บทแห่งผู้พิทักษ์สนศักดิ์สิทธิ์: ฉากที่ 1
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json- JSON Pointer
/4100603058
Story Chapters
Story evidence
Paimon:หืม? คนที่อยู่ตรงนั้นคือ...
Paimon:Ippei กับ Shinnojou!
Paimon:ฮี่ฮี่ หรือว่าพวกเขาสองคนจะเป็นเพื่อนสนิทกัน?
Paimon:ก่อนอื่นพวกเราเข้าไปทักทายสักหน่อยเถอะ
Paimon:เฮ้ Ippei! Shinnojou! พวกนายกำลังทำอะไรอยู่เหรอ?
Ippei:โอ้! พวกเธอเองเหรอ เรื่องคราวก่อนต้องขอบคุณพวกเธอมากนะ
Ippei:เมื่อกี้ฉันเข้าไปสั่งเสื้อผ้าในร้าน แล้วได้เจอกับเขาเข้าพอดี
Shinnojou:ที่แท้นายก็รู้จักกับพวกเขาด้วยเหรอเนี่ย?
Ippei:ใช่แล้ว คราวก่อนเขา/เธอช่วยเหลือฉันกับคุณชายรองของฉันเอาไว้น่ะ ฉันยังไม่มีโอกาสได้ขอบคุณเลย
Ippei:แล้วพวกนายล่ะรู้จักกันได้ยังไง?
Shinnojou:รู้จักกันโดยบังเอิญเหมือนกัน ตอนนั้นคุณหนูให้เขา/เธอเข้าร่วมทีมคุ้มกันของพวกเรา เพื่อให้ออกมาจาก Ritou ได้อย่างแนบเนียนน่ะ
Paimon:พวกเรานี่ดวงสมพงศ์กันจริง ๆ เลยเนอะ! คิดไม่ถึงเลยว่าพวกนายเองก็รู้จักกันด้วย
Ippei:เอ่อ ไม่ใช่อย่างนั้นหรอก พวกเราเพิ่งจะเคยเจอกันครั้งแรกนี่แหละ แต่พอดีว่ามาสั่งเสื้อผ้าที่นี่เหมือนกัน ก็เลยพูดคุยกันนิดหน่อยน่ะ
Ippei:แต่พอคุยไปคุยมา ก็คุยไปถึงความสัมพันธ์ของคุณชายรองกับคุณหนู Hiiragi Chisato ...เอ่อ เรื่องนี้พูดได้ใช่ไหม?
Shinnojou:ไม่น่าจะเป็นไรหรอก ทั้งสองท่านนี้รู้เรื่องนี้มาตั้งนานแล้วล่ะ
Paimon:คิดออกแล้ว สองคนนั้นไง ที่ก่อนหน้านี้มาวานให้พวกเราช่วยส่งจดหมายให้น่ะ!
Paimon:แต่ว่า เดิมทีความสัมพันธ์ของพวกเขาก็พัฒนาไปได้ด้วยดีอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ? หรือว่า... หรือว่าความสัมพันธ์จะก้าวหน้าไปอีกขั้นนึงแล้ว?
Ippei:พวกเราสองคนกำลังเดากันว่า พวกเขากำลังจะประกาศเรื่องการแต่งงานอย่างเป็นทางการในไม่ช้านี้น่ะ
Paimon:ว้าว! ดีจังเลยนะ! ฮี่ฮี่ ในที่สุดทั้งสองคนก็จะได้อยู่ด้วยกันแล้ว
Ippei:ตอนนี้ยังเป็นเพียงการคาดเดาเท่านั้นแหละ ก่อนจะมีการประกาศ พวกเราเองก็ไม่กล้าเข้าไปถามตรง ๆ...
Shinnojou:ฉันได้รับคำสั่งให้มาที่นี่เพื่อสั่งตัดชุดสำหรับงานเลี้ยงน่ะ แต่คิดไม่ถึงเลยว่า Ippei กับฉันจะได้รับคำสั่งที่เหมือนกันเปี๊ยบเลย
Ippei:ทั้งสองฝ่ายต่างก็เลือกที่จะจัดงานเลี้ยงในช่วงเวลาเดียวกัน แถมยังสั่งซื้อสุราเครื่องดื่ม และขนมสำหรับพิธีการสำคัญมากมาย มันเลยยากที่จะไม่คิดไปในแง่งานแต่งน่ะนะ
Shinnojou:ช่วงนี้คุณหนูอารมณ์ดีมาก แถมยังมีข่าวลือว่าเธอกำลังควบคุมอาหารเพื่อลดน้ำหนัก... คงเพื่อการนี้แหละมั้ง
Paimon:งั้นก็เป็นเรื่องน่ายินดีมากเลยน่ะสิ แต่ว่า...
Shinnojou:ทำไมเหรอ?
Shinnojou:เอ่อ ไม่ต้องใส่ใจความรู้สึกฉันหรอก ในที่สุดคุณหนูก็จะได้ครองคู่กับคนในใจแล้ว แน่นอนว่าฉันก็ต้องดีใจกับเธออยู่แล้วสิ
Ippei:ใช่แล้ว ๆ ฉันเองก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน
Shinnojou:อืม แต่ก็ไม่ควรตื่นเต้นเกินไปนัก ถ้าเกิดพวกเราเข้าใจผิดขึ้นมาล่ะ? เพราะตอนนี้ก็ยังไม่มีหลักฐานอะไรที่มันแน่ชัดเลย
Shinnojou:ถ้าสั่งให้ฉันไปส่งพวกการ์ดเชิญอะไรทำนองนั้น เรื่องมันคงจะชัดเจนกว่านี้...
Paimon:ดูท่าทาง Shinnojou ไม่เห็นจะเหมือนคนไม่เป็นอะไรเลยสักนิด
Shinnojou:...ขออภัยด้วย ช่วงนี้นอนไม่ค่อยหลับน่ะ
Shinnojou:น่าละอายใจจริง ๆ ฉันเองก็ไม่อยากมีสภาพอ่อนล้าแบบนี้ในเวลาทำงานหรอก แบบนี้อย่าว่าแต่จะรับผิดชอบต่อสำนัก Kanjou เลย แม้แต่การรับผิดชอบต่อคุณหนูเองก็...
Ippei:นายกำลังเป็นกังวลเรื่องการแต่งงานของพวกเขาเหรอ?
Shinnojou:จะว่าอย่างนั้นก็ไม่ถูกหรอก แต่... มันรู้สึกเหมือนติดอยู่ในสถานะที่มันคาราคาซังน่ะ
Ippei:ฉันเข้าใจ ๆ ต้องให้ทุกอย่างมันเข้าที่เข้าทางแล้วเท่านั้นแหละ พวกเราถึงจะมีความสุขกับพวกเขาได้อย่างแท้จริงสักที ถูกมั้ยล่ะ!
Traveler:(นายนี่ไม่เข้าใจอะไรเลยนะ...)
Paimon:เอาไงดี? พวกเราไปถามตรง ๆ เลยดีมั้ยอ่ะ?
Ippei:แบบนั้นมันจะตรงเกินไปรึเปล่า ไม่ค่อยดีมั้ง...
Paimon:นั่นสินะ ถ้ามันเป็นเรื่องจริง Ayaka จะต้องรู้เรื่องนี้แน่!
Shinnojou:บะ...แบบนั้นไม่ค่อยดีมั้ง ต้องไปรบกวนสำนัก Yashiro ด้วยเหรอ...
Paimon:ไม่เป็นไรหรอก Traveler กับ Ayaka เป็นเพื่อนที่สนิทกันมากน่ะ สบายใจหายห่วง
Shinnojou:งั้นหรอกเหรอ... ขอบคุณ ขอบคุณมากเลย ขอแค่ได้รู้คำตอบ ฉันจะได้เลิกคิดฟุ้งซ่านสักที
Paimon:งั้นพวกเราไปที่คฤหาสน์ Kamisato กันเถอะ
Ippei:ไม่ว่ามากี่ครั้งก็ยังรู้สึกว่าที่นี่ทั้งหรูหราและมีระดับ สวยงามมากจริง ๆ
Shinnojou:พวกเรารอฟังข่าวจากพวกเธออยู่ที่นี่ดีกว่า ไม่อยากไปรบกวนพวกเธอน่ะ
Paimon:Ayaka ไม่ถือสาหรอก
Ippei:ถึงพวกเราตามเข้าไปก็ไม่รู้จะทำอะไรอยู่ดี และยังอาจจะเผลอพูดอะไรผิดอีกด้วย แหะ ๆ ช่างมันเถอะ
Paimon:เอางั้นก็ได้ เดี๋ยวพวกเราจะรีบกลับมานะ
Kamisato Ayato:ทั้งสองท่าน ในที่สุดก็มีโอกาสได้พบหน้าเสียที ต้องขอขอบคุณมากที่คอยดูแลน้องสาวของฉันมาโดยตลอด
Kamisato Ayato:วันนี้เธอมีธุระจึงออกไปข้างนอก หากเป็นธุระที่เกี่ยวข้องกับตระกูล Kamisato ละก็ คุยกับฉันเลยก็ได้นะ
Paimon:เอ่อ สวัสดี... ชมกันเกินไปแล้ว การมาเยี่ยมเยือนในครั้งนี้ หากกะทันหันเกินไป และเป็นการเสียมารยาทแต่อย่างใด กะ...ก็ขอความกรุณา...
Thoma:ฮ่าฮ่าฮ่า ทำไมจู่ ๆ เธอถึงพูดจาแบบนั้นล่ะ
Paimon:ก็เพราะว่า ท่าทางเขาดูสุดยอดมากเลยนี่นา รู้สึกเหมือนจะสามารถนับรวมอยู่ในลิสต์ "บุคคลที่ห้ามหาเรื่อง" ของฉันได้เลย...
Paimon:นายก็ดูสิ พอเขายืนขึ้นมา บรรยากาศในห้องเปลี่ยนเป็นจริงจังขึงขังขึ้นมาเลย!
Kamisato Ayato:หึหึ... แขกตัวน้อยท่านนี้ชมเกินไปแล้ว
Kamisato Ayato:ทุกท่านไม่ต้องเกรงใจไปหรอก ตอนนี้เป็นช่วงเวลาส่วนตัว เชิญทำตัวตามสบายกันได้เลย
Paimon:ดีจังเลย เมื่อกี้นี้เหนื่อยสุด ๆ! งั้นฉันขอถามตรง ๆ เลยละกันนะ
Paimon:พวกเราได้ยินข่าวลือบางอย่างมาว่า Kujou Kamaji กับ Hiiragi Chisato จะแต่งงานกัน คุณรู้เรื่องนี้รึเปล่า?
Kamisato Ayato:โอ้? คิดไม่ถึงเลยว่าพวกคุณเองก็ได้ยินเรื่องนี้มาเหมือนกัน
Traveler:ก่อนหน้านี้เคยรู้จักพวกเขามาก่อนน่ะ
Kamisato Ayato:อย่างนี้นี่เอง... อืม มันก็มีเรื่องแบบนี้จริง ๆ นั่นแหละ ฉันเองก็เพิ่งได้รับข่าวนี้มาเมื่อไม่นานนี้เอง
Kamisato Ayato:ผู้นำของสองสำนักใหญ่จะแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์กัน คงเป็นข่าวใหญ่ไปทั่ว Inazuma แน่
Kamisato Ayato:ส่วนทางสำนัก Yashiro ก็เป็นผู้รับผิดชอบเรื่องพิธีกรรมกับวัฒนธรรมของ Inazuma มาโดยตลอด ดังนั้นเรื่องนี้จึงมีส่วนเกี่ยวข้องกับพวกเราด้วย
Thoma:อืม ในอีกแง่หนึ่ง ภาพลักษณ์ของสำนักก็เทียบเท่ากับภาพลักษณ์ของท่านโชกุน จะให้บกพร่องไม่ได้โดยเด็ดขาด
Paimon:อ๋อ ๆ ฉันเข้าใจแล้ว
Paimon:ในที่สุดคู่รักก็จะได้ครองคู่กันแล้ว เป็นเรื่องที่ดีมากเลยเนอะ!
Kamisato Ayato:นั่นสิ ถึงแม้การแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์ครั้งใหญ่ระหว่างสำนักจะเป็นเรื่องที่พบเห็นได้ยาก แต่ทั้งสองท่านนั้นต่างก็ยินยอมพร้อมใจ ประเพณีเองก็ควรยอมถอยเพื่ออิสระด้วย
Thoma:ถ้าอย่างนั้น หลังจากนี้ผมจะนำคำอวยพรของตระกูล Kamisato ไปมอบให้ถึงที่เอง
Kamisato Ayato:อืม...
Kamisato Ayato:ไม่เป็นไร ครั้งนี้ฉันจะไปด้วยตัวเอง
Thoma:เอ๋ ท่านน่าจะมีเรื่องสำคัญอย่างอื่นที่ต้องไปทำอีกนะ...
Kamisato Ayato:ตระกูล Kujou กับตระกูล Hiiragi จะแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์กัน ตระกูล Kamisato ก็ควรจะให้ความสำคัญอย่างเท่าเทียม
Kamisato Ayato:สำนัก Yashiro มีงานมากมายจนล้นมือ เดิมทีพิธีกรรมต่าง ๆ เช่นการแต่งงานแบบนี้ ควรมอบหมายให้น้องสาวของฉันเป็นผู้รับผิดชอบ
Kamisato Ayato:แต่ช่วงนี้เธอมีงานอย่างอื่นต้องไปจัดการ แล้วฉันก็มีเวลาว่างพอดี ใช้โอกาสนี้ ไปพบกับทั้งสองท่านนั้นสักหน่อย ก็ถือว่าไม่เลวเหมือนกันนะ
Kamisato Ayato:จริงสิ พวกคุณช่วยไปกับฉันหน่อยได้ไหม?
Traveler:พวกเรา?
Kamisato Ayato:ฉันเดาว่า พวกคุณกับสองท่านนั้นคงไม่ได้รู้จักกันเพียงธรรมดา ถึงได้ใส่ใจกับเรื่องนี้มากขนาดนี้
Kamisato Ayato:ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ทำไมไม่ไปส่งมอบคำอวยพรพร้อมกันเลยล่ะ? หรือว่า... ฉันจะเดาผิดไป?
Paimon:ก็ไม่ได้ขนาดนั้นหรอก... ถ้าจะบอกว่าธรรมดาหรือไม่ธรรมดา คำตอบของฉันก็คงเป็น ธรรมดามาก...
Paimon:พวกเราก็แค่ช่วยไปส่งจดหมายให้ เพราะรับปากชาวบ้านเค้าไว้เท่านั้นเอง... เอ๋? เดี๋ยวก่อนนะ หรือว่าพวกเราจะเป็นคนเชื่อมสัมพันธ์ให้เกิดการแต่งงานครั้งนี้ขึ้นมา!
Paimon:ก็ได้...
Traveler:แต่ว่า ตามไปดูสักหน่อยดีกว่า
Kamisato Ayato:ขอบคุณมากนะ ถ้ามีทั้งสองท่านอยู่ด้วย คงหลีกเลี่ยงการกล่าวคำทักทายที่ไร้ความหมายตอนเจอกันได้ไม่น้อย
Paimon:ทั้ง ๆ ที่เป็นคนของสำนัก Yashiro แต่คุณกลับกลัวการกล่าวคำทักทายงั้นเหรอ?
Kamisato Ayato:เฮ้อ การกล่าวคำทักทายนั้นเป็นเรื่องยุ่งยาก บนโลกนี้อาจจะมีคนที่ชอบเรื่องยุ่งยากอยู่ แต่ไม่ใช่ฉันแน่นอน
Kamisato Ayato:Thoma ฉันจะออกไปข้างนอกกับแขกทั้งสองท่านสักพักนะ เรื่องในบ้านก็ฝากนายจัดการด้วยนะ
Thoma:ได้ครับ นายท่าน ขอให้เดินทางปลอดภัยครับ
Thoma:เป็นอะไรไป? กลัวจะเกร็งเวลาอยู่กับนายท่านเหรอ? ฮ่าฮ่าฮ่า ไม่ต้องตื่นเต้นหรอก นายท่านเป็นคนที่เป็นกันเองมากเลยล่ะ
Thoma:อืม อย่างน้อยก็ในเวลา "ส่วนมาก" ล่ะนะ...
Ippei:เฮ้ ในที่สุดพวกเธอก็...
Shinnojou:เอ่อ! ทะ...ท่านผู้นำสำนัก Yashiro?!
Kamisato Ayato:อืม? ทั้งสองท่านนี้คือ?
Paimon:เพื่อนที่มากับพวกเราน่ะ เดี๋ยวฉันแนะนำเอง
แนะนำเพื่อนที่มาด้วยกันให้ Ayato รู้จักแบบคร่าว ๆ พร้อมบอกเล่าสถานการณ์ให้ Ippei กับ Shinnojou ฟัง
Shinnojou:ที่แท้เรื่องนี้ก็เป็นเรื่องจริงสินะ...
Shinnojou:เรื่องจริง... ก็ดีแล้ว ก็โอเค
Ippei:ดีจังเลยนะ ดูเหมือนว่าลางสังหรณ์ของพวกเราจะถูกเผงเลย
Kamisato Ayato:มันคงไม่เหมาะสมเท่าไหร่ ที่ฉันมาเป็นผู้แจ้งข่าวที่สำคัญขนาดนี้ ขอให้ทั้งสองท่านช่วยเก็บไว้เป็นความลับก่อน จนกว่าจะมีการประกาศอย่างเป็นทางการ
Ippei:ท่านไม่ต้องเกรงใจขนาดนั้นก็ได้ครับ พะ...พวกผมไม่มีทางพูดออกไปเด็ดขาด!
Kamisato Ayato:ถ้าอย่างนั้นฉันก็วางใจ จะว่าไปแล้ว ฉันอยากไปเยี่ยมเยียนตระกูล Kujou ขอรบกวนคุณช่วยนำทางหน่อยได้ไหม?
Ippei:ได้ครับ! ถือเป็นเกียรติของผมแล้ว!
Shinnojou:ถ้าอย่างนั้นทางนี้ก็ขอตัวก่อนนะ...
Paimon:ต้องเข้มแข็งเข้าไว้นะ Shinnojou!
Shinnojou:ฉันเข้าใจแล้ว ขอบคุณพวกเธอมากนะ
Ippei:ถ้าอย่างนั้น เชิญทุกท่านคุยกันตามสบายเลยนะ ฉันขอตัวก่อน
Kujou Kamaji:อืม ขอบคุณนะ Ippei
Kujou Kamaji:การมาเยือนอย่างกะทันหันของท่านผู้นำสำนัก Yashiro เป็นเวลาประจวบเหมาะกับตอนที่ทางตระกูลกำลังยุ่งวุ่นวายพอดี หากการต้อนรับขาดตกบกพร่องประการใด ก็ขอท่านโปรดอภัยให้ด้วย
Kamisato Ayato:ท่าน Kujou เกรงใจเกินไปแล้ว ที่ข้ามาในครั้งนี้ ไม่ได้มาเพราะธุระทางการหรอก
Kamisato Ayato:ก็แค่ช่วงนี้ได้ยินข่าวมาว่า ท่านและคุณหนู Hiiragi Chisato จะมีเรื่องมงคลกันในไม่ช้า การแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์ที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้ ในฐานะมิตรสหายของทั้งสองตระกูล ทาง Kamisato ก็ต้องมาแสดงความยินดีถึงที่อยู่แล้ว
Kujou Kamaji:ท่านชมเกินไปแล้ว หวังว่าเรื่องนี้จะไม่ทำให้ท่านรู้สึกตกใจนะ...
Paimon:ไง! พวกเราเองก็มาแสดงความยินดีกับคุณเหมือนกันนะ!
Traveler:ช่วงนี้เป็นไงบ้าง?
Kujou Kamaji:หลังจากผ่านพ้นเรื่องราวของตระกูล Takatsukasa ไปแล้ว ภายในสำนัก Tenryou ก็ค่อย ๆ กลับมามั่นคง
Kujou Kamaji:ในฐานะตัวแทนของผู้นำตระกูล ทุกวันนี้ก็ยังพยายามปรับตัวอยู่ โดยหวังว่าจะสามารถรับมือกับแรงกดดันและความคาดหวังที่วางอยู่บนบ่าได้อย่างเหมาะสมน่ะ
Kamisato Ayato:ท่านถ่อมตัวเกินไปแล้ว ชาวเมืองต่างก็พากันเอ่ยชื่นชมท่านว่า ท่านเป็นคนที่ซื่อสัตย์หมั่นเพียร จริงจังและมีความรับผิดชอบ
Kujou Kamaji:ไม่หรอก ต้องขอบคุณคนรอบข้างที่คอยสนับสนุนมากกว่า เป็นเพราะสถานการณ์ค่อย ๆ สงบลง ข้าจึงมีโอกาสได้คิดถึงเรื่องส่วนตัว
Paimon:ฮี่ฮี่ แค่แป๊บเดียวก็จัดการเรื่องใหญ่โตขนาดนั้นได้อยู่หมัดแล้วเหรอเนี่ย!
Kujou Kamaji:อย่าพูดอย่างนั้นสิ ทำเอาฉันรู้สึกเขินขึ้นมาเลย...
Kujou Kamaji:เอ่อ ต้องขออภัยด้วย คือว่าข้า...
Kamisato Ayato:ไม่เป็นไร ทุกท่านคุยกันต่อเถอะ ข้ากำลังฟังอยู่
Kamisato Ayato:เรื่องที่คุยกันในวันนี้เป็นเรื่องมงคล ผ่อนคลายกันสักหน่อยถึงจะดี คงไม่มีใครอยากจะคุยเรื่องการแต่งงานด้วยสีหน้าขึงขังหรอกจริงไหม?
Kujou Kamaji:นั่นสินะ เป็นอย่างที่ท่านพูด
Kujou Kamaji:จะว่าไปแล้ว ทางท่านมีความคิดเห็นอย่างไรต่อเรื่องนี้บ้าง? จะรู้สึกว่า... เกินหน้าเกินตาไปรึเปล่า?
Kamisato Ayato:หึหึ ไม่อยู่แล้ว ความรักที่ใจตรงกันทั้งสองฝ่าย ไม่ควรถูกปัจจัยอื่นกีดขวางหรอก
Kamisato Ayato:คนรอบข้างอาจจะมีความคิดเห็นที่แตกต่างกันไป แต่หากท่านได้ตัดสินใจแล้ว ก็คงมีการเตรียมใจล่วงหน้า และคงพร้อมที่จะรับมือกับปัญหาที่จะตามมาไว้แล้วสินะ
Kujou Kamaji:เป็นอย่างที่ท่านกล่าวมาจริง ๆ นั่นแหละ
Kamisato Ayato:ถ้าอย่างนั้น ก็ขอให้ท่านจงมั่นใจเข้าไว้ ผู้ที่มีความมุ่งมั่นตั้งใจ ไม่ควรกังวลกับเรื่องที่เตรียมการพร้อมแล้ว
Kamisato Ayato:เพียงแต่ว่า โดยส่วนตัวแล้ว ข้ายังมีความรู้สึกสงสัยอยู่บ้างเล็กน้อย...
Kujou Kamaji:เชิญท่านกล่าวมาได้เลย
Kamisato Ayato:ท่านได้พยายามอย่างหนักเพื่อจัดการกับปัญหาภายในของสำนัก Tenryou และนั่นก็เป็นจุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนแปลงที่ดี แต่ในอีกด้านหนึ่ง ตอนนี้ Hiiragi Shinsuke ผู้เป็นบิดาของคุณหนู Hiiragi ยังคงอยู่ในเรือนจำ
Kamisato Ayato:หากเลือกที่จะประกาศเรื่องการแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์ระหว่างตระกูล Hiiragi และตระกูล Kujou ในเวลานี้ ทั้งในหมู่สาธารณชนและภายในสำนัก Kanjou อาจเกิดข่าวลือที่ไม่เอื้อต่อท่านขึ้นก็เป็นได้
Kujou Kamaji:อืม...
Kujou Kamaji:สมแล้วที่เป็นท่าน Kamisato เกี่ยวกับเรื่องนี้ ข้าเองก็รู้สึกไม่สบายใจมาพักใหญ่แล้ว
Kujou Kamaji:ท่าน Hiiragi Shinsuke คัดค้านเรื่องที่ข้ากับ Chisato ติดต่อกันหัวชนฝาเลย ที่ผ่านมาพวกข้าจึงได้แต่แอบส่งจดหมายหากันอย่างลับ ๆ เท่านั้น
Kujou Kamaji:ถึงแม้สถานการณ์ในตอนนี้จะดูไม่ค่อยเหมาะสมเท่าไหร่ แต่ไม่แน่ว่าอาจจะเป็นโอกาสเดียวที่จะได้แต่งงานกันก็เป็นได้
Paimon:อ้อ! นึกออกแล้ว ตาเฒ่าที่ทำหน้ายิ้มแย้ม แต่กลับพยายามหาเรื่องวุ่นวายให้พวกเราสุดชีวิตคนนั้นสินะ น่าโมโหจริง ๆ!
Kamisato Ayato:ข้าเข้าใจความรู้สึกของท่านดี แต่การทำแบบนั้นมันคือการผลักปัญหาออกไป ไม่ใช่การแก้ปัญหา ไม่ช้าก็เร็วท่านก็ต้องเผชิญหน้ากับมันอยู่ดี
Kujou Kamaji:เฮ้อ ข้าเข้าใจสิ่งที่ท่านพูดมาทั้งหมดนั่นแหละ แต่ Chisato พยายามรวบรวมความกล้าเพื่อคุยเรื่องการแต่งงานกับข้า แล้วข้าจะทำให้เธอผิดหวังได้อย่างไร...
Traveler:ที่แท้คุณหนูก็เป็นคนเสนอก่อนสินะ
Kujou Kamaji:จะว่าอย่างนั้นก็ได้ ข้าได้รับจดหมายจากเธอ หลังจากที่ลังเลอยู่พักใหญ่ ข้าก็ไปพบเธอ เพื่อหารือเรื่องในอนาคตอย่างจริงจัง
Kujou Kamaji:พอพูดถึงเรื่องนี้แล้ว ตอนที่ข้าไปที่บ้านเธอเพื่อขอแต่งงาน เจ้าตัวยังบอกอยู่เลยว่าเธอไม่ได้เป็นคนเขียนจดหมายฉบับนั้น จริง ๆ เลยน้า...
Paimon:เอ๋? จริงเหรอ?
Kujou Kamaji:เพื่อไม่ให้ข้ารู้ เลยแสร้งทำเป็นสับสนเล็กน้อย จนถึงตอนนี้ ข้าก็ยังไม่ลืมท่าทางของเธอในตอนนั้นเลยล่ะ
Kamisato Ayato:หืม?
Kujou Kamaji:อย่างไรก็ตาม ข้าในฐานะแฟนหนุ่มก็ต้องเข้าใจดีอยู่แล้ว จึงได้ตามน้ำไปแล้วกล่าวว่า "จดหมายนั่นข้าเป็นคนเขียนเอง" จากนั้น ก็ใช้โอกาสนั้นในการขอเธอแต่งงาน
Kujou Kamaji:เธอยังบ่นว่าข้าใช้ลูกเล่นอีกนะ จากนั้นก็ตอบรับข้าด้วยใบหน้าแดงระเรื่อ และในบ่ายวันนั้นเอง เราก็ได้พิจารณาเรื่องรายละเอียดของงานแต่งงานทั้งหมด
Kamisato Ayato:อืม ดังนั้นทั้งสองท่านจึงได้ตกลงปลงใจเรื่องวันแต่งงานกันแล้ว อย่างนั้นสินะ?
Kujou Kamaji:ใช่ และเพราะโอกาสนี้ เราจึงได้เข้าใจความตั้งใจของกันและกัน
Kujou Kamaji:ข้ารู้สึกว่า มันถึงเวลาแล้ว
Kujou Kamaji:ไม่ว่าต่อจากนี้จะเกิดอะไรขึ้น ข้าก็จะยืนอยู่เคียงข้างเธอ และจะกลายเป็นคนที่เธอเต็มใจจะพึ่งพาให้ได้
Paimon:โอ้โห เจิดจรัสมาก...
Paimon:ฉันอยากจะพูดตั้งแต่ตะกี้แล้ว คนที่คลั่งรักเนี่ย เป็นแบบนี้ทุกคนเลยรึเปล่า? เขาเอาแต่พูดคนเดียวไม่หยุดเลยอ่ะ!
Kujou Kamaji:อ๊ะ...!
Kujou Kamaji:ต้องขออภัยด้วย ทั้งสองท่าน ตรงนี้ยังมีท่าน Kamisato อยู่อีกด้วย ช่างน่าขายหน้าจริง ๆ
Kamisato Ayato:ไม่หรอก ได้เห็นท่าทางเคลิบเคลิ้มของท่านกลับทำให้ข้ารู้สึกสบายใจมากกว่าอีก
Kamisato Ayato:พอเห็นว่าท่านมีท่าทีและความมุ่งมั่นเช่นนี้ ข้าเองก็ไม่มีอะไรต้องกังวลอีก
Kamisato Ayato:อย่างไรก็ขออวยพรล่วงหน้า ขอให้การแต่งงานของท่านเป็นไปอย่างราบรื่น
Paimon:อื้ม ๆ ถึงแม้ท่าทางได้ใจนั่นจะดูน่ารำคาญนิดหน่อย แต่ไม่ว่ายังไงมันก็เป็นเรื่องดีงาม พวกเราเองก็ขออวยพรให้ทุกอย่างราบรื่น และมีความสุขกันมาก ๆ ด้วยนะ!
Kujou Kamaji:ขอบคุณทุกท่านมาก ขอบคุณมากจริง ๆ
Kamisato Ayato:ต่อจากนี้พวกเรายังมีธุระต้องไปจัดการต่อ อย่างไรก็คงต้องขอตัวก่อน
Kujou Kamaji:ได้เลย เดี๋ยวข้าไปส่งพวกท่านที่ประตูเอง
Paimon:ท่าทางเขาดูจะยุ่งมาก คนที่จะแต่งงานคงจะยุ่งน่าดูเลยสินะ? แต่คงเป็นการยุ่งแบบสุขใจน่ะ!
Kamisato Ayato:นั่นสินะ Kujou Kamaji กำลังจมดิ่งอยู่ในห้วงแห่งความสุขโดยสมบูรณ์เลย
Kamisato Ayato:นักเดินทาง คุณรู้สึกอย่างไรบ้างล่ะ?
Kamisato Ayato:จะบอกว่าเขินอาย แต่ Hiiragi Chisato... ไม่น่าจะเป็นคนประเภทนั้นสินะ
Kamisato Ayato:ฉันเองก็รู้สึกข้องใจเช่นเดียวกัน แต่น่าเสียดาย ที่จนแล้วจนรอดก็ยังหาข้อสรุปไม่ได้
Traveler:ทำไมล่ะ?
Paimon:นั่นสิ ทำไมล่ะ? ถ้าพวกเราเจอเรื่องทำนองนี้ระหว่างการผจญภัยละก็ จะต้องคิดหาวิธีตรวจสอบสาเหตุอย่างแน่นอน
Kamisato Ayato:อืม ที่แท้วิธีคิดของนักผจญภัยก็เป็นแบบนี้นี่เอง
Kamisato Ayato:จากที่ฉันดูแล้ว คาดว่ามีส่วนที่ติดขัดอยู่สองจุด ส่วนแรก ก็คือข้อมูลที่พวกเรามีอยู่ยังน้อยเกินไป และฉันยังต้องพิจารณาถึงจุดยืนของตัวเองในการจัดการเรื่องต่าง ๆ ดังนั้นเรื่องนี้จึงยากที่จะตรวจสอบ
Kamisato Ayato:อีกส่วนหนึ่ง และเป็นส่วนที่สำคัญที่สุด ก็คือเจ้าตัวเองไม่ได้ใส่ใจอะไรกับเรื่องนี้
Kamisato Ayato:หากพวกเราฝืนเข้าไปแทรกแซง สุดท้ายอาจจะกลายเป็นการทำคุณบูชาโทษก็เป็นได้
Paimon:มันก็จริง Kamaji เขาไม่ได้ใส่ใจเลยสักนิด...
Kamisato Ayato:ทุกสิ่งในโลกหล้า ย่อมมีจุดเชื่อมโยงกันเสมอ ผลลัพธ์ที่เรียบง่าย มักก่อกำเนิดจากหลากหลายสาเหตุที่ทับซ้อนกัน
Kamisato Ayato:หากต้องการความกระจ่างไปเสียทุกสิ่ง กระนั้นความกังวลก็คงไม่มีวันจบสิ้น และยังไร้ซึ่งประสิทธิภาพอีกด้วย
Kamisato Ayato:จะว่าอย่างนั้นก็ได้ หากไม่คิดเช่นนี้ งานของสำนัก Yashiro ก็คงไม่จบไม่สิ้นเสียที
Kamisato Ayato:มุมมองของฉันเวลาเกิดเรื่องทำนองนี้ก็คือ: ในเมื่อเรื่องราวมันเกิดขึ้นแล้ว แทนที่จะกังวลกับสาเหตุ สู้มุ่งความสนใจไปที่ตัวปัญหาเลยดีกว่า
Kamisato Ayato:ขอเพียงผลลัพธ์สุดท้ายของเรื่องราวนั้นออกมาเป็น "ผลดี" ไม่มีผู้ใดถูกหลอกหรือถูกทำร้าย กระนั้น การดำรงอยู่ของมันก็ถือเป็นสิ่งที่ยอมรับได้
Kamisato Ayato:สำหรับตอนนี้แล้ว คงไม่สามารถหาข้อสรุปได้ พวกเรายังไม่ทราบความคิดของ Hiiragi Chisato เลยไม่ใช่หรือ?
Kamisato Ayato:ว่าแต่นักเดินทาง คุณจับประเด็นสำคัญได้ในเวลาอันสั้น ความสามารถในการสังเกตการณ์ช่างยอดเยี่ยม คุณเป็นอย่างที่ผู้เป็นน้องสาวเคยว่าไว้จริง ๆ ทั้งละเอียดและรอบคอบมาก
Paimon:เอ่อ? แต่ว่า... Chisato คุยกับ Kamaji เรียบร้อยแล้วไม่ใช่เหรอ?
Kamisato Ayato:นั่นเป็นการตัดสินของ Kujou Kamaji เพียงฝ่ายเดียวเท่านั้น เป็นมุมมองเพียงด้านเดียว หรือบางทีก็อาจจะคลาดเคลื่อนกับ "ความเป็นจริง"
Kamisato Ayato:ฉันหวังว่าพวกเราจะสามารถทำความเข้าใจกับเจตนาของฝ่าย Hiiragi Chisato ด้วย
Paimon:เอ่อ... เหมือนจะถูกต้องนะ แต่ฉันก็ยังไม่ค่อยเข้าใจเลยแฮะ...
Kamisato Ayato:ไม่เป็นไร เดิมทีก็ต้องไปที่ตระกูล Hiiragi เพื่อส่งมอบคำอวยพรอยู่แล้ว ไปเจอเธอสักครั้ง และรับฟังความคิดเห็นของเธอกันเถอะ
Kamisato Ayato:หากความตั้งใจของเธอเองก็แน่วแน่พอ ๆ กับ Kujou Kamaji พวกเขาก็จะสามารถช่วยเหลือซึ่งกันและกันได้ มิเช่นนั้น...
Kamisato Ayato:...อืม ชีวิตคนเราไม่ได้ราบรื่นเสมอไปหรอกนะ
Matsuura:เรื่องงานแต่งงาน คงต้องมีการเตรียมการอีกมาก
Matsuura:ควรจะมีการเชิญผู้นำของสมาคมการค้าที่มักจะมาเยือน Ritou บางส่วน ไปร่วมงานด้วยรึเปล่านะ?
Hishida:อย่างน้อยก็คงต้องมีการส่งการ์ดเชิญบ้างแหละนะ
Matsuura:หืม... โอ้ ท่านนี่เอง ท่านผู้นำสำนัก Yashiro
Yagi:ท่านมาเยือนถึงสำนัก Kanjou เช่นนี้ คงจะมีธุระที่สำคัญมากสินะ?
Kamisato Ayato:ช่างบังเอิญเสียจริง ทุกท่านกำลังคุยเรื่องงานแต่งกันอยู่สินะ ที่ข้ามาเยี่ยมเยียนในครั้งนี้ ก็เพื่อส่งมอบคำอวยพรจากตระกูล Kamisato
Kamisato Ayato:ไม่ทราบว่าตอนนี้คุณหนู Hiiragi Chisato สะดวกให้เข้าพบหรือไม่?
Matsuura:คุณหนูน่ะเหรอ ตอนนี้กำลังรับรองแขกอยู่ในเรือน ยังไม่ทราบว่าจะเสร็จสิ้นเมื่อไหร่
Hishida:เชิญท่านและผู้ติดตามเข้ามาด้านในก่อนเถอะ เดี๋ยวพวกเราไปจัดเตรียมน้ำชามาให้ท่าน
Paimon:พวกเราไม่ใช่ผู้ติดตามนะ!
Kamisato Ayato:เข้าใจผิดแล้วล่ะ ทั้งสองท่านนี้คือสหายคนสนิทของข้าเอง
Paimon:ฮ่าฮ่าฮ่า คุณก็พูดเกินไป... สหายคนสนิทอะไรกัน...
Kamisato Ayato:คงไม่ขอรบกวนพวกท่าน พวกเราขอตัวไปเดินเล่นรอแถว ๆ นี้สักหน่อยแล้วกัน
Kamisato Ayato:ต้องขออภัย หวังว่าคงไม่ทำให้การเตรียมงานใหญ่ของทุกท่านล่าช้า หากคุณหนู Hiiragi Chisato พร้อมรับแขกแล้ว โปรดช่วยแจ้งให้พวกเราทราบด้วย
Matsuura:ท่านเกรงใจกันเกินไปแล้ว เรื่องมงคลของตระกูล Hiiragi สำหรับพวกเราเหล่าตระกูลที่คอยช่วยเหลือตระกูล Hiiragi เสมอมา ก็ถือเป็นเรื่องที่น่ายินดีเช่นเดียวกัน
Matsuura:ที่พวกเรายุ่งวุ่นวายแบบนี้ ก็เพราะหวังว่างานนี้จะออกมายิ่งใหญ่และคึกคักที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้
Hishida:เมื่อทุกอย่างเริ่มลงตัวแล้ว พวกเราก็จะแจ้งให้ทุกคนในตระกูลได้รับทราบ รวมถึงพวกชาวบ้านทั่วไปด้วย เพื่อให้ทุกคนได้เข้ามามีส่วนร่วม
Kamisato Ayato:อืม เป็นความคิดที่ดี
Kamisato Ayato:พวกเราไม่ขอรบกวนต่อแล้วกัน
Yagi:ขอให้คุณท่านเดินทางปลอดภัย
Matsuura:เมื่อกี้คุยถึงไหนกันแล้ว... การ์ดเชิญใช่ไหม?
Hishida:อืม ตรงส่วนนี้มอบให้ตระกูลของเราจัดการเถอะ เพราะปกติพวกเราก็ติดต่อกันผ่านทางจดหมายเป็นประจำอยู่แล้ว
Matsuura:ก็มีเหตุผลนะ งั้นก็ขอรบกวนพวกคุณด้วยแล้วกัน
Paimon:ที่แท้ก็ Tomoki นี่เอง?!
Tomoki:อ่ะ พวกเธอนี่เอง เจอกันอีกแล้วนะ...
Tomoki:เจอพวกเธอทีไรก็มาพร้อมคนใหญ่คนโตทุกทีเลยนะ
Kamisato Ayato:โอ้ พวกคุณรู้จักเจ้าของร้านแผงลอยท่านนี้ด้วยเหรอ?
Kamisato Ayato:ก่อนหน้านี้ก็อยากจะถามแล้ว ว่าพวกคุณรู้จักเจ้าของร้านแผงลอยท่านนี้ด้วยเหรอ?
Paimon:ใช่แล้ว ก่อนหน้านี้ที่เมือง Inazuma พวกเรากับท่านโชกุนเคยไปดื่ม Dango Milk ที่ร้านของเขาน่ะ
Kamisato Ayato:ที่แท้เรื่องนี้ก็มาจากพวกคุณนี่เอง...
Kamisato Ayato:เรื่องของ Dango Milk ฉันเองก็เคยได้ยินมาเหมือนกัน แต่คิดไม่ถึงเลยว่าจะเกี่ยวข้องกับพวกคุณด้วย
Kamisato Ayato:ปกติเวลาผ่านร้านแผงลอยของเขา ฉันก็มักจะซื้อเครื่องดื่มสุดสร้างสรรค์ไปลองเสมอ รู้สึกว่ารสชาติของมันแปลกใหม่มาก
Kamisato Ayato:เมื่อครู่เห็นเขามาตั้งร้านแผงลอยที่ Ritou จึงอยากลองมานั่งที่ร้านดูสักหน่อย
Tomoki:ต้องขอบคุณพวกเธอมากจริง ๆ ในที่สุดธุรกิจของฉันก็เริ่มเจริญเติบโต มีคนที่เต็มใจมาลองอาหารสุดสร้างสรรค์ของฉันเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ เลย
Tomoki:มันทำให้ฉันเริ่มมีความมั่นใจมากขึ้น และฉันจะเดินตามเส้นทางของการทำอาหารสุดสร้างสรรค์ต่อไปเรื่อย ๆ
Tomoki:ในแง่หนึ่ง ฉันอยากให้ผู้คนอีกมากมายได้ลองชิมอาหารของฉัน ส่วนในอีกแง่ ฉันก็อยากให้ลูกค้าได้สัมผัสถึงความสนุกของการสร้างสรรค์
Tomoki:หลังจากที่ได้ลองครุ่นคิดดูแล้ว ฉันก็ได้เปิดตัวเครื่องดื่มสูตรใหม่ล่าสุด
Kamisato Ayato:น่าสนใจดีนะ ครั้งนี้เป็นอะไรล่ะ?
Tomoki:ฉันกะว่าจะให้ลูกค้าเป็นคนตัดสินใจน่ะ ฉันจะจัดเตรียมส่วนผสมหลากหลายเอาไว้ และลูกค้าจะสามารถเลือกได้อย่างอิสระ ว่าจะเติมส่วนผสมชนิดไหนลงในนมหรือชา
Tomoki:นอกจาก Dango แล้ว ฉันยังได้เพิ่มตัวเลือกอื่น ๆ อย่างเช่น โมจิ, มันม่วง, น้ำตาลดำ, เนื้อของผล Sunsettia ฯลฯ ไว้อีกด้วย
Paimon:ของพวกนี้ใส่เพิ่มเข้าไปในนมได้หมดเลยเหรอ?
Paimon:เอ่อ นึกภาพไม่ออกเลยแฮะ แต่... ไม่แน่ว่ามันอาจจะออกมาดีก็ได้นะ
Kamisato Ayato:สามารถเลือกสิ่งที่ไม่ได้มีอยู่ตรงนี้ได้ด้วยหรือไม่?
Tomoki:เอ่อ อันนี้... ไม่น่าจะมีปัญหานะ หากท่านผู้นำสำนัก Yashiro มีไอเดียแปลกใหม่อะไร ก็บอกกระผมได้ ผมจะรีบไปซื้อมาให้ทันทีเลย
Tomoki:เดิมทีผมก็อยากจะให้ลูกค้าได้เลือกอย่างอิสระอยู่แล้ว ดังนั้นความต้องการของลูกค้าก็ไม่ควรถูกขัดขวางโดยข้อจำกัดของผม
Kamisato Ayato:เยี่ยมมาก มีหลายส่วนผสมที่ฉันค่อนข้างจะสนใจอยู่...
Kamisato Ayato:Lavender Melon, Seagrass และ Sea Ganoderma
Paimon:ห๊ะ? คุณจะใส่ของพวกนี้เข้าไปในนมงั้นเหรอ?
Kamisato Ayato:ใช่แล้วล่ะ ทำไมเหรอ?
Paimon:มันจะอร่อยเหรอ?!
Kamisato Ayato:สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือกระบวนขั้นตอนการทำ ส่วนรสชาตินั้นเป็นเพียงเรื่องรอง ได้สัมผัสประสบการณ์แปลกใหม่ ถือเป็นเรื่องดีออกนะ
Kamisato Ayato:นักเดินทางล่ะ? มีความคิดเห็นอย่างไรบ้าง?
Traveler:Lavender Melon
Paimon:ฟังดูไม่ค่อยเข้าท่าเลยแฮะ จะไม่เป็นไรจริง ๆ เหรอ... งั้นฉันก็สั่งเหมือนกันแก้วนึงละกัน...
Kamisato Ayato:ถ้าอย่างนั้นก็เอานมใส่ Lavender Melon ทั้งหมด 3 แก้วนะ
Tomoki:โอเค ทุกท่านโปรดรอสักครู่ ผมจะไปเตรียมมาให้เดี๋ยวนี้!
หลังจากรอไปสักพัก "นมสุดสร้างสรรค์" ก็เตรียมเสร็จเรียบร้อย
Tomoki:เชิญเลย นมพร้อมเสิร์ฟแล้ว ทุกท่านเชิญชิมได้เลย
Paimon:เอ่อ...
Paimon:Lavender Melon ไม่เหมาะที่จะกินแบบดิบจริง ๆ ด้วย!
Kamisato Ayato:ฉันรู้สึกว่าไม่เลวนะ มีความรู้สึกเหมือนได้ใกล้ชิดกับธรรมชาติเลย
Traveler:Seagrass
Paimon:ไม่จริงใช่ไหม? ถะ...ถ้าฉันไม่เอาด้วยก็แสดงว่าฉันไม่กล้าพอสินะ... งั้นฉันก็เอาด้วยสักแก้วละกัน...
Kamisato Ayato:ถ้าอย่างนั้นก็เอานมใส่ Seagrass ทั้งหมด 3 แก้วนะ
Tomoki:โอเค ทุกท่านโปรดรอสักครู่ ผมจะไปเตรียมมาให้เดี๋ยวนี้!
หลังจากรอไปสักพัก "นมสุดสร้างสรรค์" ก็เตรียมเสร็จเรียบร้อย
Tomoki:เชิญเลย นมพร้อมเสิร์ฟแล้ว ทุกท่านเชิญชิมได้เลย
Paimon:เอ่อ...
Paimon:Seagrass ไปอุดรูหลอดน่ะ ดูดยากชะมัดเลย...
Kamisato Ayato:แต่รสชาติไม่เลวนะ อัดแน่นไปด้วยกลิ่นอายของท้องทะเล
Traveler:Sea Ganoderma
Paimon:...
Paimon:ฉันไม่มีสิทธิ์เลือกใช่ไหม นี่ก็คือสิ่งที่เรียกว่าโดนบรรยากาศรอบด้านกดดันใช่ไหม? ก็ได้ ฉันก็เอาด้วยแก้วนึง ฉันไม่กลัวหรอก!
Kamisato Ayato:ถ้าอย่างนั้นก็เอานมใส่ Sea Ganoderma ทั้งหมด 3 แก้วนะ
Tomoki:โอเค ทุกท่านโปรดรอสักครู่ ผมจะไปเตรียมมาให้เดี๋ยวนี้!
หลังจากรอไปสักพัก "นมสุดสร้างสรรค์" ก็เตรียมเสร็จเรียบร้อย
Tomoki:เชิญเลย นมพร้อมเสิร์ฟแล้ว ทุกท่านเชิญชิมได้เลย
Paimon:เอ่อ...
Paimon:กว่าจะกลืนลงคอได้... สมองฉันว่างเปล่าไปหมดแล้ว...
Kamisato Ayato:ฉันว่าก็พอได้นะ รสชาติน่าทึ่งมาก
Traveler:... Dango แบบเดิมเถอะ
Paimon:Dango ก็พอ ๆ
Kamisato Ayato:อืม เป็นตัวเลือกที่ธรรมดามาก แต่ก็ไม่เป็นไร
Kamisato Ayato:ถ้าอย่างนั้นก็เอา Dango Milk 2 แก้ว กับนมใส่ Lavender Melon 1 แก้ว
Tomoki:โอเค ทุกท่านโปรดรอสักครู่ ผมจะไปเตรียมมาให้เดี๋ยวนี้!
หลังจากรอไปสักพัก "นมสุดสร้างสรรค์" ก็เตรียมเสร็จเรียบร้อย
Tomoki:เชิญเลย นมพร้อมเสิร์ฟแล้ว ทุกท่านเชิญชิมได้เลย
Paimon:พอคุ้นเคยกับ Dango Milk แล้ว ก็รู้สึกว่ามันไม่เลวเลยนะ
Paimon:ของคุณรสชาติเป็นยังไงบ้างล่ะ?
Kamisato Ayato:รสชาติทำให้ฉันประทับใจมาก อืม ถือว่าประสบความสำเร็จละนะ
Paimon:ดูเหมือนปฏิกิริยาตอบรับของคุณจะเป็นทางบวกหมดเลยนะ ถึงฉันจะรู้สึกว่ามันน่าจะมีตัวเลือกอื่นที่ดีกว่านี้ก็เถอะ...
Kamisato Ayato:คุณให้ความสำคัญกับเรื่อง "รสชาติ" มากเลยเหรอ?
Paimon:แน่นอนอยู่แล้ว กินต้องกินของอร่อย ดื่มก็ต้องดื่มของอร่อย พวกนี้ต่างเป็นสิ่งสำคัญในชีวิตที่ควรไล่ตามนะ
Kamisato Ayato:พูดได้ไม่เลวเลย หากฉันสามารถสนุกไปกับทุก ๆ สิ่งแบบนั้นได้บ้างก็คงดี
Traveler:มีเรื่องให้ต้องกังวลมากเกินไปสินะ
Kamisato Ayato:ใช่แล้ว น่าเสียดายที่กำลังของมนุษย์นั้นมีขีดจำกัด หากไม่ใช่เรื่องที่สำคัญอะไรมาก สำหรับฉันแล้ว ก็เป็นเพียง "ของคั่นเวลา" สำหรับฝึกฝนจิตใจเท่านั้นแหละ เพราะงั้นจึงไม่ได้ไปใส่ใจอะไรมากนัก
Kamisato Ayato:พอข้างกายมีผู้เป็นน้องสาวคอยช่วยเป็นตัวแทนในการออกงานต่าง ๆ และมี Thoma เป็นผู้รับผิดชอบงานบ้านและอาหารการกินภายในบ้านแล้ว ก็ช่วยประหยัดแรงและช่วยฉันได้มากเลยล่ะ
Paimon:แต่ว่า ตอนนี้พวกเราก็แค่ออกมาเดินเล่นฆ่าเวลาไม่ใช่เหรอ? เวลาแบบนี้ยังต้องคิดอะไรอีกล่ะ?
Kamisato Ayato:จะบอกว่าไม่มีก็ไม่เชิงหรอก
Kamisato Ayato:พวกเราเปลี่ยนสถานที่คุยกันเถอะ
Kamisato Ayato:ก่อนออกจากตระกูล Hiiragi ฉันสังเกตเห็นอะไรบางอย่าง
Kamisato Ayato:ไม่ใช่ เป็นส่วนของรายละเอียดน่ะ เป็นเพราะฉันอยากจะทราบความคิดเห็นที่พวกเขามีต่อการแต่งงาน จึงลองถามออกไป
Kamisato Ayato:แล้วพวกเขาก็ตอบอย่างเป็นธรรมชาติว่า เรื่องน่ายินดีของตระกูล Hiiragi ก็คือเรื่องน่ายินดีของพวกเขาเช่นกัน...
Kamisato Ayato:แต่ความเป็นจริงมันกลับกันสินะ
Paimon:หมายความว่ายังไง?
Kamisato Ayato:เพราะคุณ Hiiragi Shinsuke ยังอยู่ในเรือนจำ ตอนนี้ความมั่นคงของสำนัก Kanjou จึงต่ำที่สุดในสามสำนักมหาอำนาจ
Kamisato Ayato:ปัจจุบันผู้ที่คอยประคับประคองตระกูล Hiiragi ก็คือ Hiiragi Chisato เมื่อเธอเลือกที่จะแต่งออกไปตระกูลอื่น หากฉันเป็นตระกูลที่คอยเกื้อหนุนตระกูล Hiiragi จะต้องรู้สึกว่าอนาคตข้างหน้ามันมืดมัวอย่างแน่นอน
Kamisato Ayato:แต่พวกเขากลับไม่พูดถึงเรื่องนั้นเลย รู้สึกเพียงว่ามันเป็นเรื่องน่ายินดีธรรมดาเท่านั้น ทั้ง ๆ ที่ต่างก็เป็นผู้ที่มีความเฉลียวฉลาด... จึงไม่ควรที่จะคิดไม่ถึงจุดนี้
Traveler:มันน่าแปลกจริง ๆ นั่นแหละ...
Kamisato Ayato:คงเป็นเพราะพวกเขาไม่อยากพูดถึงเรื่องภายในตระกูลต่อหน้าคนนอก แต่คำพูดเหล่านั้น มันไม่สมเหตุสมผลจนเกินไป
Kamisato Ayato:คอยจับตาดูให้ดี Hisashi
Hisashi:ขอรับ นายท่าน
Paimon:หวาา โผล่มาจากไหนเนี่ย!
Kamisato Ayato:ท่านนี้คือหนึ่งในสมาชิกที่ฉันไว้ใจมากที่สุดใน Shuumatsuban ก่อนหน้านี้เขาคอยติดตามและปกป้องพวกเราจากในเงามืดมาโดยตลอด
Hisashi:ท่านผู้นำตระกูลชมเกินไปแล้ว
Kamisato Ayato:ช่วยฉันจับตาดูเหล่าตระกูลที่เจอกันในวันนี้ให้ดีล่ะ
Hisashi:รับทราบขอรับ กระผมจะไปจัดการเดี๋ยวนี้
Kamisato Ayato:โอ้ใช่ เกือบลืมไปเลย นมที่พวกเราเพิ่งดื่มไปเมื่อครู่ สั่งเพิ่มอีกที่นึง เอากลับไปฝาก Thoma ด้วยนะ
Hisashi:ขอรับ กระผมจะจัดการตามที่สั่ง
Paimon:Thoma เองก็หนีไม่พ้นเหรอเนี่ย!
Yokoyama:ท่าน Kamisato การพบปะของคุณหนู Hiiragi เสร็จสิ้นแล้ว ตอนนี้คุณหนูกำลังรอท่านอยู่ที่สวน
Kamisato Ayato:ขอโทษที่ทำให้ยุ่งยากนะ
Kamisato Ayato:ไปกันเถอะ ไปพบ Hiiragi Chisato
Paimon:ฮายย เจอกันอีกแล้วนะ Chisato!
Hiiragi Chisato:ฉันได้ยินมาว่ามีคนมาพร้อมกับท่าน Kamisato คิดไม่ถึงเลยว่าจะเป็นพวกเธอ
Kamisato Ayato:ไม่ได้พบกันเสียนาน ช่วงนี้เป็นอย่างไรบ้าง? คุณหนู Hiiragi
Hiiragi Chisato:คิดไม่ถึงเลยว่าจะได้เจอกับท่าน Kamisato ที่หาตัวจับยากในบ้านของตัวเองเช่นนี้ ต้องขอบคุณท่านมาก ฉันสบายดี
Hiiragi Chisato:ท่าน Kamisato มีงานรัดตัว แต่กลับเดินทางมาแสดงความยินดีกับการแต่งงานของฉันและ Kamaji ต้องขอขอบคุณมากจริง ๆ
Kamisato Ayato:คุณหนูเกรงใจเกินไปแล้ว ทั้งสามสำนักที่ทำงานภายใต้การปกครองของท่านโชกุน สมควรดูแลซึ่งกันและกันอยู่แล้ว ก่อนหน้านี้พวกเราได้ไปพบท่าน Kujou มาแล้ว และเห็นได้ชัดเลยว่าเขาตั้งตารอการแต่งงานในครั้งนี้เป็นอย่างมาก
Kamisato Ayato:อาจเป็นเพราะได้รับอิทธิพลมาจากความปีติของเขา ข้าจึงได้รู้สึกมีความสุขไปด้วย และอยากขออวยพรให้การแต่งงานของทั้งสองท่านสุขสมและสมบูรณ์
Hiiragi Chisato:ขอบคุณท่านมาก ขอให้เป็นดังคำที่ท่านกล่าวมา
Hiiragi Chisato:การตัดสินใจในครั้งนี้นับว่าไม่ใช่เรื่องง่าย และต่อไปพวกเราก็ยังต้องพยายามอีกมาก
Hiiragi Chisato:ฉันรู้ว่าผลกระทบของเรื่องนี้คงไม่ใช่น้อย ๆ แต่ไม่ว่าอย่างไร พวกเราก็จะยืนหยัดร่วมกันเพื่อเผชิญหน้ากับอนาคต
Paimon:Chisato เองก็ลำบากเหมือนกันนะเนี่ย
Hiiragi Chisato:อืม พูดตามตรง จนถึงตอนนี้ฉันเองก็ยังรู้สึกประหม่าอยู่เล็กน้อย...
Hiiragi Chisato:แต่ Kamaji คอยให้กำลังใจฉันอยู่เสมอ และคำมั่นสัญญาของเขาก็ทำให้ฉันสบายใจขึ้นไม่น้อยเลย
Kamisato Ayato:ดูเหมือนว่าคุณหนู Hiiragi จะมีความกังวลใจมากมายเลยนะ
Hiiragi Chisato:...อืม ใช่ มีหลายเรื่องให้ต้องครุ่นคิดน่ะ
Hiiragi Chisato:คนที่มาพบฉันเมื่อครู่นี้ ไม่ใช่แขกคนสำคัญที่ไหนหรอก แต่เป็น Shinnojou หนึ่งในเจ้าหน้าที่ของสำนักน่ะ
Paimon:ไม่จริงน่า เป็นเขางั้นเหรอ?
Hiiragi Chisato:ใช่ จู่ ๆ เขาก็พุ่งเข้ามา แล้วบอกว่ามีเรื่องที่สำคัญมาก
Hiiragi Chisato:คำพูดของเขาตรงประเด็นมาก ก็คือบอกให้ฉัน... อย่าแต่งงานกับ Kamaji
Traveler:...สุดท้ายก็ทนไม่ไหวสินะ
Hiiragi Chisato:ปกติเขาเป็นคนที่รู้จักแยกแยะนะ ดังนั้นท่าทางกระวนกระวายของเขาจึงทำให้ฉันตกใจมาก
Hiiragi Chisato:แต่คำพูดของเขา กลับฟังดูมีเหตุผลมาก เขารู้สึกว่าตอนนี้ยังไม่ใช่ช่วงเวลาที่เหมาะสมสำหรับการแต่งงาน
Hiiragi Chisato:หากฉันแต่งงานเข้าตระกูล Kujou ก็เท่ากับว่าเสาหลักได้จากไป ตระกูล Hiiragi ก็คงจะไม่เหลือใครที่มีสิทธิ์มีเสียงอีกแล้ว และมันก็จะส่งผลเสียต่อตัวฉันเองด้วยเช่นกัน
Paimon:ตระกูลของพวกเธอจะได้กลายเป็นครอบครัวเดียวกันไม่ใช่เหรอ คงไม่เป็นไรหรอกมั้ง?
Kamisato Ayato:ตามประเพณีของ Inazuma "ตระกูล" นั้นถือว่ามีอิทธิพลเป็นอย่างมาก
Kamisato Ayato:หลังจากแต่งงานไปแล้ว คุณหนู Hiiragi ก็จะกลายเป็นคนของตระกูล Kujou ถึงตอนนั้น เกรงว่าท่าทีของผู้คนภายในสำนัก Kanjou ก็คงจะเปลี่ยนไปเป็นอย่างมาก
Hiiragi Chisato:อืม ถึงแม้การพูดเช่นนี้จะไม่ค่อยดีนัก แต่... ฉันก็รู้สึกหวั่นไหวเล็กน้อย รู้สึกว่าตัวเองคล้อยตามคนอื่นเกินไปหรือไม่ ถึงได้ถูกคนรอบตัวชักจูงอยู่เสมอ...
Hiiragi Chisato:อ๊ะ! ต้องขออภัยด้วย ที่ให้แขกมานั่งฟังฉันบ่นแบบนี้...
Kamisato Ayato:ไม่เป็นไร ทางสำนัก Yashiro ควรจะรับฟังสิ่งเหล่านี้อยู่แล้ว ในเมื่อเข้าใจความกังวลของคุณหนูแล้ว ข้าก็อยากจะมอบความช่วยเหลือเท่าที่จะมีกำลังช่วยได้ เช่น ช่วยคุณหนูจัดการปัญหาทางใจ
Kamisato Ayato:พวกเราได้ยินมาจากท่าน Kujou ว่า คุณหนู Hiiragi ได้ส่งจดหมายฉบับหนึ่งไปให้เขา เขาจึงได้ตัดสินใจที่จะแต่งงานกับคุณหนูโดยทันที
Kamisato Ayato:แต่ก็ได้ยินมาด้วยว่า คุณไม่ได้เป็นคนเขียนจดหมายฉบับนี้ แต่ท่าน Kujou คิดว่าคุณอาจจะเขินอาย... อ๊ะ ฉันไม่ควรพูดเรื่องนี้หรือเปล่านะ?
Hiiragi Chisato:เอ๋? นั่นไม่ใช่... ลูกเล่นที่ Kamaji ใช้ขอแต่งงานหรอกหรือ? แถมยังจงใจออกแบบตัวหนังสือลายมือน่ารักด้วย แค่มองก็รู้แล้วว่ามีการเตรียมตัวมา...
Kamisato Ayato:ที่แท้ก็ใช้ตัวหนังสือลายมือน่ารักนี่เอง
Kamisato Ayato:ความหมายของคุณหนูก็คือ หากไม่มีจดหมายเป็นตัวจุดโอกาส ท่านทั้งสองก็คงไม่เลือกจัดการแต่งงานในช่วงเวลานี้สินะ?
Hiiragi Chisato:พอท่านพูดแบบนี้แล้ว... ก็จริงนะ... หรือว่าจดหมายฉบับนั้นจะไม่ใช่อย่างที่ฉันคิด?
Kamisato Ayato:จากคำกล่าวของท่าน Kujou ก็คือจดหมายฉบับนั้นมาจากมือของคุณหนู
Hiiragi Chisato:เอ๊ะ? นี่มันอะไรกัน... หรือว่า...
Kamisato Ayato:แต่ว่า การที่ท่านทั้งสองคนเชื่อใจกันและกันนั้นถือเป็นเรื่องดี พอได้เห็นเช่นนี้ ที่มาของจดหมายก็คงไม่ได้สลักสำคัญอะไรขนาดนั้นแล้ว
Kamisato Ayato:เพราะอย่างไรก็ตาม ฝ่ายที่เขินอายอาจจะเป็นท่าน Kujou เองก็เป็นได้ และเขาก็ไม่ได้มีความจำเป็นที่จะยอมรับต่อหน้าพวกเรา ว่าตัวเองใช้ลูกเล่นในการขอแต่งงาน
Hiiragi Chisato:...
Hiiragi Chisato:ฉันเข้าใจแล้ว อย่างที่ท่านว่ามานั่นแหละ จดหมายไม่ได้มีความสลักสำคัญอะไรขนาดนั้น
Hiiragi Chisato:แต่ตอนนี้สถานการณ์กลับต่างออกไป เดิมทีฉันและ Kamaji ต่างก็รู้สึกว่า ขอเพียงพวกเราร่วมเดินไปด้วยกัน ก็ไม่จำเป็นต้องสนใจเรื่องอื่น ๆ อีก
Hiiragi Chisato:แต่ตอนนี้ ฉะ... ฉันคิดว่า จำเป็นต้องคิดให้ละเอียดรอบคอบอีกสักนิด
Kamisato Ayato:การแต่งงานถือเป็นเรื่องใหญ่และสำคัญมาก จะให้ตัวเองต้องมานั่งเสียใจภายหลังไม่ได้
Kamisato Ayato:การช่วยเหลือให้ทุกคนสามารถผ่านพ้นช่วงเวลาที่ยากลำบากไปได้ คือหน้าที่ของสำนัก Yashiro
Kamisato Ayato:คำพูดเหล่านี้ ข้าพูดโดยคำนึงจากจุดยืนของคุณหนูและตระกูล Hiiragi เท่านั้น คุณหนูโปรดอย่าได้เลือกสิ่งที่ไม่ตรงตามความต้องการ เพียงเพราะสถานการณ์บีบบังคับเลย
Kamisato Ayato:การได้เดินร่วมเคียงกับผู้เป็นที่รัก เป็นเรื่องน่ายินดีที่ไม่ควรถูกทำให้มัวหมอง ข้าหวังเป็นอย่างยิ่งว่าทั้งสองท่านจะได้พบกับความสุขโดยสมบูรณ์
Hiiragi Chisato:ทุกคำพูดของท่าน ฉันจะจดจำใส่ใจเอาไว้... ขอบคุณท่านมาก ท่าน Kamisato ฉันจะเก็บทุกคำแนะนำของท่าน ไปคิดพิจารณาอย่างถี่ถ้วนเอง
Kamisato Ayato:ทำตามที่ใจปรารถนาเถอะ ในเมื่อคุณหนู Hiiragi ต้องการเวลาครุ่นคิด งั้นพวกเราก็ไม่ขออยู่รบกวนแล้วล่ะ
Hiiragi Chisato:อ๊ะ! เดี๋ยวฉันไปส่งทุกท่านเอง...
Kamisato Ayato:ไม่ต้องเกรงใจไป คุณหนู Hiiragi อยู่ที่นี่เถอะ
Kamisato Ayato:นักเดินทาง พวกเราไปยังสถานที่ที่สะดวกต่อการแลกเปลี่ยนข้อมูลกันเถอะ
Hiiragi Chisato:ฉันควรทำอย่างไรดี...
Hiiragi Chisato:Kamaji...
Paimon:สภาพของ Hiiragi Chisato... แตกต่างจาก Kujou Kamaji มากเลยเนอะ
Paimon:Ayato คุณไม่มีคำแนะนำที่เป็นรูปธรรมกว่านี้ให้เธอเหรอ? อย่างเช่นบอกเธอว่าควรทำยังไง คุณต้องคิดออกอยู่แล้วใช่ไหม?
Kamisato Ayato:สิ่งที่พูดได้ ฉันก็ได้พูดออกไปตรง ๆ หมดแล้ว จุดยืนของสำนัก Yashiro เป็นเช่นนี้ หากเข้าไปข้องเกี่ยวกับเรื่องภายในตระกูลของสำนักอื่นมากเกินไป เกรงว่าอาจเกิดปัญหาตามมาได้
Kamisato Ayato:อีกอย่างเรื่องนี้ยิ่งรู้ลึกเท่าไหร่ ก็ยิ่งแปลกประหลาดนัก เพียงแต่ Hiiragi Chisato ยังมองเห็นได้ไม่ชัดเท่านั้นเอง พวกเราจึงจำเป็นต้องตื่นตัวกันก่อน
Paimon:แปลกประหลาด? แปลกประหลาดตรงไหนงั้นเหรอ?
Kamisato Ayato:มีคนที่คาดหวังให้ Hiiragi Chisato แต่งงานโดยเร็ว หากสิ่งที่คาดเดานั้นถูกต้อง... จะต้องเป็นคนภายในสำนัก Kanjou แน่ จดหมายที่สร้างความเข้าใจผิดให้แก่ทั้งสองคน ก็น่าจะมาจากฝีมือของพวกเขาเช่นกัน
Kamisato Ayato:ท่านทั้งสองลองคิดดูสิ แม้แต่เจ้าหน้าที่สำนักธรรมดา ๆ คนนึงยังเป็นกังวลกับสถานการณ์ของ Hiiragi Chisato เลย แต่ผู้ที่คอยเกื้อหนุนตระกูล Hiiragi กลับเฉยเมยต่อสิ่งนั้น
Kamisato Ayato:เมื่อพบว่าคำพูดและการกระทำของคนบางคนไม่ตรงกัน ให้พิจารณาความจริงใจจากการกระทำของพวกเขาเป็นหลัก
Kamisato Ayato:อืม เป็นวิธีการที่ค่อนข้างหลักแหลมเลย ฝีมือเหนือชั้นกว่าตระกูล Takatsukasa ของสำนัก Tenryou มาก
Kamisato Ayato:หากจดหมายปลอมนั่นไม่ได้ผล พวกเขาก็ไม่ต้องกลัวว่าจะต้องรับผิดชอบอะไร และสามารถพูดได้ว่า มีสมาชิกในตระกูลบางคนที่อยากจะสงเคราะห์คู่รัก จึงถือวิสาสะกระทำเองโดยพลการก็ได้
Kamisato Ayato:หากมันได้ผลเช่นตอนนี้... เบื้องหน้าก็แค่ต้องส่งเสริมให้เป็นเรื่องน่ายินดี โดยไม่จำเป็นต้องจำเพาะว่าตระกูลใดเป็นผู้ริเริ่ม ก็สามารถบรรลุวัตถุประสงค์ในการกำจัดตระกูล Hiiragi ออกไปได้แล้ว
Kamisato Ayato:เมื่อ Hiiragi Chisato แต่งงานเข้าตระกูล Kujou ประจวบกับที่ตัวผู้นำตระกูล Hiiragi กำลังถูกคุมขังอยู่ เสียงของคนภายในที่ไม่พอใจต่อตระกูล Hiiragi ก็จะหลั่งไหลออกมาอย่างไม่หยุดหย่อน และในท้ายที่สุด ก็จะถูกบางตระกูลเข้ามาแทนที่
Kamisato Ayato:ตัวหลักฐาน ก็คือ Shinnojou ยังไงล่ะ
Paimon:Shinnojou?
Kamisato Ayato:เขาน่าจะกลับมาแล้วนะ
Hisashi:ขอรับ นายท่าน
Paimon:หวาา! นี่มันครั้งที่สองแล้วนะ ฉันทนกับนายมานานล่ะ...
Kamisato Ayato:พวกเขาจับตัวทหารยามของสำนัก Kanjou ไปคนนึงใช่ไหม?
Hisashi:ใช่ขอรับ คนที่มีชื่อว่า Shinnojou
Kamisato Ayato:เป็นอย่างที่คาดไว้เลยนะ
Kamisato Ayato:สำหรับคนเหล่านั้นแล้ว ช่วงเวลาที่ตระกูล Hiiragi อ่อนแอมากที่สุด ก็คือโอกาสทองของพวกเขา
Kamisato Ayato:เดิมที Hiiragi Chisato เคยถูก Kujou Kamaji เกลี้ยกล่อมไว้ ว่าเรื่องการแต่งงานมีข้อสรุปเป็นที่แน่นอนแล้ว
Kamisato Ayato:แต่หลังจากที่ได้คุยกับ Shinnojou แล้ว Hiiragi Chisato ก็เริ่มมีท่าทีลังเล ในสายตาของพวกเขา คนคุ้มกันผู้นี้คงเป็นคนทำลายแผนการของพวกเขาอย่างไม่ต้องสงสัย
Paimon:แต่ทำไมพวกเขาถึงไม่สงสัยพวกเราล่ะ...
Kamisato Ayato:เมื่อครู่ มีคนที่คอยแอบฟังบทสนทนาของพวกเราอยู่ตลอดเวลา ฉันจึงได้ระมัดระวังทุกการกระทำเป็นอย่างดี
Paimon:อย่างนี้นี่เอง! โชคดี... โชคดีที่ไม่ได้พูดอะไรเกินเลยออกไป
Paimon:อ่ะ! งั้นที่คุณพูดถึงเรื่องจดหมาย Chisato ก็น่าจะฟังออกแล้วสินะ?
Kamisato Ayato:ก็น่าจะเป็นอย่างนั้น แต่ผู้ที่วางแผนเรื่องนี้เอาไว้คงไม่ยอมให้แผนการต้องหยุดชะงักเพียงเท่านี้หรอก เจตนาของตัว Hiiragi Chisato เอง ก็ไม่ได้มีความสำคัญอะไรมาตั้งแต่ต้นแล้ว
Kamisato Ayato:จุดยืนของเธอนั้นเสียเปรียบเป็นอย่างมาก ถูกผู้อื่นควบคุม ใช้เป็นตัวหมาก แม้กระทั่งการแต่งงาน ก็ยังถูกใช้เป็นส่วนหนึ่งของการแย่งชิงอำนาจ
Kamisato Ayato:แต่ถึงอย่างนั้น เธอก็ยังคิดว่าสิ่งที่รอเธออยู่ในภายภาคหน้านั้นคือความสุข...
Kamisato Ayato:เมื่อเธอแต่งงานเข้าตระกูล Kujou แล้ว เธอก็จะสูญเสียตำแหน่งคุณหนูแห่งตระกูล Hiiragi สูญเสียสถานะภายในสำนัก Kanjou และสูญเสีย "ตัวตน" ที่จะเป็นอิสระในโลกภายนอกไปอย่างสิ้นเชิง
Paimon:การแต่งงานคือกับดัก...
Kamisato Ayato:เกรงว่าคงไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก พวกเขาหลบซ่อนตัวอยู่ในเงามืด และควบคุมตัวหมากได้อย่างอิสระ นี่ก็คือจุดที่ฉันบอกว่าพวกเขาหลักแหลมมาก
Kamisato Ayato:ส่วนพวกเราอยู่ในที่สว่าง หากเราคิดจะหยุดงานมงคลในครั้งนี้ ก็จะกลายเป็น "ผู้ร้าย" ไปโดยปริยาย และถูกความเห็นของสาธารณชนปิดล้อมโจมตีโดยทันที
Paimon:เอ่อ แล้วต้องทำยังไงล่ะ?
Kamisato Ayato:ตอนนี้หากพวกเขายังคิดจะควบคุมสถานการณ์ต่อไป ก็จำเป็นต้องเดินออกมาด้านหน้าเวที และเปิดเผยเขี้ยวเล็บของพวกเขาออกมา ฉันจะเฝ้ารอจนกว่าจะถึงช่วงเวลานั้น
Kamisato Ayato:ก่อนหน้านั้น ก็ไปช่วย Shinnojou ออกมาก่อน เขาไม่ได้ทำอะไรผิด จึงไม่ควรได้รับการลงโทษที่โหดร้ายทารุณ
Kamisato Ayato:บอกฉันทีว่า Shinnojou ถูกจับไปขังไว้ที่ไหน พวกเราจะเริ่มเคลื่อนไหวกันเดี๋ยวนี้
Localized evidence
บทแห่งผู้พิทักษ์สนศักดิ์สิทธิ์: ฉากที่ 1
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/4100603058Kamisato Ayato
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/2207988149ใบอาโอกิริที่ร่วงหล่น
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/1434395929Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/482028
3
LQ
1203510
UI_ChapterIcon_Ayato
1203303
story
40
UI_QuestType_Chapter_1