Ghost
Chapter icon · UI_ChapterIcon_Wriothesley

Story Chapters

การเกิดใหม่ในดินแดนแห่งความเคียดแค้น

Story QuestsChapter number: บทแห่งผู้คุมเซอร์เบอรัส: ฉากที่ 1Location: Wriothesley

Story evidence

Chapter quests

3

โอกาสเกิดใหม่

Open quest →
Quest flow
1

ไปที่โซนห้องขังของป้อมปราการ Meropide

Open step page →
2

ไปที่โซนห้องขังของป้อมปราการ Meropide

Open step page →
Conversation 1 · 33 linesOpen full page →

Paimon:ฉันเคยคิดว่า "ป้อมปราการ Meropide" จะน่ากลัว แต่ตอนนี้ดูเหมือนบรรยากาศจะไม่เลวเหมือนกันแฮะ

Paimon:ชีวิตมั่นคง มีอาหารให้กินทุกวัน และสามารถใช้ "คูปองสวัสดิการ" ซื้อของต่าง ๆ นานาได้เต็มที่ มิน่าล่ะนักโทษหลายคนถึงไม่ยอมไปจากที่นี่

Paimon:โอ๊ะ เธอหมายถึง Wriothesley เหรอ ฉันก็คิดว่าเขาเป็นคนเก่งมากเหมือนกัน

Paimon:ถึงแม้จะดูเคร่งขรึมไปหน่อย แต่หลังจากได้รู้จักแล้ว ก็ถือว่าเขาเป็นคนพูดง่ายเหมือนกันนะ...

Paimon:ไม่รู้ว่าเขามีท่าทีกับคนที่นี่ยังไง หรือว่าเขาจะมีวิธีจัดการกับพวกคนไม่ดีโดยเฉพาะ?

Traveler:เขาคงมีวิธีของเขา

Paimon:อืม เขาสามารถทำให้คนที่นี่ปฏิบัติตามกฎได้ และทำให้ไม่ดูกดดันจนเกินไป เพราะงั้นเขาคงมีประสบการณ์การจัดการที่ยอดเยี่ยมแหละ

???:ขอโทษนะ มีใครอยู่รึเปล่า? ช่วยอะไรฉันหน่อยได้มั้ย?

Paimon:เอ๋? เมื่อกี้เหมือนฉันจะได้ยินเสียงอะไรบางอย่างนะ?

Traveler:ฉันก็ด้วย...

???:ขอโทษนะ มีใครผ่านมาบ้างมั้ย? ช่วยอะไรฉันหน่อยได้รึเปล่า?

Paimon:จริงด้วย ได้ยินไม่ผิดแน่ อยู่ทางนี้ไง! แต่ไม่เห็นใครเลยแฮะ เป็นไปได้ไงเนี่ย...

???:โอ๊ะ มีใครได้ยินแล้วงั้นเหรอ? สวัสดี ฉันอยู่ตรงนี้ อยู่ในกล่องนี่

Paimon:กล่อง? มิน่าล่ะถึงไม่เห็นตัวคน เฮ้อ Traveler พวกเราไปดูกันเถอะ

Paimon:ทำไมต้องมาหลบอยู่ในกล่องนี้ด้วยล่ะ ถ้าไม่มีคนเดินผ่านมา ต่อให้จะตะโกนนานแค่ไหนก็คงเสียแรงเปล่า

Faissolle:เอ่อ มันค่อนข้างซับซ้อนน่ะ อย่าเพิ่งซักไซ้ตอนนี้ได้มั้ยอะ?

Paimon:เหวอ เวอร์เกินไปแล้วนะ นี่นายถูกกดขี่ข่มเหงขนาดนี้เลยเหรอ!

Faissolle:ไม่ใช่ ๆ มันไม่ได้รุนแรงขนาดนั้นหรอก ฉันก็แค่อยากขอคนมาช่วยตามหาหมวกน่ะ...

Paimon:แค่หมวกหรอกเหรอ? แล้วทำไมต้องมาหลบซ่อนตัวด้วยล่ะ?

Paimon:อ๋อเข้าใจล่ะ! ผมของนาย...

Paimon:โทษที ๆ ฉันเข้าใจแล้วล่ะ เพราะอย่างนี้เองสินะ ฮิฮิ มิน่าล่ะนายถึงไม่ยอมเจอหน้าคนอื่น

Paimon:หมวกใช่มั้ย พวกเราจะไปตามหาให้เดี๋ยวนี้แหละ หน้าตามันเป็นยังไงเหรอ?

Faissolle:รู้สึกว่าพวกเธอจะเข้าใจอะไรผิดไปนะ แต่...เฮ้อ ช่างเถอะ ขอแค่หาหมวกกลับมาได้ก็พอ

Faissolle:มันเป็นหมวกขนนุ่มสีน้ำตาล มีปีกเล็กน้อย และรูปแบบค่อนข้างธรรมดา ๆ

Faissolle:มันน่าจะตกอยู่แถวแท่นยกตรงทางเข้าน่ะ เพราะอากาศร้อนฉันเลยถอดหมวกออก และพักผ่อนแป๊บนึง แต่พอได้สติขึ้นมามันก็หายไปแล้ว

Faissolle:ขอร้องละนะ หมวกนี้สำคัญกับฉันมาก ฉันจะรอพวกเธอกลับมาอยู่ที่นี่นะ

Paimon:ไม่ต้องห่วงนะ เดี๋ยวพวกเรารีบไปรีบกลับ

3

ตามหาหมวกแถว ๆ ลิฟต์

Open step page →
4

ตามหาหมวกแถว ๆ กล่อง

Open step page →
5

ตามหาหมวกแถว ๆ รั้ว

Open step page →
Conversation 1 · 12 linesOpen full page →

Paimon:ในน้ำก็ไม่มีเลย ฉันก็นึกว่ามันจะถูกลมพัดตกลงไปซะอีก...

Paimon:ไม่รู้ว่าไปทำตกไว้ที่ไหน...

Paimon:ก็จริง ถ้าไม่อยากให้คนอื่นเห็นหัวโล้น ก็แค่หาหมวกมาคลุมไว้ก็สิ้นเรื่องแล้ว

Paimon:พวกเราลองไปดูที่ "ร้าน Rag and Bone" มั้ย ฉันจำได้ที่ว่าที่นั่นมีของสารพัดเลย!

Paimon:ฮิฮิ เพราะฉันจะได้ซื้อของอย่างอื่นด้วยไงล่ะ ไหน ๆ ก็ไปแล้วนี่นา

Paimon:ไปกันเถอะ ไปดูก่อนแล้วค่อยว่ากันเนอะ

6

ไปที่ "ร้าน Rag and Bone"

Open step page →
Conversation 1 · 37 linesOpen full page →

Paimon:เอ๋? ฉันจำได้ว่าเจ้าของร้านที่นี่ไม่ใช่นายนี่นา...

Chamboduc:ฮ่าฮ่าฮ่า ลูกพี่ Alvard ไปส่งสินค้าน่ะ ปกติเวลาแบบนี้ก็จะให้ฉันมาเฝ้าร้านแทน

Chamboduc:รอเดี๋ยวก่อน คนต่างแดนผมบลอนด์ กับมนุษย์ขนมปังขิงสีขาวบินได้...

Chamboduc:พวกเธอคือนักเดินทางในตำนาน และ Paimon คู่หูทรงพลังใช่มั้ย?

Paimon:ใช่! ...เอ้ยไม่ใช่! เอ่อ ก็ถูกครึ่งไม่ถูกครึ่งอะ คือฉันจะบอกว่าฉันไม่ใช่มนุษย์ขนมปังขิง แต่ที่ว่า Paimon คู่หูทรงพลังน่ะใช่!

Chamboduc:ขอโทษที ๆ ฉันเพิ่งมีโอกาสได้เจอตัวเป็น ๆ ก็เลยตื่นเต้นไปหน่อยน่ะ

Chamboduc:ถ้าฉันพูดอะไรผิดไป ก็ต้องขออภัยด้วยนะ อย่าใส่ใจกับคนต่ำต้อยอย่างฉันเลย

Paimon:นี่ ไม่ต้องเกรงอกเกรงใจกันขนาดนั้นหรอก ฉันก็แค่บ่นไปอย่างนั้นแหละ...

Chamboduc:สิ่งที่พวกเธอทำบนเกาะ Erinnyes แพร่สะพัดไปทั่วป้อมปราการ Meropide ตั้งนานแล้วล่ะ

Chamboduc:เมื่อไม่นานมานี้ ฉันได้ยินว่าพวกเธอมาที่นี่ แถมท่านดยุกก็ยังต้อนรับด้วยตัวเองอีกด้วย พวกเราน่ะอิจฉามากเลยล่ะ

Chamboduc:ตอนนี้ใคร ๆ ก็รู้ว่าพวกเธอเป็นคนโปรดของท่านดยุก และทุกคนต่างก็หวังจะได้ทำความรู้จักกับเธอ

Chamboduc:ฮ่าฮ่า ฉันว่าการชื่นชมด้วยความซื่อสัตย์ ดีกว่าสรรเสริญเยินยอปลอม ๆ นะ

Chamboduc:ตอนแรกฉันได้ยินว่าลูกพี่ Alvard มีความสัมพันธ์ที่ดีกับท่านดยุก ฉันก็เลยออกตัวมาช่วยเขาดูแลร้าน

Chamboduc:แต่หลังจากผ่านมานานขนาดนี้ ฉันก็ยังไม่เคยเห็นท่านดยุกสักครั้งเลย แต่ฉันกลับกลายเป็นเพื่อนสนิทของลูกพี่เองซะงั้น

Chamboduc:ใคร ๆ ก็มีเป้าหมายในการทำสิ่งต่าง ๆ ทั้งนั้น แต่เป้าหมายจะเป็นจริงหรือไม่นั้น ก็คงจะบังคับมันไม่ได้หรอก

Paimon:เพราะงั้นนายก็เลยมาตีสนิทกับพวกเรางั้นสิ...

Chamboduc:คนละเรื่องกันน่ะ การได้เจอพวกเธอ ก็ถือเป็นเกียรติอย่างยิ่งแล้วล่ะ

Chamboduc:จริงสิ พวกเธอต้องการอะไรเหรอ?

Traveler:หมวกผู้ชายน่ะ

Chamboduc:ไม่มีปัญหา ต้องการอย่างอื่นอีกมั้ย?

Chamboduc:เลือกได้เลยนะ ไม่ต้องกังวลเรื่อง "คูปองสวัสดิการ" เดี๋ยวฉันจ่ายให้เอง

Paimon:ไม่ได้สิ แบบนั้นเกรงใจแย่เลย...

Chamboduc:เถอะน่า ยังไงลูกพี่ก็ไม่จ่ายค่าจ้างให้ฉันอยู่แล้ว ทุกทีพี่เขาก็จะให้ฉันเลือกของที่อยากได้กลับไปตลอดแหละ

Chamboduc:ช่วงนี้ฉันก็ไม่ได้ขาดเหลืออะไร งั้นก็มอบให้พวกเธอ ในฐานะเพื่อนก็แล้วกัน

Traveler:พูดมาซะขนาดนี้แล้ว...

Paimon:งะ...งั้นฉันเลือกดูก่อนนะ...

หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง Paimon ก็แข็งใจเลือกขนมมาสองอย่าง

Chamboduc:ไม่เลือกอีกหน่อยเหรอ? โอกาสแบบนี้ไม่ได้มีบ่อย ๆ นะ

Paimon:ไม่ล่ะ แค่นี้ก็พอแล้ว...

Traveler:เธอก็มีตอนที่ไม่โลภมากเหมือนกันนะเนี่ย

Paimon:ถ้าเจ้าของร้านบอกว่าเลือกได้ตามสะดวกไม่ควรโลภมาก แต่ยังไงฉันก็ชอบเวลาได้ของฟรีอยู่ดี

Paimon:ช่างเถอะ คุยเรื่องนี้แล้วเดี๋ยวมันจะซับซ้อนเกินไป คนคนนั้นกำลังรอพวกเราอยู่นะ คราวหน้าค่อยมาคุยเรื่องจิตวิทยาของ Paimon กับเธอใหม่ละกัน

Paimon:ขอบคุณนะ งั้นพวกเราไปก่อนละ

Chamboduc:อื้ม ขอบคุณที่มาอุดหนุนนะ! อย่าลืมชม "ร้าน Rag and Bone" ให้ท่านดยุกฟังด้วยล่ะ

Paimon:เป็นวิธีขอรีวิวที่เจ้าเล่ห์จริง ๆ...

7

มอบหมวกกลับไป

Open step page →
Conversation 1 · 41 linesOpen full page →

Paimon:ออกมาเถอะ พวกเราเอาหมวกกลับมาแล้ว

Faissolle:จริงเหรอ? ขอบคุณมากนะ! ฉันจะออกไปเดี๋ยวนี้แหละ!

Faissolle:เอ่อ... เอ่อ...

Paimon:อะไรเนี่ย นายก็มีผมนี่นา? แถมผมยังหนาอีกด้วย!

Faissolle:เฮ้อ ก็ฉันบอกแล้วว่าพวกเธอเข้าใจผิด มันไม่ได้เป็นแบบนั้นสักหน่อย

Faissolle:เดี๋ยวนะ นี่ไม่ใช่หมวกที่ฉันทำหายนี่

Paimon:เพราะเราหาหมวกที่นายบอกไม่เจอจริง ๆ เราก็เลยไปซื้ออันใหม่มาน่ะ

Traveler:พูดให้ถูกก็คือคนอื่นให้มาน่ะ

Faissolle:อ๋อ อย่างนี้นี่เอง ขอบคุณมากนะ แต่ขอโทษจริง ๆ สำหรับฉันแล้ว ถ้าไม่ใช่หมวกใบเดิมคงจะไม่ได้...

Paimon:เป็นเพราะว่ามันมีความหมายอย่างอื่นเหรอ?

Faissolle:เรื่องนี้เหรอ... เอ่อ...

Faissolle:ขอโทษนะ ฉันเองก็อธิบายไม่ได้ ไม่มีเวลาแล้ว เดี๋ยวฉันจะลองไปหาดูรอบ ๆ อีกที

Wriothesley:ถ้าหมายถึงหมวกละก็ เมื่อกี้ฉันเก็บได้จากข้างล่างใบหนึ่ง ใช่ของนายรึเปล่า?

Faissolle:ท่านดยุก?!

Paimon:อ้าว Wriothesley นี่เอง ไม่เจอตั้งนานแน่ะ

Wriothesley:วันนี้ไม่มีธุระอะไร ก็เลยไปลาดตระเวนรอบ ๆ นะ ถึงแม้ที่ทำงานของฉันจะกว้างขวาง แต่อยู่นาน ๆ ไปก็รู้สึกเบื่อเหมือนกัน

Wriothesley:พวกเธอยังคงเหมือนเดิมเลยนะ ตราบใดที่มีคนขอความช่วยเหลือ ไม่ว่าจะเรื่องเล็กเรื่องใหญ่ ก็ไม่เคยจะปฏิเสธเลย

Paimon:ก็เป็นจิตวิญญาณของนักผจญภัยนี่นา

Wriothesley:อืม อยากให้พวกเขามาเปิดสาขาที่ป้อมปราการ Meropide ซะจริง ๆ

Wriothesley:สำหรับ "สมาคมเบเร่ต์" อย่างพวกนายแล้ว หมวกเป็นของที่สำคัญที่สุด อย่าทำหายมั่วซั่วเด็ดขาด

Wriothesley:ไม่งั้นคราวหน้าคงจะไม่ได้โชคดีแบบนี้อีก

Faissolle:เข้าใจแล้ว ขะ...ขอบคุณมาก ท่านดยุก...

Faissolle:งะ...งั้นฉันขอตัวก่อนนะ เอ่อ ฉะ...ฉันไปก่อนนะ

Paimon:เป็นคนที่แปลกจัง ไม่เข้าใจเขาเลยแฮะ

Paimon:เขาทำอะไรผิดงั้นเหรอ? ทำไมพอเห็นคุณแล้วเหมือนจิตหลุดไปเลยอย่างนั้นล่ะ

Wriothesley:ใช่ที่ไหนกันล่ะ คนของ "สมาคมเบเร่ต์" ไม่เคยก่อเรื่องวุ่นวายใด ๆ ทัศนคติการทำงานก็กระตือรือร้นมาก ทำให้ฉันเบาใจเยอะเลยล่ะ

Wriothesley:แต่สำหรับเขาแล้ว ฉันว่าเขาคงแค่เป็นคนเก็บตัวน่ะ พอเห็นฉันกะทันหันก็เลยประหม่าขึ้นมา

Paimon:หืม? เก็บตัวเหรอ... มีนักโทษที่เก็บตัวด้วยเหรอ?

Wriothesley:ในโลกนี้มีคนทำผิดนับพันนับหมื่น และคนทำผิดพวกนี้ก็มีแรงจูงใจสารพัดเช่นกัน "นักโทษ" ก็เป็นแค่คำตราหน้าเท่านั้นแหละ

Wriothesley:ไม่ว่าจะเป็น "ความชั่วร้าย", "ความโกรธแค้น" หรือ "ความเห็นแก่ตัว" ก็ไม่อาจอธิบายถึงความซับซ้อนของมนุษย์ได้หรอก

Wriothesley:เขาเป็นคนแบบไหน แล้วทำไมถึงถูกลงโทษ เราจะไม่มีทางรู้สิ่งนี้ได้ หากไม่ไปทำความรู้จักเขา

Paimon:มีเหตุผล เพราะตราบใดที่ไม่สนใจก็ถือว่าสิ้นเรื่องแล้ว

Wriothesley:แม้ว่าสมาคมส่วนใหญ่จะมีขึ้นมา เพื่อเปลี่ยนการต่อสู้ในหมู่นักโทษกลายเป็นการต่อสู้แบบกลุ่มก็เถอะ...

Wriothesley:แต่ "สมาคมเบเร่ต์" ก็เหมือนกับการที่ทดลองสิ่งแปลกใหม่และน่าสนใจนั่นแหละ

Wriothesley:ตอนนี้พวกเธอว่างรึเปล่าล่ะ? ไปที่โรงอาหารสวัสดิการพิเศษกับฉันมั้ยล่ะ ฉันมีเรื่องจะคุยกับพวกเธออยู่พอดีเลย

Wriothesley:หลังจากนั้น ถ้าพวกเธอสนใจละก็ ฉันพาพวกเธอไปดูสถานพักผ่อนของ "สมาคมเบเร่ต์" ได้นะ

Paimon:ฉันไม่มีความทรงจำดี ๆ กับโรงอาหารนั่นสักเท่าไหร่ แต่ไหน ๆ ก็ไม่ได้มีธุระอะไรอยู่ละ...

Traveler:ไปกันเถอะ

Wriothesley:งั้นก็ตามฉันมาเถอะ

Conversation 2 · 1 linesOpen full page →

Chamboduc:ไว้กลับมาอุดหนุนอีกนะ! อย่าลืมชมพวกเราให้ท่านดยุกฟังด้วยนะ!

8

ไปที่โรงอาหารสวัสดิการพิเศษพร้อมกับ Wriothesley

Open step page →
Conversation 1 · 91 linesOpen full page →

Wolsey:นี่มันท่านดยุกกับนักเดินทางนี่นา ยินดีต้อนรับสู่โรงอาหารสวัสดิการพิเศษ ต้องการรับอาหารสวัสดิการของวันนี้มั้ย?

Wolsey:แต่ท่านดยุกน่าจะบอกล่วงหน้าก่อนนะ วันนี้เราไม่ได้เตรียมอาหารสวัสดิการสุดหรูไว้สักเมนูเลย...

Wriothesley:งั้นก็ไม่ต้องแล้วล่ะ พวกเธอล่ะ?

Paimon:ฉะ...ฉันก็ไม่เอาเหมือนกัน ฉันยอมเก็บท้องไว้กินเมนูที่ดีกว่า...

Wriothesley:น่าเสียดายจัง ดูเหมือนฉันจะไม่ได้ชื่นชมฝีมือการทำของอาหารของคุณ Wolsey แล้วสิ

Wolsey:ฮ่าฮ่า งั้นคงต้องขอให้ท่านดยุกหาวิธีจัดเตรียมวัตถุดิบให้ฉันเยอะ ๆ แล้วล่ะ ฉันจะได้พัฒนาเมนูอาหารใหม่ ๆ ให้มากขึ้น

Wolsey:หากไม่รับอาหาร งั้นเดี๋ยวฉันจะนำเครื่องดื่มมาให้ก็แล้วกัน เป็นของดีที่เพิ่งมาถึงเชียวนะ

Paimon:อันนี้ไม่เลว ที่แท้ที่นี่ก็ไม่ได้มีแค่อาหารสวัสดิการสินะ

Wolsey:คนทั่วไปน่ะไม่ได้กินหรอก แต่นี่คืออภินันทนาการสำหรับท่านดยุก และพวกคุณโดยเฉพาะ

Paimon:ฮิฮิ ฉันชอบพวกอภินันทนาการที่สุดเลย งั้นขอฉันสองขวดนะ ฉันน่ะดื่มเก่งมากขอบอก!

Wolsey:ได้เลย รอสักครู่นะ

หลังจากนั้นไม่นาน Wolsey ก็ยกเครื่องดื่มมาให้

Wriothesley:การพบกันก่อนหน้านี้ค่อนข้างรีบเร่ง และหลังจากนั้นก็ดันเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น จนไม่มีโอกาสได้คุยกับพวกเธอเป็นการส่วนตัวเลย

Wriothesley:ฉันเป็นคนชอบฟังเรื่องเล่ามาก ก่อนหน้านี้ฉันได้ยินเรื่องราวต่าง ๆ ใน Fontaine ของพวกเธอแล้ว และก็อยากจะฟังเรื่องราวที่แท้จริงมาก

Paimon:ถ้าจะคุยเรื่องนี้ ก็มีอะไรให้เล่าเยอะเลยล่ะ

Wriothesley:ไม่เลวนี่ มีทั้งความกล้าหาญที่จะเผชิญอันตราย และยังมีความสามารถในการเอาตัวรอด นี่ไม่ใช่สิ่งที่ใคร ๆ ก็ทำได้นะ

Wriothesley:ถ้าไม่ใช่เพราะว่าพวกเธอมีคุณสมบัติที่โดดเด่นอย่างนี้ ฉันก็คงไม่มีโอกาสได้รู้จักพวกเธอสองคนหรอก

Paimon:รู้สึกว่าคุณจะหยิบยกแต่สิ่งดี ๆ มาพูดนะ...

Paimon:ก่อนหน้านี้คนขายหมวกนั่นก็บอกว่าอยากจะประจบพวกเรา แต่คุณเป็นถึง "ดยุก" ของที่นี่ คงจะไม่มีเหตุผลที่จะทำแบบนั้นหรอกมั้ง?

Wriothesley:ยังไงพวกเธอก็ช่วยป้อมปราการ Meropide ไว้ ทำให้ฉันได้สนุกกับที่นี่ต่อไปได้

Wriothesley:ฉันก็แค่ชมตามความเหมาะสมเอง หรือว่าการชมเชยเฉย ๆ มันแปลกมากงั้นเหรอ?

Wriothesley:อย่างนี้นี่เอง เป็นเพราะความน่าเชื่อถือเองสินะ ช่วยไม่ได้แหละนะ ก็เรื่องของฉันมันไม่มีค่าให้พูดถึงเองนี่นา

Wriothesley:ฉันกลายเป็นนักโทษที่ถูกโยนเข้ามาที่นี่ตั้งนานแล้ว หลังจากที่ล้มลุกคลุกคลานมานาน สุดท้ายฉันก็กลายเป็นหัวหน้าของที่นี่

Wriothesley:ส่วนวิธีการก็มีมากมายนับไม่ถ้วน ทั้งดีบ้างร้ายบ้าง เพียงแต่ว่าที่แห่งนี้ ไม่มีการเพิ่มโทษ มีแต่ผู้ชนะเท่านั้นที่จะเป็นราชา

Wriothesley:เป็นไง ถึงจะรู้เรื่องพวกนี้ ก็คงไม่สามารถเพิ่มความน่าเชื่อถือได้ใช่มั้ยล่ะ?

Paimon:ก็จริงแหละนะ เธอไม่เหมือนกับคนที่พวกเราเคยเจอมาเลย...

Wriothesley:ฮึฮึ ฉันก็พอจะรู้เรื่องนั้นอยู่หรอก แต่สิ่งนี้ก็ไม่ได้เปลี่ยนมุมมองของฉันที่มีต่อพวกเธอ

Wriothesley:ฉันยินดีที่จะรักษามิตรภาพของพวกเราต่อไป

Guelet:ท่านดยุก เราได้ทำตามคำสั่งของท่าน และพบกล่องวัตถุต้องห้ามที่ไม่ได้รายงานอยู่ในกองสินค้าจริง ๆ ด้วย

Guelet:ของถูกซ่อนไว้เป็นอย่างดี อีกฝ่ายนั้นไม่ได้ทำเรื่องแบบนี้เป็นครั้งแรก ตอนนี้พวกเรากำลังตรวจสอบแหล่งที่มาของสินค้าอยู่

Wriothesley:อื้ม ถ้ามีอะไรคืบหน้าก็รายงานฉันด้วย วางของไว้ที่นี่แล้วไปได้ละ

Guelet:รับทราบ ท่านดยุก

Wriothesley:ขอโทษที ฉันเกือบลืมเรื่องนี้ไปเลย

Paimon:วัตถุต้องห้าม? คงไม่ใช่ของอันตรายหรอกใช่มั้ย?

Wriothesley:น่าจะไม่ใช่หรอก ปกติเวลาพูดถึงสิ่งต้องห้าม ก็มักจะเป็นสินค้าที่ลักลอบขนเข้ามาเท่านั้นแหละ

Wriothesley:นักโทษส่วนใหญ่มีทักษะเฉพาะตัว แม้แต่ของธรรมดา ก็ยังเอามาเล่นเอิกเกริกได้ เพราะงั้นจึงต้องคอยระวังการจัดการสินค้าให้ดี

Wriothesley:ไหนดูหน่อยสิ... อืม ไม่ต่างกับที่คิดไว้เท่าไหร่

Paimon:โห มี Mora ขนม ลูกบอลขนแกะ เชือก ชิ้นส่วนจักรกล แล้วก็อัญมณีด้วย! หวานหมูแว้ว...

Paimon:เดี๋ยวนะ ในเมื่อถูกคุณยึดมาได้ งั้นก็หมายความว่า... ของพวกนี้เป็นของคุณหมดเลยสิ?

Wriothesley:อื้ม ไม่งั้นก็ไม่มีวิธีจัดการอย่างอื่นแล้วล่ะ

Paimon:แบบนี้ก็ทำเงินได้เพียบเลยอะดิ?! Traveler เธอไปเป็น "ดยุก" บ้างดีมั้ย!

Paimon:ฉันเป็นผู้ดูแลคลังสินค้าละกัน!

Wriothesley:ไม่คิดเลยนะเนี่ยว่าเธอจะชอบขนาดนี้ งั้นเอาแบบนี้ละกัน เธอเลือกอะไรก็ได้หนึ่งอย่างจากของทั้งหมดนี้ ถือซะว่าเป็นของขวัญก็แล้วกัน

Paimon:จริงเหรอ? อะไรก็ได้งั้นสิ?

Paimon:อย่ามาเสียใจทีหลังนะ ฉันเนี่ยเค็มตัวแม่นะจะบอกให้!

Wriothesley:ฉันจะเอาเรื่องแบบนี้มาล้อเล่นได้ไงล่ะ

Paimon:งั้นก็... ไหนดูสิ...

Paimon:อันนี้แหละ อัญมณีสีดำอันนี้ แค่มองแวบเดียวก็รู้แล้วว่าต้องเป็นของมีค่า!

Paimon:เอ่อ... เอ่อ...

Paimon:ฉันไม่เอาล่ะ ฉันไม่ชอบอันนี้ เปลี่ยนเป็นอันอื่นละกัน

Paimon:ก็หินก้อนนี้มันแปลกมากเลย พอหยิบขึ้นมาฉันก็คิดถึงแต่เรื่องไม่ดีทั้งนั้นเลย

Paimon:แถมยังควบคุมไม่ได้ด้วย ความคิดที่ไม่ชอบต่าง ๆ ก็พรั่งพรูเข้ามาหมดเลย... ฉันรู้สึกว่ามันแปลก ๆ น่ะ

Wriothesley:งั้นเหรอ? ไหนขอฉันลองหน่อย

Wriothesley:อืม...

Wriothesley:Paimon พูดถูก ฉันเองก็เห็นความทรงจำที่ไม่ค่อยมีความสุขเหมือนกัน

Traveler:งั้นขอฉันลองด้วย

Wriothesley:ไม่เป็นไรเหรอ? ความรู้สึกแบบนี้ไม่ค่อยดีเท่าไหร่เลย

Wriothesley:อย่างนี้นี่เอง งั้นเธอลองดูหน่อยสิ ฉันว่ามันไม่น่าจะสร้างผลเสียต่อร่างกายนะ

Traveler:!!!

Paimon:เป็นไงบ้าง Traveler เธอเห็นอะไรบ้างมั้ย?

Wriothesley:ฉันจะเก็บอัญมณีนี้ไว้เอง แล้วหลังจากนี้ค่อยตรวจสอบมันให้ถี่ถ้วนละกัน Paimon เลือกชิ้นอื่นเถอะ

Paimon:เอ่อ...งั้นช่างเถอะ ฉันไม่อยากได้แล้ว ตอนแรกฉันอยากจะกินขนมสักหน่อย แต่ตอนนี้ไม่กล้ากินแล้วล่ะ

Wriothesley:มีเหตุผล เพื่อความปลอดภัย เพราะงั้นทำลายกล่องทั้งหมดไปเลยดีกว่า

Wriothesley:ดื่มเครื่องดื่มใกล้หมดพอดี เดี๋ยวฉันจะพาพวกเธอแวะไปดูที่ "สมาคมเบเร่ต์" นะ

Wriothesley:ฉันจะได้แนะนำให้พวกเธอ แล้วเราก็จะได้คุยกันต่อด้วย

Paimon:ปกติคุณคงไม่ได้ว่างแบบนี้ทุกวันหรอกใช่มั้ย?

Wriothesley:นี่เธอเพิ่งรู้เหรอ? ตอนวันแรกที่เราเจอกันก็เป็นแบบนี้ไม่ใช่เหรอ

Localized evidence

Text fields

3 fields
Chapter numberTextMap 3646525688
บทแห่งผู้คุมเซอร์เบอรัส: ฉากที่ 1
บทแห่งผู้คุมเซอร์เบอรัส: ฉากที่ 1

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json
JSON Pointer
/3646525688
Wriothesley
Wriothesley

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json
JSON Pointer
/206869942
การเกิดใหม่ในดินแดนแห่งความเคียดแค้น
การเกิดใหม่ในดินแดนแห่งความเคียดแค้น

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json
JSON Pointer
/73458082

Relationships

3 links

Published Sprites

Sprites

2

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Chapter icon · UI_ChapterIcon_Wriothesley
Chapter iconchapterIcon194 × 207 · 10 KBUI_ChapterIcon_WriothesleyResource name
Quest type · UI_QuestType_Chapter_1
Quest typechapterSerialNumberIcon56 × 56 · 1 KBUI_QuestType_Chapter_1Resource name

Properties

9

chapter2042

Source evidence
Path
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json
JSON Pointer
/239
id
2042
cityId
5
questType
LQ
endQuestId
1400620
chapterIcon
UI_ChapterIcon_Wriothesley
beginQuestId
1400403
chapterCategory
story
needPlayerLevel
40
chapterSerialNumberIcon
UI_QuestType_Chapter_1