No text in the selected or fallback locales.
Story Chapters
ยามแสงริบหรี่ส่องรัตติกาล
Story evidence
Chapter quests
ความวุ่นวายยังไม่จบ
Open quest →0 lines
Open section page →1 line
Open section page →Belle: ว้าว ขนมหอมหมื่นลี้ที่ Xiao'Guang ทำอร่อยจัง! นุ่มละมุนสุดๆ ไปเลย
1 line
Open section page →Belle: แต่ว่าดูเหมือนจะหวานไป... นิดหน่อย?
0 lines
Open section page →3 lines
Open section page →Wise: เอ่อ... ดูเหมือนจะหวานไปนิดนึงจริงๆ ด้วย? แต่หวานๆ แบบนี้ก็ดีเหมือนกันนะ
Ye Shunguang: จะ จริงเหรอ! ขอโทษทีนะ คงเป็นเพราะฉันใส่น้ำตาลเยอะไปหน่อยน่ะ...
Ye Shunguang: คราวหน้าฉันจะต้องทำเวอร์ชันที่สมบูรณ์แบบกว่านี้ ให้พวกนาย/เธอได้ลองชิมแน่นอน!
0 lines
Open section page →2 lines
Open section page →Wise: Xiao'Guang ไม่ต้องกังวลขนาดนั้นก็ได้ ตอนนี้ขนมหอมหมื่นลี้ที่เธอทำก็อร่อยมากแล้วล่ะ
Ye Shunguang: พวก... พวกนาย/เธอชอบก็ดีแล้ว...
8 lines
Open section page →Belle: แต่ฉันก็สงสัยมาตลอดเลยนะ ว่าทำไม Xiao'Guang ถึงชอบขนมหอมหมื่นลี้มากขนาดนี้?
Ye Shunguang: จริงๆ แล้ว... ฉันชอบทุกอย่างที่มีกลิ่นดอกหอมหมื่นลี้เลย
Ye Shunguang: ฉันจำได้ว่านานมาแล้ว ตอนที่ฉันเพิ่งเข้ามาเป็นศิษย์ที่ Yunkui Summit ได้ไม่นาน มีร้านขนมเล็กๆ อยู่ที่หัวมุมถนนแถวนั้น
Ye Shunguang: ขนมหอมหมื่นลี้ที่นั่นอร่อยมาก ฉันเลยชอบตื๊อพี่ให้พาไปซื้อบ่อยๆ
Ye Shunguang: แต่ไม่รู้ทำไม ทุกครั้งที่กินขนมหอมหมื่นลี้จากร้านนั้น ฉันก็จะปวดท้องทุกที หลังจากนั้น พี่ก็ไม่ให้ฉันกินอีกเลย
Ye Shunguang: หลังจากนั้น ฉันก็เริ่มลองทำด้วยตัวเอง ขอแค่ควบคุมปริมาณส่วนผสมให้ดี มันก็ไม่มีปัญหาอะไรจริงๆ ด้วย
Xiao'Guang พูด ในแววตาเต็มไปด้วยความคิดถึงช่วงเวลาอันแสนเรียบง่ายในอดีต และ... ความดื้อรั้นเล็กๆ ที่ไม่อยากเปิดเผยให้ใครได้เห็นง่ายๆ
อย่างไรก็ตาม ในขณะที่พวกเรากำลังกินขนมหอมหมื่นลี้อยู่นั้น ศิษย์พี่ Fufu ก็รีบร้อนวิ่งเข้ามา...
5 lines
Open section page →Ju Fufu: ที่แท้พวกนาย/เธอก็อยู่ตรงนี้นี่เอง!
Ye Shunguang: ศิษย์พี่ Fufu! กลับมาแล้วเหรอ?
Ju Fufu: อืม ก่อนหน้านี้ได้ยินว่าคาบสมุทร Waifei เกิดเรื่องขึ้นอีกแล้ว พวกเราเลยรีบกลับมาทันที แต่ก็เพิ่งจะมาถึงวันนี้เอง...
Ju Fufu: อย่าเพิ่งพูดถึงเรื่องนั้นดีกว่า! ฉันเพิ่งได้ข่าวว่ามีอะไรแปลกๆ ปรากฏขึ้นที่ Sailume Bay!
Ju Fufu: พวกเรารีบไปดูกันเถอะ!
1 line
Open section page →Ye Shunguang ย่อตัวลง ใช้นิ้วแตะไปที่กลีบดอกไม้สีขาวเหล่านี้เบาๆ ...สีหน้าของเธอเต็มไปด้วยความตกตะลึง และความกังวล
2 lines
Open section page →Ye Shunguang: ทำไมกัน... ดอกไม้สีขาวน่าสงสัยที่เห็นใน Hollow ก่อนหน้านี้ ไหงมาโผล่ที่นอก Hollow ได้ล่ะ...
Ye Shunguang: แถมฉันยังรู้สึกว่าดาบชิงหมิง ดูเหมือนจะมีปฏิกิริยาบางอย่างกับดอกไม้สีขาวพวกนี้ด้วย? ฉันคิดไปเองรึเปล่านะ...
0 lines
Open section page →9 lines
Open section page →Wise: อืม... ฉันรู้สึกไม่ค่อยดียังไงก็ไม่รู้...
Ye Shunguang: ฉันก็รู้สึกเหมือนกัน! พวกมันดู... เหมือนกับที่อยู่ในความทรงจำของฉันเป๊ะเลย ถ้าอาจารย์ Yixuan อยู่ที่นี่ด้วยก็คงจะดี ด้วยความรู้ของอาจารย์ บางทีอาจจะ—
???: Failume Heights เกิดเหตุวุ่นวายตั้งขนาดนี้ การที่หัวหน้าสำนักอย่าง Yixuan ต้องไปรายงานสถานการณ์ต่อท่านนายกเทศมนตรี ก็ถือเป็นหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบอยู่แล้ว
ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ ที่มีชายคนหนึ่งในชุดเครื่องแบบของ Yunkui Summit ยืนอยู่ตรงนั้นด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
สายตาคมกริบราวกับเหยี่ยวของเขา กวาดมองดอกไม้สีขาวที่อยู่บนพื้นอย่างรวดเร็ว ก่อนจะจับจ้องไปที่ Ye Shunguang
???: แน่นอนว่าหนึ่งในนั้นรวมถึงปัญหาใหญ่ที่พี่ชายของเธอ... Ye Shiyuan ได้ก่อขึ้นด้วย... เขาทำให้ Yunkui Summit ของพวกเราต้องขายหน้าจริงๆ
Ye Shunguang: คุณ Lu! พี่ชายของหนูก็แค่—
???: Ye Shunguang... ความจริงก็คือความจริง ไม่จำเป็นต้องแก้ตัว แต่เธอต้องจำเอาไว้ให้ดีว่า เส้นทางของเธอกับเขานั้นต่างกัน เธอมีสิ่งที่จำเป็นต้องทำ
???: ในเมื่อสืบทอดดาบชิงหมิงมาแล้ว เธอก็ต้องแบกรับทุกสิ่งทุกอย่างที่เกี่ยวกับมัน นี่คือชะตากรรมของเธอ
Ye Shunguang: ...
0 lines
Open section page →4 lines
Open section page →Wise: เอ่อ... ขอโทษนะ ไม่ทราบว่าคุณคนนี้คือ...?
Ye Shunguang: อ๊ะ ขอโทษที ฉันลืมแนะนำไปเลย เขาเป็นคนของ Yunkui Summit ตอนนี้เป็น—
Lu Hengzhou: Lu Hengzhou ฉันรู้จักเธอนะ ศิษย์ใหม่ของ Yixuan
Lu Hengzhou: ส่วนดอกไม้พวกนี้ ฉันได้รับรายงานจากพวกลูกศิษย์แล้ว จากที่เห็นตอนนี้ พวกมันไม่ได้มีพิษภัยอะไร โครงสร้างทางกายภาพก็บอบบาง ดูเหมือนจะเป็นแค่พืชธรรมดาทั่วไปเท่านั้น
19 lines
Open section page →Ye Shunguang: ไม่ใช่นะ! ดอกไม้สีขาวพวกนี้ หนูเคยเห็นตอนที่เมืองเก่าล่มสลายด้วย! อีกอย่าง...
Ye Shunguang: ก่อนหน้านี้ตอนที่อยู่ในส่วนลึกของ Lemnian Hollow ก็มีของแบบนี้อยู่เยอะเหมือนกัน และที่แปลกยิ่งกว่านั้นก็คือ ทุกครั้งที่เข้าใกล้พวกมัน ความรู้สึกของการถูกกัดกร่อนของทุกคน ก็เหมือนจะบรรเทาลงไปด้วย...
Lu Hengzhou: งั้นเหรอ ถ้าอย่างนั้น... เพื่อความไม่ประมาท เธอก็จัดการดอกไม้สีขาวพวกนี้ก่อนสิ
Ye Shunguang: หนู... หนูจะลองดู
Xiao'Guang ฟันดาบลงไป จากนั้นดาบก็ส่องประกายวาบขึ้นมา แล้วดอกไม้สีขาวจำนวนหนึ่งที่อยู่ตรงหน้า ก็สลายกลายเป็นเถ้าถ่านในชั่วพริบตา
พวกมันบอบบางกว่าที่คิดไว้ซะอีก... หรือจะเป็นแค่พืชธรรมดาทั่วไปจริงๆ กันนะ...?
Ye Shunguang: คุณ Lu เชื่อหนูเถอะ ดอกไม้สีขาวพวกนี้ ต้องไม่ธรรมดาอย่างที่เห็นแน่นอน พวกมันต้องซ่อนความลับบางอย่างที่สำคัญมากๆ เอาไว้อยู่แน่... เราจะปล่อยให้พวกมันแพร่กระจายอยู่ที่นี่ไม่ได้!
Lu Hengzhou: ...น้อยครั้งนะ ที่เธอจะยืนกรานแบบนี้
Lu Hengzhou: เป็นเพราะประสบการณ์ที่ได้รับจากที่นี่เมื่อเร็วๆ นี้ หรือว่า... เป็นเพราะได้เจอกับใครบางคนที่ "พิเศษ" จนทำให้เริ่มเรียนรู้ที่จะตั้งคำถามกันนะ?
ดูเหมือนว่า Lu Hengzhou จะมองมาทางนี้แวบนึง... รู้สึกไปเองรึเปล่านะ?
Ye Shunguang: ปะ...เปล่านะ... หนูแค่คิดว่ามันเป็นเรื่องสำคัญมาก...
Lu Hengzhou: ก็ได้ ฉันเข้าใจแล้ว พรุ่งนี้ตอนเย็น ฉันจะรวบรวมทุกคนที่เกี่ยวข้อง ให้มารวมตัวกันที่ Suibian Temple
Ye Shunguang: เยี่ยมไปเลย—
Lu Hengzhou: แน่นอน ไม่ใช่แค่เพื่อดอกไม้สีขาวพวกนี้เท่านั้น...
มันถึงเวลาแล้วที่จะต้องตัดสินการกระทำของ Ye Shiyuan พี่ชายของเธอให้เด็ดขาดเสียที
Lu Hengzhou: ฉันจำเป็นต้องรวบรวมข้อมูลทั้งหมด เพื่อให้คำอธิบายที่น่าพอใจแก่ศิษย์ของ Yunkui Summit ทุกคน
Ye Shunguang: หนู... หนูเข้าใจแล้วค่ะ
Lu Hengzhou: เข้าใจก็ดีแล้ว
Lu Hengzhou: Ye Shunguang... อย่าลืมเด็ดขาด อย่าได้ลืมตัวตนและหน้าที่ของเธอ อย่าทำให้พรสวรรค์ และดาบในมือของเธอต้องผิดหวัง
Lu Hengzhou กลับหลังหันและเตรียมจะจากไป
ในจังหวะที่เดินสวนกันนั้น เขาหยุดชั่วครู่ จากนั้นก็กระซิบด้วยเสียงที่ได้ยินกันแค่สองคน—
"ฉันหวังว่าการปรากฏตัวของเธอ จะเป็นเรื่องดีสำหรับ Shunguang... และไม่ใช่ภาระที่คอยถ่วงแข้งถ่วงขานะ"
1 line
Open section page →Ye Shunguang: ขอโทษทีนะ ที่ทำให้ต้องมาเห็นเรื่องน่าอายแบบนี้ คุณ Lu ก็เป็นคนแบบนี้แหละ เขาให้ความสำคัญกับเกียรติยศของ Yunkui Summit เหนือสิ่งอื่นใด... แต่เขาคงไม่ได้มีเจตนาร้ายอะไรหรอก!
0 lines
Open section page →2 lines
Open section page →Wise: สรุปแล้วคุณ Lu คนนี้เขาเป็นใครกันแน่? ผู้อาวุโสจาก Yunkui Summit งั้นเหรอ?
Ye Shunguang: คุณ Lu ถือเป็นผู้อาวุโสของ Yunkui Summit... ปกติแล้วในเวลาที่อาจารย์ Yixuan ไม่อยู่ เขาจะเป็นผู้ดูแลกิจการทั่วไปของ Yunkui Summit แทน
0 lines
Open section page →4 lines
Open section page →Wise: ผู้อาวุโสของ Yunkui Summit...? แต่ฉันได้ยินมาว่า นอกจากอาจารย์ Yixuan แล้ว เพื่อช่วย Failume Heights เอาไว้ ก่อนหน้านี้พวกลูกศิษย์ของ Yunkui Summit ได้เสียสละชีวิตไปเกือบทั้งหมดเลยนี่
Ye Shunguang: ที่จริงแล้วคุณ Lu เขา... เป็นเหมือนผู้พิทักษ์ Yunkui Summit มากกว่าที่จะเป็นนักรบ
Ye Shunguang: ตอนนั้นที่ Yunkui Summit รวมตัวกันและลงจากภูเขาไป... เขาได้รับมอบหมายให้ไปคอยดูแล และปกป้องครอบครัวของเหล่าลูกศิษย์ เพราะงั้นถึงได้รอดพ้นจากภัยพิบัตินั้นมาได้
Ye Shunguang: ไม่คิดเลยว่าเขาจะมาที่นี่ด้วย... ดูเหมือนว่าเรื่องที่เกิดขึ้นช่วงนี้ จะส่งผลกระทบอย่างใหญ่หลวงจริงๆ
0 lines
Open section page →6 lines
Open section page →Wise: รู้สึกว่า... เขาดูจะเข้มงวดกับเธอมากเลยนะ?
Ye Shunguang: อืม... คุณ Lu เขาคิดเสมอว่า ในเมื่อฉันได้เป็นผู้สืบทอดแล้ว ก็ไม่ควรทำให้ตำแหน่ง "ผู้ถือครองดาบชิงหมิง" ต้องมัวหมอง เขาก็แค่... คาดหวังในตัวฉันสูงเกินไปเท่านั้นแหละ
Ye Shunguang: เอาล่ะ อย่ามัวพูดเรื่องพวกนี้อยู่เลย นี่ก็สายแล้ว ฉันยังต้องเตรียมตัวสำหรับการประชุมพรุ่งนี้อีก...
Ye Shunguang: อ๋อ จริงสิ มีขนมหอมหมื่นลี้ด้วยนะ! แต่คราวนี้ทำออกมาไม่ค่อยดีเท่าไหร่... คราวหน้าฉันจะทำขนมหอมหมื่นลี้ที่สมบูรณ์แบบกว่านี้ มาให้นาย/เธอชิมให้ได้เลย!
Ye Shunguang: พวกเรา... สัญญากันแล้วนะ?
เธอจ้องมองมาด้วยดวงตาที่เปล่งประกาย ราวกับในที่สุดก็สามารถรวบรวมความกล้า ที่จะยื่นนิ้วก้อยออกมาได้เสียที...
ยื่นนิ้วก้อยออกไปเหมือนกัน จากนั้นก็เกี่ยวก้อยกับเธอเบาๆ
ทันใดนั้น รอยยิ้มที่แท้จริงก็ผุดขึ้นบนใบหน้าของเธอ แล้วเธอก็ดึงมือกลับไปอย่างพึงพอใจ พลางโบกมือลา
2 lines
Open section page →Ye Shunguang: เจอกันพรุ่งนี้!
Ye Shunguang หันหลังกลับไป ก่อนจะหายไปในมุมโค้งอย่างรวดเร็ว ราวกับเป็นเพียงเด็กสาวธรรมดาทั่วไป
แต่ไม่รู้ทำไม เมื่อมองเงาร่างที่เดินจากไปของเธอ... กลับรู้สึกว่าเธอกำลังแบกรับบางสิ่งบางอย่าง ที่หนักหน่วงกว่าที่จินตนาการเอาไว้ซะอีก
12 lines
Open section page →เมื่อมาถึงห้องโถงหลักของ Suibian Temple ก็พบว่าทุกคนต่างมากันพร้อมหน้าแล้ว อย่างไรก็ตามด้วยเหตุผลต่างๆ จึงทำให้ Yixuan ต้องเข้าร่วมผ่านการสื่อสารระยะไกล
ส่วน Ye Shunguang ยืนอยู่ตรงด้านข้าง ก้มหน้า พลางเอานิ้วมือบิดชายเสื้อไปมาโดยไม่รู้ตัว
Lu Hengzhou: ในเมื่อทุกคนต่างมากันพร้อมหน้าแล้ว งั้นพวกเราก็เริ่มกันเลยเถอะ
Lu Hengzhou: จุดประสงค์ของการประชุมครั้งนี้ คือการรวบรวมข้อมูลจากทุกฝ่าย เพื่อสรุปสถานการณ์ในปัจจุบัน รวมไปถึงหารือเกี่ยวกับวิธีที่จะจัดการกับ Ye Shiyuan
Yixuan: ต้องขอโทษทุกท่านด้วย ด้วยสถานการณ์ของฉันในตอนนี้ จึงทำได้เพียงติดต่อกับทุกคนผ่านทางนี้เท่านั้น
Yixuan: หลังจากที่ได้รับรู้เรื่องของ Shiyuan เมื่อไม่นานมานี้ เดิมทีฉันตั้งใจจะรีบกลับไปที่ Failume Heights ทันที แต่กลับได้รับภารกิจเร่งด่วน จากท่านนายกเทศมนตรีซะก่อน
Yixuan: Hollow Zero เกิดความผิดปกติขึ้น แต่เนื่องจากกำลังคนไม่เพียงพอ ฉันและสมาชิกจำนวนหนึ่งจาก Section 6 จึงต้องเดินทางไปก่อน เรื่องนี้มีความซับซ้อน และจนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีข้อสรุป ฉันจึงยังไม่สามารถถอนตัวออกไปได้
Yixuan: ฉันได้ทราบเรื่องเกี่ยวกับผู้นำจากคุณ Lu แล้ว เรื่องนี้มีความสำคัญมาก ซึ่งฉันก็ได้รายงานข้อมูลสำคัญให้ท่านนายกเทศมนตรีทราบแล้วเช่นกัน แต่ระหว่างกระบวนการอาจมีข้อมูลบางส่วนตกหล่นไปบ้าง
Yixuan: ดังนั้น ฉันอยากให้ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ ช่วยเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นอีกครั้งโดยสังเขป เพื่อที่พวกเราจะได้ตัดสินใจได้อย่างแม่นยำที่สุด
Dialyn: พูดง่ายๆ ก็คือ ที่คุณ Sarah จาก Exaltist คนนั้นได้ทำการต่างๆ มากมาย ทั้งหมดก็เพื่อต้องการปลุก "ผู้นำ" ที่หลับใหลให้ตื่นขึ้น
Dialyn: ส่วนความร่วมมือระหว่าง Ye Shiyuan กับ Sarah ก่อนหน้านี้ ดูเหมือนจะเป็นเพียงแค่ฉากบังหน้าเท่านั้น เป้าหมายที่แท้จริงของเขา คือต้องการทำลายผู้นำก่อนที่จะตื่นขึ้นมาอย่างแท้จริง...
Dialyn: แต่ก็น่าเสียดาย ที่แผนการไม่เป็นไปตามที่คาดไว้ เขาประเมินตัวเองสูงเกินไป แล้วสุดท้าย Ye Shiyuan ก็ถูกพลังของผู้นำควบคุม จนสูญเสียสติสัมปชัญญะไป พวกเราก็เลยต้องต่อสู้กับเขายกใหญ่เลยล่ะ
Banyue: จากนั้นในช่วงเวลาสำคัญ ต้องขอบคุณ Xiao'Guang ที่ช่วยเหลือ พวกเราจึงเอาชนะสิ่งชั่วร้ายที่ถูกผู้นำควบคุมไว้ได้ และปลุก Ye Shiyuan ให้ได้สติขึ้นมา
0 lines
Open section page →0 lines
Open section page →5 lines
Open section page →Wise: ด้วยความแข็งแกร่งของ Xiao'Guang พวกเราจึงสามารถควบคุมปีศาจตัวนั้นไว้ได้ แถมยังช่วยศิษย์พี่กลับมาได้ด้วย!
Yixuan: แต่ทุกสิ่งล้วนมีราคาของมัน และราคาของเรื่องนี้ก็คือ... Xiao'Guang สุดท้ายเธอก็ใช้พลังของดาบชิงหมิงอยู่ดีสินะ
Ye Shunguang: ขะ...ขอโทษค่ะ... อาจารย์...
Yixuan: ตอนที่เธอได้รับดาบชิงหมิงมา ฉันก็เคยบอกไว้แล้วว่า หากไม่จำเป็นจริงๆ ห้ามปลดดาบออกจากกล่องดาบ และใช้พลังดั้งเดิมของมันโดยเด็ดขาด
Ye Shunguang: แต่ว่า... ตอนที่พี่ชายของหนูตกอยู่ในอันตราย ตอนที่เพื่อนๆ ของหนูติดอยู่ในสถานการณ์คับขัน... อาจารย์ช่วยบอกหนูทีสิ จะมีสถานการณ์ไหนที่จะ "จำเป็น" ไปกว่าช่วงเวลาเหล่านั้น?
23 lines
Open section page →Yixuan: ...Xiao'Guang ฉันไม่ได้ตั้งใจจะตำหนิเธอหรอกนะ เพียงแต่... เทียบกับการช่วยเหลือผู้อื่นแล้ว ฉันอยากให้เธอรู้จักรักตัวเองมากกว่า
Yixuan: ยุติเรื่องนี้ไว้เพียงเท่านี้ก่อน นอกจากเรื่องนี้แล้ว ทุกท่านยังมีอะไรจะเสริมอีกมั้ย?
Banyue: แม้ว่าเราจะเอาชนะสิ่งชั่วร้ายนั้นได้ในที่สุด แต่ท่ามกลางความสับสนวุ่นวาย Ye Shiyuan ก็ยังคงจากไปตามลำพังอยู่ดี พวกเราไม่รู้ว่าเขาไปที่ไหน
Yixuan: เรื่องนี้ฉันเองก็ได้รับทราบแล้ว เบาะแสของ Ye Shiyuan... ฉันจะหาวิธีสืบเอง
Lu Hengzhou: ท่านเจ้าสำนัก... Ye Shiyuan สมรู้ร่วมคิดกับ Exaltist จนทำให้ Failume Heights ต้องตกอยู่ในอันตราย อีกทั้งยังสร้างความเสื่อมเสียต่อชื่อเสียงของ Yunkui Summit อย่างใหญ่หลวง... เรื่องนี้คงไม่ใช่แค่ "หาวิธีสืบเอง" แล้วจะจบได้หรอกใช่มั้ย?
Yixuan: คุณ Lu อาจจะยังไม่ทราบ ก่อนที่ฉันจะจากมา ฉันได้ส่งนกชิงหมิงไปยัง Lemnian Hollow เพื่อตามหาร่องรอยของ Shiyuan แต่นกชิงหมิงกลับถูกพลังของ Exaltist กักขังเอาไว้ที่นั่น กว่าจะกลับมาได้ก็เมื่อไม่นานมานี้
Yixuan: หลังจากตรวจสอบนกชิงหมิงอย่างละเอียด ฉันพบว่า Shiyuan พยายามส่งข้อมูลของผู้นำมาให้ฉันผ่านมันมาโดยตลอด เพียงแต่ไม่ประสบความสำเร็จ
Yixuan: ดังนั้น Shiyuan จึงไม่เคยสมคบคิดกับ Exaltist หรือทรยศต่อ Yunkui Summit อย่างแท้จริง และด้วยเหตุนี้เอง พวกเราจึงยิ่งจำเป็นต้องตามหาเขา เพื่อฟังคำอธิบายจากปากของเขาโดยตรง
Ye Shunguang: ที่พี่ทำเรื่องพวกนี้ ต้องมีเหตุผลอย่างแน่นอน... แต่หนูรู้ดีว่าเขาจะไม่มีวันทรยศทุกคน!
Lu Hengzhou: ...ไม่ว่ายังไง Ye Shiyuan ก็ทำให้เกียรติยศของ Yunkui Summit เสื่อมเสียไปแล้ว แต่รายละเอียดต่างๆ คงต้องรอให้เขากลับมาที่ Yunkui Summit ก่อนค่อยสืบสวนอย่างละเอียดอีกที
Dialyn: ดูเหมือนว่าทั้งสองคนจะคุยกันจบแล้วสินะ? งั้นฉันขอเสริมหน่อย ในระหว่างที่ Sarah กำลังอัญเชิญผู้นำอยู่ พวกเราได้เห็นหมอกดำประหลาดบางอย่าง
Dialyn: และหมอกดำเหล่านั้นก็เป็นสิ่งที่พวกเราไม่สามารถโจมตีได้เลย
Yixuan: ไม่สามารถโจมตีได้...
Banyue: หมอกดำคือ "สิ่งที่ไร้รูปร่าง" หากต้องการสร้างความเสียหายให้กับมัน จำเป็นต้องทำให้มันรวมตัวกันเป็น "ร่างที่มีตัวตน" ก่อน เช่นเดียวกับสิ่งชั่วร้ายที่ถูกผู้นำควบคุมก่อนหน้านี้
Yixuan: อย่างนี้นี่เอง ฉันเข้าใจแล้ว หมอกดำนั่นคงเป็นแก่นแท้ของพลังของ "ผู้นำ" สินะ
Yixuan: เรื่องของผู้นำ ฉันได้พูดคุยกับท่านนายกเทศมนตรีแล้วเช่นกัน เขาตัดสินใจที่จะใช้ช่องทางส่วนตัวในการสืบสวนอย่างลับๆ และหวังว่าพวกเราจะยังไม่เคลื่อนไหวอะไรในตอนนี้
Yixuan: โดยเฉพาะเธอนะ Xiao'Guang ช่วงนี้เธอควรทำใจให้สบาย และพักฟื้นร่างกายที่ Suibian Temple ไปก่อน อย่าได้เอาตัวเองเข้าไปเสี่ยงอันตรายอีกเป็นอันขาด
Ye Shunguang: แต่ว่า... หนู...
Ju Fufu: Xiao'Guang อาจารย์พูดถูกนะ ก่อนหน้านี้เธอถึงกับหมดสติไปเลย ห้ามฝืนตัวเองแบบนั้นอีกนะ!
Pan Yinhu: ใช่แล้ว Xiao'Guang ในเมื่อทั้งอาจารย์และท่านนายกจะเข้ามาช่วยสืบสวน งั้นพวกเราก็พักกันก่อนซักหน่อยเถอะ
Lu Hengzhou: ความแข็งแกร่งของดาบชิงหมิงคือเกียรติยศของ Yunkui Summit และเป็นหน้าที่ที่ผู้ครองดาบต้องรับผิดชอบ แต่สถานการณ์ในตอนนี้ ยังไม่ใช่เวลาที่จะชักมันออกมาจากฝักหรอกนะ
Lu Hengzhou: เธอต้องทะนุถนอมพลังนี้ไว้ และใช้มันเพื่อประโยชน์ของผู้คนให้มากกว่านี้— ไม่ใช่ใช้มันอย่างผิดๆ เพื่อสนองความรู้สึกส่วนตัวเท่านั้น
Lu Hengzhou: ดังนั้น ฉันเห็นด้วยกับการตัดสินใจของท่านเจ้าสำนัก... Ye Shunguang เธอต้องพักผ่อน
0 lines
Open section page →This section contains performance actions without dialogue or explicit branches.
0 lines
Open section page →1 line
Open section page →Wise: คือว่า... ทุกคนลองฟังความคิดเห็นของ Xiao'Guang ก่อนได้มั้ย? ยังไงซะเธอก็เป็นคนที่เกี่ยวข้องโดยตรง...
2 lines
Open section page →Ye Shunguang: ขอบคุณนะ Wise...
Ye Shunguang มองมาด้วยความซาบซึ้ง
จากนั้น เธอก็สูดหายใจลึก ราวกับกำลังรวบรวมความกล้าทั้งหมดที่มี เพื่อเผชิญหน้ากับสายตาของทุกคน—
7 lines
Open section page →Ye Shunguang: หนู... หนูก็อยากเข้าร่วมการตรวจสอบด้วย! ถึงจะไม่เปิดกล่องดาบ แต่ก็ต้องมีอะไรที่หนูสามารถช่วยทุกคนได้แน่ๆ ! ให้หนูได้—
Yixuan: ไม่ได้
Yixuan: ฉันเคยบอกไปแล้ว เพื่อหลีกเลี่ยงผลกระทบย้อนกลับจากดาบชิงหมิง เธอจะต้องไม่เข้าใกล้ความเสี่ยงใดๆ ที่เกี่ยวข้องกับมันเด็ดขาด เรื่องนี้ไม่มีข้อต่อรองอะไรทั้งสิ้น
Yixuan: หากทุกท่านไม่มีข้อขัดข้องใดๆ แล้ว งั้นฉันขอตัวก่อนนะ
Lu Hengzhou: ในเมื่อท่านเจ้าสำนักได้ตัดสินใจแล้ว ถ้าอย่างนั้นการประชุมครั้งนี้ก็ขอยุติลงเพียงเท่านี้ ขอบคุณทุกท่านที่ให้ความร่วมมือ
Ye Shunguang: ...
ความเงียบที่ชวนให้รู้สึกกระอักกระอ่วนปกคลุมไปทั่วพื้นที่
ไหล่ของ Ye Shunguang ห่อลงเล็กน้อย เธอรีบยกมือขึ้นเช็ดแก้มอย่างรวดเร็ว ราวกับต้องการลบร่องรอยอะไรบางอย่าง
จากนั้น เธอก็วิ่งออกไปคนเดียวโดยไม่พูดอะไรสักคำ เพื่อหลบเลี่ยงสายตาของทุกคน...
0 lines
Open section page →1 line
Open section page →Belle: พี่... ฉันก็ยังกังวลอยู่ดีนั่นแหละ ถึงตอนนี้ Xiao'Guang จะยังดูโอเคอยู่ แต่ผลกระทบจากดาบชิงหมิงจะแย่ลงอีกรึเปล่าก็ไม่รู้...
1 line
Open section page →Belle: ถ้ามีอาการความจำเสื่อมขึ้นมาจริงๆ แบบนั้นก็แย่สิ! ยังไงพวกเราลองติดต่อหาอาจารย์ Yixuan อีกทีดีมั้ย?
0 lines
Open section page →2 lines
Open section page →Wise: ก็มีเหตุผลนะ แต่ถ้าติดต่ออาจารย์ Yixuan โดยตรง ก็ไม่รู้จะไปรบกวนอาจารย์รึเปล่า ช่วงนี้ดูจะยุ่งมากซะด้วย... ยังไงเราไปปรึกษาศิษย์พี่ Fufu ก่อนก็แล้วกัน
เมื่อเจอ Ju Fufu แล้ว ก็ได้บอกเล่าความกังวลเกี่ยวกับการสูญเสียความทรงจำ ที่อาจเกิดขึ้นกับ Xiao'Guang... ไม่คิดว่าเธอเองก็กำลังร้อนใจกับเรื่องนี้อยู่เหมือนกัน... หลังจากที่ทั้งสามคนปรึกษากัน Fufu ก็ติดต่อไปหา Yixuan
12 lines
Open section page →Ju Fufu: อาจารย์! พวกเราเป็นห่วง Xiao'Guang สุดๆ เลย! ถ้าเกิด... หนูหมายถึงถ้าเกิดเธอเริ่มมีอาการความจำเสื่อมขึ้นมาจริงๆ พวกเรามีวิธีอะไรที่พอจะช่วยบรรเทาอาการได้บ้างมั้ย?
Yixuan: ...ไม่มีประโยชน์หรอก
Yixuan: จากบันทึกของผู้ถือครองดาบในอดีต การสูญเสียความทรงจำนั้น เป็นสัญญาณอย่างนึง เมื่อเริ่มสูญเสียความทรงจำแล้ว ดาบชิงหมิงก็จะค่อยๆ กัดกร่อนผู้ถือครองดาบมากขึ้นเรื่อยๆ สิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อจากนี้... ไม่อาจหวนคืนได้
Ju Fufu: ทำไมถึงเป็นแบบนี้ล่ะ...
Yixuan: แต่จากการศึกษาของฉัน ตราบใดที่ยังมีกล่องดาบอยู่ และ Xiao'Guang ไม่ใช้พลังดั้งเดิมของดาบชิงหมิงอีก ในทางทฤษฎีแล้ว ก็จะสามารถป้องกันผลกระทบของดาบเล่มนี้ที่มีต่อเธอได้
Yixuan: ดังนั้น พวกเธอต้องคอยสังเกต Xiao'Guang ให้ดี และอย่าปล่อยให้เธอใช้ดาบชิงหมิงแบบที่ทำไปก่อนหน้านี้เด็ดขาด
Ju Fufu: เข้าใจแล้ว พวกเราจะคอยดูให้เอง!
Yixuan: แล้วก็... ตอนประชุมเมื่อกี้ ฉันพูดจาแรงเกินไป ไม่ได้คำนึงถึงความรู้สึกของ Xiao'Guang เลย ฉันรู้ว่าเธอแค่อยากจะช่วยเท่านั้น...
Yixuan: แต่ว่า ฉัน... หลังจากที่...
Yixuan: หลังจากที่เกิดเรื่องขึ้นกับพี่สาว ฉันก็ไม่อยากสูญเสียใคร
เพราะดาบเล่มนี้อีกแล้ว โดยเฉพาะลูกศิษย์ที่ฉันควรจะปกป้อง
Yixuan: ถ้าตอนนั้นดาบชิงหมิงเลือกฉันเป็นเจ้าของก็คงจะดี...
Ju Fufu: อาจารย์อย่าพูดแบบนั้นสิ หนูรู้ว่าอาจารย์แค่เป็นห่วง Xiao'Guang มากไปหน่อยเท่านั้นเอง... หนูเชื่อว่า Xiao'Guang จะต้องเข้าใจแน่นอน!
0 lines
Open section page →This section contains performance actions without dialogue or explicit branches.
6 lines
Open section page →Wise: เดี๋ยวก่อน ที่แท้... ดาบชิงหมิงจะเลือกเจ้าของของมันเองงั้นเหรอ?
Yixuan: ถูกต้อง นับตั้งแต่มีการบันทึกมา ผู้ถือครองดาบชิงหมิงทุกคน ล้วนถูกเลือกโดยตัวดาบเอง มีเพียงผู้ที่ถูกดาบเล่มนี้เลือกเท่านั้น ถึงจะสามารถทำให้เกิดการสั่นพ้องและใช้พลังของมันได้
Yixuan: แต่ตลอดหลายปีที่ผ่านมา พวกเราก็ยังไม่สามารถไขปริศนา เกี่ยวกับเกณฑ์ในการคัดเลือกเจ้าของของดาบชิงหมิงได้เลย ดูเหมือนว่ามันจะไม่ได้เกี่ยวข้องโดยตรงกับระดับความแข็งแกร่ง หรือพรสวรรค์แต่อย่างใด
Yixuan: เมื่อนานมาแล้ว ตอนที่ Xiao'Guang และ Shiyuan เข้ามาฝากตัวเป็นศิษย์ที่ Yunkui Summit ที่จริงแล้วคุณ Lu ถูกใจในพรสวรรค์ของ Shiyuan มากกว่า
Yixuan: ฉันเองก็เคยคาดการณ์เอาไว้ว่า บางทีสิ่งที่ดาบชิงหมิงเลือก อาจจะเป็นร่างกายแบบใดแบบนึง... แต่นั่นก็ไม่สามารถอธิบายได้ว่า ทั้งที่ฉันกับพี่สาวมีร่างกายที่คล้ายกันมากกว่า แต่ทำไมดาบชิงหมิงกลับไม่เลือกฉัน และไปเลือก Xiao'Guang แทน
Yixuan: ความรู้ของพวกเราเกี่ยวกับดาบเล่มนี้ ยังน้อยเกินไปจริงๆ ...
0 lines
Open section page →9 lines
Open section page →Wise: ขออนุญาตพูดออกมาตรงๆ นะครับอาจารย์ ในเมื่อรู้อยู่แล้วว่าผู้ใช้ดาบชิงหมิง อาจต้องเผชิญชะตากรรมที่เลวร้ายแบบนี้ แล้วทำไมตอนนั้น Yunkui Summit ถึงยังให้ Xiao'Guang สืบทอดดาบชิงหมิงอยู่ดีล่ะ...?
Yixuan: เรื่องนี้... เป็นความผิดพลาดของฉันเอง เป็นสิ่งที่ฉันไม่อาจให้อภัยตัวเองได้ตลอดชีวิต
Yixuan: หลังจากที่เกิดเรื่องขึ้นกับพี่สาวของฉัน ฉันได้ทุ่มเทสุดชีวิตเพื่อคิดค้นกล่องดาบ ที่สามารถยับยั้งผลสะท้อนกลับของดาบชิงหมิง ฉันช่างไร้เดียงสา ที่คิดว่าแค่มีกล่องดาบนี้ ก็จะสามารถควบคุมดาบเล่มนี้ได้ชั่วคราว... และนั่นทำให้ฉันลดความระมัดระวังลง
Yixuan: ผลลัพธ์ก็คือ... ตอนนั้น Xiao'Guang ที่เพิ่งเข้ามาเป็นศิษย์ได้ไม่นาน
และยังเป็นเพียงเด็กน้อย ที่เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นต่อทุกสิ่ง
ขณะที่เธอกำลังเล่นอยู่บริเวณหลังเขา บังเอิญหลงเข้าไปในเขตหวงห้าม
ที่เก็บรักษากล่องดาบเอาไว้... เพียงแค่การสัมผัสเล็กน้อยโดยไม่ได้ตั้งใจ
แต่ก็ถูกดาบชิงหมิงเลือกซะแล้ว
Yixuan: ทันทีที่เกิดพันธสัญญานี้ขึ้นมา ก็จะไม่มีทางถูกทำลายได้... จนกว่าผู้ถือครองดาบจะสิ้นลมหายใจ
Yixuan: หากตอนนั้นฉันใส่ใจดูแลมันให้มากกว่านี้ หากฉันไม่ได้ลดความระมัดระวังลงเพราะสร้างกล่องดาบสำเร็จ... บางที เรื่องราวทั้งหมดนี้ก็คงไม่เกิดขึ้น
Ju Fufu: เรื่องนี้หนูเคยฟังมาก่อน ตามที่คุณ Lu บอก มันเป็นแค่อุบัติเหตุเท่านั้น! ตอนนั้นไม่มีใครรู้หรอกว่า แค่การสัมผัสเพียงเล็กน้อย จะทำให้เกิดพันธสัญญาขึ้นมา...
Ju Fufu: แทนที่จะขุดคุ้ยเรื่องราวในอดีต เรามาคิดกันก่อนดีกว่าว่าตอนนี้ควรทำยังไงดี?
Ju Fufu: เห็นสีหน้าของเธอเมื่อกี้แล้ว ในใจคงจะเจ็บปวดมากแน่เลย...
0 lines
Open section page →2 lines
Open section page →Wise: อืม ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน ถ้าตอนนี้เธอต้องอยู่คนเดียวจะต้องรู้สึกแย่มากแน่ๆ ...งั้นฉันไปคุยกับ Xiao'Guang ซักหน่อยดีมั้ย?
Ju Fufu: ฉันยังมีธุระที่ต้องจัดการอยู่นิดหน่อย ถ้านาย/เธอไปอยู่เป็นเพื่อนเธอได้ก็จะดีมากเลยล่ะ
2 lines
Open section page →Ju Fufu: Xiao'Guang ชอบศิษย์น้องมากเลยล่ะ ถ้ามีนายคอยอยู่ข้างๆ Xiao'Guang ต้องรู้สึกสบายใจขึ้นมากแน่นอน
Yixuan: งั้นก็ฝากด้วยนะ แล้วก็ช่วย... ขอโทษเธอแทนฉันด้วย
1 line
Open section page →อาจารย์ Yixuan ถอนหายใจ จากนั้นก็ตัดสายโทรศัพท์ไป
ส่วน Ju Fufu และ Belle ต่างก็มีธุระที่ต้องไปทำ จึงแยกย้ายกันไปก่อน...
1 line
Open section page →และในตอนนั้นเอง จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงที่คุ้นเคยดังมาจากด้านหลัง... ดูเหมือนจะมีความตกใจ และความสับสนปนอยู่ด้วย?
1 line
Open section page →Ye Shunguang: Wise... ทะ...ทำไมนายถึงมาอยู่ที่นี่...
0 lines
Open section page →2 lines
Open section page →Wise: คือว่านะ ตอนที่ฉันเคาะประตูเมื่อกี้ จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงแปลกๆ ดังมาจากข้างใน... ฉันเป็นห่วงว่าเธอจะเป็นอะไร ก็เลย...
จู่ๆ ก็มีแมวส้มอวบอ้วนตัวหนึ่งโผล่ออกมาจากมุมห้อง
มันหันมามองทางนี้ ส่งเสียงร้อง "เมี้ยว" อย่างหยิ่งทะนง จากนั้นก็เดินอุ้ยอ้ายผ่านพวกเราไป...
ดูเหมือนว่าเสียงแปลกๆ เมื่อกี้นี้ จะเป็นฝีมือของมันนี่เอง...
2 lines
Open section page →Ye Shunguang: ขอบคุณนะ ฉันไม่เป็นไร
Ye Shunguang: แต่ว่านาย/เธอ... เอ่อ... ไดอารี่ของฉัน...
0 lines
Open section page →8 lines
Open section page →Wise: วางใจได้ ฉันเพิ่งเข้ามาเอง ไม่ได้แอบอ่านไดอารี่ของเธอแน่นอน
Ye Shunguang: ที่จริงแล้ว... ถ้าเป็นนาย/เธอล่ะก็ อยากจะดู... ก็ได้นะ แต่ว่า... ข้างในมีแต่เรื่องทั่วไป ไม่มีอะไรพิเศษหรอก
ยังพูดไม่ทันจบ ก็ได้ยินเสียงคุ้นหูดังมาจากด้านหลัง...
Ju Fufu: ที่แท้ก็อยู่ที่นี่กันนี่เอง! ดีเลย กำลังจะไปตามหาทุกคนอยู่พอดี
Ju Fufu: Xiao'Guang เกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้นในที่ประชุมเมื่อกี้... อาจารย์ฝากพวกเรามาบอกกับเธอว่าอยากจะขอโทษเธอ
Ye Shunguang: ฉันรู้น่า อาจารย์ Yixuan ก็หวังดีกับฉันนั่นแหละ... เรื่องแค่นี้ฉันเข้าใจดี
ใบหน้าของ Ye Shunguang เผยให้เห็นถึงความเศร้าหมองแวบหนึ่ง แต่เธอก็รีบซ่อนมันไว้อย่างรวดเร็ว ก่อนจะเผยรอยยิ้มน่ารักที่คุ้นเคยออกมาแทน
ราวกับว่าเมื่อครู่นี้ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย
Ye Shunguang: ถึงยังไงก็ขอบคุณทุกคนมากนะที่เป็นห่วงกัน
0 lines
Open section page →1 line
Open section page →Wise: อันที่จริงฉันอยากจะบอกเสมอเลยว่า... Xiao'Guang เธอไม่จำเป็นต้อง
"เข้าใจทุกอย่าง" แบบนี้ตลอดก็ได้ เธอรู้สึกไม่พอใจและรู้สึกเศร้า
ได้เหมือนกันนะ ถ้าฉันเป็นเธอ และต้องเจอกับสถานการณ์แบบนั้น
ฉันเองก็คงเสียใจมากเหมือนกันแน่ๆ
6 lines
Open section page →Wise: มันเป็นเรื่องปกติ เป็นความรู้สึกที่ใครก็มีได้ เพราะงั้น... เธอไม่จำเป็นต้องรู้สึกกดดันอะไรหรอก
Ye Shunguang: ...
Ye Shunguang: ...ขอบคุณนะ ฉันเข้าใจแล้ว วางใจเถอะ ฉันไม่เป็นไรจริงๆ
Ju Fufu: เอาล่ะๆ ! อาจารย์ยังฝากฝังพวกเราอีกเรื่องนึงด้วย นั่นก็คือ... ต้องทำการทดสอบเธอนิดหน่อย! หลักๆ แล้วก็เพื่อยืนยันว่า ความทรงจำของเธอยังโอเคดีอยู่รึเปล่า... เธอแค่ตอบมาตามความรู้สึกก็พอ
Ye Shunguang: ตะ...ต้องตอบคำถามด้วยเหรอ! ก็ได้...
Ju Fufu: แต่ฉันก็ไม่ค่อยรู้เรื่องที่ทั้งสองคนเจอมาก่อนหน้านี้เท่าไหร่ เพราะงั้นให้นาย/เธอเป็นคนถามก็แล้วกัน! แค่สามคำถามก็พอ!
0 lines
Open section page →2 lines
Open section page →Wise: อืม... ขอนึกก่อนนะ คำถามแรก! ก่อนหน้านี้พวกเราไปกินอะไรด้วยกันที่ Yum Cha Sin?
Ye Shunguang: ขนมหอมหมื่นลี้ที่มีชื่อว่า "หอมกลิ่นจันทร์เจ้า"! ทำจากดอกหอมหมื่นลี้ที่เก็บมาสดๆ ในตอนเช้า ละลายในปาก นุ่มนวลหอมหวาน กินคู่กับชาจะอร่อยที่สุด
3 lines
Open section page →Ye Shunguang: ฉันยังถามศิษย์น้องด้วยว่า... ความทรงจำบางอย่าง จะเป็นเหมือนใบชาที่จมอยู่ก้นถ้วย ที่จมลึกเกินไปจนไม่อาจหวนนึกถึงได้อีกรึเปล่า?
Ye Shunguang: แล้วนาย/เธอก็บอกกับฉันว่า ความทรงจำไม่ใช่เงาสะท้อนในถ้วยชา ถึงแม้ใบชาจะจมลงไปแล้ว แต่ถ้าวันใดวันนึงมีบางสิ่งมากระทบ มันก็ยังสามารถลอยขึ้นมาได้เหมือนเดิม
Ju Fufu: อืม ดูเหมือนจะตอบคำถามแรกได้ถูกต้องนะ งั้นมาเริ่มถามคำถามที่สองกันเลยดีกว่า
0 lines
Open section page →4 lines
Open section page →Wise: ตอนที่ Xiao'Guang ช่วยทำนายดวงชะตาให้ทุกคนก่อนหน้านี้ เธอบอกว่าตัวเองเป็นใคร?
Ye Shunguang: ก็... ก็เป็น "ตัวแทนเจ้าอาวาส" ยังไงล่ะ
Ye Shunguang: ตอนนั้นยังมี Bolion คอยช่วยอยู่ข้างๆ ด้วย... จากนั้นก็เจอนาย/เธอ!
Ju Fufu: ตอบถูกอีกแล้ว ทีนี้ก็มาถึงคำถามสุดท้ายกันแล้วล่ะ—
0 lines
Open section page →4 lines
Open section page →Wise: คำถามสุดท้าย Xiao'Guang ชอบให้เรียกว่าอะไรมากที่สุด?
Ye Shunguang: จะ จู่ๆ ถามเรื่องนี้ขึ้นมาทำไมเนี่ย!
Ju Fufu: ฮี่ๆ คำตอบข้อนี้ฉันรู้ ก็คืออันนั้นสินะ อันนั้นน่ะ~~
Ye Shunguang: "ศิษย์พี่"...
0 lines
Open section page →5 lines
Open section page →Wise: ลมพัดแรงจัง ฉันได้ยินไม่ค่อยชัดเลย~ ช่วยพูดดังกว่านี้อีกหน่อยได้มั้ย?
Ye Shunguang: กะ...ก็ "ศิษย์พี่" ยังไงล่ะ! โธ่ จริงๆ เลย—
Ju Fufu: ดีจังเลย ดูเหมือนว่าความทรงจำของ Xiao'Guang จะไม่มีปัญหาอะไรนะ! เท่านี้ฉันก็โล่งใจได้แล้วล่ะ
Ju Fufu: นี่ก็สายแล้ว งั้นฉันขอตัวก่อนนะ พวกนาย/เธอก็พักผ่อนให้เต็มที่ด้วยล่ะ!
หลังจาก Ju Fufu บอกลาพวกเรา และขอตัวจากไปก่อน
ในห้องเหลือแค่ฉันกับ Ye Shunguang จากนั้นบรรยากาศก็ดูจะแปลกไปนิดหน่อย...
ในตอนที่ฉันกำลังจะหาข้ออ้างเพื่อกลับห้อง ก็ถูก Xiao'Guang เรียกไว้ซะก่อน
0 lines
Open section page →1 line
Open section page →"Ye Shunguang": รออยู่นานแล้วนะ~ ศิษย์น้อง~
0 lines
Open section page →4 lines
Open section page →Wise: เธอคือ Xiao'Guang... เหรอ?
"Ye Shunguang": "Xiao'Guang"...? อืม... หมายถึงยัยเด็กน้อยไร้เดียงสา ที่แสนใจดี และพร้อมเสียสละตัวเองเพื่อคนอื่นตลอดเวลา แถมยังพูดคำว่า "ไม่" ไม่เป็นคนนั้นงั้นเหรอ?
"Ye Shunguang": อยากให้ฉันเป็นยัยหนูนั่นรึไง?
"Ye Shunguang": แต่... ไม่ว่าจะคิดยังไง... ฉันก็เป็นส่วนนึงของเธอจริงๆ นั่นแหละ ตั้งแต่แรกเริ่มจนถึงตอนนี้ ไม่เคยแยกจากกัน
0 lines
Open section page →7 lines
Open section page →Wise: หรือว่า... เป็นอีกบุคลิกนึงของเธองั้นเหรอ?
"Ye Shunguang": ถ้าเข้าใจแบบนั้นมันง่ายสำหรับนาย/เธอ ฉันก็ไม่ว่าอะไรหรอกนะ
"Ye Shunguang": ฉันคือตัวตนอีกคนที่เธอซ่อนไว้ใต้เปลือกนอกอันน่าขันที่เรียกว่า "เด็กดี" ตัวตนอีกด้านที่แท้จริงของตัวเอง... ที่เธอไม่ยอมรับ
"Ye Shunguang": หากเธอคือแสงสว่าง ฉันก็คือเงา หากเธอคือสัญลักษณ์อันสูงส่ง ถ้าอย่างนั้นฉันก็คือมนุษย์ปุถุชนที่หมอบราบอยู่กับพื้น
"Ye Shunguang": เธอยอมใช้ดาบชิงหมิงบ้านั่น เพื่อคนที่เรียกว่าเพื่อน เพื่อคนที่ไม่สำคัญพวกนั้น สวมบทบาทน่าหัวเราะที่เรียกว่า "ฮีโร่" เพื่อออกไป "ช่วยเหลือผู้คน"
"Ye Shunguang": ส่วนฉัน— ฉันแค่อยากมีชีวิตอยู่ต่อไป
"Ye Shunguang": แม้แต่ตัวเองยังช่วยไม่ได้ แล้วจะพูดถึงการช่วยเหลือผู้คนได้ยังไง? นั่นมันก็เป็นแค่คำโกหกงี่เง่า ที่แต่งขึ้นมาหลอกตัวเองให้รู้สึกดีขึ้นเท่านั้นแหละ
0 lines
Open section page →11 lines
Open section page →Wise: เรื่องนี้ฉันไม่เห็นด้วยนะ ความตั้งใจของ Xiao'Guang ที่อยากจะช่วยเหลือทุกคน ไม่ใช่แค่การทำเพื่อให้ตัวเองรู้สึกดีแน่นอน
"Ye Shunguang": งั้นเหรอ นาย/เธอนี่ก็ปกป้องยัยนั่นดีเหมือนกันนะเนี่ย...
"Ye Shunguang": ดีจังนะ ไม่แปลกใจเลยที่ยัยนั่นมองว่านาย/เธอเป็นคนพิเศษมาตลอด
"Ye Shunguang": ...รู้มั้ย ผู้สืบทอดดาบชิงหมิงมักจะถูกคาดหวังให้เป็น "ฮีโร่" อยู่เสมอ
"Ye Shunguang": แต่คนเราเกิดขึ้นมาพร้อมกับความเห็นแก่ตัว ยิ่งมีเหตุผลที่ฟังดูเลิศเลอเท่าไหร่ ก็มักจะยิ่งห่อหุ้มความจริงที่น่ารังเกียจเอาไว้เท่านั้น
"Ye Shunguang": การที่ผู้คนต่างคาดหวังในตัวฮีโร่ ชูธงของ "ฮีโร่" ขึ้นสูง ก็เพียงเพราะ
ต้องการใช้การเสียสละของผู้อื่น มาสร้างความสุขสบายให้ตัวเองเท่านั้น
พวกเขาต้องการโล่อันแข็งแกร่งที่มีชื่อว่า "ฮีโร่" มากำบังตัวเอง
เพื่อที่จะมีคนคอยกันลมกันฝน และตายแทนพวกเขา
"Ye Shunguang": แล้วในตอนที่ฮีโร่ผู้นี้หมดเรี่ยวแรง และมอดไหม้จนสิ้นไป จากนั้นจะเป็นยังไงต่อนะ? อ้อ พวกเขาก็จะสร้างอนุสาวรีย์ให้เธอ นำดอกไม้มาวางไว้ หลั่งน้ำตาที่ไร้ค่าออกมาซักสองสามหยด และเขียนบทกวีสรรเสริญลงในหน้าประวัติศาสตร์...
"Ye Shunguang": จากนั้นก็นั่งรอคนโง่คนต่อไป ให้กลายมาเป็นฮีโร่คนใหม่ เป็นโล่คุ้มกันอันใหม่ให้พวกเขาอย่างสบายใจ
"Ye Shunguang": แต่ภายใต้เปลือกที่ถูกเรียกว่า "ฮีโร่" นั้น ก็คือมนุษย์ที่มีเลือดเนื้อจิตใจ รู้สึกเจ็บปวด หวาดกลัว และร้องไห้เป็น... แต่กลับไม่มีใครเคยสนใจความรู้สึกเลย
"Ye Shunguang": ฉันขอถามหน่อยสิว่า ถ้าวันนึง ฮีโร่คนนั้นยืนร้องไห้ต่อหน้าทุกคนและพูดว่า "ฉันเจ็บปวดมาก ฉันไม่อยากทุ่มเทอีกต่อไปแล้ว ฉันไม่อยากเสียสละอีกต่อไป ฉันก็อยากมีชีวิตที่ดีเหมือนกัน"...
"Ye Shunguang": ลองทายดูสิ ว่าจะเกิดอะไรขึ้น?
0 lines
Open section page →9 lines
Open section page →Wise: ทุกคน... ก็น่าจะเข้าใจนะ? ใครๆ ต่างก็มีอิสระในการเลือก...
"Ye Shunguang": ...นาย/เธอนี่ไร้เดียงสาเหมือนกับยัยนั่นจริงๆ
จู่ๆ "Ye Shunguang" ที่อยู่ตรงหน้าก็เข้ามาใกล้ ลมหายใจอุ่นๆ พัดผ่านข้างหู
"Ye Shunguang": น่าเสียดาย ตั้งแต่วินาทีที่ได้รับดาบชิงหมิงมา ฉันก็รู้ได้อย่างชัดเจนเลยว่า— ฉันไม่อยากกลายเป็น "ฮีโร่"
"Ye Shunguang": ฉันไม่อยากตายไปก่อนที่โลกใบนี้จะสิ้นสุดลง
ปลายนิ้วของ "Ye Shunguang" แตะผ่านแก้มเบาๆ ทิ้งสัมผัสที่เย็นเฉียบเอาไว้เล็กน้อย
เธอจ้องมองมาด้วยรอยยิ้มจางๆ มุมปากยกขึ้นเล็กน้อยอย่างหยอกล้อ
"Ye Shunguang": ตกใจงั้นเหรอ? ไม่ต้องกังวล บางครั้งฉันก็แค่ออกมาสูดอากาศบ้างซักหน่อยเท่านั้นแหละ เดี๋ยวยัยนั่นก็จะกลับมาเอง
"Ye Shunguang": จะบอกความลับให้ฟังอีกอย่างนึงนะ ที่จริงแล้วชุดนี้ ฉันก็เป็นคนเลือกให้เธอเองแหละ~ สวยมากเลยใช่มั้ยล่ะ?
"Ye Shunguang": ว้า~ ดูเหมือนจะได้เวลาแล้วสินะ ยัยนั่นจะกลับมาแล้วล่ะ... งั้นไว้เจอกันใหม่นะ
0 lines
Open section page →2 lines
Open section page →Wise: เดี๋ยวก่อน—! ฉันยังมีคำถามที่อยากจะถามอีกเยอะเลย...
พูดยังไม่ทันจบ Xiao'Guang ผมขาวแปลกตาตรงหน้าก็หลับตาลงเหมือนไฟดับกะทันหัน...
ผ่านไปสักพัก ร่างที่คุ้นเคยก็กลับมาในที่สุด
1 line
Open section page →Ye Shunguang: ...Wise? นี่ฉัน...
Source evidence
- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/Chapter160/Main_GalGame_Chapter160_11600005.json- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/Chapter160/Main_GalGame_Chapter160_11600010.json- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/Chapter160/Main_GalGame_Chapter160_11600020.json- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/Chapter160/Main_GalGame_Chapter160_11600030.json- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/Chapter160/Main_GalGame_Chapter160_11600040.json- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/Chapter160/Main_GalGame_Chapter160_11600050.json
Localized evidence
Text fields
รอปลดล็อก
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/th/main.json- JSON Pointer
/Quest_Archive_Unlock_TipTitle_17
ยามแสงริบหรี่ส่องรัตติกาล
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/th/main.json- JSON Pointer
/Quest_VHSName_023
ปลดล็อกเมื่อสำเร็จเรื่องราวของ Phaethon "ยามแสงริบหรี่ส่องรัตติกาล" ช่วงที่ 1
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/th/main.json- JSON Pointer
/Quest_Archive_Unlock_TipClick_23
Relationships
Properties
Source evidence
- Path
Assets/NapResources/FileCfg/hollowArchiveTemplate.json- JSON Pointer
/records/21
- field_0
23
- field_1
Quest_VHSName_023
- field_2
{ "utf8": "Quest_VHSDesc_023", "$wire": "utf8-string-or-vector<byte>", "bytesHex": "51756573745F564853446573635F303233", "byteLength": 17, "trailingNul": true }- field_3
{ "$wire": "empty-string-or-vector<alignment8-element-type-unresolved>", "length": 0, "stringInterpretation": "", "vectorInterpretation": [], "vectorElementAlignmentBytes": 8 }- field_4
UI/Textures/MainStory/Tape/Chapter13/Chapter13_1Front01.tga
- field_5
UI/Textures/MainStory/Tape/Chapter13/Chapter13_1Front02.tga
- field_6
UI/Textures/MainStory/Tape/Chapter13/Chapter13_1Side.tga
- field_7
UI/Textures/MainStory/Tape/Chapter13/Chapter13_1Back.tga
- field_8
{ "$wire": "empty-string-or-vector<alignment8-element-type-unresolved>", "length": 0, "stringInterpretation": "", "vectorInterpretation": [], "vectorElementAlignmentBytes": 8 }- field_9
2
- field_10
1002
- field_11
Quest_VHS_Chapter_023
- field_12
Quest_Archive_Unlock_TipTitle_17
- field_13
Quest_Archive_Unlock_TipClick_23
- field_14
- field_16
[ 10115 ]
- tableName
hollowArchiveTemplate
- tableIdentity
14911437053553658602