บทแห่งกระต่ายเจ้าเล่ห์: ฉากที่ 1
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json- JSON Pointer
/3573627992
Story Chapters
Story evidence
Paimon:เอ๊ะ? ช่วงนี้ก็เหมือนจะไม่ใช่ช่วงเทศกาลอะไรนี่นา? ทำไมถึงได้คึกคักขนาดนี้ล่ะ?
Kaeya:...เตรียมธงมาประดับแล้วก็ไวน์สำหรับเลี้ยงฉลองเพิ่มอีกดีมั้ยนะ? อืม... ไปตรวจความเรียบร้อยสักหน่อยดีกว่า
Kaeya:นี่เป็นพิธีประดับยศครั้งแรก ตั้งแต่กองคณะสำรวจมีชัยกลับมา ก็ควรจัดให้ยิ่งใหญ่สมเกียรติหน่อย!
Raymond:ไว้ใจพวกเราได้เลย! หัวหน้า Kaeya!
Traveler:พิธีประดับยศเหรอ?
Kaeya:โอ้? อัศวินผู้มีเกียรติกับ Paimon เองเหรอ? ฮ่า ดูเหมือนฉันจะไม่ต้องส่งคนไปเชิญพวกเธอแล้วสินะ
Kaeya:ถ้ามีแขกคนสำคัญระดับนี้ให้เกียรติมาร่วมงานละก็ เพื่อน ๆ ในกองคณะสำรวจต้องดีใจกันมากแน่
Paimon:อัศวิน? ประดับยศ?
Kaeya:Paimon สังเกตมั้ย ว่าในกองอัศวินมีตั้งหลายคนที่มี "ฉายา" เป็นของตัวเอง?
Kaeya:อย่างแกรนด์มาสเตอร์ก็จะมีฉายาว่า "Boreas" ส่วนถ้าเป็นหัวหน้า Eula ก็จะใช้ว่า "Spindrift"... บางฉายาก็สืบทอดกันมา บางฉายาก็มีที่มาที่ค่อนข้างพิเศษ...
Kaeya:แต่ส่วนใหญ่แล้ว ก็ใช้ยกย่องบุคลิกและคุณงามความดีของอัศวินคนหนึ่งนั่นแหละ
Traveler:เหมือนกับ "ผู้มีเกียรติ" ของฉันใช่มั้ย?
Kaeya:อืม... จะพูดแบบนั้นก็ได้! เสียดายที่ตอนนั้นมัวแต่ยุ่งอยู่กับการจัดการกับ Dvalin ที่ถูกกัดกร่อน เลยไม่ได้จัดพิธีให้เธอ... ขอฉันคิดดูก่อนนะ หรือว่าควรจะจัดพิธีให้กับเธอครั้งนี้เลยดีมั้ยนะ?
Traveler:ช่างเถอะ ๆ เรื่องมันก็ผ่านมาตั้งนานแล้ว
Paimon:อีกอย่างพิธีประดับยศในครั้งนี้ ก็จัดขึ้นเพื่ออัศวินที่มีชัยกลับมาไม่ใช่รึไง? จะให้ไปข้ามหน้าข้ามตาพวกเขาก็ไม่ได้อยู่แล้วปะ!
Paimon:อีกอย่าง ฉันว่าการมาเป็นแขกรับเชิญในพิธี มันดูเจ๋งกว่าการเข้าร่วมพิธีประดับยศตั้งเยอะ! ฟีลเหมือนเป็นรุ่นพี่อะไรแบบนั้นน่ะ!
Traveler:ที่เธอพูดมาก็จริงแฮะ...
Kaeya:โอ้? งั้นฉันจะตั้งตารอรุ่นพี่ในพิธีประดับยศละกันนะ
Paimon:ว่าแต่ ครั้งนี้มีอัศวินคนไหนที่ได้รับ "ฉายา" บ้างล่ะ?
Kaeya:การมอบ "ฉายา" ครั้งนี้ หลัก ๆ จะมอบให้กับเหล่าอัศวินที่สร้างผลงานในการสำรวจได้โดดเด่น อย่างเช่น Winfried, Leifhelm...
Kaeya:รวมถึงรองหัวหน้าหน่วยที่ 5 อย่าง Lohen ด้วย
Paimon:Lohen ด้วยเหรอ? นี่เขายังไม่ได้รับฉายาอีกเหรอเนี่ย?
Kaeya:อืม... ถ้าพูดถึงเรื่องความสามารถละก็ เขาก็สมควรมีฉายาของตัวเองตั้งแต่ก่อนออกสำรวจแล้วล่ะ
Kaeya:แต่เพราะเขาเพิ่งจะเข้าร่วมกองอัศวินได้ไม่นาน และเหตุผลส่วนตัวบางอย่าง ก็เลยยืดเยื้อมาจนถึงตอนนี้
Kaeya:จากข่าวลือที่ได้ยินมา นอกจากจะได้รับฉายาในพิธีครั้งนี้แล้ว เขายังจะได้รับแต่งตั้งให้เป็นหัวหน้าหน่วยที่ 5 อย่างเป็นทางการอีกด้วยนะ...
Kaeya:เฮ้อ คงจะทำลายสถิติของใครบางคนซะแล้วสิ
Kaeya:ก็เจ้าของสถิติ "หัวหน้าที่อายุน้อยที่สุดของกองอัศวินแห่ง Favonius" คนก่อน คือ Diluc อดีตหัวหน้ากองทหารม้าไงล่ะ
Kaeya:ฮึ... ฉันล่ะอยากรู้จริง ๆ ว่าพอถึงตอนนั้น "อดีตหัวหน้า" จะมีสีหน้ายังไง
Traveler:ฉันเดาว่าก็คงทำหน้าตายเหมือนเดิมล่ะมั้ง?
Kaeya:ก็ไม่แน่หรอกปะ? อย่างน้อยเขาก็ยิ้มหน้าบานเป็นกระด้ง ตอนที่รู้ว่าตัวเองได้ครองสถิตินี้อยู่นะ...
Paimon:ผู้ผดุงความยุติธรรมเนี่ยนะ ยิ้มหน้าบานเป็นกระด้ง... นึกภาพไม่ออกเลยแฮะ...
Kaeya:ช่างเถอะ เรื่องนี้ไว้ว่ากันทีหลัง... แต่ว่าพวกเธอไม่อยากลองทายกันดูหน่อยเหรอ ว่ารองหัวหน้า Lohen จะได้ "ฉายา" อะไร?
Paimon:ฮี่ฮี่! เรื่องนี้พี่ถนัด! ฉายา Lohen ใช่มั้ย... Lohen... "อัศวินมีดสั้น" เป็นไง? หรือว่า "อัศวินยิ้มเจ้าเล่ห์" ดี? เออ... หรือว่า "อัศวินกระสอบทราย" ดีกว่ามั้ย!
Traveler:ฝีมือเธอตกนะ... Paimon
Paimon:ฉันไม่ได้ฝีมือตกซะหน่อย! ก็ฉันไม่รู้ว่าจะตั้งฉายาอะไรถึงจะเหมาะนี่นา... สรุปแล้วเขาได้ฉายาว่าอะไรเหรอ?
Kaeya:อืม ตอนนี้อัตราต่อรอง... เอ๊ย ไม่ใช่สิ "ฉายา" ที่เป็นไปได้มากที่สุดก็คือ...
Kaeya:..."อัศวินผู้เมตตา"
Paimon:เมต... ตา...?
Paimon:...มันเข้ากับเขาตรงไหนเนี่ย!
Kaeya:ฮ่า ๆ เรื่องนี้ถ้าจะให้เล่าก็คงจะยาว น่าเสียดายจัง ดูเหมือนจะมีคนมาหาเธอนะ
Porthos:อัศวินผู้มีเกียรติ! อัศวินผู้มีเกียรติ! ขอบคุณสวรรค์ เธออยู่ที่นี่จริง ๆ ด้วย
Traveler:มาหาฉันมีธุระอะไรเหรอ?
Porthos:เอ้อ... แกรนด์มาสเตอร์อยากเชิญเธอไปคุยกันที่ศูนย์บัญชาการกองอัศวิน เห็นเขาบอกว่ามีเรื่องสำคัญจะปรึกษาน่ะ!
Paimon:Varka? เขามีธุระสำคัญอะไรเหรอถึงอยากจะเจอพวกเรา?
Paimon:ไม่รู้จะเถียงยังไงให้เลยแฮะ... แต่ว่าถ้าเกิดเขามีธุระสำคัญจริง ๆ ล่ะ? เขาเองก็มีมุมที่เอาการเอางานอยู่เหมือนกันนะ...
Kaeya:ไว้เจอกัน... แล้วอย่าลืมมาเข้าร่วมพิธีประดับยศด้วยล่ะ
Varka:...มีอะไรสงสัยเกี่ยวกับการเตรียมพิธีประดับยศอีกมั้ย? หรือว่า... นี่นายฟังฉันอยู่รึเปล่าเนี่ย?
Lohen:อืม โอเค ฉันไม่ติดขัดอะไรอยู่แล้ว
Varka:...อะแฮ่ม! Lohen!
Lohen:เออ... ฉันไปได้แล้วใช่มั้ย? ขอบคุณมากนะ แกรนด์มาสเตอร์!
Varka:...ย้ายก้นกลับมาเดี๋ยวนี้!
Varka:เฮ้อ... วัยรุ่นสมัยนี้เป็นอะไรกันไปหมด? ตอนสมัยฉันได้ฉายาครั้งแรก ฉันตื่นเต้นตาใสจนนอนไม่หลับทั้งคืนเลยนะ...
Lohen:หือ? แล้วคืนนั้นคุณดื่มไวน์ไปกี่ถังล่ะ?
Varka:...ประเด็นไม่ได้อยู่ตรงนี้สักหน่อย!
Varka:เฮ้อ... ช่างเถอะ ฉันรู้ดีว่านายไม่ได้สนใจตำแหน่งอัศวิน แล้วก็ตำแหน่งหัวหน้าสักเท่าไหร่
Varka:แต่ความปรารถนาสุดท้ายของ Adorno ก่อนที่เขาจะเกษียณอย่างเป็นทางการ... คือการให้นายได้สืบทอดฉายา "อัศวินผู้เมตตา"
Lohen:...
Varka:ไหน ๆ นายก็กลับมาประจำการที่ Mondstadt ได้สักพักแล้ว ปกตินายเองก็ประจำการอยู่ที่ท่าเรือ Dornman อยู่แล้วไม่ใช่เหรอ... ไม่คิดจะไปเยี่ยมเขาหน่อยรึไง?
Lohen:...ตั้งแต่กลับมาจากการสำรวจ ฉันมีรายงานที่จะต้องเขียนส่งกองเป็นภูเขา จะเอาเวลาที่ไหนไปล่ะ
Varka:หืม? แต่ดูจากรายงานที่นายส่งมาแล้ว มันเป็นลายมือของ Gunther ไม่ใช่เหรอ?
Lohen:ชิ... "งานเอกสาร" แค่นี้ก็ยังจัดการให้เรียบร้อยไม่ได้... สงสัยต้องเพิ่มตารางการฝึกให้เจ้าหมอนั่นหน่อยละ
Varka:เอาเป็นว่า... นายไปคุยกับ Adorno ให้เรียบร้อยก่อน นายจะได้เป็นหัวหน้าและสืบทอดฉายา "อัศวินผู้เมตตา" ได้อย่างไม่มีข้อโต้แย้ง
Varka:นี่เป็นคำสั่งโดยตรงจากแกรนด์มาสเตอร์ ไม่ต้องเอาเรื่องงานมาอ้างอีกล่ะ
Lohen:เฮ้อ...
Varka:ไม่ต้องทำหน้าอมทุกข์ขนาดนั้น ฉันพอจะรู้เรื่องคร่าว ๆ ที่พวกนายตกลงกันเอาไว้ก่อน "ออกสำรวจ" แล้วล่ะ ถ้าอยากให้ช่วยปิดให้ล่ะก็...
Varka:...อะแฮ่ม เห็นแก่ Adorno ฉันจะยกเว้นให้เป็นกรณีพิเศษ และไปเป็นเพื่อนนายเอง
Lohen:...ไม่ต้องหรอก พวกคุณสองคนทำงานร่วมกันมาตั้งนาน เขาแค่มองแวบเดียวก็ดูออกแล้วว่าคุณพูดจริงหรือว่าโกหก
Varka:เฮ้อ ก็จริง... อีกอย่างตอนนี้ฉันก็มีงานล้นมือซะด้วย... พอจะมีใครไปเป็นเพื่อนนายได้บ้างมั้ยนะ?
Varka:ต้องเป็นคนที่ทั้งน่าเชื่อถือ และไม่สนิทกับ Adorno จนเกินไป... จะมีอัศวินแบบนั้นในเมือง Mondstadt มั้ยนะ?
Lohen:ฮึ ดูเหมือนว่า "อัศวิน" ที่คุณพูดถึง... จะมาถึง Mondstadt พอดีเลยนะ
Lohen:ตอนนั้นฉันกลุ้มใจอยู่พอดี บังเอิญเห็นพวกเธอสองคนเดินผ่านหน้าต่างไป... นี่คงจะเป็นการชี้นำจากเทพแห่งลมละมั้ง พวกเธอไม่คิดแบบนั้นเหรอ?
Paimon:ไม่เลยสักนิด! ถึงจะยังไม่รู้ว่าเรื่องเป็นมายังไงก็เถอะ... แต่ที่แน่ ๆ นายคงกะใช้พวกเราให้ไปหลอกคนอื่นใช่มั้ยล่ะ!
Lohen:ไม่ใช่อย่างนั้นซะหน่อย ความซื่อสัตย์เป็นคุณธรรมขั้นพื้นฐานของการเป็นอัศวิน ฉันแค่อยากขอให้อัศวินผู้มีเกียรติช่วย "สวมบทบาท" เป็น "เพื่อน" ฉันให้หน่อยก็เท่านั้นเอง
Lohen:...แล้วก็จะได้ช่วยคอนเฟิร์มเรื่องที่เกิดขึ้นในระหว่างการสำรวจด้วยไง วางใจเถอะน่า ถ้าพวกเธอได้ยินฉันโกหกแม้แต่คำเดียว... ก็มาต่อยหน้าฉันได้เลย ตกลงมั้ย?
Paimon:ตรงจุดนั้นแหละที่ฉันว่ามีปัญหา! เพราะกว่าเราจะไปสมทบกับ Varka ก็ปาเข้าไปช่วงท้ายของการสำรวจแล้ว แถมยังไม่เจอนายที่ Nod-Krai เลยด้วยซ้ำ...
Lohen:เออ จริงด้วย พูดถึงคำว่า "เพื่อน" ฉันได้ยินมาว่ามีธรรมเนียมอยู่ข้อหนึ่ง ที่คนเป็นเพื่อนกันจะต้องปฏิบัติต่อกันใช่มั้ย?
Lohen:...อะนี่ "ค่าความเป็นเพื่อน" ฉันเตรียมมาให้แล้ว
Paimon:...ยะ...เยอะจัง!
Lohen:ทั้งหมดนี้เป็นเบี้ยเลี้ยงที่ฉันได้มาจากการออกปฏิบัติภารกิจพิเศษ ฉันค่อย ๆ เก็บสะสมวันละนิดวันละหน่อย ปกติก็ไม่ได้ใช้อะไรอยู่แล้ว เอามาแบ่งให้ "เพื่อน" ใช้ไม่ดีกว่ารึไง?
Paimon:Traveler... ฉันว่าลองพิจารณาดูหน่อยมั้ย? ได้เพื่อนเพิ่มมาตั้งคนนึงเลยนะ...
Traveler:แล้วปัญหาที่เธอเพิ่งพูดมาเมื่อกี้ล่ะ!
Paimon:ปะ...ปัญหาก็ต้องมีไว้แก้สิ! เพื่อนก็ต้องมาก่อนอยู่แล้วปะ...!
Lohen:..."อัศวินผู้เมตตา" Adorno เป็นหัวหน้าหน่วยที่ 5 และยังเป็นผู้บังคับบัญชาโดยตรงของฉันด้วย
Paimon:"อัศวินผู้เมตตา"! ใช่ที่ Kaeya บอกว่า...
Lohen:เป็นฉายาอัศวินที่ฉันกำลังจะได้เป็นผู้สืบทอดใช่มั้ยล่ะ? ถึงคนข้างนอกจะลือกันแบบนั้น แต่จริง ๆ แล้วเป็นแค่ข้อตกลงที่เขาสัญญากับฉันไว้ในอดีตน่ะ...
Lohen:โดยมีเงื่อนไขว่าฉันจะต้องคิดทบทวนให้ดีในระหว่างการสำรวจ ว่าจะกลายเป็นอัศวินที่เที่ยงธรรมได้อย่างไร เขาถึงจะยอมเสนอชื่อฉันให้เข้าร่วมกองคณะสำรวจ
Lohen:ซึ่งเมื่อการสำรวจจบลง ฉันก็จะได้สืบทอดฉายา "อัศวินผู้เมตตา"... และตำแหน่งหัวหน้าจาก Adorno
Paimon:เอ๊ะ เดี๋ยวก่อนนะ ก็หมายความว่า... นายไม่มั่นใจว่าตัวเองจะได้รับการยอมรับจากเขา ก็เลยให้พวกเราไปช่วยเล่นละครเป็นเพื่อนนายงั้นเหรอ?
Lohen:อย่าเข้าใจผิดสิ ฉันไม่ได้สนใจตำแหน่งชื่อเสียงอะไรนั่นเลย ฉันแค่... ไม่อยากฟังเขาบ่นก็เท่านั้น
Traveler:...แล้วทำไมเขาไม่มาเข้าร่วมการสำรวจเองล่ะ?
Lohen:เขาน่ะอยากอยู่แล้ว ก่อนหน้านี้ก็ออกเดินทางไปกับแกรนด์มาสเตอร์ตั้งหลายครั้ง ยิ่งครั้งนี้เป็นครั้งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดด้วยแล้ว เขาจะพลาดได้ไงล่ะ?
Lohen:แต่เสียดายที่ทั้งอายุและสุขภาพร่างกายต่างก็ไม่เป็นใจ... การหาผู้ที่คู่ควรสืบทอดฉายา "ผู้เมตตา" เลยกลายเป็นความปรารถนาสุดท้ายของเขา
Paimon:อย่างงั้นเองเหรอ Traveler... งั้นพวกเรา...
Traveler:...เข้าใจแล้ว ฉันจะยอมไปเป็นเพื่อนก็ได้
Lohen:...กะแล้วเชียวว่าถ้าเป็นไม้นี้จะต้องเกลี้ยกล่อมพวกเธอได้สำเร็จ งั้นไปที่ท่าเรือ Dornman กันเถอะ
Paimon:เฮ้! คำพูดของนายมีคำไหนที่เชื่อถือได้บ้างมั้ยเนี่ย! นี่นายคงไม่ได้กะไปหลอกคนอื่นจริง ๆ ใช่มั้ย...
Varka:"สถานการณ์ที่เกิดขึ้นใน Sumeru ก็เป็นอย่างที่บอกไป... ถึงเวลาจัดการปัญหาเรื้อรังที่ Dottore ก่อไว้ใน Mondstadt กันแล้วล่ะ"
Varka:เฮ้อ... ไม่ได้ยินชื่อ Eroch... Ursa... มาตั้งนานแล้ว พอได้ยินขึ้นมาแล้วก็ชวนปวดหัวซะจริง ๆ..
Kaeya:ฉันว่าฉันคงต้อง... ตรวจเช็กเครื่องดื่มในพิธีประดับยศด้วยตัวเองซะหน่อยแล้วล่ะ
Lohen:ไง ตาแก่! กินอิ่มนอนหลับดีใช่มั้ย?
Adorno:อ้าว นึกว่าสิ้นชื่อระหว่างออกสำรวจแล้วซะอีก หายหัวไปตั้งนานไม่ยอมมาเยี่ยมตาแก่อย่างฉันบ้างเลยนะ ไอ้เราก็นึกว่าคงไปตกหลุมตายที่ไหนซะแล้ว
Lohen:แก่แล้วก็คิดฟุ้งซ่าน ฉันต่างหากล่ะที่ต้องคอยขุดหลุมฝังคนอื่นตลอดการสำรวจ
Traveler:...เป็นวิธีการทักทายที่แปลกใหม่ดีนะ...
Adorno:สองคนนี้คือ?
Lohen:เพื่อนฉันเอง... ชื่อว่า Traveler ฉายา "อัศวินผู้มีเกียรติ" ส่วนนี่ Paimon เป็นผู้นำทางของเขา
Adorno:"อัศวินผู้มีเกียรติ"... ใช่ "อัศวินผู้มีเกียรติ" ผู้คลี่คลายเหตุการณ์ Stormterror เมื่อคราวนั้นใช่มั้ย?
Lohen:ไม่ใช่แค่คลี่คลายเหตุการณ์ Stormterror เท่านั้นนะ แต่ยังช่วยให้ภารกิจสำรวจของเราสำเร็จลุล่วงด้วยดี... แถมเขายังมีส่วนช่วยในการจัดการกับการล่าอันบ้าคลั่ง, Dottore แล้วก็ Andrius อีกด้วย...
Adorno:โอ๊ะ? ฉันเองเคยไปถามเรื่องราวการสำรวจกับพวกอัศวินที่ท่าเรือ Dornman มาเหมือนกัน
Adorno:แต่เสียดาย ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม เพราะแต่ละคนที่ฉันไปถามไม่ยอมเล่าอะไรให้ฉันฟังเลย... อย่างกับว่ามีใครบางคนสั่งให้คอยหลบหน้าหลบตาฉันอย่างงั้นแหละ
Paimon:(Lohen... ทั้งหมดนี่คงไม่ใช่ฝีมือนายหรอกใช่มั้ย?)
Adorno:งั้นช่วยเล่าให้ฟังหน่อยได้มั้ยว่า เจ้าหนูอย่างนายไปเป็นเพื่อนกับอัศวินผู้ยิ่งใหญ่คนนี้ได้ยังไง?
Lohen:อืม คงเพราะเราต่างก็มี "จิตวิญญาณอัศวิน" ที่เปล่งประกายราวกับ Mora ล่ะมั้ง ใช่มั้ย Paimon?
Paimon:ใช่แล้วล่ะ... ส่องประกายวิบวับเหมือน Mora เลย ฮ่า ๆ...
Lohen:ฉันรักษาคำพูดที่ให้กับคุณเป็นอย่างดีเลยนะ อย่างเช่น...
Lohen:การชวนพวกอัศวินมาฝึกฝนแบบกลุ่มทุกสัปดาห์ เพื่อสร้างความเชื่อใจในหมู่ "เพื่อน" ให้แน่นแฟ้นยิ่งขึ้น...
Adorno:โอ้วว ใช่ "การสร้างทีมเวิร์ก" ที่ฉันเคยบอกนายสินะ มันเป็นวิธีการสร้างความเชื่อใจและมิตรภาพได้ดีที่สุดแล้ว
Lohen:อืม... "แผนการฝึก" ของสัปดาห์นี้เป็น...
Traveler:(วางยาในไวน์ไว้ล่วงหน้าหนึ่งคืน...)
Leifhelm:โอ๊ย... ท้องฉัน... ท้องฉัน!
Traveler:(แอบสลับกระสุนของสมาชิกในทีม...)
Winfried:คราวนี้จะมาลูกไม้อะไรอีกล่ะ? หืม? หมายความว่าไงที่บอกว่า "ปืนของคุณไม่มีกระสุน"...
Traveler:(ขุดกับดักเตรียมไว้ในลานฝึก...)
Ekbert:ถ้าเราลุยเข้าไปพร้อมกัน รองหัวหน้าไม่มีทางรับมือไหวอยู่แล้ว ทุกคนลุยกันเลย... อ๊าก...
Lohen:ฮึ การต่อสู้จริงยากกว่าการฝึกเป็นสิบเท่า ส่วนศัตรูก็เจ้าเล่ห์กว่าฉันเป็นร้อยเท่าเลย
Lohen:จำเอาไว้ให้ดี... เมื่อเข้าสู่สนามรบ สิ่งเดียวที่พวกนาย "เชื่อใจ" มีแค่ตัวเองเท่านั้น!
Lohen:เพื่อความปลอดภัยของ "ผองเพื่อน" ทุกคน ฉันเลยต้องออกไปกำจัดภัยคุกคามที่ซ่อนอยู่รอบฐานที่มั่นทุกคืน...
Adorno:อืม... การเฝ้าระวังและการสอดแนม เป็นเรื่องสำคัญที่คนอย่างหัวหน้าควรจะใส่ใจจริง ๆ...
Lohen:ฮ่า... เทียบกับการให้ "เพื่อน" ทุกคนได้นอนหลับอย่างสบายใจแล้ว งานแค่นี้ไม่ได้เหลือบ่ากว่าแรงอะไรเลย
Lohen:แน่นอนว่าในการช่วยกองคณะสำรวจรวบรวมข่าวกรอง สิ่งที่จำเป็นอย่างยิ่งเลยก็คือการรักษา "เส้นสาย" เอาไว้... รวมถึงการเปิดอกพูดคุยกับ "เพื่อน" ด้วย...
Adorno:ฮ่า ๆ ไม่คิดเลยว่าการเดินทางครั้งนี้ จะช่วยให้นายได้เข้าใจอะไรหลาย ๆ อย่าง...
Lohen:มา ๆ ขอฉันโรยเกลือเพิ่มอีกสักหน่อย...
Lohen:หรือว่าโรยผงพริกไทยเพิ่มอีกหน่อยดี...
Lohen:ตามด้วยเครื่องเทศอีกสักหน่อยดีกว่า...
Lohen:อื้ม นี่แหละวิธีการย่างเนื้อให้อร่อย!
Lohen:อยากลองชิมเนื้อย่างหน่อยมั้ย? เธอไม่ได้กินอะไรมาสามวันแล้วไม่ใช่เหรอ? หรือว่า... อยากลองชิมอย่างอื่น?
Lohen:...อ๊ะ? หมายความว่าเธอยอมร่วมมือด้วยแล้วใช่มั้ย?
Lohen:ฮ่า ในเมื่อลงเรือลำเดียวกันแล้ว งั้นเราก็เป็น "เพื่อน" กันแล้วนะ... ห้ามหักหลังกันล่ะ
Lohen:Traveler, Paimon เป็นยังไงบ้าง? ฉันไม่ได้โกหกใช่มั้ยล่ะ?
Traveler:ไม่ได้โกหก... จริง ๆ ด้วยแฮะ...
Lohen:ก็ตามที่เล่ามานั่นแหละ คราวนี้ก็เลิกเป็นห่วงได้แล้วนะ ตาแก่... มอบฉายา "อัศวินผู้เมตตา" อะไรนั่นมาให้ฉันซะ แล้วก็ไปพักผ่อนใช้ชีวิตเกษียณให้เต็มที่เถอะ
Adorno:เฮ้ ยังเล่าไม่จบเลยไม่ใช่รึไง? ฉันได้ยินมาว่าตอนอยู่ที่ Nod-Krai นายเคยต่อกรกับศัตรูที่แข็งแกร่งด้วยไม่ใช่เหรอ?
Adorno:ดูเหมือนจะชื่อว่า... "ผู้ล่าจันทรา" ใช่รึเปล่า?
Lohen:...!
Paimon:มีเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอเนี่ย! ทำไมไม่เคยเห็นนายกับ Varka เล่าให้ฟังเลยล่ะ?
Lohen:...ฮ่า ก็มันไม่มีอะไรให้เล่าน่ะสิ ก็เลยไม่จำเป็นต้องเล่า...
Lohen:...ฉันก็แค่ตามแกรนด์มาสเตอร์ไปซุ่มโจมตีเขา แต่กลายเป็นว่านอกจากฉันจะเป็นตัวถ่วงแล้ว ยังโดนเขาซัดจนกลิ้งเป็นลูกขนุนเลยด้วย
Lohen:หลังจากนั้นฉันก็นอนซมอยู่ที่ค่ายหลายวันเลยล่ะ พอฉันได้สติและลุกขึ้นจากเตียง ฉันก็ได้ยินข่าว... ว่าพวกเธอรวมกำลังขับไล่ผู้ล่าจันทรา
Paimon:อย่างนี้นี่เอง... มิน่าล่ะตอนที่สู้กับผู้ล่าจันทราถึงไม่เห็นนายเลย... ทั้งที่นายก็ออกจะชอบต่อสู้ซะขนาดนั้น...
Traveler:Paimon...
Paimon:อุ้ย! โทษที...
Lohen:ไม่ต้องขอโทษหรอก เธอพูดถูกแล้วล่ะ ฉันต่างหากล่ะที่ยังแข็งแกร่งไม่พอ...
Lohen:มนุษย์ธรรมดา... ที่ทั้งเชื่องช้า อ่อนแอ และเปราะบาง
Varka:Lohen! เฮ้! Lohen... ชิ! พวกเธอรีบพาเขาออกไปก่อน!
Paimon:ใช่! สุดท้ายพวกเราก็ใช้พลังของเขาเอง ถึงได้เนรเทศเขาออกไปได้สำเร็จ... นายก็อย่าไปคิดมากเลยน่า!
Lohen:...แต่เขาก็เคยเป็นมนุษย์ธรรมดาคนนึงไม่ใช่เหรอ?
Traveler:...
Adorno:อะแฮ่ม เอาเป็นว่า ถึงฉันจะไม่เคยเห็น "ผู้ล่าจันทรา" กับตาตัวเองมาก่อน แต่ฉันคิดว่าความแข็งแกร่งของ "อัศวิน" ไม่ได้วัดกันที่พละกำลังเพียงอย่างเดียวหรอกนะ
Adorno:เดี๋ยวฉันต้องไปจัดการงานสำคัญต่อ Lohen นายกับเพื่อนก็มาด้วยกันสิ
Lohen:งานสำคัญ? ได้ยินมาว่าคุณกำลังอยู่ในช่วงเตรียมเกษียณไม่ใช่เหรอ?
Adorno:ฮ่า ตามมาเดี๋ยวก็รู้เองแหละ ถือว่าเป็นวิชาภาคบังคับของการเป็น "อัศวินผู้เมตตา" ก็แล้วกัน
Max:อ้าว! "อัศวินผู้เมตตา" มาแล้ว!
Moricztill:คุณปู่ Adorno!
Northland Cat:เมี้ยว~
Hannelore:เฮ้... ไม่ต้องรีบ ไม่ต้องแย่งกัน! เข้าแถวกันให้เป็นระเบียบก่อน!
Adorno:โอ๊ย ไม่เป็นไร ๆ เด็ก ๆ ก็งี้แหละ ครึกครื้นน่ะดีแล้ว เอ้า วันนี้ปู่เอาลูกอมมาเผื่อให้ทุกคนด้วยนะ
Moricztill:...ขอบคุณนะ คุณปู่!
Max:อร่อยจังเลย!
Lohen:...นี่น่ะเหรอ "งานสำคัญ" ที่คุณพูดถึง?
Adorno:นี่เพิ่งเริ่มเท่านั้นเองนะ "ทหารใหม่" ตามฉันมาให้ดี ๆ ล่ะ!
Lohen:...เข้าใจแล้วครับ "หัวหน้า"
Lohen:เฮ้อ...
Lohen:ฉันต่างหากที่อยากจะถามเธอ... ว่าทำไมเธอถึงได้เก่งเรื่องพวกนี้จัง?
Lohen:ไม่คิดเลยว่าวัน ๆ "อัศวินผู้มีเกียรติ" จะทำแต่เรื่องพวกนี้...
Paimon:พวกเราเองก็ไม่ได้สู้กับพวกที่อยากจะทำลายล้างโลกทุกวันซะหน่อย... ต้องบอกว่าถ้าคนแบบนั้นโผล่มาทุกวัน คงน่าสยองแย่แล้วล่ะ!
Lohen:ชีวิตธรรมดางั้นเหรอ... ฉันกลับมาอยู่ที่ Mondstadt ได้สักพักนึงแล้ว แต่ก็ยังปรับตัวไม่ได้สักที
Lohen:ทั้ง ๆ ที่ "ชีวิตธรรมดา" ของพวกเราเมื่อสมัยก่อน ต้องนอนกลางดินกินกลางทราย เผชิญกับอันตรายรอบด้านแท้ ๆ
Paimon:ตอนนั้นนายยังออกสำรวจอยู่เลยสินะ? แต่ตอนนี้นายพักอย่างสบายใจได้แล้วนะ!
Lohen:งั้นเหรอ? แต่ทำไมฉันกลับคิดว่า "ชีวิตธรรมดา" มันไม่เคยทำให้ฉันรู้สึกวางใจได้เลยล่ะ
Lohen:Mondstadt ไม่มีพายุหิมะก็เพราะเทพแห่งลมเป็นผู้ปัดเป่า ส่วนชีวิตอันสงบสุขทุกวันนี้ ก็เพราะพวกอัศวินออกไปรบจนได้มันมา ถ้าพลาดไปแค่นิดเดียว ทุกอย่างก็จะพังทลาย
Lohen:เพราะงั้น... แทนที่จะมานั่งงอมืองอเท้ารอให้ "ชีวิตธรรมดา" อันแสนสงบสุขของเราถูกใครสักคนทำลาย สู้เอาตัวเองเข้าไปอยู่ใน "ชีวิตที่ไม่ธรรมดา" ตั้งแต่แรกยังจะอุ่นใจกว่า
Traveler:...
Adorno:...ก็เพราะโลกใบนี้มันเปราะบาง เลยต้องมีพวกเราเหล่าอัศวินคอยปกป้องยังไงล่ะ
Paimon:อ้าว แจกลูกอมเสร็จแล้วเหรอ?
Adorno:อืม ดูเหมือนว่าทางฝั่งพวกเธอเองก็เรียบร้อยแล้วเหมือนกันสินะ? ไม่คิดว่าจะอดทนได้เก่งขนาดนี้นะเนี่ย...
Adorno:สำหรับงานต่อไปนั้น ฉันจะให้พวกเธอได้ออกแรงยืดเส้นยืดสายกันสักหน่อย... พวกเราจะออกลาดตระเวนรอบ ๆ เพื่อคอยสังเกตการณ์มอนสเตอร์
Lohen:มอนสเตอร์? คนของกองอัศวินมีไม่พอรึไง? คุณเองก็ไม่ได้จับดาบมาตั้งหลายปีแล้วไม่ใช่เหรอ?
Adorno:เฮ้ ฉันยังไม่ได้เกษียณซะหน่อย! แค่ออกลาดตระเวนเอง ฉันไหวอยู่แล้วน่า
Adorno:ถึงก่อนหน้านี้จะทุลักทุเลไปบ้าง... แต่ดูฉันตอนนี้สิ ยังเตะปี๊บดังอยู่เลยไม่ใช่รึไง? ถ้าไม่ได้ออกไปยืดเส้นยืดเส้นตอนนี้ แก่ตัวไปไม่มีโอกาสขึ้นมาจะทำยังไง?
Lohen:คุณนี่มันนั่งอยู่เฉย ๆ ไม่ได้เลยรึไงนะ ให้ตายสิ... ก็ได้ ๆ แล้วเราจะไปลาดตระเวนกันที่ไหนล่ะ?
Adorno:ไม่นานมานี้มีมอนสเตอร์บางตัวที่มีพฤติกรรมแปลก ๆ ปรากฏตัวที่ชานเมือง ถึงจะยังไม่มีบันทึกว่ามีผู้ถูกทำร้าย แต่ก็ควรกันไว้ดีกว่าแก้
Adorno:ปกติฉันจะลาดตระเวนแค่แถว ๆ นี้ เพื่อดูว่ามีมอนสเตอร์เข้ามาใกล้เมืองรึเปล่า แต่ในเมื่อพวกเธออยู่ด้วยก็นะ
Paimon:ฮิฮิ... อย่าว่าแต่ลาดตระเวนเลย จะให้จัดการเจ้าตัวปัญหานั่นก็ยังไหว ใช่มั้ยล่ะ?
Traveler:แค่นี้เรื่องจิ๊บ ๆ
Lohen:...อื้ม ไปกันเถอะ
Paimon:เอ๊ะ? แปลกจัง ฉันก็นึกว่าเขาจะตื่นเต้นกว่านี้ซะอีก...
Paimon:เออ... นั่นน่ะสิ! เฮ้อ ไม่เข้าใจเขาเลยจริง ๆ...
Paimon:แปลกจัง ทำไมไม่เห็นมีร่องรอยอะไรเลย? แถวนี้มีมอนสเตอร์โผล่มาจริง ๆ รึเปล่าเนี่ย?
???:ถ้าพวกเธอกำลังตามหามอนสเตอร์ที่มีพฤติกรรมแปลก ๆ อยู่ล่ะก็ คงจะมาช้าไปก้าวนึงแล้วล่ะ
Diluc:ดูเหมือนว่าจะมีคนมาจัดการพวกมัน ก่อนที่กองอัศวินจะมาถึงนะ
Adorno:Diluc? ไม่คิดเลยว่าจะได้เจอนายที่นี่
Diluc:ไม่เจอกันนานเลยนะ คุณ Adorno พวกเธอก็เหมือนกัน Traveler, Paimon... แล้วก็ Lohen ด้วย
Paimon:เอ่อ ไม่ใช่ว่ามอนสเตอร์แถวนี้... ถูก Darknight Hero สักคนจัดการไปแล้วหรอกนะ?
Diluc:เปล่าหรอก
Traveler:แน่ใจ?
Diluc:...Darknight Hero ที่พวกเธอพูดถึงกัน ฉันไม่รู้จักหรอกนะ แต่ถ้าฟังจากที่เขาลือกัน รวมถึงร่องรอยที่หลงเหลือจากการต่อสู้แล้วล่ะก็ มันไม่ได้ตรงสไตล์การต่อสู้ของเขาเลยนะ
Diluc:เหมือนจะมีใครบางคน... รู้ข้อมูลเกี่ยวกับมอนสเตอร์ตัวนี้ และ "จัดการ" พวกมันจนไม่เหลือซากไปแล้ว
Lohen:หืม? ทำไมนายท่าน Diluc พูดอย่างกับตัวเองเป็นนักสืบเลยล่ะ? น่าแปลกจังเลยนะ ที่จู่ ๆ เจ้าของ Dawn Winery จะมาสนใจเรื่องมอนสเตอร์
Diluc:กองคาราวานของ Dawn Winery ต้องสัญจรผ่านท่าเรือ Dornman เหมือนกัน พอฉันได้ยินคนเริ่มลือกัน เลยไม่ค่อยสบายใจ ต้องมาดูให้เห็นกับตาของตัวเอง
Diluc:แล้วทางกองอัศวินล่ะเป็นไงบ้าง ช่วงที่แบ่งกำลังคนออกไปสำรวจยังพอเข้าใจได้นะ... แต่นี่ก็กลับกันมาแล้วนี่ กำลังคนยังไม่พออีกเหรอ?
Adorno:ฮ่า นายนี่ยังซีเรียสเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลยนะ ที่ฉันออกมาลาดตระเวนก็เพราะฉันอยากทำ อยากอาศัยช่วงที่มีเรี่ยวมีแรงออกมาขยับร่างกายสักหน่อย
Adorno:ฉันใช้ชีวิตแบบนี้มาตั้งหลายสิบปีแล้ว ให้อยู่เฉย ๆ คงไม่ได้หรอก
Diluc:...งั้นก็ขอบคุณรุ่นพี่ "อัศวินผู้เมตตา" มากนะ
Paimon:ไม่คิดว่า Diluc... จะเรียกเขาว่ารุ่นพี่แฮะ? ขนาด Varka เอง ยังไม่เคยเรียกแบบนี้เลย!
Lohen:เฮอะ ฉันว่าปัญหาน่าจะอยู่ที่ Varka เองมากกว่า
Adorno:เฮ้อ ตอนนั้น Eroch ก็แค่ฉวยโอกาสตอนที่แกรนด์มาสเตอร์ไม่อยู่ที่ Mondstadt ไม่งั้นจะก่อเรื่องวุ่นวายพวกนั้นขึ้นมาได้ยังไง?
Adorno:ถ้าแกรนด์มาสเตอร์กับอัศวิน Alder อยู่ด้วยล่ะก็ พวกเขาคงไม่มีวันปล่อยให้วีรกรรมของ Crepus พ่อของนายที่เป็นผู้ขับไล่มังกรร้ายถูกลบให้หายไปง่าย ๆ แบบนั้นแน่
Adorno:...และมันก็คงไม่ลงเอยแบบที่มีแค่พวกเราไม่กี่คนที่เฝ้าเมือง Mondstadt ต้องออกมาเป็นปากเป็นเสียงให้กับพ่อของนายด้วยหรอก
Diluc:แต่ตอนนั้นพวกเขาก็ไม่ได้อยู่ที่นั่น ไม่ใช่รึไง?
Diluc:ฉันว่าพอแค่นี้เถอะ ในเมื่อที่นี่ไม่มีเบาะแสอะไรแล้ว ก็ไม่มีเหตุผลที่ฉันจะต้องอยู่ต่อ ไว้เจอกันใหม่นะ Traveler, Paimon
Diluc:แล้วก็... ดูแลตัวเองด้วย "อัศวินผู้เมตตา"
Adorno:เฮ้อ... ถึงแม้ Ursa... Eroch... จะหายไป แต่บาดแผลที่ฝากเอาไว้ก็ใช่ว่าจะหายไปได้ง่าย ๆ
Adorno:...
Lohen:หืม? อยากให้ฉันเล่าให้ฟังเหรอ? ไม่มีปัญหา... Ursa เป็นมังกรร้ายที่แข็งแกร่งมาก ๆ ส่วน Eroch ก็เป็นผู้บังคับบัญชาที่มีนิสัยแย่มากคนนึง...
Adorno:อะแฮ่ม... ให้ฉันเล่าต่อเองดีกว่า Ursa เป็นมังกรร้ายที่เคยปรากฏตัวใน Mondstadt เมื่อหนึ่งพันปีก่อน มันใช้พลังที่แข็งแกร่งของมันเพื่อสร้างภัยพิบัติ
Adorno:หลังจากกองอัศวินแห่ง Favonius ก่อตั้งขึ้น ด้วยความช่วยเหลือจากเทพแห่งลม แกรนด์มาสเตอร์คนแรก Vennessa จึงผนึก Ursa ไว้ได้สำเร็จ มังกรร้ายตัวนั้นได้จมลงสู่ความเงียบงัน...
Adorno:แต่เมื่อราวสิบปีก่อน มันกลับปรากฏตัวขึ้นที่ Mondstadt อีกครั้ง!
Adorno:แถมยังเลือกปรากฏตัวตอนที่แกรนด์มาสเตอร์ไม่อยู่พอดี ไม่ใช่แค่นั้นนะ เพราะว่าช่วงที่กองอัศวินยกทัพออกไปปราบปราม มันกลับเลือกที่จะกบดานเงียบ ๆ แต่พอถึงช่วงที่กองทัพต้องพักรบ มันก็ดันปรากฏตัวขึ้นมาอีกครั้ง...
Paimon:บังเอิญเกินไปแล้ว!
Lohen:แต่สุดท้าย มันก็ดัน "บังเอิญ" ถูกผู้บริหารของ Fatui คนหนึ่ง "สังหารระหว่างทาง"
Lohen:ใช่แล้ว คนที่เรารู้จักกันดีนั่นแหละ... The Doctor ถ้าจะพูดให้ถูก น่าจะเป็นหนึ่งในชิ้นส่วนของเขามากกว่า?
Paimon:งั้นการที่มังกรร้าย Ursa ตื่นขึ้นมา... ทั้งหมดก็เป็นแค่แผนการร้ายของชิ้นส่วนหนึ่งของ The Doctor งั้นเหรอ?
Adorno:ก็ไม่เชิงหรอก ถึงเขาจะเป็นผู้บริหารของ Fatui แต่การจะสร้างความวุ่นวายขนาดนั้นใน Mondstadt ด้วยตัวคนเดียวได้ ก็เป็นเรื่องที่ยากเกินไป
Traveler:แสดงว่ายังมีคนอยู่เบื้องหลังอีก?
Adorno:ใช่แล้วล่ะ ยังมีอยู่อีกคนนึง คนที่หลงใหลใน "พลัง" เหนือมนุษย์ และได้สมคบคิดกับ The Doctor อยู่ในเงามืด...
Adorno:เขาก็คือผู้บังคับบัญชาของกองอัศวินแห่ง Favonius ในสมัยนั้น คนทรยศที่เป็นที่โจษจันมากที่สุดในรอบร้อยปีของกองอัศวิน นั่นก็คือ Eroch
Adorno:...ในตอนที่ Diluc เพิ่งจะบรรลุนิติภาวะ เจ้ามังกรร้าย Ursa ก็ได้โจมตีกองคาราวานของ Dawn Winery
Adorno:จริง ๆ มันก็เป็นแค่การโจมตีทั่วไปแหละ เป็นลูกไม้เดิม ๆ ที่พวกมันชอบใช้เพื่อปลุกปั่นให้ทุกคนหวาดกลัว
Adorno:แต่ว่าเจ้ามังกรร้ายตัวนั้น กลับถูกพ่อค้าธรรมดา ๆ คนหนึ่ง หรือก็คือ Crepus พ่อของ Diluc โค่นได้สำเร็จ... แม้ว่าเขาจะต้องแลกด้วยชีวิตตัวเองก็ตาม
Adorno:ข่าวที่ว่ามังกรร้ายถูกโค่น ส่งผลกระทบต่อแผนการของ Eroch ที่ต้องการใช้ความกลัวเพื่อยึดอำนาจ เขาเลยอ้างว่าต้องการ "ปกป้องชื่อเสียงของกองอัศวิน" และเลือกที่จะปิดบังความจริงของเหตุการณ์นี้ไว้
Adorno:ถ้าตอนนั้นฉันรู้เร็วกว่านี้ว่า Eroch สมคบคิดกับ The Doctor ล่ะก็... บางทีอาจหยุดเรื่องทั้งหมดนี้ได้
Lohen:นี่ ตาแก่ อย่าโทษตัวเองไปหน่อยเลย ใครจะไปรู้ว่าเจ้า Eroch นั่นมันจะตีสองหน้าได้เนียนขนาดนั้น ขนาดเกิดวิกฤต "เหตุการณ์ Stormterror" แล้วแท้ ๆ เขายังไม่เผยพิรุธออกมาให้เห็นเลยด้วยซ้ำ
Lohen:...แม้แต่เหยื่อในครั้งนั้น ก็ยังไม่รู้เลยว่าตัวเองถูกใครทำร้าย
Adorno:เฮ้อ...
Lohen:...นี่ตาแก่ เราไม่เห็นจำเป็นต้องใช้ชีวิตอยู่ใต้เงามืดของคนสารเลวพวกนั้นเลย
Adorno:...อืม พวกเธอพูดถูก วันข้างหน้ายังอีกยาวไกล
Adorno:ไปทำงานกันต่อเถอะ... งานชิ้นต่อไปนี้ น่าจะทำให้พวกเธอกระปรี้กระเปร่าขึ้นได้บ้างแหละ นั่นก็คือการช่วยเหลืองานวิจัยของหน่วยที่สิบไงล่ะ
Sucrose:อืม... เวทมนตร์ที่คุณ Alice ทิ้งไว้ ไม่ใช่อะไรที่จะเข้าใจได้ง่าย ๆ จริง ๆ ด้วย
Paimon:เฮ้! Sucrose... เอ๊ะ? นั่นคือ...
Sucrose:อ้าว Traveler! พวกเธอมาช่วยทดลองงานวิจัย "ฟองฝึกจำลอง - รุ่น 02" ใช่มั้ย!
Lohen:นั่นใช่... ฟองเวทที่ใช้สร้างความทรงจำขึ้นมาใหม่รึเปล่า?
Traveler:นายก็เคยใช้เหรอ?
Lohen:หลังจากกลับมาได้ไม่นาน ก็มีคนมาบอกกับฉัน ว่ามันเป็นของที่ทำให้เรารู้เหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นใน Mondstadt ในช่วงที่ออกไปสำรวจได้อย่างรวดเร็ว
Lohen:...แต่ด้วยเวทมนตร์ที่มีอานุภาพขนาดนั้น ถ้าให้เอามาเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นแค่นั้นล่ะก็ ฉันว่ามันดูเสียของไปหน่อย
Adorno:ฮ่า ๆ ไม่ใช่แค่นายคนเดียวหรอกนะที่คิดแบบนั้น ทีมสืบสวนรู้ถึงอานุภาพของมันได้ตั้งนานแล้ว ก็เลยอยากจะนำไปใช้กับ "การฝึกจำลอง" ด้วยเหมือนกัน
Sucrose:ถ้าเราสามารถทำให้ศัตรูที่แข็งแกร่งในความทรงจำของพวกรุ่นพี่ ปรากฏขึ้นมาได้อีกครั้ง ก็จะเป็นการสร้าง "การฝึกจำลอง" ที่สมจริงและปลอดภัยให้กับอัศวินรุ่นใหม่ ก็น่าจะช่วยพัฒนาความสามารถในการต่อสู้ได้มากขึ้นนะ
Sucrose:แต่เราก็ยังไม่เข้าใจหลักการทำงานของมันอยู่ดี ถึงจะปรับแต่งกันมานานแล้ว ก็ยังควบคุมสมดุลระหว่างความสมจริง กับความปลอดภัยของมันไม่ได้เลย...
Paimon:"ความปลอดภัย" เหรอ... ฟังดูเหมือนเป็นเรื่องที่ Alice ไม่น่าจะใส่ใจนะ
Lohen:โอ้? น่าสนใจแฮะ ขอฉันลองหน่อยสิ
Lohen:นี่ตาแก่ เรื่องนี้ให้เราจัดการเองก็ได้มั้ง?
Adorno:ไม่ต้องห่วงฉันหรอก คนแก่อย่างฉันรู้สังขารตัวเองดีว่าไหวแค่ไหน ที่ฉันมาที่นี่ก็แค่จะเอา "ความทรงจำ" ในหัวฉันมาแบ่งปันให้ก็เท่านั้นเอง
Lohen:อ้อ? แล้วนักทดสอบที่คุณเตรียมไว้เป็นใครงั้นเหรอ?
Theodore:คุณ Sucrose ทางเราได้เตรียมการทดสอบ... เอ๊ะ... Lohen?
Lohen:...Theodore?
Theodore:ทำไมนายถึง...
Lohen:...ฉันมาร่วมทดสอบ "ฟองฝึกจำลอง" กับ Adorno น่ะ นายคงจะเป็นนักทดสอบในครั้งนี้สินะ?
Theodore:อ่า... ชะ...ใช่แล้วล่ะ แล้วคนนี้คือ...
Adorno:อะแฮ่ม เดี๋ยวฉันแนะนำพวกเธอให้รู้จักนะ สองคนนี้คือ "อัศวินผู้มีเกียรติ" และผู้นำทางของเขา ชื่อ Paimon
Theodore:อัศวินผู้มีเกียรติ? ไม่นึกว่าจะได้เจอคนมีชื่อเสียงตัวเป็น ๆ...
Adorno:เขาชื่อ Theodore เป็นหมอฝึกหัดจากหน่วยที่แปด แล้วก็เป็นเพื่อนของ Lohen เหมือนกับพวกเธอนั่นแหละ
Paimon:Lohen? ...เพื่อนเหรอ?
Lohen:ไม่เห็นต้องแปลกใจขนาดนั้นเลย ฉันออกจะมี "เพื่อน" เยอะแยะ จริงมั้ย Paimon?
Paimon:ชะ...ใช่...
Paimon:(อยากรู้จังว่า "ค่าความเป็นเพื่อน" ของ "เพื่อน" คนนี้มีมูลค่าเท่าไหร่กันนะ...)
Theodore:หืม...?
Lohen:Theodore หน้าที่นายคือการให้ความช่วยเหลือและรักษาพยาบาลไม่ใช่รึไง? ทำไมถึงมาทำงานเป็นนักทดสอบล่ะ?
Theodore:เอ่อ ก็เพราะว่าฉันมีส่วนร่วมในการสร้าง "การทดสอบการจำลอง" ครั้งนี้น่ะสิ เลยพอจะเข้าใจหลักการพื้นฐานอยู่บ้าง
Theodore:อีกอย่าง ถึงยังไงฉันก็เคยฝึกฝนเพื่อจะได้เป็นอัศวินมาก่อน ต่อให้เกิดอะไรขึ้น อย่างน้อยฉันก็น่าจะเอาตัวรอดเองได้...
Sucrose:แต่ว่าตอนนี้รองหัวหน้าหน่วย Lohen ยินดีจะรับช่วงต่อแทนแล้ว ฉันว่าคุณไม่ต้องฝืนเข้าร่วมแล้วก็ได้นะ อีกอย่างข้อมูลที่ได้จากอัศวินแนวหน้า ก็น่าจะตรงกับความเป็นจริงมากกว่าด้วย จริงมั้ย?
Theodore:จะ...จริงด้วย... ให้ Lohen จัดการแทนน่าจะดีกว่า...
Adorno:ตั้งสติหน่อยสิ Theodore ถ้า Lohen เป็นอะไรขึ้นมา คนที่เขาจะพึ่งพาได้ก็มีแต่นายนะ
Theodore:...อืม
Lohen:ถึงฉันจะคิดว่าคงไม่มีความทรงจำอะไรที่จะทำร้ายฉันได้ก็เถอะ... เอาเป็นว่า มาเริ่มกันเลยดีกว่า ตาแก่
Sucrose:ค่าพารามิเตอร์การรับรู้ความเจ็บนิ่งสนิทเลยแฮะ... เอิ่ม ฉันว่าเราควรหาคนที่ธรรมดากว่านี้ มาร่วมการทดสอบจะดีกว่านะ...
Lohen:ไม่เป็นไร ทดสอบต่อได้เลย
Adorno:แน่ใจเหรอว่าจะทดสอบต่อ? ในความทรงจำของฉัน คงไม่มีศัตรูหน้าไหนที่นายอยากจะสู้ด้วยแล้วล่ะมั้ง...
Lohen:ไม่ใช่ว่าในหมู่พวกเรายังมี "อัศวิน" ที่เคยเผชิญหน้ากับศัตรูที่น่ากลัวมาก ๆ อยู่คนนึงหรอกเหรอ?
Lohen:มาเถอะ Traveler ขอฉันได้เผชิญหน้ากับ... "ผู้ล่าจันทรา" ในความทรงจำของเธอหน่อย
Traveler:...นายแน่ใจเหรอ?
Lohen:ฉันไม่ใช่คนขวัญอ่อนที่จะหวาดกลัวตัวตนของเขาในความทรงจำหรอกนะ ฉันแค่อยากจะยืนยันให้เห็นกับตาตัวเอง...
Lohen:ว่าฉันในตอนนี้ยังอ่อนแอเหมือนกับ... ที่เขาพูดไว้อยู่รึเปล่า
Lohen:...อึก!
Adorno:...ตื่นเร็ว! Lohen!
Lohen:...!
Adorno:อึ่ก... อั่ก...
Sucrose:คุณ Adorno! คุณ...
Adorno:ฉันไม่เป็นไร... แค่ปวดหลังนิดหน่อย นอนพักสักหน่อยเดี๋ยวก็หาย... แต่ว่าเจ้า Lohen...
Lohen:...แค่ก ๆ! อึก...
Adorno:เป็นไงล่ะ ดันทุรังรับท่าโจมตีสุดท้าย... กลายเป็นว่าเจ็บหนักซะเอง
Adorno:Theodore พา Lohen ไปตรวจดูอาการก่อน ตรวจให้ทั่วล่ะ อย่าให้มีแผลช้ำในค้างอยู่
Theodore:รับทราบ... Lohen มากับฉันก่อนเถอะ
Lohen:...
Adorno:...แค่ก ๆ!
Sucrose:คุณ Adorno! ไม่เป็นไรใช่มั้ย!
Adorno:ฉันไม่เป็นไรหรอก... คนมันแก่แล้ว ยังไงก็หนีไม่พ้นเรื่องโรคภัยไข้เจ็บ... พอออกแรงเข้าหน่อยก็เป็นแบบนี้ไปซะแล้ว เฮ้อ... เดี๋ยวค่อยให้ Theodore จัดยาให้ก็น่าจะหายแล้วล่ะ
Paimon:เกิดอะไรขึ้น... กับ Lohen กันแน่นะ?
Sucrose:หรือว่าในเวทมนตร์บทนี้จะมีปัญหา? แต่ถ้าความทรงจำที่ปรากฏในภาพมายามีปัญหาขึ้นมาจริง ๆ อัศวินผู้มีเกียรติก็น่าจะสังเกตเห็นสิ...
Adorno:เธอจะบอกว่าปัญหาที่เกิดขึ้น... เพราะตัว Lohen เองงั้นเหรอ?
Adorno:หรือว่าการต่อสู้กับ "ผู้ล่าจันทรา" จะไปสะกิดแผลเก่าของเขาขึ้นมาอีกแล้ว...
Adorno:อืม... Lohen เขาโหยหาในพลังมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว
Adorno:ครั้งนึง Eroch คนทรยศแห่งกองอัศวินเคยร่วมมือกับ The Doctor ทำการทดลองต้องห้าม เพียงเพื่อแสวงหาพลังที่แข็งแกร่งยิ่งขึ้น...
Adorno:ซึ่ง Lohen เกือบจะได้กลายเป็นหนูทดลองของพวกเขา
Paimon:การทดลองของ The Doctor?!
Traveler:(หรือว่าจะเหมือนกับ Collei...)
Adorno:โชคดีที่กองอัศวินพบเบาะแสและรู้ทันแผนการของพวกเขา ก่อนที่สมุนของ Eroch จะทันได้ลงมือ
Adorno:พวกเขาก็รีบยุติการทดลอง พร้อมกับพาเหยื่อหลบหนีทันที... แต่ก็ถูกพวกเราสกัดได้ทัน เหยื่อทุกคนจึงได้รับการช่วยเหลือออกมาอย่างปลอดภัย
Adorno:...ไม่ต้องห่วงนะ ทุกอย่างมันผ่านไปแล้วล่ะ
เด็กน้อยที่กำลังร้องไห้:ฮือ... ฮือ...
Lohen:...
Sucrose:ฉันเคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อน รู้สึกว่าคุณ Adorno ได้รับการแต่งตั้งฉายา "อัศวินผู้เมตตา" หลังจากเหตุการณ์ครั้งนั้นใช่มั้ย?
Sucrose:ฉันนึกไม่ถึงเลยว่ารองหัวหน้า Lohen... จะเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ครั้งนั้นด้วย
Adorno:เฮ้อ... ฉันไม่คู่ควรที่จะได้รับฉายานั้นเลยจริง ๆ ถึงฉันจะช่วยเหลือเด็ก ๆ ที่ติดอยู่ได้สำเร็จ แต่กลับไม่สามารถจับตัว Eroch ที่อยู่เบื้องหลังได้
Adorno:...ขนาดสถานที่ทำการทดลองของพวกเขา ก็ยังหาไม่เจอเลย แล้วยังช่วย Lohen ให้หลุดพ้นจากผลกระทบของเหตุการณ์ในวันนั้นไม่ได้ด้วย
Adorno:เขาเชื่อมั่นมาตลอด ว่ามีแค่การครอบครองพลังที่แข็งแกร่งเท่านั้น ถึงจะเป็นอิสระและไม่ถูกผู้อื่นบงการ ฉันหวังว่าเขาจะมีมุมมองที่เปลี่ยนไปบ้างหลังจากออกสำรวจ แต่ว่า...
Paimon:อย่างนี้นี่เอง...
Adorno:เฮ้อ... ต้องเล่นละครเป็น "เพื่อน" กับคนอย่างเขา คงไม่ง่ายเลยใช่มั้ยล่ะ?
Paimon:ใช่แล้วล่ะ... อุ๊บส์!
Adorno:ฮ่า ๆ ถึงฉันจะอายุปูนนี้แล้ว แต่สายตาก็ยังไม่ฝ้าฟางหรอกนะ
Adorno:ฉันไม่สนหรอกว่าจะใช้วิธีไหน แค่การที่เขามีใครสักคนยอมสวมบทเป็นเพื่อนของเขา อย่างน้อยก็ทำให้รู้ว่าเขาพัฒนาขึ้นแล้วล่ะ
Adorno:ต่อให้แกล้งเป็นเพื่อนก็ไม่เป็นไร ใครจะไปรู้ล่ะ ไม่แน่เขาอาจจะได้เรียนรู้อะไรบางอย่างมาจากพวกเธอ จนสักวันนึงเขาอาจจะเข้าใจขึ้นมาจริง ๆ ก็ได้?
Sucrose:อืม...
Traveler:Sucrose? เป็นอะไรรึเปล่า?
Sucrose:มีบางอย่างที่ฉันอยากรู้น่ะ "อัศวินผู้มีเกียรติ" ช่วยไปดูเป็นเพื่อนฉันหน่อยได้มั้ย?
Sucrose:...แปลกจัง ถึงคุณ Adorno จะบอกว่า สิ่งที่ Lohen "ยึดติด" ทำให้ภาพมายาสูญเสียการควบคุม
Sucrose:แต่ว่าค่าพารามิเตอร์ต่าง ๆ ของ "ฟองฝึกจำลอง - รุ่น 02" กลับปกติดีทุกอย่าง... แต่ถ้าดูจากพลังของรองหัวหน้า Lohen ที่ปะทุออกมา ฉันรู้สึกว่ามันมีบางอย่างแปลก ๆ น่ะ
Paimon:แม้แต่ Sucrose เองก็ไม่เคยเห็นแบบนี้มาก่อนเหรอ?
Sucrose:อืม... มันดูเหมือนจะไม่ใช่พลังธาตุที่เราเห็นกันทั่วไป แต่ก็ไม่ใช่ "พลังภพแห่งความว่างเปล่า" ที่คุณ Albedo พูดถึงเหมือนกัน... อัศวินผู้มีเกียรติพอจะมีเบาะแสอะไรบ้างมั้ย?
Traveler:(ในตอนนั้น ฉันเหมือนจะรู้สึกได้ถึง... พลังบางอย่างที่คุ้นเคย... แต่ฉันก็ไม่กล้าฟันธง)
Paimon:Sucrose หมายความว่า... Lohen มีบางอย่างแปลกออกไปงั้นเหรอ? เอ่อ... เขาคงไม่ได้กำลังทำอะไรเสี่ยง ๆ อยู่ใช่มั้ย?
Sucrose:ฉะ...ฉันไม่ได้หมายความอย่างนั้น ฉันก็แค่พูดไปตามความจริง จะไปกล่าวหาคนอื่นลอย ๆ โดยที่ไม่มีหลักฐานไม่ได้หรอก
Paimon:ทะ...ที่เธอพูดมาก็ถูก เราเจอเรื่องแบบนี้กันมาตั้งหลายครั้งแล้ว... รอบคอบไว้หน่อยน่าจะดีกว่า...
Theodore:ทำไมวันนี้นายถึงมาที่นี่ล่ะ ทั้ง ๆ ที่ก่อนหน้านี้ก็ตกลงกันไว้แล้วนี่...
Lohen:เป็นคำสั่งของ Varka ฉันไม่มีทางเลือก
Theodore:นายเองก็ประมาทเกินไป ใช้พลังไม่บันยะบันยังเลย... เฮ้อ...
Theodore:...แล้วถ้าโดนจับได้ขึ้นมาล่ะ?
Lohen:งั้นเราต้องเร่งการทดลองแล้วล่ะ... ก่อนที่จะถูกจับได้...
Localized evidence
บทแห่งกระต่ายเจ้าเล่ห์: ฉากที่ 1
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/3573627992Lohen
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/682894798จารึกแห่งอัศวิน
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/2309569770Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/2812088
1
LQ
1001313
UI_ChapterIcon_Lohen
1001101
story
40
UI_QuestType_Chapter_1