ดั่งมีผู้ใดอยู่บนปลายเมฆา โบกชายผ้าพลิ้วฟ้ารุ้งเรืองรอง
สวัสดี Lan Yan!
40249Open quest →Quest Steps
Story evidence
Paimon:สวัสดี Lan Yan!
Lan Yan:สวัสดี Traveler กับ Paimon อืม... จะบอกว่า "ไม่ได้เจอกันนาน" ก็คงไม่ได้ งั้นคงต้องเป็น "ไม่ได้เจอกันแป๊บเดียว" ละกัน
Paimon:ใช่ ไม่ได้เจอกันแป๊บเดียว! ว่าแต่ Lan Yan ไม่ได้จะพา Ningguang ไปพบผู้นำตระกูลหรอกเหรอ? ทำไมถึงกลับมาเร็วจังล่ะ?
Lan Yan:ที่จริงฉันก็แค่ช่วยนำทางให้เฉย ๆ น่ะ
Lan Yan:ระดับคุณ Ningguang มาเยือนทั้งที ผู้อาวุโสในตระกูลต้องมาต้อนรับกันเพียบอยู่แล้ว ขืนเด็กน้อยอย่างฉันไปอยู่ตรงนั้น ก็มีแต่จะไปเกะกะเปล่า ๆ
Paimon:ผู้อาวุโสเยอะขนาดนั้นเลยเหรอ?
Lan Yan:ก็มีท่านลุง ท่านอา ท่านป้า ท่านน้า...
Paimon:หยุด ๆ! แค่ฟังก็พอนึกภาพออกแล้วล่ะ ว่ามีคนเยอะขนาดไหน...
Lan Yan:ถึงเวลานั้น ทั้งลำดับการนั่งของทุกคน ทั้งวิธีรินน้ำชา ทั้งหมดนี่มีพิธีรีตองเยอะแยะเต็มไปหมดเลย ฉันรับมือกับสถานการณ์แบบนั้นไม่ไหวหรอก
Lan Yan:พอไปพบท่านลุงผู้นำตระกูล และทักทายเสร็จ ฉันก็ขอตัวออกมาเลย
Paimon:บอกตามตรง ฉันก็รับมือกับสถานการณ์แบบนั้นไม่ค่อยเก่งเหมือนกัน... งั้นก็พอดีเลย Lan Yan ช่วยแนะนำที่เดินเที่ยวให้พวกเราหน่อยได้มั้ย?
Paimon:จะว่าไป ฉันกับ Traveler ก็มาฉลองเทศกาลที่ท่าเรือ Yilong เป็นครั้งแรกด้วยสิ
Lan Yan:เทศกาล Moonchase ครั้งนี้ สมาคมของหุบเขา Chenyu เตรียมของอร่อยและของสนุก ๆ เอาไว้เยอะแยะเลย จะให้อธิบายหมดในสองสามคำได้ยังไง? ฮิฮิ เดี๋ยวฉันพาพวกเธอไปเดินเที่ยวให้ทั่วเลยดีกว่า
Paimon:ได้อยู่แล้วล่ะ! แต่คงต้องใช้เวลาไม่น้อยเลยใช่มั้ย? Ningguang บอกว่าจะเชิญนักปราบปีศาจของตระกูล Lan กับกองทหาร Millelith ไปปฏิบัติภารกิจร่วมกันนี่นา แล้ว Lan Yan ไม่ไปด้วยเหรอ?
Lan Yan:ทางตระกูลจะคัดเลือกยอดฝีมือไปร่วมปฏิบัติการกันเองแหละ ฉันเลยไม่ต้องไปอยู่ให้เกะกะไงล่ะ
Paimon:อย่างนี้นี่เอง...
Lan Yan:ไม่คิดเลยว่า Traveler จะคิดแบบนี้นะ... ถ้าอย่างนั้น ลองคิดถึงคำถามข้อหนึ่งดูสิ
Lan Yan:พวกเธอคิดว่าควรมองวิชาลี้ลับเป็น "หน้าที่" อย่างหนึ่ง แล้วตั้งใจฝึกฝนอย่างหนัก หรือควรมองเป็น "งานอดิเรก" แล้วทำตามใจชอบดีล่ะ?
Paimon:เลือกยากจัง ฉันว่ามีเหตุผลทั้งสองอย่างเลย
Lan Yan:ว่ากันว่านะ ตอนนั้นผู้อ่านสายลมก็ถามคนรุ่นหลังแบบนี้แหละ คนรุ่นหลังก็รู้สึกว่าเลือกยากเหมือนกัน จากนั้นผู้อ่านสายลมก็บอกว่า "ก็เลือกทั้งหมดไปเลย"
Lan Yan:หลังจากนั้นตระกูล Lan ของพวกเราก็มีกฎข้อหนึ่งขึ้นมา นั่นก็คือพวกผู้ใหญ่จะให้เด็กที่เริ่มจำความได้ ได้เลือกทางเลือกของตัวเอง
Lan Yan:ถ้าเขาอยากเรียนรู้วิชาลี้ลับอย่างจริงจัง ก็จะถูกส่งตัวไปยังตระกูลเพื่อฝากตัวเป็นศิษย์ แต่ถ้าเขามองว่าวิชาลี้ลับเป็นแค่งานอดิเรก ก็จะไม่บังคับอะไรเลย
Paimon:งั้น Lan Yan ก็เลยเลือกที่จะมองวิชาลี้ลับเป็นแค่งานอดิเรกงั้นสินะ?
Lan Yan:แน่อยู่แล้วล่ะ ฉันไม่อยากอยู่ในโรงเรียนแล้วโดนอาจารย์ดุหรอกนะ ฉันว่าฉันคงจะวิ่งไปเล่นว่าวที่เนินเขาแถวหมู่บ้าน Qiaoying จนลืมไปเรียนมากกว่า
Paimon:ถ้าพูดแบบนี้ละก็ ฉันเข้าใจ Lan Yan สุด ๆ เลยล่ะ!
Lan Yan:ไม่ต้องห่วงว่าฉันจะผิดหวังหรอก เพราะนี่เป็นทางที่ฉันเลือกไง
Lan Yan:พวกพี่ ๆ ในตระกูลจะได้รับการถ่ายทอดวิชาลี้ลับสุดยอดเพียบเลย แถมยังใช้มันต่อกรกับสิ่งชั่วร้ายได้ดีด้วย ฉันนับถือพวกเขามากเลยล่ะ
Lan Yan:ส่วนของฉันส่วนใหญ่แล้วจะศึกษาด้วยตัวเอง ถ้ามีวิชาลี้ลับไหนที่สนใจเป็นพิเศษ ก็จะยืมหนังสือที่เกี่ยวข้องมาลองศึกษาดู
Paimon:จู่ ๆ ฉันก็แอบสงสัยขึ้นมาแฮะ Lan Yan สนใจวิชาลี้ลับแบบไหนเหรอ?
Lan Yan:อืม... อย่างเช่น ช่วงนี้ฉันกำลังศึกษาวิชาลี้ลับที่เกี่ยวกับนกนางแอ่นอยู่น่ะ
Paimon:งั้นเหรอ? เล่าให้พวกเราฟังหน่อยสิ!
Lan Yan:มีผู้ใหญ่บางคนเคยบอกฉันว่า นกนางแอ่นเป็นนกที่พิเศษมาก พวกมันจะคาบโคลนและเศษไม้มาทำรังใต้ชายคา
Lan Yan:แต่ตั้งแต่ฉันจำความได้ ก็ไม่เคยเห็นรังที่นกนางแอ่นสร้างไว้ใต้ชายคาในหุบเขา Chenyu เลย
Lan Yan:ในทุก ๆ ปีพวกนกนางแอ่นจะบินไปมาอย่างเร่งรีบ อย่าว่าแต่แวะทำรังเลย แค่จะได้เห็นยังยากเลย สิ่งที่พวกผู้ใหญ่เล่ามา อาจจะเป็นเรื่องที่ผ่านมานานมาก ๆ แล้วก็ได้
Paimon:ทำไมกันล่ะ?
Lan Yan:ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่ฉันเห็นว่าในตัวของนกนางแอ่นมีพลังบางอย่างแฝงอยู่ มันเข้ากันได้ดีกับวิชาลี้ลับที่ตระกูล Lan ของพวกเราใช้มากเลยล่ะ
Lan Yan:ฉันก็เลยคิดว่า พอจะหาวิชาลี้ลับสักอย่างมาช่วยแก้ปัญหาของนกนางแอ่น เพื่อให้พวกมันกลับมาทำรังได้รึเปล่า
Paimon:ทำให้พวกนกนางแอ่นกลับมาทำรัง... ทำได้จริงเหรอ?
Lan Yan:น่าเสียดาย จู่ ๆ ก็เหมือนจะติดขัดซะงั้น ขาดขั้นตอนสำคัญอันหนึ่งในคาถาอาคมตลอดเลย...
Paimon:เรื่องนี้... คงไม่ยากเกินไปสำหรับ Lan Yan สินะ?
Lan Yan:ก็ต้องยากอยู่แล้วสิ ฉันเรียนวิชา Qimen ของตระกูลมาแค่ผิวเผินเอง แต่ก็ไม่ต้องกังวลไปหรอก ในเมื่อการวิจัยของฉันติดขัด ก็ปล่อยให้มันติดขัดไปก่อนละกัน
Lan Yan:ไม่แน่นะ เผื่อวันไหนที่ฉันนอนนับก้อนเมฆอยู่บนเนินเขา แล้วจู่ ๆ อาจจะเกิดแรงบันดาลใจขึ้นมาก็ได้นะ
Paimon:ตอนแรกฉันคิดว่าต้องปลอบใจ Lan Yan ซะอีก
Lan Yan:Paimon ชอบใส่ใจคนอื่น มิน่าล่ะถึงได้เป็นผู้นำทางที่ดี
Paimon:แน่นอนอยู่แล้ว ฮิฮิ...
Lan Yan:จริงสิ เมื่อกี้ตกลงกันไว้ว่าจะพาพวกเธอไปเดินเที่ยวให้ทั่วนี่นา ตามฉันมาสิ อิอิ ฉันเองก็อยากลองความรู้สึกตอนได้เป็นผู้นำทางอยู่พอดีเลย
Traveler:งั้นก็ขอบคุณมากนะ Lan Yan
???:เทศกาล Moonchase ไม่ควรจะเป็นแบบนี้นี่...
Paimon:หืม? ตรงนั้นดูเหมือนจะมีคนกำลังก่อเรื่องอยู่นะ
Lan Yan:ดูท่าทางเหมือนคนหลงทางเลย... งั้นพวกเราแวะไปดูกันก่อนเถอะ ในฐานะที่เป็นสมาชิกของสมาคม ฉันก็ควรช่วยดูแลความเรียบร้อยของงานเทศกาลแถวนี้อยู่แล้วด้วย
Paimon:เอาสิ พวกเราก็มาช่วยด้วยอีกแรง! ยังไงก็ต้องตอบแทน Lan Yan อยู่แล้วนี่นา
Localized evidence
ทักทาย Lan Yan
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_0.json/230290004BinOutput/Quest/40249.json/JIJKODHIEED/12
4024902
40249
true
2