บทเพลงของดวงจันทร์สุญตา: ฉากที่ 8
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json- JSON Pointer
/955387984
Story Chapters
Story evidence
Marionette:...ฉันเข้าใจรับสั่งของ Tsaritsa แล้ว
Marionette:แต่มันเกี่ยวอะไรกับที่ Tartaglia บอกว่า "เท่มาก" ด้วย? เขาชอบตัดสินคนอื่นจากมุมมองของตัวเองจริง ๆ คิดว่าฉันอยู่ระดับเดียวกับเขารึไง?
The Knave:ฉันกะแล้วเชียว ว่าเธอจะพูดแบบนี้
The Knave:ฝั่งเธอคืบหน้าไปถึงไหนแล้วล่ะ?
Marionette:ก็พอจะมีเบาะแสอยู่นะ Albedo นักเล่นแร่แปรธาตุคนนั้นให้ไอเดียบางอย่างกับฉัน
Marionette:จำข้อมูลที่ฉันขอให้เธอช่วยตรวจสอบได้มั้ย? สถาบัน Narzissenkreuz, Rene de Petrichor, Jakob Ingold
Marionette:ทฤษฎีและการทดลองของเขาถูก Alain Guillotin ดูถูกอย่างที่สุด แต่มันก็เป็นสิ่งที่ Alain ไม่สามารถเข้าใจได้ตลอดชีวิต ฉันได้นำเอาไอเดียบางส่วนของเขามาใช้
The Knave:Alain Guillotin เป็นเหมือนพ่อของเธอไม่ใช่เหรอ? แต่ Rene เป็นศัตรูตัวฉกาจของเขา แบบนี้จะดีเหรอ?
Marionette:อย่าว่าแต่เธอไม่มีศัตรูแบบนั้นเลย ถ้าสักวันหนึ่ง Lyney และคนอื่น ๆ ได้เรียนรู้สิ่งที่มีประโยชน์จากคนที่เธอเกลียดชังที่สุด เธอจะมองยังไง?
The Knave:นั่นก็ต้องเป็นเรื่องดีอยู่แล้ว แสดงว่าเด็ก ๆ ได้ก้าวข้ามฉันไปแล้ว และได้กลายเป็นผู้ที่เหนือชั้นกว่า
Marionette:...
Marionette:ใครจะรู้ว่า Alain Guillotin จะเป็นคนแบบนั้นรึเปล่า? แต่มันก็ไม่สำคัญแล้ว เขาตายไปแล้ว ฉันยังมีชีวิตอยู่ ทั้งหมดนี้ฉันจะเป็นคนตัดสินใจเอง
Marionette:ไม่ว่าจะยิ่งใหญ่แค่ไหน ตายแล้วก็คือตายแล้ว มีแต่คนที่ยังมีชีวิตอยู่เท่านั้น ที่จะตัดสินใจเรื่องต่อจากนี้ได้
Nefer:เฮ้ รีบออกมาเร็ว! พวกเขากลับมาแล้ว!
Marionette & The Knave:...!
Marionette:กลับมาแล้วเหรอ? หัวยังอยู่ใช่มั้ย? แขนขายังไม่หลุดใช่มั้ย?
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:ถามทั้ง ๆ ที่รู้คำตอบอยู่แล้ว ไม่ได้ทำให้เธอดูใจเย็นขึ้นหรอกนะ รู้มั้ย?
Marionette:ตลกน่า! ฉันไม่ใจเย็นตรงไหน?
Traveler:ทุกคน ฉันกลับมาแล้ว
Nefer:ปลอดภัยก็ดีแล้ว
The Knave:ดีใจจังที่เห็นเธอปลอดภัย
Traveler:ขอโทษที่ทำให้ทุกคนเป็นห่วงนะ
Marionette:เป็นห่วงงั้นเหรอ? ฮ่าฮ่าฮ่า! ล้อเล่นรึเปล่า? พวกเรา Fatui เป็นห่วงเธอเนี่ยนะ?
The Knave:ก็ห่วงจริง ๆ นั่นแหละ
Marionette:เฮ้!
The Knave:Traveler กับฉันเป็นเพื่อนกันอยู่แล้ว เธอเลือกเข้าร่วมในฐานะที่เธอชอบได้เลย เหมือนเข้าร่วมงานเลี้ยงน้ำชาไงล่ะ
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:หึ ตลกตายล่ะ
Flins:ตอนที่คุณ Albedo บอกว่าไม่ต้องการความช่วยเหลือเพิ่มเติม ฉันก็ตกใจมากเลยล่ะ
Albedo:อืม ระหว่างทางที่กลับมาเราก็คุยเรื่องนี้กัน ฉันไม่ค่อยพูดแบบนี้หรอก แต่ครั้งนี้ความมั่นใจของพวกเรามาจากคุณสมหมวก
Durin:สมหมวกบอกว่าเขามีวิธี ให้ฉันกับ Albedo คอยช่วยเหลือจากด้านนอก ส่วนเขาจะบุกเข้าไปในเขตแดนพลังงานคนเดียว... ต้องขอบคุณสมหมวกจริง ๆ ที่ช่วย Traveler ออกมาได้
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:รายละเอียดพวกนี้ไม่ต้องเล่าก็ได้
Flins:พลังและความสง่างามของคุณสมหมวก ช่างน่าเลื่อมใสจริง ๆ
Paimon:เขา/เธอกลับมาแล้วเหรอ? จริงเหรอ?
Traveler:Paimon!
Paimon:Traveler! ใช่เธอจริง ๆ ด้วย...
Traveler:ใช่ ฉันกลับมาแล้ว
Paimon:ฮือ... ดีจังเลย ฉันคิดถึงเธอมาก คิดถึงจริง ๆ นะ!
Lauma:ดีจังเลย ในที่สุด Paimon ก็วางใจได้สักที
Paimon:ดีจังที่เธอไม่เป็นไร! ฮือ ๆ ฉันกลัวแทบตายอยู่แล้ว ฝันร้ายทุกคืนเลย...
Jahoda:ฮ่า คนรุ่นฉันเนี่ย ชอบดูฉากเพื่อน ๆ กอดกันแล้วร้องไห้จ้าที่สุดเลย
Varka:ไม่ใช่แค่เธอหรอก ฉันอายุปูนนี้แล้วก็ชอบดูเหมือนกัน ถ้า Aino กับคุณ Ineffa ไม่ได้อยู่ช่วยงานที่ Natlan ตอนนี้พวกเธอคงจะน้ำตาคลอเหมือนกัน
Jahoda:เอ่อ... คุณลุง Ineffa น่าจะร้องไห้ไม่ได้นะ...
Varka:อืม นั่นสินะ... เอ๋? ตาเธอแดงหมดแล้วเนี่ย อยากให้ลูบหัวหน่อยมั้ย?
Jahoda:ไม่เอาหรอก เฮ้อ อย่าพูดเหมือนเป็นพ่อแก่ ๆ แบบนี้สิ!
Traveler:ทุกคน ขอโทษที่ทำให้ต้องเป็นห่วงนะ แต่ครั้งนี้ก็ไม่ได้กลับมามือเปล่านะ
Traveler:ต่อไปนี้ ฉันจะอธิบายถึงความสามารถของ Dottore ในตอนนี้ให้ฟัง รวมถึงความทะเยอทะยานของเขาด้วย
The Knave:ฟังดูแล้ว พลังของเทพธิดาจันทราทั้งสามนั้น ยิ่งใหญ่กว่าที่เราคิดไว้มาก ไม่แปลกเลยที่ Dottore จะคิดว่าตัวเองเทียบชั้น หรือถึงขั้นเหนือกว่าเทพเจ้า
Lauma:ช่างเป็นการลบหลู่อย่างที่สุด!
Flins:ระหว่างที่ทุกคนไม่อยู่ พวกเราเจออะไรเพิ่มเติมมาอีกนิดหน่อย ฉันว่าคุณ Sandrone เองก็คงมีอะไรอยากแชร์เหมือนกัน งั้นให้เธอเล่าไปพร้อมกันเลยดีกว่า
Sandrone อธิบายสถานการณ์ปัจจุบันของ Columbina แทน Nefer และ Flins พร้อมแบ่งปันข้อมูลต่าง ๆ ที่เธอสังเกต ค้นหา และคำนวณได้
Marionette:ใช่เลย Columbina คนที่ชอบก่อเรื่อง ชอบสร้างปัญหา ไม่มีทางจะพังทลายลงง่าย ๆ เหมือนเค้กที่ถูกทิ้งหรอกนะ!
The Knave:สิ่งที่ต้องทำต่อไปคือ หาวิธีพาเธอกลับมา
Albedo:เวลาที่ย้อนกลับ จุดหมายที่ไร้จุดสิ้นสุด... พื้นที่แบบนี้จะต้องถูกสร้างขึ้นมา เพื่อจุดประสงค์พิเศษบางอย่างแน่นอน อาจเกี่ยวกับพลังอำนาจอันทรงพลังมากมาย ในประวัติศาสตร์ของ Teyvat
Durin:คุณ Columbina จะเดินหน้าต่อไปเรื่อย ๆ ในเวลาที่ตรงข้ามกับพวกเรารึเปล่า? ฟังดูเหมือนกำลังเดินอยู่บนเส้นทางพิเศษเลยนะ
Durin:ช่วงเวลานั้น มันจะนำไปสู่ที่ไหนกันนะ? เส้นทางนั้นไม่มีจุดสิ้นสุดเลยเหรอ?
Flins:พวกเราก็เคยคิดเรื่องนี้เหมือนกัน เวลาไม่ควรจะเป็นอนันต์ในความหมายที่แท้จริง
Nicole:จุดสิ้นสุดน่ะ มีอยู่นะ
Paimon:คุณ Nicole! โผล่มานั่งข้าง ๆ แบบไม่ให้สุ้มให้เสียงอย่างงี้ได้ยังไงเนี่ย
Nicole:อืม ฉันก็เป็นแบบนี้มาตลอด ในงานเลี้ยงน้ำชาของแม่มด ฉันก็ปรากฏตัวแบบนี้เหมือนกัน เงียบเชียบ ลึกลับ และเต็มไปด้วยความน่าเชื่อถือ
Nicole:พวกเธอพูดถึงจุดสิ้นสุดของเวลา ใช่แล้ว โลกย่อมมีจุดสิ้นสุด และจุดสิ้นสุดของเวลา ก็คือช่วงเวลาที่ Teyvat ถือกำเนิดขึ้น
Nicole:แต่ว่า คุณ Columbina จะใช้เส้นทางนั้นเดินทางไปถึงไหน ก็ขึ้นอยู่กับว่า จุดเริ่มต้นของสายน้ำแห่งกาลเวลาที่ไหลย้อนกลับนี้ อยู่ที่ไหน
Lauma:แล้วเทพจันทรา... ดวงจันทร์ล่ะ? พวกนางมีจุดเริ่มต้นรึเปล่า?
Nicole:ทุกสรรพสิ่งล้วนมีจุดกำเนิดของตัวเอง
Nicole:ในยุคแรกเริ่ม บนท้องฟ้าไม่มีดวงจันทร์ ราชามังกร Nibelung ได้ทำให้ดวงจันทร์สามดวงลอยขึ้นสู่ท้องฟ้า และเทพธิดาจันทราก็ถือกำเนิดขึ้น
Nicole:เงาของดวงดาว ถือกำเนิดขึ้นเพื่อแทนที่ราชามังกร Nibelung ในการใช้อำนาจและปกครองโลก พวกนางคือส่วนขยายเจตจำนงของ Nibelung และเป็นตัวแทนของเกียรติยศของเขา
Nicole:หลังจากนั้น เทพธิดาจันทราทั้งสามก็หายไปอย่างเงียบงัน เหมือนตอนที่มาถึง ไม่มีใครรู้ว่าพวกนางไปที่ไหน
Damselette:(อย่างที่คิดไว้เลย... ไม่มีประตูที่จะนำไปสู่โลกความเป็นจริงปรากฏขึ้นอีกแล้ว...)
Damselette:(แต่ถ้าไม่มีความจริงเป็นเครื่องสะท้อน ฉันจะรู้ได้ยังไงล่ะ ว่าตัวเองกำลังเดินไปในทางที่ถูกต้อง...)
Damselette:(ฉันจะยืนยันได้ยังไง ว่าเดินมานานแค่ไหนแล้ว...)
Damselette:(ยิ่งเดินไปข้างหน้า มิตินี้ก็ยิ่งดูไม่เสถียรขึ้นเรื่อย ๆ บางครั้งยังมีพลังที่คล้ายกับ Abyss ปรากฏขึ้นด้วย...)
Damselette:(บางทีมันก็โผล่มาแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย... ต้องระวังเอาไว้เสมอ...)
"ผู้ล่าจันทรา":หืม? เธอคือ... "เทพจันทรา" คนนั้นสินะ? แต่... ทำไม?
Damselette:...
"ผู้ล่าจันทรา":ไม่ต้องทำแบบนั้นหรอก... ฉันไม่อยากเข้าไปพัวพันกับการต่อสู้อะไรอีกแล้ว
Damselette:คำพูดของนายเชื่อได้ยากจริง ๆ
"ผู้ล่าจันทรา":ฮ่าฮ่า... ใช่... แม้แต่ตัวฉันเองก็ยังแทบไม่อยากจะเชื่อเลย
"ผู้ล่าจันทรา":ใช้พลังของฉันเพื่อต่อกรกับตัวฉันเอง... พวกเธอใช้กลยุทธ์ที่แยบยลจริง ๆ
"ผู้ล่าจันทรา":ในช่วงเวลาสุดท้ายก่อนที่จะเข้าสู่มิติแห่งนี้ ฉันได้พบกับเพื่อนเก่าคนหนึ่ง
Damselette:คุณ Dainsleif
"ผู้ล่าจันทรา":ใช่ เขาเป็นเพื่อนเก่าที่ไม่ได้พบกันมานานมากแล้ว...
"ผู้ล่าจันทรา":ความเกลียดชัง... ความเสียใจ... ความโกรธ... ในตอนนั้นความรู้สึกพวกนี้ปะทุอยู่เต็มอกของฉัน
"ผู้ล่าจันทรา":ฉันสาปแช่ง กลืนกิน ฉีกทึ้งทุกสิ่งที่นี่ ฉันอยากจะออกไป เพื่อ "แก้แค้น" ต่อไป...
"ผู้ล่าจันทรา":แต่มันก็ไร้ประโยชน์ ที่นี่ไม่มีทางออกเลยด้วยซ้ำ
Damselette:...
"ผู้ล่าจันทรา":นี่เป็นครั้งที่สองแล้วที่ฉันเข้ามาในมิติแห่งนี้ ฉันไม่มีความทรงจำเกี่ยวกับครั้งแรก เพราะฉันถูกฉีกเป็นชิ้น ๆ ในทันทีที่เข้ามา
"ผู้ล่าจันทรา":แต่ครั้งนี้ เพราะร่างนี้เคยเผชิญกับ Nod-Krai และแรงจันทราผันมามากมาย... ฉันถึงได้รอดชีวิตมาได้
Damselette:พลังของ Abyss พวกนี้ เป็นฝีมือของนายรึเปล่า?
"ผู้ล่าจันทรา":มีแค่บางส่วนเท่านั้นที่เป็นของฉัน ส่วนที่พยายามจะทำลายทุกอย่างตอนที่เพิ่งเข้ามา
"ผู้ล่าจันทรา":มิติแห่งนี้มีพลังของ Abyss อยู่บางส่วน พวกมันเหมือนงูพิษที่อยู่ใต้แสงแดดจ้า พยายามเข้ามาในเงามืดของฉันที่เป็นพวกเดียวกัน
Damselette:แต่นาย... ปฏิเสธพวกมันเหรอ?
"ผู้ล่าจันทรา":ใช่แล้ว เพราะหลังจากนั้น จู่ ๆ โลกก็เงียบไป
Damselette:นายหมายถึง...
"ผู้ล่าจันทรา":เสียงในหัวของฉันหายไปแล้ว
"ผู้ล่าจันทรา":จากนั้น ฉันก็ได้เห็นเธอคนนั้น...
Damselette:เธอคนนั้น?
"ผู้ล่าจันทรา":Tholindis... คนรักในอดีต... ของฉัน
Damselette:(Nefer เคยบอกว่า เห็น Tholindis กระโดดลงไปในเงาสะท้อนดวงจันทร์ จากในชิ้นส่วนความทรงจำ...)
"ผู้ล่าจันทรา":ถ้าจะพูดให้ถูก มันเป็นแค่เงาที่เธอทิ้งไว้น่ะ ส่วนตัวตนที่แท้จริงของเธอ คงสลายไปในมิติแห่งนี้นานแล้ว เธอก็แค่ชาว Khaenri'ah ธรรมดา ๆ คนหนึ่งเท่านั้น...
"ผู้ล่าจันทรา":แล้วทำไมเธอถึงมาที่นี่ล่ะ? เธอก็รู้ไม่ใช่เหรอว่าการเข้ามาที่นี่ เท่ากับเดินเข้าสู่ความตาย?
Damselette:...ถ้าฉันไม่ทำแบบนี้ เพื่อน ๆ ก็จะต้องเผชิญกับอันตรายที่ใหญ่กว่านี้
"ผู้ล่าจันทรา":หืม? อ้า... เข้าใจแล้วล่ะ เป็นพลังของ "เทพจันทรา" ที่อยู่ในตัวเธอนี่เอง
Damselette:...เอ๋?
"ผู้ล่าจันทรา":สงสัยว่าฉันรู้ได้ไงสินะ?
"ผู้ล่าจันทรา":เพราะคนที่ทำให้ฉันฟื้นคืนชีพบอกไว้แบบนั้น ฉันได้ยินความโลภที่กระหายอำนาจในน้ำเสียงของเขา
Damselette:นายหมายถึง... Dottore เหรอ?
"ผู้ล่าจันทรา":Dottore... นั่นคือชื่อของเขาเหรอ?
"ผู้ล่าจันทรา":เขาได้เก็บรวบรวม "ชิ้นส่วน" ร่างกายของฉันไว้เป็นจำนวนมาก มาตั้งนานมาแล้ว เพียงเพื่อที่จะชุบชีวิตฉันขึ้นมาในเวลาที่เขาต้องการ
"ผู้ล่าจันทรา":ฉันไม่ได้สนใจงานวิจัยของเขา แต่ตอนนั้นฉันที่ยังถูก Abyss กัดกร่อนอยู่ ฉันกับเขากลับมีเป้าหมายร่วมกันอยู่สองอย่าง คือการไล่ล่าดวงจันทร์ และการทวงคืนพลังของตัวเอง
Damselette:(นี่คือสาเหตุที่ Nod-Krai และการล่าอันบ้าคลั่ง เริ่มปรากฏขึ้นอย่างกะทันหัน... Dottore คงจับจังหวะที่ฉันอ่อนแอหลังจากออกจาก Fatui...)
"ผู้ล่าจันทรา":...
"ผู้ล่าจันทรา":เทพจันทรา ฉันอยากให้เธอช่วยฉันหน่อย
Damselette:...อะไรนะ?
"ผู้ล่าจันทรา":ฉันรู้ ในฐานะคนที่เคยพยายามจะฆ่าเธอ คำขอนี้มันออกจะเกินไปหน่อย ถ้าเธอจะปฏิเสธฉันก็ไม่ว่าอะไรหรอกนะ
"ผู้ล่าจันทรา":แต่ตอนนี้ฉันไม่มีความปรารถนาอื่น นอกจากสิ่งนี้แล้ว
Damselette:...
Damselette:ให้ช่วยอะไรเหรอ?
"ผู้ล่าจันทรา":ช่วยฝากข้อความถึง Tholindis หน่อยได้มั้ย?
Damselette:Tholindis? แต่ว่า...
"ผู้ล่าจันทรา":ใช่ เธอตายไปแล้ว แต่อย่างที่ฉันบอก ฉันเห็นเงามายาที่เธอทิ้งไว้
"ผู้ล่าจันทรา":ฉันรู้สึกได้... วิญญาณส่วนหนึ่งของเธอยังอยู่ที่นี่... ที่ที่ไกลออกไปข้างหน้านั่น...
Damselette:ทำไมไม่ไปคุยกับเธอเองล่ะ?
"ผู้ล่าจันทรา":ไม่ ฉันไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร แต่ฉันไม่สามารถไปไหนมาไหน ในมิติแห่งนี้อย่างอิสระได้เหมือนกับเธอ
"ผู้ล่าจันทรา":สิ่งที่ฉันมองเห็นได้ มีแค่เงาของ Tholindis ที่จากไป เหมือนกับครั้งสุดท้ายที่ฉันได้พบเธอ...
"ผู้ล่าจันทรา":เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน ฉันจะกำจัดสิ่งกีดขวางที่ Abyss สร้างขึ้นพวกนี้ให้เธอเอง
"ผู้ล่าจันทรา":...ไม่สิ ต่อให้เธอจะปฏิเสธ ฉันก็จะกำจัดสิ่งที่ขัดขวางพวกนี้ให้เธออยู่ดี ฉัน... คิดว่าฉันควรทำแบบนี้นะ
Damselette:...ทำไมล่ะ?
"ผู้ล่าจันทรา":นั่นสิ "ทำไมกัน" ช่วงนี้ฉันก็ถามคำถามนี้กับตัวเองอยู่ตลอดเหมือนกัน ว่าทำไมฉันต้องทำแบบนี้ด้วย?
"ผู้ล่าจันทรา":ฉันเบื่อตัวเองที่เป็นแบบนี้ ทั้งถูกคนอื่นหลอกใช้ และไปหลอกใช้คนอื่น รวมถึงทำร้ายคนอื่นอีก
"ผู้ล่าจันทรา":บางทีฉันอาจจะเหนื่อยมาตั้งนานแล้ว แต่แค่ไม่ยอมรับมัน ฉันถึงได้กลายมาเป็นแบบนี้
Damselette:...
Damselette:นายจะพูดอะไรกับเธอเหรอ?
"ผู้ล่าจันทรา":ทุกอย่าง ทั้งอดีตของฉัน ความผิดพลาดของฉัน และทุกสิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากที่เราแยกจากกัน...
Damselette:พูดให้สั้นลงหน่อยได้มั้ย?
"ผู้ล่าจันทรา":ฮ่าฮ่า... พูดเฉพาะเรื่องที่เธอคิดว่าสำคัญก็แล้วกัน
Damselette:ให้พูดเรื่องที่นายไล่ล่าพวกเราด้วยมั้ย?
"ผู้ล่าจันทรา":ถ้าเธออยากจะพูดล่ะก็
"ผู้ล่าจันทรา":...ความรักควรจะจริงใจต่อกัน แต่ความรักของฉันกับเขา มันเกิดจากคำโกหก
"ผู้ล่าจันทรา":ในอดีต พวกเราต่างก็ปิดบังกันและกันมามากเกินไป ฉันใช้ชีวิตอยู่ในเงามืดมาทั้งชีวิต ไม่อยากปิดบังอะไรอีกต่อไปแล้ว
Damselette:ฉันจะลองดูนะ
"ผู้ล่าจันทรา":...
"ผู้ล่าจันทรา":เอาล่ะ พลังของ Abyss พวกนั้นจะไม่ขวางทางเธออีกต่อไปแล้ว
Damselette:...
Damselette:ฉันคิดว่า ถึงคุณ Dainsleif จะต้องต่อสู้กับนาย แต่เขาก็ยังคิดว่านายเป็นเพื่อนของเขานะ
"ผู้ล่าจันทรา":...Dain เหรอ?
Damselette:เขาบอกว่านายทรยศเขา แต่เขาก็รู้สึกผิดที่ไม่เคยเข้าใจความเจ็บปวด และความลำบากของนายได้เลย
"ผู้ล่าจันทรา":...
"ผู้ล่าจันทรา":ทำไมถึงมาบอกเรื่องนี้กับฉันล่ะ?
Damselette:ถ้าเขารู้ว่ามีคนสามารถส่งข้อความให้นายได้ ฉันว่าเขาคงจะพูดแบบนี้แหละ
"ผู้ล่าจันทรา":...ขอบใจนะ
"ผู้ล่าจันทรา":แม้จะฟังดูแปลกที่ฉันจะพูดแบบนี้ แต่... อย่าตายนะ เทพจันทรา ฉันมองออกว่าเธออยากกลับไป
Damselette:...
???:...
Damselette:...!
Damselette:(นั่นคือ... Tholindis รึเปล่านะ? เธออยู่ห่างจาก Rerir ไปไม่ไกล แต่ทั้งสองคนกลับไม่อาจพบกันได้)
Damselette:...สวัสดี คุณ Tholindis
Tholindis:คุณเป็นใคร? ทำไมถึงรู้จักชื่อของฉัน? ที่นี่ไม่เคยมีใครปรากฏตัวมาก่อนเลย...
Damselette:เรียกฉันว่า Columbina ก็ได้ ฉันรับปากกับ Rerir ไว้ ว่าจะช่วยส่งข้อความถึงคุณน่ะ
Tholindis:Rerir? คุณหมายถึง Rerir เหรอ? เขา... เขาเป็นยังไงบ้าง?
Damselette:เขาก็ดีขึ้นกว่าเมื่อไม่นานนี้นะ
Tholindis:จริงเหรอ... ฟังดูเหมือนเขาผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบากมามากเลยนะ
Damselette:แต่เขาก็ทำให้ผู้คนมากมาย ต้องเผชิญกับช่วงเวลาที่ยากลำบากเหมือนกัน บางคนถึงขั้น "ผ่านพ้น" ไปไม่ได้ด้วยซ้ำ
Damselette:...ฉันไม่ได้พูดถึงแค่ชาวจันทราแดงเท่านั้นนะ
Tholindis:...
Tholindis:แย่กว่าตอนนั้นอีกใช่มั้ย? คุณ Columbina เล่าให้ฉันฟังหน่อยได้มั้ยว่าเกิดอะไรขึ้น?
Damselette:แน่ใจนะว่าอยากรู้?
Tholindis:อืม... ในเมื่อมีโอกาสที่จะได้รู้ "ความจริง" ยังไงฉันก็ควรจะเผชิญหน้ากับมันโดยตรง
Damselette:ความกล้าหาญของคุณน่าชื่นชมมากนะ แต่เวลาของเรามีจำกัด ฉันอยู่ที่นี่นานไม่ได้...
Damselette:...ในใจของ Rerir ยังมีเชื้อไฟแห่งความแค้น เขาถูกใช้เป็นเครื่องมือซ้ำแล้วซ้ำเล่า และทั้งหมดนี้ก็เพราะเขาอยากเจอเธออีกครั้ง
Damselette:สุดท้าย เขาก็รู้สึกเสียใจกับความผิดพลาดของตัวเอง และอยากจะขอโทษสำหรับเรื่องราวในอดีตที่เขาปิดบังไว้...
Damselette:เขาไม่ได้พูดอะไรที่ต้องการจะบอกกับคุณโดยเฉพาะ
Damselette:แต่ฉันคิดว่า เขาคงอยากจะบอกว่าเขาคิดถึงคุณมาตลอด และคุณคือเหตุผลที่ทำให้เขายังคงมุ่งมั่นต่อไป
Tholindis:...
Tholindis:ขอโทษนะ คุณ Columbina ฉันรู้สึกเสียใจมาก จนไม่รู้จะแสดงความรู้สึกออกมายังไงดี...
Damselette:ไม่เป็นไร ฉันเข้าใจ
Damselette:ในเมื่อได้บอกคุณแล้ว งั้นฉันก็...
Tholindis:รอเดี๋ยวก่อน คุณ Columbina!
Damselette:หืม?
Tholindis:เวลาในมิติแห่งนี้ไหลย้อนกลับ เส้นทางข้างหน้า มีแต่ "อดีต" ที่ห่างไกลออกไปเท่านั้น
Damselette:ฉันเข้าใจแล้ว ฉันกำลังจะไปให้ถึงจุดสิ้นสุดของที่นั่น
Tholindis:ถ้าไม่มีแก่นจันทรา... ถ้าไม่มีพลังของจันทราทั้งสาม จะคงจะเข้ามายังมิติแห่งนี้ไม่ได้ หมายความว่าคุณ... คุณคือ... เทพจันทราองค์หนึ่งใช่มั้ย?
Damselette:จะว่าอย่างนั้นก็ได้
Tholindis:...แบบนี้นี่เอง
Tholindis:ฉันมักจะคิดอยู่ตลอดว่า ถ้าชีวิตคือการเดินทางด้วยรถไฟที่มีจุดหมายปลายทาง แล้วทำไมฉันถึงยังไปไม่ถึงที่หมายสักที? ที่จริงแล้วฉันกำลังมุ่งหน้าไปที่ไหนกันแน่?
Tholindis:ไม่ใช่แค่ฉัน แต่มิติที่เหมือนจะคงอยู่ชั่วนิรันดร์แห่งนี้ มิติที่เต็มไปด้วยปริศนาซึ่งไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหน... สุดท้ายแล้วมันจะไปที่ไหนกัน?
Tholindis:...ตลกดีนะ ยังไม่ทันได้หาคำตอบอะไรเลย ฉันก็กระโดดเข้ามาแล้ว และ... ในทันทีที่เข้ามา ร่างกายก็ถูกกระแสพลังฉีกออกเป็นชิ้น ๆ เหลือไว้แค่วิญญาณ
Tholindis:พอนึกย้อนกลับไป ตอนนั้นฉันรู้สึกหวาดกลัวขึ้นมากะทันหัน แถมยังกลัวมากด้วย บางที... ฉันเองก็อาจถูกมนต์สะกดบางอย่าง และกลายเป็นหนึ่งในเบี้ยที่ Abyss ใช้ควบคุม Rerir
Tholindis:ฉัน... เคยเป็นนักวิจัยของสถาบันลับแห่ง Khaenri'ah ผู้รับผิดชอบการวิจัยแก่นจันทราสีรุ้ง จากการทดลองหลากหลายวิธี ฉันได้ข้อสรุปว่า เวลาในที่แห่งนี้กำลังไหลย้อนกลับไปเรื่อย ๆ
Tholindis:Rerir เป็นราษฎรของราชา Vinster เขามักจะรู้สึกลำบากใจเพราะฉันเสมอ
Tholindis:ฉันหวังว่าเขาจะหลุดพ้นจากความโชคร้ายเหล่านั้น... ฉันหวังว่าเขาจะมีความสุข ฉันเลยอยากใช้ที่นี่ย้อนกลับไปยังอดีต
Tholindis:ตอนนั้นฉันคิดว่า ถ้าได้ย้อนกลับไปในวันที่ราชา Vinster พบกับองค์หญิง/องค์ชายก็คงจะดี
Tholindis:ความสามารถของเขาผู้นั้น เป็นสาเหตุที่ทำให้ฝ่าบาทศึกษาค้นคว้า และใช้พลัง Abyss เกินขีดจำกัด ความสิ้นหวังทั้งหมดของพวกเรา เริ่มต้นจากตรงนั้น... ฉันตั้งใจจะขัดขวางไม่ให้ฝ่าบาทได้พบกับเธอ/เขา
Tholindis:แม้จะไม่สามารถสังหารราชา Vinster ได้ อย่างน้อยก็ต้องทำให้ทุกอย่างของ Rerir กลับเข้าสู่เส้นทางที่ถูกต้อง... ดังนั้น ฉันจึงอยากย้อนเวลากลับไป เพื่อฆ่าคนที่นำมาซึ่งความเป็นไปได้
Tholindis:นั่นคงเป็นความคิดที่มืดบอด และ Abyss อาจเป็นตัวขยายความปรารถนาอันต่ำช้าในใจมนุษย์... ส่วนฉันกลับไร้เดียงสาเกินไป ที่คิดจะเปลี่ยนแปลงทุกสิ่ง
Tholindis:แต่ความสามารถของฉันมีจำกัดเหลือเกิน... มันเล็กน้อยยิ่งกว่าเม็ดฝุ่นซะอีก ฉันถึงขั้นไม่สามารถมาถึงที่นี่ในสภาพที่เรียกว่า "มีชีวิต" จริง ๆ
Tholindis:สภาพแบบฉัน คงเป็นไปไม่ได้เลยที่จะออกไปจากที่นี่ แต่คุณไม่เหมือนกัน ฉันอยากจะช่วยคุณ ถือซะว่าเป็นการตอบแทนก็แล้วกัน
Damselette:หมายความว่า...
Tholindis:คุณสังเกตเห็นพลังสีทองที่อยู่ที่นี่บ้างมั้ย?
Tholindis:และพลังสีทองพวกนี้ จากการศึกษาข้อมูลและการสังเกตการณ์ที่นี่ ฉันคิดว่ามันจะช่วยพาคุณไปข้างหน้าได้เร็วขึ้น
Tholindis:ฉันอยากจะสรุปให้คุณฟังคร่าว ๆ ก่อน รวมถึงวิธีที่ควบคุมรูปแบบการปรากฏของพลังนี้ด้วย
Tholindis:คุณอาจจะ... ไม่สิ คุณต้องเปลี่ยนแปลงอดีตได้แน่นอน
Tholindis:อีกอย่าง ฉันก็สงสัยมาตลอดว่า จุดสิ้นสุดของที่แห่งนี้อยู่ที่ไหน
Tholindis:ข้อมูลที่ฉันได้อ่านมามีจำกัด แต่ในบรรดาตำนานเกี่ยวกับดวงจันทร์ ที่เก่าแก่ที่สุดคงเป็นเรื่องของราชามังกร Nibelung...
Tholindis:ตำนานพวกนั้นจะจริงหรือเท็จ ฉันไม่มีโอกาสได้พิสูจน์แล้ว แต่ถ้ามันเป็นเรื่องจริง คุณก็อาจจะเดินทางไปถึงยุคสมัยนั้นได้
Damselette:ฉันเข้าใจแล้วล่ะ คุณ Tholindis ขอบคุณนะ
Tholindis:ฉันต่างหากที่ต้องขอบคุณ ถ้าไม่มีใครเข้ามาในดินแดนแห่งความเงียบงันนิรันดร์นี้ ผลลัพธ์ที่วิญญาณดวงนี้เฝ้าสังเกตมา จะมีประโยชน์อะไร? คุณต่างหากที่มอบความหมายให้กับพวกมัน
Tholindis:เรื่องของ Rerir... ฉันรู้สึกเสียใจจริง ๆ
Damselette:นี่ไม่ใช่ความผิดของคุณหรอก
Tholindis:ไม่หรอก เพราะเรากลัวว่าอีกฝ่ายจะโชคร้าย เลยไม่มีใครกล้าพูดความจริงออกมา... สุดท้ายแล้ว ความไม่จริงใจนั้น กลับกลายมาเป็นชะตากรรมของพวกเรา
Tholindis:เรื่องนั้นช่างมันเถอะ คุณ Columbina ขอให้เส้นทางข้างหน้าของคุณราบรื่นนะ
Tholindis:และหวังว่าโลกในความเป็นจริง จะไม่ต้องเผชิญกับความเจ็บปวดเช่นนี้อีกต่อไป
Tholindis:Rerir... นายอยู่ที่นั่นใช่มั้ย?
Tholindis:ฉันไม่มีโอกาสได้เห็นนายในอนาคต พวกเราคงจะถูกขังอยู่ในกรงขังแห่งมิติเวลานี้ไปตลอดกาล
Tholindis:แต่ขอให้นายมองย้อนกลับไปในอดีต แล้ว... นั่งอยู่ตรงนี้สักพักนะ
Tholindis:พวกเรามาหาที่นั่งด้วยกัน เหมือนตอนที่เราเจอกันครั้งแรกนะ
Damselette:...
Damselette:(ไม่รู้ว่า... เดินมานานแค่ไหนแล้ว... ยังไม่ถึงจุดสิ้นสุดอีกเหรอ?)
Damselette:(จะมีจุดสิ้นสุดจริง ๆ เหรอ...)
Damselette:สติของฉัน... เริ่มพร่าเลือนแล้ว...
Damselette:...!
Damselette:...เอ๋?
???:...เป็นอะไรมั้ย? สาวน้อย
???:เธอ... หรือว่ามาจากอนาคตอันไกลโพ้นเหรอ?
Paimon:ดวงจันทร์ที่หายไป... ทำไมกันนะ? ในเมื่อถือกำเนิดขึ้นมาแล้ว ทำไมถึงหายไปได้ง่าย ๆ อย่างงี้ล่ะ?
Nefer:อาจเป็นเพราะโลกใบนี้กว้างใหญ่เกินไป ไม่ว่าจะเป็นสิ่งมีชีวิตใด ก็เป็นเพียงช่วงเวลาสั้น ๆ สำหรับโลกใบนี้เท่านั้น
Lauma:จากเรื่องราวของคุณ Nicole เทพจันทราน่าจะสิ้นชีพในช่วงสงครามไฟมรณะ ดวงจันทร์บนท้องฟ้าแตกสลาย จนเหลือเพียงจันทราน้ำค้างแข็ง และหลังจากนั้นก็มีเทพจันทราองค์ใหม่ ถือกำเนิดขึ้นจากที่นั่น
Jahoda:แต่ทุกคนไม่รู้สึกแปลก ๆ บ้างเหรอ? ในเรื่องเล่าบอกว่า เทพจันทราถือกำเนิดบนดวงจันทร์ แต่ Columbina กลับถือกำเนิดบนโลกนี่นา
Paimon:เอ๊ะ? พอพูดแบบนี้ก็ไม่เหมือนกันจริงด้วย
Traveler:(ทำไมสถานที่เกิดถึงต่างกันล่ะ? หรือว่าเทพจันทราทั้งสองรุ่น จะมีความแตกต่างกันรึเปล่า?)
Nefer:อีกอย่าง ทุกคนยังจำได้มั้ย? เมื่อกี้ Sandrone บอกว่า เทคนิคของเธอตรวจพบดวงจันทร์สี่ดวง หรือพูดอีกอย่างก็คือ... แก่นจันทราสี่ชิ้น
Varka:ผลลัพธ์ของ "สี่" จะเป็นจริงก็ต่อเมื่อ แก่นจันทราถูกตรวจพบ และระบุว่าเป็นดวงจันทร์เท่านั้น
Varka:พูดอีกอย่างก็คือ ถ้าไม่มีข้อมูลอื่น ๆ เราก็ใช้สิ่งนี้ตัดสินสถานะของคุณ Columbina ไม่ได้
Marionette:ใช่แล้ว ตอนนี้เราไม่มีทางรู้ได้เลยว่า Columbina ยังมีชีวิตอยู่รึเปล่า... เธอคงต้องพึ่งตัวเองเท่านั้น
Paimon:แต่อย่างน้อยเธอก็กำลังพยายามกลับมาอยู่นะ!
Marionette:ใช่แล้ว Columbina เป็นคนที่เข้มแข็งมาก เธอจะไม่ยอมแพ้ง่าย ๆ แน่นอน เราต้องเชื่อมั่นในตัวเธอ และเราก็ต้องการพลังของเธอด้วย
Marionette:ดูเหมือนว่าตอนนี้ การเผชิญหน้ากับ Dottore โดยตรงจะไม่มีทางชนะได้เลย ฉันไม่อยากสรุปแบบนี้จริง ๆ... แต่ระดับของพลังมันห่างกันเกินไป
Marionette:เจ้าสารเลว Dottore นั่น สักวันต้องมากลืนกินที่นี่แน่... เราต้องรีบหาคน หรือวิธีที่จะรับมือกับเขา ก่อนที่เขาจะทำอะไรที่เลวร้ายกว่านี้
Marionette:ฟังนะ ต่อให้ไม่พูดถึงเรื่องมิตรภาพหรือความสามัคคี แต่ก็มีแค่ "เทพจันทรา" ตัวจริงเท่านั้น ที่จะกำราบเทพจอมปลอมนั่นได้
Marionette:ถึงแม้ตอนนั้น Columbina จะต้านทานการโจมตีของ Dottore ไม่ได้... แต่ฉันก็คิดไม่ออกจริง ๆ ว่าจะมีวิธีไหนอีก
Varka:อีกอย่าง ถึงเธอจะรับมือกับ Dottore ไม่ได้ ก็ไม่ได้หมายความว่า เราจะไม่ช่วยเธอ
Lauma:ใช่แล้ว อย่าห่วงเลยนะ คุณ Sandrone ในกลุ่มพวกเรา ไม่มีใครลังเลเรื่องนี้หรอก
Nefer:การกอบกู้โชคชะตาของโลก และการช่วยเพื่อนพ้อง ทั้งสองอย่างนี้ ที่จริงแล้วเป็นตัวเลือกที่ดำเนินไปควบคู่กัน โดยไม่มีความเกี่ยวข้องเชิงเหตุและผล
Marionette:เพื่อนพ้อง... สำหรับทุกคนแล้ว เธอไม่ได้เป็นแค่เทพจันทรา แต่เป็นเพื่อนด้วยใช่มั้ย?
Flins:แน่นอนอยู่แล้ว
Paimon:แน่นอน! ไม่ใช่แค่ Columbina หรอกนะ เธอก็เป็นเพื่อนของพวกเราด้วย
Marionette:เรื่องนั้นไม่ต้องพูดมากหรอกน่า ตั้งแต่ตอนที่ฉันวิ่งถือข้อมูลมาที่นี่ ฉันก็ไม่ได้คิดว่าตัวเองเป็นคนนอกแล้ว ในเมื่อ Arlecchino ยังปรับตัวเข้ากับคนอื่นได้ ฉันก็ต้องทำได้เหมือนกัน
Marionette:ส่วนเรื่องที่ว่า ต้องทำยังไง Columbina ถึงจะกลับมาได้... เรื่องนี้ฉันพยายามอย่างหนักมาตลอด แต่ฉันยังรู้สึกว่า มีบางอย่างเกี่ยวกับดวงจันทร์ที่ยังไม่เข้าใจอยู่
Marionette:ถ้าฉันสามารถคำนวณต่อไปได้ อาจจะมีความก้าวหน้าบางอย่าง แต่ตอนนี้ปัญหาคือ พลังประมวลผลไม่เพียงพอ
Paimon:พลังประมวลผล? หมายถึงพลังงานที่เธอต้องใช้ในการคำนวณเหรอ?
Marionette:ไม่ใช่พลังงานหรอก แต่เป็นความสามารถในการประมวลผลข้อมูลโดยรวม หลังจากที่ฉันนำเข้าข้อมูลมากมาย เนื่องจากเนื้อหามีปริมาณมากและซับซ้อนเกินไป ทำให้ไม่สามารถดำเนินต่อไปได้
The Knave:เป็นปัญหาที่ยุ่งยากจริง ๆ
Marionette:Rene de Petrichor แห่งสมาคม Narzissenkreuz เคยทำนายโชคชะตาของโลกไว้ ฉันไม่รู้ว่าเขาใช้วิธีอะไร บางทีอาจจะใช้พลังของทะเลบรรพกาลก็ได้
Marionette:ทฤษฎีทางเทคนิคของเขา มันต่างกันกับเทคนิคที่ฉันใช้อยู่ในตอนนี้มากเลย เพราะงั้นทะเลบรรพกาลถึงไม่มีประโยชน์กับฉัน อีกอย่างพวกเราก็ออกจาก Nod-Krai ไม่ได้ด้วย
Marionette:โธ่ ยุ่งยากชะมัด! ถ้ารู้ว่าจะมีข้อจำกัดทางเทคนิคแบบนี้... ก็ไม่ได้อยู่ดี สำนักงานออกแบบการทดลองก็ถูกกลืนไปแล้ว เจ้าบ้า Dottore นี่ ไม่เหลือทางเลือกให้ฉันเลยสักอย่าง!
Paimon:แล้วจะทำยังไงดีล่ะ? หรือว่า... หรือว่าพักสักหน่อยแล้วกินอะไรกันก่อนดีมั้ย บางทีอีกสักพักอาจจะคิดอะไรออกก็ได้นะ
Marionette:เฮ้อ เธอนี่ไม่เข้าใจอะไรเลย ข้อมูลที่เทคนิคนี้กำลังชี้นำอยู่ เปรียบเสมือนกับอนาคตของทั้งโลกเลยนะ
Marionette:ต้องใช้พลังการคำนวณมากแค่ไหน ถึงจะคำนวณอนาคตของโลกได้? นี่ไม่ใช่แค่การหาคำทำนายคลุมเครือไม่กี่ประโยค แต่เป็นการหาผลลัพธ์ที่แม่นยำต่างหาก! ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะใช้อะไรมาจัดการดี
Marionette:...อะแฮ่ม การทำลายบรรยากาศ ไม่ใช่สิ่งที่สุภาพสตรีควรจะทำ เอาเป็นว่า หยุดพูดเรื่องเทคนิคแค่นี้ก่อนละกัน
The Knave:เสร็จธุระแล้ว ทุกคนเหนื่อยกันมามาก พักผ่อนกันให้เต็มที่นะ ถ้ามีข้อมูลอะไรใหม่ ๆ ก็รีบแจ้งกันทันทีนะ
Traveler:(สมหมวก? สีหน้าของเขา กำลังบอกใบ้ให้ฉันออกไปคุยกันรึเปล่า?)
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:เปลี่ยนที่คุยกันเถอะ
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:เธอน่าจะรู้แล้วสินะ ว่า Dori ออกเดินทางกลับไปเมือง Sumeru ตั้งนานแล้ว
Traveler:อืม เธอบอกว่าจะกลับไปแป๊บนึง
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:สถานการณ์ของ Nod-Krai ตอนนี้ไม่ค่อยดีเลย Dori กลับไปเพื่อแจ้งข่าวกับทาง Sumeru ทุกคนจะได้เตรียมรับมือตั้งแต่เนิ่น ๆ
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:จากที่ฉันรู้จัก Dottore มา ที่เขาไม่ลงมือตอนนี้คงมีสองเหตุผล หนึ่งคือเขายังต้องปรับตัวกับพลังใหม่ สองคือเขากำลังรอดูปฏิกิริยาของพวกเรา
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:เขาต้องกลืนกินทุกสิ่งในที่สุด และเขาไม่จำเป็นต้องรีบร้อนด้วย
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:เทพจอมปลอม... ครั้งก่อนเป็นฉัน คราวนี้เป็นเขา ถึงแม้ข้อมูลของฉันจะหายไปจาก Irminsul แต่อุดมการณ์ของ Dottore กลับยังไม่เปลี่ยนไป
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:Dottore เคยบอกฉันว่า กระบวนการก้าวขึ้นเป็นเทพนั้น เปรียบเสมือนการแปลงร่างเป็นหมาป่าหิวโหย หรือเป็นงูยักษ์ที่กลืนกินดวงจันทร์ นั่นหมายความว่า ก่อนที่เขาจะลงมือสร้างเทพ เขาได้ศึกษาพลังของเทพจันทราไว้แล้ว
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:สุดท้ายแล้ว ดวงจันทร์ที่ฉันไม่อาจกลืนกินได้ ก็ถูกเขากินซะเอง ไม่ว่าจะเป็นการสร้างหรือการกลายเป็น เขาก็คงโลภในอำนาจของเทพมาโดยตลอด
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:ในทะเลทรายแห่ง Sumeru มีกระดานหมากรุกของราชา Deshret - Al-Ahmar ฉันไม่แน่ใจว่ามันใช่เกมมั้ย หรือ Al-Ahmar แค่อยากจะสร้างปริศนาให้ขุนนาง และประชาชนของตัวเอง
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:สำหรับเทพเจ้าแล้ว การสร้างเกมและกำหนดกฎเกณฑ์ ถือเป็นเรื่องธรรมดา นั่นคือพลังอำนาจที่ Dottore ใฝ่ฝันถึง
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:พลังของจันทราทั้งสามนั้น เหนือกว่ามนุษย์ทั่วไปมาก แทนที่จะส่งกำลังไปยังแนวหน้า แต่ละประเทศควรคิดหาวิธีวางแนวป้องกัน เพื่อสกัดอันตรายที่อาจไหลออกมาจาก Nod-Krai ก่อนดีกว่า
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:Dori จะรีบแจ้งสถานการณ์ให้ท่านหญิงน้อย Kusanali ทราบ แล้วเธอก็จะแจ้งเทพองค์อื่น ๆ ด้วย
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:เจ็ดผู้ทรงอำนาจก็ยังพอมีหนทางอยู่บ้าง อย่างน้อยการคุ้มครองของเทพ ก็ช่วยให้พื้นที่นอก Nod-Krai ไม่ตกอยู่ในสถานการณ์ยากลำบากเร็วเกินไป
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:ต่อให้ Nod-Krai จะหายไป แต่เพื่อน ๆ ของเธอในประเทศอื่น ๆ ก็คงไม่ถูกทำลายได้ง่าย ๆ อย่างน้อยก็ถือเป็นเรื่องดีอยู่นะ
Traveler:ที่นายพูดก็ถูก แต่ฉันก็ไม่อยากให้ Nod-Krai หายไปเหมือนกัน
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:คนที่ไม่ยอมเสียอะไรเลย ก็เป็นคนที่โลภอยู่เหมือนกันนะ
Traveler:ฉันรู้ว่าความคิดของฉันฟังดูไร้เดียงสาและโลภมาก แต่ถ้าไม่เป็นแบบนี้ ฉันก็คงไม่ยืนหยัดต่อสู้ต่อไปไม่ได้
Traveler:การต่อสู้มันก็แค่ชั่วคราว แต่จิตวิญญาณต่อสู้ต่างหากที่ยืนยาว ถ้าเราทิ้งมันไปแค่เพียงชั่วครู่ เจตจำนงของคนเราก็จะพังทลายลง
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:ทำไมต้องทำทุกอย่างให้ดีด้วยล่ะ? ไม่มีใครถูกกำหนดให้เป็นคนกอบกู้อะไรสักหน่อย ถูกมั้ย?
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:อีกอย่าง ถ้าทำอะไรไม่ดีขึ้นมา ใครจะมาว่าเธอได้?
Traveler:ขอโทษที่พูดแบบนี้นะ... ที่จริง Dottore ก็เคยพูดอะไรประมาณนี้กับฉันเหมือนกัน ดูเหมือนคนที่เคยทำงานให้ Fatui อย่างพวกนาย จะไม่เชื่อในผู้กอบกู้โลกเลยสินะ
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:ก็ไม่เชิงหรอก ฉันอยากรู้ว่า เธอมีความมุ่งมั่นมากแค่ไหนมากกว่า เพราะในบรรดาคนที่เหลืออยู่ ฉันเป็นหนี้บุญคุณแค่เธอคนเดียว ไม่ได้เป็นหนี้บุญคุณคนอื่น
Traveler:นายดูกังวลมากนะ
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:ถ้าศัตรูของเธอกำลังจะประสบความสำเร็จ เธอก็คงร้อนใจเหมือนกันแหละ
Traveler:(ศัตรูกำลังจะกลายเป็นเทพผู้รู้แจ้งและทรงพลัง... ความรู้สึกแบบนี้มันแย่มากจริง ๆ)
Traveler:แต่นายดูใจเย็นกว่าที่ฉันคิดนะ
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:แน่นอนอยู่แล้ว
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:...จนถึงตอนนี้ ฉันคงต้องยอมรับว่า ตัวเองในอดีตทั้งบุ่มบ่ามและโง่เขลา เข้าใจความหมายและวิธีการแก้แค้นผิดไป
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:สถานการณ์ตอนนี้ ไม่ใช่เรื่องที่จะแก้ได้ด้วยคนเดียวอีกแล้ว ถ้าถามว่าโลกนี้สอนอะไรฉันบ้าง ก็คงเป็นการหันกลับมามองตัวเอง แล้วหัดปรับตัวให้เข้ากับสถานการณ์ละมั้ง
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:แต่โลกไม่ได้สอนคุณธรรมอื่นให้ฉัน และฉันก็ไม่จำเป็นต้องเรียนรู้เรื่องพวกนั้นด้วย เพราะงั้น ฉันจะต้องทำลาย Dottore ให้ได้ ไม่ว่าจะด้วยวิธีไหนก็ตาม
Traveler:นายจะทำยังไงล่ะ?
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:ก่อนอื่น บอกฉันหน่อย เธอมีความสัมพันธ์ยังไงกับ Sandrone?
Traveler:ก็อย่างที่บอกไป... เราเป็นเพื่อนร่วมทางกัน
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:เธอไว้ใจเขามากแค่ไหน?
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:คำถามนี้สำคัญมากนะ ลองคิดให้ดี แล้วค่อยตอบฉัน
Traveler:...
Traveler:ถึงเธอจะเป็นสมาชิก Fatui แต่เธอก็มีหลักการในการทำงานของตัวเอง แถมยังเคยช่วยเหลือพวกเราไว้เยอะด้วย สำหรับปัญหาของ Columbina เธอทุ่มเททั้งแรงกายแรงใจอย่างสุดความสามารถเลย
Traveler:ฉันว่า ก็ไม่มีเหตุผลที่จะไม่ไว้ใจคนแบบนี้นะ
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:...งั้นเหรอ
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:งั้นเราสามคนควรจะนั่งคุยกันดีกว่านะ ฉันมีไอเดียบางอย่าง เกี่ยวกับปัญหาเรื่องพลังประมวลผลของเขา
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:เรื่องนี้ไม่ใช่ว่าแก้ไขไม่ได้หรอก แค่ต้องมีค่าตอบแทนที่เหมาะสม
Traveler:ฉันจ่ายไหวมั้ย? ถ้าจ่ายไหว ก็เอาไปเลย
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:...บางครั้งความเป็นฮีโร่ในตัวเธอ ก็ทำให้ฉันหนักใจจริง ๆ
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:ไปเถอะ ไปหา Sandrone กัน
Albedo:คุณ Sandrone, Traveler
Durin:สวัสดีทุกคน
Paimon:ฉันมาแล้ว! เพิ่งจะช่วยพวกเขาจัดของเสร็จ Traveler กับสมหมวกคุยกันราบรื่นดีมั้ย?
Marionette:มาเร็วจัง เพิ่งจะคุยกันเสร็จไม่นานเอง
Albedo:พวกคุณบอกว่ามีเรื่องด่วน พวกเราก็เลยรีบมาไง
Marionette:Albedo ฉันมีเรื่องเกี่ยวกับวิชาการเล่นแร่แปรธาตุ ที่อยากจะขอคำแนะนำจากคุณหน่อย
Albedo:ดูเหมือนว่าความรู้ที่ฉันให้ไป จะมีประโยชน์อยู่บ้างสินะ
Albedo ตรวจดูบันทึกที่ Sandrone ส่งมาให้อย่างละเอียด...
Albedo:ฉันขอถามก่อนว่า คุณตั้งใจจะปรับปรุงเทคนิคนี้ ไปในทิศทางไหนเหรอ?
Marionette:ฉันอยากให้มันคำนวณอนาคตของโลกได้ หลังจากเชื่อมทฤษฎีสี่จตุภาคของ Rene เข้าไปแล้ว ก็ยังมีบางจุดติดขัดอยู่
Albedo:อืม เดี๋ยวฉันจะช่วยดูด้วย แต่ว่าพลังในการประมวลผลต่างหาก ที่เป็นปัญหาใหญ่ คุณวางแผนจะแก้ไขยังไง?
Marionette:เรื่องนั้น...
Marionette:จัดการเรียบร้อยแล้วล่ะ
Albedo:Traveler ช่วยเหรอ?
Traveler:Albedo ประเมินฉันสูงเกินไปแล้ว...
Marionette:ก็ไม่ได้พูดผิดนี่นา เขาพาคนที่มีวิธีแก้ไขมาให้น่ะ
Durin:สมหมวกใช่มั้ย?
Marionette:ใช่ เขานั่นแหละ
Paimon:โอ้! ไม่เสียแรงเลยนะเนี่ยที่สมหมวกเรียนที่สถาบัน ถึงกับช่วยคนอื่นจัดการปัญหายากขนาดนี้ได้แล้ว!
Durin:แต่ดูเหมือนจะไม่เห็นสมหมวกเลย... เขาเป็นคนบอกให้ฉันกับ Albedo มาที่นี่นี่นา? แต่เจ้าตัวไปไหนซะแล้วล่ะ?
Marionette:...ตามฉันมาสิ
Paimon:สมหมวก?! เขา... เขาเป็นอะไรไปเหรอ?
Durin:สมหมวก ได้ยินที่พวกเราพูดมั้ย?
Durin:ไม่ตอบสนองเลย... เหมือนเขาจะหลับลึกเลย
Albedo:สมหมวกเคยบอกว่าเขาเป็นหุ่นเชิด และจากที่เห็นตอนนี้ ดูเหมือนร่างกายนี้ จะหยุดการทำงานทั้งหมดแล้ว
Albedo:เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับที่พวกคุณพูดเมื่อกี้รึเปล่า?
Marionette:ใช่ เมื่อกี้เขากับ Traveler มาหาฉัน...
Marionette:ว่าไงนะ?! นายมีวิธีแก้เหรอ?
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:ตื่นตูมอยู่ได้ ทำไมเธอชอบเป็นแบบนี้ตลอดเลยเนี่ย?
Marionette:อะไรที่ว่าเป็นแบบนี้ตลอดน่ะ? เราสนิทกันมากรึไง? มีมารยาทหน่อย อย่ามาวิจารณ์คนอื่นสุ่มสี่สุ่มห้านะ
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:นิสัยแบบนี้ของเธอ ไม่จำเป็นต้องใช้เวลาสังเกตนานหรอก
Marionette:หึ นักเรียนจากสถาบันกล้าคุยโวขนาดนี้เลยเหรอ?
Marionette:(ยกเลิก)
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:ฉันเคยตีพิมพ์วิทยานิพนธ์มากกว่าเธอแน่นอน อีกอย่างนะ ตำแหน่งก็ไม่ได้พิสูจน์อะไรหรอก ขนาด Paimon ก็ยังเคยสมัครเข้าเรียนที่สถาบันเลย
Marionette:หา? จริงเหรอ?
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:เห็นมั้ย นี่แหละเหตุผลที่ฉันขี้เกียจจะพูดเรื่องพวกนี้ ในใจเธอมีแต่เทคนิคของตัวเองเท่านั้นแหละ
Marionette:เอางี้ ฉันจะให้โอกาสนายสักครั้ง ลองบอกมาสิ ว่าจะไปหาพลังการประมวลผลที่ขาดมาจากที่ไหน?
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:โลกนี้เองก็ประมวลผลข้อมูลต่าง ๆ อยู่ตลอดเวลา ถ้าเธออยากคำนวณอนาคตของโลก ก็ต้องมีอุปกรณ์ประมวลผลข้อมูล ที่สามารถจัดการข้อมูลทั้งหมดนี้ให้ได้ก่อน
Marionette:พูดซะสวยหรูเลยนะ สิ่งที่สามารถรองรับข้อมูลทั้งหมดของโลกได้ นอกจาก Irminsul แล้วก็คงจะเป็น...
Marionette:เดี๋ยวก่อนนะ นายหมายถึง... Irminsul เหรอ? แต่เราน่าจะเชื่อมต่อระบบเทคนิคเข้ากับกระแสพลังไม่ได้ปะ!
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:เธอน่าจะมองออกแล้วสินะ ว่าฉันไม่ใช่มนุษย์
Marionette:ก็สังเกตไม่ยาก เทคโนโลยีนี่... ดูเก่าแก่มาก แตกต่างจากจักรกลของ Fontaine อย่างสิ้นเชิง ระบบก็ต่างกันแบบลิบลับ
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:นี่คือเทคโนโลยีจาก Khaenri'ah ฉันคือหุ่นเชิด
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:หุ่นเชิดต้องมีแหล่งพลังงาน และชิ้นส่วนประมวลผลเพื่อให้มีชีวิตอยู่ได้ เพราะแบบนี้ พวกช่างฝีมือเลยพากันออกตามหาวัสดุที่เหมาะสมที่สุด
Marionette:หรือว่า... นายจะ...
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:Traveler มาคุยกับฉันแล้ว เขายินดีจะรับรองให้เธอ เพราะงั้น... ฉันจะอนุญาตให้เธอ ยืมแกน〔แกนประมวลผล〕กลางของฉันไปคำนวณได้
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:มันถูกสร้างขึ้นจากไม้ขาวบริสุทธิ์ เป็นส่วนเล็ก ๆ ของ Irminsul
Marionette:เทคโนโลยีของ Khaenri'ah กับ Irminsul? บนโลกนี้จะมีใครที่ทำแบบนี้ได้...
Marionette:...นี่นายเอาจริงเหรอ? หุ่นเชิดที่ถูกถอดแกน〔แกนประมวลผล〕กลาง จะสูญเสียพลังงานทั้งหมด ถ้าปล่อยให้นายอยู่ในสภาพนั้นนาน ๆ อาจพังเสียหายจนใช้การไม่ได้ เท่ากับตายไปเลยนะ! นายน่าจะรู้ดีอยู่แล้วนี่?
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:เรื่องพื้นฐานแบบนี้ไม่ต้องย้ำหรอก
Marionette:ขอพูดตรง ๆ นะ ไม่เคยมีใครทำเรื่องแบบนี้มาก่อน ฉันรับประกันความปลอดภัยของโปรเจกต์นี้ไม่ได้หรอกนะ!
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:ไม่เป็นไร ฉันเตรียมใจไว้แล้ว
Marionette:นี่พวกเธอเคยคุยกันแล้วจริงเหรอ? เขา... เขาจะ...
Traveler:เราคุยกันแล้วจริง ๆ เขาไว้ใจฉัน และฉันก็ไว้ใจเธอนะ Sandrone
Traveler:ลองดูเถอะนะ
Marionette:พูดตรง ๆ นะ ฉันไม่รู้ว่าเจ้าหมอนี่เป็นใครมาจากไหน แต่เพื่อเทคนิคนี้ เขากลับให้ฉันยืมแกน〔แกนประมวลผล〕กลาง ที่ใช้รักษาการทำงานของตัวเองเลย
Marionette:เทคนิคใกล้จะสมบูรณ์แล้ว ฉันได้ใช้ของนั่นไปแล้ว ขอโทษด้วยนะ ตอนนี้ฉันเลยทำได้แค่ให้พวกเธอดูภาพร่างเท่านั้น
Marionette:แกน〔แกนประมวลผล〕กลางของเขามีหน้าตาแบบนี้
Albedo:กิ่งก้านขาวบริสุทธิ์... เหมือนกับ Irminsul ในตำนานเลยจริง ๆ ด้วย
Durin:สมหมวก... จะไม่เป็นไรจริง ๆ เหรอ?
Paimon:ขะ...เขาจะไม่ตายใช่มั้ย? ไม่ตายใช่รึเปล่า?
Marionette:ตามหลักแล้ว ถ้าสามารถนำแกน〔แกนประมวลผล〕กลางกลับคืนได้ทันเวลา เขาก็ไม่เป็นไรหรอก
Marionette:ส่วนเรื่องอื่น ๆ... ฉันก็บอกได้แค่ว่า ฉันจะพยายามเลี่ยงความเสี่ยง และรับรองว่าแกน〔แกนประมวลผล〕กลางของเขา จะไม่ได้รับความเสียหาย
Albedo:ร่างกายของเขาต้องได้รับการปกป้องไว้ จนกว่ากระบวนการคำนวณจะสิ้นสุด ฉันถึงได้เรียกทุกคนมา
Marionette:เขาบอกว่าในละแวกนี้ เขาเชื่อแค่พวกเธอกับ Traveler เท่านั้น และหลังจากนี้ Traveler ก็ดันมีงานอื่นต้องทำด้วย
Traveler:งั้นฝากสมหมวกด้วยนะ
Albedo:พวกเราจะพยายามเต็มที่เลย
Paimon:สมหมวก...
Marionette:กระบวนการตอนนี้ราบรื่นดี ไว้ได้ผลลัพธ์ยังไงแล้ว ค่อยเรียกทุกคนมาประชุมกันนะ
หลังจาก Sandrone สั่งการเสร็จ เธอก็หันกลับมาพูดถึงประเด็นแรก ส่วน Albedo ก็ไม่ได้ถามอะไรเพิ่มเติม และร่วมหารือกับเธอต่อไป
คุณกับ Paimon และ Durin อยู่ข้าง ๆ สมหมวก มองดูร่างที่เงียบงันตรงหน้า นี่เป็นครั้งแรกที่พวกคุณได้อยู่กับเขาแบบนี้
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:"การถอดแแกน〔แกนประมวลผล〕กลางออก ในกรณีที่แย่ที่สุด ก็คงจะเป็นการรีเซ็ต หรือเสียหายจนใช้การไม่ได้อีกเลย แต่ฉันกลับไม่ได้รู้สึกกลัวเลย 'ความตาย' ที่เงียบงัน เป็นสิ่งที่ฉันควรแบกรับตั้งนานแล้ว"
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:"แกน〔แกนประมวลผล〕กลางนั้นแตกต่างจากสิ่งที่เรียกว่า 'หัวใจ' มันดูคล้ายอวัยวะสำคัญอื่น ๆ มากกว่า ฉันไม่เคยคิดเลยว่ามันจะมาแทนที่สิ่งที่ฉันแสวงหาได้"
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:"แต่สุดท้าย มันกลับเป็นสิ่งที่มีประโยชน์ที่สุด ฮ่าฮ่า เป็นเรื่องตลกที่เหมาะกับฉันดีจริง ๆ"
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:"เธอคิดว่าหุ่นเชิดกับมนุษย์ต่างกันมั้ย? ถ้าไม่ต่าง สิ่งเหล่านี้สำหรับมนุษย์คนหนึ่ง ก็แค่การเวียนว่ายตายเกิด ในสังสารวัฏอีกครั้งเท่านั้นนะ"
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:"'ชาติก่อน' หรือ 'ชาติหน้า' ที่เขาว่ากัน ฉันได้ผ่านมานานแล้ว"
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:"หรือบางที ฉันอาจจะเป็นมนุษย์จริง ๆ แล้ว ถึงได้เลือกทำแบบนี้... ทำไมทำหน้าตาแบบนั้นล่ะ? นี่เป็นเรื่องดีไม่ใช่เหรอ?"
Paimon:Sandrone ต้องสำเร็จแน่นอนใช่มั้ย?
Traveler:แน่นอน เราแค่ต้องอดทนไว้ จนกว่าทุกอย่างจะจบก็เท่านั้น
Durin:อืม เพื่อช่วงเวลาแห่งชัยชนะนั้น ฉันจะปกป้องพวกเธอเอง
คุณรู้สึกว่าแนวคิดเรื่องเวลาเริ่มพร่าเลือนไป มันพุ่งทะยานไปข้างหน้า แต่กลับถอยหลังเมื่ออยู่ใต้ฝ่าเท้าของ Columbina มันช่างเงียบสงบ แต่ก็ดุดันมาก
คุณเผลอนึกถึงคำพูดของ Dottore ขึ้นมาในเวลาที่ไม่ค่อยเหมาะสมนัก: "การแบ่งแยกของสี่ส่วนนี้ ได้ยึดเหนี่ยวโลกและผูกมัดมนุษย์ไว้"
กฎเกณฑ์ที่แม้แต่คนชั่วก็ยังรู้ดี กำลังทดสอบพวกคุณอยู่
Damselette:คุณคือ...
Sonnet:ฉันชื่อ Sonnet พลังที่อยู่ในตัวเธอ... เหมือนกับพลังของพี่ Canon เลย...
Damselette:Sonnet? คุณคือ... เทพธิดาจันทราสีรุ้งใช่มั้ย?
Sonnet:โอ๊ะ! เธอรู้จักฉันด้วยเหรอ? แล้วเธอชื่ออะไรล่ะ?
Damselette:...Columbina... Columbina Hyposelenia
Sonnet:Hyposelenia... เป็นชื่อที่เพราะมากเลย เธอตั้งชื่อนี้เองรึเปล่า?
Damselette:ฉันตั้งชื่อนี้กับเพื่อน ๆ ของฉัน
Sonnet:เพื่อน? เพื่อนที่อยู่บนสวรรค์เหรอ?
Damselette:...เอ๋?
Sonnet:อ๋อ! เธอคงเหนื่อยแล้วสินะ! ขอโทษนะ อดทนอีกสักหน่อยนะ เดี๋ยวฉันจะพาเธอไปเจอพวกพี่ ๆ กัน
Damselette:หมายถึงเทพธิดาจันทราอีกสองคนเหรอ? Aria กับ Canon?
Sonnet:โห เธอนี่รู้เยอะจังเลยนะ แต่นั่นก็หมายความว่า "อนาคต" ยังมีเรื่องราวของพวกเราใช่มั้ย?
Damselette:...
Sonnet:อ่า... ดูเหมือนฉันจะถามคำถามที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่นะ...
Sonnet:ไม่เป็นไรหรอก ไม่เป็นไร พวกเราก็พอเตรียมใจไว้บ้างแล้ว
Sonnet:หรือจะพูดว่า... เตรียมใจมากเกินไปรึเปล่า? ฉันจำไม่ได้แล้วว่าตัวเองกับพี่ ๆ อยู่ที่นี่มานานแค่ไหนแล้ว
Sonnet:พี่ ๆ! ฉันกลับมาแล้ว! รีบมาดูสิว่าข้างหลังฉันเป็นใคร!
???:...?
???:...!
Sonnet:เธอคือน้องสาวสุดน่ารักของพวกเรา ที่จะเกิดในอนาคตนะ!
Damselette:...สวัสดี
???:...
???:...
Sonnet:งั้นฉันจะแนะนำให้นะ นี่คือ Columbina Hyposelenia
Sonnet:นี่คือพี่ Aria เทพธิดาแห่งจันทรานิรันดร์
Sonnet:ส่วนนี่คือพี่ Canon เทพธิดาแห่งจันทราน้ำค้างแข็ง พี่ Canon พลังของ Hyposelenia คล้ายกับของพี่มากเลยล่ะ
Canon:อ่า... สวัสดี Columbina ขอโทษด้วยนะ พวกเราแค่ตกใจไปหน่อย และขอโทษแทน Sonnet น้องสาวของพวกเรา ที่ค่อนข้างจะเสียงดังด้วยนะ
Damselette:...ไม่เป็นไร
Aria:ดูเหมือนจะเป็นน้องสาวที่ขี้อายสินะ ไม่ต้องกังวลไปหรอก Columbina Hyposelenia ที่นี่ไม่มีใครทำร้ายเธอหรอก
Damselette:...บอกฉันได้มั้ยว่าที่นี่คือที่ไหน?
Aria & Canon & Sonnet:...
Canon:(ลบ)
Sonnet:(ลบ)
Damselette:ขอร้องล่ะ ฉันอยากรู้เรื่องพวกนี้จริง ๆ
Canon:ฮ่า... น้องสาวที่รักของฉัน...
Canon:...ที่นี่คือคุกที่ราชามังกร Nibelung ผู้เป็นเจ้าแรกเริ่มแห่งดินแดน Teyvat ใช้คุมขัง "เทพจันทรา"
Damselette:...อะไรนะ?
Sonnet:...พี่ Canon พี่ทำให้เธอตกใจนะ
Damselette:เปล่าหรอก ไม่เป็นไร
Damselette:...เชิญพูดต่อได้เลย
Canon:...
Canon:ผู้เป็นเจ้าแรกเริ่ม ราชามังกร Nibelung ได้สร้างพวกเราขึ้นมาตั้งแต่ยุคโบราณกาล เพื่อรักษาการทำงานของ Teyvat
Aria:แต่หลังจากนั้น เขาได้ออกจาก Teyvat เพื่อออกเดินทางไปสำรวจโลกที่กว้างใหญ่กว่า ในห้วงจักรวาลอันมืดมิด
Canon:พวกเราทำหน้าที่ของตัวเองบนท้องฟ้าทั้งวันทั้งคืน จนกระทั่งวันหนึ่ง ผู้มาเยือนคนแรกได้ปรากฏตัวขึ้นในโลกใบนี้...
Aria:หรือก็คือ... "ผู้ปกครองท้องนภา"
Damselette:..."กฎแห่งสวรรค์"
Canon:นั่นเป็นชื่อที่คนรุ่นหลังตั้งให้มันเหรอ? อืม... ตอนแรกพวกเราไม่ได้ต่อต้านการมาของมันหรอก มันดูเหมือนไม่ได้มีเจตนาร้ายต่อโลกใบนี้
Canon:เราอยู่ร่วมกันอย่างสงบสุข ก็ถือซะว่ามีแขกคนหนึ่งมาที่บ้านละกัน
Aria:แต่เมื่อเวลาผ่านไป พวกเราพบว่า "แขก" คนนี้เริ่มแสดงความปรารถนา ที่จะเปลี่ยนแปลงและครอบครองโลกใบนี้
Damselette:พวกคุณไม่ได้หยุดมันเหรอ?
Aria:ไม่หรอก ในกฎของมันมี "ระเบียบ" บางอย่างที่ราชามังกรไม่เคยสอนพวกเรา
Aria:พวกเราอยากรู้ว่า ระเบียบแบบนี้จะส่งผลดีหรือร้ายต่อ Teyvat
Sonnet:...
Aria:ก็ได้ อย่างน้อยฉันกับ Canon ก็อยากรู้ แต่ Sonnet... เธอคัดค้านเรื่องนี้
Canon:ต่อมาเราได้พบว่า "ผู้ปกครองท้องนภา" ผู้นี้ เกลียดการแสวงหาอำนาจของสิ่งมีชีวิตบางชนิดอย่างมาก หรือจะเรียกว่าเป็นความหวาดกลัวก็ได้
Canon:จนถึงขั้นที่มันส่งตะปูสวรรค์ ซึ่งเป็นตัวแทนของพลังในตัวมันเอง ลงมาลงโทษสิ่งมีชีวิตบนพื้นดิน
Sonnet:นั่นมันเกินขอบเขตของ "การลงโทษ" ไปแล้วนะ...
Canon:...ใช่แล้ว ถึงกฎของมันจะนำมาซึ่งความเป็นระเบียบ แต่ราคาที่ต้องจ่ายเมื่อละเมิดกฎนั้น ก็หนักหนาเกินไป
Canon:ฉันพยายามช่วยเหลือผู้ที่ถูกลงโทษ ให้รอดจากภัยพิบัติให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่... ก็ยังมีชีวิตมากมายที่ต้องตายในมือของมัน
Damselette:(ในบรรดาผู้ที่ได้รับความช่วยเหลือ ก็มีบรรพบุรุษของ "ลูกหลานจันทราน้ำค้างแข็ง" รวมอยู่ด้วย...)
Aria:และในขณะที่พวกเรากำลังจะตัดสินใจทำบางอย่าง ราชามังกรองค์แรกเริ่มนั้นก็กลับมา
Damselette:สงครามไฟมรณะ...
Canon:...ที่แท้คนยุคหลังตั้งชื่อสงครามครั้งนี้ไว้แบบนี้เองเหรอ?
Sonnet:แล้ว... ใครเป็นผู้ชนะล่ะ?
Damselette:...เท่าที่ฉันรู้มา "กฎแห่งสวรรค์" เป็นฝ่ายเอาชนะในสงครามไฟมรณะมาอย่างยากลำบาก สุดท้ายก็ยังคงอยู่ใน Teyvat และปกครองต่อไป...
Damselette:และ Nibelung ราชามังกร ผู้เป็นเจ้าแรกเริ่ม... ก็ล่มสลายไปแล้ว...
Sonnet:...
Sonnet:แล้ว... แล้วดวงจันทร์ล่ะ? บนท้องฟ้ายังมีดวงจันทร์สามดวงเหมือนเดิมมั้ย?
Damselette:...
Aria:...ไม่ต้องกังวลไปหรอก Columbina เราเป็นเพียงแสงสะท้อนจากประวัติศาสตร์ที่ผ่านไปแล้ว และเราก็เตรียมใจรับมือกับสิ่งนี้มานานแล้วล่ะ
Damselette:...บนท้องฟ้า เหลือเพียง "จันทราน้ำค้างแข็ง" แต่ก็ถูก "กฎแห่งสวรรค์" โยนออกจากภาพสะท้อนแห่งสวรรค์
Damselette:"จันทรานิรันดร์" และ "จันทราสีรุ้ง"... ต่างก็แตกสลายไปในสงคราม...
Aria:...
Sonnet:...
Sonnet:สุดท้ายแล้ว เราก็หนีไม่พ้นความตายอยู่ดี...
Aria:Sonnet...
Damselette:แต่... ตอนนี้พวกคุณก็ยังไม่...
Canon:เทพจันทราไม่อาจมีชีวิตอยู่ โดยปราศจากดวงจันทร์ของตัวเองหรอกนะ Columbina
Damselette:...!
Damselette:(เธอพูดถูก... แค่จันทราน้ำค้างแข็ง ถูกภาพสะท้อนแห่งสวรรค์ขวางกั้น ก็ทำให้ฉันหายไปได้แล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการแตกสลาย...)
Canon:ถึงร่างศักดิ์สิทธิ์ของพวกเรา จะยังคงอยู่ในวังจันทราแห่งนี้ แต่หากดวงจันทร์ที่เป็นของพวกเราแตกสลาย...
Sonnet:เมื่อเราออกจากที่นี่ ร่างศักดิ์สิทธิ์ของเราก็จะสลายไปพร้อมกัน...
Damselette:...ขอโทษนะ
Aria:เธอไม่จำเป็นต้องขอโทษพวกเราหรอกนะ น้องสาวที่รัก
Aria:ที่จริงต้องบอกว่า... พวกเราต่างหากที่ควรจะขอโทษโลกใบนี้...
Aria:ถ้าเราตัดสินใจได้เร็วกว่านี้... แทนที่จะมาทะเลาะกัน...
Canon:...งั้นตอนนี้ พวกเราก็ยิ่งไม่ควรมาโทษตัวเองแบบนี้นะ
Canon:มาคิดกันดีกว่าว่า จะช่วยเหลือน้องสาวสุดน่ารักของพวกเราในอนาคตได้ยังไง
Damselette:...เอ๋?
Canon:ไม่ใช่อย่างนั้นเหรอ? Columbina ฉันมองออกนะว่า เรื่องราวของเธอยังไม่จบ
Nefer:คุณกำลังจะบอกว่า จากการคาดการณ์ของคุณ พื้นที่ที่ Nibelung ใช้กักขังเทพธิดาจันทราทั้งสาม อาจจะเป็น "เงาสะท้อนดวงจันทร์" งั้นเหรอ?
Nicole:ใช่ เรื่องนี้อธิบายได้หลายอย่างเลย อย่างเช่นว่า ทำไมพื้นที่นั้นถึงตอบสนองต่อพลังของเทพจันทรา และสามารถเปิด "ประตูจันทรา" ได้...
Nicole:แล้วทำไมคุณ Columbina ถึงออกมาจากข้างในนั้นไม่ได้ล่ะ ไหนจะเรื่องเวลาในเงาสะท้อนดวงจันทร์ ที่ไหลย้อนกลับต่าง ๆ ด้วย...
Nefer:ในข้อความที่ Columbina ทิ้งไว้ เธอบอกว่าจะต้องหาทางกลับมาให้ได้... แต่พวกเราจะรู้ได้ยังไงว่าเธอจะกลับมาแบบไหน...
Nicole:ถ้าคุณ Columbina ยังไม่ปรากฏตัวในโลกนี้จนถึงตอนนี้ ก็แสดงว่าเรื่องนี้ไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด เราจะเอาแต่รออยู่อย่างเดียวไม่ได้หรอก
Nefer:หมายความว่า... ถ้าเธอสามารถทำเรื่องนี้ได้ด้วยพลังของตัวเอง เธอก็น่าจะมาปรากฏตัวต่อหน้าพวกเราไปแล้วสินะ?
Nicole:ใช่ เธอคงไม่ปล่อยให้เรื่องเป็นแบบนี้ต่อไปหรอก
Nicole:ฉันคิดว่า Luonnotar อาจจะเป็น "จุดยึด" ที่คุณ Columbina ทิ้งไว้ เพื่อเป็นตัวระบุตำแหน่งในอนาคตอย่างหนึ่ง
Nicole:นี่อาจเป็นเหตุผลที่ Luonnotar คอยอยู่ข้าง Traveler มาตลอด
Nefer:...ก็มีเหตุผลนะ งั้นก็หมายความว่า เราต้องทำอะไรบางอย่าง เพื่อให้ Columbina สามารถกลับมาที่ "ปัจจุบัน" ให้ได้
Nefer:แต่เงื่อนไขนั้นคืออะไรล่ะ...
ยอดนักสื่อสาร Dodoco:Dodo... Dodoco...
Marionette:ฮัลโหล! ทุกคนฟังให้ดี ฉันมีเรื่องสำคัญมากจะบอก!
Sandrone รีบเล่าการค้นพบที่สำคัญเมื่อสักครู่ ให้กับทุกคนอย่างกระตือรือร้น
หลังจากที่ได้ฟัง Nefer กับ Nicole ก็รีบเสนอข้อสันนิษฐานก่อนหน้านี้ของพวกเขา ทุกคนต่างก็รู้สึกดีใจที่ปริศนากำลังค่อย ๆ คลี่คลายลงแล้ว
Marionette:นอกจาก Columbina จะยังไม่ตายแล้ว เธออาจยังคงมีตัวตนอยู่ในรูปแบบที่เราคาดไม่ถึงก็ได้
Marionette:ถึงเราจะยังไม่รู้สถานการณ์ที่แน่ชัด แต่ในอดีต เธอก็ได้ทำสิ่งที่พวกเราคาดไม่ถึง และดวงจันทร์บนท้องฟ้าของ Teyvat ก็คือเบาะแสที่เธอทิ้งไว้ให้เรา
Nicole:เป็นผู้หญิงที่เก่งจัง ฉันดีใจกับเธอจริง ๆ
Varka:ดูเหมือนว่าทุกคนจะคิดเหมือนกันนะ คุณ Columbina ก็คงอยากกลับมาในปัจจุบัน และต่อสู้เคียงข้างพวกเราเหมือนกันแหละ
Marionette:ฉันจะรักษาเทคนิคนี้เอาไว้ และหาทางช่วยเธอเอง พวกเธอก็อย่าอยู่เฉย ช่วยกันคิดหาทางด้วย
Nefer:ดวงจันทร์ที่ตายไปแล้วยังมีชีวิตอยู่? แล้วยังมี... Luonnotar...
Canon:...
Canon:ใน "อนาคต" อันแสนไกล ยังเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นอีกเหรอ...
Aria:พลังของเทพจันทราอย่างพวกเรา เชื่อมโยงกับกฎพื้นฐานที่สุดของ Teyvat... ก็ไม่แปลกที่ผู้คนมากมายอยากได้พลังนี้
Sonnet:ที่แท้เพื่อนที่เธอพูดถึง... ก็คือผู้คนบนโลกนั่นเอง ดีจังเลย... ที่จริงเมื่อก่อน ฉันก็อยากลงไปเที่ยวเล่นบ้างเหมือนกัน...
Damselette:พวกคุณ... เคยลองออกจาก "คุก" นี่รึเปล่า?
Sonnet:เคยสิ ฉันกับพี่สาวลองทำทุกวิธีที่ทำได้แล้ว... แต่ไม่ว่าจะเดินไปทางไหน มิติแห่งนี้ก็จะผลักเราให้กลับมาที่นี่เสมอ
Canon:ก็เหมือนกับใจกลางของน้ำวนนั่นแหละ สุดท้ายแล้ว ทุกสิ่งทุกอย่างก็จะถูกดึงดูดมาที่นี่ ในช่วงเวลาที่พวกเราถูก Nibelung กักขังเอาไว้
Damselette:...
Damselette:แล้ว... เส้นทางที่สามารถเชื่อมต่อกับความเป็นจริงล่ะ? พวกคุณเคยลองมั้ย?
Sonnet:หา? เส้นทางอะไรนะ...?
Damselette:...เป็นเส้นทางที่เมื่อเข้าไปแล้วจะสามารถใช้ "แรงจันทราผัน" ส่งผลกระทบเล็ก ๆ ต่อความเป็นจริงได้น่ะ
Damselette:(หรือว่า จะมีแค่ฉันที่เข้าไปในเส้นทางนั้นได้? เพราะมันเชื่อมโยงกับ "จิตวิญ〔Luonnotar〕ญาณ" บางส่วนของฉันในโลกความเป็นจริง)
Canon:"แรงจันทราผัน"...? แรงจันทราผันคืออะไรเหรอ?
Damselette:เอ๋? ก็... พลังธาตุพิเศษที่มีอยู่เฉพาะใน Nod-Krai ที่ซึ่งดวงจันทร์ลอยขึ้นไงล่ะ
Canon:อืม... ดวงจันทร์ขึ้นจากสถานที่ที่เธอพูดถึง ซึ่งในอนาคตจะถูกเรียกว่า "Nod-Krai" ก็จริง
Canon:แต่พลังธาตุที่นี่ก็ไม่ได้แตกต่างจากที่อื่น ๆ นี่นา
Damselette:...อะไรนะ?
Sonnet:ถ้างั้น Hyposelenia ลองใช้ "แรงจันทราผัน" ให้พวกเราดูหน่อยได้มั้ย? บางทีพวกเราอาจจะพอเข้าใจได้บ้าง
Damselette:อืม...
Aria:สิ่งนี้... ไม่ใช่พลังของเธอเองเหรอ?
Damselette:แต่ว่า... มันน่าจะมีอยู่ทั่วทุกที่ใน Nod-Krai เลยนะ ทั้งในอากาศ บนพื้นดิน หรือแม้แต่สิ่งมีชีวิตที่นั่นก็ได้รับผลกระทบจากมันด้วย
Canon:ไม่นะ... พวกเราแน่ใจว่า ก่อนที่จะถูกขังอยู่ในกรงขังนี้ ไม่เคยมีพลังพิเศษแบบนี้อยู่บนพื้นโลกมาก่อนเลย
Sonnet:ยิ่งไม่ต้องพูดถึงสิ่งมีชีวิตที่ได้รับผลกระทบจากมันเลย เอ๊ะ หลังจากได้รับผลกระทบแล้วจะเป็นยังไงเหรอ? จะลอยได้เหมือนพวกเราด้วยมั้ย?
Damselette:(แปลกจัง... ทำไมความเป็นจริงของที่นี่ ถึงแตกต่างกันแบบนี้ล่ะ...)
Canon:ว่าแต่... สิ่งที่ Columbina ต้องการ คงไม่ใช่แค่หาวิธีออกไปจากที่นี่ใช่มั้ย?
Damselette:อืม เพื่อที่จะช่วยเพื่อน ๆ... ฉันต้องการ "พลังแห่งจันทราทั้งสาม" ที่ทรงพลังไม่แพ้กัน
Sonnet:หรือก็คือ... พลังของฉันกับพวกพี่ ๆ น่ะสิ?
Canon:ฟังดูเสี่ยงมากเลยนะ...
Canon:การรวมพลังของจันทราทั้งสาม เข้าไปในร่างของเทพธิดาองค์เดียว จะมีความเจ็บปวดจากแรงต้านที่ไม่ธรรมดาเลย... ถ้าเกิดพลาดแค่นิดเดียว ก็อาจจะฉีกร่างเธอเป็นชิ้น ๆ ได้เลยนะ...
Damselette:ฉันรู้... แต่ฉันยินดีจะรับความเสี่ยงนี้
Aria:แต่ต่อให้เราจะถ่ายโอนพลังและอำนาจให้เธอสำเร็จ แต่เธอจะเอามันออกจาก "คุก" นี้ยังไงล่ะ?
Aria:Nibelung สร้างคุกนี้ขึ้นมา ก็เพื่อขัดขวางไม่ให้พวกเราใช้พลังอำนาจ และแทรกแซงสงครามของเขา
Aria:ไม่มีเทพจันทราองค์ไหน ที่จะรอดชีวิตออกไปจากที่นี่ได้...
Damselette:...
Damselette:แล้วถ้าหาก... ไม่ได้ออกไปแบบมีชีวิตล่ะ?
Paimon:...พวกเราควรจะทำยังไงดี ถึงจะรู้ว่า Columbina ต้องการความช่วยเหลืออะไร?
Luonnotar:...!
Traveler:(Columbina... เธอต้องการให้พวกเราทำอะไรกันแน่...)
Luonnotar:...
Paimon:เธอคิดว่า ถ้า Columbina ไปถึงจุดเริ่มต้นของช่วงเวลานั้นจริง ๆ เขาจะทิ้งข้อความอะไรไว้ให้พวกเราได้บ้างนะ?
Traveler:...
Paimon:คงจะไม่เขียนทุกคำที่อยากพูดลงไปบนแผ่นหิน แล้วหวังว่าเราจะมาเจอเอาตอนนี้หรอกมั้ง?
Traveler:...ไม่ คงไม่ใช่งั้นหรอก
Traveler:ถึงปกติ Columbina จะไม่ค่อยพูดอะไรมาก แต่เขาก็คิดวิเคราะห์ปัญหาต่าง ๆ ได้ลึกซึ้ง...
Nefer:มาลองใหม่ตั้งแต่แรกดูดีกว่า
Nefer:นี่คือ Columbina ผู้ที่เคยร่วมต่อต้านผู้ล่าจันทรากับพวกเรา และผ่านคืนจันทราธิษฐานมาด้วยกัน
Nefer:เธอเข้าใจนิสัยของพวกเรา เข้าใจรูปแบบการทำงานของพวกเรา และยังเข้าใจความสามารถของพวกเราด้วย
Nefer:ถ้าเธอต้องการบอกเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อนานมาแล้วให้พวกเรารู้ เธอจะทำยังไงนะ...
Nefer:...!
Traveler:...!
Luonnotar:!!
Nefer:Traveler... เธอเคยบอกเราว่าตอนที่ Luonnotar ถือกำเนิดขึ้นมา ก็มีคลื่นสีทองปรากฏขึ้นเหมือนกัน...
Nefer:ถ้า Columbina ทิ้ง Luonnotar ไว้... ไม่ใช่แค่เพื่อทิ้ง "จุดยึด" ไว้เพียงอย่างเดียวล่ะ?
Nefer:ถ้า... นี่เป็นส่วนหนึ่งของ Columbina และเธอรู้ว่าฉันสามารถมองเห็นเรื่องราวในอดีตผ่าน Luonnotar ได้...
Paimon:เหมือนตอนที่เธอใช้หัวใจของผู้ล่าจันทรามองเห็นอดีตของ Rerir น่ะเหรอ!
Lauma:เดี๋ยวก่อน Nefer!
Lauma:ถ้าสามารถมองเห็นเหตุการณ์ในอดีตผ่าน Luonnotar ได้ เหมือนอย่างที่เธอคิดจริง ๆ... แล้วดวงตาของเธอ...
Nefer:ฉันรู้ ลำพังแค่การดู Rerir ในยุค Khaenri'ah ก็ทำให้ตาฉันแย่พอแล้ว แล้วนี่ยิ่งเป็นเรื่องราวตั้งแต่สมัยไหนก็ไม่รู้...
Nefer:ต้องตาบอดแน่ ๆ แล้วล่ะ
Lauma:...
Nefer:แต่นี่ก็เป็นโอกาสเดียวและหนทางเดียวที่เรามีนะ
Jahoda:เจ้านาย...
Nefer:Jahoda จำที่ฉันเคยบอกเธอเมื่อนานมาแล้วได้มั้ย? เมื่อไหร่ที่ฉันมองไม่เห็นแล้ว ฉันจะยกเคหาสน์แห่งความลับให้เธอ
Jahoda:แต่ว่า...
Nefer:เป็นอะไรไป? วันนี้มาถึงเร็วขนาดนี้ เธอควรจะดีใจไม่ใช่เหรอ?
Jahoda:...
Nefer:สัญญากับฉันนะ Jahoda
Jahoda:ก็ได้ เจ้านาย...
Lauma:เธอคิดดีแล้วเหรอ?
Nefer:ไม่มีอะไรต้องคิดมากหรอก ที่จริง ฉันก็น่าจะตาบอดตั้งแต่ตอนที่จัดการกับผู้ล่าจันทราไปแล้ว อยู่มาได้ถึงตอนนี้ก็คุ้มแล้วล่ะ
Lauma:...อย่างน้อยก็ขอให้ฉันได้เตรียมอะไรป้องกันไว้หน่อยเถอะ
Lauma:ถ้าเธอตาบอดจริง ๆ ฉันจะมาดูแลเธอที่เคหาสน์แห่งความลับทุกวันเลย
Nefer:ขอร้องล่ะ ปล่อยฉันไปเถอะน่า ความกล้าที่ฉันอุตส่าห์รวบรวมมาแทบตาย กำลังจะพังลงเพราะคำพูดของเธอแล้วเนี่ย
Lauma:เธอยังรู้จักกลัวเป็นเหรอ? อย่ามาทำเป็นพูดเล่นกลบเกลื่อนความเครียดหน่อยเลย
Nefer:...พอเถอะน่า อย่ามัวชักช้าอยู่เลย มาเริ่มกันเลยเถอะ
Lauma:...
Lauma:เรียบร้อยแล้ว...
Nefer:อืม ทุกคนถอยออกไปหน่อย
Luonnotar:...
Nefer:ฟู่ว... ขอร้องล่ะ เจ้าตัวเล็ก ขอฉันรู้เรื่องราวในอดีตหน่อยนะ...
Nefer:...!
Damselette:(พลังของจันทราทั้งสาม แรงจันทราผัน... จันทราน้ำค้างแข็งที่เหลืออยู่หนึ่งเดียว...)
Damselette:(ฉันคิดวิธีที่อาจจะกลับไปได้แล้ว แต่... ฉันต้องการความช่วยเหลือจากพี่สาวทั้งหลาย...)
Damselette:(ไปคุยกับพวกเธอดีกว่า...)
Marionette:...เรียบร้อยแล้ว
Marionette:เริ่มทำงาน อาร์เรย์เลขศาสตร์
Marionette:ขั้นตอนหลักยังเหมือนเดิม ดำเนินการคำนวณชะตาของโลกและ "จุดเชื่อม" แห่งการเปลี่ยนแปลงต่อไป
Marionette:ขั้นตอนรอง ค้นหา "ดวงจันทร์"
Marionette:...
Marionette:ยังเป็นสี่อยู่... จำนวนแก่นจันทราไม่ได้เปลี่ยนไปเลย
Marionette:ไม่สิ รอก่อน ขอฉันคิดดูหน่อย... ตลอดมานี้ฉันมองข้ามอะไรเกี่ยวกับดวงจันทร์ไปนะ?
Marionette:...ตัวแปร... ตัวแปรของโลก...
Marionette:ฉันเข้าใจแล้วว่าตัวแปรของโลก อาจมาจากส่วนไหนได้บ้าง แล้ว... ดวงจันทร์ล่ะ? มีสิ่งที่เรียกว่าตัวแปรอยู่รึเปล่า?
Marionette:ถ้ามี จะเป็นเรื่องของความเป็นความตายรึเปล่า? อย่างเช่น ชีวิตและความตาย ไม่ได้แตกต่างอะไรกันสำหรับดวงจันทร์เลย...
Marionette:แต่ก็แปลกนะ แม้แต่เทพอสูรผู้เป็นอมตะก็ยังตายได้ แล้วทำไมถึงมีแต่ดวงจันทร์ที่...
Marionette:...เดี๋ยวก่อน! รอเดี๋ยว ฉันนึกออกแล้ว... ฉันนึกออกแล้ว!
Marionette:ถ้าสิ่งที่เรียกว่าความเป็นความตายถูกตีความให้เป็นตัวแปร เราคงอยู่ในความเข้าใจผิดมาตลอด... ไม่เคยมีใครบอกว่าแก่นจันทรามีค่าเท่ากับดวงจันทร์ที่มีชีวิต เราเป็นคนตีความแบบนั้นกันไปเอง!
Marionette:เริ่มขั้นตอนรอง ค้นหาอีกครั้ง กรองตัวแปรรบกวนที่เป็น "แก่นจันทรา" ไม่ว่าจะเป็นของจริงหรือของปลอม ให้ออกไปจากผลลัพธ์การค้นหาของฉันทั้งหมด
Marionette:...
Marionette:อะไรเนี่ย? หลังจากกรองแก่นจันทราทั้งหมดออกไปแล้ว ทำไม Teyvat ยังมี "ดวงจันทร์สามดวง" อยู่อีก? ทั้งที่สองดวงตายไปแล้วนี่นา!
Marionette:ค้นหาอีกครั้ง! จำกัดผลลัพธ์เฉพาะ "ดวงจันทร์ที่ยังมีชีวิต" "ดวงจันทร์ที่แท้จริง"! ไม่สิ จำกัดเฉพาะ "ดวงจันทร์ที่ยังมีชีวิต และครอบครองพลังแห่งจันทรา"!
Marionette:...อะไรกันเนี่ย... ทำไมยังมีสามดวงอยู่อีก?
Marionette:ให้ตายสิ Columbina... นี่มันเกิดอะไรขึ้น? โลกหลอกพวกเราเหรอ? หรือว่าเธอต่างหากที่หลอกพวกเรา?
Aria:ดูเหมือนว่าเธอตัดสินใจแล้วสินะ
Aria:มาเถอะ มาฟังแผนการของเธอกัน
Sonnet:เอ๊ะ? เธอคิดได้แล้วเหรอว่าจะทำยังไง?
Sonnet:หวังว่าจะไม่อันตรายเกินไปนะ ตอนที่เธอพูดว่า "ไม่ได้ออกไปแบบมีชีวิต" ฉันตกใจจริง ๆ นะ...
Sonnet:ไปกันเถอะ เราไปตามพี่สาวอีกสองคนมาด้วยดีกว่า
Canon:หืม? คิดอะไรออกแล้วเหรอ? Columbina
Canon:บอกพวกเรามาสิ เธอจะออกจากที่นี่ยังไง?
Damselette:อืม... ฉันจะ "ตาย" ในตอนนี้ และจะ "เกิดใหม่" อีกครั้งในอนาคตด้วยความช่วยเหลือจากเพื่อน ๆ
Sonnet:หา? เธอ... เธอกำลังพูดอะไรเนี่ย? คนที่ตายไปแล้ว จะกลับมาเกิดใหม่ได้ยังไง?
Sonnet:แล้วก็... เพื่อนในอนาคตงั้นเหรอ? เธอจะบอกแผนของเธอกับพวกเขายังไงล่ะ? จะทิ้งคำพยากรณ์ไว้งั้นเหรอ? แต่ที่นี่แม้แต่แสงจันทร์สักเส้น ก็ยังส่งออกไปไม่ได้เลยนะ...
Sonnet:ถ้าพวกเขาไม่เจอข้อความที่เธอทิ้งไว้... เธอก็จะ...
Damselette:ไม่ ไม่มีทางหรอก
Sonnet:...หา?
Damselette:พวกเขาต้องเจอมันแน่ ฉันรู้
Canon:...ช่วยบอกวิธีที่ชัดเจนหน่อยได้มั้ย?
Damselette:เรื่องที่ฉันต้องทำนั้นง่ายมาก...
Damselette:อย่างแรก ฉันจะทิ้ง "จิตวิญญาณ" ของตัวเองไว้ที่นี่
Nefer:...!
Nefer:...ฉัน มองเห็นแล้ว
Aria:...จิตวิญญาณ?! หมายถึงความเป็นเทพของเธอเหรอ?
Damselette:อืม ฉันได้ทิ้งส่วนเล็ก ๆ ของจิตวิญญาณตัวเองไว้ในอนาคตแล้ว ซึ่งมันเล็กมากจนคุกแห่งนี้แทบไม่เห็นเลยล่ะ
Damselette:มันสามารถเชื่อมจิตวิญญาณของฉันในขณะนี้ได้
Damselette:และเมื่อถึงช่วงเวลาสำคัญ ฉันเชื่อว่ามันจะเป็นจุดยึดที่สำคัญ ในการเรียกจิตวิญญาณของฉันกลับไปสู่ "ความเป็นจริง" ในอนาคตได้
Canon:เหมือนกับ... "แรงโน้มถ่วง" ที่เชื่อมโยงผืนดินและดวงจันทร์เข้าด้วยกันสินะ
Damselette:ใช่แล้ว ถึงแม้ดวงจันทร์ในอนาคตที่ฉันอาศัยอยู่ จะถูกโยนออกไปจากภาพสะท้อนแห่งสวรรค์ แต่ฉันก็ยังรู้สึกถึงการมีอยู่ของมันได้
Damselette:และส่วนหนึ่งของจิตวิญญาณที่ฉันทิ้งไว้ ในตอนนี้ก็ยังคงเชื่อมโยงกับฉันอยู่ เพื่อน ๆ สามารถรับรู้ถึงการมีอยู่ของฉันผ่านมันได้
Sonnet:แต่... จิตวิญญาณ จะอยู่ที่นี่ได้จริง ๆ เหรอ...
Damselette:ระหว่างทางมาที่นี่ ฉันได้พบกับคนธรรมดาคนหนึ่ง ที่เคยหลงเข้ามาในสถานที่แห่งนี้
Damselette:ร่างกายของเธอสลายไปแล้ว แต่จิตวิญญาณยังอยู่ที่นี่
Damselette:และก่อนหน้านั้นอีก ฉันก็ได้พบกับศัตรูคนหนึ่งที่เคยเจอกันมาก่อน เขาก็ยังรักษาจิตวิญญาณไว้ได้อย่างสมบูรณ์เหมือนกัน ในขณะที่พลังที่กัดกร่อนร่างกายของเขากลับสลายไปแล้ว
Canon:งั้นก็หมายความว่า... กฎของมิติแห่งนี้ ก็เพื่อกักขัง "ความเ〔จิตวิญญาณ〕ป็นเทพ" และ "พลังอำนาจ" ของพวกเรา แต่กลับไม่ได้สนใจว่า "ร่างกาย" จะหนีออกไปได้รึเปล่า...
Sonnet:ถึงร่างกายจะทะลุผ่านกรงขังไปได้ แต่ถ้าไม่มี "ความเ〔จิตวิญญาณ〕ป็นเทพ" ที่จะควบคุมมัน ก็คงเป็นแค่ร่างไร้วิญญาณไม่ใช่เหรอ?
Sonnet:หรือว่า... ที่เธอบอกว่า "ไม่ได้ออกไปแบบมีชีวิต"...
Damselette:ใช่แล้ว ฉันจะเปลี่ยน "ร่างกาย" ของฉันให้กลายเป็นแสงจันทร์ โปรยปรายลงสู่ Nod-Krai
Damselette:มันจะกลายเป็นพลังที่ปกป้อง Nod-Krai ละลายเข้าสู่ผืนแผ่นดินแห่งนี้อย่างเงียบ ๆ รอคอยการกลับมาของจิตวิญญาณของฉันในอนาคต
Canon:...
Damselette:แต่... ฉันจะทำแบบนี้ด้วยพลังของตัวเองไม่ได้
Damselette:ฉันต้องการความช่วยเหลือจากพวกคุณ ฉัน... อยากขอให้พวกคุณช่วยหน่อย
Aria:ฮ่า... น้องสาวที่รัก เธอไม่จำเป็นต้องนอบน้อมกับพวกเราขนาดนั้นหรอก อย่างที่ฉันบอกไป พวกเราก็แค่แสงริบหรี่ที่หลงเหลือ จากประวัติศาสตร์อันเก่าแก่เท่านั้นเอง
Aria:ส่วนเธอที่เกิดมาในอนาคตเพียงลำพัง ต้องผ่านวันเวลาอันยาวนานและโดดเดี่ยว ฉันจะใจร้ายปล่อยให้เรื่องราวของเธอ จบลงในคุกแห่งนี้ได้ยังไงล่ะ?
Aria:อย่าลืมสิ เราเป็นพี่สาวของเธอ และเป็น "ครอบครัว" ของเธอนะ
Damselette:...!
Sonnet:...พี่ Aria พูดถูกแล้ว จริง ๆ แล้วฉันก็อยากมีน้องสาวมานานแล้วล่ะ ไม่งั้นก็จะโดนพี่สาวทั้งสองคน คอยจ้ำจี้จ้ำไชอยู่ตลอด
Sonnet:ในที่สุดฉันก็ได้มีโอกาสเป็นพี่สาวแล้ว ได้ช่วยเหลือน้องสาวน่ารักคนนี้ กลับไปยังโลกของเธอทั้งที จะลังเลได้ยังไงกันล่ะ?
Damselette:...Sonnet
Canon:...
Aria:Canon...?
Damselette:...ขอโทษนะ ฉันรู้ว่านี่เป็นคำขอที่เห็นแก่ตัว "จันทราน้ำค้างแข็ง" ของคุณยังไม่แตกสลาย...
Canon:...อ๋อ ไม่ อย่าเข้าใจผิดนะ Columbina
Canon:ฉันแค่... อดนึกถึงช่วงเวลาที่พวกเราสามพี่น้อง เคยใช้ชีวิตร่วมกันไม่ได้น่ะ...
Canon:เธอคงนึกภาพไม่ออกแน่ ว่าฉันดีใจมากแค่ไหน ที่ได้ฟังเธอเล่าถึงโลกในอนาคต, "ลูกหลานจันทราน้ำค้างแข็ง" และเพื่อน ๆ ที่ทั้งน่ารักและใจดีพวกนั้น
Canon:การได้รู้ว่าผู้คนบนโลก มีอนาคตที่อุดมสมบูรณ์แบบนี้ พวกเราในฐานะผู้พิทักษ์ความสงบสุขแห่ง Teyvat ก็รู้สึกพอใจมากแล้วล่ะ
Canon:และถ้าแผนการของเธอสามารถช่วยพวกเขา และช่วย Nod-Krai ได้ ฉันก็พร้อมจะมอบทุกสิ่งที่ฉันจะให้ได้กับเธออยู่แล้ว
Canon:อีกอย่าง พวกเราสามพี่น้องก็อยู่ด้วยกันมาตั้งแต่เกิด ฉันไม่มีวันทิ้งพวกเธอไปมีชีวิตตามลำพังหรอก
Sonnet:พี่ Canon...
Canon:แต่ฉันขอถามคำถามสุดท้ายหน่อย Columbina
Damselette:อื้ม อะไรเหรอ?
Canon:ทำไม... เธอต้องปิดตาของตัวเองไว้ด้วยล่ะ?
Damselette:...
Sonnet:นั่นสิ ตอนที่เจอเธอครั้งแรก ฉันก็สงสัยเหมือนกัน แต่กลัวว่าจะเกี่ยวข้องกับความเป็นส่วนตัวของ Hyposelenia เลยอดใจไม่ถามละกัน
Damselette:ฉัน... เคยรู้สึกว่าไม่อยากมองโลกใบนี้ เพราะคิดว่ามันเต็มไปด้วยคำโกหกจอมปลอม
Damselette:ฉันเคยอยากปิดกั้นความรู้สึกของตัวเอง... ปิดกั้นหัวใจของตัวเอง... จนกว่าจะได้กลับไปถึง "บ้าน" ที่แท้จริงของฉัน
Canon:งั้นเหรอ...
Canon:บางทีเธออาจจะไม่เห็นท้องฟ้าจอมปลอมนั่นอีกแล้วก็จริง แต่ในขณะเดียวกัน เธอก็จะพลาดสิ่งที่เป็นความจริงและมีค่าไปด้วย อย่างเช่นรอยยิ้มของเพื่อน ๆ ไงล่ะ
Canon:สัญญากับฉันสิ Columbina เมื่อเธอกลับไปยังอนาคตแล้ว เธอจะลองเปิดตามองโลกใบนี้และเพื่อน ๆ ของเธอให้มากขึ้น
Canon:ฉันคิดว่า ตัวเธอที่อยากกลับไปมากขนาดนี้ คงเข้าใจดีอยู่แล้วแหละ...
Canon:ที่นั่นคือ "บ้าน" ที่แท้จริงของเธอ
Damselette:...!
Canon:ยื่นมือมาสิ Columbina
Canon:...Aria, Sonnet พวกเธอด้วยนะ
Sonnet:อืม...
Aria:ได้สิ
Canon:...เราเคยเป็นบทเพลงที่ไม่รู้จบ บัดนี้ถึงคราวเธอขับขานต่อไปแล้ว
Aria:...เราเคยเป็นคลื่นแห่งสายน้ำกาลเวลา บัดนี้น้ำลดแล้ว และระลอกคลื่นของเธอเริ่มก่อตัวขึ้น
Sonnet:...เราเคยเป็นผู้ส่งสารแห่งความบ้าคลั่งและแรงบันดาลใจ บัดนี้เมื่อม่านคำลวงสลายไป ความจริงของเธอจะดำเนินต่อไป
Canon:...เราคือจิตวิญญาณที่เฝ้ารอแสงตะวัน จงกลับไปหาผู้คนที่ยังยิ้มให้กับเธอเสีย
Sonnet:เท่านี้ก็... จบแล้วเหรอ?
Canon:ใช่ พวกเราได้มอบพลังทั้งหมดของจันทราทั้งสามให้กับ Columbina Hyposelenia แล้ว
Canon:นับจากนี้ไป เธอจะเป็น "เทพธิดาจันทราทั้งสาม" เพียงหนึ่งเดียวในโลกนี้แล้วล่ะ
Damselette:...
Damselette:ขอบคุณนะ... ขอบคุณมากจริง ๆ... พี่สาวทุกคนของฉัน...
Aria:ไปทำในสิ่งที่เธอคิดว่าควรทำเถอะ Columbina Hyposelenia
Canon:อืม พวกเราไม่สามารถมอบพลังของจันทราทั้งสาม ที่อยู่นอกคุกมืดให้เธอได้ ความขัดแย้งที่เกิดจากเศษซากหลังจากที่พวกเราหายไปนั้น ก็จะยังคงเกิดขึ้นต่อไปในอนาคต
Damselette:ฉันเข้าใจ...
Sonnet:...! พี่ ๆ! ร่างกายของฉัน... เหมือนจะแปลก ๆ ไป...
Canon:พวกเราสละพลังและความสามารถไปแล้ว ตอนนี้เหลือเพียงร่างกายที่เป็นมนุษย์ธรรมดา "คุก" เริ่มจะทำลายร่างกายนี้แล้วล่ะ...
Sonnet:...!
Aria:ไม่เป็นไรนะ Sonnet นี่เป็นแค่จุดหมายปลายทางที่ทุกคน และเทพเจ้าทุกองค์ต้องไปถึง ฉันกับ Canon จะอยู่เคียงข้างเธอเอง
Canon:...นี่คือคำขอสุดท้ายของพวกเรา Columbina
Canon:ฉันขอให้เธอใช้พลังของจันทราทั้งสาม ส่งพวกเราออกจากที่นี่ และกลับไปสู่โลกแห่งความเป็นจริงได้มั้ย?
Canon:พวกเราที่สูญเสียพลังไปแล้ว คงไม่ต้องทนทุกข์อยู่ในมิติแห่งนี้อีกต่อไปแล้ว
Canon:แต่... ฉันอยากจะใช้ช่วงเวลาสุดท้ายนี้ ใน "บ้าน" ที่เป็นของพวกเราสามพี่น้อง
Damselette:...ได้สิ ได้อยู่แล้ว
Sonnet:...
Damselette:...
Damselette:Sonnet...
Sonnet:...หืม?
Damselette:อย่า...
Damselette:(ฉันอยากจะบอกเธอว่าอย่ายอมแพ้ต่อ Abyss... อย่ากลัว... แต่ในเวลาแบบนี้ ฉันควรจะพูดแบบนี้จริง ๆ รึเปล่า...)
Damselette:...ไม่ ไม่มีอะไร ฉันดีใจที่มีพี่สาวแบบคุณนะ
Sonnet:Hypo... ขอบคุณนะ...
Sonnet:อืม... ฉันจะไม่กลัว ตราบใดที่ได้อยู่กับพี่ ๆ ฉันก็จะไม่กลัว...
Damselette:...
Damselette:งั้น... ลาก่อนนะ พี่สาวทั้งหลาย...
Aria:ลาก่อนนะ Columbina
Canon:ช่วยมองดูโลกใบนี้แทนพวกเราด้วยนะ...
Damselette:อื้ม... ได้เลย...
Damselette:...
Damselette:ต่อจากนี้... ฉันคงต้องบอกลาร่างกายของตัวเองแล้ว...
Damselette:...ให้มันกลายเป็นแสงจันทร์ คอยอยู่เคียงข้าง Nod-Krai ตลอดห้วงเวลาอันยาวนานเถอะ
Damselette:(ที่แท้... นี่คือเหตุผลที่ก่อนหน้านี้ Nod-Krai ไม่มี "แรงจันทราผัน" นี่เอง...)
Damselette:(พลังนี้ปรากฏขึ้น หลังจากที่ฉันได้โปรยร่างของตัวเองลงสู่ Nod-Krai... และเกิดขึ้นเฉพาะใน Nod-Krai เท่านั้น...)
Damselette:(ที่ "แรงจันทราผัน" ในโลกความเป็นจริงตอบสนองต่อฉัน... ก็เพราะว่านั่นคือร่างกายของฉันอยู่แล้ว มันเพียงแค่ตอบสนองต่อจิตวิญญาณของฉันเท่านั้น...)
Damselette:(และพลังสีทองที่ฉันได้เห็นมาตลอดทาง ก็คือจิตวิญญาณที่ฉันจะทิ้งไว้ที่นี่ กำลังนำทางตัวของฉันเอง...)
Damselette:เฮ้อ...
Damselette:พลังแห่งจันทราทั้งสาม แสงจันทร์อันเป็นนิรันดร์...
Damselette:ฉัน Columbina Hyposelenia จะละทิ้งร่างกายของตนเองไว้ที่แห่งนี้... ทอดทิ้งมันสู่รัตติกาลอันมืดมิด ให้มันส่องสว่างนำทางอนาคตอันไร้ขอบเขต...
Damselette:ให้มันอยู่เคียงข้างผืนแผ่นดินแห่งนี้... อยู่เคียงข้างสรรพชีวิตใต้แสงจันทร์...
Damselette:จวบจน... วันที่หวน "กลับบ้าน" จะมาถึง...
Damselette:...♪หลับเถิด หลับเถิด นกพิราบน้อยของข้า♪
Damselette:...♪ขอให้ดอกไม้และฝันดี เบ่งบานอยู่ข้างหน้าต่างของเจ้า♪
Damselette:...♪เด็กน้อยแห่งดวงจันทร์ นกพิราบน้อยของข้า♪
Damselette:...♪แม้ฝุ่นธุลีจะเปรอะเปื้อนขนอันขาวบริสุทธิ์ของเจ้า แม้เจ้าจะไม่ได้ซบอยู่ในอ้อมกอดอันอบอุ่นอีกต่อไป♪
Damselette:...♪ขอให้เจ้าได้หลับใหลในห้วงฝันพร้อมกับดวงจันทรา♪
Jahoda:เจ้านาย! คุณกลายเป็นคนน่ากลัวขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย? สิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อกี้นี้ มันไม่ใช่เรื่องที่มนุษย์ธรรมดาจะรู้ได้เลยนะ!
Jahoda:นี่เลขอะไร? มองเห็นชัดมั้ย?
Nefer:นอกจากจะเห็นว่ามันคือเลขสองแล้ว ยังเห็นความหวาดกลัว ที่ซ่อนลึกอยู่ในดวงตาของเธอด้วย
Flins:น่าทึ่งมาก คุณ Nefer แค่ดูนิดเดียว ก็มองเห็นสุดขอบโลกเลยรึไงเนี่ย? แต่ถึงอย่างงั้น ดวงตาก็ยังคงสมบูรณ์และสุขภาพดีอยู่
Flins:หรือว่าทักษะทางการแพทย์ของคุณ Lauma เก่งกาจถึงขั้นที่เอาชนะกาลเวลาได้เลยเหรอ?
Lauma:คุณ Flins อย่าล้อเล่นสิ
Lauma:ฉันคิดว่าที่ดวงตาของ Nefer ยังคงมองเห็นสิ่งต่าง ๆ ได้ น่าจะเป็นเพราะ Columbina คิดว่า พิธีกรรมจะส่งผลร้ายแรงต่อ Nefer จึงได้ทิ้งพลังจากอดีตไว้ เพื่อปกป้องเธอโดยเฉพาะ
Lauma:ผู้ที่มองเห็นความจริง อาจต้องแลกมาด้วยราคาที่สูงลิ่ว... ดูเหมือนว่า Columbina จะเป็นผู้แบกรับภาระนั้นแทนพวกเราแล้ว
Nefer:วิธีที่เธอคิด ตรงกับแนวทางที่พวกเราพยายามทำอย่างสมบูรณ์ ถึงเธอจะหลับตาอยู่ตลอด แต่เธอกลับเข้าใจพวกเราเป็นอย่างดี... เธอถึงได้รู้ว่าพวกเราต้องการทำอะไร
Nefer:ถึงเราจะไม่ได้อยู่ในมิติเวลาเดียวกัน แต่เราต่างคำนึงถึงความเป็นไปได้เดียวกัน และคว้าโอกาสเดียวกันไว้
Paimon:ไม่รู้ว่าตอนนี้เธอจะเป็นยังไงบ้าง... ถ้ามีอะไรที่พวกเราทำได้ พวกเราก็พร้อมจะสู้เพื่อเธอ
Traveler:(เราจะต้องพาเธอกลับมาให้ได้ Columbina)
Marionette:ถ้างั้นจากข้อมูลทั้งหมดที่ได้มา พวกเรามาคิดว่าจะทำยังไงต่อกันเถอะ
The Knave:ขอบคุณทุกคนมาก ที่ช่วยให้เราได้ทราบสถานการณ์ของ Dottore อย่างชัดเจน
The Knave:ชาวเมืองที่ต้องอพยพ ก็ถูกส่งไปถึงที่ปลอดภัยแล้ว ไม่ต้องออมมือแล้วล่ะ
Albedo:คุณ Sandrone การคำนวณราบรื่นดีมั้ย?
Marionette:ราบรื่นดี ยังไงฉันก็จะค่อย ๆ ทำไปเรื่อย ๆ ไม่ให้เจ้าหมวกนั่นปิดเครื่องไปฟรี ๆ หรอก
Durin:ต่อจากนี้ก็มีเรื่องต้องจัดการอีกเยอะเลย... จะเริ่มจากตรงไหนดีล่ะ?
ทุกคนสบตากัน และเริ่มหารือแผนการต่อสู้
การต่อสู้ที่กำลังจะมาถึงนี้เต็มไปด้วยความไม่แน่นอน ไม่มีใครรู้ว่า Dottore ที่ควบคุมพลังของจันทราทั้งสามได้แล้ว จะพัฒนาไปถึงขั้นไหน
แต่พวกคุณจะไม่ยอมแพ้ ทุกคนร่วมใจเป็นหนึ่งเดียว พวกคุณรู้ดีว่า การจับมือกันอย่างแน่นแฟ้น คือหนทางที่จะสร้างเชือกที่ทั้งยาว และแข็งแรงขึ้นมาได้
นี่คือสะพานเชือกเพียงหนึ่งเดียวที่นำไปสู่ชัยชนะ และเป็นสายใยแห่งความหวังสู่จันทราบนฟากฟ้า พวกคุณจะก้าวไปตามเส้นทางนี้ จนกว่าจะได้ต้อนรับสหายที่ไม่ได้อยู่ที่นี่กลับมาอีกครั้ง
The Knave:แผนการชัดเจนแล้ว ทุกคน รีบลงมือกันเถอะ
Marionette:เวลา เวลา พอคิดถึงเรื่องเวลาแล้วก็ปวดหัว! เฮ้อ ฉันไปทำงานก่อนละกัน
Paimon:ได้เลย! Traveler พวกเราก็มาพยายามกันเถอะ!
Traveler:อื้ม!
Varka:ตามทฤษฎีของ Albedo พลังธาตุสามารถเจือจางพลังของภพแห่งแสงได้...
Varka:ฉันควรเริ่มสร้างแนวป้องกันธาตุจากตรงไหนดีนะ... นี่มันเรื่องที่หาได้จาก "ทฤษฎีธาตุขั้นสูง" ในห้องสมุดเท่านั้นไม่ใช่รึไง? ฉันไม่เข้าใจเรื่องพวกนี้หรอก
Nicole:เหมือนนายกำลังกังวลใจอยู่นะ
Varka:ถ้าถูกโยนเข้าไปในที่ที่ไม่คุ้นเคยอย่างกะทันหัน ไม่ว่าใครก็ต้องรู้สึกเครียดกันทั้งนั้นแหละ
Nicole:แต่ตอนที่นายมาหาพวกเราที่สมาคมแม่มด นายดูมั่นใจมากเลยนะ
Varka:แล้วเธอเคยคิดรึเปล่า ว่าฉันอาจจะแค่พยายามฝืน เพื่อให้การเจรจาเสร็จสิ้นไป แล้วก็เป็นไปได้มั้ยว่าฉันก็เป็นแค่คนธรรมดา ที่รู้สึกกังวลและกลัวเป็นเหมือนกัน?
Nicole:ให้ตายสิ จริงเหรอเนี่ย? งั้นฉันขอโทษด้วยนะ นายนี่แข็งแกร่งจริง ๆ
Varka:แต่ถ้าเทียบกับตอนนี้ ตอนนั้นน่าจะดีกว่านะ อย่างน้อย Mondstadt ก็เป็นสถานที่ที่ ถ้าเกิดมีใครนอนตะโกนขอความช่วยเหลืออยู่บนหน้าผา ก็มีโอกาสที่ Barbatos จะมาช่วย
Varka:เฮ้อ ไม่เคยเจอการต่อสู้ที่น่าดูเลวร้ายขนาดนี้มาก่อนเลย ถ้าพวกเราแพ้ Teyvat จะพังพินาศรึเปล่านะ?
Nicole:อืม จะเป็นแบบนั้นเหรอ? ขอคิดดูก่อน... น่าจะใช่แหละปะ?
Varka:งั้นก็น่าเสียดายแย่เลย
Nicole:อย่ากังวลไปเลย ตลอดเส้นทางที่ผ่านมา Teyvat ก็เผชิญกับการทำลายล้างมาตั้งหลายครั้ง แต่ก็ยังเลี้ยงดูนายมาได้จนถึงทุกวันนี้ไม่ใช่เหรอ?
Varka:อย่าพูดแบบนั้นได้มั้ย การเกิดของฉันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรสักหน่อย
Nicole:ไม่ใช่อย่างนั้นหรอก การเกิดของมนุษย์ทุกคนล้วนมีความสำคัญ นี่คือสิ่งที่ "ทูตสวรรค์" เชื่อมั่นมาโดยตลอดนะ
Varka:ถ้างั้นมนุษย์หนุ่มอย่างฉันคนนี้ ก็มีเรื่องหนึ่งอยากจะรบกวนพี่สาวคนนี้สักหน่อย
Nicole:กะแล้วเชียวว่าต้องเป็นแบบนี้ นายมันเป็นคนแบบนี้นี่นะ
Varka:คุณ Alice มองการณ์ไกล ตั้งใจเรียกเธอกลับมาช่วยเหลือ ก็น่าจะเพื่อรับมือกับช่วงเวลาแบบนี้สินะ?
Nicole:ฮึฮึ เป็นเพราะฉันเก่งต่างหาก ไม่ใช่เพราะหล่อนฉลาดหรอก
Varka:ใช่ ๆ ใช่แล้วล่ะ
Varka:เกี่ยวกับแนวป้องกันธาตุที่กำลังจะสร้างเสร็จพวกนี้... อันที่จริง ฉันคิดว่าไม่ช้าก็เร็วพวกมันก็คงจะไร้ประโยชน์
Varka:จากการลาดตระเวนของ Durin พบว่า Dottore ขยายอาณาเขตมาโดยตลอด เริ่มจากสถาบันวิจัย ต่อมาเป็นสำนักงานออกแบบการทดลอง... จนถึงตอนนี้
Varka:เพราะงั้น เป้าหมายของเราไม่ใช่การใช้มาตรการเหล่านี้ เพื่อหยุดยั้งการรุกรานของเขา แต่เป็นการพยายามถ่วงเวลาเขา ให้ได้มากที่สุดต่างหาก
Varka:หากการคำนวณของคุณ Sandrone ไม่ผิดละก็... ไม่สิ สิ่งที่เชื่อได้ ก็มีแค่การคาดการณ์ของเธอเท่านั้นแหละ เพราะงั้น ฉันจะถือว่าถูกต้องละกัน
Varka:เทคนิคเสร็จสมบูรณ์แล้ว ผลลัพธ์ที่ได้บ่งบอกว่า ชัยชนะที่แท้จริงของพวกเรา ขึ้นอยู่บนพื้นฐานที่ Columbina จะต้องกลับมายัง Teyvat
Varka:ก่อนที่เธอจะกลับมา พวกเราต้องถ่วงเวลาการรุกรานของศัตรูเอาไว้
Nicole:นายอยากให้ฉันช่วยสร้างแนวป้องกันเหรอ?
Varka:ไม่ ฉันอยากให้เธอเตรียมพร้อม สำหรับสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อจากนี้ต่างหาก
Varka:เมื่อเขาบุกมาถึงที่นี่จริง ๆ... พวกเราทุกคนจะต่อสู้ ส่วนเธอ ผู้ที่เคยเป็นทูตสวรรค์และเป็นแม่มดในตอนนี้ ฉันอยากขอให้เธอช่วยปกป้องทุกคนด้วย
Nicole:หืม? ฉันเข้าใจว่านี่คือการใช้โอกาส ที่นายได้มาจากการเจรจาไตรภาคีในครั้งนั้นได้รึเปล่า?
Varka:ถ้าจะให้พูดตรง ๆ ก็เหมือนจะหมายถึงการปกป้องเมือง Mondstadt นั่นแหละ... ถ้าพวกเธอไม่ว่าอะไรที่ฉันจะเปลี่ยนสถานที่สักหน่อย ก็ได้อยู่แล้วล่ะ
Nicole:เวลาที่ได้ทำตามสัญญาเร็วกว่าที่คิดไว้เยอะเลยนะ
Varka:ไม่ทำตอนนี้ เดี๋ยวต่อไปก็ไม่มีโอกาสแล้ว!
Nicole:เหล่าแม่มดได้รับความปรารถนาของอัศวินแล้วล่ะ
Nicole:บอกตามตรงนะ ฉันกับ Alice เคยปรึกษากันมานานแล้วว่าจะช่วยทุกคนยังไงดี ฉันไม่ได้มามือเปล่าหรอกนะ ฉันเป็นคนที่เตรียมตัวมาเป็นอย่างดีนะจะบอกให้
Nicole แบ่งปัน "การเตรียมการ" ของเธอ จนทำให้ Varka รู้สึกประหลาดใจและดีใจเกินคาด
Varka:นี่มัน... ดีมากเลย ดีมากเลยจริง ๆ ขอบคุณพวกเธอมากนะ
Nicole:หลายปีแล้วที่ไม่ได้ลงมือทำอะไร ฉันก็อยากทำอะไรที่เจ๋ง ๆ บ้าง อย่างเช่นครั้งนี้... อ๊ะ ไม่ใช่ ๆ ฉันหมายถึง ฉันอยากเป็นผู้นำทางที่ดีน่ะ
Nicole:อะแฮ่ม! อัศวินแห่ง Boreas เพื่อเป็นการตอบแทนความเมตตา และความยุติธรรมของนาย ฉันจะมอบของขวัญพิเศษให้อีกอย่าง...
Nicole:ไปเถอะ พรของ "ทูตสวรรค์" จะส่งไปยังที่ที่นายต้องการ
Localized evidence
บทเพลงของดวงจันทร์สุญตา: ฉากที่ 8
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/955387984Nod-Krai
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/532535678ดวงจันทร์ที่แท้จริง
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/3025454162Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/2251608
7
1607
601710
UI_ChapterIcon_NodKrai
601501
archon
28
UI_QuestType_Chapter_9