Ghost

Main Quests

บันทึกคำสารภาพของคนแปลกหน้า

Story evidence

Quest flow

17 steps · 21 conversations
Quest flow
1

ตาม Thoma ไปลงทะเบียนที่จุดตรวจสอบ

Open step page →
Conversation 1 · 26 linesOpen full page →

Kageyama:สวัสดี รบกวนทุกคนช่วยแจ้งตัวตนและวัตถุประสงค์ของการเดินทางไปยังเกาะ อ๊ะ คุณ Thoma ไม่ต้องแล้วก็ได้

Kageyama:พวกเธอคือ... ไม่เคยเห็นหน้าเลยนี่นาา

Paimon:เอ่อ...

Kageyama:เป็นอะไรไป?รบกวนทั้งสองคนกรุณาแจ้งข้อมูลรายละเอียด รวมไปถึงสิ่งของที่ติดตัวมาด้วย...

Kageyama:งั้นเหรอ?ปัจจุบันมีเพียงนักธุรกิจของ "สมาคมการค้านานาชาติ" เท่านั้นที่ได้รับอนุญาตให้นำเข้าและส่งออกสินค้าประเภทนี้ ทั้งสองท่านมีใบอนุญาตที่ได้รับจากสมาคมการค้ารึเปล่า?

Paimon:อ๊ะ พะ... พวกเรา...

Kageyama:ขอโทษด้วย เชิญคุณทั้งสอง...

Thoma:นี่เป็นเอกสารลงทะเบียนของทั้งสองคน เชิญคุณตรวจสอบได้

Paimon:เฮ้! ก็น่าจะเอาออกมาตั้งแต่แรก!

Thoma:ฮ่าฮ่า แค่อยากจะดูว่าพวกเธอจะรับมือยังไง โทษทีโทษที

Kageyama:...อืมอืม อย่างนี้นี่เอง เอกสารไม่มีปัญหาอะไร ยินดีต้อนรับสู่ Ritou

Paimon:ฟู่วววว...

Paimon:แล้วต่อไปเราจะไปที่ไหนกันเหรอ?

Thoma:"ฝ่ายกำกับการต่างประเทศ"

Thoma:ที่นี่เป็นเพียงสถานที่สำหรับตรวจสอบใบอนุญาตเข้าเกาะเท่านั้น ถ้าอยากจะอยู่ที่ Ritou ล่ะก็ จะต้องไปทำเรื่องที่ "ฝ่ายกำกับการต่างประเทศ" น่ะ

Paimon:หืม... เข้มงวดจังเลย

Thoma:ยังไงซะพวกคนที่มาจากต่างดินแดนที่อยู่ใน Inazuma จะถูกเรียกว่า "คนต่างแดน"

Thoma:จากตัวอักษรก็เห็นได้ว่า ภายใต้กฎ Sakoku คนต่างแดนมักจะไม่ได้รับการต้อนรับสักเท่าไหร่

Thoma:แม้แต่ "สถานที่พักของคนต่างแดน" ใน Ritou ก็เป็นแบบนี้เหมือนกัน

Thoma:เหอะเหอะ ฉันชอบความเป็นเธอจัง พวกเราต้องเข้ากันได้ดีแน่ ๆ

Thoma:ไปเถอะ ไปที่ฝ่ายกำกับการต่างประเทศกัน

2

ตาม Thoma ไปดำเนินการที่ฝ่ายกำกับการต่างประเทศ

Open step page →
Conversation 1 · 57 linesOpen full page →

Yurika:ขั้นตอนลงทะเบียนขึ้นเกาะทำเสร็จแล้วใช่รึเปล่า? ต้องการจะทำเรื่องขอพักอาศัยต่อใช่มั้ย? ทั้งสองคนเลยรึเปล่า?

Paimon:ทั้งสองคนเลย!

Yurika:ได้ กรุณาจ่ายค่าธรรมเนียมด้วยนะ ทั้งหมดสองล้าน Mora

Paimon:สองล้าน! แค่ค่าธรรมเนียม ตั้งสองล้านเลยเหรอ!

Yurika:อื้ม คนละหนึ่งล้าน สองคนก็สองล้าน วางใจได้ฉันคิดเงินไม่ผิดหรอก

Paimon:ไม่ใช่ปัญหาเรื่องคิดเงินผิด...เอ่อ...

Thoma:ฮ่าฮ่าฮ่า... พี่สาว ทั้งสองคนนี้เป็นเพื่อนของฉันเอง ดูสิ ฉันดูหน้าคุ้น ๆ รึเปล่า

Yurika:อ้าว คุณ Thoma เองหรอกเหรอ งั้นจะเห็นแก่คุณ คิดแค่สี่แสน Mora ก็แล้วกัน

Thoma:ขอบคุณมากเลย คุณ Yurika

Thoma:แต่จากที่ฉันดู เรื่องค่าธรรมเนียม...แค่หกร้อย Mora ก็น่าจะพอแล้ว ฉันจะออกแทนพวกเขา และจะเลี้ยงอาหารคุณด้วย เป็นไงล่ะ?

Paimon:มีการตัดราคาแบบนี้ด้วยเหรอ! ไม่ว่ายังไงมันก็...

Yurika:ก็ได้ งั้นก็ตามที่คุณ Thoma ว่ามาแล้วกัน ฉันจะลงทะเบียนให้นะ

Thoma:ฮี่ฮี่ ขอบคุณมากนะ

Thoma:(test)切镜后衔接对话

Paimon:ห๊าาา... ! จาก "สองล้าน" ลดราคาเหลือ "หกร้อย" การคิดเงินของชาว Inazuma มีปัญหารึเปล่าเนี่ย!

Thoma:เหอะเหอะ มีอะไรน่าแปลกกัน แต่ไหนแต่ไร "ค่าธรรมเนียม" ก็เป็นแค่คำพูดหนึ่งเท่านั้นอยู่แล้วนี่

Thoma:สำหรับฝ่ายกำกับการต่างประเทศแล้ว ไม่ว่าจะเป็นค่าธรรมเนียมเท่าไหร่ก็ตาม ยังไงก็ต้องไปอยู่ในกระเป๋าพวกเขาอยู่ดี เพียงแค่ได้มากได้น้อยเท่านั้น

Thoma:เผื่อว่าถ้าเจอนักธุรกิจที่ร่ำรวย แถมยังเป็นคนซื่อ ๆ และอ่อนน้อมถ่อมตนล่ะก็...

Paimon:ก็หาเงินจากพวกเขาได้ก้อนโต!

Thoma:ใช่แล้วล่ะ ในช่วงเวลาแบบนี้ ก็จะได้เห็นถึงความสำคัญของการมีเพื่อนเป็นคนท้องถิ่น

Thoma:อืม ด้วยความเป็นคนต่างแดนในต่างท้องที่ และภายใต้สถานการณ์การปิดประเทศของ Inazuma ในทุกวันนี้ มันก็ช่วยไม่ได้จริง ๆ ล่ะนะ

Thoma:สิ่งที่นักธุรกิจต่างชาติเหล่านั้นพอจะทำได้ ก็คงมีเพียง "ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน" เท่านั้นแหละ

Thoma:นี่จึงเป็นที่มาของ "สมาคมการค้านานาชาติ" บน Ritou

Paimon:คนต่างแดนเป็นคนสร้างสมาคมการค้าขึ้นมาเองเหรอ?

Thoma:ถูกต้อง ทางสมาคมการค้าน่ะ นอกจากการแสวงหากำไรแล้ว ยังให้ความสำคัญกับกฎระเบียบ องค์กร เพื่อช่วยให้คนต่างแดนที่อยู่ใน Inazuma อยู่รอดอีกด้วย

Thoma:ถือได้ว่าเป็นทั้งสมาคมการศึกษาธุรกิจและช่องทางการอยู่รอดในเวลาเดียวกัน

Paimon:นั่นสิ รู้สึกว่าคนต่างแดนที่อยู่ใน Inazuma น่ะ แค่จะเอาตัวให้รอดก็ยากแล้ว

Thoma:นี่ก็คือเหตุผลที่พวกเธอมาที่นี่เหรอ แบบนี้นี่เอง จากสถานะของพวกเธอแล้ว ถือว่าเป็นเป้าหมายที่ "ยิ่งใหญ่" มากจริง ๆ

Thoma:ยังไงซะโชกุน Raiden ก็ถือเป็นการดำรงอยู่ของเกียรติอันสูงสุด เป็นเทพเจ้าที่ทุกคนต่างก็ทำได้แค่มองจากเบื้องล่าง

Thoma:......

Thoma:อันที่จริงฉันอยากบอกว่า การมาพบกันบนโลกใบนี้เป็นสิ่งที่คาดเดาไม่ได้อยู่แล้ว ไม่แน่ว่าในตอนบ่ายหลังจากที่พวกเธอกินอาหารเสร็จ อาจจะได้เจอโชกุน Raiden ก็เป็นได้...

Paimon:เอ่อ... เรื่องที่พูดนี่ จะมีโอกาสแค่ไหนกันเชียว...

Thoma:ก็ได้ ฉันจะบอกเธอตามตรงเลย ฉันมีวิธีที่จะแนะนำเธอให้โชกุน Raiden

Paimon:จริงเหรอ! ผู้มีอิทธิพลของ Ritou ยังมีช่องทางแบบนี้ด้วยงั้นเหรอ!

Thoma:เอ่อ... ฮ่ะฮ่ะ ถ้าเทหมดหน้าตัก ยังไงก็ต้องมีวิธีเสมอล่ะนะ แต่ก่อนอื่น...

Thoma:ช่องทางก็เป็นสิ่งที่มีราคาแพงมากนะ เธอเข้าใจใช่มั้ย?

Paimon:อ๋าาา เอากับเค้าด้วยเหรออ!

Thoma:ฮ่าฮ่าฮ่า ฉันพูดถึงเรื่องการซื้อขาย ไม่ได้หมายความว่าจะเอา Mora ของพวกเธอซะหน่อย

Thoma:น่าจะต้องพูดว่า ไม่มีใครต้องจ่ายอะไร เพียงแต่ว่า... ถ้าเธออยากจะได้สิ่งที่ต้องการ ก็ต้องช่วยแก้ปัญหาของผู้อื่นก่อน

Thoma:หาวิธีที่ทุกคนต่างก็พอใจ นี่คือหลักการของฉัน

Paimon:พูดซะดูดี ฉันเข้าใจแล้ว เธอก็แค่อยากที่จะเป็นพ่อค้าคนกลาง!

Thoma:อ่า... ทำไมฉันดูแล้วเหมือนเป็นตัวร้ายในสายตาพวกเธอจัง ช่างเถอะ ไม่สนใจแล้ว

Thoma:คือสถานการณ์เป็นอย่างนี้นะ ก็อย่างที่ฉันเคยบอกไป ว่าสมาคมการค้านานาชาติอยู่ในภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกมาโดยตลอด

Thoma:ช่วงนี้ดูเหมือนว่าจะมีสถานการณ์บางอย่างที่รุนแรงยิ่งขึ้นอีกแล้ว พวกเธอลองไปดูสิ ว่าพอจะทำอะไรได้บ้าง

Thoma:ประธานของสมาคมการค้ามีชื่อว่า Kurisu เป็นเพื่อนสนิทของฉันเอง ฉันจะรอพวกเธออยู่ที่นี่ละกันนะ

3

ไปที่สมาคมการค้านานาชาติ เพื่อทำความเข้าใจสถานการณ์ของสมาชิกสมาคม

Open step page →
Conversation 1 · 40 linesOpen full page →

Kurisu:โอ้?ว่าไงพวก เธอมาที่นี่เพราะอยากให้ทางสมาคมการค้านานาชาติช่วยเหลืองั้นเหรอ อย่าบอกนะว่าทางฝ่ายกำกับการต่างประเทศเล่นเธอซะแล้ว?

Kurisu:งั้นก็ดี ๆ เฮ้อ... อย่าเพิ่งรีบเสียเงินทั้งหมดตั้งแต่แรกซะล่ะ

Paimon:ช่วงนี้สมาคมการค้ามีเรื่องเดือดร้อนอะไรมั้ย?

Kurisu:เรื่องเดือดร้อนงั้นเหรอ ทั้งซ้ายทั้งขวาก็มีแต่เรื่องเดือดร้อนทั้งนั้น จะหันไปทางไหนก็เจอแต่ปัญหา ฉันชินมาตั้งนานแล้วล่ะ

Paimon:กฎ Sakoku ทำให้คนต่างแดนทุกคนลำบากกันไปหมดสินะ

Kurisu:สาเหตุของปัญหาไม่ใช่เพราะว่ากฎ Sakoku หรอกนะ แม้ว่าจะจำกัดขอบเขตของกิจกรรม แต่ก็ยังใช้ชีวิตได้อย่างมีความสุข

Kurisu:พวกที่กดขี่พวกเราเหล่านักธุรกิจจากต่างแดนน่ะ จริง ๆ แล้วก็คือ...

Kurisu:...คือเจ้าพวกเห็นแก่ได้จากสำนัก Kanjou พวกนั้นต่างหากล่ะ

Paimon:อ่า เป็นหนึ่งในสามสำนักมหาอำนาจที่ดูแล Ritou อยู่สินะ ฉันจำได้แล้ว

Kurisu:ถูกต้อง เก็บภาษีสูง ตั้งกฎระเบียบที่ไร้เหตุผล สิ่งเหล่านี้ยังไม่ถือว่าแย่ที่สุดหรอกนะ...

Kurisu:สิ่งที่ย่ำแย่ที่สุดก็คือ คำสั่งการเก็บภาษีแบบใหม่ที่เพิ่งจะประกาศออกมาในช่วงนี้ รูปแบบของภาษีที่ต้องจ่ายจากเดิมที่เคยเป็น Mora เปลี่ยนสิ่งของชนิดหนึ่งที่เรียกว่า "Crystal Marrow"

Paimon:"Crystal Marrow" คือ...?

Kurisu:ก่อนหน้าที่จะมีคำสั่งออกมา พวกพ่อค้าส่วนใหญ่ของสมาคมการค้าก็ไม่เคยรู้จักของสิ่งนี้มาก่อน

Kurisu:จนกระทั่งมีคุณลุงนักธุรกิจจาก Liyue คนหนึ่งนึกขึ้นมาได้ มันเป็นวัสดุที่เขาเคยขนส่งไปยัง Snezhnaya ในสมัยที่เป็นวัยรุ่น

Kurisu:แม้ว่าจะไม่เต็มใจ แต่ว่าทุกคนก็ยังไปตามหา "Crystal Marrow" ทั่วทุกแห่ง จากนั้นก็นำมาจ่ายเป็นภาษีกัน

Kurisu:แต่หลังจากนั้นถึงได้พบว่า นี่มันก็เป็นแค่การดื่มยาพิษเพื่อดับกระหายเท่านั้นเอง ตามความต้องการของการจ่ายภาษีที่เพิ่มขึ้น ราคาของ "Crystal Marrow" ก็เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ด้วยเหมือนกัน...

Kurisu:จนมาถึงช่วงหลัง ๆ นี้ ก็เหลือเพียงพ่อค้าคนเดียวเท่านั้นที่มีสินค้าเก็บไว้อยู่ หาซื้อจากที่อื่นไม่ได้อีกต่อไป...

Paimon:เอ่อ... โดยทั่วไปสถานการณ์แบบนี้ เรียกว่าการผูกขาด ถูกมั้ย?

Kurisu:เธอเข้าใจดีนี่ ดังนั้นพ่อค้าคนนั้นจึงตั้งราคาสูงขึ้นเรื่อย แต่ก็ติดที่กฎหมาย ทำให้พวกเราต้องไปซื้ออย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้...

Kurisu:ผลลัพธ์ของวงจรอุบาทว์นี้ ก็คือราคาภาษีใกล้จะเกินกำไรของพวกเราแล้ว... ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปล่ะก็...

Kurisu:พวกเราเองก็เคยลองหารือเรื่องนี้กับสำนัก Kanjou เหมือนกัน...

Kurisu:แต่ว่าในดินแดนที่เต็มไปด้วยเสียงฟ้าร้อง จะมีใครได้ยินเสียงร้องไห้ของเหล่านักธุรกิจ ที่อยู่ในความสิ้นหวังอย่างพวกเรากันล่ะ...

Kurisu:เฮ้อ... Fontaine Fontaine เอ๋ย บ้านเกิดของฉัน... ฉันคิดถึงเธอเหลือเกิน...

Paimon:ในเมื่อเป็นถึงขนาดนี้ ก็เท่ากับว่าไม่ให้คนมีทางรอดเลยนะเนี่ย

Paimon:Traveler เธอคิดว่าไง?

Paimon:แต่ประธานสมาคมเค้าเคยพยายามดูแล้วนะ อีกอย่างพวกเราเองก็เป็นแค่คนต่างแดนเหมือนกัน...

Kurisu:อืม และก็มีความเป็นไปได้ว่า... สถานการณ์ของพวกเราในตอนนี้ เป็นสิ่งที่พวกเขาต้องการ

Paimon:ดังนั้นหากมองอีกมุมหนึ่งล่ะก็ ก็ยังมีความเป็นไปได้ในการแก้ไขปัญหาอยู่...

Kurisu:พ่อค้าคนนั้นเหรอ...

Kurisu:อันที่จริงก่อนหน้านี้ฉันเคยไปมาหาสู่กับเขานะ แต่หลังจากนั้นเขาก็ขาดการติดต่อกับพวกเราไป แหล่งสินค้าของเขา ก็ไม่รู้ว่ามาจากไหนกันแน่...

Paimon:อืม... ดูแล้วไม่สมเหตุสมผลเอาซะเลย จะหาเขายังไงดีนะ? พวกเราลองไปดูกัน เผื่อจะเจอข้อมูลอะไรบ้าง

Kurisu:เอ๋~! นี่เป็นความคิดที่ไม่เลวเลยนี่ ในฐานะที่พวกเธอเป็นคนนอกสมาคมการค้า และก็เป็นคนต่างแดนที่เพิ่งจะมาที่เกาะ พวกเขาน่าจะไม่ทันระวังตัวเท่าไหร่

Kurisu:ฉันจำได้ว่าถ้าอยากจะหาเขาล่ะก็ ลองไปดูที่ใต้ต้นไม้ทางชายฝั่งทะเลของย่านที่อยู่อาศัยดูสิ นั่นเป็นสถานที่ที่ปกติพวกเรานัดเจอกับเขา

Paimon:เข้าใจแล้ว ให้พวกเราจัดการเอง!

4

ตามหาพ่อค้าที่ขาย Crystal Marrow

Open step page →
Conversation 1 · 18 linesOpen full page →

Werner:อื๋อ?ไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน เพิ่งมาใหม่เหรอ?

Werner:ฮ่าฮ่า ตลกจัง มีใครกันบ้างที่เรียกตัวเองว่าผู้มีอิทธิพล คิดจะมาหลอกฉันเร็วไปแปดร้อยปีละมั้ง

Werner:ว่ามาเถอะ ต้องการอะไรถึงมาหาฉัน?

Traveler:เกี่ยวกับแหล่งสินค้าของคุณ...

Werner:ไป ไปซะ รู้จักคำว่ามารยาทมั้ย? ถ้าบอกแหล่งที่มาของสินค้าให้กับพวกเธอแล้ว ฉันก็ไม่ต้องค้าขายกันพอดี

Werner:ความลับทางธุรกิจ ความลับทางธุรกิจน่ะ เข้าใจรึเปล่า?

Paimon:คน ๆ นี้มารยาทแย่มาก...

Traveler:เรื่องราคา... ถูกหน่อยได้ไหม?

Werner:จะซื้อรึเปล่าก็ไม่รู้ อยู่ ๆ ก็มาถามราคา? อ๋อ~ ฉันรู้แล้ว พวก Kurisu ใช้ให้พวกเธอมาพูดใช่มั้ย?

Werner:หึ เรื่องนี้พวกเขาทำอะไรไม่ได้หรอกนะ ฉันไม่มีทางลดให้แม้แต่ Mora เดียว

Paimon:ทำไมถึงเป็นแบบนี้ล่ะ!

Werner:ไปไหนก็ไปซะ บอกเจ้าพวก Kurisu ด้วยว่า สินค้าที่ซื้อไปจากฉันน่ะ ควรจะต้องขอบคุณฉันซะด้วย ถ้าไม่มีฉันพวกเขาคงจ่ายภาษีไม่ได้ด้วยซ้ำ

Paimon:ทำไงดี คุยกับเขาไม่รู้เรื่องเลย...

Paimon:อืม ก็จริง พวกเราไปหาเขากันดูเถอะ

Conversation 2 · 1 linesOpen full page →

Kurisu:ช่างซาบซึ้งใจจริง ๆ แต่ถ้าไม่มีที่ไปล่ะก็ ลองพิจารณามาที่สมาคมการค้านานาชาติของพวกเราก็ได้นะ

5

ไปขอความช่วยเหลือด้านข่าวกรองจาก Thoma

Open step page →
Conversation 1 · 23 linesOpen full page →

Thoma:หืม?ทำไมกลับมาเร็วนักล่ะ จัดการไปถึงไหนแล้ว?

Paimon:เอ่อ มีอุปสรรคนิดหน่อย...

Traveler:ให้พวกเราทำธุระให้ คุณก็ต้องช่วยอะไรหน่อยมั้ย?

Thoma:โอ้?ว่ามาได้เลย ฉันจะช่วยเท่าที่ช่วยได้

Thoma:อยู่ ๆ ให้พวกเธอที่เพิ่งจะมาถึงที่นี่ ไปแก้ไขปัญหาในสถานที่ที่ไม่คุ้นเคย มันก็มากเกินไปจริง ๆ ล่ะนะ

Traveler:ข้อมูลเกี่ยวกับ Werner...

Thoma:เจ้าหมอนั่นน่ะเหรอ ฉันพอรู้

Thoma:เมื่อก่อนเป็นแค่คนน่าสงสาร ที่เก็บเปลือกหอยบนชายหาด แต่ช่วงนี้ไม่รู้ว่าทำไม จู่ ๆ ก็ทำตัวเด่นขึ้นมา

Thoma:บางทีอาจเป็นเพราะหลังจากที่ออกจากสมาคมการค้านานาชาติ คงจะไปเจอที่พึ่งใหม่หรือเปล่า?

Paimon:ห๊า?เมื่อก่อนเขาเป็นสมาชิกของสมาคมการค้านานาชาติเหรอ? นั่นก็หมายความว่า ความจริงแล้วเค้าเป็นคนต่างแดนงั้นเหรอ?

Thoma:เธอเคยสังเกตสีตาและสีผมของเขามั้ยล่ะ?

Thoma:ถูกต้อง Werner เกิดที่ Mondstadt ต่อมาก็มาทำธุรกิจการขนส่งทางทะเลระหว่าง Liyue กับ Inazuma

Thoma:หลังจากปิดประเทศ เขาก็กลายเป็นคนต่างแดนคนหนึ่งที่ติดอยู่ใน Ritou

Paimon:แบบนี้นี่เอง...

Thoma:ในตอนแรกทางสมาคมการค้านานาชาติก็ดูแลเขาเป็นอย่างดีทีเดียว แต่ว่าตอนหลังได้รับผลกระทบจากกฎหมายต่าง ๆ นานา พวกสมาชิกสมาคมการค้าเองก็เกือบเอาตัวไม่รอดเหมือนกัน...

Paimon:ดังนั้นเขาจึงลาออกจากสมาคมการค้า ทำตัวเป็นคนที่ลืมบุญคุณ

Thoma:ฮ่าฮ่า ไม่ต้องพูดตรงอย่างนั้นก็ได้ ฉันเชื่อว่าไม่มีใครหรอกที่จะลืมบุญคุณคนอื่นอย่างสิ้นเชิง แล้วก็ไม่มีใครที่จะเย็นชาและโหดร้ายตลอดไปด้วย

Paimon:ห๊า? แค่นี้ก็พอแล้วเหรอ?

Thoma:อืม ดูเหมือนว่าเธอจะหา "จุดเริ่มต้น" เจอแล้วนะ

Conversation 2 · 1 linesOpen full page →

Werner:หึ ถ้าไม่มีฉัน พวกเขาก็ไม่มีปัญญาจะไปจ่ายอะไรได้ แล้วยังกล้าที่จะมาต่อราคาอีก?

6

เจรจากับพ่อค้า Werner อีกครั้ง

Open step page →
Conversation 1 · 6 linesOpen full page →

Werner:พวกเธอมากันอีกทำไม?แม้ว่าฉันจะว่างมาก แต่ก็ไม่ได้อยากจะเสียเวลาไปกับพวกเธอหรอกนะ

Werner:ห๊ะ?พวกเธอกำลังพูดถึงอะไร...

Conversation 2 · 1 linesOpen full page →

Thoma:ฉันคิดว่า ดูจากสติปัญญาของเธอ ต้องรู้แน่ว่าจะแก้ปัญหายังไง ฉันพูดถูกไหม?

7

นำข้าวของจาก Mondstadt ไปแสดงให้ Werner ดู

Open step page →
Conversation 1 · 1 linesOpen full page →

Werner:Mondstadt... เธอบอกว่าอยู่ Mondstadt?

8

เจรจากับ Werner ต่อ

Open step page →
Conversation 1 · 19 linesOpen full page →

Werner:นี่มัน! เธอพกไว้ติดตัวด้วยเหรอเนี่ย ฉันจำไม่ได้แล้วว่าเห็นของสิ่งนี้ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่...

Werner:ช่างทำให้คิดถึง... กลิ่นอายของเมือง Mondstadt ซะจริง...

Werner:บ้านเกิด เฮ้อ อยากกลับไปจังเลย... เมืองแห่งอิสรภาพ...

Paimon:ดูเหมือนจะได้ผลนะ...

Werner:อ๊ะ อะแฮ่ม... พวกเธอต้องการอะไรกันแน่ ฉันเกือบจะตกหลุมพรางซะแล้วสิ

Traveler:หลับตาสิ..

Werner:หืม? คิดจะทำอะไรอีก?

Paimon:ให้หลับตาก็หลับตาเถอะน่า

Traveler:ตั้งใจฟังให้ดี พอคุ้นเคยบ้างไหม...

Werner:เธอหมายถึง... เสียงของคลื่นเหรอ?

Werner:อ๊ะ! ท่าเรือ Liyue! ตรงหน้าฉัน นี่มันเสียงคลื่น เสียงตะโกน ภาพของท่าเรือ Liyue ลอยมาแล้ว!

Werner:นั่นโคม Xiao! เทศกาล Lantern Rite! ดูเหมือนฉันจะเห็นโคม Xiao ลอยขึ้นมาแล้ว!

Paimon:เอิ่ม... ควรต้องบอกว่าจินตนาการล้ำเลิศสุด ๆ หรือว่าคิดถึงท่าเรือ Liyue เกินไปดีนะ...

9

นำข้าวของจาก Liyue ไปแสดงให้ Werner ดู

Open step page →
Conversation 1 · 1 linesOpen full page →

Werner:เฮ้อ... Liyue เอ๋ย Liyue...

10

เจรจากับ Werner ต่อ

Open step page →
Conversation 1 · 28 linesOpen full page →

Werner:นี่มัน... พอ พอแล้ว... ไม่ต้องให้ฉันนึกถึงอีกแล้ว ในใจของฉันมัน...

Werner:เธอหมายถึง คนของสมาคมการค้านานาชาติพวกนั้นเหรอ จริงสินะ... ต่างก็เป็นผู้ที่หันหลังให้บ้านเกิดเหมือนกันกับฉัน

Werner:ตกกลางคืนฉันมักจะแอบมาที่ทะเล มาฟังเสียงของคลื่น แล้วจินตนาการว่าเป็นเสียงที่ส่งมาจากบ้านเกิดของฉัน

Werner:แล้วก็ในช่วงเวลาแบบนี้แหละ ที่ฉันได้พบกับพวกคนในสมาคมการค้าโดยบังเอิญ ซึ่งไม่ใช่แค่หนึ่งครั้ง แต่ฉันทำได้แค่ปกปิดใบหน้าและค่อย ๆ แอบจากไป...

Werner:เฮ้อ ก็ไม่ใช่ว่าฉันจะไม่อยากเปิดใจคุยกับพวกเขา และบรรเทาความหดหู่ที่ยาวนานนี้หรอกนะ?

Paimon:ถ้างั้นทำไมคุณถึง...

Werner:พวกเขาเข้มแข็งเกินไป กลุ่มคนไร้ที่พึ่งพามารวมตัวอยู่ด้วยกัน คิดหาวิธีเอาตัวรอด... แต่ฉัน... ฉันไม่กล้า...

Werner:แค่ให้คำสัญญา ให้ผลประโยชน์กับฉันนิดหน่อย ฉันก็... ก็ยอมทำอะไรก็ได้เพื่อเจ้าพวกนั้นซะแล้ว ฉันทำให้บ้านเกิดต้องอับอาย...

Traveler:"เจ้าพวกนั้น" ที่ว่าคือใครกัน?

Werner:เอาล่ะ ฉันยอมบอกก็ได้ ฉันทนอึดอัดในใจมามากพอแล้ว

Paimon:จะยอมพูดแล้วเหรอ?

Werner:แต่ว่าฉันหักหลังพวกเขา ฉันไม่กล้าสู้หน้าจริง ๆ...

Paimon:นี่คุณขี้ขลาดขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย ทำเรื่องผิดพลาด ก็ต้องกล้าไถ่โทษสิ!

Paimon:รีบพูดมาเร็วเข้า สรุปว่าเรื่องมันเป็นยังไงกันแน่?

Werner:ทั้งหมดเป็นฝีมือของพวกที่รับผิดชอบการเก็บภาษี พวก Keijirou นั่นแหละ

Werner:พวกเขาเป็นคนแจ้งอัตราภาษีกับพวกพ่อค้า จากเดิมก็ขึ้นราคาจนสูงจะแย่อยู่แล้ว แล้วยังมาให้ใช้ "Crystal Marrow" แทนภาษีอีก จากนั้นก็ทำการกักตุนเอาไว้

Werner:รอจนพวกพ่อค้าหาของไม่ได้ แล้วค่อยให้ฉันไปขายมันกลับไปให้พ่อค้าเหล่านั้นในราคาที่สูง ๆ

Paimon:จริง ๆ เลย... เป็นวิธีที่เลวร้ายมาก ไม่ต้องลงทุนอะไรเลยสักนิด แต่ได้กำไรตอบแทนมหาศาลเลยนี่นะ

Werner:แม้ว่าฉันจะเป็นหุ่นเชิดให้พวกเขา แต่ส่วนที่ฉันได้รับเป็นเพียงเศษเสี้ยวเท่านั้น แค่สามารถพยุงให้ชีวิตอยู่รอดได้ก็เท่านั้น

Traveler:พวกเราต้องการหลักฐาน

Werner:หลักฐาน... หลักฐาน... ก็จริง หากไม่มีหลักฐานที่ชัดเจน เขาไม่มีทางยอมรับ

Werner:จะว่าไป ทุกครั้งที่ฉันขายสินค้าให้เขา หลังจากนั้นเขาจะต้องไปที่ไหนสักแห่ง ฉันสงสัยมานานแล้ว...

Werner:ก่อนหน้านี้ฉันเพิ่งจะติดต่อเขาไป หรือถ้ายังไงให้ฉันพาพวกเธอไปดูดีมั้ย ว่าสรุปเขาไปที่ไหนกันแน่?

Paimon:ถ้างั้นมัวรออะไรกันอยู่ พวกเรารีบไปกันเถอะ

11

ตามหาเบาะแสของ Keijirou

Open step page →
Conversation 1 · 2 linesOpen full page →

Werner:เขานั่นแหละ Keijirou!

Paimon:พวกเราตามไป!

12

ตาม Keijirou ไปโดยไม่ให้เขารู้ตัว

Open step page →
13

วิเคราะห์สถานการณ์กับ Werner

Open step page →
Conversation 1 · 2 linesOpen full page →

Werner:เขามาทำอะไรที่นี่...

Paimon:เมื่อกี้เขาฝังอะไรไว้ตรงนั้น? พวกเราไปดูกันเถอะ?

14

หาหลักฐานความชั่วร้ายของ Keijirou

Open step page →
15

หารือเรื่องแผนการขั้นต่อไปกับ Werner

Open step page →
Conversation 1 · 12 linesOpen full page →

Paimon:เอ่อ... นี่คือ... สมุดบัญชี?

Paimon:น่าเสียดายจัง ฉันนึกว่าเขาจะฝัง Mora ไว้ตรงนี้

Paimon:อ๋าา?

Werner:ให้ฉันดูหน่อยสิ ว่าข้างในนี้คือ...

Werner:ใช่แล้ว เจ้านี่แหละ แต่ละรายการฉันจำได้ดีเลย มันเป็นหลักฐานที่แสดงถึงความผิดของเขา

Paimon:ในเมื่อเจอหลักฐานแล้ว งั้นก็ไปบอกข่าวดีกับประธานสมาคม Kurisu ก่อนดีมั้ย?

Werner:ถะ... ถ้างั้นฉันไม่ไปส่งพวกเธอแล้วนะ ฉันกลับก่อนล่ะ

Paimon:เอ๋? ไม่ไปกับพวกเราเหรอ?

Werner:หากจะไปเจอประธานสมาคมล่ะก็... ฉะ... ฉันต้องขอเวลาสักหน่อย ขอโทษด้วย

Paimon:Werner นี่ประหลาดจริง ๆ เลยนะ

16

แจ้งให้สมาคมการค้านานาชาติ ทราบถึงสถานการณ์เดิม

Open step page →
Conversation 1 · 56 linesOpen full page →

Kurisu:ไม่มีแล้วจริง ๆ ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปสินค้าที่เราขายมีแต่จะขาดทุน คงได้แค่รอวันที่จะหิวตายนั่นแหละ...

Keijirou:คำสั่งก็คือคำสั่ง ระเบียบก็คือระเบียบ ส่วนของสินค้าที่ต้องจ่ายน่ะ ไม่มีการลดและไม่มีข้อยกเว้น จะมีข้ออ้างอะไรอีกเยอะแยะ?

Traveler:คนที่ไม่ทำตามกฎน่ะ น่าจะเป็นคุณมากกว่า Keijirou!

Keijirou:หืม? เธอเป็นใคร สมาชิกใหม่ของสมาคมการค้าเหรอ?

Paimon:พวกเราได้สมุดบัญชีของคุณมาแล้วล่ะ แล้วก็ยังมีสินค้าที่คุณยักยอกเอาไว้ด้วย เรื่องการหาเงินจากการขายของต่อน่ะ พวกเราจะแฉให้ทุกคนได้รับรู้!

Kurisu:หืม? ที่แท้ก็เป็นอย่างนี้นี่เอง?

Harrison:ที่แท้พวกเราก็โดนแกหลอกนี่เอง!

Keijirou:เอ่อ... เรื่องภาษี... ฉะ... ฉัน

Kurisu:ช่วยส่งสมุดบัญชีมาให้ฉันดูหน่อยได้มั้ย?

Kurisu:(Kurisu ตั้งใจอ่านทุกรายการในบัญชี)

Kurisu:รายการในบัญชีนี้ ตรงกันกับรายการภาษีในช่วงก่อนหน้านี้ของสมาคมการค้าทั้งหมด ไม่ผิดแน่นอน

Kurisu:คุณ Keijirou คิดว่าคงไม่มีอะไรต้องแก้ตัวแล้วล่ะ เรื่องนี้พวกเราควรจัดการยังไง...

Keijirou:เหอะ อย่า... อย่าคิดว่าใช้วิธีนี้แล้วจะจับฉันได้นะ ฉันก็แค่ต้องการได้ผลประโยชน์เล็ก ๆ น้อย ๆ เท่านั้นแหละ

Kurisu:ฉันได้ยินมาว่าซามูไรจากสำนักต่างก็ให้ความสำคัญกับเกียรติยศและชื่อเสียง แม้ว่าคนในสำนักจะไม่ว่าอะไรคุณ แต่ถ้าหากข่าวนี้หลุดออกไปล่ะก็...

Keijirou:ฉันรู้แล้ว! นี่แกกำลังขู่ฉันสินะ!

Kurisu:เปล่าเปล่า เพียงแค่คิดว่าคนที่เปี่ยมไปด้วยเกียรติและศักดิ์ศรีอย่างคุณ หากมีความด่างพร้อยใด ๆ ติดตัวไปคงน่าเสียดายแย่

Keijirou:เอ่อ... งะ... งั้นถ้าบอกว่าที่แกพูดมามีเหตุผลล่ะ แกจะจัดการยังไง?

Kurisu:ตอนนี้คุณน่าจะยังมี Crystal Marrow อยู่อีกล็อตหนึ่งสินะ?

Kurisu:ใช้ของพวกนั้นมาชดเชยภาษีล่าสุดละกัน ให้นักธุรกิจตัวเล็ก ๆ อย่างพวกเราได้มีเวลาพักหายใจสักหน่อยเถอะ

Paimon:แค่นั้นก็พอละเหรอ...?

Keijirou:ฮึ่ย สินค้าพวกนั้นยังไงก็เป็นสิ่งที่ฉันขนมาด้วยความยากลำบาก แล้วก็ต้องคิดแทบตายกว่าจะหาที่ซ่อนได้... ก็ได้ ๆ จะเห็นแก่หน้าพวกแก ถือซะว่าฉันยกให้พวกแกก็แล้วกัน

Paimon:หน้าด้านซะจริง ๆ...

Harrison:ง่าย ๆ แบบนี้เลยเหรอ! ร้านของฉันปิดมาหลายวันแล้วนะ ต้องอาศัยเพื่อนคอยช่วยเหลือ จะไม่สนใจสิ่งที่สูญเสียไปเลยรึไง!

Kurisu:เฮ้ Harrison! แบบนี้ก็ถือว่าดีมากแล้ว ไม่ต้องบ่นแล้ว...

Harrison:ฉันทนกับการกลั่นแกล้งของพวกแกมามากพอแล้ว เรื่องนี้ไม่มีทางจบง่าย ๆ อย่างนี้แน่นอน!

Kurisu:Harrison!

Katsuie:ใครมาตะโกนโวยวายอยู่ที่นี่ จะมาต่อต้านคำสั่งหรือยังไง?

Keijirou:อ๊ะ หัวหน้า Katsuie

Katsuie:อืม เมื่อกี้ทะเลาะอะไรกันอยู่?

Keijirou:อ่าคือ ก็แค่เรื่องภาษีเล็กน้อยเท่านั้น ฉันดูแลพวกเขา พวกเขายังไม่สำนึกอีก

Harrison:ดูแลกันที่ไหน! พฤติกรรมเพื่อประโยชน์ของตัวเองแบบนี้ ฉันจะต้องให้ท่าน Shinsuke รู้เรื่องนี้ให้ได้!

Katsuie:หืม? กล้าเรียกชื่อของนายท่านแห่งสำนัก Kanjou เลยเหรอ เหอะ พวกคนที่มาจากข้างนอกช่างไม่รู้จักกฎระเบียบซะจริง

Katsuie:พาตัวพ่อค้าพวกนี้ไปซะ มีอะไรไว้ถึงสำนักแล้วค่อยว่ากัน!

Paimon:แย่แล้ว ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปล่ะก็...

Thoma:เฮ้ ทุกคน ๆ ทำไมถึงทำหน้าเคร่งเครียดกันขนาดนี้ล่ะ ถ้ามีเรื่องอะไรก็สามารถหารือไปพลาง ดื่มเหล้าไปพลาง เพื่อหาทางออกก็ได้นี่นา

Keijirou:คุณเป็นใคร ใครจะดื่มเหล้ากับคุณกัน?

Paimon:เขาเป็นผู้มีอิทธิพลของแถบนี้ยังไงล่ะ!

Thoma:นี่คือนามบัตรของฉัน...

Katsuie:หืม? เป็นคนของ... สำนัก Yashiro เหรอเนี่ย?

Thoma:ชู่วว...

Katsuie:หึ ที่นี่เป็นที่ของสำนัก Kanjou ถึงแม้ว่าคนจากสำนัก Yashiro จะมีอำนาจแค่ไหน ก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะเข้ามายุ่งเกี่ยวกับเรื่องของ Ritou หรอกนะ

Thoma:ใช่แล้วล่ะ แต่ว่าฉันขอเชิญทุกคนไปพบกับคุณหนูของพวกเราหน่อยสิ...

Thoma:ทั้งสองท่านคงไม่อยากให้ชื่อของตัวเอง... ไปปรากฏอยู่ในรายงานที่ส่งให้กับท่านโชกุนใช่มั้ย?

Katsuie:พัดนั่น... องค์หญิงกระเรียนขาวงั้นเหรอ?

Katsuie:...ไม่จำเป็นต้องรบกวนคุณหนูของพวกคุณหรอก ช่างเถอะ พวกเราไม่ทำให้เรื่องวุ่นวายก็ได้

Keijirou:หัวหน้า Katsuie แต่ว่า...

Katsuie:ไปได้แล้ว!

Thoma:ทั้งสองคนไว้กินข้าวด้วยกันวันหลังนะ ฉันเลี้ยงเอง ไม่ต้องเกรงใจ

Thoma:เอ่อ... เมินฉันเลยเหรอ เป็นการทำลายความสัมพันธ์อันดีกับคนอื่นอีกแล้ว เฮ้อ...

Kurisu:ต้องขอบคุณคุณ Thoma มากเลยนะ แต่... เกรงว่าพวกเราจะทำให้คุณกับสำนัก Kanjou ต้องผิดใจกันซะแล้ว...

Thoma:เฮ้อ~ เมื่อกี้ฉันแค่พูดเล่นน่ะ มันก็เป็นราคาเล็กน้อยที่ต้องจ่ายเท่านั้น ถ้าอยากจะขอบคุณล่ะก็ ไปขอบคุณนักเดินทางคนนี้เถอะ เขา/เธอเป็นคนคว้า "โอกาสที่จะเปลี่ยนสถานการณ์" ไว้ได้

Thoma:คิดว่าหลังจากนี้ไป อย่างน้อยเจ้าพวกนั้นก็น่าจะเพลา ๆ ลงบ้าง

Paimon:Thoma สรุปว่าเมื่อกี้...

Thoma:ชู่วว... ที่นี่มีคนเยอะ พวกเราเปลี่ยนที่คุยกันเถอะ ฮ่าฮ่า

17

คุยกับ Thoma

Open step page →
Conversation 1 · 50 linesOpen full page →

Thoma:สำนัก Kanjou ช่างเละเทะซะจริง ๆ จะฟอนเฟะกันจนถึงกระดูกดำเลยหรือไง เห้อ....

Thoma:เอาล่ะ ๆ ได้เวลาพูดคุยกันอย่างตรงไปตรงมาแล้ว พวกเธออยากถามอะไรงั้นเหรอ?

Thoma:ฮ่าฮ่า ตรงเข้าประเด็นเลยสินะ คงถึงเวลาที่ต้องแนะนำตัวเองอีกครั้งแล้ว

Thoma:ฉันเป็นคนของตระกูล Kamisato ของสำนัก Yashiro จากเกาะ Narukami เป็นคนรับใช้คนสนิทของ "องค์หญิงกระเรียนขาว"

Paimon:จริง ๆ เลย นี่คุณปกปิดสถานะที่แท้จริงกับพวกเรางั้นเหรอ!

Paimon:ดังนั้น สำนัก Yashiro ก็คือหนึ่งในสามสำนักมหาอำนาจใช่มั้ย?

Thoma:ใช่แล้ว ตระกูล Kamisato ของสำนัก Yashiro น่ะ ตอนนี้มีหน้าที่รับผิดชอบงานด้านพิธีกรรม และกิจการที่เกี่ยวข้องกับศิลปวัฒนธรรมอะไรประเภทนี้ มีหน้าที่มากมายที่แม้แต่ฉันเองก็ยังรู้ไม่หมดเหมือนกัน

Thoma:ส่วนฉันก็แค่โชคดีที่ถูกตระกูล Kamisato รับเอาไว้ดูแล และมีหน้าที่ดูแล "องค์หญิงกระเรียนขาว" คุณหนูใหญ่แห่งตระกูล Kamisato ...Kamisato Ayaka ยังไงล่ะ

Paimon:"องค์หญิงกระเรียนขาว"... จากปฏิกิริยาของพวกเขาสองคนก่อนหน้านี้ ดูแล้วน่าจะมีชื่อเสียงใน Inazuma มากเลยล่ะ

Thoma:ฮ่าฮ่าฮ่า...แน่นอนอยู่แล้วล่ะ คุณหนูใหญ่ที่ทั้งสง่างามและมีจิตใจดี มักจะได้รับการยกย่องจากประชาชนของ Inazuma อยู่เสมอเลยล่ะ

Thoma:ชื่อเสียงโด่งดังถึงขนาดที่ว่าบดบังรัศมีของผู้นำตระกูลคนปัจจุบัน ซึ่งก็คือ Kamisato Ayato... พี่ชายของเธอไปเลยล่ะ

Thoma:ก็แม้แต่คนรับใช้อย่างฉัน คุณหนู Kamisato ยังให้ฐานะความเป็นเพื่อนอย่างเท่าเทียมกันเลย เพราะงั้นความอ่อนโยนของเธอ จึงได้รับการตอบรับกลับอย่างอ่อนโยนเช่นกันล่ะนะ

Thoma:ถามได้ดี พูดตามตรงนะ หากว่าเป็นไปได้ ฉันก็ไม่ได้อยากที่จะหลอกลวงอะไรพวกเธอ

Thoma:ต้องรู้ก่อนนะว่าสถานะของผู้มีอิทธิพลเนี่ย ไม่ใช่สิ่งที่แสร้งทำได้หรอกนะ ฉันต้องใช้เวลาเกือบหนึ่งเดือน ในการทำความคุ้นเคยกับคนในเกาะทั้งหมด แล้วก็ต้องคบหาทำความรู้จักกับนายหญิง Beidou ด้วย

Paimon:แค่หนึ่งเดือนก็ถือว่าสุดยอดมากแล้ว!

Thoma:ฮ่าฮ่า ขอแค่มีพรสวรรค์สักหน่อยก็พอ และนั่นก็เพื่อจะได้ติดต่อกับเธอเป็นครั้งแรก

Thoma:ถึงแม้ว่า Inazuma จะปิดดินแดนอยู่ แต่เรื่องราวอันมหัศจรรย์ที่พวกเธอได้ทำที่ Mondstadt กับ Liyue ก็ยังคงเลื่องลือมาถึงหูของชาว Inazuma อย่างมากมาย

Thoma:และหลังจากที่คุณหนู Kamisato ได้ยินข่าวว่าพวกเธอมาที่ Inazuma ก็ตั้งหน้าตั้งตารอการมาของพวกเธอ และในขณะเดียวกันก็รอว่า...

Thoma:...พวกเธอจะมีความสามารถในการเปลี่ยนแปลงสถานการณ์ เหมือนอย่างที่ร่ำลือกันรึเปล่า

Paimon:เปลี่ยนแปลง... สถานการณ์?

Thoma:สำหรับการ "ทดสอบ" เมื่อครู่ แม้ว่าตอนสุดท้ายจะเกิดเรื่อง แต่ในที่สุดพวกเธอก็คว้า "โอกาสที่จะเปลี่ยนสถานการณ์" ได้

Thoma:เคลื่อนไหวไปรอบ ๆ อย่างชาญฉลาดและทรงพลัง จากนั้นก็ใช้ช่องโหว่จากจิตใจของผู้คนให้เป็นประโยชน์ เหมือนอย่างที่คุณหนูหวังเลยล่ะ

Thoma:ถ้าเป็นอย่างนี้ และได้รับความช่วยเหลือจากพวกเธอแล้วล่ะก็... "คำสั่งล่าวิชั่น" ก็คง...

Thoma:...อ๊ะ...

Thoma:เอ่อ เกิดสถานการณ์ที่ไม่คาดคิดขึ้นซะแล้ว พวกเราได้ข้อมูลมาผิดงั้นเหรอ...

Traveler:เป้าหมายของฉันมีเพียงแค่พบกับโชกุน Raiden เท่านั้น

Thoma:...อืม ๆ ใช่เลย ฉันเข้าใจ และฉันก็รับปากพวกเธอแล้วว่าจะนำทางให้

Paimon:เอ๋ Thoma ยอมรับแบบง่าย ๆ เลย...

Thoma:ฟู่ววว... ยังไงซะภารกิจที่ Ritou ของฉันก็เสร็จสิ้นแล้ว งั้นแยกย้ายกันชั่วคราวก็แล้วกัน

Thoma:อ๋อ จริงสิ จดหมายเชิญฉบับนี้สำหรับเธอนะ... เมื่อพวกเธอมาถึงที่เกาะ Narukami แล้ว ก็มาหาฉันที่ "โรงน้ำชา Komore" ตามที่เขียนในจดหมายละกัน

Thoma:แล้วเจอกันนะ ขอให้โชคดี

Paimon:(test)托马离场

Paimon:อันที่จริงแล้ว Thoma ก็ใช้ได้เลยนะว่ามั้ย?พวกเราเองก็ควรไปต่อกันได้แล้วล่ะ

Paimon:หืม? เธอหมายถึงอะไรเหรอ?

Traveler:คนต่างแดนไม่มีทางออกไปจาก Ritou ได้

Paimon:อ๊ะ... นั่นสิ! ฉันลืมเรื่องนี้ไปได้ยังไงนะ!

Paimon:หรือว่า Thoma ก็ลืมเรื่องนี้ไปแล้ว?

Paimon:ฮึ่ย... น่าโมโหจริง ๆ ! ก็ว่าทำไมจู่ ๆ เขาก็ไปเฉย ๆ ซะอย่างนั้น!

Paimon:รอให้พวกเราออกจาก Ritou ได้ก่อนเถอะ จะต้องไป "โรงน้ำชา Komore" เพื่อคิดบัญชีกับหมอนั่นให้ได้!

Paimon:เอ่อ ยังไงพวกเราลองไปกันเองก่อนเถอะ ไปที่ทางเข้าออกของ Ritou ตรงนั้น

Conversation 2 · 1 linesOpen full page →

Harrison:นี่มันจะมากเกินไปแล้ววว... นี่มันจะมากเกินไปแล้ววว...

Conversation 3 · 1 linesOpen full page →

Kurisu:ต้องขอบใจพวกเธอมากนะ แลกกับการได้พักผ่อนสักหน่อยก็ยังดี...

Rewards

5

Localized evidence

Text fields

3 fields
คุณมาถึง Ritou แห่ง Inazuma อย่างปลอดภัย และได้พบกับ Thoma แต่ดูเหมือนคนต่างถิ่นจะไม่เป็นที่ต้อนรับใน Ritou สักเท่าไหร่...
คุณมาถึง Ritou แห่ง Inazuma อย่างปลอดภัย และได้พบกับ Thoma แต่ดูเหมือนคนต่างถิ่นจะไม่เป็นที่ต้อนรับใน Ritou สักเท่าไหร่...

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMapTH_1.json
JSON Pointer
/873253758
บันทึกคำสารภาพของคนแปลกหน้า
บันทึกคำสารภาพของคนแปลกหน้า

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMapTH_0.json
JSON Pointer
/3576819367
Unlock conditionTextMap 4228193006
No text in the selected or fallback locales.
No text in the selected or fallback locales.

Relationships

3 links

Properties

8

main_quest2012

Source evidence
Path
ExcelBinOutput/MainQuestExcelConfigData.json
JSON Pointer
/368
id
2012
resId
1009
luaPath
Actor/Quest/AQ2012
chapterId
1202
activeMode
PLAY_MODE_SINGLE
rewardIdList
[
  102012
]
showRedPoint
true
suggestTrackMainQuestList
[
  2013
]