ปีกเงินย้อนจันทรา ปักษาทอประกาย - 1
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json- JSON Pointer
/2169272512
Story Chapters
Story evidence
Paimon:ว้าว พระจันทร์ดวงใหญ่จัง! ตอนนี้ที่ท่าเรือ Yilong ได้บรรยากาศเทศกาลสุด ๆ เลย...
Traveler:Paimon กลุ้มใจอะไรรึเปล่า?
Paimon:ไม่มีอะไรหรอก แค่จู่ ๆ ก็นึกถึงตอนฉลองเทศกาล Moonchase เป็นครั้งแรกน่ะ เรื่องที่เราไปตามหาสูตรอาหารด้วยกันกับ Keqing ตอนนี้ฉันก็ยังจำได้อยู่นะ
Paimon:ตั้งแต่ที่ออกเดินทางมาด้วยกันกับเธอ เทศกาลทำให้ฉันรู้สึกพิเศษมาตลอดเลยล่ะ
Paimon:อีกมุมหนึ่ง พอถึงเทศกาลทีไรก็ได้เจอเพื่อน ๆ เยอะแยะแถมมีของอร่อยกินเพียบ ฉันก็เลยชอบช่วงเวลานี้มาก ๆ เลยล่ะ!
Paimon:แต่อีกมุมหนึ่ง เทศกาลก็มีทุกปี แต่ทั้งผู้คนและเรื่องราวหลาย ๆ อย่าง ก็เปลี่ยนไปไม่เหมือนเดิมแล้ว มันทำให้ฉันคิดถึงเรื่องเก่า ๆ ทุกที...
Paimon:เรื่องนั้นฉันรู้อยู่แล้วล่ะ งั้นก็มาสนุกกับเทศกาลให้เต็มที่เหมือนเมื่อก่อนกันเถอะ! ก่อนอื่นมาคิดดูก่อนว่าจะเริ่มเดินเที่ยวจากตรงไหนดี...
Traveler:นั่น Lan Yan ไม่ใช่เหรอ?
Paimon:Lan Yan จะพา Ningguang ไปพบผู้นำตระกูลไม่ใช่เหรอ? พวกเราไปทักทายกันเถอะ แล้วก็ถือโอกาสให้ Lan Yan ช่วยแนะนำที่เดินเที่ยวให้พวกเราด้วยไง เธอต้องรู้จักท่าเรือ Yilong เป็นอย่างดีแน่
Paimon:สวัสดี Lan Yan!
Lan Yan:สวัสดี Traveler กับ Paimon อืม... จะบอกว่า "ไม่ได้เจอกันนาน" ก็คงไม่ได้ งั้นคงต้องเป็น "ไม่ได้เจอกันแป๊บเดียว" ละกัน
Paimon:ใช่ ไม่ได้เจอกันแป๊บเดียว! ว่าแต่ Lan Yan ไม่ได้จะพา Ningguang ไปพบผู้นำตระกูลหรอกเหรอ? ทำไมถึงกลับมาเร็วจังล่ะ?
Lan Yan:ที่จริงฉันก็แค่ช่วยนำทางให้เฉย ๆ น่ะ
Lan Yan:ระดับคุณ Ningguang มาเยือนทั้งที ผู้อาวุโสในตระกูลต้องมาต้อนรับกันเพียบอยู่แล้ว ขืนเด็กน้อยอย่างฉันไปอยู่ตรงนั้น ก็มีแต่จะไปเกะกะเปล่า ๆ
Paimon:ผู้อาวุโสเยอะขนาดนั้นเลยเหรอ?
Lan Yan:ก็มีท่านลุง ท่านอา ท่านป้า ท่านน้า...
Paimon:หยุด ๆ! แค่ฟังก็พอนึกภาพออกแล้วล่ะ ว่ามีคนเยอะขนาดไหน...
Lan Yan:ถึงเวลานั้น ทั้งลำดับการนั่งของทุกคน ทั้งวิธีรินน้ำชา ทั้งหมดนี่มีพิธีรีตองเยอะแยะเต็มไปหมดเลย ฉันรับมือกับสถานการณ์แบบนั้นไม่ไหวหรอก
Lan Yan:พอไปพบท่านลุงผู้นำตระกูล และทักทายเสร็จ ฉันก็ขอตัวออกมาเลย
Paimon:บอกตามตรง ฉันก็รับมือกับสถานการณ์แบบนั้นไม่ค่อยเก่งเหมือนกัน... งั้นก็พอดีเลย Lan Yan ช่วยแนะนำที่เดินเที่ยวให้พวกเราหน่อยได้มั้ย?
Paimon:จะว่าไป ฉันกับ Traveler ก็มาฉลองเทศกาลที่ท่าเรือ Yilong เป็นครั้งแรกด้วยสิ
Lan Yan:เทศกาล Moonchase ครั้งนี้ สมาคมของหุบเขา Chenyu เตรียมของอร่อยและของสนุก ๆ เอาไว้เยอะแยะเลย จะให้อธิบายหมดในสองสามคำได้ยังไง? ฮิฮิ เดี๋ยวฉันพาพวกเธอไปเดินเที่ยวให้ทั่วเลยดีกว่า
Paimon:ได้อยู่แล้วล่ะ! แต่คงต้องใช้เวลาไม่น้อยเลยใช่มั้ย? Ningguang บอกว่าจะเชิญนักปราบปีศาจของตระกูล Lan กับกองทหาร Millelith ไปปฏิบัติภารกิจร่วมกันนี่นา แล้ว Lan Yan ไม่ไปด้วยเหรอ?
Lan Yan:ทางตระกูลจะคัดเลือกยอดฝีมือไปร่วมปฏิบัติการกันเองแหละ ฉันเลยไม่ต้องไปอยู่ให้เกะกะไงล่ะ
Paimon:อย่างนี้นี่เอง...
Lan Yan:ไม่คิดเลยว่า Traveler จะคิดแบบนี้นะ... ถ้าอย่างนั้น ลองคิดถึงคำถามข้อหนึ่งดูสิ
Lan Yan:พวกเธอคิดว่าควรมองวิชาลี้ลับเป็น "หน้าที่" อย่างหนึ่ง แล้วตั้งใจฝึกฝนอย่างหนัก หรือควรมองเป็น "งานอดิเรก" แล้วทำตามใจชอบดีล่ะ?
Paimon:เลือกยากจัง ฉันว่ามีเหตุผลทั้งสองอย่างเลย
Lan Yan:ว่ากันว่านะ ตอนนั้นผู้อ่านสายลมก็ถามคนรุ่นหลังแบบนี้แหละ คนรุ่นหลังก็รู้สึกว่าเลือกยากเหมือนกัน จากนั้นผู้อ่านสายลมก็บอกว่า "ก็เลือกทั้งหมดไปเลย"
Lan Yan:หลังจากนั้นตระกูล Lan ของพวกเราก็มีกฎข้อหนึ่งขึ้นมา นั่นก็คือพวกผู้ใหญ่จะให้เด็กที่เริ่มจำความได้ ได้เลือกทางเลือกของตัวเอง
Lan Yan:ถ้าเขาอยากเรียนรู้วิชาลี้ลับอย่างจริงจัง ก็จะถูกส่งตัวไปยังตระกูลเพื่อฝากตัวเป็นศิษย์ แต่ถ้าเขามองว่าวิชาลี้ลับเป็นแค่งานอดิเรก ก็จะไม่บังคับอะไรเลย
Paimon:งั้น Lan Yan ก็เลยเลือกที่จะมองวิชาลี้ลับเป็นแค่งานอดิเรกงั้นสินะ?
Lan Yan:แน่อยู่แล้วล่ะ ฉันไม่อยากอยู่ในโรงเรียนแล้วโดนอาจารย์ดุหรอกนะ ฉันว่าฉันคงจะวิ่งไปเล่นว่าวที่เนินเขาแถวหมู่บ้าน Qiaoying จนลืมไปเรียนมากกว่า
Paimon:ถ้าพูดแบบนี้ละก็ ฉันเข้าใจ Lan Yan สุด ๆ เลยล่ะ!
Lan Yan:ไม่ต้องห่วงว่าฉันจะผิดหวังหรอก เพราะนี่เป็นทางที่ฉันเลือกไง
Lan Yan:พวกพี่ ๆ ในตระกูลจะได้รับการถ่ายทอดวิชาลี้ลับสุดยอดเพียบเลย แถมยังใช้มันต่อกรกับสิ่งชั่วร้ายได้ดีด้วย ฉันนับถือพวกเขามากเลยล่ะ
Lan Yan:ส่วนของฉันส่วนใหญ่แล้วจะศึกษาด้วยตัวเอง ถ้ามีวิชาลี้ลับไหนที่สนใจเป็นพิเศษ ก็จะยืมหนังสือที่เกี่ยวข้องมาลองศึกษาดู
Paimon:จู่ ๆ ฉันก็แอบสงสัยขึ้นมาแฮะ Lan Yan สนใจวิชาลี้ลับแบบไหนเหรอ?
Lan Yan:อืม... อย่างเช่น ช่วงนี้ฉันกำลังศึกษาวิชาลี้ลับที่เกี่ยวกับนกนางแอ่นอยู่น่ะ
Paimon:งั้นเหรอ? เล่าให้พวกเราฟังหน่อยสิ!
Lan Yan:มีผู้ใหญ่บางคนเคยบอกฉันว่า นกนางแอ่นเป็นนกที่พิเศษมาก พวกมันจะคาบโคลนและเศษไม้มาทำรังใต้ชายคา
Lan Yan:แต่ตั้งแต่ฉันจำความได้ ก็ไม่เคยเห็นรังที่นกนางแอ่นสร้างไว้ใต้ชายคาในหุบเขา Chenyu เลย
Lan Yan:ในทุก ๆ ปีพวกนกนางแอ่นจะบินไปมาอย่างเร่งรีบ อย่าว่าแต่แวะทำรังเลย แค่จะได้เห็นยังยากเลย สิ่งที่พวกผู้ใหญ่เล่ามา อาจจะเป็นเรื่องที่ผ่านมานานมาก ๆ แล้วก็ได้
Paimon:ทำไมกันล่ะ?
Lan Yan:ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่ฉันเห็นว่าในตัวของนกนางแอ่นมีพลังบางอย่างแฝงอยู่ มันเข้ากันได้ดีกับวิชาลี้ลับที่ตระกูล Lan ของพวกเราใช้มากเลยล่ะ
Lan Yan:ฉันก็เลยคิดว่า พอจะหาวิชาลี้ลับสักอย่างมาช่วยแก้ปัญหาของนกนางแอ่น เพื่อให้พวกมันกลับมาทำรังได้รึเปล่า
Paimon:ทำให้พวกนกนางแอ่นกลับมาทำรัง... ทำได้จริงเหรอ?
Lan Yan:น่าเสียดาย จู่ ๆ ก็เหมือนจะติดขัดซะงั้น ขาดขั้นตอนสำคัญอันหนึ่งในคาถาอาคมตลอดเลย...
Paimon:เรื่องนี้... คงไม่ยากเกินไปสำหรับ Lan Yan สินะ?
Lan Yan:ก็ต้องยากอยู่แล้วสิ ฉันเรียนวิชา Qimen ของตระกูลมาแค่ผิวเผินเอง แต่ก็ไม่ต้องกังวลไปหรอก ในเมื่อการวิจัยของฉันติดขัด ก็ปล่อยให้มันติดขัดไปก่อนละกัน
Lan Yan:ไม่แน่นะ เผื่อวันไหนที่ฉันนอนนับก้อนเมฆอยู่บนเนินเขา แล้วจู่ ๆ อาจจะเกิดแรงบันดาลใจขึ้นมาก็ได้นะ
Paimon:ตอนแรกฉันคิดว่าต้องปลอบใจ Lan Yan ซะอีก
Lan Yan:Paimon ชอบใส่ใจคนอื่น มิน่าล่ะถึงได้เป็นผู้นำทางที่ดี
Paimon:แน่นอนอยู่แล้ว ฮิฮิ...
Lan Yan:จริงสิ เมื่อกี้ตกลงกันไว้ว่าจะพาพวกเธอไปเดินเที่ยวให้ทั่วนี่นา ตามฉันมาสิ อิอิ ฉันเองก็อยากลองความรู้สึกตอนได้เป็นผู้นำทางอยู่พอดีเลย
Traveler:งั้นก็ขอบคุณมากนะ Lan Yan
???:เทศกาล Moonchase ไม่ควรจะเป็นแบบนี้นี่...
Paimon:หืม? ตรงนั้นดูเหมือนจะมีคนกำลังก่อเรื่องอยู่นะ
Lan Yan:ดูท่าทางเหมือนคนหลงทางเลย... งั้นพวกเราแวะไปดูกันก่อนเถอะ ในฐานะที่เป็นสมาชิกของสมาคม ฉันก็ควรช่วยดูแลความเรียบร้อยของงานเทศกาลแถวนี้อยู่แล้วด้วย
Paimon:เอาสิ พวกเราก็มาช่วยด้วยอีกแรง! ยังไงก็ต้องตอบแทน Lan Yan อยู่แล้วนี่นา
???:เทศกาล Moonchase ไม่ควรจะเป็นแบบนี้นี่...
Lan Yan:นี่คุณ มีปัญหาอะไรรึเปล่า?
???:พลาดเทศกาล Moonchase ไปไม่ได้เด็ดขาด... แต่เทศกาล Moonchase ไม่ควรเป็นแบบนี้นี่... อย่าว่าแต่เทศกาล Moonchase เลย Liyue ไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อนด้วยซ้ำ!
Paimon:ทำไมถึงพูดอย่างนั้นล่ะ?
???:ถนนอาหารนานาชาติ? เทศกาล Moonchase มีเรื่องแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน? เทศกาล Moonchase ในความทรงจำของข้าไม่มีอะไรที่เกี่ยวข้องกับการทำอาหารเลยสักนิด
Paimon:ก็หมายความว่าไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับของกินอร่อย ๆ เลยน่ะสิ... เทศกาล Moonchase ที่ไหนเขาเป็นแบบนี้กันล่ะ?
Lan Yan:ฉันเคยได้ยินพวกผู้ใหญ่ที่บ้านบอกว่า เมื่อนานมาแล้วผู้คนได้นำประเพณีของเทศกาลเทพแห่งเตาไฟเข้ามาในเทศกาล Moonchase หลังจากนั้นเทศกาล Moonchase ถึงได้มีความเกี่ยวข้องกับกิจกรรมทำอาหารต่าง ๆ
Lan Yan:บางทีในบางพื้นที่ของ Liyue อาจจะยังมีคนที่ปฏิบัติตามธรรมเนียมเทศกาล Moonchase ก่อนที่จะนำเทศกาลเทพแห่งเตาไฟเข้ามาอยู่ก็ได้
Traveler:เป็นไปได้จริง ๆ นั่นแหละ
Lan Yan:นี่คุณ มาจากไหนเหรอ?
???:มาจากไหนงั้นเหรอ? ฮ่า ๆ... เรื่องเก่า ๆ ก็ปล่อยให้ผ่านไปเถอะ ลูกผู้ชายตัวจริงใช้ชีวิตโลดแล่นในโลกกว้าง ขอแค่รู้ว่าตัวเองจะเดินหน้าไปทางไหน แค่นี้ก็พอแล้ว!
Paimon:แล้วคุณจะไปที่ไหนล่ะ?
???:จะไปที่ไหนงั้นเหรอ... เทศกาล Moonchase มาถึงแล้ว ตาแก่อย่างข้าก็จะไป... แต่เทศกาล Moonchase ไม่ควรจะเป็นแบบนี้นี่
Paimon:ทำไมวกกลับมาอีกแล้วล่ะ...
Lan Yan:คือว่าคุณ... พอจะตามฉันไปคุยกันที่อื่นได้มั้ย? ตรงนี้คนพลุกพล่าน พวกเรามายืนอยู่กลางถนนแบบนี้ จะทำให้คนอื่นเขาไม่สะดวกเอาได้นะ
Lan Yan:ดูเหมือนว่าคุณจะเจอปัญหาบางอย่าง ฉันอาจจะช่วยคุณได้
???:อืม... มีเหตุผล งั้นตาแก่คนนี้จะไปด้วยก็ได้
Paimon:เอาล่ะ เรามาคุยเรื่องปัญหาที่คุณเจอกันดีกว่า Paimon ชอบช่วยเหลือคนอื่นอยู่แล้ว!
???:เพื่อนตัวน้อยคนนี้ถึงจะดูแปลกประหลาดไปบ้าง แต่ก็มีน้ำใจมาก ๆ เลยนะ ตาแก่อย่างข้าต้องขอบคุณล่วงหน้าด้วย
Paimon:แปลกตรงไหน? คุณนั่นแหละที่แปลก! ทั้งที่ยังอายุน้อยแท้ ๆ แต่กลับเอาแต่แทนตัวเองว่า "ตาแก่" ถึงผมของคุณจะขาวไปหมดแล้วก็เถอะ...
???:ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร ประหลาดสักหน่อย มันไม่ดีตรงไหนล่ะ?
Traveler:มาคุยเรื่องสำคัญกันเถอะ
???:เรื่องสำคัญ... ข้าจะพลาดเทศกาล Moonchase ไม่ได้ แต่... เทศกาล Moonchase ไม่ควรจะเป็นแบบนี้นี่
Paimon:วกกลับมาอีกแล้ว...
Lan Yan:นี่คุณน่ะ ไม่ใช่มนุษย์ใช่มั้ย?
Paimon:เอ๋!?
???:เด็กน้อยอย่างเจ้า ทำไมถึงพูดแบบนี้ล่ะ? ตาแก่อย่างข้า... อึก!
Paimon:นี่คืออะไรน่ะ?
Lan Yan:ถ้าฉันดูไม่ผิด... นี่คือวิชาลี้ลับที่สืบทอดกันมาในตระกูล Lan ของพวกเรา มีชื่อว่าวิชากักวิญญาณ
Lan Yan:มันสามารถกักขังวิญญาณบางส่วนของคนคนหนึ่งไว้ในหุ่นหวาย และสร้างหุ่นเชิดที่มีหน้าตาเหมือนกับคนคนนั้นขึ้นมา เพื่อให้ผู้ร่ายวิชาควบคุมได้
Lan Yan:ต่อมาบรรพบุรุษของตระกูล Lan รู้สึกว่ามันขัดต่อหลักฟ้าดิน ต่อให้ใช้รับมือกับศัตรูก็ไม่ค่อยจะเหมาะสมนัก เลยมีการสั่งห้ามไม่ให้คนในตระกูลใช้วิชาลี้ลับนี้อีก
Paimon:เพราะงั้นในความเป็นจริงแล้วเขา...
Lan Yan:เนื้อแท้แล้วเขาเป็นแค่ดวงวิญญาณเร่ร่อนเศษเสี้ยวหนึ่ง ที่ถูกกักขังอยู่ในตัวหุ่นหวาย
Paimon:อึ๋ยย...
Lan Yan:นี่คุณ คุณรู้รึเปล่าว่าใครเป็นคนใช้วิชากักวิญญาณกับคุณ?
???:เด็กอย่างเจ้ามาพูดจาเหลวไหลอะไรกัน? จะมีใครใน Liyue ที่ใช้วิชากักวิญญาณกับข้าได้กันล่ะ?
???:รีบเก็บลูกไม้ของเจ้าซะ ข้ายังต้องไปตามนัดที่เทศกาล Moonchase อีก เดี๋ยวนะ เทศกาล Moonchase ไม่ควรจะเป็นแบบนี้นี่
Paimon:โธ่เอ๊ย คุยกันไม่รู้เรื่องเลย...
Lan Yan:ความทรงจำของเศษเสี้ยววิญญาณน่าจะไม่สมบูรณ์แน่เลย ดูท่าคงต้องปลดอาคมก่อน ขอแค่ทำให้เศษเสี้ยววิญญาณนี้กลับคืนไปได้ ก็จะไม่เกิดผลกระทบที่ร้ายแรงตามมา
???:อึ่ก...
Lan Yan:อ๊ะ...
Paimon:มีอะไรเหรอ?
Lan Yan:อาคมบนร่างของเขาถูกลงผนึกที่แข็งแกร่งมากเอาไว้ ฉันปลดเองไม่ได้ น่าจะต้องไปหาผู้นำตระกูลให้ช่วยจัดการให้
Lan Yan:แต่ท่านผู้นำตระกูลเพิ่งออกเดินทางไปร่วมมือกับกองทหาร Millelith เพื่อจัดการเรื่องสิ่งชั่วร้ายอาละวาด คงจะไม่กลับมาในเร็ว ๆ นี้แน่ ถ้าปล่อยไว้นาน เศษเสี้ยววิญญาณดวงนี้ก็คง...
???:หนูน้อย อย่าเพิ่งลนลานไปเลย เมื่อกี้พอโดนวิชาบางอย่างของเจ้าเข้าไป เหมือนความทรงจำของข้าจะฟื้นกลับมาบ้างแล้วล่ะ
???:แต่ตาแก่อย่างข้าจำได้แค่ว่าเพิ่งตื่นขึ้นมาจากความฝันเมื่อไม่กี่วันก่อน เรื่องก่อนหน้านั้นน่ะจำไม่ค่อยได้แล้ว
Lan Yan:ไม่ใช่ว่าฉันลนลานไปเองหรอกนะ แต่สถานการณ์ของคุณตอนนี้มันไม่ค่อยสู้ดีเลยต่างหาก เรื่องนี้มันเรื่องใหญ่นะ ยังไงฉันก็ต้องหาทางติดต่อผู้นำตระกูลให้เร็วที่สุด เพื่อให้เขาปลีกตัวกลับมา
Lan Yan:วิชากักวิญญาณนี้เดิมทีเป็นวิชาที่สืบทอดกันมาในตระกูล Lan ของพวกเรา ผู้นำตระกูลไม่มีทางนิ่งดูดายแน่
???:ผู้นำตระกูล Lan งั้นเหรอ? จะเป็นคนระดับไหนกันเชียว? ไม่ได้เรื่องหรอก!
???:ข้าจำวิชากักวิญญาณและอาคมผนึกที่อยู่บนนั้นได้ อาคมผนึกนี่แยบยลมาก ต่อให้เป็นเซียนมาเอง ยังไงก็คงต้องปวดหัวเหมือนกันแหละ ฮ่าฮ่า...
Paimon:ยังจะหัวเราะออกอีกเหรอ? ถ้าสิ่งที่พูดมาเป็นความจริง แบบนั้นจะไม่ยิ่งแย่ไปกว่าเดิมเหรอ?
Lan Yan:พูดแบบนี้แล้วคิดวิธีดี ๆ ไม่ออกเลย... สงสัยต้องชงชามาสักกา แล้วมานั่งจับเข่าคุยกันเรื่อย ๆ ซะแล้วล่ะ
Paimon:หา?
???:ใช่ ๆ ขอชาสักกาก่อน!
???:อืม ชาดี
Lan Yan:ดูเหมือนคนคนนี้จะเข้าใจในวิชา Qimen อยู่เยอะทีเดียว หรือว่าจะมาจากตระกูลนักปราบปีศาจสักแห่งกันนะ?
Lan Yan:ถ้าหาคนไปสืบตามตระกูลนักปราบปีศาจต่าง ๆ ดู บางทีอาจจะตามหาตัวคุณเจอ และรู้ได้ว่าคุณโดนวิชากักวิญญาณนี้ได้ยังไง จากนั้นก็จะหาวิธีแก้ได้
???:ตระกูลเหรอ? ข้าไม่มีทางเป็นสมาชิกของตระกูลอะไรนั่นหรอก
???:วิชา Qimen ของ Liyue ล้ำลึกมาก แค่เชี่ยวชาญสักนิด ก็ใช้ชีวิตในโลกนี้ได้อย่างอิสระแล้ว ทำไมจะต้องไปฝากตัวรับใช้ตระกูลอะไรพวกนั้นด้วยล่ะ?
???:ส่วนเด็กน้อยอย่างเจ้า ถ้าว่ากันตามนิสัยใจคอแล้ว ก็มีความคล้ายคลึงกับตาแก่อย่างข้าอยู่ไม่น้อย แต่กลับเป็นหญิงสาวจากตระกูลใหญ่ซะได้
???:เลิกคิดเรื่องขอความช่วยเหลือจากคนอื่นเถอะ ขอแค่เจ้ายอมช่วยก็พอ ข้าคิดอะไรบางอย่างออกแล้ว เผื่อจะลองดูสักหน่อย
Lan Yan:คุณพูดมาได้เลย
???:ถึงเศษเสี้ยววิญญาณดวงนี้ของข้าจะจำเรื่องราวมากมายไม่ได้ แต่มีเรื่องเดียวที่จำได้อย่างชัดเจนเลยก็คือ... ห้ามพลาดเทศกาล Moonchase เด็ดขาด แต่ว่า...
Paimon:...แต่ว่าเทศกาล Moonchase ไม่ควรจะเป็นแบบนี้นี่
???:นั่นแหละ! สิ่งที่ตาแก่อย่างข้าคิดถึงล้วนชี้มาที่นี่ เหมือนเป็นปมในใจที่ไม่มีวันแก้ได้ แต่ความทรงจำมากมายกลับขาดช่วงลงตรงนี้ ทำให้เดินหน้าก็ไม่ได้ ถอยหลังก็ไม่ถูก
???:ถ้าเจ้าช่วยฉันตามหาเทศกาล Moonchase ในความทรงจำ และทำให้ข้าปล่อยวางความยึดติดได้ บางทีอาจจะปลดผนึกนี้ออกก็ได้นะ
Lan Yan:ก็มีเหตุผลอยู่นะ แต่ฟังดูแล้วไม่ใช่เรื่องที่จะจัดการให้เสร็จได้ในทันที ฉันไม่รู้ว่าเศษเสี้ยววิญญาณของคุณจะทนไหวรึเปล่า
Lan Yan:วิชากักวิญญาณแบบนี้ไม่อยู่ถาวรหรอก ถ้าปล่อยไว้นานไป เศษเสี้ยววิญญาณก็จะค่อย ๆ สลายหายไป กลัวว่าเดิน ๆ อยู่ คุณจะกลับคืนเป็นหุ่นหวาย แล้วก็ขยับไม่ได้อีกเลยน่ะสิ
???:เพราะงั้นยังไงเรื่องนี้ก็ต้องให้เจ้าช่วยไง
???:ตอนที่เจ้าใช้วิชากับข้า เศษเสี้ยววิญญาณกลับดูเสถียรขึ้นอยู่บ้าง ดูเหมือนว่าวิชาที่เจ้าฝึกฝนมาจะมีพลังแฝงบางอย่าง ที่ทำให้ตาแก่อย่างข้าได้ผลประโยชน์ไม่น้อยเลย
???:ถ้ามีเจ้ามาช่วยรักษาความเสถียรของเศษเสี้ยววิญญาณได้ ข้าก็คงไม่กลายเป็นหุ่นหวายเร็วขนาดนั้นหรอก
Lan Yan:ก็ฟังดูเป็นไปได้อยู่หรอก แต่ฉันเพิ่งรับปากว่าจะพา Paimon กับ Traveler ไปเดินเล่นให้ทั่ว ถ้าต้องปลีกตัวไปกลางคัน ก็รู้สึกผิดอยู่เหมือนกัน...
Lan Yan:อืม... เอาเป็นว่า Paimon กับ Traveler ไปกับฉันดีกว่า
Lan Yan:ลองนึกภาพดูสิ เศษเสี้ยววิญญาณที่ถูกกักขังอยู่ในร่างของหุ่นหวาย ความทรงจำขาดหาย และมีห่วงที่ยังปล่อยวางไม่ได้ แถมพวกเราก็ต้องช่วยเขาไขปริศนาในตัวเขาอีก...
Lan Yan:มันเหมือนเรื่องราวสุดอัศจรรย์ที่เขียนไว้ในนิยายลี้ลับเลยมั้ย? ทั้งได้ช่วยคุณคนนี้ แถมยังน่าสนุกอีกต่างหาก!
Paimon:พอพูดแบบนี้แล้วฉันก็เริ่มสนใจขึ้นมาแล้วสิ งั้นไปลุยด้วยกันเถอะ! แต่จะว่าไป จะไปตามหาเทศกาล Moonchase ในความทรงจำของเขาได้ที่ไหนล่ะ?
Lan Yan:เบาะแสเดียวในตอนนี้ก็คือ เทศกาล Moonchase ในความทรงจำของเขาไม่มีกิจกรรมที่เกี่ยวกับการทำอาหารเลย
Lan Yan:ถ้าเป็นอย่างนั้นละก็ "เทศกาล Moonchase" ในความคิดของเขา คงต้องย้อนกลับไปถึงช่วงก่อนที่บรรพชนของ Guili โบราณจะอพยพลงใต้มาที่ท่าเรือ Liyue
Lan Yan:ฉันได้ยินมาว่าในตอนนั้นมีประเพณีบางอย่างที่เกี่ยวข้องกับ Moonchase อยู่แล้ว เพียงแต่ยังไม่ได้เอามารวมกับเทศกาลเทพแห่งเตาไฟของ Guili โบราณ มันก็เลยยังไม่มีเรื่องของการทำอาหารเข้ามาเกี่ยวข้อง
Paimon:จริงด้วย... ฉันจำได้ว่าเธอน่าจะพักอยู่ที่ Baiju Guesthouse
Lan Yan:Traveler กับ Paimon คิดออกแล้วเหรอ?
Paimon:อื้ม แถมยังเป็นความคิดที่น่าเชื่อถือมากด้วยล่ะ!
Paimon:ที่นี่แหละ
???:ท่าเรือ Liyue...
Paimon:เป็นไงบ้าง นึกอะไรออกบ้างมั้ย?
???:...พ่อค้าที่สวมเสื้อคลุมคนนี้มาจากไหนกัน? อีกฝั่งของทะเลมีเกาะเล็ก ๆ เพิ่มขึ้นมาหลายเกาะตั้งแต่เมื่อไหร่? Liyue ไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อนนี่
Paimon:เริ่มพูดไปเรื่อยอีกแล้วสิ
Traveler:ลองไปถามดูก่อนดีกว่าว่า Zibai อยู่รึเปล่า
Paimon:เถ้าแก่ Lu อยู่ทางนั้นไง!
Lu Weng:นี่ Traveler กับคุณ Lan Yan จากหุบเขา Chenyu ไม่ใช่เหรอ? มีธุระอะไรงั้นเหรอ?
Paimon:ขอรบกวนหน่อยนะ พวกเราอยากถามเรื่องคนคนหนึ่ง คุณ Zibai คนนั้นยังพักอยู่ที่นี่รึเปล่า?
Lu Weng:เธอเหรอ ออกไปก่อนหน้านี้แล้วล่ะ บอกว่าจะไปหาคนรู้จัก เพื่อคุยเรื่องงานเทศกาล Moonchase นี้ซะหน่อยน่ะ
Paimon:แล้วคุณรู้มั้ยว่าคนรู้จักที่ว่านี้คือใคร?
Lu Weng:ฉันก็ไม่แน่ใจนะ จำได้แค่ว่าเธอไปหาตรงแถว Tian จอมคารมคมคายน่ะ
Traveler:ฉันรู้แล้วล่ะว่าเธอตามหาใคร...
Paimon:ฉันก็เหมือนกัน งั้นต่อจากนี้จะคุยอะไรกันต่อดีดูท่าจะเป็นปัญหาซะแล้วล่ะ.... ช่างเถอะ Lan Yan ตามพวกเรามาก่อนเถอะ
???:Baiju Guesthouse...
Tian จอมคารมคมคาย:ถ้าจะพูดถึงต้นกำเนิดของเทศกาล Moonchase แล้วละก็ คงต้องพูดถึง Liyue ในยุคโบราณก่อนล่ะนะ นั่นเป็นยุคที่เหล่าเซียนต่างพากันไล่ตามดวงจันทร์ เพื่อแสวงหาวิถีแห่งเซียน...
Zibai:พิธี Moonchase... เรื่องของเหล่าเซียนนี้ กลับกลายมาเป็นต้นกำเนิดเทศกาลของมนุษย์งั้นเหรอ?
Zhongli:สิ่งที่เรียกว่าวิถีเซียน สำหรับสรรพชีวิตบนโลกมนุษย์นี้แล้ว ยังห่างไกลเกินไปอยู่
Zhongli:แต่คำว่า "Moonchase" นี้ ดูเข้ากับฤดูกาล และชวนให้จินตนาการซะจริงนะ การที่คนรุ่นหลังนำมาใช้เป็นสัญลักษณ์ของเทศกาล เลยไม่ใช่เรื่องที่แปลกอะไร
Zibai:พอนึกถึงอดีตแล้ว ผู้คนตัวน้อยแห่งอาณาจักรโบราณ Lang-Gan ก็เคยมีเทศกาลที่คล้าย ๆ กันอยู่ด้วย
Zibai:พอถึงช่วงเทศกาลแล้ว พวกเขาก็จะเอาธัญพืชมาหมักเป็นเหล้า แล้วแหงนมองพระจันทร์เพื่อเซ่นไหว้ฉัน ขอให้ปีหน้าฟ้าใหม่เก็บเกี่ยวได้ ส่วนฉันก็จะคอยสอนวิชาทำไร่ไถนาและวิธีคิดเลขเก่ง ๆ ให้พวกเขาเป็นการตอบแทน
Zibai:แล้วในเทศกาล Moonchase ของวันนี้ พวกเขาที่อยู่บนพื้นดิน ยังอธิษฐานขอพรต่อเซียนบนฟ้าอยู่รึเปล่าล่ะ?
Zhongli:เรื่องแบบนี้ไม่ค่อยมีให้เห็นแล้ว ใน Liyue ทุกวันนี้ พอ เทศกาล Moonchase มาถึง ผู้คนมักจะเพลิดเพลินกับอาหารเลิศรส จิบสุราชั้นดี แหงนหน้าชมพระจันทร์ และพบปะญาติมิตรกันมากกว่า
Zibai:กินเที่ยวสังสรรค์งั้นเหรอ? ถ้าเป็นอย่างนั้น แม้เทศกาล Moonchase ในทุกวันนี้จะมีคำว่า "จันทร์" อยู่ด้วย แต่มันก็ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับฉันแล้วล่ะ
Zhongli:ก็ไม่เชิงหรอก ผู้คนขยันเพาะปลูก หมั่นศึกษาการคำนวณ ก็เพื่อที่สักวันหนึ่งจะมีชีวิตที่มั่งคั่งและสงบสุข จากนั้น... ก็กินเที่ยวสังสรรค์กันนั่นแหละ
Zhongli:การถือกำเนิดของสิ่งที่เรียกว่า "เทศกาล" ส่วนใหญ่ก็เป็นแบบนี้แหละ ถ้าว่ากันตามนี้แล้ว เทศกาลมากมายใน Liyue แห่งนี้ ก็ถือว่ามีความเกี่ยวพันกับคุณอยู่ไม่น้อย
Zibai:ฮ่าฮ่า... เป็นมุมมองที่แยบยลจริง ๆ หรือว่าสิ่งที่คุณถ่ายทอดให้มนุษย์ก็คือวาทศิลป์นี้กันล่ะ? มิน่าล่ะ Liyue ในปัจจุบันถึงได้มีนักเล่าเรื่องเยอะขนาดนี้
Zhongli:ฉันเป็นผู้ฟังเรื่องเล่ามาตลอด จะไปสอนวาทศิลป์ให้คนเล่านิยายได้ยังไง?
Paimon:สวัสดีนะ Zhongli แล้วก็เซี... Zibai!
Lan Yan:เซียนม้าขาว? ถ้าจะถามเรื่องที่เกี่ยวกับเทศกาล Moonchase ก็ถือว่าเป็นคนที่พึ่งพาได้จริง ๆ นั่นแหละ
Paimon:เอ๋?
Zibai:นี่มัน Paimon กับ Traveler แล้วก็หนูน้อย Lan Yan ไม่ใช่เหรอ?
Traveler:Lan Yan เธอรู้จักด้วยเหรอ?
Lan Yan:เมื่อไม่นานมานี้ ฉันทำว่าวตัวใหม่ขึ้นมา เล่นไปเล่นมาก็วิ่งขึ้นไปบนยอดเขา แล้วบังเอิญเจอคุณ Zibai นั่งรถม้าผ่านมาพอดี
Lan Yan:ฉันสงสัยมากว่าทำไมรถม้าของเธอถึงบินได้ เธอก็บอกกับฉันตรงๆ ว่า "ฉันคือเซียนม้าขาว นี่คือราชรถของเซียน แค่ขึ้นมาก็สามารถเหาะเหินเดินอากาศได้"
Paimon:ก็สมกับเป็น Zibai อยู่แหละ...
Zibai:ทำไมต้องปิดบังเรื่องนี้ด้วยล่ะ? ฉันก็คือเซียนม้าขาว ส่วนเขาก็คือ...
Zhongli:หืม?
Zibai:เขาคือที่ปรึกษาของโถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng คนนั้น มีความรู้อยู่ไม่น้อย แต่กลับชอบใช้ชีวิตปะปนอยู่กับผู้คนในเมือง... คงไม่จำเป็นต้องแนะนำให้พวกเธอรู้จักแล้วใช่มั้ย?
Zibai:ฉันกับเขานับว่าเป็นเพื่อนเก่ากัน ช่วงนี้ฉันบังเอิญได้ชาชั้นดีมาจากหุบเขา Chenyu พอดี ก็เลยตั้งใจว่าจะมาชิมชากับเขาสักหน่อย
Zhongli:...ขอบคุณท่านเซียนที่เมตตา
Zibai:หนูน้อย Lan Yan อุตส่าห์มาหาฉัน มีธุระอะไรงั้นเหรอ?
Lan Yan:ฉันมีเรื่องอยากจะถามคุณสักหน่อย มันเกี่ยวกับผู้อาวุโสคนหนึ่ง...
Zibai:Lan สติเพี้ยน!
???:เจ้าม้าขาว?
Traveler:พวกคุณรู้จักกันด้วยเหรอ?
Zibai:เขาก็คือผู้อ่านสายลมคนนั้นไม่ใช่เหรอ?
Paimon:อะไรนะ!?
Lan Yan:คุณหมายความว่า เขาก็คือบรรพบุรุษตระกูล Lan ของพวกเรางั้นเหรอ?
Lan Junming:ผู้อ่านสายลม... ใช่แล้วล่ะ ข้านึกเรื่องบางอย่างขึ้นได้แล้ว แต่ว่านั่นเป็นแค่ฉายาที่คนอื่นเขาตั้งให้หรอก ชื่อจริง ๆ ของข้าก็คือ Lan Junming ต่างหาก
Lan Junming:ข้าจำเซียนท่านนี้ไม่ค่อยได้ แต่ฉายา "เจ้าม้าขาว" กลับหลุดปากออกมาเอง... หรือว่านางจะเป็นคนรู้จักในอดีตของข้ากันนะ?
Zibai:หึ สุดท้ายก็เป็นได้แค่คนทางโลกคนหนึ่งสินะ! ไม่สิ ท้ายที่สุดก็เป็นแค่คนโง่เขลา... แต่พอมาคิดดูดี ๆ แล้ว ก็นับว่าเป็นคนน่าสนใจไม่เบาเลยนี่?
Paimon:ตกลงแล้วเขาทิ้งความประทับใจแบบไหนไว้ให้ Zibai กันแน่เนี่ย?
Zibai:แต่เท่าที่จำได้ Lan สติเพี้ยนนั่นไม่เคยแสวงหาวิชาอมตะอะไรเลย น่าจะสิ้นอายุขัยไปตั้งนานแล้ว... และก็เป็นแค่เศษเสี้ยววิญญาณที่ถูกกักขังไว้ไม่มีผิด
Zibai:การที่เศษเสี้ยววิญญาณนี้ถูกทิ้งไว้ ก็หมายความว่าวิญญาณส่วนที่กลับคืนสู่กระแสพลังของเขา ก็ไม่สมบูรณ์เหมือนกัน ตราบใดที่เศษเสี้ยววิญญาณดวงนี้ยังถูกกักขังอยู่ที่นี่ เขาก็ไม่มีวันได้ไปสู่สุคติอย่างแท้จริงหรอก
Paimon:อย่างนี้นี่เอง... ร้ายแรงอย่างที่คิดไว้จริง ๆ ด้วย
Lan Yan:พวกเรามาหาคุณ ก็เพื่อคลายวิชากักวิญญาณในตัวเขา วิชานี้ถูกลงอาคมผนึกเอาไว้ ฉันคลายมันไม่ได้เลย
Zibai:ขอฉันดูหน่อย... ที่จริงฉันใช้กำลังฝ่าข่ายอาคมชั้นนี้ แล้วคลายวิชาออกได้
Zibai:เพียงแต่อาคมผนึกนี้พิเศษมาก เพราะถ้าฝืนฝ่ามันเข้าไป คิดว่าเศษเสี้ยววิญญาณดวงนี้ก็จะสลายตามไปด้วย อย่าไปเสี่ยงทำแบบนั้นเลย หาวิธีอื่นดีกว่า
Lan Junming:เป็นอย่างที่ข้าบอกจริง ๆ ขนาดเซียนก็ยังต้องปวดหัว ใช่มั้ยล่ะ?
Lan Yan:ถ้าหาตัวผู้ร่ายวิชาเจอได้ละก็...
Zibai:ผู้ร่ายวิชา? ก็อยู่ตรงหน้าพวกเธอไม่ใช่เหรอ?
Zibai:เท่าที่ฉันรู้ วิชากักวิญญาณนี้ Lan สติเพี้ยนเป็นคนคิดค้นขึ้นมาเอง ถ้าพูดถึงความเชี่ยวชาญแล้วละก็ จะมีใครเทียบเขาได้อีกล่ะ?
Zibai:รูปแบบอาคมบนร่างของเขาแข็งแกร่งมาก อาคมผนึกที่เพิ่มเข้าก็แยบยลมากด้วย เห็นได้ชัดว่าเป็นฝีมือของเขาเอง
Zibai:หรือบางที เขาอาจจะอยากเก็บเศษเสี้ยววิญญาณนี้ไว้เพื่อทำอะไรบางอย่าง ก็เลยใช้วิชากักวิญญาณกับตัวเอง
Lan Junming:ฮ่าฮ่า ถึงแม้ตาแก่อย่างข้าจะลืมเรื่องอื่นไปเกือบหมดแล้ว แต่ก็ยังจำเคล็ดลับที่สำคัญที่สุดได้อยู่ สุดท้ายก็ต้องทำตามแผนของข้าอยู่ดีใช่มั้ยล่ะ?
Zibai:Lan สติเพี้ยนนี่กำลังวางแผนอะไรอยู่กันแน่?
Lan Yan:คุณ Zibai เดี๋ยวฉันจะอธิบายให้คุณฟังเอง
Lan Yan เล่าบทสนทนาก่อนหน้านี้ให้ Zibai ฟัง
Zibai:อย่างนี้นี่เอง... ถึงกับยอมใช้วิชากักวิญญาณกับตัวเอง เพื่อรั้งเศษเสี้ยววิญญาณนี้ให้อยู่ฉลองเทศกาลเลยงั้นเหรอ? แถมยังถึงขั้นลงอาคมเพิ่มอีกชั้นเพื่อเป็นหลักประกันด้วย
Zibai:แต่ฟังดูแล้ว ก็เป็นเรื่องที่ Lan สติเพี้ยน นี่จะทำจริง ๆ นั่นแหละ
Zhongli:เวลาคนเราตั้งตารอวันหยุดเทศกาล สิ่งที่คิดถึงมักจะไม่ใช่ตัวเทศกาลหรอก แต่เป็นผู้คนและเรื่องราวต่าง ๆ ที่ผูกพันอยู่กับเทศกาลนั้นใช่มั้ยล่ะ?
Lan Yan:พวกเราเลยคิดกันว่า ถ้าหาเทศกาล Moonchase ในความทรงจำของเขาเจอ บางทีอาจจะช่วยให้เขานึกอะไรออกบ้าง
Lan Yan:และถ้าทำให้เขาสมปรารถนาได้ ก็น่าจะปลดผนึกนี้ได้
Zibai:อย่างนี้นี่เอง ก็มีเหตุผลนะ... เมื่อกี้พวกเธอพูดว่าเทศกาล Moonchase ในความคิดของเขาต้องย้อนกลับไปถึงช่วงก่อนที่บรรพชน Guili โบราณจะอพยพลงใต้งั้นสินะ?
Paimon:ใช่ ๆ เรื่องที่เกี่ยวกับดวงจันทร์ในตอนนั้น คุณต้องรู้ดีแน่ ๆ เลยใช่มั้ย?
Zibai:บังเอิญจริง ๆ เมื่อกี้ฉันกับเพื่อนเก่าเพิ่งจะพูดถึงเรื่องนี้อยู่พอดี พวกเธอรู้จัก "พิธี Moonchase" มั้ย?
Zibai:เนิ่นนานก่อนที่คำว่า "Moonchase" จะถูกนำไปรวมอยู่ในเทศกาลของมนุษย์ ราชาแห่งหินเคยพยายามปลุกฉันให้ตื่น และนั่นก็ทำให้เกิด "พิธี Moonchase" ขึ้นมา
Zibai:ชาว Liyue ในอดีตได้ยึดพิธีนี้เป็นแบบอย่าง ธรรมเนียมบางส่วนที่เกี่ยวข้องกับ "Moonchase" จึงถือกำเนิดขึ้น
Zibai:Lan สติเพี้ยน นี่คือ "Moonchase" ที่เจ้าตามหาอยู่รึเปล่าล่ะ?
Lan Junming:เลียนแบบพิธีการของเหล่าเซียนงั้นเหรอ? ฟังดูไม่น่าใช่เรื่องที่ข้าจะทำเลยนะ
Lan Junming:โลกมนุษย์แห่งนี้มีทั้งสุราและอาหารเลิศรส ภูเขาเขียวขจีและสายน้ำที่งดงาม ข้าเดินชมเพลินจนมักจะลืมวันเวลาไปขนาดนั้น คงไม่มีใจมาคอยจ้องมองท่านเซียนอยู่ตลอดหรอกนะ
Lan Junming:เพราะงั้นนี่ไม่ใช่ "Moonchase" ที่ข้าตามหาอยู่แล้วล่ะ
Zibai:หึ อย่างน้อยข้าก็ประเมินเจ้าได้ชัดเจนแล้วล่ะ... สุดท้ายก็เป็นได้แค่มนุษย์ที่หนีไม่พ้นเรื่องทางโลกอยู่ดีนั่นแหละ
Paimon:แล้วจะทำยังไงดีล่ะ? เบาะแสเดียวที่มีอยู่ก็จะขาดไปด้วยแล้วเหรอ?
Zhongli:อืม...
Lan Yan:คุณ Zhongli มีอะไรจะแนะนำมั้ย?
Zhongli:ฉันเองก็เคยได้ยินเรื่องประเพณีของเทศกาล Moonchase มาบ้างเหมือนกัน
Zhongli:ในยุคสมัยที่ไม่ได้เก่าแก่เท่าไหร่ ที่ Dihua Marsh ก็มีประเพณีบางอย่างที่เกี่ยวข้องกับดวงจันทร์อยู่ด้วย
Zhongli:ที่นั่น คนที่ชอบสิ่งเก่าแก่ของ Liyue มักจะรวมตัวกันในช่วงฤดูใบไม้ร่วงสีทอง เพื่อขึ้นไปชมพระจันทร์บนที่สูง ดื่มสุราและแต่งบทกวี พร้อมทั้งเรียกสิ่งนี้ว่า "งานชมจันทร์"
Zhongli:ว่ากันว่างานชมจันทร์นั้นเป็นหนึ่งในต้นกำเนิดของเทศกาล Moonchase หรือบางทีมันอาจจะเกี่ยวข้องกับ "Moonchase" ที่คุณ Lan คนนี้ต้องการตามหาก็ได้นะ
Zibai:ก็ดูเหมือนจะเกี่ยวข้องกับพวกอาหารและสุราเลิศรสอะไรทำนองนั้นจริง ๆ ด้วย น่าจะใช่แล้วล่ะ
Lan Junming:งานชมจันทร์... มีเมื่อไหร่ มีที่ไหนเหรอ?
Zhongli:อีกสองวัน Wangshu Inn จะจัดกิจกรรมคล้าย ๆ กันนี้
Paimon:งั้นพวกเราก็ไปร่วมงานกันมั้ย? ไม่แน่อาจจะทำให้เขานึกอะไรบางอย่างออกก็ได้
Lan Yan:ขอบคุณมากนะ คุณ Zhongli
Lan Yan:แล้วก็ ฉันควรจะเรียกท่านว่ายังไงดี? ท่านคือบรรพบุรุษของตระกูล Lan และเป็นบรรพจารย์ของสายวิชา Qimen ด้วย...
Lan Junming:บรรพบุรุษ... นี่ข้าทิ้งตระกูลเอาไว้เบื้องหลังงั้นเหรอ? นึกไม่ถึงเลยจริง ๆ แฮะ... เรียกบรรพจารย์น่าจะฟังดูรื่นหูกว่านะ
Lan Yan:เรื่องที่ท่านกำลังวางแผนอยู่น่าจะเป็นเรื่องใหญ่ใช่มั้ย? ฉันยังคิดว่าควรแจ้งให้ผู้อาวุโสของตระกูลทราบ เพื่อให้พวกเขามาช่วยจัดการด้วย
Lan Junming:ถ้าถูกผู้อาวุโสของตระกูลมาล้อมเอาไว้ เจ้าจะทำยังไง?
Lan Yan:ถ้าเป็นอย่างนั้น... ฉันก็จะรีบหาโอกาสแอบหนีออกไปสูดอากาศบนเนินเขาแทน
Lan Junming:ข้าเองก็เหมือนกัน!
Lan Yan:...ฮิฮิ เข้าใจแล้วล่ะ
Lan Junming:ข้าได้เห็นฝีมือของเจ้ามาเองกับตา จะต้องใช้ได้แน่ ถือว่าช่วยสงเคราะห์บรรพจารย์สักครั้ง จะได้มั้ยล่ะ?
Paimon:ใช่! ตอนนี้ฉันชักจะสงสัยขึ้นมาเรื่อย ๆ แล้วสิ อยากเห็นจริง ๆ ว่าเทศกาล Moonchase ที่เขาอยากฉลองมันเป็นแบบไหนกันแน่
Lan Yan:งั้นปล่อยให้เป็นหน้าที่ของฉันเถอะ Traveler กับ Paimon อีกสองวันพวกเราออกเดินทางไปด้วยกันนะ
Paimon:ไม่มีปัญหา!
Localized evidence
ปีกเงินย้อนจันทรา ปักษาทอประกาย - 1
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/2169272512No text in the selected or fallback locales.
ดั่งมีผู้ใดอยู่บนปลายเมฆา โบกชายผ้าพลิ้วฟ้ารุ้งเรืองรอง
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/129137930Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/39810259
2
10259
EQ
4024906
UI_ChapterIcon_LunaRiteV2
4024901
event