No text in the selected or fallback locales.
Quest Steps
บทส่งท้าย
Story evidence
Quest flow
31 lines
Open section page →Ju Fufu: Xiao'Guang เธอ... เธอออกไปคราวนี้ต้องดูแลตัวเองให้ดีๆ นะ! อย่าลืมกินข้าวให้ตรงเวลา ห้ามทำอะไรบุ่มบ่ามเหมือนแต่ก่อนด้วย!
Pan Yinhu: ฉันเตรียมยาลูกกลอนกับขนมไว้ให้กินระหว่างทางด้วยนะ! ถึงมันจะสู้ขนมหอมหมื่นลี้ที่เธอทำเองไม่ได้ก็เถอะ...
Ye Shunguang: ขอบคุณนะทุกคน! ฉันจะดูแลตัวเองให้ดี
Zhao: ...ก็หวังว่าจะเป็นแบบนั้นละกัน อย่าฝืนตัวเองอีกล่ะ พวกเรา... เป็นห่วงเธอนะ
Ye Shunguang: วางใจได้เลย ฉันรักษาคำพูดนะ! ถึงยังไงพวกเราก็เป็นเพื่อนร่วมทางกันนี่นา!
เมื่อ Zhao ได้ยินประโยคนั้น ก็แสดงสีหน้าเขินอายที่น่ารักออกมาอีกครั้ง
ส่วนทาง Yixuan ที่อยู่อีกด้านก็เดินตรงมาข้างหน้า แล้วจัดชายเสื้อให้ Xiao'Guang อย่างอ่อนโยน
Yixuan: Xiao'Guang ในฐานะอาจารย์ของเธอ ฉันรู้สึกภูมิใจในตัวเธอ แต่ในฐานะ Yixuan... ฉันหวังแค่ว่าเธอจะปลอดภัยไม่ว่าจะเมื่อไหร่ก็ตาม
Ye Shunguang: อื้ม! หนูรับปากค่ะ อาจารย์
หลังจากที่ทุกคนได้บอกความในใจกับ Xiao'Guang แล้ว ต่างก็ทยอยพากันกลับไป
สุดท้าย ที่นี่ก็เหลือเพียงฉัน Xiao'Guang และ... Ye Shiyuan
Xiao'Guang มองไปที่พี่ชายของตัวเองที่ยังคงเงียบขรึมอยู่ตลอด
Ye Shiyuan: ...ฉันคิดว่า ถึงเวลาที่ฉันต้องไปแล้วล่ะ
Ye Shunguang: พี่?
Ye Shiyuan: ฉันจะไปจากที่นี่ และออกเดินทางไปยังที่ที่ไกลกว่านี้ เพื่อตามหา... วิธีที่จะรักษาผลกระทบย้อนกลับของดาบชิงหมิงได้อย่างถาวร
Ye Shunguang: พี่... ฉัน—
Ye Shiyuan: ไม่ใช่แค่เพื่อช่วยเธอเท่านั้น แต่ยังเพื่อเริ่มต้นการเดินทางของพี่เองด้วย
Ye Shiyuan: พี่ได้ยินมาว่าดาบปีศาจที่ชื่อว่า "ไร้หาง" ของ Void Hunter Hoshimi Miyabi ผู้นั้น ดูเหมือนจะมีจุดที่คล้ายคลึงกับดาบชิงหมิงอยู่ พี่คิดว่านี่คงไม่ใช่เรื่องบังเอิญอย่างแน่นอน
Ye Shiyuan: ในบรรดาอาวุธเหล่านี้... อาจซ่อนความลับที่ตอนนี้พวกเราไม่อาจจินตนาการได้
Ye Shiyuan: พี่อยากออกไปค้นหาความลับเหล่านี้ และตามหาความจริงที่ซ่อนอยู่หลังม่านหมอก
Ye Shiyuan: Xiao'Guang พี่จำคำที่เธอเคยพูดกับพี่ได้เสมอ ไม่ต้องห่วง คราวนี้... พี่จะยอมให้ตัวเองมีความสุขบ้าง
Ye Shiyuan ยื่นมือออกไป เขาอยากจะลูบศีรษะของน้องสาวเหมือนตอนเด็กๆ แต่มือที่ยื่นออกไปได้ครึ่งทางกลับชะงักค้าง สุดท้ายจึงได้แต่วางมือลงบนไหล่ของเธอเบาๆ
Ye Shiyuan: ...
Ye Shiyuan: พี่เคยจินตนาการไว้นับครั้งไม่ถ้วน ถ้าสามารถย้อนกลับไปในอดีตได้ พี่จะต้องซ่อนน้องสาวของพี่ให้ดี ซ่อนเธอไว้ในที่ที่ปลอดภัยที่สุด เพื่อไม่ให้โชคชะตาตามหาเธอเจอไปตลอดกาล
Ye Shiyuan: แต่ว่า... พี่คิดผิดไป พี่รู้ว่าไม่ว่าจะย้อนกลับไปกี่ครั้ง เมื่อภัยพิบัติมาเยือน เธอก็คงจะเลือกทำแบบนี้อยู่ดี คงจะเป็นเหมือนตอนนี้ที่หยิบดาบขึ้นมา และก้าวออกไปยืนอยู่เบื้องหน้าทุกคน
Ye Shiyuan: Xiao'Guang ในฐานะพี่ชาย พี่ภูมิใจในตัวเธอนะ
Ye Shiyuan: พี่เองก็รู้ว่าความเจ็บปวดและความทุกข์ทรมานทั้งหมดที่เธอผ่านมา คือบทพิสูจน์ความยิ่งใหญ่ของเธอ รอยแตกร้าวของเธอคือจุดที่แสงสว่างส่องผ่านเข้ามา
Ye Shiyuan: เพียงแต่ว่า... ถ้าเป็นไปได้ พี่ก็ยังคงหวังว่าเธอจะอยู่ห่างจากใจกลางพายุ และได้พบกับความสุขที่แท้จริง... แต่ว่า... ขอโทษด้วยนะ พี่ก็เป็นคนใจแคบแบบนี้แหละ
Ye Shunguang: พี่ ตอนนี้ฉันก็มีความสุขมากแล้วล่ะ... จริงๆ นะ!
Ye Shiyuan: ...งั้นก็ดีแล้วล่ะ
Ye Shiyuan: แล้วก็อีกอย่าง ไม่รู้ว่าพวกเธอเคยได้ยินเกี่ยวกับ "คำทำนายโบราณ" ที่คุณ Lu เคยพูดถึงรึเปล่า
Ye Shiyuan: เขาเคยกล่าวไว้ว่า ในอนาคตจะมี "ไป๋เจ๋อ" ปรากฏตัวที่ Yunkui Summit และเมื่อภัยพิบัติมาเยือน "ไป๋เจ๋อ" จะถือดาบชิงหมิง ฟาดฟันรัตติกาลอันยาวนาน และปลุกรุ่งอรุณให้ตื่นขึ้น
Ye Shiyuan: และข้างกาย "ไป๋เจ๋อ" จะมี "ตัวแปร" พิเศษปรากฏขึ้น การมีอยู่ของตัวแปรนี้ อาจเปลี่ยนแปลงทิศทางของอนาคตทั้งหมดได้ในชั่วพริบตา
Ye Shiyuan: หลังจากที่ได้ผ่านเรื่องราวเหล่านี้มา พี่คิดว่าบางที "ไป๋เจ๋อ" และ "ตัวแปร" ที่ว่านั่น อาจจะหมายถึง... พวกเธอทั้งสองคนก็ได้
0 lines
Open section page →1 line
Open section page →Ye Shiyuan: Xiao'Guang แล้วก็ศิษย์น้อง Wise
0 lines
Open section page →2 lines
Open section page →Wise: ศิษย์พี่ Ye หมายถึง... ฉันเหรอ?
Ye Shiyuan: ใช่แล้ว ในเหตุการณ์ครั้งนี้ นาย/เธอเป็นคนที่อยู่เคียงข้าง Xiao'Guang มาตลอด ฉันคิดว่าพวกนาย/เธอคงเป็นกำลังใจให้กันและกันอย่างมากเลยสินะ
3 lines
Open section page →Ye Shunguang: ใช่...ใช่แล้วล่ะ ถ้าไม่มีศิษย์น้องอยู่ด้วย ฉันก็ไม่รู้ว่าตัวเองจะทนได้อีกนานแค่ไหน...
Ye Shiyuan: ดูเหมือนว่าการพบเจอกันของพวกเธอจะไม่ใช่เรื่องบังเอิญ ส่วนความหมายอันลึกซึ้งของโชคชะตาที่ซ่อนอยู่เบื้องหลัง... คงต้องให้เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์แล้วล่ะ
Ye Shiyuan: เอาล่ะ สายมากแล้ว พี่ขอตัวไปก่อนนะ
2 lines
Open section page →Ye Shiyuan: ลาก่อนน้องสาวของพี่ แล้วก็... ศิษย์น้อง Wise ด้วย
Ye Shiyuan ชักมือกลับไปและไม่พูดอะไรอีก เพียงแค่พยักหน้าให้ Xiao'Guang อย่างแน่วแน่
จากนั้นเขาก็หันหลังกลับ และเดินจากไปอย่างเด็ดเดี่ยว ท่ามกลางแสงอาทิตย์ตกยามเย็น
1 line
Open section page →Ye Shunguang: ศิษย์น้อง เรื่องที่พี่เพิ่งพูดถึงเมื่อกี้เกี่ยวกับ "ไป๋เจ๋อ" กับ "ตัวแปร" นั่นน่ะ นาย/เธออย่าเก็บไปคิดมากเลยนะ มันก็แค่คำทำนายเท่านั้นแหละ บางทีคุณ Lu อาจจะแต่งขึ้นมาเพื่อขู่พวกเราก็ได้...
0 lines
Open section page →2 lines
Open section page →Wise: ฉันว่ามันก็ดีนะ นี่ก็หมายความว่าเรามีวาสนาต่อกัน อาจเป็นการพบเจอที่ถูกลิขิตไว้แล้วก็ได้
Ye Shunguang: เอ๋ งะ...งั้นเหรอ... ที่แท้ก็เป็นเพราะโชคชะตาสินะ...
13 lines
Open section page →Ye Shunguang: ศิษย์น้อง จริงๆ แล้วฉันยังมีบางเรื่อง... ที่อยากจะบอกนาย/เธอ
Ye Shunguang: เธอคนนั้น... ไม่สิ "ตัวฉัน" อีกคน เคยคิดว่าความรักคือคำสาป คือกับดัก คือสิ่งที่ชื้นแฉะและเย็นยะเยือก... ความรักจะทำลายฉัน
Ye Shunguang: อาจเป็นเพราะในอดีตฉันมักจะรู้สึกผิดและหวาดกลัวอยู่เสมอ ก็เลยทำให้เกิดความคิดแบบนี้ขึ้นมา เมื่อหัวใจของเธอเป็นดั่งหลุมโคลน แม้แสงอาทิตย์ที่สาดส่องเข้ามาจะอบอุ่นเพียงใด สุดท้ายก็จะกลายความเย็นเยียบและบิดเบี้ยวอยู่ดี
Ye Shunguang: แต่ที่จริงแล้ว... มันไม่ได้เป็นแบบนั้นเลย
Ye Shunguang: ความรักคือปาฏิหาริย์ คือความแข็งแกร่ง คือมืออันอบอุ่นที่ดึงฉันกลับสู่โลกมนุษย์ ในยามที่ฉันร่วงหล่นลงสู่ความมืดมิดอันไร้สิ้นสุด
Xiao'Guang สูดหายใจลึก จากนั้นก็กางแขนทั้งสองข้างออกอย่างที่เห็นได้ไม่บ่อยนัก ราวกับกำลังโอบรับทุกสิ่งตรงหน้า
Ye Shunguang: ฉันรัก ฉันรักโลกใบนี้จริงๆ ความรู้สึกของสายลมยามเช้าที่พัดผ่านแก้ม ความอบอุ่นของแสงแดดยามบ่ายที่สาดส่องลงบนหน้าหนังสือ กลิ่นหอมที่โชยมาจากร้านขนมปังที่มุมถนน เสียงหัวเราะอันไร้ความกังวลของเด็กๆ ...
Ye Shunguang: ทั้งสิ่งที่ดี สิ่งที่ไม่ดี สิ่งที่สว่างไสว และสิ่งที่มืดมน... ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนมีค่าและพิเศษเหลือเกิน
Ye Shunguang: และด้วยเหตุนี้ ฉันจะทำทุกวิถีทางเพื่อปกป้องสิ่งเหล่านี้ ไม่ว่าจะต้องแลกมาด้วยอะไรก็ตาม
Ye Shunguang: จนถึงตอนนี้ฉันถึงได้เข้าใจอย่างถ่องแท้ ว่าไม่ใช่แค่ดาบชิงหมิงที่เลือกฉัน แต่ฉันก็เลือกและยอมรับมันเหมือนกัน รวมถึงทุกสิ่งที่มันนำพามาด้วย
Ye Shunguang: ถึงจะเป็น Void Hunter แต่ฉันก็ยังเป็นแค่มือใหม่ ยังมีอะไรอีกมากมายที่ต้องเรียนรู้...
Ye Shunguang: แต่ฉันจะต้องพยายามทำให้สำเร็จ!
Ye Shunguang: แล้วก็... ขอบคุณที่อยู่เคียงข้างฉันมาตลอดหลายวันนี้นะ
0 lines
Open section page →3 lines
Open section page →Wise: ไม่ต้องเกรงใจหรอก Xiao'Guang จริงๆ แล้วฉันก็มีเรื่องจะบอกเธอเหมือนกัน... ฉันเตรียมของขวัญเล็กๆ น้อยๆ มาให้เธอด้วย
Ye Shunguang: จริงเหรอ! มันคืออะไร?
พา Xiao'Guang ไปที่ห้องของเธอ...
2 lines
Open section page →ภาพถ่ายมากมายนับไม่ถ้วน ถูกล้างอย่างพิถีพิถัน ใส่กรอบ และแขวนไว้บนผนัง
พวกมันเปรียบดั่งกาแล็กซี่ที่เปล่งประกายอบอุ่น บันทึกช่วงเวลาอันแสนงดงามที่เคยใช้ร่วมกันไว้
Xiao'Guang นิ่งชะงัก
เธอค่อยๆ ก้าวเดินเข้าไป ยื่นมือออกไปและใช้ปลายนิ้วแตะเบาๆ ราวกับเป็นการนอบน้อม สัมผัสผ่านห้วงเวลาที่หยุดนิ่งเหล่านั้น
5 lines
Open section page →Ye Shunguang: นี่คือภาพถ่ายที่เราถ่ายด้วยกันก่อนพิธีจะเริ่มในวันนั้น...
Ye Shunguang: ฉันเพิ่งเคยพูดต่อหน้าคนเยอะขนาดนั้นเป็นครั้งแรกเลยนะ ตอนนี้พอนึกย้อนกลับไปแล้ว มันเป็นประสบการณ์ที่เหลือเชื่อจริงๆ โชคดีนะที่ตอนนั้นมีนาย/เธอ... มีทุกคนอยู่ด้วย!
Ye Shunguang: และช่วงเวลาที่เราเคยใช้ด้วยกัน... นาย/เธอก็เก็บถนอมมันเอาไว้เหมือนกันสินะ
Ye Shunguang: ฉันจำกลิ่นหอมที่อบอวลอยู่ในร้านดอกไม้ได้ จำทำนองเพลงอันอ่อนหวานที่เราเคยฟังด้วยกันได้ แล้วก็หนังที่เราเคยดูด้วยกันด้วย...
Ye Shunguang: ที่แท้... เราได้สร้างความทรงจำดีๆ ร่วมกันมามากมายขนาดนี้แล้วสินะ
0 lines
Open section page →1 line
Open section page →Wise: ไม่ว่าอนาคตจะเกิดอะไรขึ้น ความทรงจำในอดีตจะทิ้งร่องรอยเอาไว้เสมอ ฉันจะจดจำสิ่งเหล่านี้ไว้ตลอดไป
1 line
Open section page →Wise: ฉันจะจดจำเธอไว้ตลอดไป
2 lines
Open section page →Ye Shunguang: ศิษย์น้อง ฉัน...
Xiao'Guang เริ่มสะอื้น เธอยังคงจ้องมองภาพถ่ายอันล้ำค่าเหล่านั้นโดยไม่หันกลับมา แต่ไหล่ของเธอกลับสั่นเทาเบาๆ
หลังจากผ่านไปพักใหญ่ เธอก็หันกลับมา ดวงตาที่เปล่งประกายคู่นั้นเอ่อล้นไปด้วยน้ำตาแห่งความซาบซึ้ง แต่บนใบหน้ากลับแต่งแต้มด้วยรอยยิ้มที่สดใสยิ่งกว่าแสงตะวันซะอีก
6 lines
Open section page →Ye Shunguang: ...ขอบคุณนะ นี่เป็นของขวัญที่ดีที่สุดที่ฉันเคยได้รับมาเลย
Ye Shunguang: ฉันคิดว่า... ประสบการณ์เหล่านี้ที่ได้อยู่กับนาย/เธอ จะกลายเป็นความทรงจำอันแสนงดงาม ที่ฉันไม่อยากจะลืมเลือนไปตลอดกาล
Ye Shunguang: ถึงฉันจะไม่รู้ว่าผลข้างเคียงของดาบชิงหมิงจะกลับมาอีกเมื่อไหร่ ไม่รู้ว่าฉันจะเก็บความทรงจำเหล่านี้ไว้ได้อีกนานแค่ไหน...
Ye Shunguang: แต่ก็เพราะมีวันที่เปล่งประกายเหล่านี้อยู่ ไม่ว่าอนาคตจะเกิดอะไรขึ้น ฉันก็รู้สึกว่าตัวเองมีความกล้าที่จะเผชิญหน้ากับมันแล้วล่ะ
Ye Shunguang: ขอบคุณนะ... ที่แต่งแต้มสีสันอันงดงามให้กับชีวิตของฉัน
ร่วมระลึกถึงเรื่องราวในแต่ละภาพถ่ายกับ Xiao'Guang...
ในที่สุด ก็ถึงเวลาที่ต้องจากลา
1 line
Open section page →Ye Shunguang: ถึงเวลาแล้ว... ฉันต้องไปแล้วล่ะ
0 lines
Open section page →2 lines
Open section page →Wise: เดินทางปลอดภัยนะ Xiao'Guang
Ye Shunguang: ...อืม! ขอให้อนาคตของพวกเราราบรื่น
3 lines
Open section page →Ye Shunguang: ลาก่อน ศิษย์น้อง
Xiao'Guang เผยรอยยิ้มที่เปล่งประกายอย่างเจิดจ้า ก่อนจะหันหลังกลับไปอย่างเด็ดเดี่ยว จ้องมองไปยังพระอาทิตย์ที่กำลังจะตกดิน ก้าวไปบนเส้นทางใหม่ที่เป็นของเธอเอง เส้นทางใหม่ในฐานะ Void Hunter
ยืนอยู่ที่เดิมและมองตามเงาร่างของเธอ จนกระทั่งเธอค่อยๆ หายลับไปในแสงสีทองยามอัสดง...
10 lines
Open section page →ในขณะเดียวกัน ณ สำนักงานนายกเทศมนตรี...
"เพื่อนเก่า เห็นรึยัง? เมืองนี้... รอดพ้นมาได้อีกครั้งแล้ว"
"แต่ฉันรู้ว่าสิ่งนั้นคือ 'ผู้ส่งสาร' ที่ผู้นำสร้างขึ้น... ฉันคิดว่าผู้นำจะไม่... ชิ"
"เหมือนเนื้องอกร้ายที่ไม่มีวันกำจัดให้หมดสิ้น ตัดออกไปหนึ่ง ก็งอกขึ้นมาใหม่อีกหนึ่ง ช่างน่าขันเสียจริง"
"เห็นได้ชัดว่า ผู้นำกำลังทดสอบด้วยวิธีที่หยาบกระด้าง งุ่มง่าม แต่กลับเร่งรีบอย่างที่สุด... เพื่อค้นหาว่าอำนาจของตนจะสามารถแผ่ขยายไปได้ไกลเพียงใด"
"แต่ก็ไม่ใช่ข่าวร้ายซะทีเดียว"
"ผู้ครองดาบชิงหมิงแห่ง Yunkui Summit รับเหรียญ Void Hunter แล้ว"
"เยี่ยมมาก... เยี่ยมจริงๆ"
"เพื่อนเก่าของฉัน ฉันรู้ว่าคงไม่เห็นด้วยกับสิ่งที่ฉันกำลังทำอยู่ในตอนนี้หรอก"
"แต่ว่า... นี่คือหนทางเดียวที่เราเลือกได้"
Source evidence
- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/Chapter160/Main_GalGame_Chapter160_11600720.json- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/Chapter160/Main_GalGame_Chapter160_11600730.json- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/Chapter160/Main_GalGame_Chapter160_11600740.json
Localized evidence
Text fields
สายใยที่เล็กน้อยทว่ายิ่งใหญ่เหล่านี้ ท้ายที่สุดจะผสานกันเป็นสายธารแห่งปาฏิหาริย์
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/th/main.json- JSON Pointer
/QuestDesc_12214012
บทส่งท้าย
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/th/main.json- JSON Pointer
/QuestName_12214012
No text in the selected or fallback locales.
Relationships
Properties
Source evidence
- Path
Assets/NapResources/FileCfg/QuestConfigTemplate.json- JSON Pointer
/records/7806
- Name
QuestName_12214012
- QuestID
12214012
- field_2
1
- field_3
QuestDesc_12214012
- field_4
QuestTarget_12214012
- field_5
QuestFinishDesc_12214012
- field_6
- field_7
1
- field_10
{ "$wire": "inline-non-uoffset-exact-4-bytes", "bytesHex": "01000000", "rawLittleEndianBits": 1 }- field_12
1140140172
- field_13
null
- field_14
null
- field_15
null
- field_16
{ "$wire": "empty-string-or-vector<alignment8-element-type-unresolved>", "length": 0, "stringInterpretation": "", "vectorInterpretation": [], "vectorElementAlignmentBytes": 8 }- field_18
{ "$wire": "empty-string-or-vector<alignment8-element-type-unresolved>", "length": 0, "stringInterpretation": "", "vectorInterpretation": [], "vectorElementAlignmentBytes": 8 }- field_21
null
- field_22
null
- field_23
null
- field_25
null
- field_27
null
- field_28
null
- field_29
- field_30
null
- field_31
null
- tableName
QuestConfigTemplate
- tableIdentity
6650075698645347761
- unlockCondition
1140140172