Ghost
Chapter icon · UI_ChapterIcon_LunaRiteV2

Story Chapters

ดั่งมีผู้ใดอยู่บนปลายเมฆา โบกชายผ้าพลิ้วฟ้ารุ้งเรืองรอง

Event StoriesChapter number: ปีกเงินย้อนจันทรา ปักษาทอประกาย - 1

Story evidence

Chapter quests

1

ดั่งมีผู้ใดอยู่บนปลายเมฆา โบกชายผ้าพลิ้วฟ้ารุ้งเรืองรอง

Open quest →
Quest flow
1

ลองดูรอบ ๆ

Open step page →
Conversation 1 · 11 linesOpen full page →

Paimon:ว้าว พระจันทร์ดวงใหญ่จัง! ตอนนี้ที่ท่าเรือ Yilong ได้บรรยากาศเทศกาลสุด ๆ เลย...

Traveler:Paimon กลุ้มใจอะไรรึเปล่า?

Paimon:ไม่มีอะไรหรอก แค่จู่ ๆ ก็นึกถึงตอนฉลองเทศกาล Moonchase เป็นครั้งแรกน่ะ เรื่องที่เราไปตามหาสูตรอาหารด้วยกันกับ Keqing ตอนนี้ฉันก็ยังจำได้อยู่นะ

Paimon:ตั้งแต่ที่ออกเดินทางมาด้วยกันกับเธอ เทศกาลทำให้ฉันรู้สึกพิเศษมาตลอดเลยล่ะ

Paimon:อีกมุมหนึ่ง พอถึงเทศกาลทีไรก็ได้เจอเพื่อน ๆ เยอะแยะแถมมีของอร่อยกินเพียบ ฉันก็เลยชอบช่วงเวลานี้มาก ๆ เลยล่ะ!

Paimon:แต่อีกมุมหนึ่ง เทศกาลก็มีทุกปี แต่ทั้งผู้คนและเรื่องราวหลาย ๆ อย่าง ก็เปลี่ยนไปไม่เหมือนเดิมแล้ว มันทำให้ฉันคิดถึงเรื่องเก่า ๆ ทุกที...

Paimon:เรื่องนั้นฉันรู้อยู่แล้วล่ะ งั้นก็มาสนุกกับเทศกาลให้เต็มที่เหมือนเมื่อก่อนกันเถอะ! ก่อนอื่นมาคิดดูก่อนว่าจะเริ่มเดินเที่ยวจากตรงไหนดี...

Traveler:นั่น Lan Yan ไม่ใช่เหรอ?

Paimon:Lan Yan จะพา Ningguang ไปพบผู้นำตระกูลไม่ใช่เหรอ? พวกเราไปทักทายกันเถอะ แล้วก็ถือโอกาสให้ Lan Yan ช่วยแนะนำที่เดินเที่ยวให้พวกเราด้วยไง เธอต้องรู้จักท่าเรือ Yilong เป็นอย่างดีแน่

2

ทักทาย Lan Yan

Open step page →
Conversation 1 · 53 linesOpen full page →

Paimon:สวัสดี Lan Yan!

Lan Yan:สวัสดี Traveler กับ Paimon อืม... จะบอกว่า "ไม่ได้เจอกันนาน" ก็คงไม่ได้ งั้นคงต้องเป็น "ไม่ได้เจอกันแป๊บเดียว" ละกัน

Paimon:ใช่ ไม่ได้เจอกันแป๊บเดียว! ว่าแต่ Lan Yan ไม่ได้จะพา Ningguang ไปพบผู้นำตระกูลหรอกเหรอ? ทำไมถึงกลับมาเร็วจังล่ะ?

Lan Yan:ที่จริงฉันก็แค่ช่วยนำทางให้เฉย ๆ น่ะ

Lan Yan:ระดับคุณ Ningguang มาเยือนทั้งที ผู้อาวุโสในตระกูลต้องมาต้อนรับกันเพียบอยู่แล้ว ขืนเด็กน้อยอย่างฉันไปอยู่ตรงนั้น ก็มีแต่จะไปเกะกะเปล่า ๆ

Paimon:ผู้อาวุโสเยอะขนาดนั้นเลยเหรอ?

Lan Yan:ก็มีท่านลุง ท่านอา ท่านป้า ท่านน้า...

Paimon:หยุด ๆ! แค่ฟังก็พอนึกภาพออกแล้วล่ะ ว่ามีคนเยอะขนาดไหน...

Lan Yan:ถึงเวลานั้น ทั้งลำดับการนั่งของทุกคน ทั้งวิธีรินน้ำชา ทั้งหมดนี่มีพิธีรีตองเยอะแยะเต็มไปหมดเลย ฉันรับมือกับสถานการณ์แบบนั้นไม่ไหวหรอก

Lan Yan:พอไปพบท่านลุงผู้นำตระกูล และทักทายเสร็จ ฉันก็ขอตัวออกมาเลย

Paimon:บอกตามตรง ฉันก็รับมือกับสถานการณ์แบบนั้นไม่ค่อยเก่งเหมือนกัน... งั้นก็พอดีเลย Lan Yan ช่วยแนะนำที่เดินเที่ยวให้พวกเราหน่อยได้มั้ย?

Paimon:จะว่าไป ฉันกับ Traveler ก็มาฉลองเทศกาลที่ท่าเรือ Yilong เป็นครั้งแรกด้วยสิ

Lan Yan:เทศกาล Moonchase ครั้งนี้ สมาคมของหุบเขา Chenyu เตรียมของอร่อยและของสนุก ๆ เอาไว้เยอะแยะเลย จะให้อธิบายหมดในสองสามคำได้ยังไง? ฮิฮิ เดี๋ยวฉันพาพวกเธอไปเดินเที่ยวให้ทั่วเลยดีกว่า

Paimon:ได้อยู่แล้วล่ะ! แต่คงต้องใช้เวลาไม่น้อยเลยใช่มั้ย? Ningguang บอกว่าจะเชิญนักปราบปีศาจของตระกูล Lan กับกองทหาร Millelith ไปปฏิบัติภารกิจร่วมกันนี่นา แล้ว Lan Yan ไม่ไปด้วยเหรอ?

Lan Yan:ทางตระกูลจะคัดเลือกยอดฝีมือไปร่วมปฏิบัติการกันเองแหละ ฉันเลยไม่ต้องไปอยู่ให้เกะกะไงล่ะ

Paimon:อย่างนี้นี่เอง...

Lan Yan:ไม่คิดเลยว่า Traveler จะคิดแบบนี้นะ... ถ้าอย่างนั้น ลองคิดถึงคำถามข้อหนึ่งดูสิ

Lan Yan:พวกเธอคิดว่าควรมองวิชาลี้ลับเป็น "หน้าที่" อย่างหนึ่ง แล้วตั้งใจฝึกฝนอย่างหนัก หรือควรมองเป็น "งานอดิเรก" แล้วทำตามใจชอบดีล่ะ?

Paimon:เลือกยากจัง ฉันว่ามีเหตุผลทั้งสองอย่างเลย

Lan Yan:ว่ากันว่านะ ตอนนั้นผู้อ่านสายลมก็ถามคนรุ่นหลังแบบนี้แหละ คนรุ่นหลังก็รู้สึกว่าเลือกยากเหมือนกัน จากนั้นผู้อ่านสายลมก็บอกว่า "ก็เลือกทั้งหมดไปเลย"

Lan Yan:หลังจากนั้นตระกูล Lan ของพวกเราก็มีกฎข้อหนึ่งขึ้นมา นั่นก็คือพวกผู้ใหญ่จะให้เด็กที่เริ่มจำความได้ ได้เลือกทางเลือกของตัวเอง

Lan Yan:ถ้าเขาอยากเรียนรู้วิชาลี้ลับอย่างจริงจัง ก็จะถูกส่งตัวไปยังตระกูลเพื่อฝากตัวเป็นศิษย์ แต่ถ้าเขามองว่าวิชาลี้ลับเป็นแค่งานอดิเรก ก็จะไม่บังคับอะไรเลย

Paimon:งั้น Lan Yan ก็เลยเลือกที่จะมองวิชาลี้ลับเป็นแค่งานอดิเรกงั้นสินะ?

Lan Yan:แน่อยู่แล้วล่ะ ฉันไม่อยากอยู่ในโรงเรียนแล้วโดนอาจารย์ดุหรอกนะ ฉันว่าฉันคงจะวิ่งไปเล่นว่าวที่เนินเขาแถวหมู่บ้าน Qiaoying จนลืมไปเรียนมากกว่า

Paimon:ถ้าพูดแบบนี้ละก็ ฉันเข้าใจ Lan Yan สุด ๆ เลยล่ะ!

Lan Yan:ไม่ต้องห่วงว่าฉันจะผิดหวังหรอก เพราะนี่เป็นทางที่ฉันเลือกไง

Lan Yan:พวกพี่ ๆ ในตระกูลจะได้รับการถ่ายทอดวิชาลี้ลับสุดยอดเพียบเลย แถมยังใช้มันต่อกรกับสิ่งชั่วร้ายได้ดีด้วย ฉันนับถือพวกเขามากเลยล่ะ

Lan Yan:ส่วนของฉันส่วนใหญ่แล้วจะศึกษาด้วยตัวเอง ถ้ามีวิชาลี้ลับไหนที่สนใจเป็นพิเศษ ก็จะยืมหนังสือที่เกี่ยวข้องมาลองศึกษาดู

Paimon:จู่ ๆ ฉันก็แอบสงสัยขึ้นมาแฮะ Lan Yan สนใจวิชาลี้ลับแบบไหนเหรอ?

Lan Yan:อืม... อย่างเช่น ช่วงนี้ฉันกำลังศึกษาวิชาลี้ลับที่เกี่ยวกับนกนางแอ่นอยู่น่ะ

Paimon:งั้นเหรอ? เล่าให้พวกเราฟังหน่อยสิ!

Lan Yan:มีผู้ใหญ่บางคนเคยบอกฉันว่า นกนางแอ่นเป็นนกที่พิเศษมาก พวกมันจะคาบโคลนและเศษไม้มาทำรังใต้ชายคา

Lan Yan:แต่ตั้งแต่ฉันจำความได้ ก็ไม่เคยเห็นรังที่นกนางแอ่นสร้างไว้ใต้ชายคาในหุบเขา Chenyu เลย

Lan Yan:ในทุก ๆ ปีพวกนกนางแอ่นจะบินไปมาอย่างเร่งรีบ อย่าว่าแต่แวะทำรังเลย แค่จะได้เห็นยังยากเลย สิ่งที่พวกผู้ใหญ่เล่ามา อาจจะเป็นเรื่องที่ผ่านมานานมาก ๆ แล้วก็ได้

Paimon:ทำไมกันล่ะ?

Lan Yan:ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่ฉันเห็นว่าในตัวของนกนางแอ่นมีพลังบางอย่างแฝงอยู่ มันเข้ากันได้ดีกับวิชาลี้ลับที่ตระกูล Lan ของพวกเราใช้มากเลยล่ะ

Lan Yan:ฉันก็เลยคิดว่า พอจะหาวิชาลี้ลับสักอย่างมาช่วยแก้ปัญหาของนกนางแอ่น เพื่อให้พวกมันกลับมาทำรังได้รึเปล่า

Paimon:ทำให้พวกนกนางแอ่นกลับมาทำรัง... ทำได้จริงเหรอ?

Lan Yan:น่าเสียดาย จู่ ๆ ก็เหมือนจะติดขัดซะงั้น ขาดขั้นตอนสำคัญอันหนึ่งในคาถาอาคมตลอดเลย...

Paimon:เรื่องนี้... คงไม่ยากเกินไปสำหรับ Lan Yan สินะ?

Lan Yan:ก็ต้องยากอยู่แล้วสิ ฉันเรียนวิชา Qimen ของตระกูลมาแค่ผิวเผินเอง แต่ก็ไม่ต้องกังวลไปหรอก ในเมื่อการวิจัยของฉันติดขัด ก็ปล่อยให้มันติดขัดไปก่อนละกัน

Lan Yan:ไม่แน่นะ เผื่อวันไหนที่ฉันนอนนับก้อนเมฆอยู่บนเนินเขา แล้วจู่ ๆ อาจจะเกิดแรงบันดาลใจขึ้นมาก็ได้นะ

Paimon:ตอนแรกฉันคิดว่าต้องปลอบใจ Lan Yan ซะอีก

Lan Yan:Paimon ชอบใส่ใจคนอื่น มิน่าล่ะถึงได้เป็นผู้นำทางที่ดี

Paimon:แน่นอนอยู่แล้ว ฮิฮิ...

Lan Yan:จริงสิ เมื่อกี้ตกลงกันไว้ว่าจะพาพวกเธอไปเดินเที่ยวให้ทั่วนี่นา ตามฉันมาสิ อิอิ ฉันเองก็อยากลองความรู้สึกตอนได้เป็นผู้นำทางอยู่พอดีเลย

Traveler:งั้นก็ขอบคุณมากนะ Lan Yan

???:เทศกาล Moonchase ไม่ควรจะเป็นแบบนี้นี่...

Paimon:หืม? ตรงนั้นดูเหมือนจะมีคนกำลังก่อเรื่องอยู่นะ

Lan Yan:ดูท่าทางเหมือนคนหลงทางเลย... งั้นพวกเราแวะไปดูกันก่อนเถอะ ในฐานะที่เป็นสมาชิกของสมาคม ฉันก็ควรช่วยดูแลความเรียบร้อยของงานเทศกาลแถวนี้อยู่แล้วด้วย

Paimon:เอาสิ พวกเราก็มาช่วยด้วยอีกแรง! ยังไงก็ต้องตอบแทน Lan Yan อยู่แล้วนี่นา

3

ช่วยจัดการปัญหา

Open step page →
Conversation 1 · 17 linesOpen full page →

???:เทศกาล Moonchase ไม่ควรจะเป็นแบบนี้นี่...

Lan Yan:นี่คุณ มีปัญหาอะไรรึเปล่า?

???:พลาดเทศกาล Moonchase ไปไม่ได้เด็ดขาด... แต่เทศกาล Moonchase ไม่ควรเป็นแบบนี้นี่... อย่าว่าแต่เทศกาล Moonchase เลย Liyue ไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อนด้วยซ้ำ!

Paimon:ทำไมถึงพูดอย่างนั้นล่ะ?

???:ถนนอาหารนานาชาติ? เทศกาล Moonchase มีเรื่องแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน? เทศกาล Moonchase ในความทรงจำของข้าไม่มีอะไรที่เกี่ยวข้องกับการทำอาหารเลยสักนิด

Paimon:ก็หมายความว่าไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับของกินอร่อย ๆ เลยน่ะสิ... เทศกาล Moonchase ที่ไหนเขาเป็นแบบนี้กันล่ะ?

Lan Yan:ฉันเคยได้ยินพวกผู้ใหญ่ที่บ้านบอกว่า เมื่อนานมาแล้วผู้คนได้นำประเพณีของเทศกาลเทพแห่งเตาไฟเข้ามาในเทศกาล Moonchase หลังจากนั้นเทศกาล Moonchase ถึงได้มีความเกี่ยวข้องกับกิจกรรมทำอาหารต่าง ๆ

Lan Yan:บางทีในบางพื้นที่ของ Liyue อาจจะยังมีคนที่ปฏิบัติตามธรรมเนียมเทศกาล Moonchase ก่อนที่จะนำเทศกาลเทพแห่งเตาไฟเข้ามาอยู่ก็ได้

Traveler:เป็นไปได้จริง ๆ นั่นแหละ

Lan Yan:นี่คุณ มาจากไหนเหรอ?

???:มาจากไหนงั้นเหรอ? ฮ่า ๆ... เรื่องเก่า ๆ ก็ปล่อยให้ผ่านไปเถอะ ลูกผู้ชายตัวจริงใช้ชีวิตโลดแล่นในโลกกว้าง ขอแค่รู้ว่าตัวเองจะเดินหน้าไปทางไหน แค่นี้ก็พอแล้ว!

Paimon:แล้วคุณจะไปที่ไหนล่ะ?

???:จะไปที่ไหนงั้นเหรอ... เทศกาล Moonchase มาถึงแล้ว ตาแก่อย่างข้าก็จะไป... แต่เทศกาล Moonchase ไม่ควรจะเป็นแบบนี้นี่

Paimon:ทำไมวกกลับมาอีกแล้วล่ะ...

Lan Yan:คือว่าคุณ... พอจะตามฉันไปคุยกันที่อื่นได้มั้ย? ตรงนี้คนพลุกพล่าน พวกเรามายืนอยู่กลางถนนแบบนี้ จะทำให้คนอื่นเขาไม่สะดวกเอาได้นะ

Lan Yan:ดูเหมือนว่าคุณจะเจอปัญหาบางอย่าง ฉันอาจจะช่วยคุณได้

???:อืม... มีเหตุผล งั้นตาแก่คนนี้จะไปด้วยก็ได้

4

ไปคุยรายละเอียดกันที่อื่น

Open step page →
Conversation 1 · 69 linesOpen full page →

Paimon:เอาล่ะ เรามาคุยเรื่องปัญหาที่คุณเจอกันดีกว่า Paimon ชอบช่วยเหลือคนอื่นอยู่แล้ว!

???:เพื่อนตัวน้อยคนนี้ถึงจะดูแปลกประหลาดไปบ้าง แต่ก็มีน้ำใจมาก ๆ เลยนะ ตาแก่อย่างข้าต้องขอบคุณล่วงหน้าด้วย

Paimon:แปลกตรงไหน? คุณนั่นแหละที่แปลก! ทั้งที่ยังอายุน้อยแท้ ๆ แต่กลับเอาแต่แทนตัวเองว่า "ตาแก่" ถึงผมของคุณจะขาวไปหมดแล้วก็เถอะ...

???:ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร ประหลาดสักหน่อย มันไม่ดีตรงไหนล่ะ?

Traveler:มาคุยเรื่องสำคัญกันเถอะ

???:เรื่องสำคัญ... ข้าจะพลาดเทศกาล Moonchase ไม่ได้ แต่... เทศกาล Moonchase ไม่ควรจะเป็นแบบนี้นี่

Paimon:วกกลับมาอีกแล้ว...

Lan Yan:นี่คุณน่ะ ไม่ใช่มนุษย์ใช่มั้ย?

Paimon:เอ๋!?

???:เด็กน้อยอย่างเจ้า ทำไมถึงพูดแบบนี้ล่ะ? ตาแก่อย่างข้า... อึก!

Paimon:นี่คืออะไรน่ะ?

Lan Yan:ถ้าฉันดูไม่ผิด... นี่คือวิชาลี้ลับที่สืบทอดกันมาในตระกูล Lan ของพวกเรา มีชื่อว่าวิชากักวิญญาณ

Lan Yan:มันสามารถกักขังวิญญาณบางส่วนของคนคนหนึ่งไว้ในหุ่นหวาย และสร้างหุ่นเชิดที่มีหน้าตาเหมือนกับคนคนนั้นขึ้นมา เพื่อให้ผู้ร่ายวิชาควบคุมได้

Lan Yan:ต่อมาบรรพบุรุษของตระกูล Lan รู้สึกว่ามันขัดต่อหลักฟ้าดิน ต่อให้ใช้รับมือกับศัตรูก็ไม่ค่อยจะเหมาะสมนัก เลยมีการสั่งห้ามไม่ให้คนในตระกูลใช้วิชาลี้ลับนี้อีก

Paimon:เพราะงั้นในความเป็นจริงแล้วเขา...

Lan Yan:เนื้อแท้แล้วเขาเป็นแค่ดวงวิญญาณเร่ร่อนเศษเสี้ยวหนึ่ง ที่ถูกกักขังอยู่ในตัวหุ่นหวาย

Paimon:อึ๋ยย...

Lan Yan:นี่คุณ คุณรู้รึเปล่าว่าใครเป็นคนใช้วิชากักวิญญาณกับคุณ?

???:เด็กอย่างเจ้ามาพูดจาเหลวไหลอะไรกัน? จะมีใครใน Liyue ที่ใช้วิชากักวิญญาณกับข้าได้กันล่ะ?

???:รีบเก็บลูกไม้ของเจ้าซะ ข้ายังต้องไปตามนัดที่เทศกาล Moonchase อีก เดี๋ยวนะ เทศกาล Moonchase ไม่ควรจะเป็นแบบนี้นี่

Paimon:โธ่เอ๊ย คุยกันไม่รู้เรื่องเลย...

Lan Yan:ความทรงจำของเศษเสี้ยววิญญาณน่าจะไม่สมบูรณ์แน่เลย ดูท่าคงต้องปลดอาคมก่อน ขอแค่ทำให้เศษเสี้ยววิญญาณนี้กลับคืนไปได้ ก็จะไม่เกิดผลกระทบที่ร้ายแรงตามมา

???:อึ่ก...

Lan Yan:อ๊ะ...

Paimon:มีอะไรเหรอ?

Lan Yan:อาคมบนร่างของเขาถูกลงผนึกที่แข็งแกร่งมากเอาไว้ ฉันปลดเองไม่ได้ น่าจะต้องไปหาผู้นำตระกูลให้ช่วยจัดการให้

Lan Yan:แต่ท่านผู้นำตระกูลเพิ่งออกเดินทางไปร่วมมือกับกองทหาร Millelith เพื่อจัดการเรื่องสิ่งชั่วร้ายอาละวาด คงจะไม่กลับมาในเร็ว ๆ นี้แน่ ถ้าปล่อยไว้นาน เศษเสี้ยววิญญาณดวงนี้ก็คง...

???:หนูน้อย อย่าเพิ่งลนลานไปเลย เมื่อกี้พอโดนวิชาบางอย่างของเจ้าเข้าไป เหมือนความทรงจำของข้าจะฟื้นกลับมาบ้างแล้วล่ะ

???:แต่ตาแก่อย่างข้าจำได้แค่ว่าเพิ่งตื่นขึ้นมาจากความฝันเมื่อไม่กี่วันก่อน เรื่องก่อนหน้านั้นน่ะจำไม่ค่อยได้แล้ว

Lan Yan:ไม่ใช่ว่าฉันลนลานไปเองหรอกนะ แต่สถานการณ์ของคุณตอนนี้มันไม่ค่อยสู้ดีเลยต่างหาก เรื่องนี้มันเรื่องใหญ่นะ ยังไงฉันก็ต้องหาทางติดต่อผู้นำตระกูลให้เร็วที่สุด เพื่อให้เขาปลีกตัวกลับมา

Lan Yan:วิชากักวิญญาณนี้เดิมทีเป็นวิชาที่สืบทอดกันมาในตระกูล Lan ของพวกเรา ผู้นำตระกูลไม่มีทางนิ่งดูดายแน่

???:ผู้นำตระกูล Lan งั้นเหรอ? จะเป็นคนระดับไหนกันเชียว? ไม่ได้เรื่องหรอก!

???:ข้าจำวิชากักวิญญาณและอาคมผนึกที่อยู่บนนั้นได้ อาคมผนึกนี่แยบยลมาก ต่อให้เป็นเซียนมาเอง ยังไงก็คงต้องปวดหัวเหมือนกันแหละ ฮ่าฮ่า...

Paimon:ยังจะหัวเราะออกอีกเหรอ? ถ้าสิ่งที่พูดมาเป็นความจริง แบบนั้นจะไม่ยิ่งแย่ไปกว่าเดิมเหรอ?

Lan Yan:พูดแบบนี้แล้วคิดวิธีดี ๆ ไม่ออกเลย... สงสัยต้องชงชามาสักกา แล้วมานั่งจับเข่าคุยกันเรื่อย ๆ ซะแล้วล่ะ

Paimon:หา?

???:ใช่ ๆ ขอชาสักกาก่อน!

???:อืม ชาดี

Lan Yan:ดูเหมือนคนคนนี้จะเข้าใจในวิชา Qimen อยู่เยอะทีเดียว หรือว่าจะมาจากตระกูลนักปราบปีศาจสักแห่งกันนะ?

Lan Yan:ถ้าหาคนไปสืบตามตระกูลนักปราบปีศาจต่าง ๆ ดู บางทีอาจจะตามหาตัวคุณเจอ และรู้ได้ว่าคุณโดนวิชากักวิญญาณนี้ได้ยังไง จากนั้นก็จะหาวิธีแก้ได้

???:ตระกูลเหรอ? ข้าไม่มีทางเป็นสมาชิกของตระกูลอะไรนั่นหรอก

???:วิชา Qimen ของ Liyue ล้ำลึกมาก แค่เชี่ยวชาญสักนิด ก็ใช้ชีวิตในโลกนี้ได้อย่างอิสระแล้ว ทำไมจะต้องไปฝากตัวรับใช้ตระกูลอะไรพวกนั้นด้วยล่ะ?

???:ส่วนเด็กน้อยอย่างเจ้า ถ้าว่ากันตามนิสัยใจคอแล้ว ก็มีความคล้ายคลึงกับตาแก่อย่างข้าอยู่ไม่น้อย แต่กลับเป็นหญิงสาวจากตระกูลใหญ่ซะได้

???:เลิกคิดเรื่องขอความช่วยเหลือจากคนอื่นเถอะ ขอแค่เจ้ายอมช่วยก็พอ ข้าคิดอะไรบางอย่างออกแล้ว เผื่อจะลองดูสักหน่อย

Lan Yan:คุณพูดมาได้เลย

???:ถึงเศษเสี้ยววิญญาณดวงนี้ของข้าจะจำเรื่องราวมากมายไม่ได้ แต่มีเรื่องเดียวที่จำได้อย่างชัดเจนเลยก็คือ... ห้ามพลาดเทศกาล Moonchase เด็ดขาด แต่ว่า...

Paimon:...แต่ว่าเทศกาล Moonchase ไม่ควรจะเป็นแบบนี้นี่

???:นั่นแหละ! สิ่งที่ตาแก่อย่างข้าคิดถึงล้วนชี้มาที่นี่ เหมือนเป็นปมในใจที่ไม่มีวันแก้ได้ แต่ความทรงจำมากมายกลับขาดช่วงลงตรงนี้ ทำให้เดินหน้าก็ไม่ได้ ถอยหลังก็ไม่ถูก

???:ถ้าเจ้าช่วยฉันตามหาเทศกาล Moonchase ในความทรงจำ และทำให้ข้าปล่อยวางความยึดติดได้ บางทีอาจจะปลดผนึกนี้ออกก็ได้นะ

Lan Yan:ก็มีเหตุผลอยู่นะ แต่ฟังดูแล้วไม่ใช่เรื่องที่จะจัดการให้เสร็จได้ในทันที ฉันไม่รู้ว่าเศษเสี้ยววิญญาณของคุณจะทนไหวรึเปล่า

Lan Yan:วิชากักวิญญาณแบบนี้ไม่อยู่ถาวรหรอก ถ้าปล่อยไว้นานไป เศษเสี้ยววิญญาณก็จะค่อย ๆ สลายหายไป กลัวว่าเดิน ๆ อยู่ คุณจะกลับคืนเป็นหุ่นหวาย แล้วก็ขยับไม่ได้อีกเลยน่ะสิ

???:เพราะงั้นยังไงเรื่องนี้ก็ต้องให้เจ้าช่วยไง

???:ตอนที่เจ้าใช้วิชากับข้า เศษเสี้ยววิญญาณกลับดูเสถียรขึ้นอยู่บ้าง ดูเหมือนว่าวิชาที่เจ้าฝึกฝนมาจะมีพลังแฝงบางอย่าง ที่ทำให้ตาแก่อย่างข้าได้ผลประโยชน์ไม่น้อยเลย

???:ถ้ามีเจ้ามาช่วยรักษาความเสถียรของเศษเสี้ยววิญญาณได้ ข้าก็คงไม่กลายเป็นหุ่นหวายเร็วขนาดนั้นหรอก

Lan Yan:ก็ฟังดูเป็นไปได้อยู่หรอก แต่ฉันเพิ่งรับปากว่าจะพา Paimon กับ Traveler ไปเดินเล่นให้ทั่ว ถ้าต้องปลีกตัวไปกลางคัน ก็รู้สึกผิดอยู่เหมือนกัน...

Lan Yan:อืม... เอาเป็นว่า Paimon กับ Traveler ไปกับฉันดีกว่า

Lan Yan:ลองนึกภาพดูสิ เศษเสี้ยววิญญาณที่ถูกกักขังอยู่ในร่างของหุ่นหวาย ความทรงจำขาดหาย และมีห่วงที่ยังปล่อยวางไม่ได้ แถมพวกเราก็ต้องช่วยเขาไขปริศนาในตัวเขาอีก...

Lan Yan:มันเหมือนเรื่องราวสุดอัศจรรย์ที่เขียนไว้ในนิยายลี้ลับเลยมั้ย? ทั้งได้ช่วยคุณคนนี้ แถมยังน่าสนุกอีกต่างหาก!

Paimon:พอพูดแบบนี้แล้วฉันก็เริ่มสนใจขึ้นมาแล้วสิ งั้นไปลุยด้วยกันเถอะ! แต่จะว่าไป จะไปตามหาเทศกาล Moonchase ในความทรงจำของเขาได้ที่ไหนล่ะ?

Lan Yan:เบาะแสเดียวในตอนนี้ก็คือ เทศกาล Moonchase ในความทรงจำของเขาไม่มีกิจกรรมที่เกี่ยวกับการทำอาหารเลย

Lan Yan:ถ้าเป็นอย่างนั้นละก็ "เทศกาล Moonchase" ในความคิดของเขา คงต้องย้อนกลับไปถึงช่วงก่อนที่บรรพชนของ Guili โบราณจะอพยพลงใต้มาที่ท่าเรือ Liyue

Lan Yan:ฉันได้ยินมาว่าในตอนนั้นมีประเพณีบางอย่างที่เกี่ยวข้องกับ Moonchase อยู่แล้ว เพียงแต่ยังไม่ได้เอามารวมกับเทศกาลเทพแห่งเตาไฟของ Guili โบราณ มันก็เลยยังไม่มีเรื่องของการทำอาหารเข้ามาเกี่ยวข้อง

Paimon:จริงด้วย... ฉันจำได้ว่าเธอน่าจะพักอยู่ที่ Baiju Guesthouse

Lan Yan:Traveler กับ Paimon คิดออกแล้วเหรอ?

Paimon:อื้ม แถมยังเป็นความคิดที่น่าเชื่อถือมากด้วยล่ะ!

5

มุ่งหน้าไปยัง Baiju Guesthouse

Open step page →
Conversation 1 · 15 linesOpen full page →

Paimon:ที่นี่แหละ

???:ท่าเรือ Liyue...

Paimon:เป็นไงบ้าง นึกอะไรออกบ้างมั้ย?

???:...พ่อค้าที่สวมเสื้อคลุมคนนี้มาจากไหนกัน? อีกฝั่งของทะเลมีเกาะเล็ก ๆ เพิ่มขึ้นมาหลายเกาะตั้งแต่เมื่อไหร่? Liyue ไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อนนี่

Paimon:เริ่มพูดไปเรื่อยอีกแล้วสิ

Traveler:ลองไปถามดูก่อนดีกว่าว่า Zibai อยู่รึเปล่า

Paimon:เถ้าแก่ Lu อยู่ทางนั้นไง!

Lu Weng:นี่ Traveler กับคุณ Lan Yan จากหุบเขา Chenyu ไม่ใช่เหรอ? มีธุระอะไรงั้นเหรอ?

Paimon:ขอรบกวนหน่อยนะ พวกเราอยากถามเรื่องคนคนหนึ่ง คุณ Zibai คนนั้นยังพักอยู่ที่นี่รึเปล่า?

Lu Weng:เธอเหรอ ออกไปก่อนหน้านี้แล้วล่ะ บอกว่าจะไปหาคนรู้จัก เพื่อคุยเรื่องงานเทศกาล Moonchase นี้ซะหน่อยน่ะ

Paimon:แล้วคุณรู้มั้ยว่าคนรู้จักที่ว่านี้คือใคร?

Lu Weng:ฉันก็ไม่แน่ใจนะ จำได้แค่ว่าเธอไปหาตรงแถว Tian จอมคารมคมคายน่ะ

Traveler:ฉันรู้แล้วล่ะว่าเธอตามหาใคร...

Paimon:ฉันก็เหมือนกัน งั้นต่อจากนี้จะคุยอะไรกันต่อดีดูท่าจะเป็นปัญหาซะแล้วล่ะ.... ช่างเถอะ Lan Yan ตามพวกเรามาก่อนเถอะ

???:Baiju Guesthouse...

6

ไปยังสถานที่เล่านิทานของ Tian จอมคารมคมคาย

Open step page →
Conversation 1 · 96 linesOpen full page →

Tian จอมคารมคมคาย:ถ้าจะพูดถึงต้นกำเนิดของเทศกาล Moonchase แล้วละก็ คงต้องพูดถึง Liyue ในยุคโบราณก่อนล่ะนะ นั่นเป็นยุคที่เหล่าเซียนต่างพากันไล่ตามดวงจันทร์ เพื่อแสวงหาวิถีแห่งเซียน...

Zibai:พิธี Moonchase... เรื่องของเหล่าเซียนนี้ กลับกลายมาเป็นต้นกำเนิดเทศกาลของมนุษย์งั้นเหรอ?

Zhongli:สิ่งที่เรียกว่าวิถีเซียน สำหรับสรรพชีวิตบนโลกมนุษย์นี้แล้ว ยังห่างไกลเกินไปอยู่

Zhongli:แต่คำว่า "Moonchase" นี้ ดูเข้ากับฤดูกาล และชวนให้จินตนาการซะจริงนะ การที่คนรุ่นหลังนำมาใช้เป็นสัญลักษณ์ของเทศกาล เลยไม่ใช่เรื่องที่แปลกอะไร

Zibai:พอนึกถึงอดีตแล้ว ผู้คนตัวน้อยแห่งอาณาจักรโบราณ Lang-Gan ก็เคยมีเทศกาลที่คล้าย ๆ กันอยู่ด้วย

Zibai:พอถึงช่วงเทศกาลแล้ว พวกเขาก็จะเอาธัญพืชมาหมักเป็นเหล้า แล้วแหงนมองพระจันทร์เพื่อเซ่นไหว้ฉัน ขอให้ปีหน้าฟ้าใหม่เก็บเกี่ยวได้ ส่วนฉันก็จะคอยสอนวิชาทำไร่ไถนาและวิธีคิดเลขเก่ง ๆ ให้พวกเขาเป็นการตอบแทน

Zibai:แล้วในเทศกาล Moonchase ของวันนี้ พวกเขาที่อยู่บนพื้นดิน ยังอธิษฐานขอพรต่อเซียนบนฟ้าอยู่รึเปล่าล่ะ?

Zhongli:เรื่องแบบนี้ไม่ค่อยมีให้เห็นแล้ว ใน Liyue ทุกวันนี้ พอ เทศกาล Moonchase มาถึง ผู้คนมักจะเพลิดเพลินกับอาหารเลิศรส จิบสุราชั้นดี แหงนหน้าชมพระจันทร์ และพบปะญาติมิตรกันมากกว่า

Zibai:กินเที่ยวสังสรรค์งั้นเหรอ? ถ้าเป็นอย่างนั้น แม้เทศกาล Moonchase ในทุกวันนี้จะมีคำว่า "จันทร์" อยู่ด้วย แต่มันก็ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับฉันแล้วล่ะ

Zhongli:ก็ไม่เชิงหรอก ผู้คนขยันเพาะปลูก หมั่นศึกษาการคำนวณ ก็เพื่อที่สักวันหนึ่งจะมีชีวิตที่มั่งคั่งและสงบสุข จากนั้น... ก็กินเที่ยวสังสรรค์กันนั่นแหละ

Zhongli:การถือกำเนิดของสิ่งที่เรียกว่า "เทศกาล" ส่วนใหญ่ก็เป็นแบบนี้แหละ ถ้าว่ากันตามนี้แล้ว เทศกาลมากมายใน Liyue แห่งนี้ ก็ถือว่ามีความเกี่ยวพันกับคุณอยู่ไม่น้อย

Zibai:ฮ่าฮ่า... เป็นมุมมองที่แยบยลจริง ๆ หรือว่าสิ่งที่คุณถ่ายทอดให้มนุษย์ก็คือวาทศิลป์นี้กันล่ะ? มิน่าล่ะ Liyue ในปัจจุบันถึงได้มีนักเล่าเรื่องเยอะขนาดนี้

Zhongli:ฉันเป็นผู้ฟังเรื่องเล่ามาตลอด จะไปสอนวาทศิลป์ให้คนเล่านิยายได้ยังไง?

Paimon:สวัสดีนะ Zhongli แล้วก็เซี... Zibai!

Lan Yan:เซียนม้าขาว? ถ้าจะถามเรื่องที่เกี่ยวกับเทศกาล Moonchase ก็ถือว่าเป็นคนที่พึ่งพาได้จริง ๆ นั่นแหละ

Paimon:เอ๋?

Zibai:นี่มัน Paimon กับ Traveler แล้วก็หนูน้อย Lan Yan ไม่ใช่เหรอ?

Traveler:Lan Yan เธอรู้จักด้วยเหรอ?

Lan Yan:เมื่อไม่นานมานี้ ฉันทำว่าวตัวใหม่ขึ้นมา เล่นไปเล่นมาก็วิ่งขึ้นไปบนยอดเขา แล้วบังเอิญเจอคุณ Zibai นั่งรถม้าผ่านมาพอดี

Lan Yan:ฉันสงสัยมากว่าทำไมรถม้าของเธอถึงบินได้ เธอก็บอกกับฉันตรงๆ ว่า "ฉันคือเซียนม้าขาว นี่คือราชรถของเซียน แค่ขึ้นมาก็สามารถเหาะเหินเดินอากาศได้"

Paimon:ก็สมกับเป็น Zibai อยู่แหละ...

Zibai:ทำไมต้องปิดบังเรื่องนี้ด้วยล่ะ? ฉันก็คือเซียนม้าขาว ส่วนเขาก็คือ...

Zhongli:หืม?

Zibai:เขาคือที่ปรึกษาของโถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng คนนั้น มีความรู้อยู่ไม่น้อย แต่กลับชอบใช้ชีวิตปะปนอยู่กับผู้คนในเมือง... คงไม่จำเป็นต้องแนะนำให้พวกเธอรู้จักแล้วใช่มั้ย?

Zibai:ฉันกับเขานับว่าเป็นเพื่อนเก่ากัน ช่วงนี้ฉันบังเอิญได้ชาชั้นดีมาจากหุบเขา Chenyu พอดี ก็เลยตั้งใจว่าจะมาชิมชากับเขาสักหน่อย

Zhongli:...ขอบคุณท่านเซียนที่เมตตา

Zibai:หนูน้อย Lan Yan อุตส่าห์มาหาฉัน มีธุระอะไรงั้นเหรอ?

Lan Yan:ฉันมีเรื่องอยากจะถามคุณสักหน่อย มันเกี่ยวกับผู้อาวุโสคนหนึ่ง...

Zibai:Lan สติเพี้ยน!

???:เจ้าม้าขาว?

Traveler:พวกคุณรู้จักกันด้วยเหรอ?

Zibai:เขาก็คือผู้อ่านสายลมคนนั้นไม่ใช่เหรอ?

Paimon:อะไรนะ!?

Lan Yan:คุณหมายความว่า เขาก็คือบรรพบุรุษตระกูล Lan ของพวกเรางั้นเหรอ?

Lan Junming:ผู้อ่านสายลม... ใช่แล้วล่ะ ข้านึกเรื่องบางอย่างขึ้นได้แล้ว แต่ว่านั่นเป็นแค่ฉายาที่คนอื่นเขาตั้งให้หรอก ชื่อจริง ๆ ของข้าก็คือ Lan Junming ต่างหาก

Lan Junming:ข้าจำเซียนท่านนี้ไม่ค่อยได้ แต่ฉายา "เจ้าม้าขาว" กลับหลุดปากออกมาเอง... หรือว่านางจะเป็นคนรู้จักในอดีตของข้ากันนะ?

Zibai:หึ สุดท้ายก็เป็นได้แค่คนทางโลกคนหนึ่งสินะ! ไม่สิ ท้ายที่สุดก็เป็นแค่คนโง่เขลา... แต่พอมาคิดดูดี ๆ แล้ว ก็นับว่าเป็นคนน่าสนใจไม่เบาเลยนี่?

Paimon:ตกลงแล้วเขาทิ้งความประทับใจแบบไหนไว้ให้ Zibai กันแน่เนี่ย?

Zibai:แต่เท่าที่จำได้ Lan สติเพี้ยนนั่นไม่เคยแสวงหาวิชาอมตะอะไรเลย น่าจะสิ้นอายุขัยไปตั้งนานแล้ว... และก็เป็นแค่เศษเสี้ยววิญญาณที่ถูกกักขังไว้ไม่มีผิด

Zibai:การที่เศษเสี้ยววิญญาณนี้ถูกทิ้งไว้ ก็หมายความว่าวิญญาณส่วนที่กลับคืนสู่กระแสพลังของเขา ก็ไม่สมบูรณ์เหมือนกัน ตราบใดที่เศษเสี้ยววิญญาณดวงนี้ยังถูกกักขังอยู่ที่นี่ เขาก็ไม่มีวันได้ไปสู่สุคติอย่างแท้จริงหรอก

Paimon:อย่างนี้นี่เอง... ร้ายแรงอย่างที่คิดไว้จริง ๆ ด้วย

Lan Yan:พวกเรามาหาคุณ ก็เพื่อคลายวิชากักวิญญาณในตัวเขา วิชานี้ถูกลงอาคมผนึกเอาไว้ ฉันคลายมันไม่ได้เลย

Zibai:ขอฉันดูหน่อย... ที่จริงฉันใช้กำลังฝ่าข่ายอาคมชั้นนี้ แล้วคลายวิชาออกได้

Zibai:เพียงแต่อาคมผนึกนี้พิเศษมาก เพราะถ้าฝืนฝ่ามันเข้าไป คิดว่าเศษเสี้ยววิญญาณดวงนี้ก็จะสลายตามไปด้วย อย่าไปเสี่ยงทำแบบนั้นเลย หาวิธีอื่นดีกว่า

Lan Junming:เป็นอย่างที่ข้าบอกจริง ๆ ขนาดเซียนก็ยังต้องปวดหัว ใช่มั้ยล่ะ?

Lan Yan:ถ้าหาตัวผู้ร่ายวิชาเจอได้ละก็...

Zibai:ผู้ร่ายวิชา? ก็อยู่ตรงหน้าพวกเธอไม่ใช่เหรอ?

Zibai:เท่าที่ฉันรู้ วิชากักวิญญาณนี้ Lan สติเพี้ยนเป็นคนคิดค้นขึ้นมาเอง ถ้าพูดถึงความเชี่ยวชาญแล้วละก็ จะมีใครเทียบเขาได้อีกล่ะ?

Zibai:รูปแบบอาคมบนร่างของเขาแข็งแกร่งมาก อาคมผนึกที่เพิ่มเข้าก็แยบยลมากด้วย เห็นได้ชัดว่าเป็นฝีมือของเขาเอง

Zibai:หรือบางที เขาอาจจะอยากเก็บเศษเสี้ยววิญญาณนี้ไว้เพื่อทำอะไรบางอย่าง ก็เลยใช้วิชากักวิญญาณกับตัวเอง

Lan Junming:ฮ่าฮ่า ถึงแม้ตาแก่อย่างข้าจะลืมเรื่องอื่นไปเกือบหมดแล้ว แต่ก็ยังจำเคล็ดลับที่สำคัญที่สุดได้อยู่ สุดท้ายก็ต้องทำตามแผนของข้าอยู่ดีใช่มั้ยล่ะ?

Zibai:Lan สติเพี้ยนนี่กำลังวางแผนอะไรอยู่กันแน่?

Lan Yan:คุณ Zibai เดี๋ยวฉันจะอธิบายให้คุณฟังเอง

Lan Yan เล่าบทสนทนาก่อนหน้านี้ให้ Zibai ฟัง

Zibai:อย่างนี้นี่เอง... ถึงกับยอมใช้วิชากักวิญญาณกับตัวเอง เพื่อรั้งเศษเสี้ยววิญญาณนี้ให้อยู่ฉลองเทศกาลเลยงั้นเหรอ? แถมยังถึงขั้นลงอาคมเพิ่มอีกชั้นเพื่อเป็นหลักประกันด้วย

Zibai:แต่ฟังดูแล้ว ก็เป็นเรื่องที่ Lan สติเพี้ยน นี่จะทำจริง ๆ นั่นแหละ

Zhongli:เวลาคนเราตั้งตารอวันหยุดเทศกาล สิ่งที่คิดถึงมักจะไม่ใช่ตัวเทศกาลหรอก แต่เป็นผู้คนและเรื่องราวต่าง ๆ ที่ผูกพันอยู่กับเทศกาลนั้นใช่มั้ยล่ะ?

Lan Yan:พวกเราเลยคิดกันว่า ถ้าหาเทศกาล Moonchase ในความทรงจำของเขาเจอ บางทีอาจจะช่วยให้เขานึกอะไรออกบ้าง

Lan Yan:และถ้าทำให้เขาสมปรารถนาได้ ก็น่าจะปลดผนึกนี้ได้

Zibai:อย่างนี้นี่เอง ก็มีเหตุผลนะ... เมื่อกี้พวกเธอพูดว่าเทศกาล Moonchase ในความคิดของเขาต้องย้อนกลับไปถึงช่วงก่อนที่บรรพชน Guili โบราณจะอพยพลงใต้งั้นสินะ?

Paimon:ใช่ ๆ เรื่องที่เกี่ยวกับดวงจันทร์ในตอนนั้น คุณต้องรู้ดีแน่ ๆ เลยใช่มั้ย?

Zibai:บังเอิญจริง ๆ เมื่อกี้ฉันกับเพื่อนเก่าเพิ่งจะพูดถึงเรื่องนี้อยู่พอดี พวกเธอรู้จัก "พิธี Moonchase" มั้ย?

Zibai:เนิ่นนานก่อนที่คำว่า "Moonchase" จะถูกนำไปรวมอยู่ในเทศกาลของมนุษย์ ราชาแห่งหินเคยพยายามปลุกฉันให้ตื่น และนั่นก็ทำให้เกิด "พิธี Moonchase" ขึ้นมา

Zibai:ชาว Liyue ในอดีตได้ยึดพิธีนี้เป็นแบบอย่าง ธรรมเนียมบางส่วนที่เกี่ยวข้องกับ "Moonchase" จึงถือกำเนิดขึ้น

Zibai:Lan สติเพี้ยน นี่คือ "Moonchase" ที่เจ้าตามหาอยู่รึเปล่าล่ะ?

Lan Junming:เลียนแบบพิธีการของเหล่าเซียนงั้นเหรอ? ฟังดูไม่น่าใช่เรื่องที่ข้าจะทำเลยนะ

Lan Junming:โลกมนุษย์แห่งนี้มีทั้งสุราและอาหารเลิศรส ภูเขาเขียวขจีและสายน้ำที่งดงาม ข้าเดินชมเพลินจนมักจะลืมวันเวลาไปขนาดนั้น คงไม่มีใจมาคอยจ้องมองท่านเซียนอยู่ตลอดหรอกนะ

Lan Junming:เพราะงั้นนี่ไม่ใช่ "Moonchase" ที่ข้าตามหาอยู่แล้วล่ะ

Zibai:หึ อย่างน้อยข้าก็ประเมินเจ้าได้ชัดเจนแล้วล่ะ... สุดท้ายก็เป็นได้แค่มนุษย์ที่หนีไม่พ้นเรื่องทางโลกอยู่ดีนั่นแหละ

Paimon:แล้วจะทำยังไงดีล่ะ? เบาะแสเดียวที่มีอยู่ก็จะขาดไปด้วยแล้วเหรอ?

Zhongli:อืม...

Lan Yan:คุณ Zhongli มีอะไรจะแนะนำมั้ย?

Zhongli:ฉันเองก็เคยได้ยินเรื่องประเพณีของเทศกาล Moonchase มาบ้างเหมือนกัน

Zhongli:ในยุคสมัยที่ไม่ได้เก่าแก่เท่าไหร่ ที่ Dihua Marsh ก็มีประเพณีบางอย่างที่เกี่ยวข้องกับดวงจันทร์อยู่ด้วย

Zhongli:ที่นั่น คนที่ชอบสิ่งเก่าแก่ของ Liyue มักจะรวมตัวกันในช่วงฤดูใบไม้ร่วงสีทอง เพื่อขึ้นไปชมพระจันทร์บนที่สูง ดื่มสุราและแต่งบทกวี พร้อมทั้งเรียกสิ่งนี้ว่า "งานชมจันทร์"

Zhongli:ว่ากันว่างานชมจันทร์นั้นเป็นหนึ่งในต้นกำเนิดของเทศกาล Moonchase หรือบางทีมันอาจจะเกี่ยวข้องกับ "Moonchase" ที่คุณ Lan คนนี้ต้องการตามหาก็ได้นะ

Zibai:ก็ดูเหมือนจะเกี่ยวข้องกับพวกอาหารและสุราเลิศรสอะไรทำนองนั้นจริง ๆ ด้วย น่าจะใช่แล้วล่ะ

Lan Junming:งานชมจันทร์... มีเมื่อไหร่ มีที่ไหนเหรอ?

Zhongli:อีกสองวัน Wangshu Inn จะจัดกิจกรรมคล้าย ๆ กันนี้

Paimon:งั้นพวกเราก็ไปร่วมงานกันมั้ย? ไม่แน่อาจจะทำให้เขานึกอะไรบางอย่างออกก็ได้

Lan Yan:ขอบคุณมากนะ คุณ Zhongli

Lan Yan:แล้วก็ ฉันควรจะเรียกท่านว่ายังไงดี? ท่านคือบรรพบุรุษของตระกูล Lan และเป็นบรรพจารย์ของสายวิชา Qimen ด้วย...

Lan Junming:บรรพบุรุษ... นี่ข้าทิ้งตระกูลเอาไว้เบื้องหลังงั้นเหรอ? นึกไม่ถึงเลยจริง ๆ แฮะ... เรียกบรรพจารย์น่าจะฟังดูรื่นหูกว่านะ

Lan Yan:เรื่องที่ท่านกำลังวางแผนอยู่น่าจะเป็นเรื่องใหญ่ใช่มั้ย? ฉันยังคิดว่าควรแจ้งให้ผู้อาวุโสของตระกูลทราบ เพื่อให้พวกเขามาช่วยจัดการด้วย

Lan Junming:ถ้าถูกผู้อาวุโสของตระกูลมาล้อมเอาไว้ เจ้าจะทำยังไง?

Lan Yan:ถ้าเป็นอย่างนั้น... ฉันก็จะรีบหาโอกาสแอบหนีออกไปสูดอากาศบนเนินเขาแทน

Lan Junming:ข้าเองก็เหมือนกัน!

Lan Yan:...ฮิฮิ เข้าใจแล้วล่ะ

Lan Junming:ข้าได้เห็นฝีมือของเจ้ามาเองกับตา จะต้องใช้ได้แน่ ถือว่าช่วยสงเคราะห์บรรพจารย์สักครั้ง จะได้มั้ยล่ะ?

Paimon:ใช่! ตอนนี้ฉันชักจะสงสัยขึ้นมาเรื่อย ๆ แล้วสิ อยากเห็นจริง ๆ ว่าเทศกาล Moonchase ที่เขาอยากฉลองมันเป็นแบบไหนกันแน่

Lan Yan:งั้นปล่อยให้เป็นหน้าที่ของฉันเถอะ Traveler กับ Paimon อีกสองวันพวกเราออกเดินทางไปด้วยกันนะ

Paimon:ไม่มีปัญหา!

Localized evidence

Text fields

3 fields
Chapter numberTextMap 2169272512
ปีกเงินย้อนจันทรา ปักษาทอประกาย - 1
ปีกเงินย้อนจันทรา ปักษาทอประกาย - 1

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json
JSON Pointer
/2169272512
No text in the selected or fallback locales.
No text in the selected or fallback locales.
ดั่งมีผู้ใดอยู่บนปลายเมฆา โบกชายผ้าพลิ้วฟ้ารุ้งเรืองรอง
ดั่งมีผู้ใดอยู่บนปลายเมฆา โบกชายผ้าพลิ้วฟ้ารุ้งเรืองรอง

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json
JSON Pointer
/129137930

Published Sprites

Sprites

1

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Chapter icon · UI_ChapterIcon_LunaRiteV2
Chapter iconchapterIcon218 × 218 · 16 KBUI_ChapterIcon_LunaRiteV2Resource name

Properties

8

chapter10259

Source evidence
Path
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json
JSON Pointer
/398
id
10259
cityId
2
groupId
10259
questType
EQ
endQuestId
4024906
chapterIcon
UI_ChapterIcon_LunaRiteV2
beginQuestId
4024901
chapterCategory
event