ยันต์ไม้ท้อรอรับวสันต์ - ตอนที่หนึ่ง
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json- JSON Pointer
/767718520
Story Chapters
Story evidence
Hu Tao:...
Paimon:ดูสิ Hu Tao นี่นา!
Paimon:แต่ดูเหมือนเธอจะมีเรื่องกลุ้มใจนะ เรารีบไปทักทายกันเถอะ?
Xiangling:เฮ้! หยุดก่อนฮีโร่!
Paimon:เอ๋?! Xiangling!
Xiangling:ฮิฮิ ล้อเล่นน่ะ ไม่ได้ทำให้พวกเธอตกใจใช่มั้ย? สุขสันต์เทศกาล Lantern Rite นะ!
Paimon:ไม่หรอกน่า เรากำลังจะไปทักทาย Hu Tao อยู่พอดีเลย
Xiangling:เห็นแล้วล่ะ ฉันถึงได้มาหยุดพวกเธอไงล่ะ ตอนนี้ห้ามไปรบกวนเขานะ ไม่งั้นเดี๋ยวคงจะไม่ได้เห็นหัวหน้าโถงฯ คนใหม่แล้วล่ะ
Traveler:หัวหน้าโถงฯ คนใหม่?
Xiangling:อื้ม! ฉันให้ชุดใหม่กับเขาไปน่ะ แต่เขาชินกับชุดของโถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng มากกว่า ก็เลยยังลังเลอยู่ว่าจะเปลี่ยนดีมั้ย
Paimon:หูย ชุดใหม่แบบไหนเหรอ?
Xiangling:เทศกาล Lantern Rite ทั้งที ก็ต้องเป็นชุดใหม่แบบไฉไล ๆ หน่อยสิ!
Xiangling:พวกเธอคงไม่รู้ ช่วงนี้ Hu Tao มักจะดูไม่ค่อยสบายใจเท่าไหร่เลย เวลาฉันชวนออกไปเที่ยวเล่น ถ้าไม่หาข้ออ้างปฏิเสธ ก็จะมาแบบเหม่อลอยตลอดเลย
Xiangling:พอถามว่าเป็นอะไร เขาก็จะทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ ฉันไม่รู้จะทำยังไงเลยจริง ๆ เพราะงั้นเพื่อนสนิทอย่างฉัน ก็เลยเตรียมชุดใหม่ไว้ให้เขาไงล่ะ หวังว่ามันจะช่วยทำให้เขารู้สึกดีขึ้นนะ
Paimon:เขามีเรื่องกลุ้มใจจริง ๆ เหรอเนี่ย?
แต่หัวหน้าโถงฯ Hu ที่เป็นคนร่าเริงมาโดยตลอด จะมีเรื่องกลุ้มใจอะไรกันนะ?
ทันใดนั้น ก็มีไอเย็นปกคลุมบนหน้าของคุณ และมีคนมาปิดตาทั้งสองของคุณจากด้านหลัง
???:"ทายซิ ใครเอ่ย?"
Hu Tao:โอ๊ย ที่แท้คนที่ Traveler คิดถึงเป็นคนแรกก็คือที่ปรึกษาหรอกเหรอ? หัวหน้าโถงฯ คนนี้เสียใจจัง
Traveler:ล้อเล่นน่า สุขสันต์เทศกาล Lantern Rite นะ
Hu Tao:ฮิฮิ สุขสันต์เทศกาล Lantern Rite นะ!
Paimon:ว้าว! Hu Tao เปลี่ยนชุดใหม่แล้วเหรอ สวยจังเลย!
Hu Tao:ต้องขอบคุณ Xiangling เลย เห็นว่าสั่งทำมาจากดีไซเนอร์ Fontaine เลยนะ คงลำบากแย่เลยใช่มั้ย?
Xiangling:ไม่ต้องห่วงหรอก ช่วงนี้ดีไซเนอร์คนนั้นมาเที่ยวชมท่าเรือ Liyue พอดีน่ะ เห็นว่าอยากจะหาแรงบันดาลใจ จากงานเทศกาลในต่างแดนหน่อย พวกเราคุยกันรู้เรื่องดี ไม่ลำบากอะไรเลยล่ะ
Hu Tao:งั้นก็ดี ขอบคุณนะ Xiangling เธอนี่ตาถึงสุด ๆ!
Xiangling:อะไรกัน แค่เธอชอบก็ดีแล้วน่า
Traveler:ช่วงนี้ Hu Tao มีเรื่องกลุ้มใจอะไรเหรอ?
Hu Tao:เอ๋ ทำไมถามแบบนี้ล่ะ? น้ำเสียงของฉันยังไม่ร่าเริงพอเหรอ?
Xiangling:น้ำเสียง Hu Tao ร่าเริงดีอยู่หรอก แต่พวกเราเป็นเพื่อนสนิทกันนะ เพื่อนน่ะปิดบังความรู้สึกกับเพื่อนไม่ได้หรอก
Hu Tao:ฮ่าฮ่า ก็ได้ ฉันไม่ได้ตั้งใจจะปิดบังพวกเธอนะ แต่เพราะช่วงนี้ฉันเจอ... ปัญหาทางธุรกิจน่ะ
Xiangling:ปัญหาทางธุรกิจ? หมายถึงโถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng เหรอ?
Hu Tao:ใช่ ทีนี้เข้าใจรึยัง? มันเป็นงานภายในของฉันแท้ ๆ แถมยังอยู่ในช่วงเทศกาล Lantern Rite อีก แล้วอย่างนี้ฉันจะปล่อยให้พวกเธอ มาเครียดแทนฉันได้ไงล่ะ?
Hu Tao:ช่างเถอะ ๆ เดี๋ยวหัวหน้าโถงฯ คนนี้จัดการทั้งหมดเอง
Paimon:ที่แท้ก็เรื่องงานเองเหรอ! ไม่คิดว่า Hu Tao จะกลุ้มใจเรื่องงานเป็นเหมือนกัน สงสัยปัญหาครั้งนี้คงจะไม่ง่ายเลยสินะ?
Hu Tao:มันค่อนข้างยุ่งยากเลยล่ะ! ขนาดหัวหน้าโถงฯ คนนี้ก็ยังปวดหัวอยู่หลายวันเลย
Traveler:งั้นเราไปขอให้ Keqing ช่วยกันเถอะ
Paimon:เอ๋? Keqing จะช่วยได้เหรอ?
Traveler:Keqing สามารถสอน Hu Tao ว่าต้องทำงาน และพักผ่อนให้สมดุลกันยังไงได้
Xiangling:ใช่แล้วล่ะ! ตอนนี้เป็นช่วงเทศกาลด้วย ได้ยินมาว่าฝ่ายกิจการทั่วไป วางแผนจะจัดถนนคนเดินใหม่ด้วย มีอะไรสนุก ๆ เพียบเลยล่ะ
Xiangling:Hu Tao เรื่องงานเอาไว้ก่อนเถอะ ไปเดินเล่นกับพวกเราแล้วค่อยว่ากันดีกว่านะ!
Paimon:ใช่! ไปพักผ่อนกันก่อน แล้วค่อยมาโฟกัสกับงาน รับรองว่าต้องแก้ไขปัญหาเรื่องงานได้แน่นอน
Hu Tao:โอ๊ย โชคร้ายจัง ฉันมีนัดแล้วน่ะ เดี๋ยวฉันต้องคุยธุระกับคนอื่นก่อน... ฉันไม่ได้หาข้ออ้างปฏิเสธจริง ๆ นะ
Paimon:เอ๋? ยุ่งขนาดนั้นเลยเหรอ?
Hu Tao:งั้นเอางี้มั้ย พวกเธอไปสถานที่จัดงานก่อน เดี๋ยวฉันเสร็จงานแล้วจะไปหา ดีมั้ย?
Xiangling:เอ๋? ก็ได้ งั้นก็คงต้องเอาตามนี้แหละ... แต่เธอต้องรีบหน่อยนะ แล้วเดี๋ยวเราไปกินข้าวที่ภัตตาคาร Wanmin กัน วันนี้ฉันจะเข้าครัวเองเลย ดีมั้ย?
Hu Tao:เยี่ยมไปเลย! ฉันจะได้กินฝีมือของ Xiangling อีกแล้วสิ
Paimon:ฮิฮิ ฉันก็เริ่มน้ำลายไหลแล้วเหมือนกัน
Traveler:งั้นก็ขอให้ Hu Tao ทำงานราบรื่นนะ
Hu Tao:ไม่ต้องห่วงนะ พวกเธอไปเที่ยวเล่นถนนคนเดินก่อนเลย เดี๋ยวฉันเสร็จธุระแล้วจะตามไป
Keqing:นี่เป็นบูธทำการ์ดอวยพรของถนนคนเดินปีนี้ สามารถเลือกลาย เลือกแบบ และเขียนข้อความให้เพื่อน ๆ หรือครอบครัวได้ตามสบายเลย
Keqing:ถ้าอาจารย์ Lan Yan สนใจ ก็มาลองดูได้นะ
Lan Yan:พวกนี้ก็เป็นส่วนหนึ่งของการ์ดอวยพรเหรอ? ดูไม่เหมือนกับ Mora ทั่วไปเลย...
Keqing:ใช่แล้วล่ะ เหรียญพวกนี้เป็นเหรียญมงคล ที่หลอมขึ้นโดยโรงเหรียญกษาปณ์ มีทั้งหมด 12 ประเภท และสลักด้วยตรา Guyan ของ Liyue แต่ละประเภทจะมีความหมายอันเป็นมงคลอยู่
Keqing:อย่างเช่นเหรียญนี้ ลายของมันคือ...
Lan Yan:ตราสัญลักษณ์ท้าวเวสวัณ! เดิมทีเป็นตราประทับโบราณที่ใช้ปราบปีศาจ ซึ่งมีประโยชน์ในวิชาลับหลายอย่าง แต่ทุกวันนี้มันถูกนำมาใช้ เพื่อเป็นสัญลักษณ์ป้องกันภัยพิบัติและนำความโชคดีมาให้ ทำให้พ่อค้าแม่ค้าหลายคนใช้มัน เพื่อเป็นการอวยพรให้ตัวเองมีความสงบสุข
Lan Yan:โอ๊ะ! โทษที ฉันอดไม่ได้น่ะ ฮิฮิ ขอโทษท่าน Yuheng ด้วยนะ
Keqing:ฮ่าฮ่า ไม่เป็นไรหรอกอาจารย์ Lan
Keqing:ฉันได้ยินมานานแล้วว่าบรรพบุรุษของตระกูล Lan เป็นสมาชิกของสิบสองเผ่าแห่งหุบเขา Chenyu ที่มีประวัติศาสตร์ที่ยาวนาน และเชี่ยวชาญในศาสตร์ลึกลับ พอได้มาเห็นกับตาในวันนี้ ก็รู้สึกเป็นเกียรติจริง ๆ
Lan Yan:ท่าน Yuheng ชมเกินไปแล้ว! ตระกูลของฉันแยกออกมาจากตระกูล Lan ตั้งนานแล้วล่ะ ไม่นับว่าเป็นตระกูลสูงส่งอะไรหรอก
Keqing:ไม่ต้องถ่อมตัวหรอก ทุกวันนี้ในท่าเรือ Liyue คนที่รู้จักกับตรา Guyan ก็มีแค่ไม่กี่คน
Keqing:มีความรู้มากมายขนาดนี้ ถือเป็นผู้มีความสามารถเลยนี่นา จะเรียกว่าเป็นตระกูลย่อยได้ยังไงกัน? ไม่แน่ว่าในอนาคต ฉันอาจจะต้องขอคำแนะนำจากอาจารย์ Lan Yan อีกนะ
Lan Yan:ฮี่ฮี่ งั้นฉันก็ไม่ถ่อมตัวแล้วนะ? ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว ขอแค่ท่าน Yuheng ต้องการ ฉันก็ไม่ปฏิเสธแน่นอน
Paimon:Keqing! ที่แท้คนที่ยุ่งอยู่กับงานตลอดเวลา ก็คือเธอเองสินะ
Keqing:สวัสดี Traveler, Paimon แล้วก็ Xiangling! เมื่อเช้าฉันยังคิดอยู่เลยว่า ปีนี้จะได้เจอพวกเธอเมื่อไหร่นะ
Traveler:Keqing ก็ต้องทำงาน และพักผ่อนให้สมดุลกันนะ
Keqing:ฮ่าฮ่า อย่าล้อฉันเล่นเลย เทศกาล Lantern Rite ในปีนี้ฝ่ายกิจการทั่วไปทุ่มเทกันมากเลยนะ
Keqing:อ้อ เกือบลืมแนะนำไปเลย เขาคนนี้คืออาจารย์ Lan Yan เป็นปรมาจารย์ของสมาคมงานฝีมือแห่งหุบเขา Chenyu
Keqing:เขาได้รับเชิญจากฝ่ายกิจการทั่วไป ให้มาเข้าร่วมงานเตรียมงาน ถนนคนเดินของเทศกาล Lantern Rite เดี๋ยวพวกเธอก็น่าจะได้เห็นผลงานของเขาแล้วล่ะ
Paimon:ว้าว อาจารย์ Lan สวัสดีนะ!
Keqing:อาจารย์ Lan สามคนนี้คือ...
Lan Yan:สวัสดี Traveler กับคู่หูนักเดินทาง Paimon แล้วก็ Xiangling!
Keqing:ฮ่าฮ่า ดูเหมือนอาจารย์ Lan จะดีใจจนอดไม่ได้อีกแล้วสินะ
Lan Yan:อ๊ะ! ขอโทษที... ฮิฮิ ฉันเคยได้ยินเรื่องราวของพวกเธอมาบ้างแล้ว ไม่คิดว่าจะได้เจอตัวจริงก็เลยตื่นเต้นไปหน่อย
Xiangling:เชฟอย่างฉัน ไม่น่าจะมีเรื่องน่าตื่นเต้นอะไรนะ? อาจารย์ Lan อย่าใช้ฉันเป็นฉากบังหน้าเชียวนะ
Lan Yan:อ่า อาหารมื้อแรกที่ฉันกินที่ท่าเรือ Liyue ก็คืออาหารของภัตตาคาร Wanmin นี่นา Xiangling ทำให้ต่อมรับรสของฉันตื่นตาตื่นใจขึ้นเลยนะ!
Traveler:สวัสดี ปรมาจารย์ Lan
Lan Yan:เรียกฉันว่า Lan Yan ก็ได้ ฉันเป็นแค่ช่างฝีมือธรรมดา ไม่ใช่ปรมาจารย์อะไรหรอก
Keqing:จะใช่ปรมาจารย์รึเปล่า เดี๋ยวเห็นผลงานก็รู้เองแหละ งั้นทุกคนไปดูฝีมือของอาจารย์ Lan กับฉันเลยมั้ยล่ะ?
Hu Tao:พวกเธอไปเที่ยวถนนคนเดินกันก่อนเถอะ เดี๋ยวฉันจัดการธุระเสร็จแล้วจะตามไป
Keqing:ดูสิ นี่คือเกมที่ฝ่ายกิจการทั่วไปเตรียมไว้สำหรับงานถนนคนเดิน ชื่อว่าสงครามแปดผู้วิเศษ สามารถควบคุมตัวละครหุ่นหวาย เพื่อต่อสู้กับคู่ต่อสู้ได้
Keqing:หุ่นหวายนี้มีทั้งหมดแปดตน ซึ่งมีวิชาลับอยู่ภายใน ทำให้มันสามารถเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระ ซึ่งอาจารย์ Lan ทำขึ้นมาโดยได้รับแรงบันดาลใจ จากแปดผู้วิเศษในตำนาน น่าทึ่งใช่มั้ยล่ะ?
Paimon:ฟังดูสุดยอดมากเลย ว่าแต่แปดผู้วิเศษที่ Keqing พูดถึงหมายถึงอะไรเหรอ? เหมือนกับเซียนแปดตนงี้เหรอ?
Keqing:ไม่ใช่เซียนจริง ๆ หรอก เป็นแปดบุคคลในตำนาน ที่มีพลังความสามารถคล้ายเทพเซียน ก็เลยเรียกกันว่าแปดผู้วิเศษน่ะ
Paimon:ว้าว ไม่เคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อนเลย!
Keqing:พวกเขาเคยมีชีวิตอยู่ในช่วงเวลาสั้น ๆ เมื่อสองสามพันปีก่อน ดังนั้นตำนานที่เกี่ยวข้อง จึงไม่ได้เป็นที่รู้จักเหมือนเหล่าเซียน
Keqing:ตอนที่พวกเธอมาที่ท่าเรือ ได้สังเกตเห็นโคม Mingxiao ของปีนี้บ้างรึยัง?
Paimon:หมายถึงต้นไม้ใหญ่นั่นน่ะเหรอ?
Keqing:อืม ตำนานเล่าว่าในช่วงสงครามเทพอสูร มีภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งหนึ่งใน Liyue ที่มีต้นไม้ยักษ์บนภูเขานั้น ซึ่งก็คือเทพอสูรที่ชื่อว่า "Tao Dou"
Xiangling:อ้อ! เหมือนจะเคยได้ยินคนเล่านิยายพูดถึงเรื่อง "แปดผู้วิเศษชำระตนแห่ง Tao Dou" อยู่นะ หรือว่าต้นไม้ใหญ่นั่นก็คือ "Tao Dou" เหรอ?
Traveler:"Tao Dou" คือเทพอสูรเหรอ?
Keqing:ใช่ ตอนนั้นผู้คนคิดว่า "Tao Dou" เป็นดินแดนแห่งความตาย ถ้ามีคนที่ทำความชั่วมาตลอดชีวิต เมื่อตายไปจะไม่สามารถข้าม "Tao Dou" ไปยังอีกฟากฝั่งได้
Lan Yan:ที่บ้านเกิดของฉัน ยังมีคำกล่าวที่ว่า "ถ้าตายไปจะไม่ได้ข้ามเขา Tao Dou" แต่พวกเธออย่าไปเรียนรู้มันดีกว่า มันเอาไว้ใช้ด่าคนน่ะ
Keqing:ต่อมาเมื่อเกิดสงครามเทพอสูรขึ้น "Tao Dou" ก็ถูกลากเข้าไปพัวพันกับสงครามด้วย ทำให้ทุกอย่างตกอยู่ในความโกลาหล ปรโลกวุ่นวาย และความตายก็เริ่มรุกรานดินแดนของคนเป็น
Paimon:เอ๋? แล้วหลังจากนั้นเกิดอะไรขึ้นเหรอ?
Lan Yan:ต่อมาก็เลยมี "แปดผู้วิเศษชำระตนแห่ง Tao Dou" นี่แหละ! พวกเขาปรากฏตัวขึ้นมาพร้อมกัน และร่วมกันชำระล้างเทพอสูร "Tao Dou"
Keqing:ใช่แล้ว ต่อมาร่างของเทพ "Tao Dou" ก็จมลงไปในกระแสพลัง และกลายเป็นเขตแดน ที่แยกความเป็นและความตายจาก Liyue
Paimon:เขตแดน?! ที่แท้เขตแดนแห่งความเป็นและความตายของ Liyue ก็เกิดขึ้นมาอย่างนี้เองเหรอ?
Lan Yan:ตำนานกล่าวไว้อย่างนั้น แต่มันก็เป็นแค่ตำนานน่ะ เราก็รับประกันไม่ได้เหมือนกันว่าความจริงเป็นยังไง
Paimon:ทั้งแปดองค์นี้ฟังดูสุดยอดไปเลย ถึงกับสามารถชำระล้างเทพอสูรได้ แน่ใจนะว่าไม่ใช่เซียนจริง ๆ น่ะ?
Lan Yan:นอกจากจะไม่ใช่เซียนแล้ว ส่วนใหญ่ยังเป็นมนุษย์ด้วยนะ!
Xiangling:ฉันก็จำได้ พวกเขาในเรื่องเล่า ดูเหมือนจะเป็นกลุ่มหลายกลุ่มที่ร่วมมือกัน... ชื่อว่ากลุ่ม Guizang หรือ Lianshan อะไรสักอย่างนี่แหละ...
Lan Yan:อืม สามฤๅษีแห่ง Guizang สองนักปราชญ์แห่ง Lianshan และสามปีศาจแห่ง Tao Dou รวมกันเป็นแปดผู้วิเศษ ว่ากันว่าสามฤๅษีแห่ง Guizang และสองนักปราชญ์แห่ง Lianshan ต่างก็เป็นมนุษย์ทั้งสิ้น
Keqing:ฉันรู้ว่าในหมู่สามฤๅษีแห่ง Guizang มีคนหนึ่งที่ชื่อว่า "ผู้อ่านสายลม" ว่ากันว่าเป็นผู้ก่อตั้งศาสตร์การทำนาย Qimen โบราณของ Liyue
Keqing:ถ้าจำไม่ผิด เขาน่าจะเป็นบรรพบุรุษตระกูล Lan ของสิบสองเผ่าแห่งหุบเขา Chenyu และสืบทอดวิชา Qimen มาจนถึงทุกวันนี้ด้วย ฉันพูดถูกมั้ยอาจารย์ Lan?
Lan Yan:ในหนังสือพวกนี้มีบันทึกเกี่ยวกับเรื่องนี้อยู่ แต่ฉันเรียนรู้วิชา Qimen พวกนี้แค่เพียงผิวเผินเท่านั้น
Keqing:ยังมีเรื่องน่าสนใจอีกเรื่องหนึ่ง ในหมู่สามฤๅษีแห่ง Guizang มีคนหนึ่งที่ผู้คนเรียกกันว่า "นักตกปลา Yunlai" เพราะเขามีทักษะการตกปลาที่ยอดเยี่ยมมาก
Keqing:วิชาดาบ Yunlai ที่ฉันเรียนรู้ และวิชาดาบ Yunlai โบราณที่เก่าแก่กว่านั้น ล้วนมีต้นกำเนิดมาจากท่าทางการเหวี่ยงเบ็ดของ "นักตกปลา Yunlai" นี่แหละ
Xiangling:มีเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอ? ฟังดูเหมือนกับเรื่องราวในตำนานการต่อสู้ของ Xingqiu เลย
Paimon:อืม... งั้นที่เหลืออีกตนหนึ่งล่ะ?
Keqing:ฤๅษีอีกตนที่เหลือคือ "Wuwang น้อย" หรือที่รู้จักกันในนาม "ปู่ Wuwang" ว่ากันว่าเขาเป็นฤๅษีร่างเด็กที่เชี่ยวชาญการใช้ยันต์ เด็กที่เป็นผู้สวมใส่ผ้าคลุม เชี่ยวชาญในการใช้ยันต์ Qihuang เขาสามารถจับภูตผีปีศาจ ปัดเป่าโรคภัย และช่วยชีวิตคนจากความตายได้
Keqing:เรื่องนี้ โถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng น่าจะรู้ดีที่สุดนะ ว่ากันว่าผู้ก่อตั้งโถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng กลุ่มแรก ๆ ก็ได้เรียนรู้จาก "Wuwang น้อย" นี่แหละ
Keqing:ตอนแรกพวกเขาเป็นแค่มนุษย์ธรรมดา ใช้ร่างกายอันเล็กจิ๋ว ในการปกป้องเส้นแบ่งระหว่างความเป็นและความตาย และต้องเผชิญกับความยากลำบากมากมาย แต่โชคดีที่ได้เรียนรู้วิชาลับ และสืบทอดมาจนถึงทุกวันนี้
Lan Yan:แสดงว่าโถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng มีวิชาลับบางอย่างอยู่จริง ๆ เหรอ?
Xiangling:ฉันได้ยิน Hu Tao บอกว่า โถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng มีคบเพลิงที่สืบทอดกันมาจากบรรพบุรุษ ว่ากันว่าข้างในนั้น มีพิธีกรรมชำระล้างโลกที่ทรงพลังมาก ๆ ซ่อนอยู่
Xiangling:แต่ฉันก็ไม่รู้นะว่าเขาโม้รึเปล่าหรอก โอ๊ะ อาจารย์ Lan Yan ยังไม่รู้จัก Hu Tao เลยใช่มั้ย? เธอเป็นหัวหน้าโถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng คนปัจจุบันน่ะ
Lan Yan:ฉันเคยได้ยินชื่อเสียงของหัวหน้าโถงฯ อยู่ แต่ยังไม่มีโอกาสได้พบหน้าเลย
Paimon:เอาเถอะ ฟังดูแล้วสามฤๅษีแห่ง Guizang นี้ก็ดูเจ๋งอยู่นะ แล้วสองนักปราชญ์กับสามปีศาจล่ะ?
Keqing:นักปราชญ์คนแรกมีชื่อว่าปราชญ์ Hu เชี่ยวชาญด้านการใช้น้ำเต้า ส่วนนักปราชญ์คนที่สองมีชื่อว่าปราชญ์ Jian เชี่ยวชาญด้านการใช้กระจกทองแดง
Keqing:พวกเขาได้ทิ้งบันทึกเอาไว้น้อยมาก และรู้เพียงว่าพวกเขาฝึกฝนวิชาลับของ Lianshan มา จึงถูกเรียกว่า "สองนักปราชญ์แห่ง Lianshan"
Lan Yan:ฉันได้ยินมาว่า มีวิหารลับอยู่ในภูเขาที่อยู่ทางทิศใต้ของ Stone Gate ว่ากันว่านั่นคือโรงฝึกที่พวกเขาทิ้งเอาไว้
Keqing:ส่วนสามปีศาจนั้น เพราะพวกเขาฝึกฝนอยู่ที่ภูเขา Tao Dou ด้วยกัน จึงถูกเรียกว่า "สามปีศาจแห่ง Tao Dou" แค่ฟังชื่อก็รู้แล้วว่าไม่ใช่มนุษย์
Paimon:หมายถึง... โยไกเหรอ?
Keqing:เอ่อ... Ganyu?
Paimon:อะไรนะ? Ganyu เป็นหนึ่งใน "สามปีศาจแห่ง Tao Dou" เหรอ?
Ganyu:สุขสันต์เทศกาล Lantern Rite นะทุกคน
Paimon:เอ๋? ที่แท้ก็เป็น Ganyu นี่เอง!
Traveler:สุขสันต์เทศกาล Lantern Rite นะ Ganyu
Ganyu:ขอโทษนะ ฉะ...ฉันมารบกวนพวกคุณรึเปล่า?
Paimon:ไม่หรอก
Keqing:Ningguang กลับมาแล้วเหรอ Ganyu?
Ganyu:ใช่ คนอื่น ๆ ก็มาแล้วเหมือนกัน
Keqing:เข้าใจแล้วล่ะ
Keqing:ขอโทษทีนะทุกคน ฉันกับ Ganyu มีธุระต้องจัดการนิดหน่อย คงต้องขอตัวก่อน
Paimon:อ้าว ทำไมพวกเธอต้องไปทำงานด้วยล่ะ?
Ganyu:นี่ก็ใกล้ถึงช่วงเทศกาลแล้ว ฝ่ายกิจการทั่วไปก็ต้องพยายามอย่างเต็มที่หน่อยสิ ไม่ต้องกังวลไปหรอกนะ
Keqing:อืม ตอนนี้ก็เชิญสนุกกับเกมในงานถนนคนเดินตามสบายเลยนะ และถ้ามีอะไรที่ไม่พอใจ ก็มาบอกเราได้เลยนะ
Keqing:พวกเราขอตัวก่อน
Traveler:เดี๋ยวก่อนสิ Ganyu
Ganyu:มีอะไรเหรอ? Traveler
Traveler:คุณเองก็ต้องทำงาน และพักบ้างให้สมดุลกันนะ
Xiangling:ฮ่าฮ่า วันนี้ Traveler เอาใจใส่คนอื่นจังเลยนะ คอยเป็นห่วงสุขภาพของทุกคนตลอดเลย
Paimon:ช่วยไม่ได้นี่นา ต่อให้เป็นวันเทศกาลที่สำคัญแค่ไหน ก็ไม่สามารถบอกให้คนบ้างานพวกนี้ว่า ให้ไปพักผ่อนเร็ว ๆ ได้นี่นา!
Ganyu:ขอบคุณที่เป็นห่วงนะ พวกเราจะจำให้ขึ้นใจเลย... คุณก็เหมือนกันนะ
Lan Yan:จะว่าไปแล้ว จริง ๆ แล้วฉันก็มีธุระส่วนตัว ต้องไปที่โถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng เหมือนกัน
Xiangling:เอ๋? ไปหา Hu Tao เหรอ? บังเอิญจัง พวกเรานัดกับเธอไว้ว่าจะไปกินข้าวด้วยกัน ถ้าอาจารย์ Lan ไม่รังเกียจ ก็มาด้วยกันสิ?
Lan Yan:จะไปรังเกียจได้ไงล่ะ? ฉันดีใจจะแย่อยู่แล้ว!
Xiangling:งั้นก็ดีแล้ว แต่ตอนนี้ Hu Tao ยังไม่มา อาจจะยังทำงานไม่เสร็จ งั้นเรากลับไปดูที่โถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng กันเลยดีมั้ย?
Paimon:งั้นพวกเราไปกันเถอะ!
ก่อนหน้านี้ไม่นาน ที่หน้าประตูโถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng
Hu Tao:เราควรเลิกใช้เครื่องส่งเสียงนั่น ตามคำสั่งของพ่อบ้าน An ดีกว่านะ
An Su:อืม ตอนนี้เป็นช่วงเทศกาล เราแค่ต้องทำให้เรียบร้อย จะได้ไม่ส่งเสียงรบกวนเพื่อนบ้าน
Hu Tao:เข้าใจแล้ว แล้วเรื่องกระดาษที่เผาล่ะ? คฤหาสน์ รถม้า เรือ หรือเกวียน ต้องใช้อะไรบ้าง?...
An Su:ท่านผู้เฒ่าไม่ชอบอะไรเอิกเกริก ไม่ต้องเผายิ่งใหญ่อะไรหรอก
Hu Tao:งั้นเตรียมชุดกระดาษผ้าไหมหลากสีสักกองมั้ย ไม่โอ้อวดตัวเอง แต่ก็ช่วยปลอบขวัญครอบครัวได้?
An Su:หัวหน้าโถงฯ Hu ละเอียดดีจริง ๆ เอาตามนี้แหละ
Hu Tao:เตรียมโลงเสร็จแล้วเหรอ?
An Su:ท่านผู้เฒ่าได้เตรียม Gloomwood นี้ไว้ตั้งแต่สองปีก่อน และขอให้อาจารย์ทำเป็นโลง แล้วเก็บไว้ในบ้านเก่าที่ท่าเรือ Yilong
Hu Tao:Gloomwood ก็ดีนะ ทนไฟ ทนน้ำ ทนแมลง แล้วเต็นท์ไว้ทุกข์ล่ะ ครอบครัวได้บอกมั้ยว่าต้องการแบบไหน?
Hu Tao:พวกนี้เอาแบบเรียบง่ายก็ได้ แต่ยังไงก็ควรมีนะ ไม่งั้นคนอื่นจะเอาไปพูดกันได้ ว่าสมาคมการค้า Feiyun มีธุรกิจใหญ่โตขนาดนี้ แต่กลับไร้ผู้ดูแล
An Su:หัวหน้าโถงฯ Hu มีวิสัยทัศน์กว้างไกลจริง ๆ นายน้อยก็บอกฉันแบบนี้เหมือนกัน แถมยังบอกอีกว่าโถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng รู้ขนบธรรมเนียม และรู้ดีว่าควรทำอะไรยังไง
Hu Tao:งั้นก็ได้ ฉันว่าตั้งหลังคาลาดเอียง โดยหลังคาหนึ่งมีสันนูน ส่วนอีกสองด้านเป็นหลังคาโค้งมนเข้ามา เก้าอี้ก็สักสามสิบหกที่นั่ง ไม่เยอะไม่น้อยเกินไป แล้วหุ้มด้วยผ้าคลุมไหมใหม่ทั้งหมด ต้องไม่ใช่ไหมธรรมดานะ และต้องมีลาย Feiyun ด้วย
Hu Tao:ด้านหน้าเต็นท์ต้องเป็นประตูจันทรา เก้าอี้พนักแขนของท่านผู้เฒ่า และราวที่ทำจากไม้ไผ่ หรูหราพอประมาณ แต่สวยงามและมีขนาดพอเหมาะ พ่อบ้าน An คิดว่าไง?
An Su:เหมาะสมมากเลย จริงสิ ต้องปูพรมด้วยนะ เอาเป็นสีกระดองเต่าละกัน ท่านผู้เฒ่าเขาชอบ
Hu Tao:ได้เลย แล้วเรื่องขบวนแห่ล่ะ?
An Su:คุณชายใหญ่บอกไว้ว่า ไม่ต้องมีคณะดนตรีอะไร แต่ขอให้มีคนแบกศพสิบหกคน ไม่ต้องหวือหวามาก ใส่เสื้อผ้าธรรมดาให้เรียบร้อยก็พอ
Hu Tao:แล้วรถนำวิญญาณ?
An Su:อยากได้เกี้ยวแบบเปิดโล่ง ป้ายขาวสี่คู่ ป้ายแดงยี่สิบคู่
Hu Tao:จะใช้อาวุธพิธีมั้ย?
An Su:เอาเป็นอาวุธทองสี่คู่ กับธงวิญญาณสี่คู่
Hu Tao:งั้นก็เลือกเป็นกระบองทอง ขวานทอง ตะขอทอง และหมัดทอง ส่วนธงก็เป็นธงเกียรติยศ ธงปลาคาร์ปบิน ธงเสือบิน และธงเต่าบิน
An Su:เอาตามที่หัวหน้าโถงฯ บอกก็แล้วกัน
Hu Tao:สุดท้าย พวกธงแขวนกับศาลาภาพล่ะ?
An Su:ธงแขวนเป็นแพร่กระบอกทรงแปดเหลี่ยม มีพู่ประดับทั้งแปดมุม คลุมด้วยร่มสีแดง ศาลาต้องมีศาลาธูปหลากสีสันหนึ่งหลัง และศาลารองรับสองหลัง หลังหนึ่งไว้เปลี่ยนเสื้อผ้า ส่วนอีกหลังไว้จัดแสดง แล้วต้องคลุมด้วยผ้าสีขาวทั้งหมด
Hu Tao:อยากได้ลายดอกไม้ปักบนผ้าคลุมมั้ย?
An Su:โอ๊ะ คนในครอบครัวกำลังกังวลกันอยู่ ฉันลืมคิดถึงรายละเอียดเล็กน้อยพวกนี้ไปเลย หัวหน้าโถงฯ คิดเห็นว่ายังไงบ้าง?
Hu Tao:สมาคมการค้า Feiyun เป็นสมาคมการค้าขนาดใหญ่ของ Liyue ซึ่งมีผู้คนมากมาย และมีสมาชิกครอบครัวถึงสี่รุ่นที่อาศัยอยู่ด้วยกัน มีท่านผู้เฒ่าเป็นผู้นำตระกูล ก็ถือเป็นเกียรติของเราแล้วล่ะ
Hu Tao:วันเวลาผันเปลี่ยน อายุขัยเวียนบรรจบ สั่งสมคุณธรรมตลอดชีวิต และจากไปอย่างสงบสุข นั่นคือจุดจบของชีวิตแล้ว ถือว่าได้ใช้ชีวิตอย่างสมบูรณ์แล้วล่ะ
Hu Tao:เท่าที่ดู ฉันว่าปักพรห้าประการ ลายนกกระเรียนและกวางวัยเยาว์ เพื่อถ่ายทอดโชคลาภให้กับรุ่นต่อไปก็ดีนะ
An Su:หัวหน้าโถงฯ นี่รู้ใจคนจริง ๆ
Hu Tao:เรื่องเล็กน่ะ อย่าคิดมาก เอ๋? คุณ Baiwen
Baiwen:ท่านหญิง Ningguang มาถึงแล้ว รบกวนหัวหน้าโถงฯ ช่วยไปพบท่านที่ Yujing Terrace หน่อยนะ
Hu Tao:เร็วขนาดนี้เชียว โอเค ฉันจะไปเดี๋ยวนี้แหละ
Hu Tao:พ่อบ้าน An ขอโทษด้วยนะ ฉันมีเรื่องสำคัญต้องไปทำ คงต้องขอตัวก่อน
An Su:หัวหน้าโถงฯ งานรัดตัว เชิญตามสบายเลย
Hu Tao:Ferry เรื่องของท่านผู้เฒ่า คงต้องฝากจัดการต่อด้วยนะ
Ferrylady:หัวหน้าโถงฯ ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวฉันจัดการต่อเอง
An Su:คนรุ่นหลังนี่น่ากลัวจริง ๆ ใครจะรู้ว่าคนในยุคนี้จะเทียบคนในยุคก่อนได้ ตาแก่ Hu กับเจ้า Hu นี่โชคดีจริง ๆ ที่เลือกผู้สืบทอดที่ดีอย่างนี้
Ferrylady:ฮ่าฮ่า หัวหน้าโถงฯ ก็คือหัวหน้าโถงฯ อยู่แล้ว
An Su:จริงสิ ผู้ดูแล เมื่อกี้ลืมคุยเรื่องค่าใช้จ่ายเลย
Ferrylady:ไม่ต้องรีบร้อนหรอก ฟังเรื่องของท่านผู้เฒ่าแล้ว เรื่องคงยังไม่เรียบร้อยสินะ ที่วันนี้พ่อบ้าน An มาหาพวกเรา ก็เพื่อให้เราเตรียมตัวล่วงหน้าใช่มั้ย?
An Su:เฮ้อ ก็จริง คุณชายใหญ่เป็นคนบอกให้ฉันมา เพื่อเตรียมพร้อมกับเหตุการณ์ฉุกเฉิน เพราะงั้น ผู้ดูแลอย่าพูดถึงเรื่องนี้กับคนอื่นนะ
Ferrylady:เข้าใจแล้วล่ะ
An Su:อืม งั้นรบกวนคุณผู้ดูแลช่วยเขียนใบรายการหน่อยนะ ฉันจะได้เอากลับไปให้คนที่บ้านดู
Ferrylady:แล้วฉันจะจัดการให้นะพ่อบ้าน An... พวกคุณมีธุระอะไรเหรอ?
Xiangling:Ferry พวกเรามาหา Hu Tao น่ะ
Ferrylady:เชฟ Xiangling มาช้าไปนิดนึง หัวหน้าโถงฯ ไปคุยธุระกับคนอื่นแล้วล่ะ
Lan Yan:แล้ว... เขาจะกลับมาเมื่อไหร่เหรอ?
Ferrylady:หัวหน้าโถงฯ ไม่ได้บอกไว้น่ะ แต่เธอเพิ่งออกไป คงจะอีกสักพักแหละ
Ferrylady:ถ้าคุณมีเรื่องด่วนอะไร ก็บอกฉันได้นะ เดี๋ยวพอหัวหน้าโถงฯ กลับมา ฉันจะรีบแจ้งให้ทันที
Lan Yan:เอ่อ... ก็ไม่ได้รีบขนาดนั้นหรอก...
Ferrylady:งั้นรอหัวหน้าโถงฯ ทำธุระเสร็จก่อน แล้วคุณก็คุยกับเธอเองแล้วกันนะ
Paimon:น่าเสียดายจัง ฉันนึกว่า Hu Tao จะเสร็จงานแล้วซะอีก
Xiangling:ดูท่าจะยุ่งกว่าที่เราคิดไว้อีกนะ จะรออยู่เฉย ๆ แบบนี้ก็ไม่น่าใช่ งั้นพวกเราไปกินข้าวกันก่อนมั้ย กินอิ่มแล้วค่อยมาใหม่ ดีมั้ย?
Paimon:พอเธอพูดแบบนี้ฉันก็เริ่มหิวแล้วเนี่ย แต่เราจะไม่รอ Hu Tao อีกหน่อยเหรอ?
Xiangling:ฟังจากที่ผู้ดูแลพูด น่าจะอีกสักพักเลยกว่าจะเสร็จ แต่ไม่ต้องห่วงหรอก เดี๋ยวพอเธอกลับมา เราค่อยทำอาหารให้เธอกินก็ได้
Paimon:เยี่ยมเลย! อาจารย์ Lan ก็หิวแล้วใช่มั้ยล่ะ? พวกเราไปกินข้าวกันก่อนเถอะ!
Lan Yan:...
Xiangling:อาจารย์ Lan?
Lan Yan:อ๊ะ! ขอโทษทีนะ ใจลอยไปหน่อย... เอาตามที่พวกเธอว่าเลย
Xiangling:Ferry งั้นพวกเราไปก่อนนะ ถ้า Hu Tao กลับมา ช่วยบอกเธอให้ทีนะ
Ferrylady:อื้ม เดินทางปลอดภัยนะ
An Su:...
Ferrylady:พ่อบ้าน An?
An Su:ผู้ดูแล คุณรู้มั้ยว่าผู้หญิงผมดำคนนั้น เป็นใครมาจากไหน?
Ferrylady:ฉันก็ไม่รู้จักเหมือนกัน แต่เห็นเครื่องประดับนกนางแอ่นสีเงินบนหัวของเธอแล้ว คล้ายคนที่มาจากหุบเขา Chenyu อยู่นะ
An Su:หุบเขา Chenyu...
Ferrylady:มีอะไรเหรอ?
An Su:เฮ้อ ผู้ดูแลคงจะไม่รู้ หลายวันก่อนฉันออกไปซื้อของ แล้วบังเอิญเห็นหญิงสาวคนนั้นคุยกับคุณชายใหญ่ แถมยังหยิบหุ่นหวายแปลก ๆ ออกมาด้วย
An Su:ต่อมา ตอนที่ฉันเคลื่อนย้ายร่างของท่านผู้เฒ่า ฉันก็เห็นว่าใต้เตียงของเขามีของสิ่งนั้นอยู่ ซึ่งก็คือหุ่นหวายตัวนั้น!
An Su:บนตัวหุ่นหวายมีคำสาปอยู่ เวลาที่สัมผัสจะเย็นมาก แม้แต่ในห้องของท่านผู้เฒ่าก็ยังเย็นยะเยือกเลย ทำให้รู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างแปลก ๆ อยู่
Ferrylady:งั้นเหรอ? หรือว่าเรื่องของท่านผู้เฒ่าจะมีอะไรแปลก ๆ งั้นเหรอ?
Ferrylady:ฉันเคยได้ยินมาว่า ชาวหุบเขา Chenyu มีวิชา Qimen ที่สืบทอดกันมา อย่างเช่น วิชาเคลื่อนย้ายห้าปีศาจ และถ่ายโอนชะตาชีวิต...
An Su:ฉันเองก็ไม่กล้าเดามั่ว ๆ หรอก... แต่พอคิดว่าตอนนี้ท่านผู้เฒ่ายังนอนอยู่บนเตียง แต่คุณชายใหญ่กลับเร่งให้ฉันมาจัดการเรื่องงานศพ... ฉันก็เลย
An Su:โอ๊ย! ฉันหงุดหงิดจนเผลอระบายออกมาซะหมดเลย! ผู้ดูแลคิดซะว่าฟังละครก็แล้วกันนะ อย่าเก็บไปคิดเลย และอย่าไปบอกใครด้วยนะ
Ferrylady:ไม่ต้องห่วงนะพ่อบ้าน An โถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng มีกฎของตัวเอง ไม่พูดอะไรมากหรอก
Xiangling:พ่อ หนูพาเพื่อนมากินข้าวน่ะ! วันนี้เดี๋ยวหนูจะเข้าครัวเอง! เอ๋? พ่อล่ะ? พ่อ!
เชฟ Mao:Xiangling! ทางนี้!
Paimon:ดูนั่น! เชฟ Mao อยู่กับคุณ Ying'er ทางนั้นไง! พวกเราไปดูกันเถอะ
Paimon:เอ๋? นั่นมัน Timaeus ไม่ใช่เหรอ? เขาเป็นอะไรไปน่ะ?
Lan Yan:กลิ่นอายนี้...
Ying'er:น่าอายจริง ๆ เขาบอกว่าจะมาฉลองเทศกาลกับฉัน แต่เมื่อคืนพอมาถึง เขาก็รู้สึกไม่ค่อยสบาย แถมเมื่อกี้ยังเป็นลมไปอีกด้วย
Ying'er:อาจจะเป็นเพราะเหนื่อยจากการเดินทาง เลยเป็นหวัดละมั้ง ฉันเลยอยากให้เชฟ Mao ช่วยดูแลร้านให้หน่อย ฉันจะได้พาเขาไปหาหมอที่ Bubu Pharmacy
Paimon:พา Timaeus ไปเหรอ? คุณจะไปเองได้ยังไง? เดี๋ยวพวกเราช่วยดีกว่า
Ying'er:เกรงใจแย่เลย
Traveler:ไม่ต้องเกรงใจหรอก คนป่วยสำคัญกว่านะ
Ying'er:งั้นรบกวนหน่อยนะ
Lan Yan:งั้นให้ฉันช่วยเฝ้าร้านเอามั้ย? ฉันพอรู้เรื่องน้ำหอมอยู่นิดหน่อย
Ying'er:คุณคือ...?
Paimon:อ้อ! เขาคืออาจารย์ Lan Yan จากสมาคมงานฝีมือแห่งหุบเขา Chenyu เขาเป็นคนดีมากเลยล่ะ!
Ying'er:ที่แท้ก็เป็นเพื่อนของพวกคุณนี่เอง งั้นก็รบกวนอาจารย์ Lan ด้วยนะ
เชฟ Mao:Xiangling ในเมื่อมีผู้ช่วยเยอะแล้ว งั้นก็กลับไปกับพ่อเถอะ เดี๋ยวเราไปเตรียมอาหารไว้ รอทุกคนเสร็จงานแล้ว จะได้กลับมากินข้าวกันเลย
Xiangling:ฮิฮิ สมแล้วที่เป็นพ่อ คิดเหมือนกันกับหนูเลย!
Xiangling:ทุกคนรีบพา Timaeus ไปที่ Bubu Pharmacy เถอะ แล้วอย่าลืมมากินข้าวกันด้วยล่ะ
Ying'er:ขอบคุณทุกคนมากนะ
หลังจากนั้นไม่นาน พวกคุณก็พาผู้ป่วยมาที่ Bubu Pharmacy และ Baizhu ก็พาเขาเข้าไปในห้องภายในเพื่อตรวจรักษา
แต่ที่น่าแปลกใจก็คือ ที่นี่ยังมีเพื่อนเก่าอีกสองคนที่ไม่ได้เจอกันมานาน
Xingqiu:Traveler, Paimon ไม่เจอกันนานเลยนะ
Chongyun:สุขสันต์เทศกาล Lantern Rite นะ
Traveler:Xingqiu, Chongyun สุขสันต์เทศกาล Lantern Rite นะ
Xingqiu:ขอบคุณนะ หวังว่าจะเป็นอย่างที่เธอพูดนะ
Paimon:พูดแบบนี้... เป็นอะไรไปเหรอ? นายเองก็ป่วยเหรอ?
Xingqiu:ไม่ใช่ฉันหรอก...
Chongyun:Xingqiu...
Xingqiu:ไม่เป็นไร ทุกคนต่างก็เป็นเพื่อนสนิทของฉัน ไม่จำเป็นต้องปิดบังอะไรหรอก
Xingqiu:จริง ๆ แล้วคือคุณปู่ทวดของฉันน่ะ เมื่อไม่กี่วันก่อนเขาลุกไม่ได้ และตอนนี้ก็นอนไม่ได้สติเลย
Paimon:เอ๋?! ป่วยจนหมดสติเหรอ? ร้ายแรงขนาดนั้นเลยเหรอ?
Xingqiu:เอาเป็นว่าอาการไม่ค่อยดีเท่าไหร่นั่นแหละ คนที่บ้านเรียกหมอมาดูอาการหลายคนแล้ว แต่ก็ไม่พบอาการป่วย แล้วทุกคนก็กลับไป โดยไม่ได้เขียนใบสั่งยาอะไรเลย
Paimon:ไม่เจออาการป่วยงั้นเหรอ? อย่าบอกนะว่า...
Xingqiu:เฮ้อ ยังไงปู่ทวดก็อายุเป็นร้อยปีแล้ว แค่คนในครอบครัวก็ยังรับไม่ได้อยู่ดี
Xingqiu:เมื่อไม่กี่วันก่อน พ่อบ้านมาหาฉัน บอกว่าคุณปู่ถูกสิ่งชั่วร้ายเข้าครอบงำ และให้ฉันเรียกนักปราบปีศาจมาช่วยดู
Chongyun:เพราะงั้น... ฉันก็เลยไปดูมาแล้ว บ้านของท่านผู้เฒ่ามีความเยือกเย็นมากจริง ๆ แต่ฉันมั่นใจว่าปัญหา ไม่ได้มาจากปีศาจร้ายหรอก
Traveler:แล้วคืออะไรเหรอ?
Chongyun:ถ้าจะให้พูดจริง ๆ ฉันคิดว่ามันคือ...
Xingqiu:บอกได้เลย
Chongyun:มันคือกลิ่นอายความตายของคนที่หมดอายุขัยแล้ว
Paimon:ทำไมถึงเป็นแบบนี้ล่ะ... Xingqiu เธออย่าเสียใจไปเลยนะ
Xingqiu:ขอบคุณนะ ไม่ต้องห่วงหรอก ปู่กับพ่อของฉันน่าจะเป็นคนที่เศร้าที่สุดแหละ... แต่ไม่ว่ายังไง พวกเราก็เตรียมการไว้ทั้งสองทางแล้วล่ะ
Xingqiu:พี่ใหญ่น่าจะติดต่อโถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng ไปแล้ว ส่วนฉันก็มาถามอาจารย์ Bai แล้วพ่อกับคุณปู่ก็อยู่ที่บ้าน เพื่ออธิษฐานขอพรให้ปู่ปวด
Ying'er:รู้สึกดีขึ้นบ้างรึเปล่า?
Timaeus:ดีขึ้นเยอะแล้วล่ะ กลับมากระเปร่ากระปรี้แล้ว ต้องเป็นเพราะก่อนหน้านี้ฉันลืมกินข้าวเช้าแน่เลย
Ying'er:กระปรี้กระเปร่าต่างหากล่ะ
Baizhu:เขาไม่ได้เป็นอะไรมากหรอก น่าจะเป็นเพราะข้ามป่าข้ามเขามา แล้วเหนื่อยล้าเกินไป แถมยังไม่ได้พักผ่อนเต็มที่ ก็เลยหมดสติไปชั่วคราว
Ying'er:เพราะฉันเองแหละ...
Baizhu:นี่คือยาเสริมสร้างร่างกาย รับไปสิ กินก่อนนอนทุกคืน และพักผ่อนให้เพียงพอ เดี๋ยวก็ดีขึ้นเอง ถ้ายังไม่สบายอยู่ ก็มาหาฉันทันทีเลยนะ
Ying'er:ขอบคุณนะ อาจารย์ Bai
Paimon:ดูเหมือนว่า Timaeus จะไม่เป็นอะไรแล้วนะ งั้นก็ดีแล้วล่ะ
Timaeus:ขอบคุณทุกคนมากเลย ฉันได้ยิน Ying'er บอกว่าพวกเธอเป็นคนมาส่งฉัน
Traveler:ไม่ต้องเกรงใจหรอก
Paimon:คุณ Ying'er รีบพา Timaeus กลับไปพักก่อนเถอะ คุณ Bai บอกว่าต้องพักผ่อนให้เต็มที่นะ
Ying'er:ฉันก็คิดแบบนี้เหมือนกัน ปล่อยให้อาจารย์ Lan รอต่อไปแบบนี้คงจะไม่ดีเท่าไหร่ ถ้าเดี๋ยวพวกคุณสองคนเสร็จธุระแล้ว อย่าลืมกลับมาอีกทีนะ ฉันจะตอบแทนพวกคุณเป็นอย่างดีเลย
Xingqiu:อาจารย์ Bai
Baizhu:นายน้อย Xingqiu... ฉันจะพูดตรง ๆ เลยนะ เรื่องนี้อาจจะยุ่งยากกว่าที่ฉันคิดไว้ตอนแรก
Xingqiu:อาจารย์ Bai หมายความว่ายังไงเหรอ?
Changsheng:เมื่อกี้ Baizhu ไม่ได้พูดความจริงนะ สถานการณ์ของ Timaeus น่ะแปลกมากเลย มันเหมือนกับของท่านผู้เฒ่าแห่ง Feiyun ไม่มีผิด
Xingqiu:เหมือนกับปู่ทวด...?
Baizhu:ใช่แล้ว ทั้งสองคนต่างก็มีปัญหาเดียวกัน จะพูดว่าเป็นโรคก็ได้ แต่จะว่าไม่ใช่ก็ไม่เชิง ร่างกายของพวกเขากำลังแก่ลงอย่างรวดเร็ว
Chongyun:แก่ลง?!
Baizhu:อืม พวกเขาแก่เร็วกว่าคนทั่วไป ส่วนเหตุผลนั้น ฉันก็ยังไม่รู้เหมือนกัน
Changsheng:อย่าว่าแต่ Baizhu เลย ขนาดฉันก็ยังไม่เคยเจอเรื่องแบบนี้มาก่อนเลย หรืออาจจะเคยเจอแต่ลืมไปแล้ว
Changsheng:Timaeus ยังอยู่ในช่วงวัยคะนอง เพราะงั้นก็เลยเหนื่อยง่าย ซึ่งไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร แต่ท่านผู้เฒ่านั้นอายุมากแล้ว เพราะงั้นถึงได้...
Xingqiu:ทำไมถึงเป็นแบบนี้ล่ะ? แบบนี้ก็เท่ากับว่าลดอายุขัยน่ะสิ?
Paimon:ลดอายุขัย?! ฟังดูร้ายแรงจังเลย
Changsheng:เฮ้อ Baizhu เจ้านี่นะ เมื่อกี้ยังลองใช้ศาสตร์ลับกับ Timaeus ด้วย แต่ก็ไม่เห็นจะช่วยอะไรเลย คราวนี้เจอโรคที่รักษาไม่หายแล้วสิ
Baizhu:ฉันยังพอมีวิธีอยู่บ้าง แต่ตอนนี้คงทำได้แค่ลองดูก่อน เช้านี้ฉันจะให้ Qiqi ไปเก็บสมุนไพรบางอย่างที่ภูเขา Qingce บางทีอาจจะพอช่วยได้
Baizhu:จริงสิ พูดถึง Qingce แล้ว นายน้อย Xingqiu ฉันมีอะไรจะถามหน่อย ช่วงนี้ท่านผู้เฒ่าได้ไปที่หมู่บ้าน Qingce บ้างรึเปล่า?
Xingqiu:หมู่บ้าน Qingce?
Changsheng:เทศกาล Lantern Rite ของทุกปี พวกเราจะไปตรวจรักษาที่หมู่บ้าน Qingce แต่ปีนี้ยังไม่ถึงเวลานั้น เราเลยให้คนอื่นไปตรวจรักษาแทน เลยรู้สึกเป็นกังวลนิดหน่อยน่ะ
Baizhu:ผู้ป่วยคนเมื่อกี้บอกว่ามาจาก Mondstadt และเคยไปพักอยู่ที่เชิงเขา Qingce... ฉันคิดว่ามันอาจจะมีความเชื่อมโยงกันก็ได้
Xingqiu:ฉันจำได้ว่าเมื่อไม่กี่วันก่อน คุณปู่ได้พาคุณพ่อไปเยี่ยมเพื่อนที่หมู่บ้าน Qingce อยู่นะ
Changsheng:เคยไปจริง ๆ ด้วยสินะ...
Xingqiu:อะไรกัน? มันเกี่ยวข้องกับ Qingce งั้นเหรอ? ฉันเคยได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับเศษซากเทพอสูรในภูเขา Qingce มาก่อน หรือว่าจะเป็นเพราะเรื่องนี้?
Chongyun:เศษซากเทพอสูรอะไรเหรอ?
Xingqiu:ฉันขอบอกก่อนนะ นั่นเป็นแค่หนังสือที่วางขายในร้าน ไม่ได้มีความน่าเชื่อถือเท่าไหร่หรอก
Xingqiu:ในหนังสือบอกว่า มี "ราชวังลับแห่ง Zhou Formula" ซ่อนอยู่ในภูเขา Qingce ซึ่งมีการใช้เคล็ดวิชาเจ็ดจักระแปดประตู เพื่อปราบปีศาจนับไม่ถ้วน หนึ่งในนั้นมีเทพอสูร ที่เป็นที่เคารพนับถือที่สุดนามว่า "Tao Dou"
Paimon:เศษ... เศษซากของ Tao Dou?!
Baizhu:ขอโทษด้วยนะทุกคน ถึงฉันจะสงสัยว่าปัญหานี้เกี่ยวข้องกับหมู่บ้าน Qingce แต่น่าจะไม่ใช่เศษซากเทพอสูรหรอก
Changsheng:อื้ม! ถ้าเป็นเศษซากเทพอสูร Baizhu กับข้าคงจะต้องมองออกแน่
Paimon:ก็จริง... งั้นเป็นเพราะอะไรล่ะ?
Baizhu:นายน้อย Xingqiu วันนี้รอ Qiqi เก็บสมุนไพรกลับมาก่อน แล้วฉันจะไปสำรวจหมู่บ้าน Qingce อีกที ไม่แน่อาจจะเจออะไรใหม่ ๆ ก็ได้
Traveler:มีอะไรที่ฉันช่วยได้บ้างมั้ย?
Paimon:พวกเราน่ะเก็บสมุนไพรเก่งมากเลยนะ แค่บอกพวกเราว่าอยู่ที่ไหน เดี๋ยวเราจะช่วยหามาให้คุณเลย
Baizhu:ฮ่าฮ่า ฉันจะรับน้ำใจของคุณสองคนไว้ละกันนะ ถ้าต้องการอะไร ฉันจะมาขอความช่วยเหลือแน่นอน
Xingqiu:รบกวนคุณ Bai ด้วยนะ
Baizhu:เป็นหน้าที่ของฉันอยู่แล้ว
Traveler:งั้น Baizhu เองก็ต้องรักษาสุขภาพด้วยนะ
Baizhu:ไม่ต้องห่วงนะ ฉันรู้ผลดีผลเสียอยู่แล้วล่ะ
Xingqiu:Traveler, Paimon ฉันขอตัวก่อนนะ ฉันจะไปแจ้งเรื่องที่อาจารย์ Bai บอกให้ที่บ้านรู้ก่อน
Chongyun:ฉันจะไปกับนายด้วย ฉันอยากไปดูห้องของท่านผู้เฒ่าอีกสักครั้ง
Xingqiu:อื้ม ได้สิ
Xingqiu:เอาเถอะ ทุกคนอย่ากังวลไปเลย ไม่เป็นไรหรอก
Xingqiu:แต่จริง ๆ แล้ว ฉันไม่ได้สนิทกับปู่ทวด เหมือนคุณปู่กับคุณพ่อหรอก ตั้งแต่ที่ฉันเริ่มจำความได้ ปู่ทวดก็ไม่ค่อยพูดเท่าไหร่แล้ว
Paimon:นี่ ไม่ต้องหันมาปลอบใจพวกเราหรอกน่า พวกเราเข้าใจความหมายของนายอยู่แล้วล่ะ
Chongyun:ไม่เจอกันนาน รู้สึกว่า Paimon ฉลาดขึ้นเยอะเลยนะ
Paimon:ฉันฉลาดตลอดอยู่แล้วเหอะ
Xingqiu:ฮ่าฮ่า จะว่าไปแล้วไม่รู้ทำไมช่วงนี้ ฉันมักจะนึกถึงคำพูดของ Hu Tao อยู่บ่อย ๆ "ใช้ชีวิตอย่างผู้มีชีวิต ตายอย่างผู้ตาย"
Xingqiu:ช่วงนี้เธอน่าจะยุ่งมาก ฉันไม่ค่อยได้เจอเธอเลย อีกไม่กี่วันหลังจากนี้ ถ้าทุกคนว่างกันแล้ว เราออกมากินข้าวกันสักมื้อดีมั้ย?
Traveler:ไม่มีปัญหา พร้อมเสมอ
Xingqiu:งั้นก็ตามนี้ ไว้เจอกันวันหลังนะ
Paimon:ถึงแม้ Baizhu จะบอกว่าไม่เกี่ยวกับเศษซากเทพอสูร แต่ฉันก็ยังสนใจเรื่อง "Tao Dou" อยู่ดี แต่เสียดาย Keqing ยังไม่ทันเล่าจบ ก็ไปทำธุระต่อซะแล้ว
Traveler:ดูเหมือนอาจารย์ Lan จะรู้เรื่องเยอะอยู่นะ
Paimon:งั้นเรารีบกลับไปถามกันเถอะ พอดีเลย จะได้ไม่ปล่อยให้ Xiangling รอนานด้วย
Baizhu:ทั้งสองคนยังมีธุระอะไรอีกเหรอ?
Traveler:เกี่ยวกับเศษซากเทพอสูรของภูเขา Qingce น่ะ...
Changsheng:เศษซากเทพอสูรงั้นเหรอ? พวกเธอคิดถึงเรื่องราวครั้งก่อนของ Jiangli กับ Jialiang ใช่มั้ย? ที่จริงพวกเราก็เคยคิดเหมือนกัน
Changsheng:ตอนนั้นฉันนึกว่าเศษซากเทพอสูรในภูเขา Qingce เป็นเลือดของ Chi แต่ที่นายน้อย Xingqiu พูดเมื่อกี้นี้ก็ทำให้ฉันสงสัยว่า หรือว่าจะไม่ใช่ Chi แต่เป็น Tao Dou?
Baizhu:แต่ยังไงก็เถอะ อย่างน้อยตอนนี้ ก็ไม่มีกลิ่นอายของเศษซากเทพอสูร ในตัวของทั้งท่านผู้เฒ่ากับ Timaeus ปัญหาในครั้งนี้น่าจะมีสาเหตุอื่นแหละ
Changsheng:อืม คงได้แต่ต้องรอ Qiqi กลับมาก่อนแล้วล่ะ
Ying'er:ทั้งสองกลับมากันแล้วเหรอ ขอบคุณมากนะที่ช่วยพา Timaeus ไป นี่คือ Mora เล็กน้อย ๆ เป็นน้ำใจ ช่วยรับไว้ด้วยเถอะนะ
Traveler:แค่ช่วยคนละไม้คนละมือเอง
Timaeus:ใช้คนละมือแบกฉันไปที่ Bubu Pharmacy เลยเหรอ? อัศวินผู้มีเกียรติ คงเหนื่อยแย่เลย เพราะงั้นต้องรับน้ำใจของเราไว้ให้ได้เลยนะ
Paimon:ไม่ใช่คนละมือแบบนั้นสักหน่อย!
Ying'er:น่าอายจัง ช่วงนี้เขากำลังศึกษาสำนวนพื้นบ้านของ Liyue อยู่น่ะ
Paimon:ช่วงนี้อย่าเพิ่งเรียนรู้อะไรเลย เรื่องพักผ่อนสำคัญที่สุดนะ! แล้วก็ ถ้ารู้สึกไม่สบายตรงไหน ต้องรีบไปที่ Bubu Pharmacy เลยนะ
Traveler:จริงสิ แล้วอาจารย์ Lan ล่ะ?
Ying'er:อ้อ เกือบลืมไปเลย เมื่อกี้เธอตามหัวหน้าโถงฯ Hu ไป แถมยังฝากฉันมาบอกคุณด้วย
Paimon:ไปแล้วเหรอ?
Hu Tao:คุณ Ying'er ฉันขอ... เอ๋! ร้าน Scent of Spring เปลี่ยนเจ้าของร้านแล้วเหรอ?
Lan Yan:คุณลูกค้าพูดเป็นเล่นน่า คุณ Ying'er มีธุระต้องทำ ฉันเลยมาช่วยเฝ้าร้านแทนน่ะ
Hu Tao:โอ้ ผู้จัดการชั่วคราวสินะ งั้นช่วยหยิบเครื่องหอมหยกเมฆาแดง ให้ฉันสามกล่องทีได้มั้ย?
Lan Yan:เครื่องหอมหยกเมฆาแดง? ฉันคุ้นชื่อนี้จัง รู้สึกว่าจะไม่ใช่น้ำหอมที่พวกคุณหนูใช้กันใช่มั้ยนะ?
Hu Tao:ใช่แล้ว น่าจะไม่อยู่บนชั้นวาง แต่อาจจะอยู่ที่ไหนสักแห่ง คุณช่วยหาให้ฉันทีนะ
Lan Yan:รอเดี๋ยวนะ
Lan Yan:คุณลูกค้าลองดูสิ ใช่อันนี้มั้ย? ถ้าฉันจำไม่ผิด นี่เป็นเครื่องหอมที่ใช้ในพิธีกรรมโดยเฉพาะบางอย่าง
Hu Tao:เอ๋? คุณไม่ใช่คนธรรมดาสินะ ปกติไม่ค่อยมีใครรู้จักเครื่องหอมนี้หรอก
Lan Yan:ฮ่าฮ่า เดี๋ยวฉันจะห่อให้นะ
Hu Tao:โอ๊ะ เดี๋ยวนะ ฉันมองออก คุณคือตระกูล Lan ที่มาจากหุบเขา Chenyu สินะ!
Lan Yan:เอ๋? คุณลูกค้ารู้ได้ไงเหรอ?
Hu Tao:เครื่องประดับเงินบนหัวของคุณน่ะ นกศักดิ์สิทธิ์หยกปีกเงิน เป็นหนึ่งในสามเซียนแห่ง Tao Dou ฮิฮิ ฉันไม่ได้จำผิดใช่มั้ยล่ะ?
Lan Yan:เอ่อ... คุณคือ?
Hu Tao:ฮิฮิฮิ ฉันก็ไม่ใช่คนธรรมดาหรอกนะ แต่ว่าวันนี้มีเรื่องด่วน ต้องรีบไปแล้วล่ะ
Hu Tao:หวังว่าจะมีโอกาสได้เจอกันอีกนะ ผู้จัดการชั่วคราว
Lan Yan:เอ๋?
Lan Yan:คุณปู่พูดถูก ท่าเรือ Liyue มีเขี้ยวเล็บซ่อนอยู่จริง ๆ ด้วย ขนาดลูกค้าที่มาซื้อเครื่องหอมทั่วไป ก็ยังไม่ธรรมดาเลย...
Ying'er:หัวหน้าโถงฯ Hu ชุดใหม่นี้เหมาะกับคุณจริง ๆ
Hu Tao:ขอบคุณนะคุณ Ying'er ฉันเพิ่งซื้อเครื่องหอมจากร้านคุณน่ะ ผู้จัดการชั่วคราวคนนั้นเก่งมากเลยนะ
Ying'er:ฮ่าฮ่า งั้นก็ดีแล้วล่ะ
Lan Yan:หะ...หัวหน้าโถงฯ Hu?
Ying'er:อาจารย์ Lan เรากลับมาแล้ว ขอบคุณมากนะที่เฝ้าร้านให้
Lan Yan:คุณ Ying'er คนที่ทักทายคุณเมื่อกี้คือ...?
Ying'er:หัวหน้าโถงฯ Hu Tao จากโถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng น่ะ
Lan Yan:เอ๋? หัวหน้าโถงฯ Hu ไม่ได้ใส่ชุดพิธีของโถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng แล้วสวมหมวกพิธีการเหรอ?
Ying'er:ช่วงเทศกาล Lantern Rite ทั้งที ก็ต้องเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เหมาะกับเทศกาลสิ
Lan Yan:แย่แล้ว ที่แท้เธอก็คือหัวหน้าโถงฯ Hu นี่เอง
Lan Yan:คุณ Ying'er ฉันมีธุระต้องขอตัวก่อนนะ ฝากคุณช่วยบอกทุกคนให้ทีนะ
Ying'er:เอ๋? เรื่องอะไรกัน ทำไมต้องรีบขนาดนั้นนะ?
Paimon:Lan Yan ตาม Hu Tao ไปแล้ว? แปลกจัง...
Traveler:เขาอาจจะกลับโถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng ไปแล้วก็ได้
Ying'er:พวกคุณจะไปหาอาจารย์ Lan เหรอ? งั้นฝากเอาเจ้านี่ไปให้เธอด้วยนะ ฉันเพิ่งเจอมันที่ร้านน่ะ
Paimon:เอ๋? นี่มัน... ตุ๊กตาหุ่นหวาย?
Ying'er:ร้านเราก็ไม่ได้ขายของพวกนี้ ฉันว่าน่าจะเป็นของที่อาจารย์ Lan ทำหล่นไว้มากกว่า
Paimon:อาจารย์ Lan ทำตุ๊กตาหุ่นหวายเป็นจริง ๆ นั่นแหละ แต่เจ้าตุ๊กตาหุ่นหวายนี้ ดูไม่ค่อยเหมือนกับตุ๊กตาที่เล่นในถนนคนเดินเลย บนนั้นก็มียันต์ติดอยู่ด้วย...
Ying'er:อืม ดูเหมือนจะไม่ใช่ของธรรมดานะ บางทีอาจจะเป็นของสำคัญก็ได้ ถ้าเป็นของที่อาจารย์ Lan ทำหายไว้ ก็ต้องรีบเอากลับไปคืนให้เธอแหละ
Paimon:Traveler งั้นเรากลับไปดูที่โถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng กันดีมั้ย ถ้าเกิดว่าเป็นของสำคัญจริง ๆ จะมามัวเสียเวลาแบบนี้ไม่ได้นะ
Paimon:คุณผู้ดูแล Hu Tao กับอาจารย์ Lan กลับมารึยัง?
Ferrylady:ขอโทษด้วยนะ ฉันยังไม่เห็นเลย
Paimon:เอ๋? แปลกจัง พวกเขาเดินมาทางนี้นี่นา... หรือว่าจะไปทำอย่างอื่นแล้ว? คุณผู้ดูแลพอรู้มั้ย?
Ferrylady:ปกติแล้ว ถ้าเป็นธุระทางการ หัวหน้าโถงฯ จะบอกกับพวกเราไว้ก่อน อย่างเช่นวันนี้เขามีนัดกับแขกคนหนึ่ง แต่ถ้าเป็นธุระส่วนตัว เขาก็ไม่เคยบอกพวกเราไว้นะ
Traveler:งั้น Hu Tao ไปทำธุระส่วนตัวงั้นเหรอ?
Ferrylady:ก็เป็นไปได้ ดูเหมือนหัวหน้าโถงฯ จะมีเรื่องกังวลใจอยู่ด้วย ปกติเธอจะมาที่โถงในช่วงสาย ๆ แต่ช่วงนี้เธอมักจะมาตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง และบอกว่าฝันบ่อย ๆ นอนไม่ค่อยจะหลับน่ะ
Paimon:นอนไม่หลับ...? นี่ใช่ Hu Tao คนที่เรารู้จักมั้ยเนี่ย?
Ferrylady:ทั้งสองคนลองไปถามที่ปรึกษา Zhongli ดูสิ เขาน่าจะสนิทกับหัวหน้าโถงฯ มากกว่าฉันนะ
Paimon:จริงด้วย! ทำไมถึงไม่นึกถึง Zhongli เลยนะ เขาน่าจะกำลังนั่งดื่มชาอยู่ที่ไหนสักแห่งแน่ ๆ เลยใช่มั้ย?
Ferrylady:ฮ่าฮ่า ที่ปรึกษาไปฟังงิ้วแล้วล่ะ อยู่ตรงชั้นสองข้างหน้านี้เอง พวกคุณสองคนลองตั้งใจฟังสิ ได้ยินอะไรมั้ย?
เสียงจากที่ห่างไกล:หมู่มวลปีศาจแผดเสียงโกลาหลใต้ผืนพฤกษา...
Paimon:โอ้! ได้ยินเสียงงิ้วแล้ว!
Paimon:วันนี้เจอใครก็ยุ่งกันหมดเลย มีแต่ Zhongli นี่แหละที่ว่างที่สุดแล้ว Traveler พวกเรารีบไปดูกันเถอะ
Ying'er:นายน่ะ ช่วงนี้ต้องพักผ่อนให้เต็มที่นะเข้าใจมั้ย?
Timaeus:รับทราบครับผม
Ying'er:พูดได้ดีนี่
Yun Jin:...เมื่อปีหน้าฟ้าใหม่ นกนางแอ่นจะหวนกลับมาสร้างรังใหม่!
Zhongli:ยอดเยี่ยมมาก อาจารย์ Yun นำงานประพันธ์เก่ามาแสดงใหม่ ยอดเยี่ยมกว่าเก่าซะอีก
Yun Jin:คุณ Zhongli ชมเกินไปแล้ว โชคดีที่ฝีมือฉันยังไม่ตกเท่าไหร่
ผู้เชี่ยวชาญเรื่องชา Liu Su:แหมมม! อาจารย์ Yun ถ่อมตัวเกินไปแล้ว ขนาดแค่ซ้อมยังทำได้ขนาดนี้ การแสดงจริงในเทศกาล Lantern Rite จะต้องยิ่งน่าตื่นตาตื่นใจกว่าแน่ ๆ
Paimon:เฮ้! Zhongli, Yun Jin อยู่ที่นี่กันเองเหรอ?
Yun Jin:เอ๋? Traveler กับ Paimon นี่เอง! สวัสดีนะ!
Zhongli:ไม่เจอกันนานเลยนะ พวกเธอสองคนก็มาฟังงิ้วเหมือนกันเหรอ?
ผู้เชี่ยวชาญเรื่องชา Liu Su:เฮ้อ เสียดายจัง การแสดงวันนี้จบแล้วน่ะ ถ้าขืนร้องต่อไป คุณ Yun คงจะเสียงแหบแห้งหมดแน่เลย
Yun Jin:ฮ่าฮ่า อาจารย์ Liu Su สองคนนี้เป็นเพื่อนสนิทของฉันเอง ถ้าพวกเขาอยากฟัง ฉันก็จะร้องให้ฟังเอง
Paimon:ฮี่ฮี่ ขอบคุณนะ Yun Jin! พวกเราจะมาทำให้แผนของเธอพังได้ยังไงกันล่ะ
Yun Jin:อ๋อ เข้าใจแล้วล่ะ พวกเธอดูรีบร้อนแบบนี้ คงจะมาหาคุณ Zhongli สินะ?
Zhongli:มีเรื่องอะไรเหรอ? ว่ามาสิ
Paimon:อ่า มีเพื่อนคนหนึ่งทำของหาย พวกเราก็เลยเอามาคืนให้เธอ ตอนนี้เธอน่าจะอยู่กับ Hu Tao น่ะ ว่าแต่ Zhongli พอรู้มั้ยว่า Hu Tao ไปไหน?
Zhongli:หัวหน้าโถงฯ เป็นคนร่าเริงเป็นกันเอง เธออาจจะไปได้ทุกที่เลย
Paimon:แบบนี้ก็แย่น่ะสิ ขนาด Zhongli ก็ยังไม่รู้เลย...
Yun Jin:ของสิ่งนั้นสำคัญมากเลยเหรอ?
Paimon:ยังไม่แน่ใจน่ะ แค่กลัวว่าจะเป็นของสำคัญ แล้วจะทำให้เป็นเรื่อง ก็เลยรีบเอามาคืน
Traveler:(หยิบตุ๊กตาหุ่นหวายออกมา)
ผู้เชี่ยวชาญเรื่องชา Liu Su:อ๊าาาาา! หุ่นหวายนี้เองหรอกเหรอ... มันคงไม่ใช่หุ่นหวายห้าปีศาจในตำนานหรอกนะ?!
Yun Jin:หุ่นหวายห้าปีศาจ? ผู้เชี่ยวชาญเรื่องชารู้จักเรื่องนี้ด้วยเหรอ?
ผู้เชี่ยวชาญเรื่องชา Liu Su:พวกคุณไม่ได้ยินข่าวลือล่าสุดเลยเหรอ? ท่านผู้เฒ่าของสมาคมการค้า Feiyun นอนป่วยติดเตียง คนในครอบครัวพบหุ่นหวายประหลาดอยู่ในห้อง แถมบนหัวยังแปะยันต์เคลื่อนย้ายห้าปีศาจไว้ด้วย
ผู้เชี่ยวชาญเรื่องชา Liu Su:พอคิด ๆ ดูแล้ว มันก็ต้องเป็นสิ่งชั่วร้ายนั่นแหละ ที่มาพรากเอาความมั่งคั่ง ความโชคดี และความโกรธของคนแก่ไปจนหมดน่ะ!
ผู้เชี่ยวชาญเรื่องชา Liu Su:ฉันว่าหุ่นหวายของพวกคุณนี้ ก็คล้ายกับในข่าวลือเลยนะ เผลอ ๆ อาจจะเป็นตัวเดียวกันเลยก็ได้ เร็วเข้า เอามันออกไปไกล ๆ เลย
Paimon:จะเป็นไปได้ยังไง หุ่นหวายนี้เป็นของที่อาจารย์ Lan ทำหล่นไว้ พวกเราก็พกมันมาตลอดทางนี้ ไม่เห็นจะเกิดอะไรขึ้นเลย
Yun Jin:อาจารย์ Lan? อาจารย์ Lan จากสมาคมงานฝีมือแห่งหุบเขา Chenyu นั่นน่ะเหรอ?
ผู้เชี่ยวชาญเรื่องชา Liu Su:อ๊าาาาา! ตระกูล Lan แห่งหุบเขา Chenyu? งั้นก็ไม่แปลกหรอก ตระกูล Lan มีวิชา Qimen ที่สืบทอดจากบรรพบุรุษ พวกเขาคุ้นเคยกับวิชาเคลื่อนย้ายห้าปีศาจเป็นอย่างดีเลยล่ะ!
ผู้เชี่ยวชาญเรื่องชา Liu Su:ดูเหมือนปัญหาเดียวในตอนนี้ก็คือ พวกเขามีความแค้นอะไรกับสมาคมการค้า Feiyun มากกว่า?
Paimon:...อะไรเนี่ย? พูดเป็นจริงเป็นจังเลยนะ ถ้าจะเชื่อเรื่องพวกนี้ ฉันไปเชื่อว่าราชาแห่งหินเป็น Slime ยังจะดีกว่าอีก...
Zhongli:ฮ่าฮ่า ฉันเห็นด้วยนะ สหาย Liu Su คงจะฟังข่าวลือมากจนเลอะเลือน จนมองไม่เห็นตรา Guyan ที่อยู่บนหุ่นหวายตัวนี้
ผู้เชี่ยวชาญเรื่องชา Liu Su:โอ้? สหาย Zhongli ช่วยอธิบายให้ฉันเพิ่มเติมได้มั้ย
Zhongli:ตรา Guyan นี้เป็นตราสัญลักษณ์ท้าวเวสวัณ ซึ่งเป็นหนึ่งในสี่ตราปราบปีศาจโบราณ มันเป็นสัญลักษณ์แห่งความถูกต้อง ไม่ใช่สิ่งชั่วร้ายแต่อย่างใด
Zhongli:ปีนี้เหรียญมงคลที่มีตราปราบปีศาจโบราณ ก็ยังถูกใช้กันอยู่ในท่าเรือ Liyue ฉันแปลกใจเหมือนกันนะ ที่สหาย Liu Su ไม่รู้เรื่องนี้
ผู้เชี่ยวชาญเรื่องชา Liu Su:หืม? อ่าาาา... ฉันนึกออกแล้ว นึกออกแล้ว ต้องขอบคุณสหาย Zhongli มาก เป็นอย่างนั้นจริง ๆ ด้วย! สหาย Zhongli มีความรู้กว้างขวาง และเหนือกว่าฉันมาก น่าอายจริง ๆ
Paimon:ต้องแบบนี้สิ อาจารย์ Lan จะทำเรื่องไม่ดีได้ยังไงกันล่ะ?
Yun Jin:ดูเหมือนว่าหุ่นหวายในห้องท่านผู้เฒ่า น่าจะเป็นคนในครอบครัวของเขาที่เตรียมไว้ เพื่อเป็นการอวยพรให้เขารอดพ้นจากภัยพิบัติมากกว่า
Paimon:งั้นของที่พวกเราถืออยู่ตอนนี้ ไม่แน่ว่าอาจจะเป็นของที่อาจารย์ Lan ทิ้งไว้ให้ Timaeus เพื่อรักษาความปลอดภัยก็ได้นะ
Zhongli:น่าจะใช่
Paimon:ฟู่ววว! งั้นก็ไม่ต้องรีบร้อนตามหาอาจารย์ Lan แล้ว ตอนแรกก็กลัวว่าจะเป็นของสำคัญอะไร ถ้าเกิดทำหายขึ้นมาแล้วจะแย่เอา
Paimon:ว่าแต่เขาจะตามหา Hu Tao ไปทำไมเหรอ มีเรื่องอะไรรึเปล่า? แถมไม่รู้ว่าตอนนี้ Hu Tao กำลังยุ่งกับอะไรอยู่... รู้สึกเป็นห่วงจังแฮะ
Traveler:Zhongli รู้มั้ย?
Zhongli:หัวหน้าโถงฯ เป็นคนฉลาดและคาดเดาได้ยาก เรื่องที่เธอคิด บางทีอาจมีมากกว่า เรื่องที่พวกเราคิดรวมกันซะอีก
Paimon:แล้วมีเรื่องอะไรที่ชวนให้นอนไม่หลับบ้างมั้ย?
Zhongli:หัวหน้าโถงฯ คนนี้ไม่เคยพูดถึงเรื่องนี้เลย
Zhongli:แต่โถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng มีหน้าที่รักษาสมดุลระหว่างความเป็น และความตายของ Liyue ถ้าหัวหน้าโถงฯ ไร้ความกังวลเหมือนภาพลักษณ์ภายนอกของเธอต่างหาก ที่น่าเป็นกังวล
Yun Jin:ใช่แล้ว ฉันรู้จักกับ Hu Tao มานานแล้ว แม้ว่าเธอจะมีนิสัยกระโดกกระเดก แต่ในใจของเธอก็ยังมีความภาคภูมิใจอยู่บ้าง ในฐานะเพื่อนสนิท พวกเราก็แค่คอยอยู่ข้าง ๆ เวลาที่เธอต้องการความช่วยเหลือก็พอ
Zhongli:ใช่แล้วล่ะ ถ้าไม่ใช่เพราะหัวหน้าโถงฯ มีความสามารถมากมาย ฉันคงไม่สามารถมานั่งดื่มชา และฟังงิ้วอยู่ที่นี่ได้อย่างสบายใจหรอก
Paimon:นี่! Zhongli อย่ามาพูดให้การแอบอู้ของตัวเองฟังดูดีหน่อยเลยน่า!
Yun Jin:ฮ่าฮ่า คุณ Zhongli แค่อยากให้ทั้งสองคนเชื่อมั่นในตัว Hu Tao น่ะ ไม่ต้องคิดมากหรอก
Paimon:ก็จริง เห็น Zhongli นิ่งสงบแบบนี้ จู่ ๆ ฉันก็ไม่ค่อยห่วงแล้วล่ะ แปลกจัง ฮ่าฮ่า
Zhongli:ตอนนี้เป็นช่วงเทศกาล Lantern Rite พวกเธอสองคนก็มาเที่ยวตามท้องถนนให้เยอะ ๆ หน่อยดีกว่า อย่าปล่อยให้วันดี ๆ แบบนี้ต้องสูญเปล่าเลย
Zhongli:Traveler ดูเหมือนว่าเธอจะสนใจมันนะ งั้นฉันให้เธอก็ได้
Traveler:นี่คือ...?
Zhongli:เหรียญมงคลน่ะ ช่วงนี้ที่ท่าเรือกำลังนิยมแลกเปลี่ยนของขวัญกัน ฉันก็เลยเอากับเขาบ้าง
Paimon:ว้าว! เทศกาล Lantern Rite ปีนี้พิเศษสุด ๆ ไปเลย ขนาด Zhongli ก็ยังพกเงินติดตัวมาด้วย!
ผู้เชี่ยวชาญเรื่องชา Liu Su:โอ้วววววว! สหาย Zhongli ฉันว่าลวดลายของเหรียญนี้ดูพิเศษมากเลย? หรือว่าจะเป็นเหรียญ Rex ในตำนาน?!
Paimon:ระ...เหรียญ Rex?!
ผู้เชี่ยวชาญเรื่องชา Liu Su:ทุกคนดูลวดลายบนเงินนี้สิ ไม่เหมือนกับเงินที่ใช้กันในท่าเรือเลย เหมือนจะเป็นสัญลักษณ์ของราชาแห่งหินนะ... นี่ต้องเป็นเหรียญ Rex ที่ลอร์ดแห่งหินเคยสัมผัสมากับมือแน่ ๆ!
Zhongli:สหาย Liu Su นี่เป็นของที่ซื้อมาจากร้านขายข้างทางน่ะ คิดว่าน่าจะเป็นของเลียนแบบมากกว่านะ ถ้าคุณสนใจ เดี๋ยวฉันแนะนำคนขายให้เอามั้ย
ผู้เชี่ยวชาญเรื่องชา Liu Su:อ้อ... ที่แท้ก็เป็นของจากพ่อค้าริมทางเองเหรอ ฉันก็นึกว่ามันเป็นสมบัติที่สืบทอดกันมาซะอีก
Zhongli:ฮ่าฮ่า Traveler เก็บไว้ให้ดีนะ ถ้าเจอเรื่องที่กวนใจ มันอาจจะช่วยบรรเทาความกลุ้มใจได้
Paimon:หาาา? สุดยอดขนาดนั้นเลยเหรอ?
ผู้เชี่ยวชาญเรื่องชา Liu Su:เฮ้อ คุณไม่เข้าใจหรอก ถึงเงินนี้จะเป็นของปลอม แต่สัญลักษณ์ของราชาแห่งหินนั้นไม่ใช่ของปลอมนะ สัญลักษณ์เป็นของจริง การปลอบโยนของมันก็เป็นของจริงเหมือนกัน โอ้! นี่เรียกว่าลอร์ดแห่งหินอยู่เคียงข้างคุณเลยนะ
ผู้เชี่ยวชาญเรื่องชา Liu Su:สหาย Zhongli ช่วยพาฉันไปดูที่ร้านขายของนั้นหน่อยได้มั้ย ฉันก็อยากได้โชคดีจากลอร์ดแห่งหินเหมือนกัน
Zhongli:ฮ่าฮ่า ไปเดินเล่นหน่อยก็ดีเหมือนกัน ไว้เจอกันนะทุกคน
Yun Jin:จริงสิ อีกไม่กี่วันจะถึงเทศกาล Lantern Rite แล้ว ฉันมีการแสดงหนึ่งอยู่พอดี เป็นการแสดง "แปดผู้วิเศษชำระตนแห่ง Tao Dou" ที่ฉันเพิ่งหัดมาเมื่อกี้ หวังว่าเธอจะมาฟังนะ
Paimon:ที่แท้ที่ Yun Jin จะร้องก็คือ "แปดผู้วิเศษชำระตนแห่ง Tao Dou" เองเหรอ? น่าสนใจมากเลย จะพลาดได้ไงล่ะ!
Paimon:จะว่าไปแล้ว ฉันยังไม่รู้เลยว่า "สามปีศาจแห่ง Tao Dou" ในแปดผู้วิเศษคือใครกันแน่
Yun Jin:"สามปีศาจแห่ง Tao Dou" เหรอ? ที่จริงพวกเขาถูกเรียกว่า "สามเซียนแห่ง Tao Dou" ด้วยนะ
Yun Jin:หนึ่งคือผีเสื้อพิศวงเพลิงสีชาด สองคือนกศักดิ์สิทธิ์หยกปีกเงิน สามคืออาชาจันทร์เนตรสีทอง ทั้งหมดต่างก็เป็นสัตว์มงคลที่มีพลังวิเศษ และสามารถแปลงร่างเป็นมนุษย์ได้
Paimon:อ้อ! ไม่ใช่คนจริง ๆ ด้วยสินะ... ผีเสื้อพิศวงก็เคยได้ยินอยู่นะ แต่นกศักดิ์สิทธิ์กับอาชาจันทร์นี่ เป็นสัตว์อสูรอะไรเหรอ?
Yun Jin:จริง ๆ แล้วก็คือนกนางแอ่นกับม้าสีขาวนั่นแหละ ตำนานเล่าว่าหลังจากที่ Tao Dou ผ่านการชำระล้างแล้ว เซียนนกศักดิ์สิทธิ์และผู้อ่านสายลม ก็ออกเดินทางไปด้วยกัน ส่วนเซียนอาชาขาว ก็ได้หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย
Yun Jin:พวกเธอเคยอ่าน "ป่าไผ่ใต้แสงจันทร์ยามค่ำคืน" มั้ย? ในนั้นพูดถึงเซียนอาชาขาวที่ปรากฏตัวในภูเขา Qingce หลาย ๆ คนคิดว่าเธอคืออาชาจันทร์เนตรสีทอง
Paimon:มีเรื่องราวแบบนี้ด้วยเหรอเนี่ย... แล้วผีเสื้อล่ะ? หลังจากนั้นเซียนผีเสื้อเป็นยังไงต่อเหรอ?
Yun Jin:เธอเสียสละตัวเองไปนานแล้ว และเป็นผู้เสียสละเพียงคนเดียวในบรรดาแปดผู้วิเศษ
Yun Jin:แม้ว่าแปดผู้วิเศษจะมีพลังที่แตกต่างกัน แต่ Tao Dou ไม่ใช่เทพอสูรธรรมดาทั่วไป การจะชำระล้างมันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ดังนั้นพวกเขาจึงใช้วิชาลับ ที่เรียกว่าค่ายกลเจ็ดจักระแปดประตู
Yun Jin:การใช้ค่ายกลนี้ จะต้องเลือกซ่อนประตูหนึ่ง เพื่อตัดทางออกของสิ่งชั่วร้าย ซึ่งเซียนผีเสื้อพิศวงเป็นผู้รับผิดชอบประตูนั้น และหายไปจากโลกเพราะเหตุนี้
Paimon:ทำไมถึงเป็นแบบนี้ไปได้ น่าเสียดายจัง...
Yun Jin:โชคดีที่ในตำนานมีคุณปู่ Wuwang คนหนึ่งในบรรดาแปดผู้วิเศษ ที่หลงใหลในตัวเซียนผีเสื้อพิศวง เขาเก็บเสื้อผ้าของเธอ และสืบทอดมันต่อกันมา
Paimon:เอ๋? ฉันจำได้ว่า ผู้ก่อตั้งโถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng เคยเรียนวิชาลับของปู่ Wuwang มาก่อนนี่นา
Yun Jin:อืม บางทีความลึกลับของโชคชะตาอาจจะอยู่ที่นี่ก็ได้ ผู้ที่สยบความมืดมิด และเพราะความบังเอิญของโชคชะตา จึงทำให้คนรุ่นหลังได้เรียนรู้วิชาลับ และยังคงรักษาสมดุลของเขตแดนแห่งความเป็นและความตายเอาไว้ได้
Yun Jin:แม้ว่าชีวิตจะถูกซ่อนเร้น แต่ความยุติธรรมที่ปกป้อง Liyue ยังคงสืบทอดต่อกันมานับสองสามพันปี เอาล่ะ นี่ก็คือเรื่องราวคร่าว ๆ ของแปดผู้วิเศษชำระตนแห่ง Tao Dou แหละ
Paimon:ขอบคุณนะ Yun Jin ในที่สุดฉันก็รู้แล้วว่าใครคือแปดผู้วิเศษ
Yun Jin:ไม่ต้องเกรงใจ ฉันไม่ได้ร้องงิ้วเพลงนี้มานานแล้ว กลับไปยังต้องฝึกซ้อมอีกเยอะเลย
Traveler:อย่าซ้อมเหนื่อยเกินจนเสียงแหบไปซะก่อนล่ะ
Yun Jin:อื้ม ขอบคุณที่เป็นห่วงนะ งั้นไว้เจอกันใหม่นะ
Xiangling:ไง! ทำธุระเสร็จแล้วเหรอ? ฉันรออยู่ข้าง ๆ นี่ตั้งนานแหนะ
Paimon:เอ๋? Xiangling! มาที่นี่ได้ไงเนี่ย?
Xiangling:ก็มนุษย์งานยุ่งสองคนไม่ยอมกลับมาสักทีไงล่ะ ปล่อยให้ฉันตามหาอยู่ตั้งนาน
Xiangling:Traveler นี่จริง ๆ เล้ยยย เอาแต่บอกคนนั้นให้ดูแลสุขภาพ บอกคนนี้ให้พักผ่อนเยอะ ๆ แต่ทีกับตัวเองนะ แม้แต่ข้าวก็ยังไม่ได้กินเลย
Xiangling:ถ้าขืนเป็นแบบนี้ต่อไปนะ ฉันจะเคาะหัวพวกเธอสองคน แล้วบอกให้ไปกินข้าวซะเลย!
Xiangling:หิวแล้วใช่มั้ยล่ะ? อ่ะ Drunken Plums in Snow เมนูใหม่ที่เชฟ Xiangling ทำขึ้นมาเป็นพิเศษสำหรับพวกเธอเลยนะ... รีบกินเถอะ!
Paimon:หูย! Xiangling นี่ใส่ใจดีจัง เมื่อกี้ก็ยังไม่หิวหรอกนะ แต่พอได้กลิ่นหอมของอาหารแบบนี้ ท้องฉันก็เริ่มจะหิวขึ้นมาแล้วสิ ฉันจะกินให้เกลี้ยงเลย!
Xiangling:Paimon น้อย คอยตาม Traveler แบบนี้คงจะเหนื่อยมากใช่มั้ยล่ะ? กินข้าวให้อิ่มท้อง แล้วต่อไปมาคอยตามฉันดีกว่า รับรองว่าเธอจะได้กินอาหารอร่อย ๆ แน่นอน
Paimon:โห! ข้อเสนอเย้ายวนใจสุด ๆ!
Paimon:ถึงจะเป็นความจริง แต่ที่กินข้าวไม่ตรงเวลาก็เรื่องจริงเหมือนกันนะ!
Xiangling:ฮ่าฮ่า ล้อเล่นน่ะ ถึงแม้ Paimon น้อยจะชอบกิน แต่ฉันว่าลำพังแค่เรื่องกินอย่างเดียว คงจะเอามาล่อเธอไม่ได้หรอก
Xiangling:อย่าเพิ่งพูดถึงเรื่องนี้เลย พวกเธอรีบกินข้าวกันดีกว่า ไม่ว่าหลังจากนี้จะไปเล่นที่ถนนคนเดิน หรือว่าจะทำอย่างอื่น ก็ต้องเริ่มจากกินให้อิ่มท้องก่อนนะ!
Localized evidence
ยันต์ไม้ท้อรอรับวสันต์ - ตอนที่หนึ่ง
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/767718520No text in the selected or fallback locales.
ท่าเรือ Liyue กำลังฉลองเทศกาล พร้อมกับเรื่องแปดผู้วิเศษ และความชั่วร้ายที่ถูกซ่อนไว้
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/1535352210Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/36310218
10218
EQ
2036
4018406
UI_ChapterIcon_SeaLamp
4018403
event