บทแห่งบากุช่างฝัน: ฉากที่ 1
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json- JSON Pointer
/2895804800
Story Chapters
Story evidence
Paimon:อืม... ฉันนึกถึงตอนที่เคยไล่ตามทานูกิที่นี่แล้ว คิดถึงจังเลยแฮะ
Paimon:เอ๋? นั่นอะไรน่ะ?
Paimon:ดูยังไงก็ไม่เห็นจะเหมือนเลย? หรือว่า Inazuma จะมีโยไกตัวใหม่โผล่มาอีกแล้ว?
Paimon:อืม... หรือว่ามันอยากให้เราตามมันไป?
Paimon:ทำไมทางนั้นมีผู้หญิงคนนึงอยู่ด้วยล่ะ?
Paimon:เขาดูท่าจะไม่ค่อยดีเลย... พวกเรารีบไปดูกันเถอะ!
Paimon:เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้นเหรอ? เราก็แค่สบตากับพี่สาวคนนั้นเท่านั้นเองนี่นา...
Paimon:เดี๋ยวนะ มีคนอยู่ตรงนี้เยอะขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย? คนพวกนี้มาทำอะไรกันที่นี่อะ?
Traveler:คนพวกนี้กำลังต่อแถวอยู่เหรอ?
Paimon:จริงด้วย... พี่สาวคนนั้นก็ยังอยู่ที่นั่น! อืม... ฉันว่าเธอน่าจะรู้นะว่าเกิดอะไรขึ้น
Tejima:ถ้าออกเดินทางตอนนี้ ฉันจะมีเวลาพอมั้ยนะ?
Shigeru:ทำไมถึงไม่เข้าใจล่ะ?
Sanada:ถ้ารายงานไปก็คงจะอยู่ต่อไม่ได้แล้ว แต่ว่า...
???:อืม... ความกังวลที่เกิดจากการขาดแรงบันดาลใจ... แรงบันดาลใจมักจะไม่สนใจสมองที่เป็นกังวลมากเกินไปหรอก หวังว่าการรักษาครั้งนี้จะทำให้คุณผ่อนคลายขึ้นนะ
Wakamurasaki:...ขอบคุณนะ
???:...ส่วนความเสียใจต่อการกระทำไม่ดีในอดีต และความโศกเศร้ากับสถานการณ์ในปัจจุบัน... ฉันก็สามารถทำให้คุณเผชิญกับสิ่งเหล่านี้ได้อย่างร่าเริงมากขึ้น แต่คุณก็ต้องพยายามเองด้วยนะ
Nishiguchi:...ขอบคุณมากนะ
???:คนต่อไป... แค่กแค่ก!
Paimon:เกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอ?
Traveler:คุณไม่เป็นไรใช่มั้ย?
???:ฉันไม่เป็นไร คนต่อไป...
Paimon:นี่มัน...
???:...ง่ำ! อร่อยจัง!
Paimon:เหวอ จู่ ๆ ก็...
???:เอ๋? นี่มัน... เอิ๊ก! ขอโทษด้วยจริง ๆ...
Paimon:ขอโทษ? บอกตามตรงนะ พวกเราสองคนไม่เข้าใจเลยจริง ๆ ว่าเมื่อกี้เกิดอะไรขึ้นกันแน่ ช่วยอธิบายให้หน่อยได้มั้ย?
???:พวกเธอสองคนน่าจะหลงเข้ามาในความฝันของฉันน่ะ เดี๋ยวฉันจะปลุกพวกเธอสองคนก่อนแล้วค่อยอธิบายให้ฟังนะ
Paimon:ความฝัน? ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน...
Paimon:อืม...
???:เฮ้ รู้สึก "เหมือนเพิ่งตื่นจากความฝัน" รึเปล่า? ไม่คิดเลยว่า Traveler คนนั้นจะมาปรากฏตัวในความฝันของฉัน
Traveler:รู้จักฉันด้วยเหรอ?
???:มีคนพูดถึงเธอให้ฉันฟังอยู่บ่อย ๆ น่ะ อืม... ฉันนี่สร้างภาพของเธอจากข่าวลือได้แม่นเหมือนกันนะเนี่ย
Paimon:งั้นเธอคือ...
???:จะว่าไปแล้ว นี่ก็เป็นการพบกันครั้งแรกของฉันกับ Traveler เลยนี่นา งั้นฉันขอแนะนำตัวอย่างเป็นทางการก่อนนะ
Yumemizuki Mizuki:ฉันชื่อ Yumemizuki Mizuki เรียกฉันว่า Mizuki ก็ได้ ฉันมาจากเผ่า Yumekui-Baku (บากุเขมือบฝัน) ซึ่งเป็นหนึ่งในโยไกของ Inazuma นั่นแหละ
Paimon:บากุเขมือบฝัน?
บากุเขมือบฝันตัวน้อย:กิ้ว!
Paimon:เจ้าตัวเล็กก่อนหน้านี้นี่นา...
Yumemizuki Mizuki:นี่เป็นรูปลักษณ์ดั้งเดิมของเราน่ะ พวกเธอสองคนน่าจะถูกมันดึงดูด จนหลงเข้ามาในความฝันของฉันสินะ?
Yumemizuki Mizuki:บากุเขมือบฝันสามารถกลืนกินฝันร้ายของมนุษย์ได้ แต่ฝันร้ายนั้นต้องถูกย่อยสลายในความฝันของเราเอง ที่พวกเธอเห็นเมื่อกี้นี้ คือภาพที่ฉันกำลังย่อยฝันร้ายนั่นแหละ
Yumemizuki Mizuki:ฉันกินฝันร้ายมามากมายในคราวเดียว พวกมันเลยกระจุกอยู่ด้วยกัน ทำให้ฉันเกิดอาการย่อยยาก... โชคดีที่มันพาพวกเธอเข้ามาได้
Yumemizuki Mizuki:ก็ถือเป็นความบังเอิญที่ดีแหละนะ พวกเธอช่วยฉันได้มากเลย ตอนนี้ฉันสามารถย่อยฝันร้ายเหล่านี้ได้อย่างดีแล้วล่ะ
Paimon:พวกเราเห็นว่าเธอดูไม่ค่อยสบาย เราก็เลยเข้าไปหาน่ะ ถึงแม้จะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่แค่ช่วยเธอได้ก็ดีแล้วล่ะ
Paimon:ฉันเกลียดฝันร้ายที่สุดเลย โยไกที่สามารถกลืนกินฝันร้ายได้ ก็ต้องให้ความช่วยเหลืออย่างดีจริง ๆ นั่นแหละ!
Yumemizuki Mizuki:แต่ยังไงก็ขอโทษด้วยจริง ๆ นะ...
Traveler:อะไรเหรอ?
Yumemizuki Mizuki:ตอนที่พวกเธอเข้ามาในความฝัน สิ่งที่ฉันกลืนกินจากตัวเธอไม่ใช่ฝันร้าย แต่เป็นฝันดีต่างหาก...
Yumemizuki Mizuki:ก่อนหน้านี้ฉันกินฝันร้ายไปมากมาย จนการเคลื่อนไหวของฉันกลายเป็นเหมือนเครื่องจักรไปแล้ว ก็เลยเผลอกัดเข้าไปคำเดียวโดยไม่ได้ตั้งใจน่ะ...
Paimon:ที่แท้ บากุเขมือบฝันก็สามารถกินฝันดีได้ด้วยเหรอ... ว่าแต่มันร้ายแรงขนาดนั้นเลยเหรอ?
Yumemizuki Mizuki:แน่นอนสิ ฝันดีนั้นมีค่าสำหรับมนุษย์มาก จะกลืนลงไปตามใจชอบเหมือนฝันร้ายได้ยังไงล่ะ?
Yumemizuki Mizuki:พวกเราชาวบากุเขมือบฝันมีกฎที่เขียนไว้ว่า ห้ามกินฝันดีของผู้อื่นโดยไม่ได้รับอนุญาตอย่างเด็ดขาด ฉันประมาทเกินไปจริง ๆ...
Yumemizuki Mizuki:เธอไม่รู้สึกหดหู่ หรือจู่ ๆ ก็คิดถึงเรื่องเศร้า ๆ ในอดีตบ้างเลยเหรอ?
Traveler:ไม่มีนะ
Yumemizuki Mizuki:ฝันดีของตัวเองถูกกินไปส่วนหนึ่งแล้ว แต่กลับยังรักษาสภาพจิตใจที่มั่นคงแบบนี้ได้ เป็นกรณีที่หาได้ยากจริง ๆ...
Paimon:อืม... สงสัยคงเพราะฝันดีของ Traveler มีอยู่เพียบเลยแน่ ๆ โดนกินไปนิด ๆ หน่อย ๆ ก็ไม่เป็นไรหรอก!
Yumemizuki Mizuki:แต่ยังไงฉันก็ต้องชดเชยให้เธออยู่ดีแหละ... เอางี้ละกัน ช่วยรับสิ่งนี้ไว้ด้วยนะ
Paimon:การ์ดเชิญลูกค้าวีไอพีของโรงอาบน้ำ Aisa...
Paimon:ร้านของเรามีนักจิตบำบัดประจำการอยู่หลายคน พร้อมทั้งมีบริการบ่อน้ำพุร้อนและอาหารเลิศรส ยินดีต้อนรับทุกท่านที่มาพร้อมกับเรื่องกลุ้มใจ และจากไปอย่างมีความสุข...
Yumemizuki Mizuki:บนการ์ดเชิญมีเขียนที่อยู่ไว้แล้ว ฉันทำงานอยู่ที่นั่นแหละ
Yumemizuki Mizuki:เมื่อใช้การ์ดเชิญฉบับนี้ พวกเธอจะสามารถเพลิดเพลินกับบริการระดับสูงสุดได้ฟรีเลย... อ้อ จะว่าไปฉันก็ต้องรีบกลับแล้วเหมือนกัน จะกองงานที่ร้านไว้นาน ๆ ไม่ได้หรอก
Yumemizuki Mizuki:งั้นฉันจะตั้งตารอต้อนรับพวกเธออย่างเป็นทางการนะ!
Paimon:งั้นพี่สาวบากุเขมือบฝันคนเมื่อกี้ก็เป็นนักจิตบำบัดน่ะสิ?
Paimon:บริการบำบัดจิตใจ... นอกจากการคิดว่าจะกินอะไรในมื้อต่อไปแล้ว ก็ไม่ค่อยมีเรื่องที่ทำให้ฉันเครียดเท่าไหร่แล้วล่ะ
Paimon:จริงสิ โรงอาบน้ำอะไรนั่นก็เหมือนจะมีบริการอาหารเลิศรสด้วยนี่นา ถ้ามีบัตรใบนี้ก็สามารถไปกินข้าวมื้อใหญ่ที่นั่นได้ฟรี ๆ เลยน่ะสิ? เราจะปล่อยให้โอกาสหวานหมูแบบนี้เสียเปล่าไปไม่ได้นะ!
Paimon:อืม...
???:เฮ้ รู้สึก "เหมือนเพิ่งตื่นจากความฝัน" รึเปล่า? ไม่คิดเลยว่า Traveler คนนั้นจะมาปรากฏตัวในความฝันของฉัน
Traveler:รู้จักฉันด้วยเหรอ?
???:มีคนพูดถึงเธอให้ฉันฟังอยู่บ่อย ๆ น่ะ อืม... ฉันนี่สร้างภาพของเธอจากข่าวลือได้แม่นเหมือนกันนะเนี่ย
Paimon:งั้นเธอคือ...
???:จะว่าไปแล้ว นี่ก็เป็นการพบกันครั้งแรกของฉันกับ Traveler เลยนี่นา งั้นฉันขอแนะนำตัวอย่างเป็นทางการก่อนนะ
Yumemizuki Mizuki:ฉันชื่อ Yumemizuki Mizuki เรียกฉันว่า Mizuki ก็ได้ ฉันมาจากเผ่า Yumekui-Baku (บากุเขมือบฝัน) ซึ่งเป็นหนึ่งในโยไกของ Inazuma นั่นแหละ
Paimon:บากุเขมือบฝัน?
บากุเขมือบฝันตัวน้อย:กิ้ว!
Paimon:เจ้าตัวเล็กก่อนหน้านี้นี่นา...
Yumemizuki Mizuki:นี่เป็นรูปลักษณ์ดั้งเดิมของเราน่ะ พวกเธอสองคนน่าจะถูกมันดึงดูด จนหลงเข้ามาในความฝันของฉันสินะ?
Yumemizuki Mizuki:บากุเขมือบฝันสามารถกลืนกินฝันร้ายของมนุษย์ได้ แต่ฝันร้ายนั้นต้องถูกย่อยสลายในความฝันของเราเอง ที่พวกเธอเห็นเมื่อกี้นี้ คือภาพที่ฉันกำลังย่อยฝันร้ายนั่นแหละ
Yumemizuki Mizuki:ฉันกินฝันร้ายมามากมายในคราวเดียว พวกมันเลยกระจุกอยู่ด้วยกัน ทำให้ฉันเกิดอาการย่อยยาก... โชคดีที่มันพาพวกเธอเข้ามาได้
Yumemizuki Mizuki:ก็ถือเป็นความบังเอิญที่ดีแหละนะ พวกเธอช่วยฉันได้มากเลย ตอนนี้ฉันสามารถย่อยฝันร้ายเหล่านี้ได้อย่างดีแล้วล่ะ
Paimon:พวกเราเห็นว่าเธอดูไม่ค่อยสบาย เราก็เลยเข้าไปหาน่ะ ถึงแม้จะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่แค่ช่วยเธอได้ก็ดีแล้วล่ะ
Paimon:ฉันเกลียดฝันร้ายที่สุดเลย โยไกที่สามารถกลืนกินฝันร้ายได้ ก็ต้องให้ความช่วยเหลืออย่างดีจริง ๆ นั่นแหละ!
Yumemizuki Mizuki:แต่ยังไงก็ขอโทษด้วยจริง ๆ นะ...
Traveler:อะไรเหรอ?
Yumemizuki Mizuki:ตอนที่พวกเธอเข้ามาในความฝัน สิ่งที่ฉันกลืนกินจากตัวเธอไม่ใช่ฝันร้าย แต่เป็นฝันดีต่างหาก...
Yumemizuki Mizuki:ก่อนหน้านี้ฉันกินฝันร้ายไปมากมาย จนการเคลื่อนไหวของฉันกลายเป็นเหมือนเครื่องจักรไปแล้ว ก็เลยเผลอกัดเข้าไปคำเดียวโดยไม่ได้ตั้งใจน่ะ...
Paimon:ที่แท้ บากุเขมือบฝันก็สามารถกินฝันดีได้ด้วยเหรอ... ว่าแต่มันร้ายแรงขนาดนั้นเลยเหรอ?
Yumemizuki Mizuki:แน่นอนสิ ฝันดีนั้นมีค่าสำหรับมนุษย์มาก จะกลืนลงไปตามใจชอบเหมือนฝันร้ายได้ยังไงล่ะ?
Yumemizuki Mizuki:พวกเราชาวบากุเขมือบฝันมีกฎที่เขียนไว้ว่า ห้ามกินฝันดีของผู้อื่นโดยไม่ได้รับอนุญาตอย่างเด็ดขาด ฉันประมาทเกินไปจริง ๆ...
Yumemizuki Mizuki:เธอไม่รู้สึกหดหู่ หรือจู่ ๆ ก็คิดถึงเรื่องเศร้า ๆ ในอดีตบ้างเลยเหรอ?
Traveler:ไม่มีนะ
Yumemizuki Mizuki:ฝันดีของตัวเองถูกกินไปส่วนหนึ่งแล้ว แต่กลับยังรักษาสภาพจิตใจที่มั่นคงแบบนี้ได้ เป็นกรณีที่หาได้ยากจริง ๆ...
Paimon:อืม... สงสัยคงเพราะฝันดีของ Traveler มีอยู่เพียบเลยแน่ ๆ โดนกินไปนิด ๆ หน่อย ๆ ก็ไม่เป็นไรหรอก!
Yumemizuki Mizuki:แต่ยังไงฉันก็ต้องชดเชยให้เธออยู่ดีแหละ... เอางี้ละกัน ช่วยรับสิ่งนี้ไว้ด้วยนะ
Paimon:การ์ดเชิญลูกค้าวีไอพีของโรงอาบน้ำ Aisa...
Paimon:ร้านของเรามีนักจิตบำบัดประจำการอยู่หลายคน พร้อมทั้งมีบริการบ่อน้ำพุร้อนและอาหารเลิศรส ยินดีต้อนรับทุกท่านที่มาพร้อมกับเรื่องกลุ้มใจ และจากไปอย่างมีความสุข...
Yumemizuki Mizuki:บนการ์ดเชิญมีเขียนที่อยู่ไว้แล้ว ฉันทำงานอยู่ที่นั่นแหละ
Yumemizuki Mizuki:เมื่อใช้การ์ดเชิญฉบับนี้ พวกเธอจะสามารถเพลิดเพลินกับบริการระดับสูงสุดได้ฟรีเลย... อ้อ จะว่าไปฉันก็ต้องรีบกลับแล้วเหมือนกัน จะกองงานที่ร้านไว้นาน ๆ ไม่ได้หรอก
Yumemizuki Mizuki:งั้นฉันจะตั้งตารอต้อนรับพวกเธออย่างเป็นทางการนะ!
Paimon:งั้นพี่สาวบากุเขมือบฝันคนเมื่อกี้ก็เป็นนักจิตบำบัดน่ะสิ?
Paimon:บริการบำบัดจิตใจ... นอกจากการคิดว่าจะกินอะไรในมื้อต่อไปแล้ว ก็ไม่ค่อยมีเรื่องที่ทำให้ฉันเครียดเท่าไหร่แล้วล่ะ
Paimon:จริงสิ โรงอาบน้ำอะไรนั่นก็เหมือนจะมีบริการอาหารเลิศรสด้วยนี่นา ถ้ามีบัตรใบนี้ก็สามารถไปกินข้าวมื้อใหญ่ที่นั่นได้ฟรี ๆ เลยน่ะสิ? เราจะปล่อยให้โอกาสหวานหมูแบบนี้เสียเปล่าไปไม่ได้นะ!
เงาของ Lumine 02:(test)我好惨我好惨,我天天做噩梦,快帮我快帮我
Paimon:(test)这到底是怎么回事啊,这里感觉好奇怪啊
Paimon:(test)感觉和刚刚的情景都不一样了呢,是不是我们已经不在现实世界了呀
Paimon:(test)前面还有人,我们上去看看
เงาของ Lumine 03:(test)看到第二个npc说自己很惨
Localized evidence
บทแห่งบากุช่างฝัน: ฉากที่ 1
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/2895804800Yumemizuki Mizuki
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/1543721382ความเศร้าโศกของผู้กินความฝัน
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/3024883114Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/2662069
3
LQ
1204801
UI_ChapterIcon_Mizuki
1204401
story
40
UI_QuestType_Chapter_1