งขึ้น" นิทานมากมายเกี่ยวกับมังกร ก็ล้วนแล้วแต่มีพล็อตเรื่องแบบนี้กันทั้งนั้น

Paimon:...เอาเถอะ ก็พอมีเหตุผลอยู่บ้างล่ะนะ

Traveler:Durin อยากจะลองดูหน่อยมั้ย?

Durin:อื้ม... ให้ฉันลองดูแล้วกัน

Conversation 2 · 7 linesOpen full page →

Paimon:ตุ๊กตา Dodoco ตัวนี้ก็คือแม่มดพูดถึงในนิทานสินะ? เดี๋ยวสิ หรือว่า...

Paimon:พวกเราเคยเห็นคนที่ใช้สัญลักษณ์คล้าย ๆ แบบนี้มาก่อน พวกเขาทุกคนคือแม่มดแห่งสมาคมแม่มด หรือว่าแม่มดในนิทานเรื่องนี้ ก็เป็นหนึ่งในแม่มดพวกนั้นเหมือนกัน?

Durin:หมวกใบนี่... เหมือนกับของคุณแม่เลย

Paimon:ถ้าอย่างนั้น... แม่มดในนิทานก็คือแม่มด M สินะ ดูเหมือนว่าหนังสือเล่มนี้กำลังเล่าเรื่องของ Durin อยู่จริง ๆ ด้วย...

ผู้บรรยาย:จะใช่หรือไม่ สำหรับนิทานเรื่องนี้แล้วไม่ใช่ประเด็นสำคัญเลย

ผู้บรรยาย:สถานะที่สำคัญที่สุดของแม่มดคนนี้ในตอนนี้ ก็คือการเป็นแม่ที่เฝ้ารอคอยให้ลูกของตัวเองฟักออกจากไข่

Durin:อืม... เราไปดูที่อื่นกันก่อนเถอะ

Conversation 3 · 4 linesOpen full page →

Paimon:ตรงนี้ยังมีหนังสือวางอยู่อีกตั้งเยอะเลยแฮะ หรือว่าแม่มดจะอ่านหนังสือ เพื่อฆ่าเวลาตอนที่รอไข่มังกรฟักตัวอยู่กันนะ?

ผู้บรรยาย:สิ่งที่รอวันฟักตัวอยู่ที่นี่ ไม่ได้มีแค่ไข่มังกรฟองหนึ่ง แต่ยังมีนิทานอีกหนึ่งเรื่องด้วย

ผู้บรรยาย:เรือนกระจกที่จะใช้ฟูมฟักนิทานได้นั้น ย่อมต้องก่อร่างสร้างขึ้นจากกองหนังสือที่สุมรวมกันน่ะ

Paimon:อ่า...

11

ช่วยไข่มังกรฟักตัว

Open step page →
12

คุยกับ Durin

Open step page →
Conversation 1 · 6 linesOpen full page →

ผู้บรรยาย:ท่ามกลางความคาดหวังของแม่มด ในที่สุดมังกรน้อยก็ได้ฟักออกจากไข่

แม่มดนักเล่าเรื่อง:การถือกำเนิดของทุกชีวิต ไม่ใช่สิ่งที่ตัวเองสามารถเลือกได้ ลูกเองก็เหมือนกันนะ ลูกแม่

แม่มดนักเล่าเรื่อง:แม่สร้างลูกขึ้นมาตามความปรารถนาของตัวเอง เหมือนกับแม่มดคนนั้นที่สร้างมังกรชั่วร้ายขึ้นมา

แม่มดนักเล่าเรื่อง:แต่แม่ขอรับรองกับลูกว่า การถือกำเนิดของลูกเป็นที่ตั้งตารอคอย และเมื่อลูกเกิดมาแล้ว ลูกจะเป็นที่รัก ลูกจะได้รับชีวิตที่แตกต่างไปจากมังกรชั่วร้ายอย่างแน่นอน

Durin:คุณไม่เคยพูดเรื่องพวกนี้กับผมต่อหน้าเลย แต่ไม่รู้ทำไม ผมถึงสัมผัสได้ถึงความคาดหวัง และความรักที่คุณพูดถึงมาโดยตลอด

Durin:ขอบคุณนะ ที่ทำให้ผมได้เกิดมาบนโลกใบนี้

13

ปรึกษา Durin เกี่ยวกับสิ่งที่ได้เห็นในนิทาน

Open step page →
Conversation 1 · 24 linesOpen full page →

Paimon:ที่นี่คือ... เมือง Mondstadt? ดูเหมือนพวกเราจะกลับมาจากโลกในนิทานแล้วสินะ

Paimon:ในหน้าหนังสือมีเนื้อหาเพิ่มขึ้นมาด้วย ฉันจำได้ว่าน้ำหมึกก็ลดลงไปเหมือนกัน ถ้าเป็นแบบนี้ พวกเราน่าจะเติมเต็มบทนี้เสร็จแล้วสินะ?

Paimon:แต่ว่า ทำไมแม่มด M คนนั้นถึงคิดว่านิทานเรื่องนี้ยังไม่จบสมบูรณ์ล่ะ?

Paimon:Durin ก็หลุดพ้นจากคำสาปสำเร็จแล้ว แถมยังได้มาที่โลกใบนี้ ได้ร่างกายใหม่ แล้วก็ได้เป็นเพื่อนกับทุกคนด้วย นี่มันก็เป็นตอนจบที่ดีมากแล้วไม่ใช่เหรอ

Traveler:บางทีบทต่อไปอาจจะมีเบาะแสก็ได้นะ?

Paimon:ก็มีความเป็นไปได้จริง ๆ นั่นแหละ... เรื่องที่เกี่ยวกับแม่มดพวกนั้น มักจะกลายเป็นเรื่องลึกลับเสมอเลย พวกเรามาดูคำใบ้ของบทต่อไปกันก่อนเถอะ

Durin:...หืม?

???:Dodoco... Dodoco...

???:น่าจะเริ่มอัดเสียงแล้วสินะ? โอเค เอาแบบนี้แล้วกัน...

Paimon:เสียงของ Alice นี่นา!

Alice:เด็ก ๆ นี่เป็นเสียงที่ฉันอัดทิ้งไว้ล่วงหน้าในหนังสือเวทมนตร์ ถือซะว่าเป็นคำใบ้ในการใช้หนังสือเวทมนตร์เล่มนี้ก็แล้วกันนะ

Alice:ตอนนี้พวกเธอน่าจะเขียนเนื้อหาใหม่ลงไปในหนังสือแล้ว หนังสือเวทมนตร์ก็ต้องใช้เวลาย่อย "น้ำหมึก" เหมือนกัน คำใบ้ของบทต่อไปต้องรออีกสักพักถึงจะปรากฏนะจ๊ะ

Paimon:มีเงื่อนไขแบบนี้ด้วยเหรอเนี่ย?

Alice:ข่าวดีก็คือ พวกเธอสามารถกลับเข้าไปในบทที่เติมเต็มจนสมบูรณ์แล้วได้ตลอดเวลา เพื่อชื่นชมโลกที่สร้างขึ้นจากเวทมนตร์แห่งนิทานอันน่าอัศจรรย์ได้อย่างเต็มที่!

Alice:ขอให้สนุกนะ แล้วเจอกันจ้ะ!

Paimon:ตอนแรกฉันกำลังไฟแรงอยู่เลยเชียว...

Durin:จริง ๆ แล้วแบบนี้ก็ดีเหมือนกันนะ ครั้งต่อไปพวกเราอาจจะต้องเดินทางไปยังโลกอื่นอีก ถ้าเป็นแบบนั้นก็ไม่รู้ว่าจะได้กลับมาเมื่อไหร่

Durin:Paimon กับ Traveler ก็ถือโอกาสนี้พักผ่อนก่อนดีมั้ย?

Paimon:พักผ่อน...

Traveler:เหตุผลเข้าท่ามากเลยล่ะ

Paimon:ฉันแค่อยู่ ๆ ก็นึกถึง Sticky Honey Roast ของร้าน "Good Hunter" ขึ้นมาน่ะ ก็แหม อุตส่าห์กลับมา Mondstadt ทั้งทีนี่นา

Durin:พอดีฉันต้องไปหาอาจารย์ Lisa เพื่อคืนหนังสือเหมือนกัน งั้นหลังจากนี้ค่อยกลับมาเจอกันที่นี่นะ

Localized evidence

Text fields

3 fields
Chapter numberTextMap 1991206928
บทแห่งมังกรสีชาด: ฉากที่ 1
บทแห่งมังกรสีชาด: ฉากที่ 1

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json
JSON Pointer
/1991206928
Durin
Durin

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json
JSON Pointer
/1527507054
เวทมนตร์ที่เรียกว่าเรื่องราว
เวทมนตร์ที่เรียกว่าเรื่องราว

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json
JSON Pointer
/2233022570

Relationships

5 links

Published Sprites

Sprites

2

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Chapter icon · UI_ChapterIcon_Durin
Chapter iconchapterIcon194 × 223 · 10 KBUI_ChapterIcon_DurinResource name
Quest type · UI_QuestType_Chapter_1
Quest typechapterSerialNumberIcon56 × 56 · 1 KBUI_QuestType_Chapter_1Resource name

Properties

9

chapter2068

Source evidence
Path
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json
JSON Pointer
/265
id
2068
cityId
1
questType
LQ
endQuestId
1600438
chapterIcon
UI_ChapterIcon_Durin
beginQuestId
1600001
chapterCategory
story
needPlayerLevel
40
chapterSerialNumberIcon
UI_QuestType_Chapter_1