บทแห่งขวดน้ำหอม ฉากที่ 1
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json- JSON Pointer
/3133003072
Story Chapters
Story evidence
Tighnari:...ฉันจำได้ว่าเคยบอกเขาไปแล้วว่า ต้องฉีดพ่นให้เปียกอย่างเหมาะสมก่อนที่จะคลุม เพื่อเก็บรักษาความชื้นไม่ใช่เหรอ?
Tighnari:ถ้า Sanjay ยังดูแลดอก Glaze Lily เหมือนกระบองเพชรแบบนี้ ส่วนที่เสียหายก็คงต้องหักออกจากค่าอาหารของเขาแล้วล่ะ
Shyam:เฮ้อ... งั้นมื้อต่อไปเขาคงไม่ได้กินแม้แต่กระบองเพชรแน่เลย! ฉันจะคอยเตือนเขาให้ละกันนะ
Paimon:สวัสดี! Tighnari...
Tighnari:หือ? พวกเธอนี่เอง ไม่เจอกันนานเลยนะ ทำไมถึงมาที่ท่าเรือ Ormos ได้ล่ะ?
Paimon:แหะ ๆ ช่วงนี้พวกเราว่างน่ะ เห็นว่าที่นี่ครึกครื้นดี ก็เลยอยากจะมาเดินเที่ยวสักหน่อย จะว่าไปแล้ว ที่นี่มีดอกไม้เยอะแยะเลยนะ?
Tighnari:อื้ม ช่วงนี้ท่าเรือ Ormos กำลังจัด "งานนิทรรศการมวลบุปผา" เป็นการนำดอกไม้จากทั่วทุกมุมโลกมาจัดแสดงน่ะ เพราะแบบนี้ ฉันเองก็เลยต้องมาช่วยด้วย
Tighnari:ดอกไม้พวกนี้มาจากทั่วทุกมุมโลก ก็เลยมีลักษณะเฉพาะที่แตกต่างกันออกไป ทางผู้จัดงานเลยสั่งซื้อกระถางดอกไม้พิเศษจากภาควิชาเทคโนโลยี ซึ่งสามารถเก็บความร้อนและความชื้นได้ในระดับหนึ่ง...
Tighnari:แต่ถึงแม้จะเป็นแบบนั้น ก็ยังต้องมีผู้เชี่ยวชาญ ที่สามารถปรับแต่งแผนการขนส่ง และบำรุงรักษาสำหรับดอกไม้แต่ละประเภทอยู่ดี
Paimon:โอ้~ แสดงว่าคุณก็คือผู้เชี่ยวชาญคนนั้นสินะ!
Tighnari:ไม่ใช่หรอก ครั้งนี้ฉันแค่มาช่วยงานเอง ผู้เชี่ยวชาญที่เป็นผู้รับผิดชอบหลักยังมีคนอื่นอีกน่ะ...
Neriman:...คุณ Tighnari! Sanjay เขา... เผลอกินพืชหัวที่มีพิษเข้าไป เพราะคิดว่าเป็นต้นกล้ากระเทียม!
Tighnari:...เฮ้อ มื้อหน้าให้เขากินต้นกระบองเพชรเหมือนเดิมเถอะ
Tighnari:ขอโทษด้วยนะ Traveler, Paimon ฉันขอตัวแป๊บนึง ถ้าจัดการเรื่องพวกนี้เสร็จแล้ว จะกลับมานะ
Paimon:ไม่ว่า Tighnari อยู่ที่ไหนก็ยุ่งตลอดเลยแฮะ...
Paimon:ก็นั่นน่ะสิ... นี่ เธออย่ามองฉันแบบนั้นสิ! ฉันน่ะ พิถีพิถันในการกินจะตายไป!
Paimon:เฮ้อ ดูเหมือนว่า Tighnari น่าจะต้องยุ่งอีกสักพักเลย พวกเราไปเดินเล่นที่ท่าเรือกันก่อนเถอะ
Paimon:Traveler ดูนั่นสิ! ที่นี่ดอกไม้เยอะแยะเต็มไปหมดเลยล่ะ! หอมจัง...
Paimon:...ฮะ...ฮัดชิ้ว!
???:...หืม?
Paimon:...ฮัดชิ้ว!
Paimon:มะ...ไม่เป็นไรหรอก ...ก็แค่อยู่ ๆ ก็รู้สึกคันขึ้นมาน่ะ...
Paimon:...ฮะ...ฮัดชิ้ว! ...ฮัดชิ้ว!
???:Rainbow Rose... Glaze Lily... แล้วก็ Cecilia? อย่าบอกนะว่า...
Paimon:ทะ...ทำไมถึงจามหนักขึ้นเรื่อย ๆ ล่ะเนี่ย... แปลกจัง...
Paimon:...ฮัดชิ้ว!
Paimon:มะ...เมื่อกี้ยังดี ๆ อยู่เลย... ฉันเองก็ไม่ได้กินอะไรแปลก ๆ เข้าไปนี่นา...
???:ทั้งสองคน ช้าก่อน ถ้าไม่ว่าอะไรละก็ ช่วยมาลองกำยานนี้หน่อยได้มั้ย?
Paimon:กำยาน? ...นี่มันกลิ่นอะไรกัน? หอมสุด ๆ ไปเลย... เอ๋?
Traveler:เธอพูดแบบปกติได้แล้วเหรอ?
Paimon:จริงด้วย... สุดยอดไปเลย! อยู่ ๆ ก็ไม่จามแล้ว!
Traveler:เป็นเพราะกำยานอันนั้นสินะ? ขอบคุณมากนะ
???:ไม่ต้องเกรงใจ แค่เรื่องเล็กน้อยน่ะ ดูจากการแต่งตัวของทั้งสองคนแล้ว คงไม่ใช่คนในพื้นที่ของ Sumeru สินะ?
???:พวกเราต่างก็เป็นนักท่องเที่ยวต่างแดน ช่วยเหลือกันนิด ๆ หน่อย ๆ ก็เป็นเรื่องที่ควรทำอยู่แล้ว
Paimon:นักท่องเที่ยว...? เธอเองก็มาชมนิทรรศการดอกไม้ที่ Sumeru เหมือนกันเหรอ?
Emilie:อื้ม... จะว่าแบบนั้นก็ได้ ฉันชื่อ Emilie เป็นนักปรุงน้ำหอมจาก Fontaine
Paimon:ฉันชื่อ Paimon! เมื่อกี้ขอบคุณเธอมากเลยนะ! ส่วนคนนี้คือ...
Emilie:Traveler สินะ? ฉันเห็นชื่อเธอบน "หนังสือพิมพ์ The Steambird" บ่อยมากเลยล่ะ ยินดีที่ได้พบพวกเธอนะ
Paimon:แต่ว่าเมื่อกี้เป็นเพราะอะไรกันแน่นะ? ทำไมอยู่ ๆ ก็จามออกมา...
Emilie:เอ่อ... พวกเธอเคยได้ยินเรื่อง "การแพ้ละอองเกสร" มั้ย?
Emilie:พูดง่าย ๆ ก็คือ พอสูดดมละอองเกสรบางชนิด จะทำให้เกิดปฏิกิริยาผิดปกติในร่างกาย
Paimon:เอ๋? แต่ว่าเมื่อก่อนฉันก็เคยเห็นดอกไม้พวกนี้นะ ทำไมตอนนั้นถึงไม่เห็นจะรู้สึกแปลกอะไรเลยล่ะ?
Emilie:ร่างกายของแต่ละคนไม่เหมือนกัน แล้วสาเหตุที่ทำให้แพ้ก็แตกต่างกันด้วย ละอองเกสรบางอย่างถ้าหากสูดดมเข้าไปเพียงประเภทเดียว ก็อาจจะมีผลกระทบที่ไม่ค่อยชัดเจนเท่าไหร่ แต่ถ้าผสมรวมกันแล้วอาจจะทำให้เกิดอาการระคายเคืองได้น่ะ
Emilie:แต่ว่าไม่ต้องกังวลไปหรอกนะ หลังจากใช้ยาที่ถูกต้องและคุ้นชินแล้ว ก็ไม่เป็นไรแล้วล่ะ
Paimon:อย่างนี้นี่เอง...
Tighnari:Traveler, Paimon! ที่แท้พวกเธอก็อยู่ที่นี่นี่เอง... ไม่ได้เกิดเรื่องอะไรขึ้นใช่มั้ย?
Tighnari:เมื่อกี้รีบออกไปเกินไปหน่อย ก็เลยลืมเตือนพวกเธอให้ระวังละอองเกสรดอกไม้น่ะ อย่าเดินไปมั่วซั่วล่ะ...
Tighnari:Emilie? ไม่คิดว่าจะบังเอิญขนาดนี้... ถ้ารู้ว่าเธออยู่ที่นี่ด้วย ฉันก็คงไม่ต้องเป็นห่วงขนาดนี้แล้วล่ะ
Emilie:ฉันเองก็เพิ่งจะมาถึงที่ท่าเรือ Ormos แล้วก็บังเอิญเจอ Traveler กับ Paimon เข้าพอดี ก็เลยช่วยพวกเขาเอาไว้นิดหน่อยน่ะ
Emilie:แต่ว่าปัจจัยที่ทำให้แพ้มันมีหลายอย่างมากเลยนะ ทำไมคุณถึงรู้ได้ล่ะ ว่าพวกเขาอาจจะแพ้? หรือว่าก่อนหน้านี้เคยเกิดเรื่องแบบนี้มาก่อนงั้นเหรอ?
Traveler:ก็เหมือนว่าจะเคยมีจริง ๆ นั่นแหละ...
Tighnari:ฉันจำครั้งแรกที่พวกเราเจอกันได้ ที่เธอสูดดม Spirit Borneol เข้าไป ทำให้หมดสติไปไงล่ะ?
Paimon:แล้วทำไมตอนนั้นฉันถึงไม่เป็นอะไรเลยล่ะ... น่าแปลกจัง!
Tighnari:ไม่แปลกหรอก บางคนก็แพ้อัลมอนด์ด้วย ฉันบอกได้แค่ว่าสาเหตุของการแพ้มีอยู่มากมายหลายอย่าง ไม่สามารถสรุปแบบเหมารวมได้หรอก
Emilie:ฉันเองก็เคยเจอเหตุการณ์แพ้อาหารที่ Fontaine เหมือนกัน สุดท้ายก็มารู้ว่าเพราะเผลอกิน Soba Noodle ที่เพื่อนพกกลับมาจาก Inazuma
Paimon:หวาาา... ดีนะที่ฉันไม่ได้แพ้ของอร่อยแบบนี้น่ะ...
Traveler:Emilie เป็นหมอด้วยเหรอ?
Emilie:อื้ม ก็ประมาณนั้นแหละมั้ง แต่คนที่ฉันจะ "วินิจฉัย" ให้ ส่วนมากจะค่อนข้างพิเศษน่ะ...
Tighnari:ไม่ใช่แค่มีทักษะทางการแพทย์เท่านั้นนะ ความรู้ด้านพฤกษศาสตร์ของเธอก็ลึกซึ้งมากเหมือนกัน ฉันเคยขอคำแนะนำเกี่ยวกับดอกไม้ใน Fontaine จากเธอ ได้ความรู้มาเยอะเลยล่ะ
Emilie:ก็รู้แค่เรื่องดอกไม้เท่านั้นแหละ ถ้าพูดถึงเรื่องความรู้กว้างขวางละก็ Tighnari น่ะชนะขาดลอยอยู่แล้ว
Paimon:แค่เรื่องดอกไม้... อ๊ะ! ฉันรู้แล้ว เธอจะต้องเป็นผู้เชี่ยวชาญที่ดูแลนิทรรศการดอกไม้ในครั้งนี้ ที่ Tighnari พูดถึงก่อนหน้านี้แน่เลยสินะ!
Tighnari:...เสียใจด้วยนะ เธอเดาผิดแล้วล่ะ
Emilie:ที่ฉันมาในครั้งนี้ ก็แค่มาสอบถามข่าวคราวของ "Auguste" ในงานนิทรรศการดอกไม้ก็เท่านั้น ไม่ได้มารับทำงานอะไรหรอก
Paimon:เดาผิดอีกแล้วเหรอเนี่ย ฉันนึกว่าครั้งนี้จะถูกแล้วซะอีก...
Traveler:"Auguste" ที่เธอพูดถึงคือ...?
Emilie:เป็นดอกไม้ที่เคยได้รับความนิยมใน Fontaine และยังหมายถึงน้ำหอมที่ทำจากดอกไม้ชนิดนี้ด้วยน่ะ
Paimon:"Auguste"...อ่า เป็นชื่อที่ออกเสียงยากจัง!
Emilie:ว่ากันว่าในภาษาโบราณบางภาษา มันมีความหมายว่าศักดิ์สิทธิ์และมีเกียรติด้วย พ่อแม่บางคนก็ตั้งชื่อลูกตามชื่อของมันเหมือนกัน
Emilie:...ว่าแต่ พวกเธอรู้จักความ "คลั่งไคล้น้ำหอม" ในประวัติศาสตร์ของ Fontaine กันรึเปล่า?
Traveler:ไม่นะ...
Emilie:เมื่อประมาณยี่สิบปีก่อน ที่ Fontaine มีกระแส "คลั่งไคล้น้ำหอม" ขึ้นมาอยู่ช่วงนึง...
Emilie:ตอนแรก เริ่มมาจากมีร้านค้าบางส่วนเปิดตัวน้ำหอมระดับไฮเอนด์ที่มีราคาสูงไม่กี่ตัว ทำให้มันดูเป็นของที่ "หรูหรา" และ "สง่างาม"...
Emilie:แต่คิดไม่ถึงว่ามันจะทำให้เกิดความคลั่งไคล้ที่ผิดปกติในตลาด จนทำราคาพุ่งขึ้นไปเรื่อย ๆ
Emilie:บางคนต้องการใช้เพื่อแสดงคุณค่าของตัวเอง ผู้คนจำนวนมากก็ฉวยโอกาสจากราคาที่สูงลิ่วเพื่อทำการกักตุน...
Emilie:ด้วยความชื่นชมที่หน้ามืดตามัวของผู้คน ทำให้ราคาน้ำหอมธรรมดา ๆ พุ่งทะยานขึ้นไปสูงถึงหลายแสน Mora ส่งผลให้เกิดข้อพิพาทและการหลอกลวงนับไม่ถ้วน
Emilie:แต่น้ำหอมยังไงก็เป็นแค่น้ำหอม ถึงราคาของมันสูงกว่าตัวของมันเองมาก มันก็เป็นแค่ภาวะฟองสบู่เพียงชั่วคราวเท่านั้นแหละ
Emilie:โชคดีที่ทางพระราชวัง Mermonia ได้ตระหนักถึงอันตราย ก่อนที่กระแสนี้จะขยายออกไปทั่ว และเข้ามาแทรกแซงได้ทันเวลา แก๊งที่เก็งกำไรและฉ้อโกงจำนวนมากก็เลยถูกจำคุก...
Emilie:สุดท้ายแล้ว พอฟองสบู่แตกก็เลยส่งผลกระทบ ต่อครอบครัวที่ร่ำรวยบางครอบครัวเท่านั้น
Traveler:ก็ยังดี... ถือว่า เป็นความโชคดีในความโชคร้าย
Paimon:แล้วมันเกี่ยวอะไรกับ "Auguste" อะไรนั่นด้วยล่ะ?
Emilie:ในความคลั่งไคล้ในครั้งนั้น น้ำหอมที่เป็นกระแสมากที่สุดก็คือ "Auguste" ขวดหนึ่ง ซึ่งเคยถูกขายในราคาสูงถึงหลายสิบล้าน Mora และความต้องการยังเกินอุปทานด้วยซ้ำ
Paimon:สะ...สิบล้าน Mora เลยเหรอ! งะ...งั้นในตอนนี้ล่ะ!
Traveler:Paimon... ใจเย็นก่อน...
Emilie:หลังจากความ "คลั่งไคล้น้ำหอม" สงบลง น้ำหอมส่วนใหญ่ก็กลับสู่ราคาปกติ ยกเว้น "Auguste"...
Emilie:...เพราะดอกไม้ที่มีชื่อเดียวกันสำหรับใช้ในการปรุงน้ำหอม ได้สูญพันธุ์ไปแล้ว มันก็เลยกลายเป็นผลงานชิ้นเอกที่หาซื้อได้ยาก
Traveler:สูญพันธุ์ไปแล้ว?
Emilie:อื้ม ดอก Auguste ไม่ใช่ดอกไม้ที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติ แต่เป็นดอกไม้สายพันธุ์พิเศษที่เพาะพันธุ์ขึ้นมาโดยเฉพาะ เพื่อผลิตน้ำหอมชนิดนี้น่ะ
Emilie:พอความ "คลั่งไคล้น้ำหอม" พังทลายลง แปลงดอกไม้ที่ปลูกดอก Auguste ก็ถูกเผาทำลาย จากนั้นเป็นต้นมา ก็เลยไม่มีใครได้เห็นมันอีกเลย...
Paimon:แต่ว่าก่อนหน้านี้เธอบอกว่า... มาที่นี่เพื่อสอบถามข่าวคราวของมันไม่ใช่เหรอ?
Emilie:ใช่แล้วล่ะ ที่ฉันมาในครั้งนี้ ก็เพราะว่าได้ยินข่าวลือบอกว่า ดอก Auguste ปรากฏขึ้นอีกครั้งใน Sumeru... เพราะเรื่องนี้ ตลาดน้ำหอมของ Fontaine ก็เลยกลับมาวุ่นวายอีกครั้ง
Paimon:Traveler! ฉันว่าพวกเราน่าจะช่วยกันหาได้นะ!
Tighnari:ใช่แล้ว อันที่จริงก่อนหน้านี้ Emilie ได้เขียนจดหมายถึงฉัน เพื่อขอให้ช่วยไปสอบถามให้ แต่ทีมพิทักษ์ป่าไม่ได้รับรายงาน การพบเห็นพืชสายพันธุ์ใหม่อะไรในช่วงนี้เลย
Emilie:อีกอย่างก็คงต้องทำให้ Paimon ผิดหวังแล้วล่ะ ต่อให้เจอดอก Auguste ฉันเองก็ไม่ได้วางแผนที่จะเอามันมาขายแลกเงินหรอก
Paimon:เอ๋...
Emilie:"ศักดิ์สิทธิ์", "สูงส่ง", "มีเอกลักษณ์" ...ความหมายแฝงเหล่านี้สวยงามก็จริง แต่ก็บดบังแก่นแท้ของสิ่งต่าง ๆ
Emilie:ฉันหวังว่าต่อไปเวลาที่พูดถึงเรื่องน้ำหอม ทุกคนจะให้ความสนใจที่ตัวน้ำหอมเอง ไม่ใช่ราคาและเรื่องราวของมัน
Paimon:ดูสะ...สูงส่งจัง...
Emilie:แล้วก็ยังมีเหตุผลที่เป็นเหตุผลกว่านั้น... ในหลายปีมานี้ ในตลาดน้ำหอมของ Fontaine มักจะมีสินค้าเลียนแบบแย่ ๆ ของ "Auguste" ปรากฏขึ้นเป็นครั้งคราว...
Emilie:...โดยอ้างว่าเนรมิตกลิ่นหอมอันเป็นเอกลักษณ์ของ "Auguste" ขึ้นมาใหม่อีกครั้ง แล้วเจ้าคนตัวดีบางคนก็เอาผลงานพวกนั้น มาเปรียบเทียบกับผลงานของฉัน
Paimon:อ่า มีเหตุผลจริง ๆ ด้วย!
Emilie:นับตั้งแต่มีข่าวลือนั้น ก็มีน้ำหอมอีกอย่างน้อยสามชนิดในท้องตลาด ที่อ้างว่าสกัดมาจากดอก Auguste
Emilie:ถ้าใช้โอกาสนี้ทำลายความลุ่มหลงของ "Auguste" ได้... ถึงแม้ว่าจะทำได้แค่พิสูจน์ว่าข่าวลือนั้นไม่จริง แต่ตลาดน้ำหอมของ Fontaine ก็น่าจะปกติขึ้นกว่านี้หน่อย
Emilie:พอถึงตอนนั้น ฉันเองก็อาจจะหลุดพ้นจาก "เรื่องราว" และ "ความหมายแฝง" ได้ไม่มากก็น้อย และจะได้มุ่งความสนใจไปที่การทำสิ่งที่ฉันชอบสักที
Paimon:ที่แท้ก็เป็นอย่างนี้นี่เอง...
Emilie:อืม... ถ้าได้รับความช่วยเหลือมากกว่านี้ก็คงจะดีมากเลยล่ะ แต่ว่า... มันจะไม่รบกวนพวกเธอเกินไปเหรอ?
Paimon:แหะ ๆ ก็ "พวกเราต่างก็เป็นนักท่องเที่ยวต่างแดน ช่วยเหลือกันนิด ๆ หน่อย ๆ ก็เป็นเรื่องที่ควรทำอยู่แล้ว" ไงล่ะ?
Emilie:อื้ม... ก็จริงนะ งั้นก็ขอบคุณพวกเธอมากเลยนะ
Tighnari:จากเบาะแสที่ฉันได้มา ตอนนี้ยังยืนยันไม่ได้ว่า ข่าวลือเรื่องที่ดอก Auguste ปรากฏขึ้นอีกครั้ง เป็นเรื่องจริงหรือเรื่องแต่งกันแน่
Tighnari:คุณ Edgar เองก็รู้สึกว่าเรื่องนี้จะด่วนสรุปไม่ได้เหมือนกัน... แต่เธอไปถามเขาได้นะ? เพราะยังไงเขาก็เป็นคนที่อยู่ในสถานการณ์ในตอนนั้น ไม่แน่ว่าอาจจะมีเบาะแสอะไรใหม่ ๆ ก็ได้
Emilie:อื้ม ฉันกำลังจะไปเยี่ยมเขาที่โรงแรมอยู่พอดีเลย
Paimon:Edgar...? ใครอีกล่ะนั่น?
Tighnari:ก็คนที่เธอทายมาตลอดไงล่ะ เขาเป็น "ผู้เชี่ยวชาญด้านดอกไม้" ที่รับผิดชอบงานนิทรรศการดอกไม้ในครั้งนี้ แล้วก็ยังเป็นนักปรุงน้ำหอมอาวุโส ที่ได้รับความเคารพนับถือมากที่สุดในแถบนี้ด้วย
Tighnari:และ "Auguste"... ก็คือผลงานที่เขาทิ้งไว้เมื่อตอนที่ยังทำงานอยู่ที่ Fontaine
Emilie:นอกจากนั้น เขายังเป็นอาจารย์ปรุงน้ำหอมที่พาฉันเข้าวงการนี้... ใน Sumeru ด้วย
Paimon:ว้าว ที่นี่ก็มีดอกไม้เยอะแยะเหมือนกันเลยนะเนี่ย!
Emilie:ฉันได้ยินมาว่า ทางผู้จัดงานใช้เงินจำนวนมาก เช่าโรงแรมและอาคารในบริเวณโดยรอบ เพื่อใช้เป็นโกดังและที่พักชั่วคราว สำหรับพนักงานที่เกี่ยวข้อง
Traveler:ใจกว้างมากเลย...
Paimon:งั้นแขกที่มาก่อนล่วงหน้าจะไม่ขาดแคลนที่พักเหรอ? อีกอย่างเช่าโรงแรมใหญ่ขนาดนี้ จะถอนทุนคืนได้จริง ๆ เหรอ...
Traveler:นี่ก็น่าจะเป็นความเอาแต่ใจ ของคนมีเงินล่ะมั้ง...
???:...ไม่ได้เจอกันหลายปีเลย เกือบจะจำคุณไม่ได้แล้วนะเนี่ย Edgar
Edgar:...พวกนายสองพี่น้องนี่ไม่เปลี่ยนไปเลยนะ
???:พี่, Edgar แทนที่จะมาคุยเล่นกัน รีบเข้าเรื่องกันดีกว่า! ตอนนี้เจ้า Kirya นั่น...
Edgar:เดี๋ยวก่อน... มี "แขก" มาแล้ว
Emilie:ไม่เจอกันนานเลยนะ อาจารย์ Edgar
Edgar:ฮ่าฮ่า... Emilie เองเหรอ? ไม่เจอกันตั้งหลายปี ไม่คิดเลยว่าจะโตถึงขนาดนี้แล้ว
Edgar:ฉันได้ยินมาว่า เธอเป็นนักปรุงน้ำหอมที่มีชื่อเสียงใน Fontaine งั้นเหรอ? คนรุ่นหลังนี่น่ากลัวจริง ๆ
Emilie:ต้องขอบคุณอาจารย์ที่คอยช่วยชี้แนะในตอนนั้น
Edgar:เอ๋! ไม่ขนาดนั้นหรอก ฉันก็แค่สอนความรู้เบื้องต้นให้ก็เท่านั้นเอง พอถูกเรียกว่าเป็นอาจารย์ ยังรู้สึกละอายใจอยู่หน่อย ๆ เลย
Edgar:ฉันได้สอนเด็ก ๆ หลายคนที่สนใจการปรุงน้ำหอมใน Sumeru มาตลอดหลายปีที่ผ่านมา แต่ฉันไม่เคยเห็นใครประสบความสำเร็จแบบที่เธอทำสำเร็จในวันนี้เลย... ทั้งหมดนี้เป็นผลงานของตัวเธอเองทั้งหมดเลยต่างหากล่ะ!
Edgar:แล้วสองคนที่อยู่ทางนั้นคือใครกัน...? เหมือนว่าในจดหมายของเธอจะไม่เคยพูดถึงเลยนะ?
Emilie:นี่คือเพื่อนใหม่ของฉัน Traveler กับ Paimon
Traveler:สวัสดี คุณ Edgar
Edgar:อ้อ? เป็นเพื่อนของ Emilie สินะ ยินดีที่ได้รู้จัก ๆ
Emilie:สองคนนี้... เป็นเพื่อนของอาจารย์เหรอ?
???:ชิ...
???:เอ่อ... ฮ่าฮ่า ใช่แล้วล่ะ พวกเราเองก็เป็นนักธุรกิจน้ำหอมที่มาจาก Fontaine เหมือนกัน เป็นเพื่อนเก่าเพื่อนแก่ของ Edgar น่ะ
Eude:ฉันชื่อ... Eude! ส่วนนี่น้องชายของฉัน Blaise ใช่มั้ยล่ะ Blaise, Edgar?
Blaise:...อืม
Emilie:สองพี่น้องนักธุรกิจงั้นเหรอ...?
Paimon:นักธุรกิจน้ำหอม...? หรือว่าพวกคุณเอง ก็มาหาดอก Auguste ด้วยเหมือนกัน?
Blaise:...!
Eude:...เหอะ ๆ ในบรรดานักธุรกิจน้ำหอมที่ Fontaine นี้ ใครบ้างที่จะไม่รู้จัก "Auguste" เพราะงั้นก็คงไม่แปลกหรอกที่อยากจะมาดูให้เห็นกับตา
Edgar:พวกเรากำลังจะพูดเรื่องนี้อยู่พอดีเลย Emilie พวกเธอเองก็คงจะมาถามข่าวเรื่องดอก Auguste สินะ งั้นฉันก็จะบอกพร้อมกันเลยก็แล้วกัน
Edgar:ฉันได้ไหว้วานกลุ่ม Eremite ให้ช่วยหาข้อมูลให้แล้ว แต่ทั่วทั้ง Sumeru ยังไม่มีข่าวคราวการพบเจอดอก Auguste เลย
Edgar:แต่บางคนในท่าเรือ Ormos บอกว่าพวกเขาได้กลิ่นแปลก ๆ บนท้องถนน ซึ่งคล้ายกับกลิ่นหอมของดอกไม้บางชนิด แต่กลับมีส่วนที่แตกต่างออกไป...
Edgar:ซึ่งในกลุ่มคนพวกนี้ ก็มีนักธุรกิจที่เคยอยู่ที่ Fontaine เมื่อยี่สิบปีก่อนด้วย กลิ่นนี้เหมือนกับกลิ่นของ "Auguste" ในตอนนั้นทุกประการเลยล่ะ...
Edgar:"เป็นเอกลักษณ์ไม่เหมือนใคร", "ศักดิ์สิทธิ์และสูงส่ง"...
Paimon:เอ๋... หรือว่าจะเป็นน้ำหอม "Auguste" ที่เหลืออยู่ในตอนนั้น ใครเอามาขายถึงที่นี่กันล่ะเนี่ย?
Emilie:เป็นไปไม่ได้หรอก กลิ่นดั้งเดิมของน้ำหอมจะเปลี่ยนไปตามกาลเวลา แม้ว่าจะไม่ได้เปิดก็ตาม ยกเว้นน้ำหอมที่ผลิตขึ้นเป็นพิเศษ มีเพียงไม่กี่ชนิดเท่านั้น ที่สามารถคงสภาพเดิมได้นานเป็นสิบ ๆ ปี...
Emilie:ลักษณะพิเศษของ "Auguste" เองก็ไม่แน่ไม่นอน หลายขวดที่เก็บไว้ใน Fontaine ที่อยู่ได้มาถึงทุกวันนี้ ก็เสื่อมสภาพไปตั้งแต่เมื่อสิบปีก่อนหมดแล้ว
Emilie:แต่ว่า... เป็นไปได้มั้ยว่าจะมีดอกไม้ที่มีกลิ่นหอมแบบเดียวกัน? หรือไม่ก็เลียนแบบกลิ่นผส〔Accord〕มผสานของ "Auguste"?
Blaise:เป็นไปไม่ได้! ไม่มีอะไรมาแทนที่ "Auguste" ได้ง่าย ๆ หรอก ปีนั้นขายในราคานั้นไม่ได้ด้วยซ้ำ! ดอก Auguste จะต้องปรากฏขึ้นอีกครั้งแน่ ๆ!
Emilie:ในทางเทคนิคแล้ว มันก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้เลย...
Eude:เฮ้อ! เรื่องเลียนแบบหรือไม่ได้เลียนแบบเอาไว้ก่อนเถอะ Edgar คนพวกนั้นได้บอกมั้ย ว่ากลิ่นมันมาจากที่ไหน?
Edgar:...ไม่เลย กลิ่นหอมนั้นเจือจางไปก่อนที่พวกเขาจะตั้งสติได้ด้วยซ้ำ ถ้าไม่ตั้งใจหยิบเรื่องนี้มาพูด เกรงว่าคนส่วนใหญ่อาจจะจำเรื่องนี้กันไม่ได้แล้วล่ะ
Edgar:เมื่อเทียบกับสิ่งที่เคยได้เห็นและได้ยินแล้ว คนเราก็มักจะละเลยกลิ่นที่เคยได้ดมมาก่อนจริง ๆ นั่นแหละ...
Eude:อืม... ฟังจากคำอธิบายนี้ ดูเหมือนว่าจะมีคนใช้น้ำหอมกลิ่น "Auguste" และเดินไปตามถนนสินะ...
Blaise:พี่ หรือว่า...
Eude:ฮ่าฮ่า ฉันก็แค่เดาเอาน่า ไม่ต้องสนใจหรอก
Edgar:...ตอนนี้เบาะแสส่วนใหญ่ยังไม่ค่อยชัดเจนนัก ความคาดเดานี้ก็อาจจะเป็นไปได้เหมือนกัน ไว้ฉันจะให้คนไปตรวจสอบเรื่องนี้ดูอีกทีละกันนะ
Edgar:ทุกคนเดินทางกันมาไกล เข้าไปพักที่โรงแรมกันสักคืนก่อนมั้ย? เอ่อ... Eude, Blaise นี่กุญแจห้องของพวกนายนะ
Paimon:เอ๋? มีโรงแรมให้พักฟรีด้วย! มีของพวกเราด้วยมั้ย?
Edgar:เรื่องนี้... ต้องขอโทษด้วยจริง ๆ นะ ห้องพักส่วนใหญ่ในโรงแรมถูกใช้เป็นโกดังแล้ว ก็เลยเอามาใช้ก่อนเปิดงานนิทรรศการไม่ได้น่ะ
Edgar:ห้องของพวกเขาสองคน ฉันเองก็จัดแจงให้เป็นการชั่วคราว... ตอนที่ Emilie เขียนจดหมายว่าจะมา ห้องว่างก็ไม่มีเหลือแล้ว
Paimon:เอ่อ... เพราะงั้นคนที่มาแบบกะทันหันอย่างพวกเรา... ก็ยิ่งไม่มีโอกาสเลยสินะ?
Edgar:เฮ้อ... ต้องโทษฉันที่ไม่คิดให้รอบคอบ ดันใช้พื้นที่ทั้งหมดของโรงแรมซะแล้ว นาน ๆ ทีพวกเธอจะได้มาที่ Sumeru สักครั้ง แต่ฉันกลับให้การต้อนรับที่ดีไม่ได้ด้วยซ้ำ...
Emilie:ไม่เป็นไรหรอก ฉันพักบนเรือก็ได้ บางทีอาจจะใช้โอกาสที่มา Sumeru ในครั้งนี้ ไปเก็บรวบรวมตัวอย่างพืชสักหน่อย แล้วก็ตั้งแคมป์สักคืน ก็น่าจะดี
Emilie:เอ๋ งั้นก็สบายใจขึ้นเยอะเลย
Emilie:แต่ว่า... ขอฝากกระเป๋าเดินทางไว้ที่นี่ก่อนได้มั้ย? กลัวว่าตอนตั้งแคมป์จะไม่สะดวกพกติดตัวน่ะ ...อ่า มันไม่น่าจะกินพื้นที่เยอะเท่าไหร่หรอก
Edgar:เอ่อ... เรื่องนั้นมันก็...
Traveler:(...นี่ฉันระแวงไปเองรึเปล่าน่ะ? ดูเหมือนว่า Edgar กับสองพี่น้องนี่... จะไม่ค่อยอยากให้คนอื่นมาอยู่ใกล้ ๆ กับโรงแรม... แต่ก็ไม่อยากทำให้คนอื่นสงสัยด้วย...)
Eude:ฮ่าฮ่า... ได้อยู่แล้วล่ะ ไม่มีปัญหา! ถ้าคุณ Emilie ไม่รังเกียจละก็ พวกเราสองพี่น้องจะช่วยดูให้เอง!
Edgar:...งั้นก็ดีเลย Eude พวกนายเข้าไปข้างในกับ Emilie ก่อนนะ แล้วลองดูว่ามีที่ไหนที่พอจะวางกระเป๋าเดินทางได้บ้าง
Edgar:ฉันจะไปเตรียมชากับของว่างมาต้อนรับพวกเธอก่อน แล้วอีกเดี๋ยวจะตามเข้าไปนะ
Edgar:ขอโทษด้วยนะ ที่เตรียมห้องไว้ให้พวกเธอไม่ทัน...
Emilie:ไม่เป็นไรหรอกอาจารย์ ฉันเองก็มาแบบฉุกละหุกมากเหมือนกัน
Edgar:ฉันจะไปชงชาดี ๆ สักกานึง มาต้อนรับพวกเธออย่างดีเลย
Paimon:...กลิ่นหอมของดอกไม้เข้มข้นมากเลยล่ะ! ทั้งที่ Edgar บอกว่าตั้งใจจัดการไปแล้ว แต่ก็ยังเหลือดอกไม้อีกเยอะมากเลยนะเนี่ย
Paimon:เมื่อกี้ฉันมองออกไปนอกหน้าต่าง ห้องของเขาเองก็เต็มไปด้วยด้วยดอกไม้เหมือนกัน! ดูเหมือนว่าขนาดของนิทรรศการในครั้งนี้จะใหญ่มากจริง ๆ ด้วย...
Traveler:ในบ้านของนักปรุงน้ำหอม มีดอกไม้เยอะขนาดนี้เลยเหรอ?
Emilie:...ไม่หรอก พวกเราเป็นนักปรุงน้ำหอมนะ ไม่ใช่นักจัดดอกไม้
Emilie:แม้ว่าเราต้องจัดการกับน้ำมันหอมระเหยจากพืชหลายชนิดอยู่บ่อยครั้ง แต่เพื่อรักษาความรู้สึกไวต่อกลิ่น พวกเราก็เลยต้องทำให้พื้นที่อยู่อาศัยในชีวิตประจำวันของเราสะอาด และปราศจากกลิ่นน่ะ
Paimon:แบบนี้นี่เอง งั้นก็แสดงว่าสิ่งของที่ต้องใช้ในงานนิทรรศการ มีเยอะมากซะจนยัดไม่ไหวเลยสิท่า...
Traveler:หลังประตูนี้คือห้องอะไรเหรอ?
Eude:ห้องนี้ดูเหมือนจะเป็นห้องชุด แล้วห้องข้าง ๆ นี้ก็เป็นห้องของน้องชายฉันแล้วล่ะ
Eude:Blaise เดี๋ยวนายไปเอากระเป๋าเดินทางของพวกเรามาพร้อมกันเลยสิ
Blaise:...
Eude:อะแฮ่ม Blaise!
Blaise:อ๊ะ... ได้เลย พี่
Eude:แล้ว... กระเป๋าเดินทางของคุณ Emilie อยู่ที่ไหนล่ะ? จะได้ให้ Blaise ขนมาพร้อมกันเลย
Emilie:ยังอยู่ที่ท่าเรือน่ะ นอกจากพวกของใช้ในชีวิตประจำวันแล้ว ยังมี "Amber Wine" ที่นำมาจาก Fontaine ด้วย...
Emilie:...รบกวนคุณ Blaise เอามาให้หน่อยได้มั้ย? จะได้เอามารับรองทุกคนได้พอดีเลย
Eude:ฮ่าฮ่า ได้สิ ๆ เจ้า Blaise นั่นไม่ได้มีความชอบอะไรอย่างอื่นเลย นอกจากชอบไวน์น่ะ งั้นฉันก็ขอบคุณแทนเขาล่วงหน้าเลยแล้วกันนะ
Emilie:...งั้นเหรอ?
Traveler:("Amber Wine" ...ก่อนหน้านี้ที่ Fontaine เหมือนจะไม่เคยได้ยินไวน์ชื่อนี้มาก่อนเลยแฮะ...)
Emilie:คุณ Eude, คุณ Blaise พวกคุณสองคน...
Edgar:...เฮ้! คิดจะทำอะไรน่ะ!
Edgar:เฮือก!
Emilie:นี่มัน... เสียงของอาจารย์นี่?
Traveler:รีบไปดูกันเถอะ!
พวกคุณรีบวิ่งออกจากโรงแรมอย่างรวดเร็ว มีกลิ่นหอมเฉพาะตัวลอยอยู่นอกประตู...
Blaise:...Edgar!
Emilie:...อาจารย์!
Blaise:นี่! คุณไม่เป็นอะไรใช่มั้ย! Edgar?
Eude:น่าโมโหชะมัด... ใครมันทำแบบนี้กัน?
Edgar:K...Kirya... "Auguste"...!
Edgar:อึก...
Eude:...Kirya!
Blaise:นี่! Edgar! Edgar!
Emilie:เดี๋ยวนะ อย่าเขย่าผู้บาดเจ็บแรง ๆ แบบนั้นสิ ให้ฉันดูแลอาจารย์เองเถอะ พวกเธอไป...
Emilie:...อืม ฝากด้วยนะ Traveler
Paimon:แถวนี้มีกลิ่นแปลก ๆ อยู่ด้วย... มันมาจากข้างในขวดนั้นเหรอ?
ตรวจสอบขวด:(ในขวดมีของเหลวเหลืออยู่เพียงเล็กน้อย ปากและส่วนหนึ่งของตัวขวดถูกเคลือบด้วยของเหลว ราวกับว่ามันถูกเทออกมาอย่างแรง)
Paimon:เอ๋... อย่าบอกนะว่า?
Paimon:เธอคิดว่าคนร้ายซ่อนตัวอยู่ในพุ่มดอกไม้ก่อน แล้วจู่ ๆ ก็กระโดดออกมาโจมตี Edgar งั้นเหรอ?
ตรวจสอบพุ่มดอกไม้:(ในพุ่มดอกไม้ไม่มีรอยเท้าเลย กิ่งและใบของต้นไม้ไม่มีร่องรอยของการแตกหัก...)
Paimon:กะ...ก็จริงนะ...
Blaise:พี่ ฉันไปดูรอบ ๆ มาแล้วล่ะ แถวนี้ไม่มีร่องรอยว่ามีคนเดินผ่านมาเลย
Eude:ชิ... เจ้าหมอนั่นคงจะไม่มีปีกงอกออกมาหรอกมั้ง...
Traveler:เจ้าหมอนั่น?
Eude:อ๊ะ... มะ...ไม่มีอะไร... ฉันหมายถึงคนร้ายน่ะ... คงจะไม่หายตัวไปกลางอากาศหรอกมั้ง!
Paimon:...พวกเราเดินดูรอบนึงแล้ว นอกจากขวดใบนี้ ก็ไม่มีเบาะแสอะไรอย่างอื่นเลยนี่นา?
Emilie:ตอนนี้ต้องรีบช่วยคนก่อน Traveler ช่วยฉันย้ายอาจารย์ไปในห้องหน่อยได้มั้ย?
Traveler:ได้สิ
Paimon:อาการของเขา... เป็นยังไงบ้าง?
Emilie:ฉันทำการรักษาฉุกเฉินไปแล้วล่ะ... เมื่อดูจากสิ่งที่ตกค้างอยู่ที่ปากและจมูกของอาจารย์ เขาน่าจะถูกบังคับให้กินของเหลวบางอย่างเข้าไป
Emilie:แต่เขายังหมดสติอยู่ การกระตุ้นให้อาเจียนอย่างรวดเร็ว อาจจะขัดขวางทางเดินหายใจได้... ก็เลยต้องเริ่มจัดการจากที่อื่นก่อน
Traveler:ขวดที่พวกเราเจอเมื่อกี้...
Emilie:อื้ม... กลิ่นเหมือนกันเลย แต่จะเป็นของเหลวชนิดเดียวกันหรือไม่ มีคุณสมบัติพิเศษยังไง... ฉันต้องทำการทดสอบเพิ่มเติมก่อนถึงจะระบุได้
Emilie:แต่ว่าก่อนอื่น... พวกเราไปสอบถามคนที่น่าจะรู้เรื่องราวกันก่อนดีกว่า
Emilie:คุณ Sylvain, คุณ Lucien
Blaise:คุณ...!
Eude:นี่...!
Eude:...คุณ Emilie คุณกำลังเรียกพวกเราอยู่เหรอ? พวกเราไม่เคยได้ยินสองชื่อนี้มาก่อนเลยนะ...
Emilie:งั้นเหรอ... ก่อนที่จะมาที่ Sumeru ฉันได้ขอให้เพื่อนคนนึงในทีมลาดตระเวนพิเศษ สืบค้นให้แล้วว่าผู้สร้าง "Auguste" มีใครกันบ้าง...
Emilie:นอกจาก "นักปรุงน้ำหอม" Edgar ที่ถูกผลักขึ้นเวทีในตอนนั้นแล้ว ยังมีอีกสามคนที่อยู่เบื้องหลัง "Auguste"
Emilie:นั่นก็คือนักวิชาการ Sumeru ผู้ปลูกดอก "Auguste" คนนึง และพี่น้องนักธุรกิจสองคนที่ทำการโปรโมต "Auguste"...
Emilie:พี่น้องคู่นี้อาศัยตำนานของ "Auguste" เพื่อล่อลวงนักเก็งกำไรจำนวนมาก ทำให้ราคาของ "Auguste" สูงขึ้นไปอีก
Emilie:สุดท้ายแล้ว ศาลพิจารณาคดีส่งเขาไปที่ป้อมปราการ Meropide โทษฐานสร้างบัญชีเท็จ ขัดขวางกลไกของตลาด... และถูกตัดสินหลายความผิดพร้อมกัน ดูจากเวลาแล้ว พวกเขาน่าจะได้รับการปล่อยตัวจากเรือนจำเมื่อเร็ว ๆ นี้
Blaise:เหอะ! แล้วเรื่องนี้มันเกี่ยวอะไรกับพวกเราด้วยล่ะ? สองพี่น้องนักธุรกิจชาว Fontaine มีตั้งเยอะแยะ หรือคุณจะบอกว่าพวกเขาเองก็เป็นอาชญากรกันหมด!
Emilie:ทุกครั้งที่พี่ชายของคุณเรียกคุณว่า Blaise คุณตอบสนองช้ามาก... แต่พอคุณได้ยินฉันพูดว่า Lucien คุณกลับตอบรับไวเหลือเกิน
Blaise:ฉัน...!
Eude:คุณ Emilie! ฉันเคารพคุณในฐานะนักปรุงน้ำหอมที่มีชื่อเสียงใน Fontaine ตอนนี้ฉันจะถือว่าคำกล่าวหาพวกนี้เป็นเรื่องล้อเล่นได้อยู่นะ!
Eude:วันข้างหน้ายังอีกยาวไกล คุณเองก็คงไม่อยากจะเป็นที่รู้จักในแวดวงนักธุรกิจน้ำหอม ว่าใส่ร้ายคนดีหรอกใช่มั้ยล่ะ?
Emilie:นักธุรกิจน้ำหอมอะไรกัน... ถ้าเป็นนักธุรกิจจริง ๆ ทำไมถึงไม่รู้ล่ะ ว่าที่จริงแล้ว "Amber Wine" ไม่ใช่ไวน์?
Eude:อะไรนะ...!
Traveler:(ว่าแล้วไง...)
Emilie:นั่นมันเป็นน้ำหอมที่ฉันทำเมื่อไม่กี่ปีก่อน แม้ว่ามันจะไม่โด่งดังมากเท่าไหร่ แต่นักธุรกิจน้ำหอมใน Fontaine ก็น่าจะต้องเคยได้ยินชื่อของมันอยู่บ้าง
Emilie:เว้นแต่ว่าเมื่อไม่นานมานี้ พวกคุณทั้งคู่จะยังอยู่ในสถานที่ที่ห่างไกลจากน้ำหอม... อย่างป้อมปราการ Meropide
Blaise:Emilie...!
Traveler:คิดจะทำอะไรน่ะ
Blaise:เหวอ...!
Emilie:คุณ Sylvain ฉันไม่ได้ตั้งใจจะประณามคุณหรอกนะ ไม่ว่าเมื่อหลายสิบปีก่อนจะเกิดอะไรขึ้น ศาลก็ได้ตัดสินไปแล้ว
Emilie:แต่ตอนนี้อาจารย์ Edgar กำลังตกอยู่ในอันตราย พวกเราต้องรู้ข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับคนร้ายก่อน
Emilie:ถ้าเขามาลอบทำร้ายอาจารย์เพราะเรื่องของ "Auguste" ฉันคิดว่าสถานการณ์ของคุณทั้งสองคน ก็ไม่น่าจะปลอดภัยเท่าไหร่นะ
Emilie:เพราะงั้นพวกคุณช่วยเล่าให้พวกเราฟังหน่อยได้มั้ย? ...เรื่องเกี่ยวกับ "Kirya" คนนั้นน่ะ
Eude:...
Sylvain:...ก็ได้ ฉันจะเล่าให้ฟัง
Lucien:...พี่!
Sylvain:Lucien ถ้าพวกเขาสามารถหา Kirya ได้จริง ๆ มันก็ไม่ใช่เรื่องเลวร้ายอะไรสำหรับเรานี่... และสิ่งที่ฉันจะพูดต่อไปนี้ ส่วนใหญ่ก็เคยบอกกับหน่วยตรวจตรากฎหมายไปแล้ว
Sylvain:...คุณพูดถูกแล้วล่ะ ตอนแรก ทีมของพวกเรามีกันอยู่สี่คนจริง ๆ นอกจากพวกเรากับ Edgar แล้ว... ยังมี Vijava นักวิชาการ Sumeru ที่รับผิดชอบในการเพาะปลูกเมล็ดพันธุ์ดอกไม้ด้วย
Sylvain:ต่อมา หน่วยล่าเงาก็มาหาถึงที่ และตั้งข้อหาหลายข้อกับพวกเรา พวกเขาต้องการตรวจสอบสมุดบัญชีของเรา... และตัดสินให้พวกเราสองพี่น้องกับ Edgar ต้องไปอยู่ใต้ทะเล...
Paimon:เจ้าหมอนี่ดูเหมือนจะยังไม่ยอมแพ้สินะ... เอ๋? แล้ว Edgar มาที่ Sumeru ได้ยังไงกันล่ะ?
Emilie:ในตอนนั้นอาจารย์ถูกตัดสินว่าเป็นผู้สมรู้ร่วมคิด ไม่กี่ปีก็ได้ออกมาจากป้อมปราการ Meropide เขาบอกว่า เขาไม่อยากอยู่ใน Fontaine และไม่อยากพัวพันกับเรื่องเก่า ๆ เหล่านี้อีกแล้ว เขาก็เลยมาตั้งถิ่นฐานที่ Sumeru เพียงลำพังน่ะ
Emilie:...ตอนนั้นอาจารย์รู้สึกหดหู่ใจอยู่นาน เลยเลิกปรุงน้ำหอมใหม่ จากนั้นก็หันมาเป็นคนสอนนักเรียน และเปิดรับลูกศิษย์เข้าวงการแทน
Emilie:ต่อมา เพราะหน้าที่การงานของพ่อแม่ ฉันก็เลยได้มาอาศัยอยู่ที่ Sumeru ระยะหนึ่ง ซึ่งตอนนั้นก็ได้เจอกับอาจารย์ และได้เรียนรู้จากเขาอยู่ช่วงนึง
Emilie:...แต่เรื่องพวกนี้ไว้ค่อยว่ากันทีหลังละกัน คุยเรื่องนักวิชาการที่ชื่อว่า "Vijava" คนนั้นกันก่อนเถอะ?
Sylvain:...Vijava ก็เหมือนกับพวกเรานั่นแหละ ตอนนั้นเขาก็ถูกหน่วยล่าเงาตรวจสอบเหมือนกัน
Sylvain:แต่ก่อนที่หน่วยล่าเงาจะมาหาเขา เขาก็ได้จุดไฟเผาสวนดอกไม้ เผาดอก Auguste ทั้งแปลง และเงินที่เราหาได้ทั้งหมด... จนกลายเป็นเถ้าถ่าน
Paimon:นะ...นี่คือการทำลายหลักฐานสินะ... แต่นี่จะไม่ทำให้เขาได้รับโทษหนักขึ้นเหรอ?
Emilie:มันไม่สำคัญอีกต่อไปแล้วล่ะ... เพราะแม้แต่ตัวเขาเอง ก็ลงเอยอยู่ในทะเลเพลิงนั้นด้วย
Paimon:...อะไรนะ!?
Lucien:เหอะ คุณก็ทำการตรวจสอบมาอย่างละเอียดแล้วนี่ ยังจำเป็นต้องถามพวกเราอีกเหรอ?
Emilie:ใช่แล้วล่ะ แฟ้มคดีในปีนั้น ไม่ได้พูดถึงชื่อนี้ แต่ดูเหมือนว่า พวกคุณจะคุ้นเคยกับเขาดีสินะ?
Sylvain:...Kirya เป็นน้องชายของ Vijava
Sylvain:ตอนนั้นเขาเป็นแค่เด็กวัยรุ่นคนหนึ่ง ส่วนใหญ่เขาก็ช่วยพี่สาวทำนั่นทำนี่ตลอด แต่เขาไม่รู้ว่าพวกเรากำลังทำอะไรกันอยู่
Sylvain:ปกติแล้ว Vijava จะไม่ยอมให้เขาออกไปทำธุระให้ นอกจากพวกเราแล้ว ก็เลยไม่มีใครรู้ว่าเธอคนนั้นยังมีน้องชายอีกคนนึง
Sylvain:หลังจากที่เกิดเรื่องกับพวกเรา เขาก็หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย... จนกระทั่งเมื่อเร็ว ๆ นี้ ก็มีข่าวลือจากใน Sumeru ว่ามีดอก Auguste ปรากฏขึ้นมาอีกครั้ง
Emilie:...เพราะงั้น พวกคุณก็เลยคิดว่า Kirya น่าจะเอา "อะไรบางอย่าง" ไปจาก Vijava และเริ่มปลูกดอก Auguste ขึ้นมาใหม่อีกครั้งสินะ?
Lucien:หึ ก็ตอนมีชีวิตอยู่ Vijava รักน้องชายของเขามากที่สุดเลย! ชอบพูดอยู่บ่อย ๆ ว่า ถ้าเกิดเรื่องอะไรขึ้นกับตัวเอง ให้เอาเงินส่วนของตัวเองให้น้องชายซะ...
Lucien:ก่อนตายถ้าเธอทิ้งอะไรเอาไว้ ก็จะต้องตกไปอยู่ในมือของ Kirya แน่นอน!
Sylvain:แล้วก็ ดูของเหลวที่เหลืออยู่ในขวดนั้นสิ... Kirya ไม่ใช่แค่ปลูกดอก Auguste เท่านั้นนะ แต่ยังผลิตน้ำหอม "Auguste" ออกมาด้วย...
Paimon:"Auguste" จริงด้วย! มะ...มันเป็นยาพิษเหรอเนี่ย?
Sylvain:ฮึ! "Auguste" จะเป็นยาพิษได้ยังไง? ปกติแล้วน้ำหอมก็เป็นของที่ห้ามดื่มอยู่แล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการดื่มเข้าไปรวดเดียวทั้งขวดอีก
Sylvain:ถ้ามันถือว่าเป็นยาพิษจริง ๆ สมัยนั้นมันคงจะวางขายไม่ได้หรอก ตอนนี้ Edgar ยังสลบอยู่ ทั้งหมดนี้เป็นเพราะ Kirya เอาน้ำหอมกรอกปากเขา!
Traveler:(แปลกจัง... ทำไมอยู่ ๆ อารมณ์ของ Sylvain ก็ตึงเครียดขึ้นมาล่ะ...)
Traveler:แล้วทำไมเขาถึงต้องลอบโจมตี Edgar ด้วยล่ะ?
Sylvain:อ่า... น่าจะเป็นเพราะเขาคิดว่า พวกเรามีส่วนเกี่ยวข้องกับการตายของพี่สาวเขาละมั้ง แต่บอกตามตรงเลยนะ ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกัน ว่าทำไมในตอนแรก Vijava ถึงต้องทำแบบนั้น
Sylvain:ที่พวกเรามาหาเขา ไม่ได้มีเจตนาไม่ดีอะไรเลยนะ แค่อยากจะมาดูว่าเขาเป็นยังไงบ้าง... ถ้าเป็นไปได้ ก็อยากจะร่วมมือกับเขาแล้วผลิต "Auguste" ต่อไป
Sylvain:ตอนแรกที่ถูกจำคุกก็เพราะทำผิดโทษฐานที่ สร้างบัญชีปลอมและขัดขวางกลไกของตลาด... แต่ตัวของ "Auguste" เองก็ไม่ได้มีปัญหาอะไร
Sylvain:ขอแค่เราไม่เล่นตุกติก และขายน้ำหอมอย่างซื่อสัตย์และจริงใจ... ก็ถือเป็นการชดเชยให้พี่สาวของเขาแล้วล่ะ
Emilie:...เพราะงั้น ตอนที่ถูกสอบสวนในปีนั้น พวกคุณก็เลยไม่ได้บอกชื่อของ Kirya ไปสินะ?
Lucien:...ใช่แล้วล่ะ! พวกเราหวังดีนะ!
Sylvain:ที่พวกเรารู้ก็มีแค่นี้แหละ ส่วนเรื่องส่วนผสมของ "Auguste" แล้วก็เรื่องที่เผลอกินเข้าไปแล้วต้องทำยังไง... ก็คงต้องถามจาก Edgar... ไม่ก็ Kirya เองแล้วล่ะ
Emilie:...อย่างน้อยในตอนนี้พวกเราก็ยืนยันได้แล้วว่า สิ่งที่อาจารย์ดื่มเข้าไปคือ "Auguste" และฉันก็มีทิศทางทำการตรวจสอบต่อไปแล้ว ก็ถือว่าไม่ได้เปล่าประโยชน์ซะทีเดียวหรอก
Sylvain:งั้นเหรอ งั้นก็ดีแล้วล่ะ
Sylvain:Lucien พวกเรากลับไปพักผ่อนกันที่ห้องก่อนเถอะ ส่วนสถานการณ์ในตอนนี้... พวกเราคงต้องคิดทบทวนอีกทีแล้วล่ะ...
Lucien:ได้เลย พี่
Emilie:...
Traveler:...พวกเขายังมีเรื่องที่ปิดบังเราอยู่
Emilie:เธอเองก็รู้สึกเหมือนกันเหรอ? ใช่ พวกเขาดูเหมือนกำลังปิดบังอะไรบางอย่างอยู่... แต่น่าเสียดายที่ตอนนี้เรายังไม่มีหลักฐานที่มากพอ
Emilie:ดูจากน้ำเสียงของ Sylvain ตะกี้แล้ว ถ้าขืนยังถามต่อไป มีหวังคงได้มาแค่คำโกหกชุดใหญ่เท่านั้นแหละ
Paimon:ที่จริงต้องบอกว่า ความสงสัยเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็เปิดโปงตัวตนของพวกเขาได้เลย สัญชาตญาณของเธอนี่เฉียบแหลมจริง ๆ!
Traveler:เป็นแค่นักปรุงน้ำหอม... กับหมอพาร์ทไทม์จริง ๆ รึเปล่าเนี่ย?
Paimon:จริงด้วย! ก่อนหน้านี้เธอเคยบอกว่า ตัวเองก็เรียกได้ว่าเป็นหมอเหมือนกัน แต่คนที่มารับการวินิจฉัยออกจะพิเศษหน่อย ๆ...
Emilie:อื้ม "คนป่วย" ที่ฉันเจอ... ส่วนใหญ่จะเป็นคนตายน่ะ
Paimon:อย่าบอกนะว่าเป็น... "หมอนิติเวช"?
Emilie:ไม่ใช่หรอก ถ้าจะพูดให้ถูกก็คือเป็น "นักทำความสะอาดจุดเกิดเหตุ" น่ะ ฉันทำหน้าที่ลบร่องรอยสุดท้ายที่ "ผู้ป่วย" ทิ้งไว้บนโลก หลังจากที่หมอนิติเวชและหน่วยล่าเงาได้รวบรวมพยานหลักฐานเสร็จสิ้นแล้ว
Emilie:แค่เปลี่ยนแปลงสูตรนิดหน่อย ทิงเจอร์ที่สามารถทำให้กลายเป็นน้ำหอม ก็จะกลายเป็นสารทำความสะอาดได้เหมือนกัน
Emilie:ต้องมีคนเปิดเผยความจริงของคดีอาชญากรรม และต้องมีคนทำความสะอาดสถานที่เกิดเหตุอย่าง กลิ่น เลือด สิ่งโสโครก...
Emilie:เพราะงั้นฉันก็เลยได้เห็น "ความตาย" มามากมาย และได้เรียนรู้สิ่งต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้อง... แต่ว่าในครั้งนี้ ทุกอย่างยังไม่สายเกินไป
Emilie:Traveler รบกวนช่วยไปบอกสถานการณ์กับ Tighnari แล้วก็นายอำเภอที่ท่าเรือ Ormos หน่อยได้มั้ย?
Traveler:ได้เลย ไม่มีปัญหา
Emilie:เดี๋ยวฉันจะคอยดูแลอาจารย์เอง ตัวอย่าง "Auguste" ก็มีแล้ว... หวังว่าการวิเคราะห์ในขั้นต่อไปจะไม่ยากเท่าไหร่นะ
Emilie:อาจารย์เองก็ดูเหมือนว่า... จะแก่กว่าเมื่อก่อนแล้ว หวังว่าเขาจะยังทนไหวนะ...
Traveler:(Sylvain กับน้องชายน่าจะระแวงพวกเราอยู่... อย่าเพิ่งไปแหวกหญ้าให้งูตื่นจะดีกว่า)
Tighnari:Traveler? ทำไมดูรีบร้อนจังล่ะ เกิดเรื่องอะไรขึ้นงั้นเหรอ?
คุณเล่าเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อกี้นี้...
Shyam:อะไรนะ! คุณ Edgar ถูกลอบทำร้ายงั้นเหรอ?
Shyam:เขาเป็นถึงนักปรุงน้ำหอมที่มีชื่อเสียงที่สุดในพื้นที่นี้เลยนะ ผู้คนมากมายในท่าเรือ Ormos ต่างก็เคยได้รับการดูแลจากเขา... แล้วทำไมอยู่ ๆ ถึงเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นมาได้ล่ะ...
Tighnari:คุณ Shyam คุณได้รับรายงานบุคคลน่าสงสัยหลบหนีมาที่ตลาดบ้างรึเปล่า?
Shyam:ยังเลย... แต่แถวนี้มีทหารรับจ้างของเราอยู่เต็มไปหมด จะต้องมีคนเห็น Kirya แน่ ๆ
Shyam:ฉันจะไปรวบรวมกำลังคนเดี๋ยวนี้แหละ ฉันไม่มีทางยอมให้เขาหนีไปได้แน่!
Paimon:Tighnari ต่อจากนี้มีแผนจะทำอะไรต่อเหรอ?
Tighnari:อืม... เรื่องเก็บหลักฐานในสถานที่เกิดเหตุก็ให้เป็นหน้าที่ของคุณ Shyam ก็ได้ ส่วนทางคุณ Edgar ก็มี Emilie คอยดูแลอยู่ คงไม่ต้องให้ฉันไปหรอก
Paimon:เอ๋... แต่เธอบอกว่า เธอไม่ใช่หมอจริง ๆ นี่นา...
Tighnari:นั่นเป็นเพราะว่าเธอถ่อมตัวเกินไปต่างหาก ถึงแม้ว่าเธอจะไม่ใช่หมอมืออาชีพหรือหมอนิติเวช แต่เธอก็มีความเข้าใจร่างกายมนุษย์ และเภสัชวิทยาดีกว่านักวิชาการหลาย ๆ คนในภาควิชาชีววิทยาซะอีก
Tighnari:อีกอย่าง เคสนี้เป็นการป่วยที่เกี่ยวข้องกับ "น้ำหอม" ฉันเชื่อว่าให้เธอเป็นคนดูแลน่าจะเหมาะกว่าแหละ
Tighnari:ส่วนฉัน... อีกเดี๋ยวว่าจะรีบกลับไปที่สถาบัน เพื่อตรวจสอบเรื่องราวของ "Vijava" กับ "Kirya" สักหน่อย
Paimon:จริงด้วย! Vijava ดูเหมือนจะเป็นนักวิชาการ Sumeru นะ... คุณเคยได้ยินชื่อของเธอคนนั้นมาก่อนรึเปล่า?
Tighnari:ฉันแค่เคยเห็นในจดหมายของ Emilie น่ะ นักวิชาการที่เรียนจบสถาบันมีเยอะแยะมากมาย และมีหลายคนที่หลังจากเรียนจบ ก็ไม่ได้ทำงานด้านที่เกี่ยวข้องกับภาควิชาเลย
Tighnari:ก่อนหน้านี้ยังไม่ทันได้ตรวจสอบให้แน่ชัด... แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่า อดีตของ Vijava จะมีความเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์นี้อย่างใกล้ชิดเลย
Tighnari:ฉันจะเข้าไปในเมือง Sumeru แล้วทำการตรวจสอบกับเพื่อน ๆ ของฉัน อย่างเร็ววันพรุ่งนี้ก็น่าจะได้เรื่องแล้วล่ะ
Tighnari:...ส่วนทางท่าเรือ Ormos ก็คงต้องฝากเธอกับ Emilie ก่อนแล้วล่ะ
Localized evidence
บทแห่งขวดน้ำหอม ฉากที่ 1
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/3133003072Emilie
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/4271674550หนี้ดอกไม้สาดโลหิต
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/2287825042Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/2482051
5
LQ
1403923
UI_ChapterIcon_Emilie
1403703
story
40
UI_QuestType_Chapter_1