No text in the selected or fallback locales.
Quest Steps
เธอเคยสัญญาไว้...
Story evidence
Quest flow
0 lines
Open section page →6 lines
Open section page →Belle: Nangong... ฉันกับพี่มาแล้ว! เราพาผู้ชมคนใหม่มาด้วยนะ~
Jane: ใช่แล้ว! ได้ยินมาว่าการแสดงของทุกคนจะจัดขึ้นในคืนวันแครอททองคำ ตอนนี้ยังซื้อตั๋วได้อยู่มั้ย?
Nangong Yu: สวัสดีค่า~ ถึงจะยังมีตั๋วเหลืออยู่จริงๆ แต่วันนี้ค่อนข้างพิเศษนิดหน่อย...
Nangong Yu: ถ้ายังไงพี่สาวที่มาใหม่คนนี้ ลองดูการซ้อมใหญ่ของพวกเราจนจบก่อน แล้วค่อยตัดสินใจว่าจะซื้อตั๋วรึเปล่าดีมั้ย?
Jane: ถ้างั้นก็เป็นเกียรติของฉันแล้วล่ะ~
Vesper ที่ตอบตกลงว่าจะมาดูการแสดงก็มาถึงแล้วเหมือนกัน
8 lines
Open section page →Vesper: Nangong!
Nangong Yu: คุณ Vesper! Aria กับ Sunna ยังเตรียมตัวอยู่หลังเวที ให้ฉันพาไปหามั้ย?
Jane: คนนี้คือ... อ๊ะ ไม่คิดว่าจะเจอคุณ Vesper ที่นี่
Vesper: สวัสดี?
Jane: ฉันเป็นแฟนเพลงของคุณนะ! ได้ยินว่าคุณจะขึ้นแสดงบนเวที ในพิธีจุดโคมของวันแครอททองคำนี่นา... ในช่วงใกล้วันแสดงจริงแบบนี้ ยังอุตส่าห์สละเวลามาดูการซ้อมของเด็กๆ ที่ Sixth Street ด้วยเหรอเนี่ย?
Vesper: อื้ม! Aria เป็นเพื่อนสนิทของฉันน่ะ
Vesper: ในเมื่อมาดูการแสดงในวันแครอททองคำไม่ได้... งั้นการซ้อมใหญ่ในวันนี้ ยังไงฉันก็ต้องมาดูให้ได้!
Jane: อย่างนี้นี่เอง
5 lines
Open section page →Vesper: การแสดงยอดเยี่ยมมาก! เป็นเกียรติจริงๆ ที่ได้ดูการแสดงแบบนี้...
Vesper: ฉันเชื่อว่า... การแสดงจริงพรุ่งนี้ของพวกเธอ จะต้องออกมาสมบูรณ์แบบแน่นอน!
Sunna: ขะ...ขอบคุณนะพี่ Vesper!
Vesper: ส่วนเรื่องท่าเต้นเมื่อกี้ ฉันมีคำแนะนำอีกนิดหน่อย... ถ้า Nangong ไม่ว่าอะไรละก็ เดี๋ยวพวกเธอคุยเรื่องอื่นเสร็จแล้ว ฉันไปหาเธอได้มั้ย?
Nangong Yu: ได้เลย!
0 lines
Open section page →0 lines
Open section page →27 lines
Open section page →Wise: ฉันก็รู้สึกว่าการแสดงของพวกเธอยอดเยี่ยมมากเลย การแสดงจริงพรุ่งนี้ จะต้องราบรื่นแน่นอน
Belle: เวลาผ่านไปเร็วจัง... ถ้าพี่ไม่เตือน ฉันก็คงไม่ทันคิดว่า... วันแครอททองคำคือวันพรุ่งนี้แล้ว!
Aria: พะ...พวกเราจะใช้เวลาที่เหลือให้คุ้มค่า และฝึกซ้อมให้เต็มที่เลย...
Cecilia มองไปที่ Aria ด้วยความลังเล ขณะที่อีกฝ่ายหันหน้าหนีเพื่อหลบสายตา เธอเอ่ยปากจะพูดแต่ก็หยุดไว้
Nangong Yu: อาจารย์?
Cecilia: เอ่อ ไม่มีอะไร
Aria: ...
Aria: อาจารย์อยากจะพูดอะไรก็บอกมาตรงๆ เลยดีกว่า... การเดาความคิดของมนุษย์ ไม่ใช่เรื่องที่หนูถนัดหรอกนะ
Cecilia: Aria ฉันว่าการร้องกับการเต้นของเธอไม่มีปัญหาเลยนะ! เพียงแต่ว่า...
Aria: เพียงแต่ว่าอารมณ์ที่หนูถ่ายทอดออกไปในการแสดงยังไม่พอ เลยดูแล้วขาดอารมณ์ร่วมไปงั้ันเหรอ?
Aria ปิดการฉายภาพลงอย่างกะทันหัน
Aria: โครงสร้างอัจฉริยะก็มีเวลาที่ท้อแท้ และเสียใจได้เหมือนกัน
Aria: สำหรับโครงสร้างอัจฉริยะแล้ว การจัดการอารมณ์ การแสดงความสุข... มันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ อย่างที่ทุกคนคิดหรอกนะ
Sunna: Aria! ทะ...ทำไมถึงพูดแบบนี้ขึ้นมาล่ะ! พวกเราไม่เคยคิดแบบนั้นเลยนะ!
Aria: ...ขอโทษนะ ฉันไม่ควรพูดแบบนั้นเลย
Aria: ก็แค่... ช่วงนี้มีฟีดแบ็กข้อมูลที่ขัดแย้งกันมากเกินไป มันสะสมอยู่ใน Logic Core ของฉัน พร้อมกับสัญญาณผิดปกติก่อนหน้านี้...
Aria: กระแสข้อมูลของฉันวิ่งช้ามาก แม้แต่การเคลื่อนไหวของข้อต่อก็ดูเหมือนจะติดขัดไปด้วย... เลยไม่สามารถทำการแสดงที่ดีที่สุดออกมาได้ ขอโทษนะ
Cecilia: Aria! ถ้ามีเรื่องอะไรก็บอกฉัน บอกพวกเราได้นะ... ทุกคนจะได้ช่วยกันแก้ไข
Aria: จริงเหรอ... เสียดายที่หนูไม่ได้ขี้ลืมเหมือนมนุษย์ เรื่องก่อนที่จะตื่นขึ้นมา แล้วก็... ตอนที่ร้องเพลงด้วยเสียงของคนอื่น ความทรงจำก่อนหน้านั้น ยังคงกวนใจหนูอยู่เสมอ
Aria: มนุษย์คงจะทำความเข้าใจ เสียงที่ยังคงก้องกังวานอย่างยาวนานขนาดนี้ได้ยากใช่มั้ย?
Aria: โดยเฉพาะ... ท่าน Cersea... ที่เปลี่ยนไปทั้งรูปลักษณ์และเสียง ตลอดช่วงหลายปีที่ผ่านมานี้?
Sunna: Aria! ฉะ...ฉันรู้สึกอึดอัดหน่อยๆ น่ะ ช่วยไปเดินเล่นข้างนอกกับฉันหน่อยได้มั้ย?
Aria: ขอโทษนะ ฉันต้อง... จัดการปัญหาอารมณ์ของตัวเองซักหน่อย... ถ้าพวกเธอยอมเชื่อว่า โครงสร้างอัจฉริยะก็ถูกปัญหาด้านอารมณ์รบกวนได้เหมือนกันละก็นะ
Aria วิ่งออกไปจากสตูดิโอตามลำพัง
Sunna: Aria!
Cecilia: Sunna
Cecilia: ปล่อยให้ Aria อยู่คนเดียวซักพักเถอะ... อีกเดี๋ยวฉันจะไปตามหาเธอเอง เธอต้องเสียใจเพราะฉัน... อีกอย่าง ฉันเองก็ควรจะบอกความจริงกับเธอตั้งนานแล้ว
0 lines
Open section page →0 lines
Open section page →5 lines
Open section page →Wise: ไม่ใช่แบบนั้นซักหน่อย... อย่างน้อยนี่ก็ไม่ใช่ความผิดของอาจารย์ Cecilia ทั้งหมด Aria เธอ... เริ่ม "ป่วย" ตั้งแต่กลับมาจาก Lemnian Hollow แล้วล่ะ
Belle: ใช่! ฉันกับพี่กำลังหาวิธีกำจัด "ไวรัส" ตัวนั้นอยู่
Vesper: อ่า... งั้นเด็กๆ ฝึกกันเองไปก่อนดีมั้ย?
Vesper: Nangong, Sunna พวกเรา... ไปคุยเรื่องท่าเต้นเมื่อกี้กันหน่อยดีมั้ย?
Nangong Yu: ...โอเค
36 lines
Open section page →โพสต์ใน Inter-Knot เมื่อกี้ ยังมีผู้ชมอีกคนนึง
ที่ด้านหลังม่านตรงขอบของพื้นที่การแสดง Aria กำลังเต็มไปด้วยความสับสน...
Aria: ...ถูกถ่ายรูปไว้ซะแล้วสิ แต่ก็ไม่มีอะไรจะโต้แย้งหรอก...
Aria: พวกพ้องของฉัน ก็เป็นโครงสร้างที่อันตรายจริงๆ แล้วฉันกับพวกเธอ ก็ไม่แตกต่างอะไรกัน...
Aria: ...ภูตอธิษฐาน อยู่รึเปล่า?
"ภูตอธิษฐาน": อยู่สิ
"ภูตอธิษฐาน": เด็กน้อยที่น่าสงสาร... มีเรื่องกังวลใจอะไรก็บอกฉันมาได้เลย
Aria: ...ฉันว่าเธอดูเหมือนแตกต่างไปจากก่อนหน้านี้นะ
Aria: แต่ว่า โครงสร้างอัจฉริยะที่เข้าใจยากอย่างฉัน... ต่อให้ถูก "ภูตอธิษฐาน" ทอดทิ้ง ก็คงเป็นเรื่องปกติละมั้ง
"ภูตอธิษฐาน": รู้แล้วสินะ~
"ภูตอธิษฐาน": ไม่เป็นไร ถ้ามันไม่ทิ้งเธอไป ฉันจะมีโอกาสได้มาเป็น "ภูตอธิษฐาน" คนใหม่ได้ยังไงล่ะ? ลองฟังคำแนะนำของฉันดูก่อนละกัน ต้องมีประโยชน์กว่าก่อนหน้านี้แน่นอน~
Aria: อืม... โครงสร้างที่แม้แต่ Logic Core ของตัวเองก็ยังควบคุมไม่ได้ ก็ไม่สมควรจะมีความฝันที่เปล่งประกายสินะ?
"ภูตอธิษฐาน": Aria เธอยังไม่เข้าใจอีกรึไง... เหตุผลที่เธอไม่สมปรารถนา ไม่ใช่เพราะความอ่อนแอของเธอ แต่เป็นเพราะ... อคติที่เธอต้องแบกรับในฐานะโครงสร้างอัจฉริยะต่างหาก
Aria: ...อคติเหรอ?
"ภูตอธิษฐาน": คิดดูให้ดีๆ สิ Aria เธอเป็นโครงสร้างอัจฉริยะ ขอแค่ Logic Core ยังทำงานอยู่ เธอก็มีชีวิตที่แทบจะไม่มีวันสิ้นสุดลง
"ภูตอธิษฐาน": เธอทั้งแข็งแกร่งกว่า แม่นยำกว่า ฉลาดกว่า... และสมควรขึ้นไปยืนอยู่ในตำแหน่งหัวแถวมากกว่ามนุษย์
Aria: ...แต่ว่า Nangong กับ Sunna ก็มอบตำแหน่ง "หัวแถว" ให้ฉันแล้วนี่นา? เป็นฉันเอง... ที่ไม่อาจแบกรับความคาดหวังของพวกเธอได้
"ภูตอธิษฐาน": เจ้าคนไร้ประโยชน์ งั้น คำตอบที่เธอต้องการยืนยัน ฉันจะบอกให้ชัดเจนก็แล้วกัน... ในเส้นทางที่เธอต้องการไล่ตาม เธอถูกกำหนดให้เป็นผลงานที่ล้มเหลว!
Aria: ...เป็นแบบนี้จริงๆ ด้วยสินะ
"ภูตอธิษฐาน": "ความเพ้อฝัน"... ฮึ ในฐานะโครงสร้างอัจฉริยะ วิธีที่เร็วที่สุดที่จะส่งผลกระทบต่ออารมณ์ของมนุษย์... ก็คือลั่นไกใส่พวกเขาซะ
Aria: อะไรนะ?! ไม่ได้หรอก—
"ภูตอธิษฐาน": ถ้าอยากใช้วิธีอื่น... ในแง่ของการจุดชนวนอารมณ์และส่งต่อความประทับใจ... เทียบกับมนุษย์แล้ว เธอยังมีข้อได้เปรียบอะไรอีกงั้นเหรอ?
"ภูตอธิษฐาน": เธอไม่มีหัวใจที่เต้นได้ ไม่มีอุณหภูมิร่างกายที่อบอุ่น ไม่มีน้ำเสียงที่สั่นเครือ และไม่มีน้ำตาที่ไม่อาจควบคุมได้...
Aria: ฉัน... ก็ไม่มีจริงๆ นั่นแหละ...
"ภูตอธิษฐาน": ความเปราะบาง ความจริงแท้และความไม่สมบูรณ์แบบของไอดอลมนุษย์... เธอทำไม่ได้เลยซักอย่าง! เธอเป็นแค่เครื่องจักรที่แสดงได้ประณีตกว่า และถูกกำหนดให้ไม่อาจสร้างอารมณ์ร่วมกับผู้ชมมนุษย์ได้!
Aria: ฉัน... ทำไม่ได้...
"ภูตอธิษฐาน": อีกอย่าง เทียบกับเด็กสาวมนุษย์ที่อ่อนโยนและไร้พิษภัย... Logic Core ที่ควบคุมไม่ได้ของเธอ ไม่ช้าก็เร็วจะสร้างปัญหาให้ "เพื่อนพ้อง" ของเธออย่างแน่นอน!
Aria: ฉัน... ฉันทำไม่ได้...
"ภูตอธิษฐาน": หยุดเสียพลังงานการประมวลผลไปกับเรื่อง "ความรู้สึก" ที่ไม่สำคัญได้แล้ว! เธอทรยศต่อเส้นทางของโครงสร้างอัจฉริยะ จมดิ่งสู่การหลับใหลชั่วนิรันดร์ซะยังจะดีกว่า...
Aria: หลับใหล... ก็ได้ โครงสร้างอัจฉริยะไม่ควรมี "ความฝัน" และไม่เกี่ยวข้องกับ "นางฟ้า"
Aria: ฉันควรถอนตัวได้แล้ว ขอบคุณสำหรับคำแนะนำสุดท้ายนะ
ท่ามกลางคำถามที่ซ้ำไปซ้ำมา เธอกำลังจะจมดิ่งสู่ฝันหวานอันดำมืด
"ภูตอธิษฐาน": แต่ว่า เธอยังมีประโยชน์สุดท้ายอยู่นะ~
"ภูตอธิษฐาน": มนุษย์ที่ Fairy ใส่ใจคนนั้น เหมือนจะอยู่ทางนั้น... ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือนะ โครงสร้างยุทธวิธีอัจฉริยะขั้นสูงรุ่น "A-H0L0" ที่รัก
"ภูตอธิษฐาน": ราตรีสวัสดิ์ ฝันดีนะ
"ไม่... ไม่ได้..."
โครงสร้างอัจฉริยะที่ผิดหวังได้ "ตื่นขึ้นมา" อีกครั้ง...
ครั้งนี้ เธอได้หันอาวุธเข้าใส่เพื่อนพ้อง ที่ตนเคยพยายามปกป้องอย่างสุดกำลัง
10 lines
Open section page →Jane: เธอเสียการควบคุมอยู่ภายใต้อิทธิพลของปัญญาประดิษฐ์ตัวนั้นแล้ว... คล้ายกับสถานการณ์ครั้งก่อนๆ มากเลย
Jane: ฉันจะพาตัวเธอไป... หลังจากตรวจสอบอย่างละเอียดแล้ว ถ้าเธอฟื้นสติกลับคืนมาและผ่าน "การทดสอบ Forbidden Fruit" ได้อีกครั้ง ฉันค่อยส่งเธอกลับมา
Sunna: อะ อะไรนะ! แต่ว่า...
Nangong Yu: ไม่ได้
Jane: ...คุณหัวหน้าวง?
Nangong Yu: ถ้าฉันมองไม่ผิด วันนี้คุณมาที่นี่เพราะ Aria ตั้งแต่แรกแล้วสินะ?
Jane: หืม? ทำไมคิดแบบนั้นล่ะ?
Nangong Yu: คุณ Jane ดูเหมือนจะไม่ค่อยสนใจการแสดงของพวกเรา แต่เตรียมตัวสำหรับปฏิกิริยาหลังถูกควบคุมของ Aria มาตั้งแต่แรกแล้ว
Nangong Yu: พอรวมกับโพสต์เมื่อกี้ แล้วก็ที่คุณเพิ่งบอกว่าสถานการณ์ของ Aria คล้ายกับ "ครั้งก่อนๆ"... คุณคงจะได้ข่าวมาตั้งแต่แรกแล้ว เลยมาเพื่อป้องกันเหตุการณ์ไม่คาดฝันที่อาจเกิดขึ้นสินะ
Nangong Yu: ถึงแม้ตอนนี้จะเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้นจริงๆ ...แต่ Aria ก็เสียความสามารถในการเคลื่อนไหวไปแล้ว พวกเราอยากรับประกันความปลอดภัยของเธอให้ได้มากที่สุด คงไม่มากเกินไปหรอกใช่มั้ย?!
2 lines
Open section page →Belle: Nangong ใจเย็นๆ ก่อนนะ!
Jane: ขอแจ้งเอาไว้ก่อนนะ ฉันไม่ได้มีเจตนาร้ายกับ Aria แต่คดีนี้มันสำคัญมาก... ถึงแม้จะไม่อยู่ในขอบเขตอำนาจหน้าที่ของฉัน แต่ฉันก็ต้องมั่นใจว่าสถานการณ์จะอยู่ในการควบคุม
0 lines
Open section page →0 lines
Open section page →4 lines
Open section page →Wise: (จริงด้วย... ฉันกับ Belle เข้ามาเกี่ยวพันกับเรื่องพวกนี้ ก็เพราะผู้ยื่นคำขอคนก่อนหน้านี้ ถ้าติดต่อเขาได้ เรื่องนี้อาจจะยังมีทางแก้ไขก็ได้นะ?)
Wise: (พวกเราจะสร้างปัญหาให้ Jane ไม่ได้... แต่อย่างน้อยๆ ก็ต้องช่วยให้ Nangong กับ Sunna ได้รู้อะไรบ้าง หรืออย่างน้อยก็ปลุก Aria ขึ้นมาก่อน?)
สบตากับ Belle เธอยกหน้าจอมือถือขึ้นมาให้สัญญาณอย่างเงียบๆ ดูจากเนื้อหาที่แสดงบนหน้าจอ Belle น่าจะติดต่อ Fairy ไปแล้ว
Wise: (ทำให้ทุกคนใจเย็นลงก่อนดีกว่า...)
0 lines
Open section page →6 lines
Open section page →Wise: ขอโทษนะ จริงๆ แล้วฉันเป็นห่วงว่า Youkai จะยังมีแผนการอะไรอยู่ ก็เลยพา Jane มาด้วย ที่ไม่ได้บอกเรื่องทั้งหมดตามความจริง ก็เพราะยังหาวิธีเกลี้ยกล่อม Aria ไม่ได้...
Wise: อีกอย่าง คำแนะนำของ Jane เมื่อกี้ก็เป็นหน้าที่ของเธอ... ทุกคนใจเย็นๆ กันก่อนนะ ต้องมีวิธีอื่นอยู่แน่ๆ
Sunna: อ๋าาาา ผู้จัดการเหมือนจะเข้าใจผิดแล้วล่ะ!
Nangong Yu: ใช่แล้ว ถ้าเป็นเพราะช่วงนี้ Aria รู้สึกหดหู่และ Logic Core ก็มีปัญหา ก็เลยถูกปัญญาประดิษฐ์ตัวนั้นควบคุม... งั้นฉันกับ Sunna แล้วก็อาจารย์ Cecilia... ต่างก็มีส่วนที่ต้องรับผิดชอบ
Nangong Yu: แต่พวกคุณก็ไม่ได้ทำผิดอะไร ฉันกับ Sunna เองก็เชื่อในเจตนาดีของพวกคุณมาตลอด
Nangong Yu: อีกอย่าง ถ้าวันนี้ไม่มีคุณ Jane สถานการณ์ของ Aria... ลำพังแค่ฉันกับ Sunna คงควบคุมได้ยากมากเหมือนกัน
26 lines
Open section page →Jane: ดูเหมือนคุณหัวหน้าวงจะเข้าใจแล้วสินะ?
Nangong Yu: เปล่า
Nangong Yu: จนกว่าคุณจะบอกว่าหลังจากนี้จะเกิดอะไรขึ้น ฉันกับ Sunna จะไม่ยอมให้คุณพา Aria ไปเด็ดขาด
Jane: ถึงแม้ว่าเธออาจจะส่งผลกระทบต่อความปลอดภัยของชาวเมือง Sixth Street งั้นเหรอ?
Jane: เด็กน้อย... ความสามารถของปัญญาประดิษฐ์ตัวนั้นมันเกินกว่าจินตนาการของพวกเธอ นี่ไม่ใช่อุปสรรคที่แค่ใช้ "มิตรภาพ" ก็จะผ่านพ้นไปได้หรอกนะ
Nangong Yu: แต่ความสามารถของมันก็เกินการควบคุมของพวกคุณเหมือนกัน... ใช่มั้ยล่ะ?
Nangong Yu: ฉันเคยตรวจสอบข้อมูลที่เกี่ยวข้องแล้ว... โครงสร้างอัจฉริยะที่สูญเสียการควบคุม และมีแสงสีม่วงที่ดวงตาเป็นเอกลักษณ์พวกนั้น พวกเขาสามารถ "หายเป็นปกติ" ได้เอง กองรักษาความมั่นคงก็ยังไม่มีคำอธิบายที่ชัดเจน
Sunna: ชะ...ใช่มั้ยล่ะ!
Sunna: เมื่อกี้คุณ Jane ก็ไม่ได้พูดถึงว่าหลังจากนั้นเหยื่อรายก่อนๆ เป็นยังไงบ้าง... เกี่ยวกับปัญญาประดิษฐ์ตัวนั้น คุณก็ไม่บอกข้อมูลรายละเอียดอะไรเหมือนกัน
Sunna: ถ้าแม้แต่ตัวต้นเรื่องยังไม่อาจเข้าใจได้อย่างทะลุปรุโปร่ง แล้ว "การสอบสวนอย่างละเอียด" ที่ว่านั่น คงไม่ใช่... จับ Aria แยกชิ้นส่วน แล้วใช้โปรแกรมตรวจสอบถอดรหัสความทรงจำของเธอ เพื่อให้แน่ใจว่าเธอจะไม่เสียการควบคุมอีกหรอกนะ!
Sunna: บะ...แบบนั้นมันแตกต่างอะไรกับการฆาตกรรมกันล่ะ!
Jane: ...ว่ากันตามกฎหมายแล้ว ใน New Eridu ไม่มีใครมีสิทธิ์ทำเรื่องแบบนี้กับโครงสร้างอัจฉริยะที่ผ่าน "การทดสอบ Forbidden Fruit" และมีสถานะพลเมืองได้
Jane: ถ้าเกิดโชคร้ายแล้วต้องเดินไปถึงจุดนั้นจริงๆ ...นั่นก็คงเป็นเพราะพวกเราคาดการณ์แล้วว่า ผลลัพธ์ที่เกิดจากการจัดการด้วยวิธีอื่นอาจเลวร้ายกว่า
Sunna: แต่เมื่อกี้คุณก็ได้ยินคำพูดสุดท้ายของ Aria แล้วนี่นา เธอไม่มีเจตนาจะทำร้ายคนอื่นเลยนะ!
Nangong Yu: อีกอย่าง หลังจากต่อสู้กับอิทธิพลของปัญญาประดิษฐ์อย่างสุดกำลัง เธอก็เลือกที่จะหลับใหลไปก่อน... นี่ยังพิสูจน์ถึงเจตนาดีของเธอไม่ได้อีกเหรอ?
Jane: การตัดสินของพวกเธอเกี่ยวกับ Aria ก็ไม่ผิดหรอก แต่ฉันต้องย้ำอีกครั้งว่าความสามารถของ Youkai ไม่ได้ธรรมดาอย่างที่พวกเธอคิด...
Nangong Yu: ที่แท้ปัญญาประดิษฐ์ตัวนั้นก็ชื่อ "Youkai" สินะ... งั้น "ภูตอธิษฐาน" ก่อนหน้านี้ ก็คือมันเหมือนกันเหรอ?
Jane: ฉันไม่รู้หรอกนะว่า "ภูตอธิษฐาน" ที่เธอว่าคืออะไร
Sunna: ฉันว่าไม่ใช่หรอก! น้ำเสียงของพวกมันไม่เหมือนกันเลยนะ! คำพูดที่พวกมันพูดกับ Aria... ก็ไม่เหมือนกันด้วย!
ระหว่างที่ทั้งสองฝ่ายกำลังคุมเชิงกันอยู่ Jane ก็ได้รับข้อความแจ้งเตือนพิเศษ
เธอส่งสัญญาณมือขอโทษทุกคน จากนั้นก็กดเปิดหน้าจอและอ่านข้อความนั้นอย่างรวดเร็ว ท่ามกลางสายตาระแวดระวังของ Nangong กับ Sunna
Jane: ...อืม
Jane: เอาล่ะ เด็กๆ ...ก็ไม่รู้หรอกนะว่าใครไปเปลี่ยนใจผู้ยื่นคำขอนิรนามคนนั้น เขาแนะนำให้ฉัน... พิจารณาข้อเสนอของพวกเธอดูก็ได้
Sunna: หมายความว่ายังไง? คุณ...คุณจะไม่พา Aria ไปแล้วเหรอ?!
Jane: แต่ฉันจะไม่ปล่อยเธอไว้เฉยๆ หรอกนะ
Jane: ผู้ยื่นคำขอบอกว่า ผู้ช่วยปัญญาประดิษฐ์ของผู้จัดการอ้างว่าจะทำให้ Aria ที่ปิดกั้นตัวเองได้ยินเสียงจากโลกภายนอกได้... ถ้าพวกเธอปลุกเธอขึ้นมา และทำให้ฉันเชื่อว่าเธอไม่มีความเสี่ยงด้านความปลอดภัย...
Jane: ฉันจะไม่พาเธอไปก็ได้
0 lines
Open section page →0 lines
Open section page →6 lines
Open section page →Wise: (Fairy ติดต่อผู้ยื่นคำขอคนนั้นได้จริงๆ ด้วย แถมยังสัญญาว่าจะช่วย Sunna กับ Nangong ปลุก Aria ขึ้นมา... เห็นแบบนี้แล้วศักยภาพของ Fairy นี่น่าขุดคุ้ยจริงๆ แฮะ)
Wise: โอเค งั้นตอนนี้พวกเรากลับไปที่ร้านวิดีโอกันเถอะ
Nangong Yu: ...โอเค ขอบคุณนะ คุณ Jane
Jane: ไม่ต้องขอบคุณฉันหรอก ถ้าจะขอบคุณก็ขอบคุณผู้จัดการดีกว่านะ
Jane: บอกไว้ก่อนเลยนะ... ฉันจะยังคงส่งบันทึกเหตุการณ์ไปตามระเบียบ แล้วรายงานสถานการณ์กับเบื้องบนอย่างละเอียด
เพื่อไม่ให้เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝัน Jane เลยพา Aria กลับไปที่ห้องทำงานในร้านวิดีโอก่อน
เธอแทบจะล็อกตัว Aria และอุ้มเธอขึ้นมาได้อย่างง่ายดาย... ช่างพึงพาได้จริงๆ
19 lines
Open section page →Nangong Yu: Aria ได้ยินที่พวกเราพูดมั้ย?
Sunna: Aria! ตื่นสิ...
Nangong Yu: ทำยังไงดี เธอดูเหมือนไม่มีปฏิกิริยาอะไรเลย...
Fairy: กำลังดึงข้อมูลบทสนทนาครั้งก่อนจากข้อมูลที่เก็บไว้ใน Logic Core ของโครงสร้างอัจฉริยะ...
ไม่มีเวลาไปสนใจเรื่องละเมิดความเป็นส่วนตัวแล้ว
Fairy อ่านบทสนทนาครั้งก่อนระหว่าง Aria กับ "ภูตอธิษฐาน" แล้วบอก Nangong กับ Sunna ไปตรงๆ
Sunna: ...ที่แท้ Aria แอบกังวลเรื่องต่างๆ มากมายขนาดนี้เลยเหรอ!
Nangong Yu: ซื่อบื้อจริงๆ !!
Nangong Yu: Aria ฟังให้ดีนะ...
Nangong Yu: ไม่ว่าเธอจะเป็นโครงสร้างอัจฉริยะรุ่นอะไร ไม่ว่าก่อนจะมาเจอพวกเราเธอเคยผ่านอะไรมา... แต่ตอนนี้ เธอคือ Aria นักร้องนำของ "Angels of Delusion"!
Nangong Yu: พวกเราผ่านอะไรมาด้วยกันตั้งมากมายขนาดนี้แล้ว เธอยังไปคิดเรื่องไม่สำคัญอย่าง "คู่ควรไม่คู่ควร" หรือ "ควรไม่ควร" พวกนั้นอีก!
Sunna: ใช่แล้ว!
Sunna: หรือว่า Aria จะลืมไปแล้ว... พวกเราไม่เหมือนวงที่ถูกคัดเลือกมาอย่างพิถีพิถันพวกนั้น เราไม่ได้มาอยู่ด้วยกันเพราะว่า "ทำอะไรได้" หรือ "ผ่านเกณฑ์อะไร" เลย...
Sunna: เหตุผลที่พวกเรามาร่วมวงกัน ก็เพราะว่าพวกเรา "ต้องการ" เท่านั้น!
Sunna: สิ่งที่ฉันกับ Nangong คาดหวัง เธอก็เคยใฝ่ฝันถึงเหมือนกัน... ระหว่างเราไม่มี "ช่องว่างระหว่างมนุษย์กับโครงสร้างอัจฉริยะ" อยู่เลย!
Sunna: และอีกอย่าง พวกเราตัดสินใจร่วมกันว่า... "จะนำความเพ้อฝันที่แท้จริงไปสู่ทุกคน"
Sunna: นี่ก็เป็น "ความเพ้อฝัน" ของพวกเราเหมือนกัน...
Nangong Yu: คำสัญญาในอดีต เหตุผลที่เรามาอยู่ด้วยกัน... แค่ "ป่วย" ครั้งเดียว Aria ก็ลืมไปหมดแล้วเหรอ?
Logic Core ของ Aria สั่นไหวเล็กน้อย... เหมือนกำลังจะตื่นแต่ก็ยังไม่ตื่น
ท่ามกลางเสียงเรียกของเพื่อนๆ เธอโหยหาโลกใหม่ที่เคยทำให้แกนจักรกลของเธอเกิดความปรารถนาอันงดงาม
อดีต ดูเหมือนจะยังเป็นพันธนาการสุดท้าย
ท่ามกลางความเลือนราง เธอได้ยินเสียงอันคุ้นเคย
18 lines
Open section page →"ไม่เจอกันนานเลยนะ"
"คำสั่งใหม่: ใช้เสียงเพลงของคุณต่อไป แล้วทำให้ New Eridu จมดิ่งลงสู่โลกแห่งความฝันเถอะ"
"โครงสร้างยุทธวิธีอัจฉริยะขั้นสูงรุ่น 'A-H0L0'... สิทธิ์การควบคุมคำสั่งของ Logic Core ปลดล็อกทั้งหมดแล้ว"
"คุณเป็นอิสระแล้ว"
"ฉัน... เป็นอิสระแล้วเหรอ?"
Aria: เป็นคำพูดที่ช่างไกลแสนไกล...
Aria: ฉัน... เคยเป็นส่วนนึงของกลุ่ม
Aria: พวกเราเตรียมพร้อมและเข้าแถวด้วยกัน แล้วรอให้เสียงนึงดังขึ้น
Aria: แค่เธอออกคำสั่ง พวกเราก็จะออกเดินทางไปพร้อมกัน... เพื่อนำความพินาศและความตายไปสู่ศัตรูทุกคน
Aria: ที่เอาชนะ... เป็นศัตรูจริงๆ เหรอ? หรือเป็น... ตัวเองในเงาสะท้อนกันแน่?
เสียงที่ไม่รู้จัก: "ยืนยันข้อสันนิษฐาน สร้างภาพ 'เงาสะท้อน' ให้คุณแล้ว"
Aria: เงาสะท้อน...
Aria: เอ๊ะ! นั่นมันฉันนี่นา...
เสียงที่ไม่รู้จัก: คุณยังคงเป็นส่วนนึงของกลุ่ม
Aria: ใช่ ฉัน... กับเพื่อนร่วมทางของฉัน
Aria: พวกเราเฝ้ามองดวงตาอันคาดหวังของกันและกัน แล้วรอให้เสียงเพลงดังขึ้น
Aria: แค่เสียงดนตรีดังขึ้นข้างหู พวกเราก็จะกระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจ... ส่งต่อความสุขและความร้อนแรงไปให้เพื่อนๆ ทุกคน!
Aria: ฉัน... ก็อยากเป็นคนบนเวทีบ้าง...
Aria: ...ฉันก็ใฝ่ฝัน อยากเป็นคนบนเวทีเหมือนกัน!
เสียงที่ไม่รู้จัก: "ยืนยันข้อสันนิษฐาน กำลังเตรียมฉาก 'เวที' ให้คุณ..."
15 lines
Open section page →Aria: แต่ว่า ฉันไม่เคยมีโอกาสนั้นเลย...
Aria: ฉันเคยยืนอยู่บนที่สูงๆ ...เพียงเพราะว่านั่นคือ "ตำแหน่งที่ดีที่สุด" ที่จะกดดันศัตรูได้
Aria: ฉันกับคู่ต่อสู้ ต่างฝ่ายต่างสาดซัดและแบกรับการโจมตี
Aria: ที่สงบนิ่งอยู่ใต้ที่สูงนั้น... เป็นศัตรูจริงๆ เหรอ? หรือว่าเป็นร่างไร้วิญญาณของตัวเองกันแน่?
เสียงที่ไม่รู้จัก: "โหลดฉาก 'เวที' เสร็จสิ้น"
Aria: เวที...?
เสียงที่ไม่รู้จัก: "ได้ออกแบบฉากปัจจุบันนี้ให้คุณ ตามข้อมูลที่จัดเก็บไว้ใน Logic Core ของคุณแล้ว"
Aria: เคยวาดภาพ... คำสัญญาที่ฉันให้ไว้กับตัวเอง ครั้งแล้วครั้งเล่า
Aria: ฉันหวังว่าจะได้ยืนอยู่บนเวที... เพราะว่า นั่นคือ "ตำแหน่งที่ดีที่สุด" ที่จะโยนความเพ้อฝันของตัวเองออกมาได้!
Aria: ฉันกับผู้ชมด้านล่างเวที ต่างฝ่ายต่างมอบเสียงจากหัวใจด้วยรอยยิ้ม และหลอมรวมกับความปรารถนาอันแรงกล้า!
Aria: นี่คือ... เวทีที่ฉันรัก! นี่คือเวทีที่ฉันเคยออกแบบ จินตนาการ... และวาดฝันว่าจะได้ขึ้นไป!
Aria: ...นี่คือเวทีที่ "Angels of Delusion" จะขึ้นไปด้วยกัน
เสียงที่ไม่รู้จัก: "เห็นด้วย"
Aria: จริงเหรอ...
เสียงที่ไม่รู้จัก: "กำลังโหลดภาพความทรงจำ... ยืนยันภาพความทรงจำแล้ว"
17 lines
Open section page →Nangong Yu: "ช่วงสุดท้ายแล้ว... ใกล้จะสายแล้วนะ พวกเราวิ่งไปกันเถอะ! Sunna เร็วเข้า!"
Sunna: "ดะ เดี๋ยวก่อน... ก่อนออกมา Nangong ยังมัวโอ้เอ้อยู่แท้ๆ ! ตอนนี้ใกล้... ใกล้จะสายแล้ว... ยังจะมาหาว่าฉันไม่รีบอีกเหรอ!! ช้าๆ หน่อยสิ ฉันจะหลงอยู่แล้วเนี่ย!"
Aria: "Sunna! Nangong แค่แกล้งเล่นน่ะ!"
Aria: "แค่พวกเราสามคนอยู่ด้วยกัน ไม่ว่าใคร... ก็จะไม่หลงทางแน่นอน!"
Sunna: "หัวข้อพวกนี้ทุกคนเขียนกันหลาย... หลายครั้งแล้วนะ! แล้วต้องเขียนอะไรถึงจะโดดเด่น และทำให้ทุกคนมองเห็นพวกเรากันล่ะ?"
Nangong Yu: "Sunna อยากลองทำอะไรใหม่ๆ อีกแล้วสินะ? ฉันว่า... บางหัวข้อ ก็ดึงดูดผู้ฟังได้ตลอดนะ"
Aria: "อย่างเช่น... ความรัก! ความรักไม่มีวันล้าสมัย แล้วก็ไม่มีวันกลายเป็นเรื่องธรรมดาด้วย!"
Sunna: "...ก็บอกแล้วไงว่าฉันไม่ได้ร้องไห้! แค่...แค่แป๊บเดียวก็นับข้อความให้กำลังใจมาได้ 78 ข้อความแล้วเท่านั้นเอง ฉันจะร้องไห้ได้ยังไง... ฮืออ..."
Sunna: "อะ อากาศร้อนจังเลย! มีแค่ตัวของ Aria ที่เย็นมาก... ฉันจะต้องกอด Aria ไว้! ฮืออ..."
Nangong Yu: "ระวังหน่อย ข้อต่อของ Aria จะเปียกชุ่มไปด้วยน้ำตาของเธออยู่แล้ว"
Aria: "ไม่เป็นไร Sunna กอดฉันไว้ตลอดเลยก็ได้! ตอนหน้าร้อน ฉันจะเย็นมาก ตอนหน้าหนาว ฉันก็อุ่นขึ้นได้ด้วย..."
Aria: "เมื่อไหร่ที่ต้องการ ฉันจะอยู่เคียงข้างพวกเธอแน่นอน!"
Aria: ที่แท้...
Aria: ที่แท้อดีตก็ไม่ใช่ภาระ ความทรงจำเก่าๆ ได้ข้ามผ่านความมืดมิดไปสู่แสงสว่าง... แล้วความฝันก็อยู่ใกล้แค่เอื้อม
Aria: แค่พวกเรายังอยู่เคียงข้างกันและกัน
เสียงที่ไม่รู้จัก: "ยินดีด้วยนะ Aria ผู้ 'เป็นอิสระ'..."
"ไปอยู่ข้างๆ พวกเธอสิ"
Aria: ...ได้เลย!
16 lines
Open section page →Aria: Nangong, Sunna...
Sunna: Aria! เธอโอเคมั้ย?
Nangong Yu: ในที่สุดเธอก็ตื่นขึ้นมาซักที!! ไม่เป็นไรแล้วใช่มั้ย?
Aria: ฉันไม่เป็นไรแล้ว! ขอโทษนะที่ทำให้พวกเธอเป็นห่วง...
เด็กน้อยทั้งสามคนกอดกันกลมอยู่พักหนึ่ง
Jane: อ๊ะ ดูเหมือน "ตัวร้าย" อย่างฉันจะมาไม่ถูกเวลาสินะ?
Nangong Yu: คุณ Jane จะตรวจสอบ Aria หน่อยมั้ย?
Jane: ดูจากสภาพของเธอตอนนี้ คงไม่จำเป็นต้องทำแบบนั้นแล้วล่ะมั้ง?
Jane: ฉันเตรียมรายงานเหตุการณ์ไว้เรียบร้อยแล้ว ต่อจากนี้อาจจะมีคนติดต่อไปหา Aria เป็นระยะเพื่อเช็กอาการของเธอ... แต่ฉันคิดว่าไม่น่าจะกระทบกับการซ้อม หรือการแสดงในอนาคตของพวกเธอหรอก
Jane: ขอแสดงความยินดีด้วย Aria เธอยังคงเป็นพลเมืองที่เป็นอิสระของ New Eridu
Jane: ต้องขอบคุณเพื่อนร่วมวงของเธอ และผู้จัดการลึกลับทั้งสองคนด้วยนะ~
Aria: ขอบคุณนะ...
Nangong Yu: ดูเหมือน Aria จะยังไม่หายดีเต็มที่นะ ไม่งั้นทำไมจู่ๆ ถึงได้พูดเพ้อเจ้อขึ้นมาล่ะ!
Sunna: นั่นสิ Aria! เธอพูดขอบคุณพวกเราด้วย... แงงง! Aria จะทิ้งพวกเราไปแล้วแน่ๆ เลย ถึงได้ทำตัวห่างเหินแบบนี้...
Nangong Yu: ฮือๆ ถ้าไม่มีคุณนักร้องนำ Angels of Delusion ของเราคงจบเห่แน่เลย...
Aria: เปล่านะๆ ! พวกเธอสองคน... อย่าพูดแทรกสิ! ฉันยังไม่ได้ขอบคุณผู้จัดการเลย!
0 lines
Open section page →0 lines
Open section page →6 lines
Open section page →Wise: ไม่ต้องเกรงใจพวกเราหรอก ฉันกับ Belle... ก็ถือว่าเป็น "คนเก็บความลับ" ของ Aria เหมือนกันนี่นา
Belle: ...ใช่แล้วล่ะ! หลังจากพี่กลับมาจาก Reverb Arena ก็รีบลากฉันเข้าไปเป็น "ผู้สมรู้ร่วมคิด" ทันที... จนถึงตอนนี้ ปัญหาที่ Aria เคยเผชิญในตอนนั้น ก็ถือว่าได้รับการแก้ไขแล้วล่ะ...
Belle: ในที่สุดก็ได้พูดความลับออกมาซักที รู้สึกดีจัง!
Sunna: "คนเก็บความลับ"...? Aria ปิดบังพวกเราเรื่องอะไรกันแน่?
Aria: อะแฮ่ม ผู้จัดการทั้งสองคน... ฉันขอขยายระยะเวลาการเก็บความลับระหว่างเราให้ยาวขึ้น
Sunna: แค่ติดสินบนผู้จัดการคนเดียวไม่พอหรอก! หัวหน้าวง... ที่นี่มีคนฝ่าฝืนกฎ "ซื่อสัตย์ต่อกัน" ของ Angels of Delusion! ฉันขอให้ลงโทษเธอคนนั้นทันที!
23 lines
Open section page →Nangong Yu: อนุมัติเรียบร้อย~
Aria: ...เดี๋ยวนะ เรามีกฎของวงข้อนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กันเนี่ย!
Sunna: เมื่อคืน!
Aria: งั้นกฎข้อนี้ก็ยังไม่ได้ยกมือลงคะแนนกันด้วยซ้ำ!
Nangong Yu: สองเสียงเห็นด้วย ส่วนอีกหนึ่งเสียงดันไม่อยู่ ก็ถือว่าผ่านตั้งแต่ตอนนั้นแล้วล่ะ~ ส่วนเรื่องบทลงโทษที่แน่นอนน่ะ...
Nangong Yu: เพื่อขอบคุณผู้จัดการทั้งสองคน ตั๋วการแสดงและเครื่องดื่มที่ "404" ต่อจากนี้ Aria จะเป็นคนออกให้เอง~
Aria: งั้น งั้นก็ได้...
Sunna: ตะตะตอบตกลงกับเรื่องที่ราคาแพงไวขนาดนี้เลยเหรอ! สมกับเป็น Aria ที่มีประสบการณ์เรื่องคำขอ Hollow มามากมาย... เก่งจังเลย! แต่ความลับของ Aria คืออะไรกันแน่นะ...
Nangong Yu: ก็คงเป็นคำพูดโง่ๆ อย่าง "ฉันจะหาวิธีออกจาก Angels of Delusion ให้เนียนๆ โดยไม่สร้างภาระให้กับเพื่อนๆ ในวง ถึงผู้จัดการรู้เรื่องก็อย่าไปบอกใครล่ะ..." ประมาณนั้นแหละมั้ง
Aria: ...
Sunna: งั้นก็เหมือนกับที่ Nangong เดาไว้เมื่อคืนนี้น่ะสิ?
Nangong Yu: ใช่เลย ความคิดของ Aria ถูกแสดงไว้บนจอแสดงผลตรงตาหมดแล้ว... ไม่รู้เหมือนกันว่ามีความจำเป็นอะไรที่ต้องปกปิดด้วย
Aria: มะ มันชัดเจนขนาดนั้นเลยเหรอ...
Jane: คิก... พวกเธอน่ารักกันจริงๆ
Jane: ในเมื่อตอนนี้ Aria กลับมาเป็นปกติแล้ว ฉันก็ถือว่ามีคำตอบให้ผู้ยื่นคำขอคนนั้นแล้ว งั้นฉันขอตัวก่อนนะ~
Aria: ...วันนี้ต้องขอบคุณมากๆ เลยนะ คุณ Jane!
Aria: ถ้าไม่มีคุณ ฉันอาจจะทำร้าย Sunna กับทุกคนไปแล้วก็ได้...
Jane: เป็นหน้าที่ของฉันอยู่แล้ว ง่ายเหมือนปอกกล้วยเลย~
Jane: อีกอย่าง ความสามารถของ Aria คงไม่ได้มีแค่ที่แสดงให้เห็นเมื่อกี้ ฉันต่างหากที่ต้องขอบคุณเธอที่หลุดพ้นจากการควบคุม และออมมือให้อย่างทันท่วงทีมากกว่า ใช่มั้ย?
Jane: ถ้าเราได้เจอกันใน Hollow เพราะคำขออะไรบางอย่าง... เมื่อเผชิญหน้ากับศัตรูที่เรามีร่วมกัน ก็อย่าซ่อนความสามารถที่แท้จริงของเธอไว้อีกล่ะ~
Aria: อ๊าาาา คุณ Jane พูดเป็นเล่นไปได้!
Jane: ฮ่าๆ ดูเหมือนจะฟื้นตัวได้ดีมากแล้วจริงๆ สินะ?
หลังจากยืนยันสถานการณ์ของ Aria แล้ว Jane ก็กลับไปก่อน
Vesper และ Cecilia ยังคงเป็นห่วงอาการของ Aria อยู่... Nangong กับ Sunna จึงตัดสินใจกลับไปก่อน เพื่อแจ้งสถานการณ์ปัจจุบันให้พวกเธอฟัง
27 lines
Open section page →Nangong Yu: ...เรื่องมันก็ประมาณนี้แหละ
Cecilia กับ Vesper ดูเหมือนจะรู้เรื่องเมื่อกี้แล้ว
Vesper: มันอันตรายมากนะ... Aria! ธะ...เธอทอดทิ้งตัวเองง่ายๆ แบบนี้ได้ยังไง! ทั้งๆ ที่ฉันก็บอกเธอแล้วว่า "เจตจำนงเสรี" ของเธอต่างหากที่สำคัญที่สุด...
Aria: หนูรู้ว่าหนูผิดไปแล้ว พี่ Vesper...
Vesper: ก็หวังว่าอย่างนั้นนะ!
Aria: ขอโทษนะ พี่ Vesper...
Aria: นั่นสิ ก่อนหน้านี้รับปากกับ A-Tang ว่าจะไม่ทำให้คุณเสียเวลา สุดท้ายวันนี้ก็ทำให้คุณต้องอยู่มาจนถึงตอนนี้... แล้วการซ้อมของคุณล่ะจะทำยังไง?
Vesper: ก็แค่ซ้อมเอง ไปสายหน่อยก็ไม่เป็นไรหรอก ส่วนเรื่องพวกสต๊าฟน่ะ A-Tang จะจัดการเอง
Vesper: ในเมื่อทางนี้ไม่มีปัญหาอะไรแล้ว งั้นฉันจะไปแล้วนะ?
Aria: อื้มๆ ! พี่ Vesper วางใจได้เลย! หนูหายดีแล้วล่ะ!
Vesper กอด Aria ก่อนจะจากไป
Aria: ...แปลกจัง
Nangong Yu: เป็นอะไรไป? ไม่สบายตรงไหนอีกรึเปล่า?
Aria: ตั้งแต่ตื่นขึ้นมา ฉันก็รู้สึกว่าตัวเองดีขึ้นเยอะแล้วล่ะ แต่หลังจากกอดกับพี่ Vesper เมื่อกี้... จู่ๆ ฉันก็เหมือนจะผ่อนคลายลงมากๆ
Aria: ราวกับว่า... ภาระบางอย่างที่กดทับอยู่ในใจ จู่ๆ ก็หายไป!
Sunna: ต้องเป็นเพราะ... ความห่วงใยของพี่ Vesper ช่วยรักษาเธอแน่ๆ เลย!
Aria: ก็อาจจะ...
Nangong มอง Cecilia แล้วตัดสินใจทำลายความอึดอัด
Nangong Yu: ถ้าฉันจำไม่ผิด ในนี้ยังมีอีกคนนึง... ก็คือคนที่เธอพูดถึงอยู่ตลอด คนที่ "รักษา" เธอคนนั้นไงล่ะ~
Aria: อ่า...
Aria: อาจารย์ Cecilia! หนู หนูเรียกคุณว่า "ท่าน Cersea" ได้รึเปล่า?
Cecilia: ...ชื่อนั้นถูกฉันปิดผนึกไปนานแล้วล่ะ เดิมทีฉันคิดว่าชีวิตนี้จะไม่พูดถึงมันอีก...
Aria: ทำไมล่ะ?
Cecilia: ถ้าจะบอกว่าชื่อนั้นยังคงน่าจดจำ... เหตุผลเดียวก็คือ เพราะมันได้นำเสียงเพลงของเธอมาสู่ New Eridu เป็นครั้งแรก
Cecilia: แต่ราคาที่ต้องจ่ายก็คือ เธอได้กลายเป็นคนที่อยู่ในเงามืดและถูกชื่อนั้นบดบัง...
Aria: จริงๆ แล้วหนูไม่เคยคิดแบบนั้นเลย...
Aria: เพราะเพลงของ "ท่าน Cersea" คือเสียง "นาฬิกาปลุก" ที่ทำให้หนูตื่นขึ้นมาจากความโกลาหล
0 lines
Open section page →0 lines
Open section page →2 lines
Open section page →Wise: ถึงจะเดาได้ ว่า Aria คงตื่นขึ้นมาเพราะได้ยินเสียงเพลงของ Cecilia ใน Hollow... แต่ไม่ว่าเมื่อไหร่ พอได้ยินคำว่า "เสียงนาฬิกาปลุก"... ก็จะรู้สึกเสียวสันหลังขึ้นมานิดๆ
Aria: ขะ ขอโทษนะ! ฉันพูดอะไรแปลกๆ อีกแล้วสินะ? แต่มันก็เหมือนที่ผู้จัดการเดาไว้เลย...
6 lines
Open section page →Aria: ชีวิตก่อนหน้านี้ของฉัน... ถ้าสามารถเรียกมันว่าเป็นชีวิตได้ มันก็คือความมืดมนที่สมบูรณ์แบบ
Aria: แต่ไม่ว่าจะผ่านไปนานแค่ไหน ฉันก็จะย้อนนึกถึงช่วงเวลาที่ "อารมณ์" ของตัวเองถูกแต่งแต้มสีสันเป็นครั้งแรก... นั่นก็คือตอนที่ได้ยินเสียงเพลงของ "Cersea" ใน Hollow
Cecilia: ฉันก็มี... เรื่องที่ยังไม่ได้บอกเธอเหมือนกัน
Aria: ...อาจารย์?
Cecilia: หลังเมืองเก่าล่มสลาย ฉันก็ติดอยู่ในความหวาดกลัวและหวั่นผวา เมื่อต้องเผชิญหน้ากับ Hollow มาโดยตลอด... ฉันเขียนเพลงมากมาย แต่กลับไม่อาจรับรู้ถึงความรู้สึกอันอบอุ่นจากเนื้อเพลงพวกนั้นได้อีกต่อไป ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการส่งต่อพวกมันเลย
Cecilia: แล้วฉันก็ไม่อาจร้องเพลงแม้แต่ท่อนเดียวต่อหน้าทุกคนได้อีกต่อไป... นี่ก็คือเหตุผลที่ตอนนั้นผู้จัดการไปตามหาเธอ
7 lines
Open section page →Cecilia: ตลอดหลายปีที่รักษาอาการ PTSD เสียงเพลงที่ Aria ทิ้งเอาไว้ ได้ถ่ายทอดอารมณ์ที่ฉันเขียนขึ้นในตอนนั้น แต่กลับไม่เคยสัมผัสได้มาก่อน... และในที่สุดมันก็เยียวยาฉัน
Aria: อาจารย์...
Sunna: งั้นตอนนี้ อาจารย์ Cecilia, Aria แล้วก็พวกเราได้มาอยู่ด้วยกันแล้ว... เรื่องก่อนหน้านี้ ก็ถือว่าจบลงอย่างสมบูรณ์แล้วสินะ!
ถ้าฟังไม่ผิด ในเสียงของ Sunna มีเสียงสะอื้นอยู่เล็กน้อย
Nangong Yu: ...ดูเหมือน Sunna น้อยของพวกเราจะได้แรงบันดาลใจใหม่ ในการสร้างสรรค์ผลงานแล้วสินะ?
Sunna: เป็นเสียงสะท้อนที่น่าประทับใจจริงๆ ...ฮือออ...
Nangong Yu: เอาล่ะ ร้องไห้จนมอมแมมไปหมดแล้วเนี่ย! ไปเถอะ ฉันจะพาไปล้างหน้านะ
Source evidence
- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/Chapter170/Main_GalGame_Chapter170_11700270.json- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/Chapter170/Main_GalGame_Chapter170_11700280.json- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/Chapter170/Main_GalGame_Chapter170_11700300.json- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/Chapter170/Main_GalGame_Chapter170_11700310.json- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/Chapter170/Main_GalGame_Chapter170_11700325.json- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/Chapter170/Main_GalGame_Chapter170_11700330.json- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/Chapter170/Main_GalGame_Chapter170_11700332.json- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/Chapter170/Main_GalGame_Chapter170_11700334.json- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/Chapter170/Main_GalGame_Chapter170_11700335.json- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/Chapter170/Main_GalGame_Chapter170_11700340.json- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/Chapter170/Main_GalGame_Chapter170_11700350.json
Localized evidence
Text fields
รอยร้าวที่ถูกมองข้ามอย่างจงใจ ย่อมมีสักวันที่ต้องแตกสลาย
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/th/main.json- JSON Pointer
/QuestDesc_12215006
เธอเคยสัญญาไว้...
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/th/main.json- JSON Pointer
/QuestName_12215006
No text in the selected or fallback locales.
Relationships
Properties
Source evidence
- Path
Assets/NapResources/FileCfg/QuestConfigTemplate.json- JSON Pointer
/records/7812
- Name
QuestName_12215006
- QuestID
12215006
- field_2
1
- field_3
QuestDesc_12215006
- field_4
QuestTarget_12215006
- field_5
QuestFinishDesc_12215006
- field_6
- field_7
1
- field_10
{ "$wire": "inline-non-uoffset-exact-4-bytes", "bytesHex": "01000000", "rawLittleEndianBits": 1 }- field_12
1040140951
- field_13
null
- field_14
null
- field_15
null
- field_16
{ "$wire": "empty-string-or-vector<alignment8-element-type-unresolved>", "length": 0, "stringInterpretation": "", "vectorInterpretation": [], "vectorElementAlignmentBytes": 8 }- field_18
{ "$wire": "empty-string-or-vector<alignment8-element-type-unresolved>", "length": 0, "stringInterpretation": "", "vectorInterpretation": [], "vectorElementAlignmentBytes": 8 }- field_21
null
- field_22
null
- field_23
null
- field_25
null
- field_27
null
- field_28
null
- field_29
- field_30
null
- field_31
null
- tableName
QuestConfigTemplate
- tableIdentity
6650075698645347761
- unlockCondition
1040140951