สายน้ำที่หวนคืน: ฉากที่ 3
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json- JSON Pointer
/2922882280
Story Chapters
Story evidence
Paimon:หลังจากผ่านเรื่องราวหลายเรื่องมา พอได้กลับมาที่ "เหล่าวารี" อีกครั้ง ก็รู้สึกผ่อนคลายลงเยอะเลย!
Paimon:เราไม่ได้ติดต่อ Mualani มาพักหนึ่งแล้วเนอะ ไม่รู้ว่าตอนนี้เขากำลังทำอะไรอยู่นะ...
Paimon:ชวน Mualani ให้มาเป็นผู้นำทาง... จริงสิ จู่ ๆ ฉันก็นึกขึ้นได้เรื่องหนึ่ง จำได้มั้ยว่า ก่อนหน้านี้เรายังเดินทางไปเกาะลึกลับไม่สำเร็จเลย?
Traveler:ตำนานนั้นน่ะเหรอ?
Paimon:อื้ม! ฉันจำได้ว่าหัวหน้าเผ่า "เหล่าวารี" เคยบอกพวกเราว่า ต้องหาผู้นำทางที่สามารถไว้ใจที่จะฝากชีวิตไว้ได้ งั้น Mualani ก็เหมาะที่สุดแล้วใช่มั้ยล่ะ?
Paimon:ครั้งนี้เราก็ชวนเขามาเป็นผู้นำทาง แล้วก็ออกเดินทางอีกครั้ง นักผจญภัยที่ดีไม่มีทางล้มเลิกกลางคันหรอกนะ!
Traveler:Paimon เอาแต่คิดถึงสมบัติอยู่ล่ะสิ?
Paimon:ก็ต้องคิดถึงสมบัติอยู่แล้วสิ... พวกเรารีบไปหา Mualani กันเถอะ
Mualani:ขอโทษนะ แต่ฉันไม่มีบอลลอยสีดำหรอก
ลูกค้า:ทำไมล่ะ? สีดำเท่จะตายไป
Mualani:อืม... ขอถามหน่อยสิ ช่วงนี้คุณโชคไม่ค่อยดีเลยใช่มั้ย?
ลูกค้า:เอ่อ... ก็นิดหน่อย คราวก่อนบอลลอยสีดำที่ฉันซื้อมา ถูกเจ้า Koholasaurus งับขาด จนเกือบว่ายขึ้นมาจากน้ำไม่ไหว... ฉันก็เลยมาซื้ออันใหม่นี่ไง
Mualani:ก็ใช่ไง ฉันเคยไปถามผู้เชี่ยวชาญจาก "จ้าวแห่งลมราตรี" คนนึงโดยเฉพาะมาแล้ว บอลลอยสีดำจะนำมาซึ่งความโชคร้าย!
ลูกค้า:งั้นเหรอ?
Mualani:นอกจากนี้ คุณเคยถูกยุงไล่ตามมากัด หรือรู้สึกหงุดหงิดบ่อย ๆ รึเปล่า? บางครั้งอาจมีอาการเป็นลมแดดด้วย?
ลูกค้า:ใช่แล้ว ๆ! จะว่าไปก็มีเหตุผลอยู่นะ
Mualani:เพราะงั้นฉันแนะนำให้คุณซื้อสีชมพูหรือสีฟ้าดีกว่า ถ้าใช้คำพูดแบบผู้เชี่ยวชาญก็คือ สีสว่างไม่ใช่แค่จะทำให้อารมณ์ดีเท่านั้น แต่ยังนำโชคดีมาให้ด้วยนะ!
Mualani:ถ้าอยากได้ละก็ ฉันลดราคาให้คุณได้นะ ถือซะว่าเป็นการฉลองการเปลี่ยนความโชคร้ายของคุณล่วงหน้าละกัน
ลูกค้า:จริงเหรอ? งะ...งั้นสองสีนี้ ฉันเอาสีละอันเลย!
Mualani:จัดไป!
Paimon:...
Mualani:นี่มัน Traveler กับ Paimon ไม่ใช่เหรอเนี่ย? สวัสดี!
Paimon:ไม่เจอกันนานเลยนะ Mualani!
Traveler:ไม่เจอกันนานเลยนะ!
Paimon:ที่ Mualani พูดเมื่อกี้เป็นเรื่องจริงเหรอ? บอลลอยสีชมพูกับสีฟ้าจะนำโชคดีมาให้เหรอ?
Mualani:ก็จริงน่ะสิ ฉันรู้จักเพื่อนคนหนึ่ง เขาเคยจมน้ำเพราะไม่ทันระวัง แต่เพราะพกบอลลอยสีฟ้าติดตัวมาด้วย ก็เลยถูกเจ้า Koholasaurus ช่วยพาเขาขึ้นฝั่ง
Paimon:โม้รึเปล่าเนี่ย...
Mualani:จะว่าไปแล้ว พวกเธอมาหาฉัน เพราะอยากจะซื้ออุปกรณ์ทางน้ำเหรอ?
Mualani:นี่ อย่าทำตัวห่างเหินขนาดนั้นสิ! อยากได้อะไรฉันจะให้พวกเธอฟรี ๆ เลย เพราะยังไงพวกเธอก็เป็นแขกนี่นา ฉันควรจะเตรียมของขวัญไว้ให้พวกเธอด้วยซ้ำ
Paimon:เปล่านะ ที่จริงแล้วเรามาที่นี่ เพราะอยากขอให้เธอมาเป็นผู้นำทางให้เราน่ะ
Mualani:งั้นพวกเธอก็มาหาถูกคนแล้ว พวกเธออยากไปไหนล่ะ?
Paimon:พวกเราอยากไปเกาะลึกลับในตำนาน!
Mualani:เดินทางไปเกาะลึกลับ? อ๋อ...
Paimon:ไม่สะดวกตรงไหนรึเปล่า?
Mualani:การเดินทางไปเกาะลึกลับมันยากแค่ไหน พวกเธอก็น่าจะรู้ดีอยู่แล้วใช่มั้ย?
Paimon:อื้ม ๆ หัวหน้าเผ่าของพวกเธออธิบายให้เราฟังแล้วล่ะ
Paimon:แต่ว่า ด้วยประสบการณ์การผจญภัยของฉันกับ Traveler บวกกับได้ Mualani มาเป็นผู้นำทางให้อีก ถ้าอยากจะไปถึงเกาะลึกลับนั่น ก็คงไม่มีปัญหาหรอกน่า!
Mualani:งั้นฉันจะอธิบายสถานการณ์ให้พวกเธอฟังก่อนละกัน
Mualani:ฉันเรียนรู้ทักษะการเป็นผู้นำทางมาจากลุง Nuu เขาเป็นหนึ่งในผู้นำทางชั้นนำของ "เหล่าวารี" แต่ขนาดเขาก็ยังไม่เคยไปถึงที่นั่นได้สำเร็จเลย
Mualani:มีผู้นำทางที่มีคุณสมบัติเหมาะสม การเดินทางก็ควรจะเต็มไปด้วยความสุขและราบรื่น แต่ว่า ถ้าจุดหมายปลายทางคือเกาะลึกลับ ฉันก็ไม่รับประกันเรื่องนี้หรอกนะ
Mualani:แต่ว่า ถ้า Traveler กับ Paimon เป็นคนขอมา ฉันก็ไม่มีทางปฏิเสธอยู่แล้ว
Mualani:แต่ก่อนที่จะตอบรับคำเชิญของพวกเธออย่างเป็นทางการ ฉันต้องบอกเรื่องพวกนี้ให้พวกเธอก่อน นี่เป็นหนึ่งในหน้าที่ของผู้นำทาง
Paimon:Traveler ตอนแรกฉันคิดว่าเรื่องนี้ไม่น่าจะเป็นปัญหาสำหรับ Mualani แต่ตอนนี้ ดูเหมือนจะสร้างปัญหาที่ไม่จำเป็นให้เขาเข้าซะแล้ว
Paimon:ถ้าเพื่อนรักต้องมาลำบากขนาดนี้ แค่เพราะสมบัติล่ะก็ ฉันรู้สึกผิดจริง ๆ นะ
Traveler:มันก็จริงนะ...
Paimon:Mualani คือว่า...
Seketo:วิ่งเร็วขนาดนี้ทำไมเนี่ย?
Suya:ให้ตายสิ อย่ามัวแต่ยืนอยู่นี่สิ เมื่อกี้ Koolau เพิ่งกลับมาที่เผ่า ได้ยินมาว่า ครั้งนี้เขาเจอโบราณสถานใต้ดินที่เต็มไปด้วยสมบัติอีกแห่งนึงด้วยล่ะ!
Seketo:Koolau คนนั้นน่ะเหรอ? รอฉันด้วย!
Paimon:Koolau คือใครเหรอ?
Mualani:Koolau น่ะเหรอ เขาเป็นผู้นำทางอันดับหนึ่งของ "เหล่าวารี" ในตอนนี้ และนอกจากหัวหน้าเผ่ารุ่นแรกแล้ว เขาเป็นผู้นำทางเพียงคนเดียวที่เคยไปถึงเกาะลึกลับ
Paimon:จริงเหรอ?
Mualani:ส่วนใหญ่เขาจะอยู่นอกเผ่าตลอดทั้งปี การจะได้เจอเขามันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยน่ะ ที่นั่นคงคึกคักมากแน่ ๆ พวกเราไปดูกันหน่อยเถอะ!
Mualani:รอฉันจัดการป้ายประกาศแป๊บนึง... ตามฉันมาสิ!
Koolau:คริสตัลที่คุณต้องการ ต้องไปหาในถ้ำหินที่ลึกกว่าห้าร้อยเมตรเท่านั้นถึงจะเจอ ลองตรวจสอบดูสิ
Koolau:ส่วนคนที่คุณให้ฉันพาไป ก็เกือบจะหลงทางอยู่ในถ้ำนั่นแล้ว แต่ด้วยความรับผิดชอบในฐานะผู้นำทาง ฉันก็พาพวกเขากลับมาจนได้
Koolau:คราวหน้าถ้าอยากให้ยุ่งยากน้อยกว่านี้ ก็ให้ฉันไปคนเดียวเถอะ
นายจ้าง:ลำบากคุณแล้วจริง ๆ
Seketo:สมแล้วที่เป็นผู้นำทางอันดับหนึ่ง ถ้ำหินแบบนั้นถ้าให้ฉันลงไปแค่สองร้อยเมตร ก็คงวิ่งแจ้นออกมาแล้วล่ะ
Suya:ไม่รู้ว่าคราวนี้จะได้ค่าจ้างเท่าไหร่นะ...
Paimon:ดูเหมือนจะเป็นผู้นำทางที่เก่งมากจริง ๆ ด้วย Mualani ลองไปขอความรู้จากเขาดูมั้ย? แบบนี้อาจทำให้เราไปที่เกาะลึกลับนั่นได้ง่ายขึ้นนะ
Mualani:Koolau มักจะมองว่าประสบการณ์ในการเป็นผู้นำทาง เป็นความลับทางธุรกิจ และไม่เคยเล่าให้คนอื่นฟังเลยน่ะ
Paimon:แบบนี้นี่เอง...
Mualani:สักวันหนึ่ง ฉันจะต้องหาเกาะลึกลับนั่นเจอเหมือนกัน
Karya:น่าจะเป็นคนนั้นแหละมั้ง? จะจ้างเขาได้จริง ๆ เหรอ?
Viramdra:ให้ฉันพูดเองเถอะ
Viramdra:คุณคงเป็นผู้นำทางที่เก่งที่สุดของ "เหล่าวารี" สินะ ฉันมีคำขออย่างหนึ่ง หวังว่าคุณจะลองพิจารณาดู
Paimon:อืม คุณลุงคนนี้หน้าคุ้น ๆ นะ... อ๋อ ๆ พวกเขาคือนักวิชาการสองคนจาก Sumeru ที่ถูก Koholasaurus ตามงับก้นไม่ใช่เหรอ?
Paimon:ฉันจำได้ว่า พวกเขาก็อยากไปเกาะลึกลับนี้เหมือนกัน ในที่สุดก็ได้สติขึ้นมาแล้วเหรอ ว่าต้องหาผู้นำทาง?
Koolau:คำขอ? ในเมื่อคุณไปสืบเรื่องความสามารถของฉันมาแล้ว งั้นก็ลองไปสืบเรทค่าจ้างของฉันด้วยเลยสิ ถ้าเรทค่าจ้างไม่ทำให้คุณตกใจ ก็ค่อยมาหาฉันอีกที
Viramdra:สิ่งที่ควรรู้ฉันก็รู้หมดแล้ว ขอแค่การเดินทางครั้งนี้สำเร็จ เรื่องค่าตอบแทนก็ไม่มีปัญหาหรอก
Koolau:หืม? คุณอยากไปไหนล่ะ?
Viramdra:เกาะลึกลับ
Paimon:ว่าแล้วเชียว...
Viramdra:อย่าเพิ่งเข้าใจผิดนะ ฉันไม่ใช่นักท่องเที่ยวอะไรพวกนั้น ฉันอยากไป "เกาะลึกลับที่แท้จริง" ต่างหาก!
Seketo:ได้ยินรึยัง? คนนั้นบอกว่า เขาอยากไปเกาะลึกลับ...
Suya:ถ้าเป็นแบบนั้น ก็คงต้องขอให้ Koolau ช่วยแล้วล่ะ แต่ดูเหมือนว่าการเดินทางไปยังเกาะลึกลับ จะไม่ได้มีเงื่อนไขแค่เรื่องผู้นำทางนะ?
Koolau:ในเมื่อคุณพูดถึง "เกาะลึกลับที่แท้จริง" งั้นคุณก็น่าจะรู้เงื่อนไขในการออกเดินทางแล้วใช่มั้ย?
Viramdra:ฉันรู้น่า ตามตำนานบอกไว้ว่า มีเพียงผู้ที่เต็มใจมอบชีวิตให้กันและกันเท่านั้น ที่จะสามารถไปถึงเกาะลึกลับได้
Viramdra:ฉันจะต้องไปให้ถึงที่นั่นให้ได้ แม้ว่าจะต้องฝากชีวิตไว้กับคนอื่น... ฉันก็มุ่งมั่นที่จะทำเรื่องนั้น!
Koolau:อย่าคิดเองเออเองสิ ถ้าให้ฉันพูดนะ ฉันว่ามันเป็นแค่คำพูดอ้อมค้อม เพื่อโน้มน้าวให้พวกที่ไม่รู้จักความสามารถของตัวเองให้ถอยกลับไปซะ
Viramdra:นี่คุณ...
Koolau:ฝากชีวิตซึ่งกันและกัน? ตลกน่า ต่อให้ส่วนใหญ่จะฝากชีวิตไว้กับฉัน แต่ก็เป็นแค่ภาระเท่านั้นแหละ
Koolau:และในทางกลับกัน ทำไมฉันต้องฝากชีวิตให้กับคนที่ฝีมือคนละชั้นกับฉันด้วย? นี่แหละคือสิ่งที่มันกำลังบอกเป็นนัย
Koolau:ผู้นำทางหลายคนในเผ่าเคยได้รับคำขอแบบนี้มาก่อน แต่สุดท้ายก็ถูกนายจ้างที่ไร้ความสามารถของตัวเอง ถ่วงไว้ก่อนที่จะไปถึงจุดหมาย
Koolau:คุณคิดว่าฉันไปถึงเกาะลึกลับนั่นได้ยังไง? ก็เพราะฉันเลือกที่จะไปเองคนเดียวไงล่ะ
Viramdra:เอ่อ... ฉันไม่เหมือนกับพวกนักท่องเที่ยวทั่วไปหรอกนะ
Koolau:สำหรับฉันแล้ว มันไม่ต่างกันเท่าไหร่หรอก อย่างมากคุณเดินทางไปกับฉันได้แค่ครึ่งทางก็ต้องยอมแพ้ เสียเวลาของฉันไปฟรี ๆ แถมยังจ่ายค่าจ้างที่เหลือไม่ไหวด้วย
Koolau:ฉันว่าคุณก็แค่ต้องการความแปลกใหม่มากกว่า ถ้าอย่างนั้น คุณไปหาผู้นำทางในเผ่าได้ตามใจชอบเลย อย่างเช่น...
Koolau:อย่างเช่นลูกศิษย์ของ Nuu คนนั้นไง
Paimon:เจ้าหมอนี่ปากแบบนี้ก็ได้เหรอ? ฉันขอถอนคำชมที่ให้เขาก่อนหน้านี้ก็แล้วกัน!
Koolau:ฉันยังมีคำขออื่นที่ต้องทำน่ะ ขอตัวก่อนนะ
Mualani:เดี๋ยวก่อนสิ Koolau!
Koolau:อะไรอีกล่ะ ฉันอุตส่าห์แนะนำลูกค้าให้ เพราะเห็นแก่ที่รู้จักอาจารย์ของเธอหรอกนะ โอกาสแบบนี้ไม่ได้มาง่าย ๆ นะ
Mualani:อย่าเพิ่งพูดถึงเรื่องนี้เลย ฉันไม่เห็นด้วยกับความคิดของคุณ เกี่ยวกับการเดินทางไปเกาะลึกลับนะ! ลุง Nuu เคยสอนฉันไว้...
Koolau:ฉันรู้น่า เธอก็เหมือนกับ Nuu นั่นแหละ ทั้ง ๆ ที่อยากจะพิสูจน์ตัวเองขนาดนั้น แต่กลับคิดว่าจะทำตามคำชี้นำของตำนานอย่างเคร่งครัด และต้องหาผู้ว่าจ้างที่คอยถ่วงแข้งถ่วงขา ถึงจะออกเดินทางได้
Paimon:Mualani...
Koolau:แร่หายากที่ฉันนำกลับมา เป็นหลักฐานว่าฉันได้ไปถึงเกาะลึกลับแล้ว แล้วเขาล่ะ? หลักฐานของเขาล่ะ? เอาไว้เขาเจอเกาะลึกลับเมื่อไหร่ ค่อยใช้มุมมองของเขามาโต้แย้งฉันละกัน
หลังจากที่ Koolau เดินจากไป ฝูงชนก็ค่อย ๆ สลายตัวไป
Mualani:ขอโทษด้วยนะ ทีแรกแค่กะว่าจะพาพวกเธอมาดูเรื่องสนุก ๆ ไม่คิดเลยว่าจะมาทะเลาะกับเขาอีกแล้ว
Paimon:Mualani ดูเหมือนว่า Koolau จะมีประเด็นกับเธอนะ หรือควรจะบอกว่า มีประเด็นกับอาจารย์ของเธอดี?
Mualani:ใช่ แม้แต่ผู้นำทางอันดับหนึ่งก็ยังเอาแต่พูดถึงอาจารย์ของฉัน เขาเก่งมากเลยใช่มั้ยล่ะ?
Paimon:ฮ่าฮ่า... ตอนแรกฉันนึกว่า เธอจะอารมณ์เสียซะอีก
Mualani:ไม่หรอก เมื่อก่อนลุง Nuu ก็เคยเถียงกับ Koolau แบบนี้เหมือนกัน คำพูดพวกนี้ฉันฟังจนเอียนแล้วล่ะ
Mualani:แน่นอนว่า เพราะไม่เคยไปเกาะลึกลับจริง ๆ มันเลยยากที่จะโต้แย้งกับอีกฝ่าย
Traveler:ที่จริง Mualani อยากไปเกาะลึกลับมากใช่มั้ย?
Mualani:ใช่แล้วล่ะ อืม... แต่ฉันเห็นมันเป็นเรื่องที่จริงจังและสำคัญมาตลอด แต่วันนี้จู่ ๆ ก็ได้รับคำเชิญ ก็เลยไม่ทันตั้งตัวน่ะ
Mualani:เอ๋! ก่อนหน้านี้ ฉันพูดเรื่องความยากลำบากหลายอย่างด้วยหน้าตาซีเรียส คงไม่ได้ทำให้พวกเธอรู้สึกว่า พวกเธอสร้างปัญหาให้ฉันหรอกนะ?
Paimon:ก็นิดนึงแหละ... ฉันเกือบจะถอนคำเชิญอยู่แล้วเชียว
Mualani:ห้ามเด็ดขาดนะ... จริง ๆ แล้ว นี่ก็เป็นเรื่องที่ลุง Nuu สอนฉันเหมือนกัน ในฐานะผู้นำทาง สิ่งแรกที่ควรอธิบายให้ชัดเจนคือ ความยากลำบากนี่แหละ
Mualani:อะแฮ่ม... "ต้องเห็นพ้องกันในเรื่องที่ต้องทุ่มเท ถึงจะมีโอกาสไปถึงเส้นชัยด้วยกันได้"
Mualani:ฉันรู้สึกมาตลอดว่า อาจารย์ของฉันไม่ได้ด้อยไปกว่า Koolau เลย แต่ว่าลุง Nuu ยังไม่เคยไปถึงเกาะลึกลับ ก็เลยถูก Koolau เหยียดหยามอยู่ตลอด
Mualani:เพราะงั้น ฉันเลยอยากเดินทางไปเกาะลึกลับให้สำเร็จ ในฐานะลูกศิษย์ของเขา เพื่อช่วยพิสูจน์ความสามารถของเขา แต่น่าเสียดายที่ยังไม่มีโอกาสสักที...
Paimon:Mualani ตอนนี้โอกาสก็มาถึงแล้วไม่ใช่เหรอ? มาเป็นผู้นำทางให้พวกเราเถอะ เราเต็มใจจะฝากชีวิตไว้กับเธอนะ!
Paimon:มี Traveler ผู้โด่งดังกับคู่หูของเขาคอยช่วยแบบนี้ Mualani ต้องหาเกาะลึกลับนั่นเจอแน่ แล้วก็กลับมาสั่งสอนเจ้า Koolau นั่นให้ได้เลย!
Mualani:Paimon... ขอกอดทีสิ!
Paimon:ฉันก็เขินเป็นเหมือนกันนะ...
Mualani:อืม... ต้องเริ่มเตรียมตัวได้แล้ว ฉันเขียนแผนการไว้แล้วล่ะ ตามฉันมาสิ!
Viramdra:อะแฮ่ม!
Paimon:อ๊ะ ตาลุงประหลาดคนนั้นนี่ ฉันลืมไปเลยว่าเขายังอยู่ที่นี่ด้วย...
Viramdra:ตาลุงประหลาด? ฉันชื่อ Viramdra นะ!
Karya:ไม่นึกเลยว่าจะได้เจอกันอีก Traveler กับ Paimon
Paimon:นั่นพี่สาวคนนั้นนี่นา! สวัสดี!
Karya:คุณ... ผู้นำทาง ไหน ๆ ก็แนะนำให้รู้จักกันแล้ว งั้นพวกเราไปกับพวกคุณได้มั้ย?
Mualani:ฉันชื่อ Mualani เรียกชื่อฉันตรง ๆ เลยก็ได้นะ
Mualani:ส่วนจะไปกับเราได้รึเปล่า ก่อนหน้านี้พวกคุณก็น่าจะรู้อยู่แล้วนะ พวกเราได้มาเจอกันโดยบังเอิญ กลัวว่าคงจะรับมือกับบททดสอบ ระหว่างการเดินทางไปสำรวจเกาะลึกลับนี้ไม่ได้หรอก
Karya:เอ่อ...
Viramdra:ฉันยอมรับนะ หลังจากมาถึง Natlan ฉันก็ได้เจอหลายเรื่องที่ฉันไม่ถนัด ฉันเข้าใจว่า เธอกังวลว่าเราจะเป็นตัวถ่วง เพราะงั้นเอาแบบนี้ดีมั้ย
Viramdra:พวกเราจะเดินทางไปกับพวกเธอในฐานะผู้ติดตาม ฉันจะจ่ายค่าตอบแทนตามปกติ แต่เธอกับพวกเราไม่ได้มีความสัมพันธ์แบบนายจ้างกับลูกจ้าง
Viramdra:พูดอีกอย่างก็คือ เธอไม่จำเป็นต้องรับผิดชอบในฐานะผู้นำทาง ต่อให้เกิดเรื่องขึ้นกับเรา ชื่อเสียงของเธอในฐานะผู้นำทางก็จะไม่ได้รับผลกระทบไปด้วย ว่าไงล่ะ?
Mualani:ถ้าพวกคุณมาด้วย ก็ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของทีม จะให้ฉันรับปากในเรื่องที่ไร้ความรับผิดชอบแบบนี้ได้ยังไง... นี่ คุณคงไม่ได้คิดว่าฉันเหมือนกับ Koolau หรอกใช่มั้ย?
Viramdra:แบบนี้ก็ยังไม่ยอมเหรอ? เฮ้อ...
Viramdra:Karya ฉันจะเอาค่าเดินทางขากลับใส่ไว้ในกระเป๋าเธอนะ เธอกลับไปก่อนเถอะ ถ้าไม่มีผู้นำทาง เส้นทางหลังจากนี้อาจจะอันตรายมาก เธอไม่ต้องมากับฉันแล้วล่ะ
Karya:รุ่นพี่...
Paimon:ไปคนเดียวก็ยังจะไปอีก ตาลุงประหลาดนี่อยากไปเกาะลึกลับขนาดนั้นเลยเหรอ?
Mualani:เดี๋ยวก่อน อย่ามาตัดสินใจแบบนี้ต่อหน้าผู้นำทางสิ! ถ้าปล่อยให้นักท่องเที่ยวเดินทางไปตามทางที่อันตรายคนเดียว ต่อให้เป็นแม่ที่รักฉันที่สุดก็ต้องดุฉันแน่
Karya:ลำบากคุณซะแล้ว ขอโทษด้วยนะ...
Mualani:อย่าพูดแบบนั้นสิ ถึงแม้การดึงคนแปลกหน้าที่บังเอิญเจอกันมาเข้าร่วมทีม จะไม่ค่อยเหมาะเท่าไหร่ แต่ปัญหานี้ก็ใช่ว่าจะไม่มีทางออก
Mualani:ถ้างั้น... พรุ่งนี้เช้าไปรวมตัวกันแถวรูปปั้น ที่อยู่บนเนินเขาทางตะวันออกเฉียงใต้ของเผ่านะ ต้องมาให้ได้นะ!
Viramdra:เธอตัดสินใจยอมรับข้อเสนอของฉันแล้วเหรอ?
Mualani:เปล่านะ วิธีของฉันคือ ใช้เวลาในการเดินทางเปลี่ยนพวกคุณจากคนแปลกหน้า ให้กลายเป็นเพื่อนที่สามารถไว้ใจที่จะฝากชีวิตไว้ได้!
Viramdra:...แบบนี้ก็ได้เหรอ? งั้นก็ได้
Karya:เยี่ยมไปเลย ฉันขอขอบคุณแทน Viramdra ด้วยนะ!
Paimon:ความคิดแบบนี้... ควรจะบอกว่า สมแล้วที่เป็น Mualani สินะ?
Traveler:สมแล้วที่เป็น Mualani!
Mualani:การเตรียมตัวของพวกเรากำลังจะเริ่มแล้ว ตามฉันมาสิ!
Mualani:Lafa มีงานมาแล้ว!
Yelafath:ฉันไม่อยากย้ำอีกรอบนะ ฉันชื่อ Yelafath
Mualani:ฉันรู้ แต่ "Lafa" น่ารักกว่านี่นา!
Yelafath:อยู่ที่นี่เธอเป็นลูกค้า เธอว่าไงก็ว่าตามนั้น
Mualani:ฉันอยากได้เต็นท์ตั้งแคมป์หลังนึง อุปกรณ์ต้องมีครบนะ และขอคุณภาพดีที่สุดด้วย
Yelafath:ได้คำขอมาอีกแล้วเหรอ? ขอบอกก่อนนะ เต็นท์ตั้งแคมป์ตามมาตรฐานของเธอราคาสูงมากนะ คนจ้างเป็นคนออกเงินเองใช่มั้ย?
Paimon:แพงขนาดไหนเหรอ?
Mualani:พวกเธอไม่ต้องห่วงเรื่องค่าใช้จ่ายหรอกนะ ลงบัญชีฉันไว้ได้เลย
Paimon:เอ๋? แบบนี้จะดีเหรอ?
Traveler:พวกเราเป็นฝ่ายยื่นคำขอนะ
Mualani:อะแฮ่ม! Traveler, Paimon ขอถามอีกรอบนะว่า พวกเรามีความสัมพันธ์แบบนายจ้างกับลูกจ้างกันเหรอ?
Paimon:อ๊ะ... ไม่สิ เราเป็นเพื่อนรักที่สามารถไว้ใจที่จะฝากชีวิตไว้ได้!
Mualani:ต้องแบบนี้สิ บอกตามตรง ฉันค่อนข้างจะเรื่องมากกับพวกอุปกรณ์ตั้งแคมป์ ฉันไม่อยากให้เพื่อนรักมาเป็นคนจ่ายให้หรอกนะ อีกอย่างไม่ต้องห่วงน่า มันก็ไม่ได้แพงอะไรหรอก
Mualani:Lafa คิดเงินที!
Yelafath:รวมทั้งหมดก็ 200,000 Mora
Paimon:แพงอย่างที่คิดเลย?
Mualani:ลองจินตนาการดูสิ พวกเราต้องนอนกลางดิน กินกลางทรายนะ ทั้งง่วงทั้งเหนื่อย... แต่ใช้เงินค่าขนมสำหรับอาทิตย์เดียวไปซะ ก็แก้ปัญหาทั้งหมดได้แล้ว แบบนี้คุ้มจะตาย!
Paimon:เงินค่าขนมสำหรับอาทิตย์เดียวเหรอ? Mualani นี่เธอรวยเบอร์ไหนกันเนี่ย?
Mualani:เรื่องนั้นไม่ใช่ประเด็นน่า! ยังมีอุปกรณ์ที่ต้องซื้อจากร้านอื่นอีกนะ ตามฉันมาเถอะ!
Mualani:สวัสดีตอนบ่าย ลุง An
Anchieta:ชอบเรียกฉันเด็กเกินจริงตลอดเลย อายุของฉันน่ะ เป็นปู่เธอได้เลยนะ
Mualani:ก็ลุง An ยังไม่แก่นี่นา ช่วยฉันหาของหายากหน่อยสิ เรื่องราคาเราต่อรองกันได้ โอเคมั้ย?
Anchieta:ว่ามาสิ อยากได้อะไรล่ะ?
Mualani:อยากได้เครื่องเล่นแผ่นเสียงที่พกพาได้สะดวก ๆ เวลาไปตั้งแคมป์น่ะ
Anchieta:รุ่นที่เธอต้องการหายากสุด ๆ ฉันยังอยากเก็บเอาไว้เป็นสมบัติของร้านเลย...
Mualani:ลุง An?
Anchieta:แค่กแค่ก... อย่าทำของฉันพังนะ ถ้าเธอไม่ใช้แล้ว ฉันจะซื้อคืนในราคาเดิม!
Mualani:ขอบคุณนะ ลุง An!
Paimon:เครื่องเล่นแผ่นเสียง? ต้องซื้อแผ่นเสียงด้วยรึเปล่าเนี่ย?
Mualani:ใช่แล้ว ตามฉันไปร้านต่อไปเลย!
Mualani:โย่ว Pakaa Pakaa!
Pakaa Nui:Mualani? ในที่สุดเธอก็อยากออกแผ่นเสียงแล้วเหรอ?
Mualani:ถ้าฉันจะออกแผ่นเสียง ก็ต้องมาเซ็นสัญญากับเธออยู่แล้วสิ แต่ไม่ใช่ตอนนี้หรอก... ฉันอยากซื้อแผ่นเสียงที่เธอแอบเก็บไว้ฟังเองช่วงนี้น่ะ
Pakaa Nui:หา? แผ่นเสียงแบบนั้นมันบันทึกเสียงยากมากเลยนะ ฉันยังฟังแผ่นนี้ไม่จบเลย
Mualani:ฉันหาวิธีแนะนำเพื่อนจากเผ่า "จ้าวแห่งลมราตรี" คนนึงให้มาออกแผ่นเสียงกับเธอได้นะ
Pakaa Nui:งั้นก็ทำแผ่นเสียงเหมือนต้องมนต์ได้เลยน่ะสิ? รักษาสัญญาด้วยนะ!
Mualani:อื้ม แผ่นเสียงก็ได้มาแล้ว
Paimon:ทำไมเราต้องเตรียมของพวกนี้ด้วยล่ะ?
Mualani:ฉันไปขอคำแนะนำจากเพื่อนในเผ่า "จ้าวแห่งลมราตรี" มาโดยเฉพาะเลย เพลงนี้มีพลังมาก ถ้าเล่นตอนกลางคืน จะช่วยคุ้มครองนักเดินทางให้ปลอดภัยได้น่ะ
Paimon:มีเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอ? ถ้ามันไม่แพงละก็ ถือเป็นการสร้างบรรยากาศระหว่างเดินทางก็ไม่เลวนะ...
Pakaa Nui:Mualani เธอรู้เรื่องพวกนี้ดีจะตาย แผ่นเสียงนี้ราคา 20,000 Mora นะ ฉันลดให้อีกไม่ได้แล้ว
Mualani:จัดไป
Paimon:...ดูท่า Mualani น่าจะรวยจริงแฮะ
Mualani:แบบนี้ของที่ต้องซื้อก็น่าจะพอแล้วล่ะ ต่อไปก็... จู่ ๆ ก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมานิดหน่อยแฮะ
Paimon:เป็นอะไรไป Mualani?
Mualani:ต่อไป ก็ได้เวลาไปหาอาจารย์เพื่อรับแผนที่ไปเกาะลึกลับกันแล้ว
Mualani:หัวหน้าเผ่ารุ่นแรกของพวกเรา "เหล่าวารี" นอกจากจะทิ้งตำนานนั้นไว้แล้ว ยังทิ้งแผนที่ไว้ด้วย ถึงจะบอกว่าเป็นแผนที่ แต่จริง ๆ แล้วมันก็ไม่ต่างอะไรกับแผนที่ขุมทรัพย์หรอก
Mualani:บนนั้นมีแต่สัญลักษณ์ปริศนา ผู้นำทางของเรา จะต้องอาศัยประสบการณ์ของตัวเองในการตีความ ถึงจะรู้เส้นทางที่ชัดเจนได้
Mualani:หัวหน้าเผ่ารุ่นแรกได้คัดลอกแผนที่นี้ไว้หลายฉบับ และแจกจ่ายให้กับคนในเผ่ารุ่นแรก ให้พวกเขาสืบทอดต่อจากรุ่นสู่รุ่น ปกติแล้วอาจารย์จะเป็นคนส่งต่อให้ลูกศิษย์น่ะ
Mualani:จะว่าไป วันนี้ก็เป็นวันที่ฉันต้องไปรับแผนที่จากลุง Nuu อย่างเป็นทางการแล้วนี่นา
Paimon:ว้าว ฟังเธอพูดแบบนี้ ฉันก็ชักจะตื่นเต้นแล้วสิ นี่คงจะเป็นเรื่องที่สำคัญมากเลยใช่มั้ย?
Mualani:อืม แต่พอคิดว่ามี Traveler กับ Paimon อยู่ข้าง ๆ ฉันก็ไม่ได้รู้สึกประหม่าขนาดนั้นแล้ว พวกเราจะต้องไม่ทำให้ลุง Nuu ผิดหวังแน่นอน ใช่มั้ยล่ะ?
Paimon:นั่นสิ ฮิฮิ... งั้นตอนนี้เราไปหาอาจารย์ของ Mualani กันเถอะ
Mualani:สวัสดีคุณลุง Nuu! ฉันมีเรื่องเซอร์ไพรส์จะเล่าให้ฟังด้วยล่ะ!
Nuu:เซอร์ไพรส์... สรุปแล้วเธอก็มาขอแผนที่นั่นจากฉันสินะ
Mualani:อาจารย์ทายถูกอีกแล้วเหรอเนี่ย...
Nuu:เธอลืมแล้วเหรอว่า ก่อนหน้านี้เธอเคยพูดกับฉันเรื่องเพื่อนสองคนนี้แล้ว? พวกเขาเคยไปที่อาณาจักรราตรีกับเธอ ในอีกแง่หนึ่ง ก็ถือว่าเป็นคนที่สามารถไว้ใจที่จะฝากชีวิตไว้ได้
Nuu:แต่... ความรู้สึกของฉันมันค่อนข้างซับซ้อนอยู่หน่อย ๆ
Paimon:เอ๋!?
Mualani:ลุง Nuu คิดว่าฉันยังเตรียมตัวไม่พร้อมเหรอ?
Nuu:เปล่าหรอก ฉันเชื่อว่าเธอเป็นผู้นำทางที่ยอดเยี่ยมที่สุดในหมู่คนรุ่นใหม่แล้ว แต่ฉันต่างหากล่ะที่ยังไม่พร้อม
Nuu:ยังไงซะ การเดินทางไปยังเกาะลึกลับ ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับผู้นำทางทุกคนของ "เหล่าวารี" ฉันก็เลยอดเป็นห่วงไม่ได้...
Paimon:ไม่ต้องห่วงหรอก มีฉันกับ Traveler อยู่ด้วยทั้งคน Mualani จะต้องหาเกาะลึกลับเจอแน่
Mualani:อื้ม ครั้งนี้ฉันจะต้องพิสูจน์ให้ได้ว่า ลุง Nuu ไม่ได้ด้อยไปกว่า Koolau เลย!
Nuu:อย่าเข้าใจผิดล่ะ ในเมื่อเธอตัดสินใจแล้ว ฉันก็จะไม่ขัดขวางเธอหรอกนะ แต่ว่า... ฟังอาจารย์คนนี้บ่นอีกสักครั้งเถอะ Mualani
Nuu:ภารกิจของผู้นำทางไม่ใช่การพิสูจน์อะไรทั้งนั้น สิ่งที่เราต้องทำมีเพียงอย่างเดียว นั่นก็คือ พานักท่องเที่ยวไปยังจุดหมายอย่างปลอดภัย
Mualani:...ฉันเข้าใจแล้ว ลุง Nuu
Nuu:ในเมื่อเป็นแบบนี้ งั้นฉันก็จะมอบแผนที่นี้ให้เธอละกัน อีกอย่าง เธอเอานี่ไปด้วยนะ
Mualani:สิ่งนี้คือ?
Nuu:มันเป็นเครื่องรางน่ะ เก็บรักษาไว้ให้ดีด้วยล่ะ พอเธอกลับมาจากเกาะลึกลับแล้ว เธอต้องเอามาคืนฉันด้วยนะ
Mualani:มันทำมาจาก Spinel Fruit เหรอ? ดูเหมือนจะไม่ใช่ Spinel Fruit ธรรมดา ๆ นะ...
Nuu:ใช่แล้ว เพราะงั้นมันถึงได้มีพลังมากไงล่ะ
Mualani:ลุง Nuu รู้ใจฉันที่สุดเลย!
Mualani:Traveler, Paimon พรุ่งนี้ต้องออกเดินทางกันแล้ว คืนนี้ก็พักผ่อนกันให้เพียงพอนะ
Paimon:อื้ม ฉันตั้งตารอแล้วล่ะ!
Localized evidence
สายน้ำที่หวนคืน: ฉากที่ 3
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/2922882280"เหล่าวารี"
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/446398558การเดินทางสู่เกาะลึกลับ
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/2049711522Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/2542057
6
2055
LQ
1501015
UI_ChapterIcon_Natlan_Mosasaurus
1500709
tribal
28
UI_QuestType_Chapter_3