เปลวเพลิงอันมืดมน
นั่น Sorush กับยัสนาปติของนางนี่... โฮ่ แม้แต่ Paimon ก็อยู่ด้วยรึ
73307Open quest →Quest Steps
Story evidence
Zurvan:นั่น Sorush กับยัสนาปติของนางนี่... โฮ่ แม้แต่ Paimon ก็อยู่ด้วยรึ
Paimon:นี่ ทำไม Paimon ถึงเป็น "แม้แต่" กับ "ก็" ล่ะ!
Zurvan:เราอย่าคุยเรื่องนี้กันเลย ดูท่าพวกเจ้าคงค้นพบเรื่องน่าสนใจเข้าล่ะสิ?
Paimon:ก็ไม่นับว่าเป็นเรื่องน่าสนใจหรอก...
บอก Zurvan เกี่ยวกับเรื่องต้น Fravashi...
Zurvan:อืม... จะเริ่มเล่าจากตรงไหนก่อนดีนะ?
Zurvan:สิ่งที่พวกเจ้าพบก็คือ "ต้น Fravashi" เป็นสิ่งที่ภูตดอกไม้แปลงขึ้นไม่ผิดแน่ แต่สิ่งที่อยู่ในนั้นจะบอกว่าเป็นดวงวิญญาณที่หลงเหลืออยู่ก็ไม่เชิง เรียกว่าเป็นเศษเสี้ยวของความทรงจำจะดีกว่า
Zurvan:คล้ายคลึงกับ "ขนนกแสงวิสุทธิ์" ที่พวกเจ้าได้มา ในนั้นมีความทรงจำที่ไม่อาจหวนคืนสู่พื้นดินได้อยู่
Zurvan:พวกข้าภูตดอกไม้ถือกำเนิดจากหยาดอมฤตของทุ่งดอกไม้ สุดท้ายก็จะหวนคืนสู่ทุ่งดอกไม้อยู่ดี
Zurvan:เช่นเดียวกับทวยเทพผู้พิทักษ์สถานที่นี้ พวกข้าคือเผ่าพันธุ์ที่ถูกกงล้อแห่งกระแสเวลาที่ไหลผ่านโลกปฏิเสธเช่นกัน
Zurvan:แน่นอนว่านี่เป็นความปรารถนาจากใจจริงของพวกข้าเช่นกัน ภารกิจของพวกข้าคือการไม่ให้สิ่งดำมืดไหลลงสู่ผืนดินพร้อมกับพวกข้า
Zurvan:เพียงแค่ทำให้ "ต้น Fravashi" สร้าง "ขนนกแสงวิสุทธิ์" ขึ้นมา ภูตดอกไม้ที่กระจัดกระจายเหล่านั้นก็สามารถกลับสู่อ้อมกอดของทุ่งดอกไม้ได้
Zurvan:การถวาย "ขนนกแสงวิสุทธิ์" ใน "สระหยาดอมฤต" ก็สามารถชะล้างมลทินเหล่านั้นได้เช่นกัน
Paimon:โอ้ว้าว เหมือนพวกเราจะทำเรื่องที่ดีสุด ๆ ลงไปเลยแฮะ
Sorush:ฮึ เจ้าปุยขาวทำเป็นดี๊ด๊าอะไรกันเล่า ทั้งหมดล้วนแต่พึ่งพาพลังของข้าทั้งนั้นไม่ใช่รึไง
Paimon:อื้ม ๆ Sorush สุดยอด ยอดเยี่ยม สุดเทพ ตัวมัมที่สุด!
Sorush:แบบว่าประมาณนั้นแหละ... ไม่สิ ข้าไม่ได้อยากได้คำชมจากเจ้าปุยขาวสักหน่อย ข้าน่ะมีแค่ยัสนาปติก็พอเพียงพอแล้ว
Zurvan:พูดถึงยัสนาปติ เพราะว่าเจ้ายอมรับฉายานามนี้ ดังนั้นเจ้าคือผู้ที่เหมาะสมที่สุดในการทำพิธีนี้ให้สำเร็จ
Zurvan:ในสมัยโบราณ นักรบชาวมนุษย์ที่ออกเดินทางด้วยกันกับภูตดอกไม้ จะเป็นคนทำพิธีชำระล้างภูตดอกไม้ที่กระจัดกระจายอยู่ในทะเลทรายให้บริสุทธิ์ เพื่อนำพวกนางกลับไปยังทุ่งดอกไม้
Zurvan:ทั้งนี้มนุษย์ที่มีสายสัมพันธ์อันแสนพิเศษกับภูตดอกไม้จะถูกเรียกว่า "ยัสนาปติ"
Paimon:นี่ไม่เห็นเหมือนที่ Sorush เล่าเลยสักกะนิด!
Zurvan:อุ๊ยแหม ช่างโชคดี ในฐานะ "ยัสนาปติ" พวกเจ้าต้องแบกรับความรับผิดชอบในการช่วยภูตดอกไม้ที่หายไป
Zurvan:หากเจ้าได้พบกับต้น Fravashi เช่นนั้นอีกครั้ง โปรดนำ "ขนนกแสงวิสุทธิ์" จากต้นกลับมายังทุ่งดอกไม้ด้วยเถอะ
Paimon:ถึงเธอจะไม่พูด พวกเราก็จะช่วยภูตดอกไม้พวกนั้นอย่างแน่นอน!
Zurvan:นั่น Sorush กับยัสนาปติของนางนี่... โฮ่ แม้แต่ Paimon ก็อยู่ด้วยรึ
Paimon:นี่ ทำไม Paimon ถึงเป็น "แม้แต่" กับ "ก็" ล่ะ!
Zurvan:เราอย่าคุยเรื่องนี้กันเลย ดูท่าพวกเจ้าคงค้นพบเรื่องน่าสนใจเข้าล่ะสิ?
Paimon:ก็ไม่นับว่าเป็นเรื่องน่าสนใจหรอก...
บอก Zurvan เกี่ยวกับเรื่องต้น Fravashi...
Zurvan:อืม... จะเริ่มเล่าจากตรงไหนก่อนดีนะ?
Zurvan:สิ่งที่พวกเจ้าพบก็คือ "ต้น Fravashi" เป็นสิ่งที่ภูตดอกไม้แปลงขึ้นไม่ผิดแน่ แต่สิ่งที่อยู่ในนั้นจะบอกว่าเป็นดวงวิญญาณที่หลงเหลืออยู่ก็ไม่เชิง เรียกว่าเป็นเศษเสี้ยวของความทรงจำจะดีกว่า
Zurvan:คล้ายคลึงกับ "ขนนกแสงวิสุทธิ์" ที่พวกเจ้าได้มา ในนั้นมีความทรงจำที่ไม่อาจหวนคืนสู่พื้นดินได้อยู่
Traveler:ไม่อาจหวนคืนสู่พื้นดิน...
Zurvan:พวกข้าภูตดอกไม้ถือกำเนิดจากหยาดอมฤตของทุ่งดอกไม้ สุดท้ายก็จะหวนคืนสู่ทุ่งดอกไม้อยู่ดี
Zurvan:เช่นเดียวกับทวยเทพผู้พิทักษ์สถานที่นี้ พวกข้าคือเผ่าพันธุ์ที่ถูกกงล้อแห่งกระแสเวลาที่ไหลผ่านโลกปฏิเสธเช่นกัน
Zurvan:แน่นอนว่านี่เป็นความปรารถนาจากใจจริงของพวกข้าเช่นกัน ภารกิจของพวกข้าคือการไม่ให้สิ่งดำมืดไหลลงสู่ผืนดินพร้อมกับพวกข้า
Zurvan:ใน "สระหยาดอมฤต" พวกข้าจะใช้หยาดอมฤตล้างมลทินที่แปดเปื้อน
Zurvan:ขอแค่พวกเจ้านำเอา "ขนนกแสงวิสุทธิ์" ไปถวายใน "สระหยาดอมฤต" ละก็ ภูตดอกไม้ที่กระจัดกระจายไปก็สามารถกลับสู่อ้อมกอดของทุ่งดอกไม้ได้
Paimon:โอ้ว้าว เหมือนพวกเราจะทำเรื่องที่ดีสุด ๆ ลงไปเลยแฮะ
Sorush:ฮึ เจ้าปุยขาวทำเป็นดี๊ด๊าอะไรกันเล่า ทั้งหมดล้วนแต่พึ่งพาพลังของข้าทั้งนั้นไม่ใช่รึไง
Paimon:อื้ม ๆ Sorush สุดยอด ยอดเยี่ยม สุดเทพ ตัวมัมที่สุด!
Sorush:แบบว่าประมาณนั้นแหละ... ไม่สิ ข้าไม่ได้อยากได้คำชมจากเจ้าปุยขาวสักหน่อย ข้าน่ะมีแค่ยัสนาปติก็พอเพียงพอแล้ว
Zurvan:พูดถึงยัสนาปติ เพราะว่าเจ้ายอมรับฉายานามนี้ ดังนั้นเจ้าคือผู้ที่เหมาะสมที่สุดในการทำพิธีนี้ให้สำเร็จ
Zurvan:ในสมัยโบราณ นักรบชาวมนุษย์ที่ออกเดินทางด้วยกันกับภูตดอกไม้ จะเป็นคนทำพิธีชำระล้างภูตดอกไม้ที่กระจัดกระจายอยู่ในทะเลทรายให้บริสุทธิ์ เพื่อนำพวกนางกลับไปยังทุ่งดอกไม้
Zurvan:ทั้งนี้มนุษย์ที่มีสายสัมพันธ์อันแสนพิเศษกับภูตดอกไม้จะถูกเรียกว่า "ยัสนาปติ"
Paimon:นี่ไม่เห็นเหมือนที่ Sorush เล่าเลยสักกะนิด!
Zurvan:อุ๊ยแหม ช่างโชคดี ในฐานะ "ยัสนาปติ" พวกเจ้าต้องแบกรับความรับผิดชอบในการช่วยภูตดอกไม้ที่หายไป
Zurvan:หากเจ้าได้พบกับต้น Fravashi เช่นนั้นอีกครั้ง โปรดนำ "ขนนกแสงวิสุทธิ์" จากต้นกลับมายังทุ่งดอกไม้ด้วยเถอะ
Paimon:ถึงเธอจะไม่พูด พวกเราก็จะช่วยภูตดอกไม้พวกนั้นอย่างแน่นอน!
Zurvan:นั่น Sorush กับยัสนาปติของนางนี่... โฮ่ แม้แต่ Paimon ก็อยู่ด้วยรึ
Paimon:นี่ ทำไม Paimon ถึงเป็น "แม้แต่" กับ "ก็" ล่ะ!
Zurvan:เราอย่าคุยเรื่องนี้กันเลย ดูท่าพวกเจ้าคงค้นพบเรื่องน่าสนใจเข้าล่ะสิ?
Paimon:ก็ไม่นับว่าเป็นเรื่องน่าสนใจหรอก...
บอก Zurvan เกี่ยวกับเรื่องต้น Fravashi...
Zurvan:อืม... จะเริ่มเล่าจากตรงไหนก่อนดีนะ?
Zurvan:สิ่งที่พวกเจ้าพบก็คือ "ต้น Fravashi" เป็นสิ่งที่ภูตดอกไม้แปลงขึ้นไม่ผิดแน่ แต่สิ่งที่อยู่ในนั้นจะบอกว่าเป็นดวงวิญญาณที่หลงเหลืออยู่ก็ไม่เชิง เรียกว่าเป็นเศษเสี้ยวของความทรงจำจะดีกว่า
Zurvan:คล้ายคลึงกับ "ขนนกแสงวิสุทธิ์" ที่พวกเจ้าได้มา ในนั้นมีความทรงจำที่ไม่อาจหวนคืนสู่พื้นดินได้อยู่
Zurvan:พวกข้าภูตดอกไม้ถือกำเนิดจากหยาดอมฤตของทุ่งดอกไม้ สุดท้ายก็จะหวนคืนสู่ทุ่งดอกไม้อยู่ดี
Zurvan:เช่นเดียวกับทวยเทพผู้พิทักษ์สถานที่นี้ พวกข้าคือเผ่าพันธุ์ที่ถูกกงล้อแห่งกระแสเวลาที่ไหลผ่านโลกปฏิเสธเช่นกัน
Zurvan:แน่นอนว่านี่เป็นความปรารถนาจากใจจริงของพวกข้าเช่นกัน ภารกิจของพวกข้าคือการไม่ให้สิ่งดำมืดไหลลงสู่ผืนดินพร้อมกับพวกข้า
Zurvan:ใน "สระหยาดอมฤต" พวกข้าจะใช้หยาดอมฤตล้างมลทินที่แปดเปื้อน
Zurvan:ขอแค่พวกเจ้านำเอา "ขนนกแสงวิสุทธิ์" ไปถวายใน "สระหยาดอมฤต" ละก็ ภูตดอกไม้ที่กระจัดกระจายไปก็สามารถกลับสู่อ้อมกอดของทุ่งดอกไม้ได้
Paimon:โอ้ว้าว เหมือนพวกเราจะทำเรื่องที่ดีสุด ๆ ลงไปเลยแฮะ
Sorush:ฮึ เจ้าปุยขาวทำเป็นดี๊ด๊าอะไรกันเล่า ทั้งหมดล้วนแต่พึ่งพาพลังของข้าทั้งนั้นไม่ใช่รึไง
Paimon:อื้ม ๆ Sorush สุดยอด ยอดเยี่ยม สุดเทพ ตัวมัมที่สุด!
Sorush:แบบว่าประมาณนั้นแหละ... ไม่สิ ข้าไม่ได้อยากได้คำชมจากเจ้าปุยขาวสักหน่อย ข้าน่ะมีแค่ยัสนาปติก็พอเพียงพอแล้ว
Zurvan:พูดถึงยัสนาปติ เพราะว่าเจ้ายอมรับฉายานามนี้ ดังนั้นเจ้าคือผู้ที่เหมาะสมที่สุดในการทำพิธีนี้ให้สำเร็จ
Zurvan:ในสมัยโบราณ นักรบชาวมนุษย์ที่ออกเดินทางด้วยกันกับภูตดอกไม้ จะเป็นคนทำพิธีชำระล้างภูตดอกไม้ที่กระจัดกระจายอยู่ในทะเลทรายให้บริสุทธิ์ เพื่อนำพวกนางกลับไปยังทุ่งดอกไม้
Zurvan:ทั้งนี้มนุษย์ที่มีสายสัมพันธ์อันแสนพิเศษกับภูตดอกไม้จะถูกเรียกว่า "ยัสนาปติ"
Paimon:นี่ไม่เห็นเหมือนที่ Sorush เล่าเลยสักกะนิด!
Zurvan:อุ๊ยแหม ช่างโชคดี ในฐานะ "ยัสนาปติ" พวกเจ้าต้องแบกรับความรับผิดชอบในการช่วยภูตดอกไม้ที่หายไป
Zurvan:หากเจ้าได้พบกับต้น Fravashi เช่นนั้นอีกครั้ง โปรดนำ "ขนนกแสงวิสุทธิ์" จากต้นกลับมายังทุ่งดอกไม้ด้วยเถอะ
Paimon:ถึงเธอจะไม่พูด พวกเราก็จะช่วยภูตดอกไม้พวกนั้นอย่างแน่นอน!
Zurvan:นั่น Sorush กับยัสนาปติของนางนี่... โฮ่ แม้แต่ Paimon ก็อยู่ด้วยรึ
Paimon:นี่ ทำไม Paimon ถึงเป็น "แม้แต่" กับ "ก็" ล่ะ!
Zurvan:เราอย่าคุยเรื่องนี้กันเลย ดูท่าพวกเจ้าคงค้นพบเรื่องน่าสนใจเข้าล่ะสิ?
Paimon:ก็ไม่นับว่าเป็นเรื่องน่าสนใจหรอก...
บอก Zurvan เกี่ยวกับเรื่องต้น Fravashi...
Zurvan:อืม... จะเริ่มเล่าจากตรงไหนก่อนดีนะ?
Zurvan:สิ่งที่พวกเจ้าพบก็คือ "ต้น Fravashi" เป็นสิ่งที่ภูตดอกไม้แปลงขึ้นไม่ผิดแน่ แต่สิ่งที่อยู่ในนั้นจะบอกว่าเป็นดวงวิญญาณที่หลงเหลืออยู่ก็ไม่เชิง เรียกว่าเป็นเศษเสี้ยวของความทรงจำจะดีกว่า
Zurvan:คล้ายคลึงกับ "ขนนกแสงวิสุทธิ์" ที่พวกเจ้าได้มา ในนั้นมีความทรงจำที่ไม่อาจหวนคืนสู่พื้นดินได้อยู่
Zurvan:พวกข้าภูตดอกไม้ถือกำเนิดจากหยาดอมฤตของทุ่งดอกไม้ สุดท้ายก็จะหวนคืนสู่ทุ่งดอกไม้อยู่ดี
Zurvan:เช่นเดียวกับทวยเทพผู้พิทักษ์สถานที่นี้ พวกข้าคือเผ่าพันธุ์ที่ถูกกงล้อแห่งกระแสเวลาที่ไหลผ่านโลกปฏิเสธเช่นกัน
Zurvan:แน่นอนว่านี่เป็นความปรารถนาจากใจจริงของพวกข้าเช่นกัน ภารกิจของพวกข้าคือการไม่ให้สิ่งดำมืดไหลลงสู่ผืนดินพร้อมกับพวกข้า
Zurvan:ใน "สระหยาดอมฤต" พวกข้าจะใช้หยาดอมฤตล้างมลทินที่แปดเปื้อน
Zurvan:ขอแค่พวกเจ้านำเอา "ขนนกแสงวิสุทธิ์" ไปถวายใน "สระหยาดอมฤต" ละก็ ภูตดอกไม้ที่กระจัดกระจายไปก็สามารถกลับสู่อ้อมกอดของทุ่งดอกไม้ได้
Paimon:โอ้ว้าว เหมือนพวกเราจะทำเรื่องที่ดีสุด ๆ ลงไปเลยแฮะ
Sorush:ฮึ เจ้าปุยขาวทำเป็นดี๊ด๊าอะไรกันเล่า ทั้งหมดล้วนแต่พึ่งพาพลังของข้าทั้งนั้นไม่ใช่รึไง
Paimon:อื้ม ๆ Sorush สุดยอด ยอดเยี่ยม สุดเทพ ตัวมัมที่สุด!
Sorush:แบบว่าประมาณนั้นแหละ... ไม่สิ ข้าไม่ได้อยากได้คำชมจากเจ้าปุยขาวสักหน่อย ข้าน่ะมีแค่ยัสนาปติก็พอเพียงพอแล้ว
Zurvan:พูดถึงยัสนาปติ เพราะว่าเจ้ายอมรับฉายานามนี้ ดังนั้นเจ้าคือผู้ที่เหมาะสมที่สุดในการทำพิธีนี้ให้สำเร็จ
Zurvan:ในสมัยโบราณ นักรบชาวมนุษย์ที่ออกเดินทางด้วยกันกับภูตดอกไม้ จะเป็นคนทำพิธีชำระล้างภูตดอกไม้ที่กระจัดกระจายอยู่ในทะเลทรายให้บริสุทธิ์ เพื่อนำพวกนางกลับไปยังทุ่งดอกไม้
Zurvan:ทั้งนี้มนุษย์ที่มีสายสัมพันธ์อันแสนพิเศษกับภูตดอกไม้จะถูกเรียกว่า "ยัสนาปติ"
Paimon:นี่ไม่เห็นเหมือนที่ Sorush เล่าเลยสักกะนิด!
Zurvan:อุ๊ยแหม ช่างโชคดี ในฐานะ "ยัสนาปติ" พวกเจ้าต้องแบกรับความรับผิดชอบในการช่วยภูตดอกไม้ที่หายไป
Zurvan:หากเจ้าได้พบกับต้น Fravashi เช่นนั้นอีกครั้ง โปรดนำ "ขนนกแสงวิสุทธิ์" จากต้นกลับมายังทุ่งดอกไม้ด้วยเถอะ
Paimon:ถึงเธอจะไม่พูด พวกเราก็จะช่วยภูตดอกไม้พวกนั้นอย่างแน่นอน!
Localized evidence
No text in the selected or fallback locales.
ความลับของ "ต้น Fravashi"
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_1.json/502133636ExcelBinOutput/QuestExcelConfigData.json/162964
7330702
73307
502133636
{
"type": "QUEST_GUIDE_NPC",
"param": [
"4284",
"",
"",
"",
""
],
"guideLayer": "QUEST_GUIDE_LAYER_UI",
"guideScene": 3,
"guideStyle": "QUEST_GUIDE_STYLE_TARGET"
}{}4