บทแห่งอดีตกาล: ฉากที่ 2
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json- JSON Pointer
/911079898
Story Chapters
Story evidence
Paimon:Katheryne พวกเรามาแล้ว มีคำขออะไรใหม่งั้นเหรอ?
Katheryne:ใช่แล้วล่ะ มีงานใหม่เข้ามา ฉันว่าพวกเธอน่าจะเหมาะกับงานนี้
Katheryne:ลุง Dai คือหนึ่งในโฟร์แมนของ Huishan Hall เขาหวังว่าทางกิลด์นักผจญภัย จะสามารถจัดหาคนให้เขาได้บ้าง
Paimon:จะให้ไปทำอะไรงั้นเหรอ?
Katheryne:เห็นว่าอยากให้ไปหาคนงานนะ
Paimon:หาคน? งั้นก็เยี่ยมไปเลย เป็นงานที่พวกเราถนัดเลยล่ะ!
Katheryne:ใช่เลย ความสามารถของนักเดินทางน่ะไม่ต้องสงสัยเลย
Katheryne:สำหรับรายละเอียดเพิ่มเติมสามารถไปพูดคุยกันได้ต่อหน้า ถ้าหากว่าเธอสนใจรับงานนี้ล่ะก็ ลองไปที่บริเวณท่าเรือเพื่อคุยกับลุง Dai ดูสิ
Paimon:สวัสดี... คุณคือลุง Dai ใช่มั้ย?
ลุง Dai:อื๋อ มาหาฉันเรอะ?
ลุง Dai:โอ้? เดี๋ยวนะ พวกเธอคือนักผจญภัยที่ทางกิลด์ส่งมางั้นเหรอ?
Paimon:ว้าว ดูออกด้วยเหรอ?!
ลุง Dai:ดูจากการแต่งตัวและแววตาแล้ว ก็น่าจะมีประสบการณ์พอตัว
Paimon:ถูกต้อง ๆ คุณลุงนี่ตาแหลมจังเลย
ลุง Dai:ฮ่าฮ่าฮ่า อาชีพอย่างพวกฉันน่ะ สายตาที่เฉียบแหลมเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้ ต้องดูทั้งหิน ต้องดูทั้งคน พื้นหลังของคน ๆ นึงน่ะ ฉันดูแป๊บเดียวก็รู้แล้ว
ลุง Dai:พวกเธอรอสักครู่นะ ผู้ช่วยที่ฉันหามากำลังเดินทางมาที่นี่ อีกเดี๋ยวก็น่าจะมาถึงแล้วล่ะ
Paimon:เดี๋ยวนะ ไม่ใช่แค่พวกเราที่คุณหามางั้นเหรอ? ยังมีใครมารับส่วนแบ่งเพิ่มอีกเหรอเนี่ย?
ลุง Dai:เห้! บอกตามตรงนะ เรื่องในครั้งนี้ค่อนข้างจะตึงมือทีเดียว แค่นักผจญภัยน่ะฉันเกรงว่าจะยังไม่พอ เพราะงั้น...
Paimon:มีคนอื่นอีกจริง ๆ เหรอเนี่ย ฮึ!
Paimon:คุณลุง นี่คุณกำลังดูถูกพวกเรางั้นเหรอ?
ลุง Dai:ยังมีเรื่องที่พวกเธอไม่รู้นะ เรื่องครั้งนี้น่ะเกิดขึ้นที่บริเวณเหมือง แล้วก็ค่อนข้างแปลกอีกด้วย ซึ่งมันก็มีอุบัติเหตุเกิดขึ้นเสมอในพื้นที่เหมือง เพราะฉะนั้นเพื่อเป็นการป้องกัน ฉันจึงตามผู้เชี่ยวชาญที่มีความรู้มาด้วย
ลุง Dai:งานหลักของนักผจญภัยไม่น่าจะเป็นการระบุแร่ และการวิเคราะห์ทางธรณีวิทยาใช่มั้ยล่ะ? นำผู้เชี่ยวชาญไปด้วย ทุกอย่างน่าจะราบรื่นมากขึ้นนะ
ลุง Dai:แล้วก็อีกอย่าง คนที่ฉันหามาคือผู้เชี่ยวชาญชั้นยอด ไม่ว่าจะเป็นหินอะไรก็ตาม แค่มองปราดเดียว เขาก็สามารถบอกได้อย่างแม่นยำ!
ลุง Dai:ถ้าจะให้ฉันพูดล่ะก็ บนโลกนี้คนที่มีความรู้เรื่องหินมากที่สุดน่ะ ก็ต้องเป็นเขานั่นแหละ! อุตส่าห์ได้เจอกับผู้เชี่ยวชาญระดับนี้ทั้งที ยังจะไม่รีบเชิญมาอีกเหรอ?
Paimon:ไม่หรอก ๆ คนที่มีความรู้เรื่องหินมากที่สุดในโลกน่ะ จะถูกคุณหาเจอได้ยังไง?
ลุง Dai:ทำไมจะไม่ได้ล่ะ?
Paimon:ไม่ได้แน่นอนอยู่แล้ว เพราะว่าคนที่มีความรู้เรื่องหินมากที่สุดน่ะ ก็คือเพื่อนของพวกเราต่างหากล่ะ!
Traveler:อย่าบอกนะว่า เธอหมายถึง...
Traveler:(ฉันมีเรื่องจะถามเขาพอดีเลย)
Paimon:เหอะ ๆ เหนือฟ้ายังมีฟ้า! คุณรออยู่ที่นี่ก่อนเถอะ พวกเราจะไปพาเขามาเดี๋ยวนี้แหละ!
Tian จอมคารมคมคาย:ครั้งที่แล้วพวกเราพูดถึง... ราชาแห่งหิน...
Paimon:อยู่นี่ไง! Zhongli!
Zhongli:อื๋อ?
Zhongli:พวกเธอนี่อารมณ์สุนทรีย์จังนะ มาฟังเรื่องเล่าเหมือนกันงั้นเหรอ?
Paimon:ม่ายช่ายยย พวกเรามาหาคุณต่างหากล่ะ! ตอนนี้คุณพอจะมีเวลามั้ย?
Zhongli:เวลาน่ะก็พอจะมีอยู่
Paimon:งานนี้ต้องการคนที่มีความเข้าใจเกี่ยวกับธรณีวิทยา และก็แร่ธาตุน่ะ
Zhongli:ธรณีวิทยาและก็แร่ธาตุ...
Paimon:ทั่วทั้งแผ่นดินนี้ ยังจะมีคนที่เข้าใจเรื่องพวกนี้มากกว่าคุณอีกงั้นเหรอ?
Paimon:คนที่ยื่นคำขอนั่นอ้างว่าเขาได้ตัวผู้เชี่ยวชาญ ที่มีความเข้าใจหินมากที่สุดในโลกนี้มา Paimon เลยอยากจะพิสูจน์ให้เขาได้เห็น ว่าคุณต่างหากล่ะ ที่เป็นคนที่เข้าใจเรื่องพวกนี้มากที่สุดในแผ่นดินนี้!
Zhongli:หัวใจแห่งการเปรียบเทียบที่ไม่เป็นธรรมอย่างไร้ขอบเขตนี้ มาจากไหนกันล่ะเนี่ย?
Paimon:ไม่ใช่การเปรียบเทียบที่ไม่เป็นธรรมนะ เป็นเพราะลุง Dai ไม่รู้จริงต่างหาก!
Paimon:Paimon ก็แค่... อยากจะชี้ทางสว่างให้เขาเท่านั้นเองงงง...
Zhongli:ฮ่าฮ่า ในเมื่อเป็นอย่างนี้ ฉันไปกับพวกเธอก็ได้
Paimon:จริงนะ?!
Zhongli:บอกไว้ก่อนนะ ถึงแม้ว่าฉันจะมีความรู้อยู่บ้าง แต่ฉันก็อาจจะไม่ใช่คนที่เก่งที่สุดในโลกก็ได้
Zhongli:ไม่มีขีดจำกัดในการเรียนรู้หรอกนะ มันเป็นเรื่องดีเสมอแหละที่จะเสาะหาความรู้เพิ่มเติม และที่ฉันไปด้วย อย่างแรกก็คือพวกเธอจะได้สบายใจ อย่างที่สองก็คือถ้ามีผู้เชี่ยวชาญจริง ๆ ฉันก็อยากที่จะแลกเปลี่ยนมุมมองและความรู้เหมือนกัน
Paimon:อืม... Paimon คิดว่า Zhongli ไม่จำเป็นต้องถ่อมตัวขนาดนั้นก็ได้
Paimon:ในเมื่อ Zhongli ตกลงแล้ว งั้นพวกเราก็ไปกันเถอะ กลับไปหาลุง Dai กัน!
ลุง Dai:คนที่เชี่ยวชาญเรื่องหินที่สุด... จะเป็นยังไงกันนะ?
Paimon:ลุง Dai พวกเรากลับมาแล้ว!
ลุง Dai:โอ้! ท่านนี้ก็คือเพื่อนของพวกเธองั้นรึ?
Paimon:ใช่แล้ว! สำหรับฉันแล้ว คุณคนนี้ต่างหากล่ะ ที่เป็นคนที่มีความรู้เกี่ยวกับแร่ธาตุและธรณีวิทยามากที่สุดในโลก
Zhongli:พูดเกินไปแล้ว ฉันก็พอจะรู้บ้างนิดหน่อยเท่านั้นเอง
ลุง Dai:เห้อ ถ้าเธอจะพูดแบบนี้ คนที่ฉันหามาน่ะก็ไม่มีทางแพ้ใครเหมือนกันล่ะนะ
ลุง Dai:ฉันก็อธิบายไม่ถูกเหมือนกัน เดี๋ยวพอเขามา พวกเธอก็จะรู้ได้เองแหละ!
???:เอ่อ... ใช่ที่นี่รึเปล่านะ?
ลุง Dai:อ๊ะ มาพอดีเลย! ขอแนะนำให้ทุกท่านรู้จักนะ นี่ก็คือ Kun Jun ผู้ช่วยที่ฉันหามา
ลุง Dai:Kun เอ๊ย ทั้งสองคนนี้ก็คือนักผจญภัยที่ฉันหามา เอ่อ ส่วนคุณคนนี้...
Kun Jun:อื๋อ...?
Zhongli:......
Traveler:เขาชื่อ Zhongli เป็นที่ปรึกษาของโถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng
ลุง Dai:คุณ Zhongli ที่ปรึกษาของโถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng... ฉันก็เคยได้ยินมาบ้าง เห็นว่าคุณมีความรู้กว้างขวาง และก็มีความสามารถที่เป็นเลิศ นึกไม่ถึงว่าวันนี้จะได้เจอตัวจริงอย่างนี้
Kun Jun:อื๋อ? คุ้นหน้าจังเลย... อืม หรือว่าเคยเจอที่โถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng กันนะ? แต่ฉันเองก็ไม่เคยไปที่โถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng นี่นาา...
Paimon:ลุง Dai ลุงจะไม่ลองดูหน่อยเหรอ? ดูว่าพวกเขาคนไหนเป็นผู้เชี่ยวชาญมากกว่ากันยังไงล่ะ!
Traveler:ที่แท้ก็จะให้มาวัดกันต่อหน้านี่เอง
ลุง Dai:อ๋า? นี่มัน... ฉัน ฉันก็ไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นยังไงเหมือนกัน...
Paimon:งั้นก็ลองคิดวิธีที่จะให้พวกเขาแข่งกันดูสิ ถ้าเกิดว่า Zhongli ชนะ ก็ให้เขาเป็นคนช่วย แต่ถ้าเกิดเขาแพ้... ไม่สิ เขาจะแพ้ได้ยังไงกันล่ะ!
Kun Jun:แข่งกัน? ได้เลย ๆ ฉันยินดี!
Zhongli:คุณคนนี้ดูน่าสนใจดีนี่นาา
Kun Jun:อ๊ะฮ่าฮ่า ตอนที่ฉันเห็นหน้าคุณ ฉันก็รู้ได้ทันทีว่าคุณต้องเป็นผู้เชี่ยวชาญแน่ ๆ แต่ว่าจะเก่งกว่าฉันรึเปล่า อันนี้ก็ไม่รู้สินะ...
Paimon:คน ๆ นี้พูดจาวางท่าใหญ่โตชะมัด!
Kun Jun:ก็แค่พูดตามความจริงล่ะน่าา ฮ่าฮ่าฮ่า... แล้วอีกอย่างนะ ก็มีแค่เรื่องพวกนี้เนี่ยแหละ ที่ฉันพอจะโม้ได้บ้าง
Zhongli:คุณ Kun Jun เป็นผู้ประเมินงั้นรึ?
Kun Jun:ไม่ใช่ ความจริงแล้ว... ความจริงแล้วฉันก็ลืมไปแล้วล่ะนะว่าฉันมาทำอะไรที่ท่าเรือ Liyue... อยู่มาวันนึงในตอนที่กำลังยืนอยู่ข้างถนน ก็ถูกลุง Dai เรียก
Kun Jun:ลุง Dai เห็นหินที่ฉันถือไว้ในมือ จากนั้นก็ถามฉันไม่กี่คำ และเขาก็ตื่นเต้นมากที่จะนัดฉันให้มาเจอกันที่นี่
Paimon:หาา? เรื่องแบบนี้ลืมกันได้ด้วยเหรอ?
ลุง Dai:ระหว่างทางที่ฉันกำลังมา Liyue น่ะ บังเอิญเห็นคน ๆ นี้กำลังทำอะไรสักอย่างกับก้อนหินอยู่ แล้วก็บ่นพึมพำอยู่คนเดียว ดูท่าทางแล้วน่าจะคุ้นเคยกับหินพวกนั้นเป็นอย่างดีเลยล่ะ
ลุง Dai:ด้วยความสงสัยฉันจึงได้ถามไป ใครจะไปรู้กันล่ะ ว่าเขาจะรู้ดีกว่าฉันที่เป็นหัวหน้าคนงานเหมืองซะอีก! ยังไงซะเขาก็ไม่มีอะไรจะทำอยู่แล้ว ให้มาช่วยฉันยังจะดีซะกว่า
Paimon:คน ๆ นี้ความจำไม่ค่อยดีล่ะมั้ง
Kun Jun:จะว่าความจำไม่ดีก็ไม่เชิง... แต่ว่าถ้าเป็นเรื่องเกี่ยวกับหินล่ะก็ ฉันช่วยได้อย่างแน่นอน
Kun Jun:คุณ Zhongli คุณคิดว่าหินก้อนนี้เป็นยังไงบ้าง?
Zhongli:อืม...
Zhongli:หินก้อนนี้มีผิวที่มันวาว รอยแตกเกิดจากการระเบิดของภูเขาไฟ ถ้าฉันเดาไม่ผิดล่ะก็ นี่คืออัญมณีหยาบของประเทศอื่น
Kun Jun:โอ้ววว! สายตาเฉียบแหลมจริง ๆ !
Zhongli:มันไม่ใช่อัญมณีหยาบธรรมดา เปลือกนอกที่บางและลายเส้นที่เป็นสีดำ... ฉันเดาว่ามันมีคริสตัลชั้นดีอยู่ข้างในนะ
Kun Jun:ไม่ผิดเลยแม้แต่น้อย หินก้อนนี้น่ะมาจากบริเวณโดยรอบของภูเขาไฟ ฉันซื้อมันในระหว่างที่กำลังเดินเล่นอยู่แถวตลาด ตอนนั้นคนขายคิดว่ามันเป็นแค่เศษของเหลือที่ไร้ประโยชน์ ไม่ได้รู้ถึงความสุดยอดของมันที่ซ่อนอยู่
Kun Jun:ความบริสุทธิ์และคุณภาพที่สูงนั้น ไม่เพียงพอที่จะเรียกว่าเป็นสมบัติ คริสตัลหายากที่คุณภาพสูงขึ้นไปอีกขั้นนึงน่ะ จะมีน้ำหรือทรายเป็นส่วนประกอบอยู่
Kun Jun:คริสตัลที่ซ่อนอยู่ภายใต้เปลือกหินชั้นนี้ ห่อหุ้มน้ำไว้ในขณะที่มันกำลังก่อตัว โดยน้ำที่ซ่อนอยู่ด้านล่างนั้น ราวกับพระจันทร์เต็มดวงท่ามกลางภูเขา ล่องลอยเป็นประกายอยู่เหนือท้องฟ้า ซึ่งถือว่าค่อนข้างหายากเลยทีเดียว
Paimon:ละเอียดขนาดนี้เชียว อย่างกับว่าเขาเห็นด้วยตาตัวเองเลยนะเนี่ย...
Paimon:ไม่ใช่ว่ากำลังหลอกพวกเราอยู่ใช่มั้ย? ยังไงซะ หินของคุณก้อนนี้ก็ยังไม่ถูกผ่าเลยนี่
Zhongli:ไม่หรอก ที่เขาพูดมาน่ะเป็นความจริงทั้งหมดนั่นแหละ
Zhongli:คริสตัลส่วนใหญ่เกิดในสภาพแวดล้อมที่มีอุณหภูมิสูง ซึ่งอุณหภูมิสูงกับน้ำนั้นเป็นสิ่งที่เข้ากันไม่ได้ จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมคริสตัลที่มีการสะสมของน้ำจึงเป็นที่ต้องการมาก แล้วคริสตัลชิ้นนี้ยังมีน้ำในทะเลสาบภูเขาผสมอยู่ นั่นยิ่งทำให้หายากขึ้นไปอีก
Paimon:ขนาด Zhongli ยังพูดแบบนี้... งั้นก็น่าจะเป็นเรื่องจริงล่ะนะ...
Kun Jun:คนที่มีสายตาที่เฉียบแหลมอย่างคุณ Zhongli เกิดมาฉันก็เพิ่งจะเคยได้พบเจอ! คุณรู้ได้ยังไงเหรอว่าข้างในมันเป็นแบบไหน?
Zhongli:ฉันได้เห็นมามาก ดังนั้นจึงพอมีประสบการณ์บ้างเป็นธรรมดา หวังว่าคุณจะไม่รังเกียจนะ ที่ฉันจะโอ้อวดบ้างนิดหน่อย คุณ Kun Jun
Kun Jun:ไม่เลย ๆ จะรังเกียจได้ยังไงกันล่ะ! ฉันว่าเราสองคนน่าจะเข้ากันได้ดีนะ ฉันล่ะอยากจะเป็นเพื่อนกับคนอย่างคุณจริง ๆ
Kun Jun:ลุง Dai พาคุณ Zhongli ไปด้วยกันเถอะ! เชื่อฉันเถอะว่าเขาเป็นผู้เชี่ยวชาญที่มีสายตาที่ยอดเยี่ยม ชีวิตนี้ลุงจะไม่มีวันได้พบกับคนแบบนี้ง่าย ๆ หรอกนะ
ลุง Dai:ก็ดีเหมือนกัน คนมากขึ้น ก็ยิ่งทำอะไรได้ง่ายยิ่งขึ้นล่ะนะ งั้นก็ขอให้ทุกคนตามฉันไปที่เหมือง Chasm กันเถอะ พวกคนงานที่หายไปในครั้งนี้ ยังไงก็ขอรบกวนพวกคุณให้ช่วยตามหาทีนะ
Localized evidence
บทแห่งอดีตกาล: ฉากที่ 2
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/911079898Zhongli
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/249479301หินพิศวง
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/1049711937Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/402020
2
LQ
1112308
UI_ChapterIcon_Zhongli
1112005
story
40
UI_QuestType_Chapter_2