No text in the selected or fallback locales.
Story Chapters
เปลวเพลิงอันมืดมน
Story evidence
Chapter quests
เปลวเพลิงอันมืดมน
Open quest →(test)(隐藏)获得斯露莎小道具后才能接取任务$HIDDEN
Open step page →(test)(隐藏)判断是否获取过羽毛,设置reminder group变量$HIDDEN
Open step page →ความลับของ "ต้น Fravashi"
Open step page →ความลับของ "ต้น Fravashi"
Open step page →Zurvan:นั่น Sorush กับยัสนาปติของนางนี่... โฮ่ แม้แต่ Paimon ก็อยู่ด้วยรึ
Paimon:นี่ ทำไม Paimon ถึงเป็น "แม้แต่" กับ "ก็" ล่ะ!
Zurvan:เราอย่าคุยเรื่องนี้กันเลย ดูท่าพวกเจ้าคงค้นพบเรื่องน่าสนใจเข้าล่ะสิ?
Paimon:ก็ไม่นับว่าเป็นเรื่องน่าสนใจหรอก...
บอก Zurvan เกี่ยวกับเรื่องต้น Fravashi...
Zurvan:อืม... จะเริ่มเล่าจากตรงไหนก่อนดีนะ?
Zurvan:สิ่งที่พวกเจ้าพบก็คือ "ต้น Fravashi" เป็นสิ่งที่ภูตดอกไม้แปลงขึ้นไม่ผิดแน่ แต่สิ่งที่อยู่ในนั้นจะบอกว่าเป็นดวงวิญญาณที่หลงเหลืออยู่ก็ไม่เชิง เรียกว่าเป็นเศษเสี้ยวของความทรงจำจะดีกว่า
Zurvan:คล้ายคลึงกับ "ขนนกแสงวิสุทธิ์" ที่พวกเจ้าได้มา ในนั้นมีความทรงจำที่ไม่อาจหวนคืนสู่พื้นดินได้อยู่
Zurvan:พวกข้าภูตดอกไม้ถือกำเนิดจากหยาดอมฤตของทุ่งดอกไม้ สุดท้ายก็จะหวนคืนสู่ทุ่งดอกไม้อยู่ดี
Zurvan:เช่นเดียวกับทวยเทพผู้พิทักษ์สถานที่นี้ พวกข้าคือเผ่าพันธุ์ที่ถูกกงล้อแห่งกระแสเวลาที่ไหลผ่านโลกปฏิเสธเช่นกัน
Zurvan:แน่นอนว่านี่เป็นความปรารถนาจากใจจริงของพวกข้าเช่นกัน ภารกิจของพวกข้าคือการไม่ให้สิ่งดำมืดไหลลงสู่ผืนดินพร้อมกับพวกข้า
Zurvan:เพียงแค่ทำให้ "ต้น Fravashi" สร้าง "ขนนกแสงวิสุทธิ์" ขึ้นมา ภูตดอกไม้ที่กระจัดกระจายเหล่านั้นก็สามารถกลับสู่อ้อมกอดของทุ่งดอกไม้ได้
Zurvan:การถวาย "ขนนกแสงวิสุทธิ์" ใน "สระหยาดอมฤต" ก็สามารถชะล้างมลทินเหล่านั้นได้เช่นกัน
Paimon:โอ้ว้าว เหมือนพวกเราจะทำเรื่องที่ดีสุด ๆ ลงไปเลยแฮะ
Sorush:ฮึ เจ้าปุยขาวทำเป็นดี๊ด๊าอะไรกันเล่า ทั้งหมดล้วนแต่พึ่งพาพลังของข้าทั้งนั้นไม่ใช่รึไง
Paimon:อื้ม ๆ Sorush สุดยอด ยอดเยี่ยม สุดเทพ ตัวมัมที่สุด!
Sorush:แบบว่าประมาณนั้นแหละ... ไม่สิ ข้าไม่ได้อยากได้คำชมจากเจ้าปุยขาวสักหน่อย ข้าน่ะมีแค่ยัสนาปติก็พอเพียงพอแล้ว
Zurvan:พูดถึงยัสนาปติ เพราะว่าเจ้ายอมรับฉายานามนี้ ดังนั้นเจ้าคือผู้ที่เหมาะสมที่สุดในการทำพิธีนี้ให้สำเร็จ
Zurvan:ในสมัยโบราณ นักรบชาวมนุษย์ที่ออกเดินทางด้วยกันกับภูตดอกไม้ จะเป็นคนทำพิธีชำระล้างภูตดอกไม้ที่กระจัดกระจายอยู่ในทะเลทรายให้บริสุทธิ์ เพื่อนำพวกนางกลับไปยังทุ่งดอกไม้
Zurvan:ทั้งนี้มนุษย์ที่มีสายสัมพันธ์อันแสนพิเศษกับภูตดอกไม้จะถูกเรียกว่า "ยัสนาปติ"
Paimon:นี่ไม่เห็นเหมือนที่ Sorush เล่าเลยสักกะนิด!
Zurvan:อุ๊ยแหม ช่างโชคดี ในฐานะ "ยัสนาปติ" พวกเจ้าต้องแบกรับความรับผิดชอบในการช่วยภูตดอกไม้ที่หายไป
Zurvan:หากเจ้าได้พบกับต้น Fravashi เช่นนั้นอีกครั้ง โปรดนำ "ขนนกแสงวิสุทธิ์" จากต้นกลับมายังทุ่งดอกไม้ด้วยเถอะ
Paimon:ถึงเธอจะไม่พูด พวกเราก็จะช่วยภูตดอกไม้พวกนั้นอย่างแน่นอน!
Zurvan:นั่น Sorush กับยัสนาปติของนางนี่... โฮ่ แม้แต่ Paimon ก็อยู่ด้วยรึ
Paimon:นี่ ทำไม Paimon ถึงเป็น "แม้แต่" กับ "ก็" ล่ะ!
Zurvan:เราอย่าคุยเรื่องนี้กันเลย ดูท่าพวกเจ้าคงค้นพบเรื่องน่าสนใจเข้าล่ะสิ?
Paimon:ก็ไม่นับว่าเป็นเรื่องน่าสนใจหรอก...
บอก Zurvan เกี่ยวกับเรื่องต้น Fravashi...
Zurvan:อืม... จะเริ่มเล่าจากตรงไหนก่อนดีนะ?
Zurvan:สิ่งที่พวกเจ้าพบก็คือ "ต้น Fravashi" เป็นสิ่งที่ภูตดอกไม้แปลงขึ้นไม่ผิดแน่ แต่สิ่งที่อยู่ในนั้นจะบอกว่าเป็นดวงวิญญาณที่หลงเหลืออยู่ก็ไม่เชิง เรียกว่าเป็นเศษเสี้ยวของความทรงจำจะดีกว่า
Zurvan:คล้ายคลึงกับ "ขนนกแสงวิสุทธิ์" ที่พวกเจ้าได้มา ในนั้นมีความทรงจำที่ไม่อาจหวนคืนสู่พื้นดินได้อยู่
Traveler:ไม่อาจหวนคืนสู่พื้นดิน...
Zurvan:พวกข้าภูตดอกไม้ถือกำเนิดจากหยาดอมฤตของทุ่งดอกไม้ สุดท้ายก็จะหวนคืนสู่ทุ่งดอกไม้อยู่ดี
Zurvan:เช่นเดียวกับทวยเทพผู้พิทักษ์สถานที่นี้ พวกข้าคือเผ่าพันธุ์ที่ถูกกงล้อแห่งกระแสเวลาที่ไหลผ่านโลกปฏิเสธเช่นกัน
Zurvan:แน่นอนว่านี่เป็นความปรารถนาจากใจจริงของพวกข้าเช่นกัน ภารกิจของพวกข้าคือการไม่ให้สิ่งดำมืดไหลลงสู่ผืนดินพร้อมกับพวกข้า
Zurvan:ใน "สระหยาดอมฤต" พวกข้าจะใช้หยาดอมฤตล้างมลทินที่แปดเปื้อน
Zurvan:ขอแค่พวกเจ้านำเอา "ขนนกแสงวิสุทธิ์" ไปถวายใน "สระหยาดอมฤต" ละก็ ภูตดอกไม้ที่กระจัดกระจายไปก็สามารถกลับสู่อ้อมกอดของทุ่งดอกไม้ได้
Paimon:โอ้ว้าว เหมือนพวกเราจะทำเรื่องที่ดีสุด ๆ ลงไปเลยแฮะ
Sorush:ฮึ เจ้าปุยขาวทำเป็นดี๊ด๊าอะไรกันเล่า ทั้งหมดล้วนแต่พึ่งพาพลังของข้าทั้งนั้นไม่ใช่รึไง
Paimon:อื้ม ๆ Sorush สุดยอด ยอดเยี่ยม สุดเทพ ตัวมัมที่สุด!
Sorush:แบบว่าประมาณนั้นแหละ... ไม่สิ ข้าไม่ได้อยากได้คำชมจากเจ้าปุยขาวสักหน่อย ข้าน่ะมีแค่ยัสนาปติก็พอเพียงพอแล้ว
Zurvan:พูดถึงยัสนาปติ เพราะว่าเจ้ายอมรับฉายานามนี้ ดังนั้นเจ้าคือผู้ที่เหมาะสมที่สุดในการทำพิธีนี้ให้สำเร็จ
Zurvan:ในสมัยโบราณ นักรบชาวมนุษย์ที่ออกเดินทางด้วยกันกับภูตดอกไม้ จะเป็นคนทำพิธีชำระล้างภูตดอกไม้ที่กระจัดกระจายอยู่ในทะเลทรายให้บริสุทธิ์ เพื่อนำพวกนางกลับไปยังทุ่งดอกไม้
Zurvan:ทั้งนี้มนุษย์ที่มีสายสัมพันธ์อันแสนพิเศษกับภูตดอกไม้จะถูกเรียกว่า "ยัสนาปติ"
Paimon:นี่ไม่เห็นเหมือนที่ Sorush เล่าเลยสักกะนิด!
Zurvan:อุ๊ยแหม ช่างโชคดี ในฐานะ "ยัสนาปติ" พวกเจ้าต้องแบกรับความรับผิดชอบในการช่วยภูตดอกไม้ที่หายไป
Zurvan:หากเจ้าได้พบกับต้น Fravashi เช่นนั้นอีกครั้ง โปรดนำ "ขนนกแสงวิสุทธิ์" จากต้นกลับมายังทุ่งดอกไม้ด้วยเถอะ
Paimon:ถึงเธอจะไม่พูด พวกเราก็จะช่วยภูตดอกไม้พวกนั้นอย่างแน่นอน!
Zurvan:นั่น Sorush กับยัสนาปติของนางนี่... โฮ่ แม้แต่ Paimon ก็อยู่ด้วยรึ
Paimon:นี่ ทำไม Paimon ถึงเป็น "แม้แต่" กับ "ก็" ล่ะ!
Zurvan:เราอย่าคุยเรื่องนี้กันเลย ดูท่าพวกเจ้าคงค้นพบเรื่องน่าสนใจเข้าล่ะสิ?
Paimon:ก็ไม่นับว่าเป็นเรื่องน่าสนใจหรอก...
บอก Zurvan เกี่ยวกับเรื่องต้น Fravashi...
Zurvan:อืม... จะเริ่มเล่าจากตรงไหนก่อนดีนะ?
Zurvan:สิ่งที่พวกเจ้าพบก็คือ "ต้น Fravashi" เป็นสิ่งที่ภูตดอกไม้แปลงขึ้นไม่ผิดแน่ แต่สิ่งที่อยู่ในนั้นจะบอกว่าเป็นดวงวิญญาณที่หลงเหลืออยู่ก็ไม่เชิง เรียกว่าเป็นเศษเสี้ยวของความทรงจำจะดีกว่า
Zurvan:คล้ายคลึงกับ "ขนนกแสงวิสุทธิ์" ที่พวกเจ้าได้มา ในนั้นมีความทรงจำที่ไม่อาจหวนคืนสู่พื้นดินได้อยู่
Zurvan:พวกข้าภูตดอกไม้ถือกำเนิดจากหยาดอมฤตของทุ่งดอกไม้ สุดท้ายก็จะหวนคืนสู่ทุ่งดอกไม้อยู่ดี
Zurvan:เช่นเดียวกับทวยเทพผู้พิทักษ์สถานที่นี้ พวกข้าคือเผ่าพันธุ์ที่ถูกกงล้อแห่งกระแสเวลาที่ไหลผ่านโลกปฏิเสธเช่นกัน
Zurvan:แน่นอนว่านี่เป็นความปรารถนาจากใจจริงของพวกข้าเช่นกัน ภารกิจของพวกข้าคือการไม่ให้สิ่งดำมืดไหลลงสู่ผืนดินพร้อมกับพวกข้า
Zurvan:ใน "สระหยาดอมฤต" พวกข้าจะใช้หยาดอมฤตล้างมลทินที่แปดเปื้อน
Zurvan:ขอแค่พวกเจ้านำเอา "ขนนกแสงวิสุทธิ์" ไปถวายใน "สระหยาดอมฤต" ละก็ ภูตดอกไม้ที่กระจัดกระจายไปก็สามารถกลับสู่อ้อมกอดของทุ่งดอกไม้ได้
Paimon:โอ้ว้าว เหมือนพวกเราจะทำเรื่องที่ดีสุด ๆ ลงไปเลยแฮะ
Sorush:ฮึ เจ้าปุยขาวทำเป็นดี๊ด๊าอะไรกันเล่า ทั้งหมดล้วนแต่พึ่งพาพลังของข้าทั้งนั้นไม่ใช่รึไง
Paimon:อื้ม ๆ Sorush สุดยอด ยอดเยี่ยม สุดเทพ ตัวมัมที่สุด!
Sorush:แบบว่าประมาณนั้นแหละ... ไม่สิ ข้าไม่ได้อยากได้คำชมจากเจ้าปุยขาวสักหน่อย ข้าน่ะมีแค่ยัสนาปติก็พอเพียงพอแล้ว
Zurvan:พูดถึงยัสนาปติ เพราะว่าเจ้ายอมรับฉายานามนี้ ดังนั้นเจ้าคือผู้ที่เหมาะสมที่สุดในการทำพิธีนี้ให้สำเร็จ
Zurvan:ในสมัยโบราณ นักรบชาวมนุษย์ที่ออกเดินทางด้วยกันกับภูตดอกไม้ จะเป็นคนทำพิธีชำระล้างภูตดอกไม้ที่กระจัดกระจายอยู่ในทะเลทรายให้บริสุทธิ์ เพื่อนำพวกนางกลับไปยังทุ่งดอกไม้
Zurvan:ทั้งนี้มนุษย์ที่มีสายสัมพันธ์อันแสนพิเศษกับภูตดอกไม้จะถูกเรียกว่า "ยัสนาปติ"
Paimon:นี่ไม่เห็นเหมือนที่ Sorush เล่าเลยสักกะนิด!
Zurvan:อุ๊ยแหม ช่างโชคดี ในฐานะ "ยัสนาปติ" พวกเจ้าต้องแบกรับความรับผิดชอบในการช่วยภูตดอกไม้ที่หายไป
Zurvan:หากเจ้าได้พบกับต้น Fravashi เช่นนั้นอีกครั้ง โปรดนำ "ขนนกแสงวิสุทธิ์" จากต้นกลับมายังทุ่งดอกไม้ด้วยเถอะ
Paimon:ถึงเธอจะไม่พูด พวกเราก็จะช่วยภูตดอกไม้พวกนั้นอย่างแน่นอน!
Zurvan:นั่น Sorush กับยัสนาปติของนางนี่... โฮ่ แม้แต่ Paimon ก็อยู่ด้วยรึ
Paimon:นี่ ทำไม Paimon ถึงเป็น "แม้แต่" กับ "ก็" ล่ะ!
Zurvan:เราอย่าคุยเรื่องนี้กันเลย ดูท่าพวกเจ้าคงค้นพบเรื่องน่าสนใจเข้าล่ะสิ?
Paimon:ก็ไม่นับว่าเป็นเรื่องน่าสนใจหรอก...
บอก Zurvan เกี่ยวกับเรื่องต้น Fravashi...
Zurvan:อืม... จะเริ่มเล่าจากตรงไหนก่อนดีนะ?
Zurvan:สิ่งที่พวกเจ้าพบก็คือ "ต้น Fravashi" เป็นสิ่งที่ภูตดอกไม้แปลงขึ้นไม่ผิดแน่ แต่สิ่งที่อยู่ในนั้นจะบอกว่าเป็นดวงวิญญาณที่หลงเหลืออยู่ก็ไม่เชิง เรียกว่าเป็นเศษเสี้ยวของความทรงจำจะดีกว่า
Zurvan:คล้ายคลึงกับ "ขนนกแสงวิสุทธิ์" ที่พวกเจ้าได้มา ในนั้นมีความทรงจำที่ไม่อาจหวนคืนสู่พื้นดินได้อยู่
Zurvan:พวกข้าภูตดอกไม้ถือกำเนิดจากหยาดอมฤตของทุ่งดอกไม้ สุดท้ายก็จะหวนคืนสู่ทุ่งดอกไม้อยู่ดี
Zurvan:เช่นเดียวกับทวยเทพผู้พิทักษ์สถานที่นี้ พวกข้าคือเผ่าพันธุ์ที่ถูกกงล้อแห่งกระแสเวลาที่ไหลผ่านโลกปฏิเสธเช่นกัน
Zurvan:แน่นอนว่านี่เป็นความปรารถนาจากใจจริงของพวกข้าเช่นกัน ภารกิจของพวกข้าคือการไม่ให้สิ่งดำมืดไหลลงสู่ผืนดินพร้อมกับพวกข้า
Zurvan:ใน "สระหยาดอมฤต" พวกข้าจะใช้หยาดอมฤตล้างมลทินที่แปดเปื้อน
Zurvan:ขอแค่พวกเจ้านำเอา "ขนนกแสงวิสุทธิ์" ไปถวายใน "สระหยาดอมฤต" ละก็ ภูตดอกไม้ที่กระจัดกระจายไปก็สามารถกลับสู่อ้อมกอดของทุ่งดอกไม้ได้
Paimon:โอ้ว้าว เหมือนพวกเราจะทำเรื่องที่ดีสุด ๆ ลงไปเลยแฮะ
Sorush:ฮึ เจ้าปุยขาวทำเป็นดี๊ด๊าอะไรกันเล่า ทั้งหมดล้วนแต่พึ่งพาพลังของข้าทั้งนั้นไม่ใช่รึไง
Paimon:อื้ม ๆ Sorush สุดยอด ยอดเยี่ยม สุดเทพ ตัวมัมที่สุด!
Sorush:แบบว่าประมาณนั้นแหละ... ไม่สิ ข้าไม่ได้อยากได้คำชมจากเจ้าปุยขาวสักหน่อย ข้าน่ะมีแค่ยัสนาปติก็พอเพียงพอแล้ว
Zurvan:พูดถึงยัสนาปติ เพราะว่าเจ้ายอมรับฉายานามนี้ ดังนั้นเจ้าคือผู้ที่เหมาะสมที่สุดในการทำพิธีนี้ให้สำเร็จ
Zurvan:ในสมัยโบราณ นักรบชาวมนุษย์ที่ออกเดินทางด้วยกันกับภูตดอกไม้ จะเป็นคนทำพิธีชำระล้างภูตดอกไม้ที่กระจัดกระจายอยู่ในทะเลทรายให้บริสุทธิ์ เพื่อนำพวกนางกลับไปยังทุ่งดอกไม้
Zurvan:ทั้งนี้มนุษย์ที่มีสายสัมพันธ์อันแสนพิเศษกับภูตดอกไม้จะถูกเรียกว่า "ยัสนาปติ"
Paimon:นี่ไม่เห็นเหมือนที่ Sorush เล่าเลยสักกะนิด!
Zurvan:อุ๊ยแหม ช่างโชคดี ในฐานะ "ยัสนาปติ" พวกเจ้าต้องแบกรับความรับผิดชอบในการช่วยภูตดอกไม้ที่หายไป
Zurvan:หากเจ้าได้พบกับต้น Fravashi เช่นนั้นอีกครั้ง โปรดนำ "ขนนกแสงวิสุทธิ์" จากต้นกลับมายังทุ่งดอกไม้ด้วยเถอะ
Paimon:ถึงเธอจะไม่พูด พวกเราก็จะช่วยภูตดอกไม้พวกนั้นอย่างแน่นอน!
ตามหา "ต้น Fravashi"
Open step page →คุยกับ Zurvan
Open step page →Zurvan:อืม ดูเหมือนภูตดอกไม้ที่กระจัดกระจายอยู่บนผืนแผ่นดินกว้างใหญ่นี้ จะหวนกลับมายังทุ่งดอกไม้แล้ว
Zurvan:ขอขอบคุณความพยายามอย่างหนักของพวกเจ้ามากจริง ๆ สมแล้วที่เป็นยัสนาปติที่ Sorush เลือก
Sorush:ข้าจะถือว่าผู้อาวุโสชมเชยข้าก็แล้วกัน
Paimon:เฮะเฮะ ทุ่งดอกไม้ดูมีชีวิตชีวาขึ้นเยอะเลย
Paimon:เหลือแค่ซ่อมหลุมขนาดใหญ่นั่น ที่นี่ก็จะฟื้นฟูกลับมาอีกครั้งนึงเนอะ!
Paimon:จะว่าไปแล้วก็น่าแปลก ทั้ง ๆ ที่ภูตดอกไม้ถือกำเนิดจากน้ำ แต่ทำไมถึงไม่เรียกว่า "ภูตน้ำ" ล่ะ?
Sorush:เจ้าปุยขาวยังจะตั้งชื่อซี้ซั้วให้พวกข้าอีก!
Zurvan:ฮึฮึ พอพูดถึง "ภูตน้ำ" แล้ว กลับทำให้ข้าหวนนึกถึงเหตุการณ์ในอดีต...
Zurvan:เมื่อนานมาแล้ว นานมาก ๆ ภูตแห่งน้ำบริสุทธิ์จำนวนมากจากต่างแดนได้ผ่านอุปสรรคมากมาย จนได้มาถึงที่แห่งนี้
Zurvan:ทุ่งดอกไม้ในตอนนั้นนอกจากทรายสีเหลืองแล้ว ยังต้องเผชิญกับมอนสเตอร์มากมายที่ออกอาละวาดอยู่ด้วย สำหรับญาติพี่น้องแห่งสายน้ำแล้ว การเดินทางครั้งนี้ต้องลำบากไม่น้อยแน่
Zurvan:ถึงพวกนางจะมาเพื่อตามหาเทพเจ้าที่ล่วงลับไปแล้ว แต่สุดท้ายพวกนางก็ไม่พบสิ่งที่ต้องการที่นี่
Zurvan:หลังจากที่เห็นรูปร่างของต้นมาตาสรรพสิ่งแล้ว พวกนางก็แยกย้ายกันออกไปอย่างรวดเร็ว
Zurvan:ต่อมาตำนานของภูตแห่งน้ำบริสุทธิ์ได้แพร่กระจายออกไป และมีผู้คนจำนวนมากจากต่างแดนเดินทางมาตามเส้นทางที่พวกนางเคยเดินผ่าน เพื่อที่จะค้นหาความลับของพวกนาง
Zurvan:ถึงเริ่มแรกจะเป็นเพียงแค่ข่าวลือก็ตาม แต่เมื่อวันเวลาผ่านไปเส้นทางนี้ก็กลายเป็นเส้นทางที่เต็มไปด้วยความหมายของการละทิ้งตนเองเพื่อแสวงหาความบริสุทธิ์
Zurvan:แม้ว่าหลังจากนั้นทุ่งดอกไม้จะไม่เปิดเผยต่อโลกภายนอกอีกต่อไป แต่เส้นทางแสวงบุญของพวกเขาก็กินเวลานานพอสมควร
Zurvan:บางทีสำหรับพวกเขาแล้ว เส้นทางระหว่างการเดินทางอาจมีความหมายมากกว่าการไปถึงจุดหมายปลายทางก็เป็นได้
Zurvan:แต่ก็มีที่คิดว่าขั้นตอนการพยายามเพื่อภารกิจนั้น สำคัญกว่าการเสียสละครั้งเดียวแล้วจบ
Sorush:ทำไมตอนท้ายถึงวกมาที่ข้าได้เล่า!
Zurvan:อืม ดูเหมือนภูตดอกไม้ที่กระจัดกระจายอยู่บนผืนแผ่นดินกว้างใหญ่นี้ จะหวนกลับมายังทุ่งดอกไม้แล้ว
Zurvan:ขอขอบคุณความพยายามอย่างหนักของพวกเจ้ามากจริง ๆ สมแล้วที่เป็นยัสนาปติที่ Sorush เลือก
Sorush:ข้าจะถือว่าผู้อาวุโสชมเชยข้าก็แล้วกัน
Paimon:เฮะเฮะ ทุ่งดอกไม้ดูมีชีวิตชีวาขึ้นเยอะเลย
Paimon:จัดการกับหลุมขนาดใหญ่บนท้องฟ้าเรียบร้อยแล้ว ดูเหมือนว่าทุกอย่างจะฟื้นฟูกลับมาอีกครั้งนะ!
Paimon:จะว่าไปแล้วก็น่าแปลก ทั้ง ๆ ที่ภูตดอกไม้ถือกำเนิดจากน้ำ แต่ทำไมถึงไม่เรียกว่า "ภูตน้ำ" ล่ะ?
Sorush:เจ้าปุยขาวยังจะตั้งชื่อซี้ซั้วให้พวกข้าอีก!
Zurvan:ฮึฮึ พอพูดถึง "ภูตน้ำ" แล้ว กลับทำให้ข้าหวนนึกถึงเหตุการณ์ในอดีต...
Zurvan:เมื่อนานมาแล้ว นานมาก ๆ ภูตแห่งน้ำบริสุทธิ์จำนวนมากจากต่างแดนได้ผ่านอุปสรรคมากมาย จนได้มาถึงที่แห่งนี้
Zurvan:ทุ่งดอกไม้ในตอนนั้นนอกจากทรายสีเหลืองแล้ว ยังต้องเผชิญกับมอนสเตอร์มากมายที่ออกอาละวาดอยู่ด้วย สำหรับญาติพี่น้องแห่งสายน้ำแล้ว การเดินทางครั้งนี้ต้องลำบากไม่น้อยแน่
Zurvan:ถึงพวกนางจะมาเพื่อตามหาเทพเจ้าที่ล่วงลับไปแล้ว แต่สุดท้ายพวกนางก็ไม่พบสิ่งที่ต้องการที่นี่
Zurvan:หลังจากที่เห็นรูปร่างของต้นมาตาสรรพสิ่งแล้ว พวกนางก็แยกย้ายกันออกไปอย่างรวดเร็ว
Zurvan:ต่อมาตำนานของภูตแห่งน้ำบริสุทธิ์ได้แพร่กระจายออกไป และมีผู้คนจำนวนมากจากต่างแดนเดินทางมาตามเส้นทางที่พวกนางเคยเดินผ่าน เพื่อที่จะค้นหาความลับของพวกนาง
Zurvan:ถึงเริ่มแรกจะเป็นเพียงแค่ข่าวลือก็ตาม แต่เมื่อวันเวลาผ่านไปเส้นทางนี้ก็กลายเป็นเส้นทางที่เต็มไปด้วยความหมายของการละทิ้งตนเองเพื่อแสวงหาความบริสุทธิ์
Zurvan:แม้ว่าหลังจากนั้นทุ่งดอกไม้จะไม่เปิดเผยต่อโลกภายนอกอีกต่อไป แต่เส้นทางแสวงบุญของพวกเขาก็กินเวลานานพอสมควร
Zurvan:บางทีสำหรับพวกเขาแล้ว เส้นทางระหว่างการเดินทางอาจมีความหมายมากกว่าการไปถึงจุดหมายปลายทางก็เป็นได้
Zurvan:แต่ก็มีที่คิดว่าขั้นตอนการพยายามเพื่อภารกิจนั้น สำคัญกว่าการเสียสละครั้งเดียวแล้วจบ
Sorush:ทำไมตอนท้ายถึงวกมาที่ข้าได้เล่า!
Localized evidence
Text fields
No text in the selected or fallback locales.
เปลวเพลิงอันมืดมน
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json- JSON Pointer
/788967673
Published Sprites
Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
Properties
Source evidence
- Path
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json- JSON Pointer
/174
- id
10126
- cityId
4
- questType
WQ
- chapterIcon
UI_ChapterIcon_Common
- chapterCategory
other
