บทแห่งแพรไหมเฉือนคม: ฉากที่ 1
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json- JSON Pointer
/1958651008
Story Chapters
Story evidence
Laetitia:...แบบนี้มัน จะได้จริง ๆ เหรอ?
???:ก็บอกแล้วไงว่าใช้เงินมัดจำที่เหลือทำขึ้นมาน่ะ ทำไม กลัวฉันแอบลดคุณภาพวัสดุรึไง?
Laetitia:ไม่ใช่อย่างนั้น! ฉันไม่ได้หมายความว่าสงสัยคุณ Chiori หรอกนะ
Laetitia:ต้องพูดว่า การได้ใส่ชุดแต่งงานจาก "ร้าน Chioriya Boutique" ในงานแต่งงานเป็นความฝันของฉันมาโดยตลอด... ตอนแรกนึกว่าครั้งนี้จะไม่ได้ใส่แล้วซะอีก...
Paimon:ที่แท้คนคนนั้นก็คือเจ้าของ "ร้าน Chioriya Boutique" นี่เอง ไม่เคยเจอเธอมาก่อนเลยนะเนี่ย
Paimon:เอ๋? นั่นมัน Chiori ไม่ใช่เหรอ วันนี้เธอมาที่ร้านด้วยเหรอเนี่ย!
Traveler:ไม่แน่อาจจะเป็นเพราะ "แฟชั่นวีค" ก็ได้?
Paimon:โอ๊ะ ก็มีเหตุผลแฮะ อีกเดี๋ยวพวกเราเข้าไปถามเธอกันเถอะ!
Chiori:ฉันพูดว่าทำได้ก็ต้องทำได้แน่นอนสิ การทำตามสัญญาที่ให้แก่ลูกค้า นี่แหละคือธุรกิจ
Chiori:จำไว้ว่าอย่าให้เสื้อผ้าโดนแสงแดด หรือมีรอยพับโดยเด็ดขาด ทางที่ดีที่สุดก็ควรจะเอาออกมาในวันแต่งงาน แต่... ฉันว่าเธอคงอดใจไม่ไหวสินะ
Laetitia:ฉันจะพยายามอดทนไว้นะ! ฮิฮิ... ถึงตอนนั้นเขาจะต้องตกใจจนอ้าปากหวอแน่...
Chiori:ทั้งสองท่าน มาดูเสื้อผ้างั้นเหรอ?
Paimon:อื้ม! ฉัน Paimon ส่วนคนนี้ Traveler เธอคือคุณ Chiori ใช่มั้ย?
Chiori:ใช่แล้ว ยินดีที่ได้รู้จักทั้งสองคนนะ ฉันเคยได้ยิน Navia พูดถึงพวกเธอมาก่อน
Paimon:พวกเราเองก็เคยได้ยินข่าวลือมากมายเกี่ยวกับ Chiori เหมือนกัน "ร้าน Chioriya Boutique" ของเธอมีชื่อเสียงใน Fontaine มากเลยล่ะ!
Chiori:ขอบคุณที่ชม วันนี้พวกเธออยากซื้ออะไรล่ะ? ตอนนี้สินค้า "ชุดเด็ก" อาจจะขาดตลาดชั่วคราวนะ
Paimon:Chiori! วันนี้เธอมาที่ร้านด้วยเหรอ หายากนะเนี่ย!
Chiori:ดูเธอพูดเข้าสิ ฉันอยู่ในร้านของตัวเอง กลายเป็นเรื่องที่หาได้ยากซะแล้ว
Chiori:วันนี้พวกเธออยากซื้ออะไรล่ะ? สั่งตัดชุด? หรือว่า "ชุดเด็ก" สำเร็จรูป?
Paimon:ฉันไม่ใช่เด็กนะ!
Traveler:เกี่ยวกับ "Fontaine แฟชั่นวีค"...
Chiori:อ้อ เรื่องนี้เหรอน่ะเหรอ ขนาดพวกเธอยังได้ยินกันแล้ว ดูท่าการโปรโมตของ "สมาคมแฟชั่น Fontaine" จะได้ผลดีทีเดียว
Paimon:ในช่วงแฟชั่นวีคมีกิจกรรมอะไรสนุก ๆ คึกคัก ๆ บ้างมั้ย?
Chiori:ก็ไม่ถึงกับสนุกหรอก แต่ถ้าคึกคักละก็แน่นอน เพราะนี่เป็นงานแฟชั่นงานใหญ่ที่ปีหนึ่งมีครั้งเดียวของ Fontaine เลยนะ
Paimon:Chiori เองก็จะโชว์ผลงานของตัวเองในงานแฟชั่นวีคด้วยเหรอ?
Chiori:แน่นอนสิ ดีไซเนอร์สายแฟชั่นทุกคนในนครว่าการ Fontaine ต้องใช้โอกาสนี้โปรโมตผลงานของตัวเองอยู่แล้ว ถ้าโชคดีละก็ อาจจะได้ออเดอร์ล็อตใหญ่ภายในวันเดียวก็ได้
Chiori:นึกถึงตอนนั้นเลย แบรนด์ "Chioriya" เองมามีชื่อเสียงได้ก็หลังจากงานเปิดตัวใน "Fontaine แฟชั่นวีค"
Paimon:เอ๋? แต่ Chiori เองก็มีชื่อเสียงมากพออยู่แล้วไม่ใช่เหรอ? ต่อให้ไม่เข้าร่วมแฟชั่นวีคครั้งนี้ ทุกคนก็ยังชอบเสื้อผ้าของเธอมากอยู่ดีนะ
Chiori:จะพูดแบบนั้นก็ไม่ได้ นอกจากสไตล์เสื้อผ้าแล้ว ผู้คนยังให้ความสนใจกับแนวคิด และทิศทางการพัฒนาของแบรนด์ด้วยนะ
Chiori:ถ้าหากทุกคนพบว่าแบรนด์ของเธอไม่ได้ออกเสื้อผ้าคอลเลกชันใหม่ ๆ ในปีนี้เลย แล้วใครจะยังมาอุดหนุนกันล่ะ?
Chiori:สุดท้ายแล้ว "แฟชั่น" ก็เป็นตัวแทนของแนวคิดที่ได้รับความนิยมมากกว่า ผู้คนเลือกแบรนด์ของเธอ เพราะเลือกแนวคิดที่อยู่เบื้องหลังของมัน
Paimon:ง่ะ... แฟชั่นนี่เข้าใจยากจัง...
Paimon:สรุปก็คือ เร็ว ๆ นี้พวกเราจะได้เห็นเสื้อผ้าใหม่ ๆ ของ "ร้าน Chioriya Boutique" ในช่วงแฟชั่นวีคสินะ?
Chiori:อืม ฉันออกแบบไว้เรียบร้อยแล้ว แต่ผ้าที่ใช้ตัดยังมาไม่ถึงเลย
Paimon:มีผ้าอะไรที่หาซื้อใน Fontaine ไม่ได้งั้นเหรอ?
Chiori:บางครั้งฉันก็ยังชอบเนื้อสัมผัสของผ้า Inazuma พอเอามาจัดเป็นชุดสำเร็จรูปแล้วยังทำให้คนรู้สึกสบายใจด้วย
Paimon:โอ้! ฉันเข้าใจแล้ว นี่สินะ "ความรู้สึกของบ้านเกิด" ใช่มะ!
Chiori:เธอจะเข้าใจแบบนั้นก็ได้
Paimon:แต่ระยะทางจาก Inazuma ไปถึง Fontaine มันไกลมากเลยนะ Chiori เธอไม่กลัวว่าสินค้าของเธอจะถูกคนอื่นปล้นไปกลางทางเหรอ?
Chiori:เรื่องนี้ฉันไม่ห่วงเท่าไหร่ เพื่อให้แน่ใจว่าจะไม่มีอะไรผิดพลาด ฉันเลยใช้บริการ "Komaniya Express" ให้พนักงานส่งของที่ไว้ใจได้ที่สุดมาส่ง
Laetitia:...แบบนี้มัน จะได้จริง ๆ เหรอ?
???:ก็บอกแล้วไงว่าใช้เงินมัดจำที่เหลือทำขึ้นมาน่ะ ทำไม กลัวฉันแอบลดคุณภาพวัสดุรึไง?
Laetitia:ไม่ใช่อย่างนั้น! ฉันไม่ได้หมายความว่าสงสัยคุณ Chiori หรอกนะ
Laetitia:ต้องพูดว่า การได้ใส่ชุดแต่งงานจาก "ร้าน Chioriya Boutique" ในงานแต่งงานเป็นความฝันของฉันมาโดยตลอด... ตอนแรกนึกว่าครั้งนี้จะไม่ได้ใส่แล้วซะอีก...
Paimon:ที่แท้คนคนนั้นก็คือเจ้าของ "ร้าน Chioriya Boutique" นี่เอง ไม่เคยเจอเธอมาก่อนเลยนะเนี่ย
Paimon:เอ๋? นั่นมัน Chiori ไม่ใช่เหรอ วันนี้เธอมาที่ร้านด้วยเหรอเนี่ย!
Traveler:ไม่แน่อาจจะเป็นเพราะ "แฟชั่นวีค" ก็ได้?
Paimon:โอ๊ะ ก็มีเหตุผลแฮะ อีกเดี๋ยวพวกเราเข้าไปถามเธอกันเถอะ!
Chiori:ฉันพูดว่าทำได้ก็ต้องทำได้แน่นอนสิ การทำตามสัญญาที่ให้แก่ลูกค้า นี่แหละคือธุรกิจ
Chiori:จำไว้ว่าอย่าให้เสื้อผ้าโดนแสงแดด หรือมีรอยพับโดยเด็ดขาด ทางที่ดีที่สุดก็ควรจะเอาออกมาในวันแต่งงาน แต่... ฉันว่าเธอคงอดใจไม่ไหวสินะ
Laetitia:ฉันจะพยายามอดทนไว้นะ! ฮิฮิ... ถึงตอนนั้นเขาจะต้องตกใจจนอ้าปากหวอแน่...
Chiori:ทั้งสองท่าน มาดูเสื้อผ้างั้นเหรอ?
Paimon:อื้ม! ฉัน Paimon ส่วนคนนี้ Traveler เธอคือคุณ Chiori ใช่มั้ย?
Chiori:ใช่แล้ว ยินดีที่ได้รู้จักทั้งสองคนนะ ฉันเคยได้ยิน Navia พูดถึงพวกเธอมาก่อน
Paimon:พวกเราเองก็เคยได้ยินข่าวลือมากมายเกี่ยวกับ Chiori เหมือนกัน "ร้าน Chioriya Boutique" ของเธอมีชื่อเสียงใน Fontaine มากเลยล่ะ!
Chiori:ขอบคุณที่ชม วันนี้พวกเธออยากซื้ออะไรล่ะ? ตอนนี้สินค้า "ชุดเด็ก" อาจจะขาดตลาดชั่วคราวนะ
Paimon:Chiori! วันนี้เธอมาที่ร้านด้วยเหรอ หายากนะเนี่ย!
Chiori:ดูเธอพูดเข้าสิ ฉันอยู่ในร้านของตัวเอง กลายเป็นเรื่องที่หาได้ยากซะแล้ว
Chiori:วันนี้พวกเธออยากซื้ออะไรล่ะ? สั่งตัดชุด? หรือว่า "ชุดเด็ก" สำเร็จรูป?
Paimon:ฉันไม่ใช่เด็กนะ!
Traveler:เกี่ยวกับ "Fontaine แฟชั่นวีค"...
Chiori:อ้อ เรื่องนี้เหรอน่ะเหรอ ขนาดพวกเธอยังได้ยินกันแล้ว ดูท่าการโปรโมตของ "สมาคมแฟชั่น Fontaine" จะได้ผลดีทีเดียว
Paimon:ในช่วงแฟชั่นวีคมีกิจกรรมอะไรสนุก ๆ คึกคัก ๆ บ้างมั้ย?
Chiori:ก็ไม่ถึงกับสนุกหรอก แต่ถ้าคึกคักละก็แน่นอน เพราะนี่เป็นงานแฟชั่นงานใหญ่ที่ปีหนึ่งมีครั้งเดียวของ Fontaine เลยนะ
Paimon:Chiori เองก็จะโชว์ผลงานของตัวเองในงานแฟชั่นวีคด้วยเหรอ?
Chiori:แน่นอนสิ ดีไซเนอร์สายแฟชั่นทุกคนในนครว่าการ Fontaine ต้องใช้โอกาสนี้โปรโมตผลงานของตัวเองอยู่แล้ว ถ้าโชคดีละก็ อาจจะได้ออเดอร์ล็อตใหญ่ภายในวันเดียวก็ได้
Chiori:นึกถึงตอนนั้นเลย แบรนด์ "Chioriya" เองมามีชื่อเสียงได้ก็หลังจากงานเปิดตัวใน "Fontaine แฟชั่นวีค"
Paimon:เอ๋? แต่ Chiori เองก็มีชื่อเสียงมากพออยู่แล้วไม่ใช่เหรอ? ต่อให้ไม่เข้าร่วมแฟชั่นวีคครั้งนี้ ทุกคนก็ยังชอบเสื้อผ้าของเธอมากอยู่ดีนะ
Chiori:จะพูดแบบนั้นก็ไม่ได้ นอกจากสไตล์เสื้อผ้าแล้ว ผู้คนยังให้ความสนใจกับแนวคิด และทิศทางการพัฒนาของแบรนด์ด้วยนะ
Chiori:ถ้าหากทุกคนพบว่าแบรนด์ของเธอไม่ได้ออกเสื้อผ้าคอลเลกชันใหม่ ๆ ในปีนี้เลย แล้วใครจะยังมาอุดหนุนกันล่ะ?
Chiori:สุดท้ายแล้ว "แฟชั่น" ก็เป็นตัวแทนของแนวคิดที่ได้รับความนิยมมากกว่า ผู้คนเลือกแบรนด์ของเธอ เพราะเลือกแนวคิดที่อยู่เบื้องหลังของมัน
Paimon:ง่ะ... แฟชั่นนี่เข้าใจยากจัง...
Paimon:สรุปก็คือ เร็ว ๆ นี้พวกเราจะได้เห็นเสื้อผ้าใหม่ ๆ ของ "ร้าน Chioriya Boutique" ในช่วงแฟชั่นวีคสินะ?
Chiori:อืม ฉันออกแบบไว้เรียบร้อยแล้ว แต่ผ้าที่ใช้ตัดยังมาไม่ถึงเลย
Paimon:มีผ้าอะไรที่หาซื้อใน Fontaine ไม่ได้งั้นเหรอ?
Chiori:บางครั้งฉันก็ยังชอบเนื้อสัมผัสของผ้า Inazuma พอเอามาจัดเป็นชุดสำเร็จรูปแล้วยังทำให้คนรู้สึกสบายใจด้วย
Paimon:โอ้! ฉันเข้าใจแล้ว นี่สินะ "ความรู้สึกของบ้านเกิด" ใช่มะ!
Chiori:เธอจะเข้าใจแบบนั้นก็ได้
Paimon:แต่ระยะทางจาก Inazuma ไปถึง Fontaine มันไกลมากเลยนะ Chiori เธอไม่กลัวว่าสินค้าของเธอจะถูกคนอื่นปล้นไปกลางทางเหรอ?
Chiori:เรื่องนี้ฉันไม่ห่วงเท่าไหร่ เพื่อให้แน่ใจว่าจะไม่มีอะไรผิดพลาด ฉันเลยใช้บริการ "Komaniya Express" ให้พนักงานส่งของที่ไว้ใจได้ที่สุดมาส่ง
???:...ขอโทษนะ! หลบหน่อย หลบหน่อย!
Kirara:...พี่ Chiori พัสดุ...พัสดุของพี่มาถึงแล้ว... แต่เลยเวลาจัดส่งไปไม่น้อย ต้อง...ต้องขออภัยเป็นอย่างสูง...
Chiori:เธอค่อย ๆ หายใจก่อนค่อยพูด
Kirara:เอ๋? พวกเธอเป็นลูกค้าของพี่ Chiori เหรอ? ฮือ... ขอโทษนะ ทำให้พวกเธอเห็นเรื่องน่าอายซะแล้ว
Chiori:นี่คือ Traveler กับ Paimon เธอวิ่งไปนู่นนี่มาหลายที่ คงเคยได้ยินชื่อของพวกเขาบ้างสินะ
Chiori:คนนี้คือ Kirara เป็นพนักงานส่งของที่ดีที่สุดของ Komaniya Express ใน Inazuma โอ๊ะ จริงสิ เธอเป็นเนโกะมาตะ เผื่อว่าพวกเธออยากจะถามเกี่ยวกับหางทั้งสองนั่น
Kirara:สวัสดีนะ ขอโทษจริง ๆ ที่ต้องให้เธอมาเห็นพัสดุที่เลยเวลาจัดส่ง แต่ถ้ามีโอกาสละก็ หวังว่าพวกเธอจะยังเลือกใช้บริการกับ Komaniya Express ต่อนะ!
Paimon:ที่แท้พนักงานส่งของที่เธอพูดถึงคือ Kirara นี่เอง!
Kirara:Traveler กับ Paimon? ที่แท้พวกเธอก็อยู่ที่ Fontaine เองเหรอเนี่ย! ไม่เจอกันนานเลยนะ!
Kirara:เอ๋... ทำไมรู้สึกเหมือนว่าถูกพวกเธอเห็นตอนที่ฉันทำตัวน่าอายอีกแล้วล่ะ...
Chiori:แล้วมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่? ระหว่างทางไม่ราบรื่นเหรอ?
Kirara:เอ๋? มะ...ไม่มีอะไร... ก็แค่เจอเรื่องยุ่งยากนิดหน่อยน่ะ
Chiori:ขโมย? กองโจรล่าสมบัติ? ปกติเธอเอาชนะพวกเขาได้สบาย ๆ อยู่แล้วไม่ใช่เหรอ?
Kirara:เอ่อ... มะ...ไม่มีอะไร อันที่จริงก็แค่หลงทางนิดหน่อยน่ะ...
Chiori:หางของเธอยังซื่อสัตย์กว่าคนเหมือนเดิมเลยนะ
Kirara:...
Kirara:ก็ได้... ความจริง หลังจากที่ฉันเพิ่งเข้ามาใน Fontaine ได้ไม่นาน ก็ถูกคนกลุ่มหนึ่งขวางเอาไว้
Kirara:พวกนั้นไม่เหมือนกับโจรที่ปกติเคยเจอ ปากก็พึมพำว่า "มีสองหาง", "เธอคนนั้นนั่นแหละ", "Komaniya Express" อะไรทำนองนั้น...
Paimon:เอ๋? งั้นก็พุ่งเป้ามาที่ Kirara เลยไม่ใช่เหรอ?
Kirara:ฮือ น่าจะต้องพูดว่าพวกเขาพุ่งเป้าไปที่สินค้าของพี่ Chiori มากกว่ามั้ง?
Chiori:ผ้าล็อตนี้ของฉัน?
Kirara:อืม พวกเขาบอกให้ทิ้งสินค้าที่อยู่กับตัวเอาไว้ แล้วจะปล่อยฉันไป ไม่อย่างนั้นพวกเขาจะจับฉันยัดใส่กล่องพัสดุแล้วโยนลงทะเล ทะเลที่ทำให้คนจมน้ำตายได้อะไรแบบนั้น
Paimon:Kirara เธอไม่เป็นไรใช่มั้ย?
Kirara:ไม่เป็นไร ๆ ยังไงซะฉันก็เป็นโยไกอยู่แล้ว คนชั่วพวกนี้ถูกฉันส่งตัวให้กองตำรวจหมดแล้ว เพียงแต่คนเยอะไปหน่อย เลยใช้เวลาไปไม่น้อยเลย...
Chiori:เดี๋ยวก่อน ถึงเรื่องที่ถูกขโมยสินค้าจะเป็นเรื่องปกติ แต่เธอรู้ได้ยังไงว่าพวกเขาเล็งสินค้าของฉัน? เธอน่าจะยังมีสินค้าอื่นที่ต้องส่งใน Fontaine อยู่นี่
Chiori:ยังมีเรื่องอื่นที่ไม่ได้บอกฉันอีกใช่มั้ย?
Kirara:เอ๊ะ เรื่องนี้...
Chiori:อืม ขอฉันคิดก่อนนะ "คะแนนการบริการ" ครั้งนี้ ให้กี่ดาวดีนะ...
Kirara:อ๊าา! พี่ Chiori นี่เจ้าเล่ห์ชะมัดเลย! เอาเถอะ ฉันจะบอกก็ได้...
Kirara:ความจริง ฉันก็รู้สึกสงสัยนิดหน่อย ว่าทำไมพวกเขาถึงพุ่งเป้ามาที่ฉัน ก็เลยเสียเวลาตรวจสอบดูน่ะ
Kirara:มีหนึ่งในพวกนิสัยไม่ดีที่ปากค่อนข้างเบา ฉันใช้ความพยายามไม่นานก็รู้ชื่อ ๆ หนึ่ง เขาบอกว่าคนคนนั้นเป็นคนมอบหมายให้พวกเขามาขโมยสินค้าของ "ร้าน Chioriya Boutique"...
Chiori:แล้วคนคนนั้นชื่อว่าอะไร?
Kirara:เอ่อ พี่ Chiori พอแค่นี้ดีกว่ามั้ย? พี่ดูสิ ฉันก็ไม่ได้บาดเจ็บอะไร ช่วงนี้ยิ่งใกล้แฟชั่นวีคแล้วด้วย อย่าทำให้เป็นเรื่องใหญ่โตจะดีกว่านะ...
Chiori:น้ำใจของเธอฉันรับไว้ด้วยใจแล้ว แต่ถ้าไม่ไปสั่งสอนอีกฝ่าย คราวหน้าเขาก็ยังจะกล้าทำอีก
Chiori:ยิ่งไปกว่านั้น เขายังกล้าทำร้ายเพื่อนของฉันอีก
Kirara:...ก็ได้ คนที่จ้างพวกนั้นมาชื่อ "Uther"
Chiori:Uther... ไม่รู้สึกว่าชื่อนี้คุ้นหูเหรอ?
Kirara:เพราะว่าฉันรู้ ถึงไม่กล้าบอกพี่ Chiori ไง...
Paimon:เอ๋? เป็นคนที่พวกเธอสองคนรู้จักเหรอ?
Kirara:ก่อนหน้านี้ได้ยินพี่ Chiori บ่นว่า ดีไซเนอร์คนนี้ตั้งตัวเป็นศัตรูกับ "ร้าน Chioriya Boutique" มาตลอด
Paimon:เป็นคู่แข่งในวงการเหรอ?
Chiori:ฉันไม่เรียกคนที่ใช้กลอุบายชั่วช้าแบบนี้ว่า "คู่แข่ง" หรอกนะ
Chiori:เขาไม่ชอบการออกแบบของฉันมาโดยตลอด แถมยังพูดจาว่าร้ายแนวคิดการออกแบบ และวัสดุที่ใช้ในการทำเสื้อผ้าของฉันในที่สาธารณะด้วย
Chiori:ฉันเคยเตือนเขาไว้ตั้งนานแล้วว่า ถ้ามีความสามารถก็มาแข่งขันกันอย่างเปิดเผย อย่ามัวแต่ทำเรื่องสกปรกแบบนี้...
Kirara:อ๊ะ พี่ Chiori พี่จะไปไหนเหรอ?
Chiori:ไปช่วยเตือนความจำให้ใครบางคนน่ะ เธอเหนื่อยจากการเดินทางมาที่นี่แล้ว หยุดพักผ่อนที่ร้านของฉันก่อนแล้วค่อยออกเดินทางสิ
Kirara:เอ๊ะ! พี่ Chiori...
Paimon:...ไปซะแล้ว
Kirara:หวา... แบบนี้จะทำยังไงดีล่ะ...
Paimon:Kirara เป็นห่วง Chiori เหรอ?
Kirara:พี่ Chiori เป็นคนตรงไปตรงมา เวลาโกรธก็น่ากลัวมาก ๆ... ฉันเป็นห่วงว่าจะมีข่าวที่ไม่ดีต่อแบรนด์ของเธอในช่วงก่อนและหลังแฟชั่นวีคน่ะ
Kirara:Traveler, Paimon พวกเธอช่วยไปดูให้หน่อยได้มั้ย? ฉันในฐานะพนักงานส่งของของ "Komaniya Express" ไม่สะดวกเข้าไปยุ่งกับเรื่องนี้เท่าไหร่
Traveler:ไม่มีปัญหา
Paimon:อื้ม! พวกเราจะปกป้อง Chiori อย่างดีเลย
Kirara:เอ่อ... จริง ๆ แล้ว ฉันกังวลเรื่องความปลอดภัยของคุณ "Uther" คนนั้นมากกว่าพี่ Chiori อีก...
???:...ขอโทษนะ! หลบหน่อย หลบหน่อย!
Kirara:...พี่ Chiori พัสดุ...พัสดุของพี่มาถึงแล้ว... แต่เลยเวลาจัดส่งไปไม่น้อย ต้อง...ต้องขออภัยเป็นอย่างสูง...
Chiori:เธอค่อย ๆ หายใจก่อนค่อยพูด
Kirara:เอ๋? พวกเธอเป็นลูกค้าของพี่ Chiori เหรอ? ฮือ... ขอโทษนะ ทำให้พวกเธอเห็นเรื่องน่าอายซะแล้ว
Chiori:นี่คือ Traveler กับ Paimon เธอวิ่งไปนู่นนี่มาหลายที่ คงเคยได้ยินชื่อของพวกเขาบ้างสินะ
Chiori:คนนี้คือ Kirara เป็นพนักงานส่งของที่ดีที่สุดของ Komaniya Express ใน Inazuma โอ๊ะ จริงสิ เธอเป็นเนโกะมาตะ เผื่อว่าพวกเธออยากจะถามเกี่ยวกับหางทั้งสองนั่น
Kirara:สวัสดีนะ ขอโทษจริง ๆ ที่ต้องให้เธอมาเห็นพัสดุที่เลยเวลาจัดส่ง แต่ถ้ามีโอกาสละก็ หวังว่าพวกเธอจะยังเลือกใช้บริการกับ Komaniya Express ต่อนะ!
Paimon:ที่แท้พนักงานส่งของที่เธอพูดถึงคือ Kirara นี่เอง!
Kirara:Traveler กับ Paimon? ที่แท้พวกเธอก็อยู่ที่ Fontaine เองเหรอเนี่ย! ไม่เจอกันนานเลยนะ!
Kirara:เอ๋... ทำไมรู้สึกเหมือนว่าถูกพวกเธอเห็นตอนที่ฉันทำตัวน่าอายอีกแล้วล่ะ...
Chiori:แล้วมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่? ระหว่างทางไม่ราบรื่นเหรอ?
Kirara:เอ๋? มะ...ไม่มีอะไร... ก็แค่เจอเรื่องยุ่งยากนิดหน่อยน่ะ
Chiori:ขโมย? กองโจรล่าสมบัติ? ปกติเธอเอาชนะพวกเขาได้สบาย ๆ อยู่แล้วไม่ใช่เหรอ?
Kirara:เอ่อ... มะ...ไม่มีอะไร อันที่จริงก็แค่หลงทางนิดหน่อยน่ะ...
Chiori:หางของเธอยังซื่อสัตย์กว่าคนเหมือนเดิมเลยนะ
Kirara:...
Kirara:ก็ได้... ความจริง หลังจากที่ฉันเพิ่งเข้ามาใน Fontaine ได้ไม่นาน ก็ถูกคนกลุ่มหนึ่งขวางเอาไว้
Kirara:พวกนั้นไม่เหมือนกับโจรที่ปกติเคยเจอ ปากก็พึมพำว่า "มีสองหาง", "เธอคนนั้นนั่นแหละ", "Komaniya Express" อะไรทำนองนั้น...
Paimon:เอ๋? งั้นก็พุ่งเป้ามาที่ Kirara เลยไม่ใช่เหรอ?
Kirara:ฮือ น่าจะต้องพูดว่าพวกเขาพุ่งเป้าไปที่สินค้าของพี่ Chiori มากกว่ามั้ง?
Chiori:ผ้าล็อตนี้ของฉัน?
Kirara:อืม พวกเขาบอกให้ทิ้งสินค้าที่อยู่กับตัวเอาไว้ แล้วจะปล่อยฉันไป ไม่อย่างนั้นพวกเขาจะจับฉันยัดใส่กล่องพัสดุแล้วโยนลงทะเล ทะเลที่ทำให้คนจมน้ำตายได้อะไรแบบนั้น
Paimon:Kirara เธอไม่เป็นไรใช่มั้ย?
Kirara:ไม่เป็นไร ๆ ยังไงซะฉันก็เป็นโยไกอยู่แล้ว คนชั่วพวกนี้ถูกฉันส่งตัวให้กองตำรวจหมดแล้ว เพียงแต่คนเยอะไปหน่อย เลยใช้เวลาไปไม่น้อยเลย...
Chiori:เดี๋ยวก่อน ถึงเรื่องที่ถูกขโมยสินค้าจะเป็นเรื่องปกติ แต่เธอรู้ได้ยังไงว่าพวกเขาเล็งสินค้าของฉัน? เธอน่าจะยังมีสินค้าอื่นที่ต้องส่งใน Fontaine อยู่นี่
Chiori:ยังมีเรื่องอื่นที่ไม่ได้บอกฉันอีกใช่มั้ย?
Kirara:เอ๊ะ เรื่องนี้...
Chiori:อืม ขอฉันคิดก่อนนะ "คะแนนการบริการ" ครั้งนี้ ให้กี่ดาวดีนะ...
Kirara:อ๊าา! พี่ Chiori นี่เจ้าเล่ห์ชะมัดเลย! เอาเถอะ ฉันจะบอกก็ได้...
Kirara:ความจริง ฉันก็รู้สึกสงสัยนิดหน่อย ว่าทำไมพวกเขาถึงพุ่งเป้ามาที่ฉัน ก็เลยเสียเวลาตรวจสอบดูน่ะ
Kirara:มีหนึ่งในพวกนิสัยไม่ดีที่ปากค่อนข้างเบา ฉันใช้ความพยายามไม่นานก็รู้ชื่อ ๆ หนึ่ง เขาบอกว่าคนคนนั้นเป็นคนมอบหมายให้พวกเขามาขโมยสินค้าของ "ร้าน Chioriya Boutique"...
Chiori:แล้วคนคนนั้นชื่อว่าอะไร?
Kirara:เอ่อ พี่ Chiori พอแค่นี้ดีกว่ามั้ย? พี่ดูสิ ฉันก็ไม่ได้บาดเจ็บอะไร ช่วงนี้ยิ่งใกล้แฟชั่นวีคแล้วด้วย อย่าทำให้เป็นเรื่องใหญ่โตจะดีกว่านะ...
Chiori:น้ำใจของเธอฉันรับไว้ด้วยใจแล้ว แต่ถ้าไม่ไปสั่งสอนอีกฝ่าย คราวหน้าเขาก็ยังจะกล้าทำอีก
Chiori:ยิ่งไปกว่านั้น เขายังกล้าทำร้ายเพื่อนของฉันอีก
Kirara:...ก็ได้ คนที่จ้างพวกนั้นมาชื่อ "Uther"
Chiori:Uther... ไม่รู้สึกว่าชื่อนี้คุ้นหูเหรอ?
Kirara:เพราะว่าฉันรู้ ถึงไม่กล้าบอกพี่ Chiori ไง...
Paimon:เอ๋? เป็นคนที่พวกเธอสองคนรู้จักเหรอ?
Kirara:ก่อนหน้านี้ได้ยินพี่ Chiori บ่นว่า ดีไซเนอร์คนนี้ตั้งตัวเป็นศัตรูกับ "ร้าน Chioriya Boutique" มาตลอด
Paimon:เป็นคู่แข่งในวงการเหรอ?
Chiori:ฉันไม่เรียกคนที่ใช้กลอุบายชั่วช้าแบบนี้ว่า "คู่แข่ง" หรอกนะ
Chiori:เขาไม่ชอบการออกแบบของฉันมาโดยตลอด แถมยังพูดจาว่าร้ายแนวคิดการออกแบบ และวัสดุที่ใช้ในการทำเสื้อผ้าของฉันในที่สาธารณะด้วย
Chiori:ฉันเคยเตือนเขาไว้ตั้งนานแล้วว่า ถ้ามีความสามารถก็มาแข่งขันกันอย่างเปิดเผย อย่ามัวแต่ทำเรื่องสกปรกแบบนี้...
Kirara:อ๊ะ พี่ Chiori พี่จะไปไหนเหรอ?
Chiori:ไปช่วยเตือนความจำให้ใครบางคนน่ะ เธอเหนื่อยจากการเดินทางมาที่นี่แล้ว หยุดพักผ่อนที่ร้านของฉันก่อนแล้วค่อยออกเดินทางสิ
Kirara:เอ๊ะ! พี่ Chiori...
Paimon:...ไปซะแล้ว
Kirara:หวา... แบบนี้จะทำยังไงดีล่ะ...
Paimon:Kirara เป็นห่วง Chiori เหรอ?
Kirara:พี่ Chiori เป็นคนตรงไปตรงมา เวลาโกรธก็น่ากลัวมาก ๆ... ฉันเป็นห่วงว่าจะมีข่าวที่ไม่ดีต่อแบรนด์ของเธอในช่วงก่อนและหลังแฟชั่นวีคน่ะ
Kirara:Traveler, Paimon พวกเธอช่วยไปดูให้หน่อยได้มั้ย? ฉันในฐานะพนักงานส่งของของ "Komaniya Express" ไม่สะดวกเข้าไปยุ่งกับเรื่องนี้เท่าไหร่
Traveler:ไม่มีปัญหา
Paimon:อื้ม! พวกเราจะปกป้อง Chiori อย่างดีเลย
Kirara:เอ่อ... จริง ๆ แล้ว ฉันกังวลเรื่องความปลอดภัยของคุณ "Uther" คนนั้นมากกว่าพี่ Chiori อีก...
Chiori:ทำงานอยู่เหรอ? เจ้าหน้าที่ Chevreuse
Chevreuse:...เธอเรียกฉันว่า "เจ้าหน้าที่" ทีไร ก็รู้แล้วว่า ต้องมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นแน่ ๆ
Chevreuse:หื้อ? ทั้งสองท่านนี้คือ?
Chiori:อ้าว พวกเธอเองก็มาด้วยเหรอ
Chiori:งั้นฉันขอแนะนำก่อน คนนี้คือ Traveler กับ Paimon ส่วนคนนี้คือหัวหน้าทีมลาดตระเวนพิเศษ Chevreuse
Paimon:หะ...หัวหน้าทีมลาดตระเวนพิเศษ? หมายถึงทีมลาดตระเวนพิเศษที่ใช้ปืนคาบศิลาที่เล่าลือกันนั่นน่ะเหรอ?
Chevreuse:ไม่ใช่ว่าคนของทีมลาดตระเวนพิเศษทุกคนจะใช้ปืนคาบศิลาหรอกนะ ฉันก็แค่บังเอิญเป็นหัวหน้าทีมลาดตระเวนพิเศษที่ก่อตั้งหน่วยปืนคาบศิลาน่ะ
Paimon:ว้าว Chiori เธอรู้จักคนเก่ง ๆ แบบนี้ด้วยเหรอเนี่ย?
Chiori:ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรหรอก ธุรกิจของฉันมักเจอเรื่องวุ่นวายบ่อย ๆ เขาก็เลยช่วยฉันจัดการอยู่หลายครั้งก็เท่านั้น
Chiori:อีกอย่าง ฉันเองก็เคยช่วยเหลือเขาจัดการปัญหาที่ทีมลาดตระเวนพิเศษไม่สามารถออกหน้าจัดการได้เหมือนกัน ไป ๆ มา ๆ ก็เริ่มคุ้นเคยกัน
Chevreuse:สวัสดี ฉันได้ยินชื่อเสียงของทั้งสองคนมานานแล้ว
Chevreuse:เอ๋? พวกเธอเองก็อยู่เหรอเนี่ย?
Paimon:Chevreuse! พวกเราเจอกันอีกแล้วนะ!
Chevreuse:อืม ทุกอย่างปกติดี ต้องขอบคุณกระแสของภาพยนตร์ หน่วยปืนคาบศิลาเองก็มีคนมาสมัครใหม่ไม่น้อยเลยล่ะ
Chevreuse:แต่ตอนที่ออกลาดตระเวนก็มักจะมีคนมาขอลายเซ็นฉันอยู่บ่อย ๆ ซึ่งมันทำให้ฉันลำบากอยู่นิดหน่อย
Paimon:เฮะเฮะ ยังไงเธอก็เป็นตัวเอกของภาพยนตร์เรื่องนั้นนี่นะ
Chevreuse:เพราะงั้น มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่า?
Chiori:อืม มากับฉันหน่อยสิ
Chevreuse:....ก็มีแต่เธอเท่านั้นที่จะพูดประโยคแบบนี้กับฉัน ปกติมีแต่ฉันที่พูดใส่คนอื่นนะเนี่ย
Chiori:เธอจะมาไม่มา?
Chevreuse:ฉันต้องรู้ให้ได้ก่อนว่าเธอคิดจะทำอะไร
Chiori:ฉันเคยทำผิดด้วยเหรอ?
Chevreuse:เธอเคยทำตามกฎตั้งแต่เมื่อไหร่กันล่ะ?
Chiori:มีผู้ชายคนหนึ่งจ้างคนมาปล้นเพื่อนของฉัน ฉันกำลังจะไปสั่งสอนบทเรียนให้เขาอยู่
Chevreuse:เรื่องนี้ควรลากหัวหน้าทีมลาดตระเวนพิเศษไปเอี่ยวด้วยเหรอ? ฉันชักแยกไม่ออกแล้วสิว่าเธอกำลังแจ้งความหรือว่ามามอบตัวกันแน่
Chiori:ที่ทำนี่ก็เพื่อให้หัวหน้าทีมลาดตระเวนพิเศษคอยกำกับดูแลฉันไม่ให้ทำอะไรที่รุนแรงเกินไปไม่ใช่เหรอ?
Chevreuse:เธอทำได้เหรอ?
Chiori:จะพยายามละกันนะ
Chevreuse:...
Chevreuse:...เอาเถอะ เขาอยู่ที่ไหน
Chiori:ตามฉันมา
Chiori:ทำงานอยู่เหรอ? เจ้าหน้าที่ Chevreuse
Chevreuse:...เธอเรียกฉันว่า "เจ้าหน้าที่" ทีไร ก็รู้แล้วว่า ต้องมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นแน่ ๆ
Chevreuse:หื้อ? ทั้งสองท่านนี้คือ?
Chiori:อ้าว พวกเธอเองก็มาด้วยเหรอ
Chiori:งั้นฉันขอแนะนำก่อน คนนี้คือ Traveler กับ Paimon ส่วนคนนี้คือหัวหน้าทีมลาดตระเวนพิเศษ Chevreuse
Paimon:หะ...หัวหน้าทีมลาดตระเวนพิเศษ? หมายถึงทีมลาดตระเวนพิเศษที่ใช้ปืนคาบศิลาที่เล่าลือกันนั่นน่ะเหรอ?
Chevreuse:ไม่ใช่ว่าคนของทีมลาดตระเวนพิเศษทุกคนจะใช้ปืนคาบศิลาหรอกนะ ฉันก็แค่บังเอิญเป็นหัวหน้าทีมลาดตระเวนพิเศษที่ก่อตั้งหน่วยปืนคาบศิลาน่ะ
Paimon:ว้าว Chiori เธอรู้จักคนเก่ง ๆ แบบนี้ด้วยเหรอเนี่ย?
Chiori:ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรหรอก ธุรกิจของฉันมักเจอเรื่องวุ่นวายบ่อย ๆ เขาก็เลยช่วยฉันจัดการอยู่หลายครั้งก็เท่านั้น
Chiori:อีกอย่าง ฉันเองก็เคยช่วยเหลือเขาจัดการปัญหาที่ทีมลาดตระเวนพิเศษไม่สามารถออกหน้าจัดการได้เหมือนกัน ไป ๆ มา ๆ ก็เริ่มคุ้นเคยกัน
Chevreuse:สวัสดี ฉันได้ยินชื่อเสียงของทั้งสองคนมานานแล้ว
Chevreuse:เอ๋? พวกเธอเองก็อยู่เหรอเนี่ย?
Paimon:Chevreuse! พวกเราเจอกันอีกแล้วนะ!
Chevreuse:อืม ทุกอย่างปกติดี ต้องขอบคุณกระแสของภาพยนตร์ หน่วยปืนคาบศิลาเองก็มีคนมาสมัครใหม่ไม่น้อยเลยล่ะ
Chevreuse:แต่ตอนที่ออกลาดตระเวนก็มักจะมีคนมาขอลายเซ็นฉันอยู่บ่อย ๆ ซึ่งมันทำให้ฉันลำบากอยู่นิดหน่อย
Paimon:เฮะเฮะ ยังไงเธอก็เป็นตัวเอกของภาพยนตร์เรื่องนั้นนี่นะ
Chevreuse:เพราะงั้น มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่า?
Chiori:อืม มากับฉันหน่อยสิ
Chevreuse:....ก็มีแต่เธอเท่านั้นที่จะพูดประโยคแบบนี้กับฉัน ปกติมีแต่ฉันที่พูดใส่คนอื่นนะเนี่ย
Chiori:เธอจะมาไม่มา?
Chevreuse:ฉันต้องรู้ให้ได้ก่อนว่าเธอคิดจะทำอะไร
Chiori:ฉันเคยทำผิดด้วยเหรอ?
Chevreuse:เธอเคยทำตามกฎตั้งแต่เมื่อไหร่กันล่ะ?
Chiori:มีผู้ชายคนหนึ่งจ้างคนมาปล้นเพื่อนของฉัน ฉันกำลังจะไปสั่งสอนบทเรียนให้เขาอยู่
Chevreuse:เรื่องนี้ควรลากหัวหน้าทีมลาดตระเวนพิเศษไปเอี่ยวด้วยเหรอ? ฉันชักแยกไม่ออกแล้วสิว่าเธอกำลังแจ้งความหรือว่ามามอบตัวกันแน่
Chiori:ที่ทำนี่ก็เพื่อให้หัวหน้าทีมลาดตระเวนพิเศษคอยกำกับดูแลฉันไม่ให้ทำอะไรที่รุนแรงเกินไปไม่ใช่เหรอ?
Chevreuse:เธอทำได้เหรอ?
Chiori:จะพยายามละกันนะ
Chevreuse:...
Chevreuse:...เอาเถอะ เขาอยู่ที่ไหน
Chiori:ตามฉันมา
Chiori:ที่นี่แหละ พวกเธอรอเดี๋ยว ฉันจะไปคุยกับเขาก่อน
Paimon:ทำไมรู้สึกว่าพวกเธอสองคนสนิทกันดีจังเลยนะ?
Chevreuse:ก็อย่างที่ Chiori พูด ไป ๆ มา ๆ ก็สนิทสนมกันไปเอง ส่วนมากก็เป็นการตอบแทนซึ่งกันและกันมากกว่า
Paimon:Chiori เจอกับเรื่องยุ่งยากบ่อยเหรอ?
Chevreuse:ทีมลาดตระเวนพิเศษเองก็เจอเรื่องยุ่งยากอยู่บ่อย ๆ แถมยังเป็นเรื่องยุ่งยากที่ยากจะแก้ไขด้วย
Chevreuse:ยังไงซะพอคนธรรมดาทั่วไปเห็นเครื่องแบบกับปืน ก็จะปิดปากเงียบยิ่งกว่าประตูใหญ่ของป้อมปราการ Meropide ซะอีก ไม่มีใครอยากเข้าไปพัวพันกับเรื่องยุ่งยากหรอกนะ
Chevreuse:แต่พอคนพวกนั้นมาถึงร้านเสื้อผ้าแล้ว เรื่องซุบซิบก็ไหลออกมาเยอะกว่าน้ำที่ไหลจากน้ำตก Fontaine ซะอีก
Paimon:โอ้! ก็เหมือนกับการอวดให้คนอื่นเห็นว่าตัวเองรู้อะไรเยอะกว่าสินะ?
Chevreuse:ใช่แล้ว การอวดเรื่องของตัวเอง, อวดเรื่องของคนอื่นที่ตัวเองรู้... นี่แหละคือความโลภเพื่อชื่อเสียง เมื่ออยู่ต่อหน้า "แฟชั่น" ความโลภเพื่อชื่อเสียงของผู้คนก็เป็นสิ่งที่ไม่อาจแก้ไขได้
Chevreuse:เพราะงั้น Chiori จึงได้ยินข่าวมากมายหลากหลายจากในร้านบ่อย ๆ คนที่ไปที่ร้านของเธอมักจะเป็นคนดังที่มีชื่อเสียง ข้อมูล และทรัพยากร
Paimon:ฉันเริ่มเข้าใจ "การตอบแทนซึ่งกันและกัน" ที่เธอพูดถึงแล้ว
Chevreuse:อืม ที่ฉันมาที่นี่ก็เพื่อรับรองความปลอดภัยของ Chiori คนที่สร้างปัญหาให้กับ Chiori ส่วนใหญ่เป็นคนที่ร่ำรวย และมีอำนาจ
Chevreuse:มีเพียงไม่กี่ครั้งเท่านั้นที่ฉันต้องปกป้องความปลอดภัยของอีกฝ่ายแทน
Chevreuse:ว่าแต่ครั้งนี้ ใครเป็นคนทำให้ Chiori โกรธกันล่ะ? น้อยครั้งที่ฉันจะเห็นเธอโกรธขนาดนี้
Paimon:อ้อ คือเรื่องมันเป็นอย่างงี้...
Chevreuse:...อะไรนะ? เจ้า Uther นั่นน่ะเหรอ?
Paimon:เอ๋? ทำไมเหรอ?
Chevreuse:คนคนนี้สร้างปัญหาให้กับ "ร้าน Chioriya Boutique" มาหลายต่อหลายครั้งแล้ว ด้วยพฤติกรรมที่ต่ำช้า, อิทธิพลที่ไม่ดี ได้ยินว่ากรมการปกครองยังออกหมายแจ้งเตือนเขามาแล้ว
Chevreuse:...มันจบสิ้นแล้ว
Paimon:ห้ะ? อะไรจบนะ?
Chevreuse:เจ้า Uther คนนั้นจบสิ้นแล้วล่ะ พวกเธอฟังฉันนะ มายืนตรงนี้ ตรงข้างหน้าฉัน
Paimon:...อ๋อ ได้สิ แต่ว่าทำไมเหรอ?
Chevreuse:เพราะว่า ครั้งนี้น่ากลัวว่าจะเป็น "ไม่กี่ครั้ง" ที่ว่านั่นน่ะสิ...
Uther:อ๊ากกกกก!
Uther:ธะ...เธอจะทำอะไร? อย่าเข้ามานะ!
Chiori:รู้มั้ยว่าอะไรเรียกว่า "โง่เง่า"?
Uther:...?
Chiori:ก็คือการทำเรื่องน่าเบื่อเดิม ๆ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
Chiori:เคยบอกไปแล้วไง ว่าอย่าริอ่านใช้อุบายสกปรกพวกนี้ต่อหน้าฉันอีก
Uther:...
Chiori:ถ้าแกยังกล้าแตะต้องขนแมวสักเส้นของเพื่อนฉันอีกละก็ ครั้งหน้าฉันไม่รับประกันนะว่า สิ่งที่มารองรับก้นของแกจะเป็นพื้นปูน
Chevreuse:นี่ Chiori...
Chiori:ฮึ...
Uther:อ๊ะ คุณตำรวจ! คุณดูเธอสิ นี่เธอซ้อมคนแล้วนะ! กองตำรวจจะไม่สนใจหน่อยเหรอ!
Chevreuse:แน่นอนว่าสนใจสิ แต่ขอโทษด้วยนะ พอดีเมื่อกี้ฉันกำลังคุยกับนักเดินทางท่านนี้อยู่พอดี เลยไม่ทันเห็นว่าเกิดอะไรขึ้น...
Chevreuse:เดี๋ยวฉันจะเข้าไปตรวจสอบที่เกิดเหตุ และรวบรวมหลักฐาน ถ้าในห้องไม่มีอะไรที่ชี้ให้เห็นความผิดของนายละก็นะ... นายคงไม่ถือสาใช่มั้ย?
Uther:นี่...! ฉัน... เฮ้อ... ช่างเถอะ ๆ ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรขนาดนั้นหรอก...
Chevreuse:คุณ Chiori ต่อไปก็อย่าทำพฤติกรรมก้าวร้าวแบบนี้บนท้องถนนของ Fontaine อีกนะ
Chiori:อาฮะ ขอโทษด้วย นี่เป็นนิสัยที่ฉันเป็นมาตั้งแต่เด็ก ๆ พอเห็นขยะบนถนนทีไร ก็อยากจะหยิบมันไปทิ้งโดยอัตโนมัติตลอดเลย
Uther:เธอ...!
Chevreuse:ทั้งสองคนมีอะไรอยากจะพูดอีกมั้ย?
Chiori:ฉันไม่มีอะไรจะพูด และหวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะไม่เกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นอีก
Uther:...เรื่องนี้ยังไม่จบหรอกนะ
Paimon:เมื่อกี้ทำเอาฉันตกอกตกใจหมดเลย ทำไมจู่ ๆ เขาถึงลอยออกมาได้ล่ะ?
Chiori:ขอบคุณสำหรับคำชม
Chevreuse:นี่ไม่ได้ชมเธอสักหน่อย ไม่ได้พูดเองหรอกเหรอว่าจะไม่ทำอะไรรุนแรงเกินไปน่ะ
Chiori:ฉันบอกแค่ว่าจะพยายาม แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะทำตามที่พูดนี่
Chiori:ตอนแรกฉันก็เตือนเขาด้วยคำพูดดี ๆ นะ แต่คิดไม่ถึงว่าเขาจะไม่สำนึกแถมยังพูดจาน่ารังเกียจ แถมยังข่มขู่อีก
Chevreuse:น่ารังเกียจถึงขั้นต้องโดนจับโยนออกมาเลยเหรอ?
Chiori:เธออาจจะไม่เชื่อ แต่ก็เป็นแบบนั้นจริง ๆ อีกอย่างถ้าไม่ทำแบบนี้ คราวหน้าเขาก็คงจะยังกล้าลงมืออีก
Chevreuse:...เธอแจ้งให้กองตำรวจจัดการก็ได้นี่
Chiori:ฉันจะทำแบบนั้น แต่การรวบรวมหลักฐานต้องใช้เวลา แถมเขายังสามารถปฏิเสธได้ว่าตัวเองเคยทำธุรกิจร่วมกับโจรพวกนั้น
Chiori:ฉันไม่อยากให้มีอะไรผิดพลาดในช่วงแฟชั่นวีคอีก และอีกอย่างในอนาคต Kirara ยังต้องช่วยฉันส่งของต่อไปอีก เพราะงั้นฉันต้องรับรองความปลอดภัยของเธอ
Chevreuse:...
Chiori:โอ๊ะ จะว่าไปแล้ว ฉันยังมีอีกเรื่องที่อยากจะขอให้เธอช่วย
Chevreuse:น่าเสียดายจริง ๆ ฉันใช้การช่วยเหลือส่วนของวันนี้ไปหมดแล้ว
Chiori:งั้นเหรอ? พอดีเลย ที่ฉันอยากใช้คือส่วนของวันพรุ่งนี้พอดี
Chevreuse:...ช่วงนี้เธอใช้เยอะเกินไปรึเปล่า?
Chiori:ฉันจะแลกเปลี่ยนด้วยข้อมูลจำนวนเท่า ๆ กัน
Chiori:ก็เหมือนที่เธอบอกไว้ก่อนหน้านี้ "การตอบแทนซึ่งกันและกัน" ไง
Chiori:พวกเรากลับมาแล้ว
Kirara:พวกเธอไปนานมากเลยนะ! คะ...คงไม่มีอะไรเกิดขึ้นหรอกใช่มั้ย...
Chiori:ไม่มีอะไรหรอก ที่เธอต้องรู้ก็มีแค่ ต่อไปใน Fontaine จะไม่มีใครกล้าทำร้ายสินค้าของเธออีกแล้ว
Kirara:...ขอโทษด้วยนะ ทำให้พี่ Chiori ลำบากซะแล้ว
Chiori:พูดอะไรกัน เธอไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย คนที่ผิดคือเจ้าพวกที่เล่นสกปรกพวกนั้นต่างหาก แล้วก็เจ้าพวกโจรที่เห็นเงินก็ตาโตพวกนั้นด้วย
Chiori:ครั้งต่อไปที่ออกนอกเมือง ฉันจะเรียกทีมลาดตระเวนพิเศษของ Fontaine มาคุ้มกันเธอ จากนั้นก็ส่งต่อให้องค์กรกุหลาบหนามคุ้มกันเธอตลอดครึ่งหลังของการเดินทาง
Chiori:ถ้าเป็นแบบนี้ฉันรับประกันได้เลยว่า ครั้งต่อไปที่เธอส่งพัสดุ พวกกองโจรล่าสมบัติจะแห่กันมาช่วยเธอถือพัสดุแน่
Kirara:ฮะฮ่าฮ่าฮ่า... พี่ Chiori... พี่นี่ล้อเล่นเก่งจัง
Chiori:ฉันไม่ได้ล้อเล่นนะ เธอก็รู้ว่าถ้าฉันพูดเรื่องอะไรไปเมื่อไหร่ แสดงว่าเรื่องนั้นจัดการเสร็จไปแล้ว พรุ่งนี้เธอต้องกลับ Inazuma แล้วใช่มั้ยล่ะ?
Kirara:เอ๊ะ? พี่ Chiori พี่คงไม่...
Chiori:ฉันได้แจ้งหัวหน้าทีมลาดตระเวนพิเศษไปแล้วล่ะ ตอนเช้าพวกเขาจะเปลี่ยนเส้นทางฝึกซ้อมน่ะ อีกเดี๋ยวฉันจะไปบอก Navia ด้วย
Kirara:ไม่เอาน้า! พนักงานส่งของที่อยู่ท่ามกลางกลุ่มคนที่ทั้งถือปืน ทั้งสวมแว่นกันแดดเนี่ยนะ มันจะประหลาดเกินไปแล้ว!
Chiori:ฉันไม่ได้จะให้เธอมา Fontaine แล้วเจอแบบนี้ทุกครั้งสักหน่อย ครั้งนี้ถือว่าเพื่อความสบายใจของฉันนะ
Chiori:แล้วก็ให้คนพวกนั้นรู้ด้วยว่า ถ้ายังกล้าแตะต้องเพื่อนของฉันอีก จะเป็นยังไง
Kirara:ขนาดพวกเธอยังพูดแบบนี้ งั้นก็ได้..
Paimon:งั้นพวกวายร้ายก็ได้รับบทเรียนแล้ว แล้วก็ได้ผ้ามาด้วย ตอนนี้ Chiori น่าจะเข้าร่วมแฟชั่นวีคได้อย่างราบรื่นแล้วใช่มั้ย?
Chiori:อืม ดูเหมือนจะไม่มีปัญหาอะไรใหญ่ ๆ เกิดขึ้นอีกแล้ว ฉันจะใช้ช่วงเวลาไม่กี่วันนี้ตัดชุดเพิ่มอีกสองสามชุด ได้ยินมาว่าครั้งนี้มีซัพพลายเออร์เข้าร่วมไม่น้อยเลย
Paimon:ซัพพลายเออร์สำคัญขนาดนั้นเลยเหรอ?
Chiori:แน่นอนสิ พวกเขาจะจัดหาเงินทุน อุปกรณ์ โรงงาน ให้กับดีไซเนอร์... ถ้าอยากให้แบรนด์ของตัวเองโด่งดังขึ้นละก็ ความช่วยเหลือของพวกเขาก็เป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้เลยล่ะ
Chiori:นี่ก็เป็นเหตุผลที่ว่าทำไม "Fontaine แฟชั่นวีค" ครั้งนี้ถึงสำคัญกับฉันมาก
Kirara:แต่ฉันคิดว่าแบรนด์ของพี่ Chiori มีชื่อเสียงมากแล้วนะ แถมเสื้อผ้าก็ยังสวยสุด ๆ แถมยังใส่สบายด้วย... ฉันอดไม่ได้ที่จะอวดมันกับลูกค้าทุกครั้งเลยล่ะ
Chiori:แต่ก็ยังมีคนที่ไม่เคยได้ยินชื่อแบรนด์ "Chioriya" ใช่มั้ยล่ะ?
Kirara:เรื่องนี้น่ะเหรอ... จากที่ฉันไปมาหลาย ๆ สถานที่ ก็ไม่แปลกหรอกที่คนจากประเทศอื่น ๆ จะไม่เคยได้ยิน
Chiori:งั้นก็ยังถือว่ามีชื่อเสียงโด่งดังไม่พอ เป้าหมายของฉันคือ... ทำให้แบรนด์ "Chioriya" เป็นที่นิยมไปทั่วทั้ง Teyvat
Paimon:ทั่วทั้ง Teyvat! นั่นมันน่าทึ่งมาก ๆ เลย
Kirara:ว้าว แบบนั้นฉันจะไปซ่อมเสื้อผ้าที่ "ร้าน Chioriya Boutique" ของประเทศไหนก็ได้สินะ? ตอนนี้ทุกครั้งที่เสื้อผ้าขาดก็ต้องวิ่งมาที่ Fontaine ตลอด มันไกลมากเลยนะ...
Chiori:ฉันก็อยากให้เธอระวัง ๆ หน่อยนะ... ทั้ง ๆ ที่เย็บให้จนแน่นแล้วแท้ ๆ
Kirara:เฮะเฮะ... มีบางครั้งที่งีบหลับบนต้นไม้ พอไม่ระวังก็จะเกี่ยวกับกิ่งไม้เล็ก ๆ เข้า...
Paimon:ในเมื่อเป็นแบบนี้ งั้นพวกเราก็มาช่วยกันเถอะ! แฟชั่นวีคมีอะไรที่พวกเราพอจะทำได้บ้างมั้ย?
Chiori:อืม มีสิ แน่นอนว่ามี...
Paimon:คืออะไรเหรอ ๆ?
Chiori:ทำไมเธอไม่มาที่ร้านของฉันพรุ่งนี้ แล้วมาเป็นนายแบบ/นางแบบละ พูดตรง ๆ ก็คือมาเป็น "ไม้แขวนเสื้อ" สำหรับเสื้อผ้าของฉันน่ะ
Paimon:อ๋อ! หมายถึงลองให้พวกเราใส่ชุดสินะ!
Chiori:อืม ฉันจะปรับการเย็บ และคัตติ้งของชุดให้เหมาะสมกับเธออะไรเทือกนั้น
Paimon:ฟังดูเป็นงานที่สบายมากเลยนะ
Chiori:นายแบบนางแบบที่จะขึ้นเวทีครั้งนี้เตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว คงไม่รบกวนพวกเธอหรอก
Chiori:ถ้าชอบละก็ มาอุดหนุนที่ "ร้าน Chioriya Boutique" ได้นะ ฉันจะลดให้พวกเธอเป็นพิเศษเลย
Paimon:ฮิฮิ ฉันก็อยากรู้เหมือนกันว่า ปกติดีไซเนอร์ออกแบบเสื้อผ้ากันยังไง
Chiori:งั้นก็ตกลงตามนี้ Traveler มาเป็นนายแบบ/นางแบบชุดทางการ ส่วน Paimon ก็มาเป็นนางแบบชุดเด็ก งั้นพวกเราเจอกันพรุ่งนี้
Paimon:ได้! เอ๊ะ... เดี๋ยวนะ ฉันบอกแล้วไงว่าฉันไม่ใช่เด็กน่ะ!
Localized evidence
บทแห่งแพรไหมเฉือนคม: ฉากที่ 1
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/1958651008Chiori
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/375152918เมื่อพวกเขาเอ่ยถึงราตรีนี้
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/1021345946Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/2432046
5
LQ
1402209
UI_ChapterIcon_Chiori
1402002
story
40
UI_QuestType_Chapter_1