บทแห่งประกายสีทอง: ฉากที่ 2
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json- JSON Pointer
/3179420984
Story Chapters
Story evidence
Naganohara Ryuunosuke:เก็บของเสร็จหมดใช่มั้ย? ข้าวปั้นกับเค้กที่แม่เตรียมให้พกไปด้วยรึยัง?
Yoimiya:ไม่ต้องห่วง อยู่ในกระเป๋าหมดแล้ว พอกินไปอีกหลายวันเลยล่ะ
Yoimiya:ตอนหนูไม่อยู่ พ่อกับแม่ต้องดูแลตัวเองให้ดีนะ บอกแม่ให้กินยาให้ตรงเวลาด้วย
Yoimiya:ถ้าไม่ไหวจริง ๆ ก็ปิดร้านสักสองสามวันก็ได้ รอหนูกลับมาค่อยว่ากัน
Naganohara Ryuunosuke:พ่อกับแม่ได้ยินว่าลูกจะเดินทางไกล เลยเป็นห่วงลูกกันมาก
Naganohara Ryuunosuke:พวกเราเองก็ไม่เคยไปต่างแดนเหมือนกัน ไม่รู้ว่าคนที่อื่นจะปฏิบัติกับชาว Inazuma ยังไง ไม่รู้ว่าจะอยากคุยกับเรามั้ย...
Yoimiya:โธ่ เรื่องนี้พ่อไม่ต้องห่วงหรอก พ่อดูคนที่มาจากต่างแดนนั่นสิ ทุกคนก็เป็นมิตรและใจดีกันทั้งนั้นเลย
Yoimiya:อย่างเช่น Thoma จากสำนัก Yashiro เขาก็มาจาก Mondstadt เหมือนกัน ทุกคนก็มีความประทับใจในตัวเขาเป็นอย่างดีเลย
Naganohara Ryuunosuke:โถม้า? โถม้าอะไรของลูกน่ะ บ้านเรามีแต่โถน้ำนะ มันพังเหรอ พ่อเพิ่งซ่อมไปเมื่อเช้านี้เอง
Yoimiya:ไม่ใช่โถม้า Thoma ต่างหากล่ะ! ที่ก่อนหน้านี้เขาเอาไวน์จากบ้านเกิดมาให้เราไง!
Paimon:ไม่เจอบทสนทนาแบบนี้ตั้งนานแล้วแฮะ รู้สึกสนิทสนมมากเลย
Yoimiya:อ้าว พวกเธอเองเหรอ! ไม่เจอตั้งนานแน่ะ ไม่เจอนานมากจริง ๆ
Traveler:เธอนี่ร่าเริงเหมือนเดิมเลยนะ
Yoimiya:ฮิฮิ เพราะว่าฉันกำลังจะไปเที่ยวน่ะ ก็เลยตื่นเต้นหน่อย ๆ
Yoimiya:เรียกว่าเป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่สุดเลยล่ะ มีคนต่างแดนมากมายมาที่ Inazuma และก็มีหลายคนที่จากไปเหมือนกัน
Yoimiya:พวกเธอผจญภัยทั่ว Teyvat ก็คงจะเข้าใจได้ยากแหละ แต่สำหรับเราแล้ว นี่เป็นโอกาสหายากครั้งหนึ่งในชีวิตที่จะสานฝันให้เป็นจริงเลยนะ
Paimon:นั่นสิเนอะ ในที่สุด "กฎ Sakoku" ที่แสนยาวนานก็สิ้นสุดสักที
Naganohara Ryuunosuke:ฉันจำพวกเธอได้ พวกเธอเป็นเพื่อนของ Yoimiya ใช่มั้ย
Naganohara Ryuunosuke:เรื่องน่าเหลือเชื่อของพวกเธอโด่งดังไปทั่ว Inazuma เลยล่ะ ลูกสาวฉันชื่นชมพวกเธอมากเลย เขาบอกว่าถ้าเป็นอย่างพวกเธอได้ก็คงดี
Yoimiya:แหะ ๆ เขินจัง ใครบ้างที่ตอนเด็กจะไม่ฝันอยากเป็นฮีโร่น่ะ
Traveler:สิ่งที่เธอทำก็ยอดเยี่ยมมากเหมือนกัน
Yoimiya:ขอบคุณที่ชมนะ ฉันเป็นแค่ช่างฝีมือธรรมดา ชีวิตที่เงียบสงบคงจะเหมาะกับฉันมากกว่า
Yoimiya:แต่ถ้ามีโอกาสละก็ ฉันก็อยากจะทำอะไรเท่ ๆ หน่อยน่ะ
Naganohara Ryuunosuke:จริงสิ วันนี้พวกเธอมาสั่งดอกไม้ไฟเหรอ?
Yoimiya:โอ๊ะ แย่จัง! โทษทีนะ ฉันมัวแต่พูดเรื่องตัวเองเพลินเลย
Yoimiya:ในช่วงนี้พ่อจะเป็นคนทำดอกไม้ไฟเองน่ะ พวกเธอก็เคยเห็นฝีมือของพ่อแล้ว สุดยอดมากเลยล่ะ พวกเธอสั่งซื้อได้อย่างมั่นใจเลยนะ
Paimon:ไม่ใช่อย่างนั้น พวกเราแค่ผ่านมาน่ะ ไม่ได้มีธุระอะไรหรอก
Yoimiya:งี้นี่เอง พวกเราว่างกันหมดเลย นาน ๆ จะมีโอกาสแบบนี้นะเนี่ย...
Yoimiya:ถ้างั้นมาคุยกันหน่อยดีกว่า ฮ่าฮ่า ฉันเองก็ไม่รีบเดินทางอยู่ละ
Paimon:จริงสิ เรื่องท่องเที่ยวที่ว่า Yoimiya อยากไปที่ไหนเหรอ?
Yoimiya:ยังไม่รู้เลย!
Paimon:เอ๋?
Yoimiya:ฮ่าฮ่าฮ่า แต่ฉันมีเป้าหมายการเดินทางแล้วนะ ฉันอยากไปดูฝนดาวตกที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของ Teyvat น่ะ
Yoimiya:แต่ไม่รู้ว่ามันจะเกิดขึ้นเมื่อไหร่และที่ไหน ฉันเลยตั้งใจว่าจะเที่ยวไปหาไปน่ะ
Paimon:แค่เนี้ย? ไม่มีข้อมูลที่ละเอียดกว่านี้เหรอ?
Yoimiya:ตอนนี้ไม่มีอะ เพราะว่าเดิมทีมันเป็นเรื่องราวในตำนานของตระกูล
Yoimiya:เมื่อนานแสนนานมาแล้ว บรรพบุรุษของตระกูล Naganohara เคยเห็นฝนดาวตกแบบนี้ แล้วเกิดแรงบันดาลใจใหม่ในการทำดอกไม้ไฟขึ้น
Yoimiya:พ่อเคยบอกว่า แรงบันดาลใจคือการรวมกันของสิ่งที่เห็นและสิ่งที่รู้ เมื่อแต่ละคนมองเห็นภาพทิวทัศน์เดียวกัน การคิดเชื่อมโยงของพวกเขาก็จะแตกต่างกันไป
Yoimiya:Inazuma ในตอนนี้ไม่เหมือนกับในอดีตแล้ว ถ้าฉันได้เห็นฝนดาวตกแบบนั้น ฉันจะต้องสร้างดอกไม้ไฟที่แตกต่างกันขึ้นมาได้แน่
Yoimiya:ใช่มั้ยล่าา แต่ที่แน่ ๆ คือฉันอยากออกไปท่องเที่ยวข้างนอกมากกว่า ฮิฮิ
Paimon:ไม่ต้องเขินหรอก ถ้ามีโอกาสและมีเวลาก็ควรจะไปเที่ยวให้หนำใจนะ!
Yoimiya:เธอนี่รู้ใจจริง ๆ นะ Paimon หลักแหลมกว่าตอนที่รู้จักกันแรก ๆ เยอะเลย
Paimon:ฮิฮิ ฉันชอบเป็นเพื่อนกับ Yoimiya ที่สุดเลย ปากหวานเหลือเกิน!
Yoimiya:Sumeru... อืม ฉันเคยได้ยินอยู่เหมือนกัน เห็นว่ามีต้นไม้เยอะมาก แล้วก็มีคณะที่เก่งสุด ๆ แถมยังมีทะเลทรายผืนใหญ่ด้วยใช่ปะ?
Traveler:มีภาควิชาที่วิจัยและศึกษาเรื่องดวงดาวโดยเฉพาะ
Paimon:อ้อใช่ ๆ คนในภาควิชาเก่ง ๆ กันทั้งนั้นเลย ถ้าถามเรื่องฝนดาวตกกับพวกเขา ยังไงก็ต้องได้คำตอบแน่!
Yoimiya:จริงเหรอ? อืม แต่ว่าถ้าถามเรื่องในตำนานกับคนที่ทำการวิจัย พวกเขาจะรังเกียจรึเปล่าอะ?
Paimon:ถ้าไม่ถามจะรู้ได้ไงล่ะว่าจริงหรือไม่จริง ไม่ต้องห่วงน่า เรามีเส้นสายในสถาบันเยอะ
Paimon:เอ่อ Traveler น่ะที่มี...
Yoimiya:แต่แบบนั้นจะรบกวนเวลาพวกเธอรึเปล่า เรื่องนี้คงจะไม่อยู่ในแผนของพวกเธอนี่นา...
Paimon:ใช่ ไม่ต้องเกรงใจหรอก เมื่อก่อนเธอก็ช่วยเหลือพวกเราตั้งเยอะนี่นา
Yoimiya:ฮิฮิ ก็ได้ งั้นฉันขอรับน้ำใจนี้เลยละกันนะ เราไปเที่ยว Sumeru ให้หนำใจกันเล้ย!
Yoimiya:พ่อ เดี๋ยวหนูจะไปกับเขานะ แบบนี้พ่อคงสบายใจขึ้นแล้วใช่มั้ย?
Naganohara Ryuunosuke:หืม? ...อ่า ดี ๆ งั้นพ่อกับแม่ก็สบายใจแล้วล่ะ
Yoimiya:พ่อกับแม่ก็ต้องดูแลตัวเองให้ดีนะ เดี๋ยวหนูก็กลับมาแล้ว
Yoimiya:เอาล่ะ งั้นเราไปนั่งเรือที่ Ritou กันเถอะ
Naganohara Ryuunosuke:เดินทางปลอดภัยนะ เที่ยวให้สนุกล่ะ!
ระหว่างนั่งเรือ:พวกคุณขึ้นเรือโดยสารไปยังท่าเรือ Ormos และเพลิดเพลินไปกับทิวทัศน์ทะเลที่สวยงาม
ระหว่างนั่งเรือ:Yoimiya ฟังคุณเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นหลัง "คำสั่งล่าวิชั่น" สิ้นสุดลง รวมถึงการผจญภัยต่าง ๆ ใน Sumeru อย่างสนอกสนใจ
ระหว่างนั่งเรือ:การเดินทางทางทะเลอันยาวไกลผ่านไปอย่างรวดเร็ว...
Yoimiya:ว้าว ที่นี่คือ Sumeru เหรอ?
Yoimiya:ต้นไม้...ใหญ่มากเลย ท่าเรือแห่งนี้ตั้งอยู่บนต้นไม้เหรอ?
Yoimiya:แถมที่นี่ก็โอ่อ่าเกินไปปะ ใหญ่กว่าท่าเรือ Ritou เยอะเลย ร้านค้าต่าง ๆ ก็เยอะกว่ามาก
Paimon:ฮิฮิ ของดีของเด็ดยังมีอีกเพียบ
Yoimiya:แจ่มไปเลย ถึงแม้จะเคยได้ยินคนอื่นพูดถึงมาบ้างแล้ว แต่สิบปากว่าก็ไม่เท่าตาเห็น...
Yoimiya:ถ้าไม่ได้เห็นกับตา ชีวิตนี้ฉันก็คงจินตนาการไม่ออกแน่
Yoimiya:แล้วคณะที่พวกเธอพูดถึงนั่น... ชื่อว่า "สถาบัน" ใช่มั้ย? อยู่ที่นี่ด้วยรึเปล่า?
Paimon:เปล่าหรอก เราต้องออกเดินทางจากท่าเรือ Ormos ขึ้นไปทางเหนือ และล่องไปตามแม่น้ำเพื่อไปยังเมือง Sumeru
Yoimiya:โอ๊ะ เมือง Sumeru... แสดงว่าต้องเจ๋งกว่าที่นี่อีกน่ะสิ?
Yoimiya:งั้นฉันจะตั้งตารอละ ฮิฮิ ตื่นเต้นจัง
Yoimiya:เอาเป็นว่า... พวกเราออกเดินทางไปเมือง Sumeru กันเลยมั้ย?
Yoimiya:ฉันมัวแต่ตื่นเต้นจนไม่รู้ว่าควรจะทำอะไรแล้วเนี่ย
Paimon:หัวใจหลักของการเดินทางท่องเที่ยว คือความตื่นตาตื่นใจนะ อย่าคิดมากเลย
Traveler:เดินเล่นรอบ ๆ นี้เป็นเพื่อนเธอก่อนมั้ย?
Yoimiya:ฉันกลัวว่าถ้าไม่รีบทำธุระให้เสร็จ จะทำให้แผนของพวกเธอล่าช้าไปด้วยน่ะ
Yoimiya:แต่ไหน ๆ พวกเธอก็พูดแบบนี้แล้ว งั้นเราไปดูให้ทั่วกันเลยเถอะ ฮิฮิ
Fayez:ยินดีต้อนรับสู่ร้านขายตรง "Acara Craft" เชิญชมได้ตามสบายเลย
Yoimiya:ว้าว นี่คืออะไรเหรอ น่ารักมากเลย!
Fayez:นี่เป็นของเล่นที่ขายดีที่สุดในตอนนี้เลย มันคือ "ไม้แกะสลัก Aranara"
Fayez:ทั้งหมดได้รับการออกแบบตามภาพนิทานที่เด็ก ๆ เล่าต่อกันมา ซึ่งมันก็ได้รับความนิยมจากเด็ก ๆ มากด้วยเช่นกัน
Fayez:คุณผู้หญิงคงมาจาก Inazuma สินะ ไม้แกะสลักนี้เหมาะสำหรับเป็นของฝากมากเลยล่ะ
Yoimiya:ฉันรู้จัก Aranara! ตอนนั่งเรือพวกเธอเคยเล่าเรื่องของพวกเขาให้ฟัง ไม่คิดเลยว่าจะน่ารักขนาดนี้ มิน่าล่ะเด็ก ๆ ถึงได้ชอบกันนัก
Yoimiya:ทำสวยทุกอันเลยอะ ฉันต้องดูให้ดีหน่อยละ...
Paimon:ฉันว่าแล้วว่า Yoimiya จะต้องชอบแน่
Paimon:แต่ถึงจะเป็น Yoimiya ก็คงไม่มีโอกาสได้เห็น Aranara ตัวเป็น ๆ หรอก...
Paimon:อื้ม ถึงจะรู้สึกผิดต่อ Yoimiya แต่ยังไงเราก็ต้องรักษาสัญญากับ Aranara ถึงจะถูก
Paimon:แต่ Yoimiya คงไม่ใส่ใจกับเรื่องนี้หรอกมั้ง
Paimon:เพราะในโลกของเธอ ก็มีสิ่งมีชีวิตในจินตนาการมากมายจนนับไม่ถ้วนอยู่ละ
Yoimiya:ฉันตัดสินใจได้แล้ว ฉันเอาแบบนี้ แบบนี้ แล้วก็สองแบบที่คุณเอาให้ฉันดูเมื่อกี้ด้วย
Paimon:เอ๋? นี่เธอซื้อเยอะขนาดนี้เลยเหรอ?
Yoimiya:ใช่ ซื้อไปแบ่งให้เด็ก ๆ พวก Saika จะต้องชอบแน่ ๆ อืม เอาไปเป็นรางวัลสำหรับการแข่งกับ "แก๊ง Arataki" ก็ไม่เลวเหมือนกัน
Yoimiya:อีกอย่าง เธอลองคิดดูสิ ถ้าเอาเจ้าพวกนี้วางเรียงไว้ริมหน้าต่าง พอตื่นเช้ามาก็ได้เห็นของน่ารัก ๆ แบบนี้เลย
Yoimiya:แบบนั้นคงจะอารมณ์ดีไปทั้งวันแน่
Yoimiya:ฮิฮิ ได้สิ ขอบใจนะ งั้นเธอเลือกเลย
Traveler:ฉันเลือกอันนี้
Paimon:จะว่าไป ก็ดูคล้ายกับ Yoimiya อยู่นะ
Yoimiya:โอ๊ะ พอเธอพูดแบบนี้ก็ดูคล้าย ๆ จริงด้วย
Yoimiya:"สวัสดี Nara Paimon ฉันคือ Aramiya" ฟึบ ฟึบ
Yoimiya:พูดแบบนี้รึเปล่า? ฉันไม่ได้จำผิดใช่มั้ย ฮ่าฮ่า
Paimon:เก่งจัง เราแค่พูดคุยกันบนเรือ เธอก็จำได้หมดละ
Yoimiya:ก็เพราะว่ามันน่าสนใจไงล่ะ การจำเรื่องอะไรพวกนี้ ฉันมั่นใจอยู่แล้ว
Traveler:รบกวนใส่ถุงให้ Aramiya หน่อยนะ
Fayez:ได้เลย ขอบคุณที่มาอุดหนุนนะ!
Fayez:พวกเธอนี่ช่างเป็นลูกค้าที่น่าสนใจจริง ๆ ขอให้เที่ยว Sumeru อย่างมีความสุขนะ!
Yoimiya:ว้าว ที่นี่ดูคึกคักกว่าตลาดในท่าเรือ Ormos อีกแน่ะ
Paimon:ที่นี่คือ Treasures Street ถ้าเดินขึ้นไปจะเป็นสถาบัน แล้วถ้าเดินไปทางต้นไม้แห้งนั่นจะเป็น Grand Bazaar ล้วนเป็นสถานที่โดดเด่นทั้งนั้นเลยนะ
Yoimiya:เมื่อกี้ฉันเห็นคนใส่ชุดเหมือนกันจำนวนมากเดินลงมาจากด้านบน นั่นเป็นเครื่องแบบของสถาบันเหรอ?
Paimon:ใช่แล้วล่ะ แถมยังใส่หมวกที่แตกต่างกันตามคณะด้วยนะ
Paimon:อย่างเช่นเดี๋ยวเราต้องตามหาคนในภาควิชาอิลลูมิเนชั่นนิสม์ พวกเขาให้คำตอบเรื่องดวงดาวได้ดีที่สุดเลยล่ะ
Yoimiya:พูดอีกอย่างก็คือ ปกติถ้าต้องเข้าออกสถาบัน ก็ต้องใส่ชุดแบบนั้นเหรอ?
Paimon:เหมือนจะไม่เคยมีใครพูดแบบนั้นนะ...
Traveler:Yoimiya กำลังกังวลอะไรเหรอ?
Yoimiya:เอ่อ ฉันแค่รู้สึกว่าถ้าเข้าไปกับพวกเธอด้วยสภาพนี้ มันออกจะดึงดูดความสนใจเกินไปหน่อยรึเปล่า?
Paimon:นี่เธอเขินงั้นเหรอเนี่ย คาดไม่ถึงเลยแฮะ
Yoimiya:ไม่ ๆ ไม่ใช่อย่างนั้น ลองคิดดูสิ สมมุติพวกเธอเป็นนักเรียนของสถาบันที่กำลังตั้งใจศึกษาอยู่
Yoimiya:จู่ ๆ ก็มีคนต่างแดนที่แต่งตัวประหลาดเดินเข้ามา เหลียวซ้ายแลขวาเตร็ดเตร่ไปทั่ว...
Paimon:อ๋า ฉันพอจะเข้าใจความหมายของเธอล่ะ...
Yoimiya:อื้ม ถึงแม้เราไม่ต้องแคร์สายตาคนอื่นมากจนเกินไป แต่ฉันว่าเราควรดูกาลเทศะด้วยนะ
Yoimiya:ถ้างั้นฉันเดินเล่นแถวนี้ก่อนดีกว่า ฉันกำลังอยากไปดู "โรงละคร Zubayr" ที่พวกเธอพูดถึงอยู่พอดีเลย
Yoimiya:ส่วนเรื่องสถาบัน... ไว้ฉันเตรียมชุดสไตล์ Sumeru ได้แล้วค่อยเข้าไปดูนะ
Paimon:ก็ได้ ถึงแม้ฉันจะรู้สึกว่าไม่ต้องคิดมากขนาดนั้นก็เถอะ
Traveler:ไว้ฉันจะหาช่างตัดเสื้อฝีมือดีให้นะ
Paimon:เรื่องการตัดเสื้อเนี่ย Nilou อาจจะให้คำแนะนำได้
Yoimiya:ฮิฮิ ได้เลย ถ้าได้ดูการแสดงของเขาด้วยก็ยิ่งดีเลย
Yoimiya:งั้นฉันจะเดินเล่นแถวนี้ละกัน ส่วนเรื่องฝนดาวตกก็รบกวนพวกเธอถามให้หน่อยนะ
Paimon:อื้ม เดี๋ยวพวกเราไปรีบไปรีบกลับ
Fayez:ขอบคุณที่มาอุดหนุน ขอให้เที่ยวให้สนุกนะ
Paimon:ถึงแม้จะบอกว่าต้องหาคนภาควิชาอิลลูมิเนชั่นนิสม์ แต่พอคิด ๆ ดูแล้ว กลับไม่มีใครที่เหมาะจะถามเลยแฮะ...
Traveler:นักปราชญ์คนก่อนของภาควิชาอิลลูมิเนชั่นนิสม์ก็คือ Azar นี่
Traveler:ตอนนี้ Layla ก็คงยังเอาตัวไม่รอดมั้ง...
Paimon:ฉันว่า Alhaitham น่าจะพอรู้เรื่องนี้อยู่นะ แต่... ฉันไม่อยากไปหาเขาอะ
Paimon:งั้นเราลองถามคนแถวนี้ดูก่อนมั้ย บางทีอาจจะมีคนของภาควิชาอิลลูมิเนชั่นนิสม์อยู่ก็ได้
Nahida:ดูเหมือนว่าพวกเธอจะเจอเรื่องยากลำบากอยู่นะ ทำไมไม่ลองพิจารณาคนที่คอยตอบทุกอย่างที่รู้ล่ะ?
Paimon:หวาา?! Nahida มาอยู่นี่ได้ไงเนี่ย!
Nahida:ตอนแรกฉันว่าจะไปหานักวิชาการหน่อยน่ะ พอเห็นพวกเธอเดินมาด้วยสีหน้าเป็นกังวล ฉันก็เลยเดินตามมา
Nahida:ดูเหมือนฉันจะมาได้ทันเวลาพอดีนะ
Paimon:อื้ม เดี๋ยวฉันพูดเอง เรามีเพื่อนคนนึงมาที่ Sumeru น่ะ...
เล่าเรื่องของ Yoimiya และฝนดาวตกให้ Nahida ฟัง...
Nahida:อ๋อ อย่างนี้นี่เอง...
Paimon:เธอทำสีหน้าแบบนี้ หรือว่าต้องรออีกนานเลยเหรอ กว่าจะเกิดฝนดาวตกอีกครั้ง?
Nahida:อืม... บางทีคำตอบอาจจะน่าผิดหวังมากกว่านั้นน่ะ
Nahida:พวกเธอคงจะเคยได้ยินที่ว่า ดวงดาวบนท้องฟ้าของ Teyvat มีความเกี่ยวโยงกับชะตาชีวิตของมนุษย์
Paimon:ก็เคยได้ยินหลายครั้งอยู่นะ
Nahida:ในเมื่อดวงดาวเป็นตัวกำหนดโชคชะตา งั้นเธอคิดว่าโชคชะตาเป็นสิ่งที่เปลี่ยนแปลงไม่ได้ และจะเป็นไปตามคำทำนายรึเปล่าล่ะ?
Paimon:ก็มีเหตุผล...
Nahida:จากการวิจัยของภาควิชาอิลลูมิเนชั่นนิสม์ในปัจจุบัน ฝนดาวตกเป็นปรากฏการณ์บนท้องฟ้า ที่เกิดจากการแทรกแซงของโชคชะตาที่ซับซ้อนของผู้คนจำนวนมาก
Nahida:มันจะปรากฏขึ้นแบบสุ่ม ถึงแม้จะมีวิธีทำนาย แต่ก็ไม่ได้น่าเชื่อถือทั้งหมด
Nahida:ซึ่งคำกล่าวนี้แตกต่างจากตำนานพื้นบ้าน ที่ว่า "มันจะเกิดขึ้นเป็นประจำ เพื่ออวยพรแก่ผู้ที่เฝ้าดู"
Paimon:หมายความว่ามองไม่เห็นแล้วงั้นเหรอ?
Nahida:อืม โทษทีนะ ที่ความจริงทำให้พวกเธอต้องผิดหวัง
Paimon:ถ้าบอกเรื่องนี้กับ Yoimiya เธอจะต้องผิดหวังมากแน่
Paimon:ทำไงดีล่ะ Traveler ฉันทำใจไม่ได้...
Traveler:(Yoimiya เป็นคนจริงใจกับทุกคนเสมอ และคอยปกป้องจินตนาการของเด็ก ๆ ตลอด)
Traveler:(ก็เหมือนอย่างตอนที่อยู่บนชายหาด และพูดถึง "Great Mujina Youkai" กับเด็ก ๆ นั่นแหละ)
Traveler:(ในที่สุดเธอก็มีสิ่งที่ตัวเองอยากเห็นเหมือนกัน แต่แล้วทุกอย่างกลับพังทลายลง...)
Nahida:พวกเธอเป็นอะไรไปเหรอ? ดูเหมือนว่าเรื่องนี้จะกระทบพวกเธอมากกว่าที่ฉันคิดอีกนะ
Paimon:ฉัน...ฉันแค่รู้สึกว่ามันไม่ค่อยยุติธรรมกับ Yoimiya น่ะ
Traveler:คนดี ๆ ก็ควรได้รับสิ่งตอบแทนสิ
Nahida:ฉันเข้าใจแล้วล่ะ ฟังจากที่พวกเธอเล่าแล้ว ฉันพอจะสัมผัสได้ว่าเขาเป็นคนที่มีจิตใจดีมาก ในเมื่อพวกเธอพูดอย่างนั้น...
Nahida:งั้นลองใช้วิธีเดียวกับเขา โดยการ "โกหก" สีขาวมั้ยล่ะ?
Paimon:หา? ต้องทำไงง่ะ?
Nahida:ก็เรื่องราวเกี่ยวกับฝนดาวตกนั่นไง เราก็ร่วมเดินทางกับเธอสักพัก ทุ่มแรงกายแรงใจสักหน่อย และสุดท้ายก็ได้รับฝนดาวตกเป็นการตอบแทน
Nahida:ถึงแม้ว่าจะไม่สามารถเรียกฝนดาวตกในความเป็นจริงได้ แต่ถ้าเป็นในความฝัน ฉันก็พอจะช่วยได้อยู่นะ
Paimon:โห! สมกับเป็น Nahida จริง ๆ!
Traveler:ขอบคุณมาก ๆ นะ
Nahida:ถ้าเทียบกับสิ่งที่พวกเธอทำให้ฉันแล้ว เรื่องนี้ก็แค่เรื่องเล็กน้อยเท่านั้น
Nahida:พวกเธอใช้ข้ออ้างเรื่องฝนดาวตกเพื่อพา Yoimiya ไปเที่ยวให้ทั่ว Sumeru ได้นะ ไว้ถ้าเธอเตรียมการทุกอย่างเสร็จแล้ว ก็เป่าสิ่งนี้ได้เลย
Nahida:ฉันจะเอาเรื่องนี้ไปบอกกับ Aranara ก่อน ถ้าพวกเขาได้ฟังสิ่งที่เกิดขึ้นแล้ว จะต้องเต็มใจช่วยแน่นอน
Paimon:ถ้าเป็นในความฝัน ก็เหมือนกับตอนที่เราเจอ Haypasia ในป่า Avidya ใช่มั้ย
Paimon:นั่นเป็นเรื่องน่าตกใจจริง ๆ มันรู้สึกถึงได้ยากมาก
Traveler:ใช่ เพิ่งจะมารู้ทีหลังว่าเราอยู่ในฝัน
Nahida:ไว้ฝนดาวตกสิ้นสุดแล้ว พวกเธอก็จะตื่นขึ้น แล้วเขาก็คงเข้าใจเองแหละว่าเกิดอะไรขึ้น
Nahida:ถึงตอนนั้นค่อยบอกความจริงกับเขา แบบนั้นเขาก็คงไม่รู้สึกผิดหวังแล้วล่ะ
Paimon:ช่าย ฉันว่ามันเป็นวิธีที่ดีที่สุดแล้วล่ะ ขอบคุณมากนะ Nahida!
Nahida:ฮิฮิ ไม่ต้องเกรงใจหรอก ฉันยินดีที่ได้ช่วย
Nahida:แต่ก่อนที่พวกเธอจะกลับไปหา Yoimiya เราต้องคิดให้ถี่ถ้วนก่อนนะว่าจะสร้างเรื่องฝนดาวตกนี้ยังไงดี ไม่อย่างนั้นอาจจะหลุดเอาได้ง่าย ๆ
Paimon:อื้ม งั้นเราคุยกันระหว่างทางนะ!
Paimon:เพราะงั้นสิ่งที่เราต้องทำตอนนี้คือ ทำให้ Yoimiya เชื่อว่าฝนดาวตกมีอยู่จริง จากนั้นก็ใช้ความพยายามกับเธอหน่อยใช่มั้ย?
Traveler:ทำเรื่องท้าทายให้สำเร็จ และปล่อยให้ผลลัพธ์เป็นไปตามธรรมชาติ
Paimon:ถ้าฉันจะไปดูฝนดาวตกละก็ สิ่งที่ฉันจะสนใจมากที่สุดก็คือ...
Paimon:ใช่ สองอย่างนี้แหละ! ถึงจะอ้างว่าตามหาสองสิ่งนี้ แต่ความจริงคือการพา Yoimiya เที่ยวชม Sumeru และกินของอร่อยต่างหาก!
Paimon:ถึงจะว่าอย่างนั้น แต่ "ข้ออ้างนี้" ก็ไม่จำเป็นต้องเข้มงวดมากนัก แต่จะปล่อยให้ถูกจับโป๊ะได้ทันทีก็ไม่ได้เหมือนกัน
Paimon:ทางที่ดีก็ต้องมีความโรแมนติกและให้ความรู้สึกไม่เหมือนใครอย่างในนิทานด้วย... เฮ้อ ยากจัง
Paimon:อ๋อ ประโยคที่ว่า "ขอพรต่อดาวตก" ที่เป็นที่นิยมในหมู่ผู้คนอะนะ!
Paimon:ถ้าใช้ "ความปรารถนา" มาเป็นตัวดำเนินเรื่องนี้ละก็...
Traveler:ฝนดาวตกเกิดจากการความปรารถนา
Paimon:อ๋า ไอเดียนี้แจ่มเลย! งั้นก็ต้องมีสถานที่ขอพรโดยเฉพาะสิ ไม่งั้นท้องฟ้าก็จะเต็มไปด้วยฝนดาวตก
Paimon:หลังจากนั้นก็ใช้ข้ออ้างการตามหาหรือสร้างอุปกรณ์กินเที่ยวเล่นให้หนำใจเลย!
Paimon:อิอิ ฟังดูเป็นเรื่องราวที่สมบูรณ์แบบมากเลย
Paimon:เพราะสำหรับพวกเราแล้ว อุปกรณ์เอย สถานที่เอย จะยังไงก็ได้อยู่แล้ว ขอแค่ตอนดึกเราทำให้ Yoimiya ฝันได้ก็จบ
Paimon:ฉันไม่ได้ฉลาดหรอก แค่รู้ใจน่ะ ฮิฮิ เธอเป็นคนเสนอไอเดียนี่นา ฉันก็แค่รู้ว่าเธออยากจะพูดอะไรก็เท่านั้น
Paimon:เอาน่า รีบไปเถอะ Yoimiya คงรอจนรากงอกละมั้ง
Yoimiya:ฉันไม่ไปไหนไกลหรอก พวกเธอไม่ต้องกลัวว่าฉันจะเบื่อหรอกนะ ฉันมีวิธีฆ่าเวลาเป็นหมื่น ๆ อย่างเลยล่ะ
Yoimiya:ขอบคุณนะ ถ้าไม่ได้เธอมาช่วยแนะนำ พี่คงหลงทางไปตั้งนานแล้ว
Avin:อื้ม ไม่เป็นไรหรอกค่ะ งั้นหนูกลับบ้านก่อนนะ
Yoimiya:เดี๋ยวก่อนสิ อันนี้พี่ให้
Yoimiya:นี่เป็นไม้แกะสลัก Aranara ที่พี่ซื้อมาจากท่าเรือ Ormos น่ะ ได้ยินว่าเด็ก ๆ ชอบมันมากเลยนี่ งั้นพี่ให้เธอหนึ่งตัวนะ
Avin:ไม่เป็นไรหรอก หนูไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย...
Yoimiya:ไม่เป็นไร เก็บไว้เถอะ ดูสิมันยิ้มมีความสุขมากเลยนะ
Yoimiya:ถ้าวางไว้ในบ้าน หรือแขวนไว้บนรถเข็น จะต้องทำให้เธอมีความสุขมากขึ้นแน่ ๆ
Yoimiya:ถึงเธออาจจะรู้สึกว่าประโยคนี้ฟังดูงี่เง่า "เอ้า ทำไมมันมีความสุขแล้วฉันต้องมีความสุขตามด้วยล่ะ"
Yoimiya:แต่นี่คือความมหัศจรรย์ของรอยยิ้มนะ ถ้าไม่เชื่อเธอก็ลองดูสิ ลองมองดูมันบ่อย ๆ เธอก็จะเข้าใจเอง
Avin:...ที่จริงหนูก็พอรู้สึกได้แล้วล่ะ พี่เป็นคนพูดเก่ง แถมยังยิ้มเก่งอีกด้วย
Avin:แต่หนูไม่ค่อยเข้าใจว่าทำไมพี่ถึงมองโลกในแง่ดีจัง... หนูไม่เคยเจอคนแบบพี่มาก่อนเลย
Avin:ขอโทษนะที่หนูพูดจาไม่น่าฟัง ไหน ๆ พี่ก็พูดแบบนี้แล้ว งั้นหนูรับไว้ก็ได้
Yoimiya:ให้พี่ไปส่งมั้ย?
Avin:ไม่เป็นไรค่ะ หนูไปเองได้
เด็กที่นั่งรถเข็นจากไปแล้ว
Yoimiya:เฮ้ พวกเธอกลับมาพอดีเลย
Paimon:เด็กคนเมื่อกี้คือใครน่ะ?
Yoimiya:อ๋อ เขาชื่อ Avin ฉันเห็นเขาท่าทางเซื่องซึม ก็เลยเข้าไปคุยด้วยน่ะ
Yoimiya:ตอนแรกเขาก็ไม่ค่อยอยากจะสนใจฉันหรอก ฉันเลยบอกว่าฉันเพิ่งเคยมาที่เมือง Sumeru แล้วหลงทาง เลยอยากจะถามทางใครสักคน แต่ทุกคนก็ดูยุ่งกันหมดเลย...
Yoimiya:ถ้าเขายินดีช่วยฉัน ฉันก็จะช่วยเข็นรถเข็นให้ เขาก็ลังเลอยู่สักพักนะ แต่หลังจากนั้นก็ยอมตกลง
Yoimiya:แต่ฉันก็หลงทางจริงนั่นแหละ ฮ่าฮ่า เส้นทางที่นี่ทะลุไปทุกทิศทาง เดี๋ยวก็ขึ้นเดี๋ยวก็ลง ฉันแยกไม่ออกจริง ๆ
Traveler:เขาเล่าปัญหาในใจให้เธอรึเปล่า?
Yoimiya:ไม่อะ เขาไม่อยากพูด ฉันก็ไม่ได้ถามเหมือนกัน ถ้าถามไปก็มีแต่จะทำให้เขาคิดถึงเรื่องที่ไม่มีความสุข
Yoimiya:แต่ฉันเดาว่าคงจะเกี่ยวกับเรื่องที่เดินไม่ได้นั่นแหละ...
Yoimiya:เขาบอกฉันว่าตัวเองป่วย และไม่รู้ว่าจะหายดีเมื่อไหร่
Yoimiya:เวลาที่พวกเราเดินผ่านฝูงคนจอแจ เขาก็จะหันซ้ายแลขวา ตอนแรกฉันนึกว่าเขากลัวจะโดนชน...
Yoimiya:แต่ในดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความโหยหา และเจือด้วยความเศร้าโศก
Paimon:เอ่อ ประสบกับความโชคร้ายแบบนี้ ก็คงยากที่จะไม่เสียใจ
Yoimiya:ตอนแรกเขาไม่ยอมพูดอะไรกับฉันเลย เหมือนพูดได้แค่ใช่กับไม่เท่านั้น
Yoimiya:ฉันก็เลยพูดอยู่คนเดียว พูดเรื่องพรมเอย เครื่องเทศเอย การทำอาหารต่าง ๆ แล้วก็พูดถึงว่าที่นี่ต่างจากบ้านฉันยังไง...
Yoimiya:หลังจากนั้นเขาก็ค่อย ๆ เปิดใจพูดมากขึ้น ฮิฮิ เด็กเก็บตัวก็เป็นแบบนี้ทั้งนั้นแหละ
Yoimiya:แต่ถึงอย่างนั้น ตลอดทางที่ผ่านมา ก็มีแค่ตอนที่พวกเธอมาได้ยินนี่แหละที่เขาพูดเยอะที่สุดน่ะ
Traveler:เขาไม่หวาดระแวงแล้วน่ะ
Yoimiya:ทุกอย่างเริ่มต้นยากทั้งนั้นแหละ อ๋อจริงสิ เรื่องฝนดาวตกเป็นยังไงบ้าง ได้ข้อมูลอะไรมามั้ย?
Paimon:ได้สิ เยอะเลยด้วยแหละ! พวกเราโชคดีมาก ฝนดาวตกที่ว่าสามารถมองเห็นได้ที่ Sumeru ด้วยนะ!
Yoimiya:จริงเหรอ?! ฮ่าฮ่า งั้นก็ดีเลย ถ้าฉันไปตามหาเองคงจะไม่เจอแน่ ๆ
Traveler:ไม่แน่หรอก
Yoimiya:หืม หมายความว่ายังไงเหรอ?
Traveler:ฝนดาวตกจะปรากฏขึ้นตามความปรารถนาน่ะ
Yoimiya:ตามความปรารถนา? ฉันไม่เคยได้ยินอะไรแบบนี้เลย...
Yoimiya:ไม่ใช่การขอพรจากดาวตก แต่เป็นการใช้ความปรารถนาเพื่อเรียกดาวตกแทนงั้นเหรอ?
Yoimiya:ฮิฮิ งั้นฉันก็เตรียมพร้อมไว้นานแล้วล่ะ สบายใจได้
Paimon:ใช่ที่เธอเคยพูดถึงนั่นปะ ที่เกี่ยวกับการใช้ฝนดาวตกเป็นแรงบันดาลใจในการสร้างดอกไม้ไฟ?
Yoimiya:นั่นเป็นเหตุผลน่ะ ยังเรียกว่าเป็นความปรารถนาไม่ได้หรอก ลำพังแค่นั้นคงทำให้ท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว โปรยปรายฝนดาวตกลงมาไม่ได้หรอกมั้ง?
Paimon:อ่า...ใช่ ฉันว่ามีเหตุผล
Paimon:(เธอเพิ่มบทเองซะแล้ว...)
Yoimiya:ถ้าอย่างนั้น งั้นคงต้องฝึก "ขอพร" หน่อยล่ะ
Yoimiya:พวกเธอไปกับฉันได้มั้ย ฉันจะเรียบเรียงภาษาก่อน แล้วพวกเธอช่วยฟังหน่อยนะว่าเข้าใจรึเปล่า
Yoimiya:แต่จะเป็นพรอะไรนั้น... ฮิฮิ ฉันขอเก็บเป็นความลับก่อนนะ
Paimon:อื้ม เราจะได้โชว์ทิวทัศน์ที่เธอต้องไม่เคยเห็นมาก่อนอย่างแน่นอนให้ด้วย
Yoimiya:มีที่แบบนั้นด้วยเหรอ? เอาสิ งั้นเรารีบไปกันเถอะ ออกเดินทางกันตอนนี้เลย!
Localized evidence
บทแห่งประกายสีทอง: ฉากที่ 2
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/3179420984Yoimiya
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/3758848334การเดินทางไขว่คว้าดวงดาว
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/4288664906Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/2352038
3
LQ
1303211
UI_ChapterIcon_Yoimiya
1303002
story
40
UI_QuestType_Chapter_2