Bölüm V: Ara Sahne
Evidence locale: tr
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTR.json- JSON Pointer
/3986112760
Story Chapters
Story evidence
Yopia:Her şeyi getirdim Koç. Sırada ne var?
Iansan:Asıl iş başlamadan önce dinlenin biraz.
Iansan:Siz ikiniz kuzeydeki evlerin onarımından sorumlusunuz. Geri kalanınız batıya gitsin. Ben gelirken yol resmen her adımda parçalanıyordu. Tamamen güçlendirilmesi lazım.
Matlan:Tamamdır! Ben kutuları taşıyarak başlayayım.
Hueliyo:Yardım edeyim sana. Bu kutular epey ağır olabiliyor.
Matlan:Yok yok... Ben hallederim. Bu kaslar göstermelik değil sonuçta. Bak bak, nasıl şişiriyorum! Tek elimle kaldırırım bunları!
Hueliyo:İyi tamam, yarına hamlama ama. Şikayet ettiğini duymak istemiyorum!
Matlan:Ağzın açık kalacak... *zorlanır*
Matlan:Ahhh, sırtım...
Iansan:Seni öldürmeyen şey güçlendirir derler... Götür dinlensin, biraz da ilaç sürsün.
Iansan:Sen de birkaç gün ağırdan al, tamam mı? Durumun kötüleşsin istemiyorum, kendini zorlama. Toparladığında yardım edersin.
Matlan:*iç çeker*... Biliyordum işte, daha sıkı idman yapmalıydım...
Iansan:İdman yapmak gerçek işten farklı ama. Bedenini alıştırman lazım... Görev almayan var mı? Şef Mutota'nın yardımımıza ihtiyacı var.
Paimon:Iansan!
Iansan:Traveler! Paimon! Ne yapıyorsunuz burada?
Paimon:Biz de sana aynısını soracaktık! Buralarda görmeyi beklemiyorduk seni.
Iansan:Kabilem nispeten iyi durumda, tüm onarımları bitirdik. Çiçek Tüyü Klanı daha kötü hasar almış diye duydum, o yüzden yardıma geldim.
Iansan:Yolda gelirken kabilemden bir tüccar kervanına rastladım, onları da getirdim. Bunlar benim öğrencilerim.
Iansan:Ha, söylememiş miydim size?
Iansan:Profesyonel eğitmenim ben. İdman planları, beslenme planları falan hazırlıyorum. İlgilendiğiniz bir spor varsa sizi seve seve hazırlarım!
Iansan:Neyse, bu kadar geyik yeter. Kısa süre önce kabile şefi benden bir konuda yardım için birkaç kişi getirmemi istedi.
Iansan:Siz ikiniz müsait misiniz? Gördüğünüz üzere, bazı... Beklenmedik durumlardan ötürü kişi eksiğim var.
Paimon:Tabii, biz de yardıma gelmiştik zaten! Hadi gidip şefle konuşalım.
Iansan:Süper! Gelin benimle o zaman.
Iansan:Geldik Şef.
Mutota:Iansan, Traveler, Paimon... Sizi gördüğüme çok sevindim.
Iansan:Geldik Şef.
Mutota:Hoş geldin Iansan! Ha, siz de Traveler ile Paimon olmalısınız. Adınızı çok duydum. Sizin de yardımınızla işimiz çok kolaylaşacak eminim.
Iansan:Doğrudan sadede gelelim. Arkandaki kişiler kabilenizin savaşçıları mı? Başlarına kötü bir şey mi geldi?
Atoco:Soğuk... Çok soğuk. Duarte, orada mısın?
Atoco:Boğuluyorum... Suda bir şey var...
Paimon:Yerde uzanıyor ama sanki... Yüzmeye çalışıyor.
Cochitta:Hehehe...
Cochitta:Hiçlik... Hiçlik geliyor...
Cochitta:Ellerimde gözler, karnımda eller, karnımda dişler var... Hepinizi yedi. Sıra bana geldi.
Paimon:Ama bizi kimse yemedi ki! Buradayız işte!
Ocotlan:...
Ocotlan:Korkunç canavarlar! Nasıl girdiniz içeri?
Mutota:*iç çeker* Görüyorsunuz ya, zihinsel olarak epey kötü durumdalar.
Mutota:Savaştan sonra ortadan kayboldular. Ertesi günlerde yabanda dolanırken bulduk onları fakat olan olmuştu...
Mutota:Hiçlik Tümörleriyle dolu bölgelerde bilinçleri kapalı halde bulduk onları. Vefat eden yoldaşlarının yanlarında yatıyorlardı. Tahminimce savaş sırasında korkunç bir şey yaşandı...
Mutota:Gece Rüzgarının Ustalarının şefi diyor ki yüksek miktarlarda Hiçlik gücüne aniden maruz kalmak hem zihinsel hem fiziksel sorunlara yol açabiliyormuş.
Mutota:Bu kadar ileri derece yan etkiler görmemiştik daha önce ama belki de Gosoythoth çok güçlüydü.
Paimon:Gosoythoth mu? O ne?
Mutota:Geçenlerde gökyüzünde beliren Hiçlik canavarı işte. Kadim efsanelerimize başvurduktan sonra ona Gosoythoth demeye karar verdik. "Hiçliğin Celladı".
Paimon:Haa, şu devasa siyah top! Geri çekilmeye zorlamadık mı ama onu?
Mutota:Doğru, şu an bize bir tehdit teşkil etmiyor fakat bu savaşçılarda açtığı yara hâlâ etkisini gösteriyor. Çözüm için tüm kayıtları aradık, ama... Bir sonuç çıkmadı.
Mutota:Birkaç yüz yıl önce kullanılan bir tedaviden bahsedilmiş ama tedavi hakkında bilgi kalmamış...
Traveler:Yardım etmeyi deneyebilirim isterseniz.
Paimon:Aa doğru, Hiçlik gücünü arındırabiliyorsun sen! Denemelisin kesinlikle!
İçlerindeki Hiçlik gücünü arındırmaya çalışıyorsun fakat zihinsel durumlarında bir değişiklik olmuyor.
Paimon:Aa... İşe yaramadı mı?
Mutota:Demek ki içlerindeki Hiçlik gücünü arındırmak yetmeyecek... Neyse, yine de sağ ol denediğin için.
Izcalli:Ne yapacağız o zaman şimdi? Yoksa... Arkadaşım sonsuza kadar böyle mi kalacak?
Cuallee:Kendine gel Cochitta! Lütfen, beni böyle bırakma...
Utsil:Gosoythoth'u yendik... Savaşta ölmediler! Hiçbir şey yapmadan akıllarını kaybetmelerini mi izleyeceğiz?
Iansan:Tabii ki hayır.
Mutota:Ne oldu Iansan?
Iansan:Adım adım ilerleyelim. Öncelikle hepsini buraya tıkmamalıyız. Çevre onları iyi etkilemiyordur.
Iansan:Bırakalım kendilerini rahat hissettikleri yerlere gitsinler. Sonra Traveler ve Paimon ile beraber onlarla konuşuruz.
Ticitl:Ama...
Utsil:Emin misin?
Iansan:Endişelisiniz biliyorum ama başka çözüm fikrimiz yok, öyle değil mi? Belki işe yarar, belki de yaramaz... Denemeden göremeyiz.
Iansan:Ee? Ne duruyorsunuz öyle, bırakın gitsinler. Onları takip etmesi için peşlerine birini takın ama çok yaklaşmayın. Uzaktan göz kulak olalım yeter.
Iansan'ın emri üzerine kalabalık dağılır.
Iansan:Peki, sıra bizde. Tek tek konuşalım onlarla.
Iansan:Vaziyet kötü fakat savaşçılar bunun üstesinden gelmesini başaracaktır. Sonuçta pek çok engel aştık bugüne kadar, bir tane daha nedir ki?
Atoco:*ağlar*
Iansan:Buldum... Selam, beni duyabiliyor musun?
Atoco:Çok karanlık... Çok soğuk... Eve gitmek istiyorum...
Iansan:Tamam! Biraz daha bekle, seni eve götüreceğiz.
Iansan:Kabilemden gelen kervanda yakacak odun olmalı... Kamp ateşi yakmak iyi bir fikir olabilir.
Paimon:Ne?
Iansan:Karanlık, nemli ve soğuk bir ortamda ateş gibisi var mı?
Iansan:Belki ateşin ışığı ve sıcaklığı sayesinde gördükleri değişir... Siz bekleyin, ben gidip odun getireyim.
Kamp ateşi yakıyorsunuz...
Atoco:...
Paimon:Iıı...
Atoco:Işık mı? Su altında mı? Nereden geliyor?
Paimon:İşe yarıyor!
Atoco:Kim var orada? Lütfen kurtarın beni... Hayır, durun, gitmeniz lazım buradan! Su çok derin! Boğulursunuz!
Iansan:Sorun yok, Kaplıca Halkından arkadaşlarımızı getirdik. Çok iyi yüzücüdür onlar! Seni kurtaracağız.
Atoco:Hayır... Lütfen... Bırakın beni...
Atoco:Duarte...
Paimon:Eyvah, işe yaramıyor artık!
Iansan:Kamp ateşi yeterli olmadı.
Iansan:"Duarte" ismini ikinci kez söyledi... Oradan başlayabiliriz belki. Etrafta sorup soruşturalım, bir şeyler öğrenmeye çalışalım.
Izcalli:Atoco, dostum... Dayan. Atlatacaksın bunu, biliyorum.
Izcalli:Arkadaşım... Durumu daha iyi mi?
Iansan:Çalışıyoruz ama sana sormak istediğim bir şey var... "Duarte" ismi tanıdık geliyor mu sana?
Izcalli:Duarte mi? Aa evet, hatırladım...
Izcalli:Duarte, Atoco'nun Sürüngen yoldaşının adıydı. Atoco çocukken bir gün az kalsın boğuluyormuş, Duarte kurtarmış onu.
Izcalli:Derin sulara dalıp var gücüyle Atoco'yu yüzeye geri taşımış. Kıl payı da olsa ikisi de kurtulmuş.
Iansan:O halde Duarte'yi buraya getirip...
Izcalli:Şöyle ki... Duarte'yi dört yıl önce bir Hiçlik istilasında kaybettik. Ön saflardaki yaralı savaşçıların tahliyesine yardımcı oluyordu ama pusuya düşürüldü.
Paimon:Bir saniye, nasıl yani?
Izcalli:Haklısın... Duarte'nin öyle göze çarpan bir görünüşü yoktu. Diğer Sürüngenlerin yanında dikkat çekmiyordu.
Traveler:Onu taklit etsek yeter bence.
Iansan:Yüzündeki ifadeye bakılırsa bir plan kurmuşsun bile.
Iansan:Pekala o zaman, işe koyulalım... Ha bu arada verdiğin bilgiler için sağ ol. Arkadaşına yardımcı olmak için elimizden geleni yapacağız.
Izcalli:Rica ederim. İlgilendiğiniz için siz sağ olun asıl.
Atoco:...
Traveler:(Atoco tepki vermedi... Belki bu Sürüngen arkadaşına pek benzemiyordur.)
Paimon:Izcalli'nin anlattıklarına göre bir Gukuzor bulmamız lazım.
Paimon:Döndük... Nasılsın?
Atoco:Duarte?
Traveler:(Öne git.)
Atoco:Sen... Sen nasıl geldin buraya? Beni kurtarmaya mı geldin?
Paimon:İşe yarıyor!
Iansan:Şşşş!
Iansan:Şimdi ne olacak?
Traveler:(Pençenle kafasına dokun.)
Iansan:Dur! Çok sert vurma...
Atoco:Ah, acıttı... Duarte, çık buradan! Suda bir şey var!
Traveler:(İşe yaramadı...)
Traveler:(Alçak sesle kükre.)
Atoco:Hissediyorsun sen de, değil mi? Burası tehlikeli bir yer...
Atoco:Hahaha... Senden bu sesi duymak seninle beraber katıldığımız ilk savaşları hatırlattı bana. O zamanlar ufacıktın sen, ben de ne yaptığımı bilmiyordum hiç...
Traveler:(Hâlâ halüsinasyon görüyor.)
Traveler:(Arkadan hafifçe ittir.)
Atoco:Ha, geçen seferki gibi yine beni taşıyacaksın herhalde.
Atoco:On yıl geçti ama hâlâ beni kurtarmaya çalışıyorsun. Bu kadar derine indiğine inanamıyorum ama beni bulmana çok sevindim...
Atoco:Buradan çıktığımızda şöyle kocaman bir Yakıcı Et Yahnisi paylaşalım seninle, tıpkı eski günlerdeki gibi! Sana borcum olsun...
Atoco:Yüzeye ulaştık sayılır... İnsanlar senin öldüğünü söyledi bana. Hah, ben izin verir miyim hiç öyle bir şeye? Seni koruyacağıma yemin ettim. Asla... Asla...
Atoco:Bir dakika... Başaramadım... Ben...
Iansan:Eyvah, şüphelenmeye başladı.
Traveler:(Sert vur.)
Atoco:*sertçe öksürür*
Atoco:*nefes nefese kalır* Duarte! Bir dakika, Duarte değilsin ki sen...
Atoco:Nasıl geldim ben buraya? Siz kimsiniz?
Izcalli:Atoco!
Atoco:Izcalli? Ne oluyor? Hiçliğe karşı savaştığımı hatırlıyorum, sonra... Boğuluyordum, Duarte'ye benzeyen bir Sürüngen gelip kurtardı beni. Nasıl geldim ben buraya?
Durumu Atoco'ya açıklıyorsun.
Atoco:Benim için bunca zahmete mi girdiniz? Herkesi ne kadar uğraştırmışım. Çok özür dilerim...
Iansan:Senin suçun değil ki. Belki bunu demek haddime değil ama... Kendine yüklenme. Burada yaşananları... Ve Duarte'nin başına gelenleri geçmişte bırakmayı hak ediyorsun.
Atoco:S-Sağ ol... Teşekkür ederim.
Iansan:Hadi, git dinlen biraz. Izcalli, sen göz kulak olursun.
Cochitta:Peşimde, geliyor... Yiyecek beni!
Iansan:Korkma, korkacak bir şey yok. Gosoythoth yenildi. Sana hiçbir şey zarar veremez artık.
Cochitta:Olmaz. Geri gelecek... Onu hiçbir şey durduramaz. Hiçliği hiçbir şey durduramaz!
Cochitta:Yutacak herkesi. Heh... Bir gün hepimiz onun midesinde bir araya geleceğiz.
Paimon:Paimon'a öyle geliyor olabilir sadece ama durumu Atoco'dan daha vahim sanki.
Paimon:Bizimle konuşabiliyor ama söyledikleri çok mantıksız. Ayrıca çok korkmuş görünüyor...
Iansan:Korkmuş... Evet.
Iansan:Ne tetikledi acaba? Hiçlikle savaşmak mı? Ya da belki Atoco gibi derinlere kök salmış bir korkudur, Hiçlik daha da kötüleştirmiştir.
Iansan:Pekala, Atoco'da yaptığımız gibi yine gidip geçmişini soruşturalım.
Mutota:Iansan, duydum ki Atoco'yu iyileştirmişsiniz! Çok rahatladım... Yardım edebileceğim bir konu var mı? Varsa...
Iansan:Şef Mutota! Tam zamanında geldin, ben de seni arıyordum. Sana birkaç sorum olacaktı...
Şef Mutota'yı konuşmak için daha sakin bir yere götürüp Atoco'yu iyileştirmek için yaptıklarınızı anlatıyorsunuz.
Mutota:Bence doğru yoldasınız... Zihinsel sıkıntıların bence de önceden var olan korkular ve kaygılarla bir bağlantısı var.
Mutota:Cochitta geçmişinden konuşulmasını sevmiyor ama durumun aciliyetinden ötürü anlatmak zorundayım.
Mutota:Iansan, bu dünyada kaderi savaşmak olan insanlar olduğuna inanıyor musun?
Iansan:Evet, çok yetenekli bir öğrencimle çalışırken düşünüyorum bunu. Hani... "Vay be, bu spor için doğmuşsun" diyorum içimden bazen.
Mutota:Peki kaderinde savaşamamak olan insanlar da var mıdır o halde?
Iansan:Nasıl yani?
Mutota:Cochitta çocukken ebeveynlerini Hiçliğe karşı bir savaşta kaybetti.
Mutota:11-12 yaşlarındaydı o zamanlar, kardeşi daha da küçüktü. Etraflarında alevler yükselirken anne babalarının kanlar içinde yere yığılmalarını izlediler...
Mutota:Cochitta savaşçı olmak için çok çalıştı ama Hiçlik canavarlarıyla başa çıkmakta zorlandı. O olaydan sonra kardeşiyle ciddi bir travmaya maruz kaldılar, ne yaparlarsa yapsınlar o anın acısını ve korkusunu atlatamadılar.
Paimon:Ama Cochitta, Hiçliğe karşı mücadele eden savaşçılardan biri değil miydi? Onu savaş meydanında baygın halde bulmamış mıydınız?
Mutota:Bulduk. Şöyle ki, birkaç sene önce Hiçlik kabilemize saldırıp evine girdiğinde Cochitta birden değişti.
Mutota:Muhafızlar evine ulaştığında onu elinde silahlarıyla bulmuşlar. Elleri titriyormuş, kardeşi de ablasının arkasına saklanıyormuş...
Mutota:Evine giren Hiçlik canavarı da yerde ölü yatıyormuş. Cochitta canavara hiç bakmamış, aynı cümleyi tekrarlayıp durmuş. "Ailemden bir tek sen kaldın. Sana bir şey olmasına izin vermem."
Mutota:O günden sonra bambaşka birine dönüştü. Çok yetenekli bir savaşçı oldu ve Hiçliğe karşı sayısız savaşa katıldı.
Mutota:Travmayı atlattı sanmıştık, onun adına çok sevindik fakat şimdi görüyoruz ki travmayı içinde derinlere gömmüş olsa bile korkusundan hiç kurtulamamış.
Iansan:Başka kimseyi kaybetmemek için savaşıyordu Hiçlikle belki de.
Iansan:Belki de birini kaybetmenin acısını yeniden yaşama düşüncesi, Hiçlikten daha çok korkutuyordu onu. Dışarıdan bakıldığında savaşmayı tercih etmesi onu güçlü gösteriyordu fakat o gecenin travmasını hiç unutamamış... Hiçlik o travmayı gün yüzüne çıkarmış tekrar.
Paimon:Nasıl yardımcı olabiliriz ona?
Iansan:Biraz zor. Doğru fırsatı bulabilirsek...
Mutota:Cuallee?
Cochitta:...
Cochitta:Cuallee... Ne yapıyorsun o silahla?
Cuallee:Sana zarar veren canavarı göster bana!
Cuallee:Ödeteceğim yaptıklarını! Bu sefer... Bu sefer ben seni koruyacağım!
Mutota:Sakin ol Cuallee. O canavar zaten...
Cuallee:Yaparım! Bedeli umurumda değil! İyileşsin istiyorum sadece... Ailemden geriye bir tek ablam kaldı!
Cochitta:Aile...
Iansan:Bir dakika Şef Mutota. Cochitta kardeşinin sözlerine yanıt veriyor sanki.
Cochitta:Cuallee savaşa giderse... Hiçlik onu yutar...
Cochitta:Buna izin veremem. Bir şey yapmalıyım...
Cochitta:Ama ne yapabilirim ki? Hiçliği kimse yenemez. Hiçlikle savaşmak ölmek demek, annemle babam gibi tıpkı...
Cochitta:Savaşçı değilim ki ben... Korkağın tekiyim. Yine de... Cuallee'yi korumalıyım. Ne yapacağım?
Cuallee:Cochitta...
Traveler:Bence bir kez daha savaşman lazım.
Cochitta:Bir kez daha mı?
Iansan:İyi fikir Traveler... Hiçlik korkusu derinlere kök salmış olsa da içinde hâlâ savaşmak istiyor olmalı.
Iansan:Bir Hiçlik canavarını kendi başına yenmesi gerekiyor. Böylece senin dediğin gibi Hiçliğin yenilmez olmadığını gösterebiliriz!
Iansan:Denemeye değer. Üstelik biz de buradayız, zarar görmesini engelleriz. Gerçi tabii bir Hiçlik canavarı bulmak gerekecek şimdi...
Mutota:Kuzeydeki dağlara bakabilirsiniz. Savaştan sonra birkaç canavar o yöne doğru kaçtı.
Mutota:Onları ortadan kaldırmaları için bir ekip gönderdim, çoğu temizlenmiştir. Ama kurtulan birkaç canavar kalmış olabilir.
Iansan:Süper! Hemen gidelim. Cochitta, gelebilecek misin?
Cochitta:Kaçışım yok. Beni yutacak olsa bile yüzleşmem gerek...
Cuallee:Ben de geliyorum! Ablamı buna tek başına gönderemem! Artık olmaz!
Iansan:Tamam, yakın durun. Hadi gidelim!
Iansan:Bulduk... Hadi başlayalım.
Iansan:İyi misin Cochitta? Kendini bunu yapmaya zorlamana gerek yok.
Iansan:Bu işi onun için nasıl kolaylaştırabiliriz? Önce canavarları biz yorabiliriz belki ama bence şimdilik sadece kenarda bekleyelim. Zamanı geldiğinde müdahale ederiz.
Cochitta:Siz! Onları siz öldürdünüz!
Cochitta:(Çocukken anne babamın ölümsüz olduğunu düşünürdüm. O kadar kuvvetli ve kibarlardı ki... Dünyadaki en güçlü insanlar onlardı sanki.)
Cochitta:(Ama o gece ayağımın dibine nasıl yığılıp kaldıklarını dün gibi hatırlıyorum. Yükselen alevler, duman, kan kokusu, kardeşimin çığlıkları... Hepsi beynime kazınmış halde.)
Cochitta:(Kaçmamı söylediler bana, gözlerindeki korkuyu görebiliyordum. O günden beri kaçıyorum ben de korkularımdan.)
Cochitta:(Peki annem babam niye kaçmadı o gün? Muhtemelen...)
Cuallee:Yapabilirsin!
Cochitta:(... Ailemizden dolayıydı muhtemelen. Koruman gereken birileri varsa asla kaçamazsın.)
Cochitta:Of...
Cochitta:Diğerleri nerede? Nerede saklanıyorlar?
Iansan:Son darbe mükemmeldi! Tek vuruşta tuzla buz ettin hepsini.
Cochitta:İmkansız... Her yeri gözlerle kaplı devasa yaratıklardı onlar, önlerine geleni yutmaya hazırlardı...
Cochitta:Yok, bir dakika... Ne diyorum ben? Hiçlik canavarları o kadar korkunç değil ki... Daha önce yendim onları. Biliyorum yendiğimi...
Paimon:Normale döndü!
Cuallee:Cochitta!
Cochitta:Ne yaşandı böyle?
Durumu Cochitta'ya açıklıyorsun.
Cochitta:Demek öyle... Çok utandım. Kusura bakmayın.
Cochitta:Korkmuş veya kaybolmuş hissetmeyen savaşçıları çok kıskanmışımdır hep. Yıllardır giderek güçlendiğimi sanıyordum fakat belki de hiç gelişme katedemedim...
Iansan:İnsan sınırlarını bilmeli. İdmanda da olduğu gibi, eğer kendini fazla zorlarsan uzun vadede yarardan çok zararını görürsün. Herkesin dinlenmeye ihtiyacı vardır.
Iansan:Ayrıca içimden bir ses bu korkularınla artık tek başına yüzleşmene gerek olmayacak diyor.
Cuallee:İkimiz de canavarlardan korkuyorduk ama beni korumak için kendini öne atıyordun hep. Artık o devir bitti. Ben de güçleneceğim, bundan sonra beraber savaşacağız!
Cochitta:Öyle mi? Büyüyüp güçleneceğin günü dört gözle bekliyorum o halde.
Cochitta:Nihayet kendime geldiğimi hissediyorum, siz olmasaydınız başaramazdım. Çok teşekkür ederim.
Cochitta:Galiba ben bir süre burada dinleneceğim. Henüz kabileye dönebileceğimi sanmıyorum...
Cuallee:Ben sana eşlik ederim!
Iansan:Tamam, biz dönelim o halde. Etrafta canavar var mı diye baktım, her yer temiz. Dilediğiniz kadar kalabilirsiniz burada.
Iansan:Bazen korkularımız bizi tamamıyla terk etmez. Ama yarın yeni bir gün. Yola devam ettiğin sürece daha güzel günler yaşayacaksın.
Ohtli:Atoco iyileşti! Duydunuz mu?
Itotia:Gerçekten mi?
Ohtli:Evet, gerçekten! Hepsi Traveler ile Iansan sayesinde.
Itotia:Anladım... Traveler neden son savaşta Ateş Hükümdarı'na eşlik etmesi için seçildi diye merak ediyordum ama sanırım gerçekten imkansızı başarabilecek kadar güçlü biri.
Iansan:Bir kişiye daha yardım ettik! Sorun çözmekte üzerine yok Traveler. Seyahatlerinin deneyimi olsa gerek, değil mi?
Iansan:İnsanlara umut vermesini çok iyi biliyorsun! Natlan'a geldiğinden beri bu savaşı kazanacağımıza dair umudum arttı!
Paimon:Evet! Açıkçası Paimon sıcak hava balonu platformunda o kadar fazla hasta kişiyi bir arada görünce afalladı.
Paimon:Bu sefer senin sakin kalman ve durumun kontrolünü üstlenmen sayesinde bir çözüme ulaştık. Övgüyü en çok sen hak ediyorsun!
Iansan:Haha, bu kadar güzel bir iltifatı geri çeviremeyeceğim açıkçası!
Iansan:Çoğu insana göre en zoru ilk adımı atmaktır. Ama aslında o kadar da zor değil. Zorluğu kafanda abartınca işin içine korku da dahil oluyor.
Iansan:"Asla başaramam", "Denemesem daha iyi"... Sürekli böyle sözler duyuyorum. Ama hedefini daha ufak parçalara bölersen ilk adımların aslında en kolay adımlar olduğunu görebilirsin.
Paimon:Aa, haklısın! Çok mantıklı konuştun...
Iansan:Sana daha az et yemeni ve daha fazla karalahana suyu içmeni önermem gibi mesela.
Iansan:Bu önerimi duyunca eminim aklından şu düşünceler geçmiştir: "Bir daha asla et yiyemeyeceğim. Her öğün karalahana suyu içmem gerekecek. Açlıktan öleceğim..."
Paimon:Hehe...
Iansan:Oysa tek yapman gereken Yakıcı Et Yahnisi porsiyonunu iki azaltıp besin olarak yanına biraz karalahana suyu eklemek. O kadar! Bir anda kökten değişimler yapmaya gerek yok.
Paimon:Paimon bunu yapabilir! Peki bir şeyi değiştirir mi bu?
Iansan:Önemli olan istikrar! Hedeflerine öyle tek hamlede ulaşamazsın tabii. Ufak ufak ilerlemen lazım.
Iansan:Kadim Adım "güç" anlamına geliyor, biliyor muydunuz bunu? O yüzden herkes büyüyüp uzun, kaslı ve cüsseli bir savaşçı olacağımı sanıyordu.
Iansan:Ama öyle olmadı tabii ki. Kafası karışan, hayal kırıklığına uğrayan pek çok kişi oldu. Diğer savaşçılar bu Ad neden onlara değil de bana geçti diye merak etti.
Iansan:Önceleri ben de anlamadım. Daha sonra fark ettim ki asıl güç problem çözebilmekteymiş. Fiziksel güç aslında diğer her şey gibi bir araçmış.
Iansan:Böylece sorunları daha küçük parçalara bölmeye başladım. İmkansız bir durumla karşı karşıya kalsan bile her türlü harekete geçmen lazım. Başarısız olursan da yapacak bir şey yok. Hayat dediğin böyle bir şey sonuçta.
Iansan:Neyse, geçtiğimiz yıllar içinde bunu öğrendim işte. Belki sizin de bir gün işinize yarar.
Paimon:Öyle bir anlattın ki Paimon yarın sabah karalahana suyu içmeye başlayacak gibi... Hayır, bugün! Paimon bugün başlayacak!
Paimon:Süpersin Iansan! Paimon'a imkansızı başarabilirmiş gibi hissettirdin! Belki gerçek gücün başka insanları güçlendirmektir...
Iansan:O kadar da değil canım!
Iansan:O güç zaten içinizde var. Eminim seyahatleriniz sırasında tahmin edebileceğimden çok daha fazla engelle karşılaşmışsınızdır. Buna rağmen hiç pes etmemişsiniz! Gücünüzün kanıtı işte!
Iansan:Asıl ben sizden birkaç şey öğrenebilirim.
Utsil:Iansan! Haberler kötü! Ocotlan zıvanadan çıktı!
Iansan:Sakin olun! Geliyorum hemen!
Iansan:Sohbetimizi burada sonlandırmamız gerekiyor galiba. Gelin gidip bakalım.
Utsil:Ne yapıyorsun Ocotlan? Uyan!
Munay:Bizi tanımıyor musun oğlum?
Canavarın Kükremesi:■■■
Ocotlan:...
Ocotlan:(Hiçlik canavarları her yerde... Her yerde...)
Canavarın Kükremesi:■■■■■■
Ocotlan:(Kabileyi ele geçirdiler. Hiçbir yer güvenli değil...)
Ocotlan:(Savaşta mağlup mu olduk? Hayır... Bunu düşünmenin bir anlamı yok şimdi. Savaşçıların tek bir görevi vardır, o da sonuna dek savaşmak.)
Utsil:Dikkat! Kendinde değil şu an!
Munay:Ocotlan!
Iansan:Geri çekil!
Iansan:Şu an bizi duyabildiğini sanmıyorum.
Iansan:Kontrol altına almamız lazım onu. Hadi!
Munay:Lütfen evlat. Durman lazım... Böyle devam edemezsin.
Ocotlan:Lanet... Canavarlar...
Ocotlan:Ailemi geri verin!
Utsil:Bak Ocotlan! Baban işte! Karşında duruyor!
Ocotlan:Çıkın evimden! Sizi asla affetmeyeceğim!
Iansan:Dikkat!
Paimon:İyi misiniz efendim?
Munay:*öksürür*... İyiyim.
Munay:Lütfen oğluma zarar vermeyin. O sadece... Evini korumaya çalışıyor...
Iansan:Merak etmeyin. Bir çaresini buluruz.
Traveler:Tamamdır.
Paimon:Oh... Şimdi ne yapacağız peki? Bu sefer durum önceki ikisinden farklı. Sanki bizi hiç duyamıyor.
Paimon:Bize canavar deyip duruyor... Onun gözünde düşmanız.
Traveler:Savaşmasını da biliyor üstelik.
Munay:Ocotlan...
Iansan:Savaşçı bir kişiliği olduğu doğru. Ama onu sonsuza dek baygın tutamayız. Düşünmem lazım...
???:... Hiçlik Aşınması Sendromu.
???:... Beş yüz yıl sonra yine ortaya çıktı.
Paimon:Hı? Bu ses...
Traveler:Yüzbaşı?
Iansan:Bu hastalığı daha önce gördün mü yani?
"Yüzbaşı":Yüksek yoğunlukta Hiçlik gücüne doğrudan maruz kalmak çoğu insanda geri döndürülemez zihinsel travmaya yol açıyor.
"Yüzbaşı":Hastalığın kendini gösterme biçimi travmanın ağırlığına göre değişiyor. Bazıları yüzeysel halüsinasyonlar görüp dış dünyayı algılamaya devam ediyor. Bu durumlarda sözlü ve fiziksel etkileşimlerle hasta halüsinasyondan çıkarılabiliyor.
"Yüzbaşı":Fakat bazı hastalar o kadar derin halüsinasyonlara kapılmış oluyor ki tıbbi müdahale zorunlu hale geliyor. Sağduyu İlacını bu nedenle geliştirdik.
Paimon:Sağduyu İlacı mı?
"Yüzbaşı":Hiçliğin psikolojik etkisini bozabilen bir tür ilaç. Tedavinin ağır yan etkileri var, ilacı kullanan hasta hayatının geri kalanı boyunca kronik migrenden muzdarip oluyor. Dolayısıyla yalnızca en umutsuz vakalarda bu ilacı kullanma kararı aldık.
"Yüzbaşı":Bu adam kendini adamış bir savaşçı, dolayısıyla savaştan vazgeçirmek kolay olmaz onu. Tam da bundan dolayı onu bu halüsinasyondan çıkarmakta bu kadar zorlanıyorsunuz.
"Yüzbaşı":Sözümün eri olduğuma inanıyorsanız ona bu ilacı verin.
Ocotlan:Lanet canavarlar... Pusu kuruyorlar...
Ocotlan:Elinizden geleni ardınıza koymayın! Ya siz öleceksiniz ya ben!
Utsil:Çabuk! Uyandı!
Munay:Lütfen ilacı verin ona. Oğlum bu dünyada tek başına olduğunu sanıyor.
Munay:Zihninde tüm ailesi ve yoldaşları gitmiş, bir tek düşmanlar kalmış... Bir savaşçı için korumak uğruna savaştığı her şeyi kaybetmekten daha acı bir düşünce olamaz.
Babasının isteği üzerine Iansan, Yüzbaşı'dan ilacı alır ve hemen Ocotlan'a içirir.
Ocotlan:Canavarlar... Of...
Ocotlan:Ne oluyor? Ben... Baba? Ne yapıyorsun burada?
Ocotlan:Başım ağrıyor... Çok tuhaf bir rüya gördüm. Hiçliğin kabileyi istila ettiğini gördüm...
Munay:Hepsi geçti oğlum... Kabus gördün.
Munay:Gel eve gidelim. Güzel bir uyku çekmen lazım. Ah, önce size oğlumu kurtardığınız için teşekkür etmek istiyorum. Adınız neydi?
"Yüzbaşı":Yü... *öhöm* "Capitano" diyebilirsiniz.
Munay:Size çok şey borçluyum Bay Capitano. Benim adım da Munay. Bundan sonra başımın üzerinde yeriniz var.
Munay:Hadi gidelim oğlum. Ayağa kalkabilecek misin?
Ocotlan:...
Iansan:Ben eve kadar eşlik edeyim size. Traveler, sonra görüşürüz sizinle.
Kalabalık dağıldıktan sonra Yüzbaşı, kalan savaşçıların da iyileştirilebilmesi için muhafızlara birkaç doz ilaç daha verir.
Paimon:Her şey yolunda gitti neyse ki.
"Yüzbaşı":Önemli değil. Size yardım etmeyi kabul etmiştim, bu da görevimin bir parçası yalnızca.
"Yüzbaşı":Ayrıca... Bu ulus benim için çok değerli.
Paimon:Doğru! Mavuika'nın yanındayken bize beş yüz yıl önce askerlerinle Natlan'ı Hiçlik istilasına karşı savunduğunuzu söylemiştin.
"Yüzbaşı":Doğru. Bu ulusu koruma arzumda bir değişiklik olmadı.
"Yüzbaşı":Bölüğümle beş yüz yıl önce Natlan'a geldiğimizde sizin gibi biz de yabancıydık. Fakat zaman geçtikçe bu topraklarda yaşayan insanlarla karşılaştım ve Hiçliğe karşı verdikleri umutsuz mücadeleye şahit oldum.
"Yüzbaşı":Savaşçıların çoğu sabırsız ve tecrübesizdi fakat savaşta sebatlı ve cesurlardı. Halkı korumak için her şeyi yapmaya hazırlardı... Kendi hayatlarını hiçe sayarlardı üstelik.
"Yüzbaşı":Ben nasıl Khaenri'ah'nın şanı uğruna savaştıysam onlar da uluslarının ayakta kalabilmesi için savaştı. Düşmanımız ortaktı, o nedenle yardımımı sundum.
"Yüzbaşı":Son ana kadar omuz omuza çarpıştık. Savaştan sonra pek çok yer gezdim fakat bu toprakları asla unutmadım. Bugün dahi... Natlan'daki işim tamamlanmış değil.
"Yüzbaşı":Eski kimliğimi hatırlıyorlar. Gece Rüzgarının Ustalarıyla beraber savaşan "Gözcü Şövalye". Yine de ben bunları geçmişte bırakmayı tercih ediyorum.
"Yüzbaşı":O isim memleketimin şanını ve Natlan'ın onurunu taşıyor. Fakat ben askerlerimi memleketimize döndürmeye muvaffak olamadım, Natlan'ın Hiçliği yenmesine de yardım edemedim.
Paimon:İyi de bunlar senin suçun değil ki! Hiçlik hepimizin tahmininden çok daha güçlü çıktı...
"Yüzbaşı":Beni teselli etmenize gerek yok. Eskiden olduğum kişi değilim artık... Geçmişte yaşananlar tarih kitaplarının tozlu sayfalarında kalmaya devam etsin. Ben Natlan'a kendimce yardım etmeye devam edeceğim.
Paimon:Sağduyu İlacıyla mı mesela?
Paimon:İlaç yapabiliyor olman sürpriz oldu bu arada! Doktor muydun eskiden?
"Yüzbaşı":İlacı Guthred buldu. Saygı duyulan bir askeri hekimdi, ayrıca benim güvenilir yardımcımdı.
"Yüzbaşı":Sizin bugün karşılaştığınıza benzer bir durumla karşılaşmıştık biz de. Hiçliğe karşı verdiğimiz bitmek bilmeyen savaşlar, bazı askerlerde sanrılara yol açmıştı. Hatta öyle ki bazıları birbirini öldürmeye çalıştı.
"Yüzbaşı":Bir an önce tedavi bulabilmek amacıyla Guthred ilacı kendi üzerinde denedi. İlaç tamamlandıktan kısa süre sonra da vefat etti.
"Yüzbaşı":Böyle biriydi işte o. Kafasına koyduğunu yapardı, bedeli ne olursa olsun... En sonunda da başarıya ulaşabilmek için kendini feda etti.
"Yüzbaşı":Bulduğu ilacın bugün dahi insanlara yardım ettiğini bilse çok sevinirdi... Hiçlik bu topraklara yeterince acı çektirdi. Umarım bu savaş yakında sona erer.
Traveler:(Bedeli ne olursa olsun... Hım, tanıdık geldi bu söz.)
???:Başkalarının hayatta kalmasını, kayıplarını ve fedakarlıklarını kafanıza takmayı bırakın artık. Kazanmanız lazım! Ben de bu yüzden döndüm... Bu an için.
???:Lütfen başladığınız işi bitirin komutanım.
"Yüzbaşı":Hım... Düşündüğümden daha ferasetli çıktın.
"Yüzbaşı":Fakat bazı bilgiler şimdilik sır olarak tutulsa daha iyi olur. Beraber çalışıyor olabiliriz fakat amaçlarımız bire bir aynı değil.
Paimon:Nereden çıktı şimdi bu sır mır? Senin yanında daha mı dikkatli olmalıyız acaba?
"Yüzbaşı":Aramızdaki güveni zedelemek istemem. Bu benim için kişisel bir konu olduğundan dolayı saklı tutmak istiyorum.
"Yüzbaşı":Fakat şunu söyleyebilirim ki, Natlan krizin en kötü kısmını atlatmış olsa da bu diyarın ruhları henüz huzura kavuşmuş değil.
"Yüzbaşı":... Bundan dolayı buradaki işim henüz tamamlanmış sayılmaz.
Paimon:Kişisel bir konuysa sana güveneceğiz mecburen.
"Yüzbaşı":Başka bir sorunuz varsa yanıtlayabilirim.
Paimon:Nasıl yani, herhangi bir soru mu?
Paimon:Paimon suratında maske varken nasıl yemek yediğini merak ediyor... Senin sormak istediğin bir şey var mı Traveler?
Traveler:(Aslında... Merak ettiğim bir konu var.)
Citlali:Mavuika, Ölümün Hakimi'nin gücünü kullandığı için bunun bedelini Natlan ödemek zorunda. Bu bedel de ölüm. Yalnızca Mavuika'nın ölümü bu borcu kapatabilir.
Citlali:Savaş bitmiş ve Natlan'ın yüzleştiği tehdit ortadan kalkmış olsa bile ölümden kaçış yok demek ki.
Traveler:(Yüzbaşı, Ölümün Hakimi'ne dair bir şey biliyor olabilir mi? Bu fırsatı bir daha bulamayabilirim. Sorayım en iyisi.)
Traveler:(Ölümün Hakimi'ni sor.)
"Yüzbaşı":Tanrıların ektiği bahçede çiçekler ve yabani otlar yan yana büyür. Otlar topraktaki besinler için rekabet ettiğinde bahçıvan, otların büyümesini engellemek için duruma müdahale eder.
"Yüzbaşı":Kendi doğru yanlış anlayışıma göre yargılayacak değilim onu. Fakat kendisi hem benim hem halkımın çektiği acıdan sorumlu, inkar edilemez bir gerçek bu.
"Yüzbaşı":Bu açıklamayı anlamak zor geldiyse ne demek istediğimi göstereyim size.
Paimon:Ay!
"Yüzbaşı":Ölümün Hakimi ölümün biçimini özgürce belirleyebilir veya istediği kişiye ölümsüzlük bahşedebilir.
"Yüzbaşı":Onun gücü başlı başlına bir kuraldır. Böylesi ezici bir güce karşı koymaya çalışmak nafile bir çabaymış gibi gelebilir.
"Yüzbaşı":Fakat ben bu dünyada değiştirilemez bir kader, kaçınılmaz bir ölüm veya çiğnenemez bir kural olmadığına inanıyorum.
"Yüzbaşı":... Dolayısıyla son ana dek hiç olmadığı kadar çetin savaşmalıyız.
Iansan:Selam Traveler! Paimon!
Iansan:Kusura bakmayın, umarım konuşmanızı bölmüyorumdur.
Iansan:Ocotlan'a eve kadar eşlik ettikten sonra etrafta dolaşıyordum, o sırada Gök Kubbenin Evlatlarından bir ulağa denk geldim. Her yerde sizi arıyormuş.
Paimon:Aa, bir şey mi olmuş?
Iansan:Xilonen senin Kadim Adını dövmeye hazırmış. Yolculuk Günlüğünüze... Size verdiği şu cihaza bakması gerekiyormuş.
Iansan:Ben dahil bir sürü kişiyi oraya çağırdı. Burada işiniz bittiğinde Stadyuma gidelim.
"Yüzbaşı":Bu senin için çok önemli bir an Traveler. Geciktirme en iyisi, sohbetimizi şimdilik burada noktalayalım.
"Yüzbaşı":Hepinize iyi şanslar. Hoşça kalın.
Iansan:Ne kadar gizemli biri... Gerçi eskisi kadar korkutucu gelmiyor. Artık yoldaş sayılırız, değil mi?
Iansan:Neyse, hadi Stadyuma gidelim. İnsanları bekletmeyelim.
Ajaw:Kimler nihayet teşrif etmiş...
Ajaw:Terbiyesizler! Ne cüretle Yüce Ejder Lordu K'uhul Ajaw'ı bekletirsiniz? Diz çöküp özür dileyin, yoksa...
Kinich:Kulak asmayın ona siz. Biz de daha yeni geldik.
Paimon:Kinich, Kachina, Mualani! Vay be... Herkes burada!
Mualani:Yeniden bir aradayız! Özlediniz mi bizi?
Kachina:Şekerleme ve kurabiye getirdim herkese!
Paimon:Tabii ki özledik sizi! Aaa... Sürüngen Krakerleri de mi getirdin? Yaşasın!
Citlali:Tam vaktinde geldin Traveler. Burası o kadar basık ki çıkıp hava almak üzereydim.
Ororon:Dışarıda da sıcaklık aynı ki... Neyse, yol nasıldı?
Xilonen:Açıkçası bu kadar fazla kişinin gelmesini ben de beklemiyordum.
Xilonen:Planım için şu anki sayının üçte biri yeter de artardı bile.
Traveler:Başkalarına neden ihtiyacın var?
Xilonen:Onlara seni sormam ve düşünceleriyle umutlarını toplamam lazım. Kadim Adının oluşması için gerekli.
Xilonen:Yolculuk Günlüğünü getirdin, değil mi? Ver bir bakayım.
Xilonen:Hım... Pekala, ilerleme iyi görünüyor. Yeterince insan da var, artık başlayabiliriz.
Chasca:Geciktim, kusura bakmayın.
Mualani:Chasca'nın geciktiğini ilk kez görüyorum!
Chasca:Bir grup canavarın peşindeydim de, beklediğimden uzun sürdü.
Chasca:Döndüğümde kabilem için yaptıklarınızı duydum. Teşekkür ederim.
Iansan:Haha, övgüyü en çok Traveler hak ediyor.
Iansan:Ayrıca savaşta senin yardımın olmasa Bereket Kolektifi çok daha ağır hasar alırdı. Yardıma gönderecek kadar insan gücümüz vardı, yaptığın iyiliği karşılıksız bırakmayalım dedik.
Xilonen:*öhöm* Pekala, bu hoş sohbetleri sonraya saklayalım. Madem herkes burada, başlayalım haydi.
Xilonen:Şimdi öncelikle ne yapmanız gerektiğini anlatayım. Her birinizden Yolculuk Günlüğüne gelip Traveler hakkındaki hikayelerinizi paylaşmanızı istiyorum.
Xilonen:Sözleriniz kaydedilecek ve Gezginin Kadim Adının bir parçası olacak. Sorusu olan?
Kachina:Yok!
Xilonen:Pekala, o halde öncelikle...
Citlali:Dur! Ne konuştuğumuzu unuttun mu?
Xilonen:Ha, doğru. Aklımdan çıkmıştı.
Xilonen:Traveler, Paimon, siz bu kısımda burada olamazsınız.
Paimon:Ne? Ama neden ki? İnsanlar ne diyecek merak ediyoruz!
Xilonen:Herkesin gerçek düşüncelerini ve duygularını paylaşması gerek. Söz konusu kişi o esnada burada olmazsa daha sağlıklı olur.
Xilonen:Bu duyguları birinin yüzüne karşı söylemek çok daha zordur. İnsanlar böyle durumlarda çekinir, utanır. Yapacak bir şey yok.
Paimon:Haklısın... Örneğin Paimon'un yemeğini ödeyecek Morası olmadığında bunu Traveler ile paylaşmaya utanır, o yüzden bir bahane uydurur...
Traveler:Paimon... Aynı şey değiller bence.
Paimon:*öhöm* Yani o zaman Yolculuk Günlüğünü buraya bırakıp yakınlarda bir yerde beklememizi mi istiyorsunuz?
Xilonen:Merak etmeyin, çok uzun sürmez.
Paimon:Xilonen'in söyledikleri mantıklı geldi ama Citlali'nin tepkisini gördün mü? Orada bulunmamamız gerektiğine o karar vermiş kesin.
Paimon:Hımm... Ama dışarıda bekleyince Paimon diğerlerinin söylediğini daha çok merak ediyor!
Paimon:Neyse, yakında senin de bir Kadim Adın olacak! Ayy, çok heyecanlı! Çok uzun bir süredir Natlan'dayız gibi geliyor mu sana da?
Traveler:Seninle seyahat etmeye başlayalı çok daha uzun zaman oldu.
Paimon:Doğru! Keşke Paimon da içeride senin hakkında bir şeyler söyleyebilseydi...
Xilonen:Keşke başka bir şey dileseymişsin.
Paimon:Xilonen? Her şey hazır mı?
Xilonen:Sayılır... Son bir şey kaldı. Traveler ile en uzun süredir yoldaş olan sensin Paimon. Senin söyleyeceklerini de duymamız gerekiyor.
Paimon:İyi de Paimon Natlanlı değil ki...
Xilonen:Orası önemli değil şimdi. Traveler ile yoldaş olduğun için senin fikirlerin son derece değerli. Hikayeyi tamamlayacak en uygun kişi sensin.
Xilonen:Kusura bakma Traveler. Paimon'u iki dakikalığına almam lazım. Hemen geri döneriz.
Xilonen'in söylediğinin aksine çok uzun bir süre geçer...
Xilonen:Of...
Xilonen:Paimon bize çok fazla, hatta aşırı fazla bilgi verdi... Gece Lordu her şeyi kaydedebildi mi emin değilim açıkçası.
Paimon:E ama altı ulus gezdik!
Xilonen:Al, Yolculuk Günlüğünü geri vereyim. Adı döverken ihtiyacım olacak yine ama o zamana kadar maceralarınıza devam edebilirsiniz.
Xilonen:Vakti geldiğinde... Sana daha önce eşi benzeri görülmemiş bir Kadim Ad döveceğim. Böylece sen ve Mavuika, arkanıza Natlan'ı da alıp bu bitmek bilmeyen savaşa bir son verebileceksiniz.
Localized evidence
Bölüm V: Ara Sahne
Evidence locale: tr
TextMap/TextMap_MediumTR.json/3986112760Natlan
Evidence locale: tr
TextMap/TextMap_MediumTR.json/177860670Tüm Ateşlerin Beslediği Alev
Evidence locale: tr
TextMap/TextMap_MediumTR.json/2835644562Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/2151505
6
1505
502615
UI_ChapterIcon_Natlan
502602
archon
28
UI_QuestType_Chapter_5