Ghost
Chapter icon · UI_ChapterIcon_Common

Story Chapters

เปลวเพลิงอันมืดมน

Story evidence

Chapter quests

11

เปลวเพลิงอันมืดมน

Open quest →
Quest flow
1

(test)(隐藏)获得斯露莎小道具后才能接取任务$HIDDEN

Open step page →
2

(test)(隐藏)判断是否获取过羽毛,设置reminder group变量$HIDDEN

Open step page →
3

ความลับของ "ต้น Fravashi"

Open step page →
4

ความลับของ "ต้น Fravashi"

Open step page →
Conversation 1 · 32 linesOpen full page →

Zurvan:นั่น Sorush กับยัสนาปติของนางนี่... โฮ่ แม้แต่ Paimon ก็อยู่ด้วยรึ

Paimon:นี่ ทำไม Paimon ถึงเป็น "แม้แต่" กับ "ก็" ล่ะ!

Zurvan:เราอย่าคุยเรื่องนี้กันเลย ดูท่าพวกเจ้าคงค้นพบเรื่องน่าสนใจเข้าล่ะสิ?

Paimon:ก็ไม่นับว่าเป็นเรื่องน่าสนใจหรอก...

บอก Zurvan เกี่ยวกับเรื่องต้น Fravashi...

Zurvan:อืม... จะเริ่มเล่าจากตรงไหนก่อนดีนะ?

Zurvan:สิ่งที่พวกเจ้าพบก็คือ "ต้น Fravashi" เป็นสิ่งที่ภูตดอกไม้แปลงขึ้นไม่ผิดแน่ แต่สิ่งที่อยู่ในนั้นจะบอกว่าเป็นดวงวิญญาณที่หลงเหลืออยู่ก็ไม่เชิง เรียกว่าเป็นเศษเสี้ยวของความทรงจำจะดีกว่า

Zurvan:คล้ายคลึงกับ "ขนนกแสงวิสุทธิ์" ที่พวกเจ้าได้มา ในนั้นมีความทรงจำที่ไม่อาจหวนคืนสู่พื้นดินได้อยู่

Zurvan:พวกข้าภูตดอกไม้ถือกำเนิดจากหยาดอมฤตของทุ่งดอกไม้ สุดท้ายก็จะหวนคืนสู่ทุ่งดอกไม้อยู่ดี

Zurvan:เช่นเดียวกับทวยเทพผู้พิทักษ์สถานที่นี้ พวกข้าคือเผ่าพันธุ์ที่ถูกกงล้อแห่งกระแสเวลาที่ไหลผ่านโลกปฏิเสธเช่นกัน

Zurvan:แน่นอนว่านี่เป็นความปรารถนาจากใจจริงของพวกข้าเช่นกัน ภารกิจของพวกข้าคือการไม่ให้สิ่งดำมืดไหลลงสู่ผืนดินพร้อมกับพวกข้า

Zurvan:เพียงแค่ทำให้ "ต้น Fravashi" สร้าง "ขนนกแสงวิสุทธิ์" ขึ้นมา ภูตดอกไม้ที่กระจัดกระจายเหล่านั้นก็สามารถกลับสู่อ้อมกอดของทุ่งดอกไม้ได้

Zurvan:การถวาย "ขนนกแสงวิสุทธิ์" ใน "สระหยาดอมฤต" ก็สามารถชะล้างมลทินเหล่านั้นได้เช่นกัน

Paimon:โอ้ว้าว เหมือนพวกเราจะทำเรื่องที่ดีสุด ๆ ลงไปเลยแฮะ

Sorush:ฮึ เจ้าปุยขาวทำเป็นดี๊ด๊าอะไรกันเล่า ทั้งหมดล้วนแต่พึ่งพาพลังของข้าทั้งนั้นไม่ใช่รึไง

Paimon:อื้ม ๆ Sorush สุดยอด ยอดเยี่ยม สุดเทพ ตัวมัมที่สุด!

Sorush:แบบว่าประมาณนั้นแหละ... ไม่สิ ข้าไม่ได้อยากได้คำชมจากเจ้าปุยขาวสักหน่อย ข้าน่ะมีแค่ยัสนาปติก็พอเพียงพอแล้ว

Zurvan:พูดถึงยัสนาปติ เพราะว่าเจ้ายอมรับฉายานามนี้ ดังนั้นเจ้าคือผู้ที่เหมาะสมที่สุดในการทำพิธีนี้ให้สำเร็จ

Zurvan:ในสมัยโบราณ นักรบชาวมนุษย์ที่ออกเดินทางด้วยกันกับภูตดอกไม้ จะเป็นคนทำพิธีชำระล้างภูตดอกไม้ที่กระจัดกระจายอยู่ในทะเลทรายให้บริสุทธิ์ เพื่อนำพวกนางกลับไปยังทุ่งดอกไม้

Zurvan:ทั้งนี้มนุษย์ที่มีสายสัมพันธ์อันแสนพิเศษกับภูตดอกไม้จะถูกเรียกว่า "ยัสนาปติ"

Paimon:นี่ไม่เห็นเหมือนที่ Sorush เล่าเลยสักกะนิด!

Zurvan:อุ๊ยแหม ช่างโชคดี ในฐานะ "ยัสนาปติ" พวกเจ้าต้องแบกรับความรับผิดชอบในการช่วยภูตดอกไม้ที่หายไป

Zurvan:หากเจ้าได้พบกับต้น Fravashi เช่นนั้นอีกครั้ง โปรดนำ "ขนนกแสงวิสุทธิ์" จากต้นกลับมายังทุ่งดอกไม้ด้วยเถอะ

Paimon:ถึงเธอจะไม่พูด พวกเราก็จะช่วยภูตดอกไม้พวกนั้นอย่างแน่นอน!

Conversation 2 · 25 linesOpen full page →

Zurvan:นั่น Sorush กับยัสนาปติของนางนี่... โฮ่ แม้แต่ Paimon ก็อยู่ด้วยรึ

Paimon:นี่ ทำไม Paimon ถึงเป็น "แม้แต่" กับ "ก็" ล่ะ!

Zurvan:เราอย่าคุยเรื่องนี้กันเลย ดูท่าพวกเจ้าคงค้นพบเรื่องน่าสนใจเข้าล่ะสิ?

Paimon:ก็ไม่นับว่าเป็นเรื่องน่าสนใจหรอก...

บอก Zurvan เกี่ยวกับเรื่องต้น Fravashi...

Zurvan:อืม... จะเริ่มเล่าจากตรงไหนก่อนดีนะ?

Zurvan:สิ่งที่พวกเจ้าพบก็คือ "ต้น Fravashi" เป็นสิ่งที่ภูตดอกไม้แปลงขึ้นไม่ผิดแน่ แต่สิ่งที่อยู่ในนั้นจะบอกว่าเป็นดวงวิญญาณที่หลงเหลืออยู่ก็ไม่เชิง เรียกว่าเป็นเศษเสี้ยวของความทรงจำจะดีกว่า

Zurvan:คล้ายคลึงกับ "ขนนกแสงวิสุทธิ์" ที่พวกเจ้าได้มา ในนั้นมีความทรงจำที่ไม่อาจหวนคืนสู่พื้นดินได้อยู่

Traveler:ไม่อาจหวนคืนสู่พื้นดิน...

Zurvan:พวกข้าภูตดอกไม้ถือกำเนิดจากหยาดอมฤตของทุ่งดอกไม้ สุดท้ายก็จะหวนคืนสู่ทุ่งดอกไม้อยู่ดี

Zurvan:เช่นเดียวกับทวยเทพผู้พิทักษ์สถานที่นี้ พวกข้าคือเผ่าพันธุ์ที่ถูกกงล้อแห่งกระแสเวลาที่ไหลผ่านโลกปฏิเสธเช่นกัน

Zurvan:แน่นอนว่านี่เป็นความปรารถนาจากใจจริงของพวกข้าเช่นกัน ภารกิจของพวกข้าคือการไม่ให้สิ่งดำมืดไหลลงสู่ผืนดินพร้อมกับพวกข้า

Zurvan:ใน "สระหยาดอมฤต" พวกข้าจะใช้หยาดอมฤตล้างมลทินที่แปดเปื้อน

Zurvan:ขอแค่พวกเจ้านำเอา "ขนนกแสงวิสุทธิ์" ไปถวายใน "สระหยาดอมฤต" ละก็ ภูตดอกไม้ที่กระจัดกระจายไปก็สามารถกลับสู่อ้อมกอดของทุ่งดอกไม้ได้

Paimon:โอ้ว้าว เหมือนพวกเราจะทำเรื่องที่ดีสุด ๆ ลงไปเลยแฮะ

Sorush:ฮึ เจ้าปุยขาวทำเป็นดี๊ด๊าอะไรกันเล่า ทั้งหมดล้วนแต่พึ่งพาพลังของข้าทั้งนั้นไม่ใช่รึไง

Paimon:อื้ม ๆ Sorush สุดยอด ยอดเยี่ยม สุดเทพ ตัวมัมที่สุด!

Sorush:แบบว่าประมาณนั้นแหละ... ไม่สิ ข้าไม่ได้อยากได้คำชมจากเจ้าปุยขาวสักหน่อย ข้าน่ะมีแค่ยัสนาปติก็พอเพียงพอแล้ว

Zurvan:พูดถึงยัสนาปติ เพราะว่าเจ้ายอมรับฉายานามนี้ ดังนั้นเจ้าคือผู้ที่เหมาะสมที่สุดในการทำพิธีนี้ให้สำเร็จ

Zurvan:ในสมัยโบราณ นักรบชาวมนุษย์ที่ออกเดินทางด้วยกันกับภูตดอกไม้ จะเป็นคนทำพิธีชำระล้างภูตดอกไม้ที่กระจัดกระจายอยู่ในทะเลทรายให้บริสุทธิ์ เพื่อนำพวกนางกลับไปยังทุ่งดอกไม้

Zurvan:ทั้งนี้มนุษย์ที่มีสายสัมพันธ์อันแสนพิเศษกับภูตดอกไม้จะถูกเรียกว่า "ยัสนาปติ"

Paimon:นี่ไม่เห็นเหมือนที่ Sorush เล่าเลยสักกะนิด!

Zurvan:อุ๊ยแหม ช่างโชคดี ในฐานะ "ยัสนาปติ" พวกเจ้าต้องแบกรับความรับผิดชอบในการช่วยภูตดอกไม้ที่หายไป

Zurvan:หากเจ้าได้พบกับต้น Fravashi เช่นนั้นอีกครั้ง โปรดนำ "ขนนกแสงวิสุทธิ์" จากต้นกลับมายังทุ่งดอกไม้ด้วยเถอะ

Paimon:ถึงเธอจะไม่พูด พวกเราก็จะช่วยภูตดอกไม้พวกนั้นอย่างแน่นอน!

Conversation 3 · 28 linesOpen full page →

Zurvan:นั่น Sorush กับยัสนาปติของนางนี่... โฮ่ แม้แต่ Paimon ก็อยู่ด้วยรึ

Paimon:นี่ ทำไม Paimon ถึงเป็น "แม้แต่" กับ "ก็" ล่ะ!

Zurvan:เราอย่าคุยเรื่องนี้กันเลย ดูท่าพวกเจ้าคงค้นพบเรื่องน่าสนใจเข้าล่ะสิ?

Paimon:ก็ไม่นับว่าเป็นเรื่องน่าสนใจหรอก...

บอก Zurvan เกี่ยวกับเรื่องต้น Fravashi...

Zurvan:อืม... จะเริ่มเล่าจากตรงไหนก่อนดีนะ?

Zurvan:สิ่งที่พวกเจ้าพบก็คือ "ต้น Fravashi" เป็นสิ่งที่ภูตดอกไม้แปลงขึ้นไม่ผิดแน่ แต่สิ่งที่อยู่ในนั้นจะบอกว่าเป็นดวงวิญญาณที่หลงเหลืออยู่ก็ไม่เชิง เรียกว่าเป็นเศษเสี้ยวของความทรงจำจะดีกว่า

Zurvan:คล้ายคลึงกับ "ขนนกแสงวิสุทธิ์" ที่พวกเจ้าได้มา ในนั้นมีความทรงจำที่ไม่อาจหวนคืนสู่พื้นดินได้อยู่

Zurvan:พวกข้าภูตดอกไม้ถือกำเนิดจากหยาดอมฤตของทุ่งดอกไม้ สุดท้ายก็จะหวนคืนสู่ทุ่งดอกไม้อยู่ดี

Zurvan:เช่นเดียวกับทวยเทพผู้พิทักษ์สถานที่นี้ พวกข้าคือเผ่าพันธุ์ที่ถูกกงล้อแห่งกระแสเวลาที่ไหลผ่านโลกปฏิเสธเช่นกัน

Zurvan:แน่นอนว่านี่เป็นความปรารถนาจากใจจริงของพวกข้าเช่นกัน ภารกิจของพวกข้าคือการไม่ให้สิ่งดำมืดไหลลงสู่ผืนดินพร้อมกับพวกข้า

Zurvan:ใน "สระหยาดอมฤต" พวกข้าจะใช้หยาดอมฤตล้างมลทินที่แปดเปื้อน

Zurvan:ขอแค่พวกเจ้านำเอา "ขนนกแสงวิสุทธิ์" ไปถวายใน "สระหยาดอมฤต" ละก็ ภูตดอกไม้ที่กระจัดกระจายไปก็สามารถกลับสู่อ้อมกอดของทุ่งดอกไม้ได้

Paimon:โอ้ว้าว เหมือนพวกเราจะทำเรื่องที่ดีสุด ๆ ลงไปเลยแฮะ

Sorush:ฮึ เจ้าปุยขาวทำเป็นดี๊ด๊าอะไรกันเล่า ทั้งหมดล้วนแต่พึ่งพาพลังของข้าทั้งนั้นไม่ใช่รึไง

Paimon:อื้ม ๆ Sorush สุดยอด ยอดเยี่ยม สุดเทพ ตัวมัมที่สุด!

Sorush:แบบว่าประมาณนั้นแหละ... ไม่สิ ข้าไม่ได้อยากได้คำชมจากเจ้าปุยขาวสักหน่อย ข้าน่ะมีแค่ยัสนาปติก็พอเพียงพอแล้ว

Zurvan:พูดถึงยัสนาปติ เพราะว่าเจ้ายอมรับฉายานามนี้ ดังนั้นเจ้าคือผู้ที่เหมาะสมที่สุดในการทำพิธีนี้ให้สำเร็จ

Zurvan:ในสมัยโบราณ นักรบชาวมนุษย์ที่ออกเดินทางด้วยกันกับภูตดอกไม้ จะเป็นคนทำพิธีชำระล้างภูตดอกไม้ที่กระจัดกระจายอยู่ในทะเลทรายให้บริสุทธิ์ เพื่อนำพวกนางกลับไปยังทุ่งดอกไม้

Zurvan:ทั้งนี้มนุษย์ที่มีสายสัมพันธ์อันแสนพิเศษกับภูตดอกไม้จะถูกเรียกว่า "ยัสนาปติ"

Paimon:นี่ไม่เห็นเหมือนที่ Sorush เล่าเลยสักกะนิด!

Zurvan:อุ๊ยแหม ช่างโชคดี ในฐานะ "ยัสนาปติ" พวกเจ้าต้องแบกรับความรับผิดชอบในการช่วยภูตดอกไม้ที่หายไป

Zurvan:หากเจ้าได้พบกับต้น Fravashi เช่นนั้นอีกครั้ง โปรดนำ "ขนนกแสงวิสุทธิ์" จากต้นกลับมายังทุ่งดอกไม้ด้วยเถอะ

Paimon:ถึงเธอจะไม่พูด พวกเราก็จะช่วยภูตดอกไม้พวกนั้นอย่างแน่นอน!

Conversation 4 · 29 linesOpen full page →

Zurvan:นั่น Sorush กับยัสนาปติของนางนี่... โฮ่ แม้แต่ Paimon ก็อยู่ด้วยรึ

Paimon:นี่ ทำไม Paimon ถึงเป็น "แม้แต่" กับ "ก็" ล่ะ!

Zurvan:เราอย่าคุยเรื่องนี้กันเลย ดูท่าพวกเจ้าคงค้นพบเรื่องน่าสนใจเข้าล่ะสิ?

Paimon:ก็ไม่นับว่าเป็นเรื่องน่าสนใจหรอก...

บอก Zurvan เกี่ยวกับเรื่องต้น Fravashi...

Zurvan:อืม... จะเริ่มเล่าจากตรงไหนก่อนดีนะ?

Zurvan:สิ่งที่พวกเจ้าพบก็คือ "ต้น Fravashi" เป็นสิ่งที่ภูตดอกไม้แปลงขึ้นไม่ผิดแน่ แต่สิ่งที่อยู่ในนั้นจะบอกว่าเป็นดวงวิญญาณที่หลงเหลืออยู่ก็ไม่เชิง เรียกว่าเป็นเศษเสี้ยวของความทรงจำจะดีกว่า

Zurvan:คล้ายคลึงกับ "ขนนกแสงวิสุทธิ์" ที่พวกเจ้าได้มา ในนั้นมีความทรงจำที่ไม่อาจหวนคืนสู่พื้นดินได้อยู่

Zurvan:พวกข้าภูตดอกไม้ถือกำเนิดจากหยาดอมฤตของทุ่งดอกไม้ สุดท้ายก็จะหวนคืนสู่ทุ่งดอกไม้อยู่ดี

Zurvan:เช่นเดียวกับทวยเทพผู้พิทักษ์สถานที่นี้ พวกข้าคือเผ่าพันธุ์ที่ถูกกงล้อแห่งกระแสเวลาที่ไหลผ่านโลกปฏิเสธเช่นกัน

Zurvan:แน่นอนว่านี่เป็นความปรารถนาจากใจจริงของพวกข้าเช่นกัน ภารกิจของพวกข้าคือการไม่ให้สิ่งดำมืดไหลลงสู่ผืนดินพร้อมกับพวกข้า

Zurvan:ใน "สระหยาดอมฤต" พวกข้าจะใช้หยาดอมฤตล้างมลทินที่แปดเปื้อน

Zurvan:ขอแค่พวกเจ้านำเอา "ขนนกแสงวิสุทธิ์" ไปถวายใน "สระหยาดอมฤต" ละก็ ภูตดอกไม้ที่กระจัดกระจายไปก็สามารถกลับสู่อ้อมกอดของทุ่งดอกไม้ได้

Paimon:โอ้ว้าว เหมือนพวกเราจะทำเรื่องที่ดีสุด ๆ ลงไปเลยแฮะ

Sorush:ฮึ เจ้าปุยขาวทำเป็นดี๊ด๊าอะไรกันเล่า ทั้งหมดล้วนแต่พึ่งพาพลังของข้าทั้งนั้นไม่ใช่รึไง

Paimon:อื้ม ๆ Sorush สุดยอด ยอดเยี่ยม สุดเทพ ตัวมัมที่สุด!

Sorush:แบบว่าประมาณนั้นแหละ... ไม่สิ ข้าไม่ได้อยากได้คำชมจากเจ้าปุยขาวสักหน่อย ข้าน่ะมีแค่ยัสนาปติก็พอเพียงพอแล้ว

Zurvan:พูดถึงยัสนาปติ เพราะว่าเจ้ายอมรับฉายานามนี้ ดังนั้นเจ้าคือผู้ที่เหมาะสมที่สุดในการทำพิธีนี้ให้สำเร็จ

Zurvan:ในสมัยโบราณ นักรบชาวมนุษย์ที่ออกเดินทางด้วยกันกับภูตดอกไม้ จะเป็นคนทำพิธีชำระล้างภูตดอกไม้ที่กระจัดกระจายอยู่ในทะเลทรายให้บริสุทธิ์ เพื่อนำพวกนางกลับไปยังทุ่งดอกไม้

Zurvan:ทั้งนี้มนุษย์ที่มีสายสัมพันธ์อันแสนพิเศษกับภูตดอกไม้จะถูกเรียกว่า "ยัสนาปติ"

Paimon:นี่ไม่เห็นเหมือนที่ Sorush เล่าเลยสักกะนิด!

Zurvan:อุ๊ยแหม ช่างโชคดี ในฐานะ "ยัสนาปติ" พวกเจ้าต้องแบกรับความรับผิดชอบในการช่วยภูตดอกไม้ที่หายไป

Zurvan:หากเจ้าได้พบกับต้น Fravashi เช่นนั้นอีกครั้ง โปรดนำ "ขนนกแสงวิสุทธิ์" จากต้นกลับมายังทุ่งดอกไม้ด้วยเถอะ

Paimon:ถึงเธอจะไม่พูด พวกเราก็จะช่วยภูตดอกไม้พวกนั้นอย่างแน่นอน!

5

ตามหา "ต้น Fravashi"

Open step page →
6

คุยกับ Zurvan

Open step page →
Conversation 1 · 20 linesOpen full page →

Zurvan:อืม ดูเหมือนภูตดอกไม้ที่กระจัดกระจายอยู่บนผืนแผ่นดินกว้างใหญ่นี้ จะหวนกลับมายังทุ่งดอกไม้แล้ว

Zurvan:ขอขอบคุณความพยายามอย่างหนักของพวกเจ้ามากจริง ๆ สมแล้วที่เป็นยัสนาปติที่ Sorush เลือก

Sorush:ข้าจะถือว่าผู้อาวุโสชมเชยข้าก็แล้วกัน

Paimon:เฮะเฮะ ทุ่งดอกไม้ดูมีชีวิตชีวาขึ้นเยอะเลย

Paimon:เหลือแค่ซ่อมหลุมขนาดใหญ่นั่น ที่นี่ก็จะฟื้นฟูกลับมาอีกครั้งนึงเนอะ!

Paimon:จะว่าไปแล้วก็น่าแปลก ทั้ง ๆ ที่ภูตดอกไม้ถือกำเนิดจากน้ำ แต่ทำไมถึงไม่เรียกว่า "ภูตน้ำ" ล่ะ?

Sorush:เจ้าปุยขาวยังจะตั้งชื่อซี้ซั้วให้พวกข้าอีก!

Zurvan:ฮึฮึ พอพูดถึง "ภูตน้ำ" แล้ว กลับทำให้ข้าหวนนึกถึงเหตุการณ์ในอดีต...

Zurvan:เมื่อนานมาแล้ว นานมาก ๆ ภูตแห่งน้ำบริสุทธิ์จำนวนมากจากต่างแดนได้ผ่านอุปสรรคมากมาย จนได้มาถึงที่แห่งนี้

Zurvan:ทุ่งดอกไม้ในตอนนั้นนอกจากทรายสีเหลืองแล้ว ยังต้องเผชิญกับมอนสเตอร์มากมายที่ออกอาละวาดอยู่ด้วย สำหรับญาติพี่น้องแห่งสายน้ำแล้ว การเดินทางครั้งนี้ต้องลำบากไม่น้อยแน่

Zurvan:ถึงพวกนางจะมาเพื่อตามหาเทพเจ้าที่ล่วงลับไปแล้ว แต่สุดท้ายพวกนางก็ไม่พบสิ่งที่ต้องการที่นี่

Zurvan:หลังจากที่เห็นรูปร่างของต้นมาตาสรรพสิ่งแล้ว พวกนางก็แยกย้ายกันออกไปอย่างรวดเร็ว

Zurvan:ต่อมาตำนานของภูตแห่งน้ำบริสุทธิ์ได้แพร่กระจายออกไป และมีผู้คนจำนวนมากจากต่างแดนเดินทางมาตามเส้นทางที่พวกนางเคยเดินผ่าน เพื่อที่จะค้นหาความลับของพวกนาง

Zurvan:ถึงเริ่มแรกจะเป็นเพียงแค่ข่าวลือก็ตาม แต่เมื่อวันเวลาผ่านไปเส้นทางนี้ก็กลายเป็นเส้นทางที่เต็มไปด้วยความหมายของการละทิ้งตนเองเพื่อแสวงหาความบริสุทธิ์

Zurvan:แม้ว่าหลังจากนั้นทุ่งดอกไม้จะไม่เปิดเผยต่อโลกภายนอกอีกต่อไป แต่เส้นทางแสวงบุญของพวกเขาก็กินเวลานานพอสมควร

Zurvan:บางทีสำหรับพวกเขาแล้ว เส้นทางระหว่างการเดินทางอาจมีความหมายมากกว่าการไปถึงจุดหมายปลายทางก็เป็นได้

Zurvan:แต่ก็มีที่คิดว่าขั้นตอนการพยายามเพื่อภารกิจนั้น สำคัญกว่าการเสียสละครั้งเดียวแล้วจบ

Sorush:ทำไมตอนท้ายถึงวกมาที่ข้าได้เล่า!

Conversation 2 · 20 linesOpen full page →

Zurvan:อืม ดูเหมือนภูตดอกไม้ที่กระจัดกระจายอยู่บนผืนแผ่นดินกว้างใหญ่นี้ จะหวนกลับมายังทุ่งดอกไม้แล้ว

Zurvan:ขอขอบคุณความพยายามอย่างหนักของพวกเจ้ามากจริง ๆ สมแล้วที่เป็นยัสนาปติที่ Sorush เลือก

Sorush:ข้าจะถือว่าผู้อาวุโสชมเชยข้าก็แล้วกัน

Paimon:เฮะเฮะ ทุ่งดอกไม้ดูมีชีวิตชีวาขึ้นเยอะเลย

Paimon:จัดการกับหลุมขนาดใหญ่บนท้องฟ้าเรียบร้อยแล้ว ดูเหมือนว่าทุกอย่างจะฟื้นฟูกลับมาอีกครั้งนะ!

Paimon:จะว่าไปแล้วก็น่าแปลก ทั้ง ๆ ที่ภูตดอกไม้ถือกำเนิดจากน้ำ แต่ทำไมถึงไม่เรียกว่า "ภูตน้ำ" ล่ะ?

Sorush:เจ้าปุยขาวยังจะตั้งชื่อซี้ซั้วให้พวกข้าอีก!

Zurvan:ฮึฮึ พอพูดถึง "ภูตน้ำ" แล้ว กลับทำให้ข้าหวนนึกถึงเหตุการณ์ในอดีต...

Zurvan:เมื่อนานมาแล้ว นานมาก ๆ ภูตแห่งน้ำบริสุทธิ์จำนวนมากจากต่างแดนได้ผ่านอุปสรรคมากมาย จนได้มาถึงที่แห่งนี้

Zurvan:ทุ่งดอกไม้ในตอนนั้นนอกจากทรายสีเหลืองแล้ว ยังต้องเผชิญกับมอนสเตอร์มากมายที่ออกอาละวาดอยู่ด้วย สำหรับญาติพี่น้องแห่งสายน้ำแล้ว การเดินทางครั้งนี้ต้องลำบากไม่น้อยแน่

Zurvan:ถึงพวกนางจะมาเพื่อตามหาเทพเจ้าที่ล่วงลับไปแล้ว แต่สุดท้ายพวกนางก็ไม่พบสิ่งที่ต้องการที่นี่

Zurvan:หลังจากที่เห็นรูปร่างของต้นมาตาสรรพสิ่งแล้ว พวกนางก็แยกย้ายกันออกไปอย่างรวดเร็ว

Zurvan:ต่อมาตำนานของภูตแห่งน้ำบริสุทธิ์ได้แพร่กระจายออกไป และมีผู้คนจำนวนมากจากต่างแดนเดินทางมาตามเส้นทางที่พวกนางเคยเดินผ่าน เพื่อที่จะค้นหาความลับของพวกนาง

Zurvan:ถึงเริ่มแรกจะเป็นเพียงแค่ข่าวลือก็ตาม แต่เมื่อวันเวลาผ่านไปเส้นทางนี้ก็กลายเป็นเส้นทางที่เต็มไปด้วยความหมายของการละทิ้งตนเองเพื่อแสวงหาความบริสุทธิ์

Zurvan:แม้ว่าหลังจากนั้นทุ่งดอกไม้จะไม่เปิดเผยต่อโลกภายนอกอีกต่อไป แต่เส้นทางแสวงบุญของพวกเขาก็กินเวลานานพอสมควร

Zurvan:บางทีสำหรับพวกเขาแล้ว เส้นทางระหว่างการเดินทางอาจมีความหมายมากกว่าการไปถึงจุดหมายปลายทางก็เป็นได้

Zurvan:แต่ก็มีที่คิดว่าขั้นตอนการพยายามเพื่อภารกิจนั้น สำคัญกว่าการเสียสละครั้งเดียวแล้วจบ

Sorush:ทำไมตอนท้ายถึงวกมาที่ข้าได้เล่า!

Localized evidence

Text fields

3 fields
Chapter numberTextMap 3831945698
No text in the selected or fallback locales.
No text in the selected or fallback locales.
No text in the selected or fallback locales.
No text in the selected or fallback locales.
เปลวเพลิงอันมืดมน
เปลวเพลิงอันมืดมน

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json
JSON Pointer
/788967673

Published Sprites

Sprites

1

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Chapter icon · UI_ChapterIcon_Common
Chapter iconchapterIcon202 × 198 · 14 KBUI_ChapterIcon_CommonResource name

Properties

5

chapter10126

Source evidence
Path
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json
JSON Pointer
/174
id
10126
cityId
4
questType
WQ
chapterIcon
UI_ChapterIcon_Common
chapterCategory
other