บทแห่งผีเสื้อ: ฉากที่ 1
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json- JSON Pointer
/1616051594
Story Chapters
Story evidence
Paimon:ระ เรามาที่นี่ทำไมกัน? Paimon สังหรณ์ใจไม่ค่อยดีเลย...
Paimon:Paimon ไม่ได้กลัวหรอกนะ แค่เป็นห่วงความปลอดภัยของเธอน่ะ
Paimon:ดูสิ เรื่องสยองขวัญทั้งหลายก็เริ่มต้นแบบนี้แหละ เธอเดินอยู่ในสถานที่ว่างเปล่า มีแค่แสงสลัว ๆ และในความมืดนั้น อยู่ดี ๆ ก็มีเงาคน ——
Meng:หา...?
Paimon:ว้ากกกกกกก! Traveler ทำอะไรสักอย่างเร็วเข้า!
Paimon:สัญชาตญาณของฉันบอกว่า คนที่จะมาอยู่ที่นี่ได้คงไม่ใช่คนปกติ!
Paimon:ถ้าโดนเขาจับได้ Paimon ต้องถูกกินแน่เลย!
Meng:ธะ เธอเป็นใครน่ะ?
Meng:นะ นักเดินทาง? มาจากต่างเมืองงั้นเหรอ? ไม่สิ ฉันเคยเห็นคนแต่งตัวเหมือนเธอมาก่อน
Meng:หรือว่าจะเดิน เดินทางมาจาก... โลกใบอื่น?!
Meng:ฉันก็แค่มาจัดงานศพ ไม่ได้มีเจตนาร้าย ไม่ว่าเธอจะเป็นใคร เราก็ไม่ควรมีเรื่องหมางใจกันนะ!
Paimon:เฮ้อ ที่แท้เขาก็แค่คนธรรมดาที่กลัวจนฉี่จะราดอยู่แล้ว ดูเขากลัวกว่า Paimon ด้วยซ้ำ
Paimon:ฮี่ฮี่ บอกแล้วว่าให้เรื่องแนะนำตัวให้ Paimon เป็นคนจัดการดีกว่า
Paimon:ไม่ต้องกลัวนะ พวกเรามาดี
Meng:อ๊าาาา——?! เทพทั้งหลายคุ้มครองข้าด้วย!
Paimon:ไม่ไม่ไม่ ไม่ต้องเกร็งนะ แค่อยู่นิ่ง ๆ แล้วทำใจให้สบาย
Meng:"ทำใจให้สบาย?" หมายความว่าไงฮะ? ถ้าขัดขืนก็จะใช้ความรุนแรงงั้นเหรอ!
Meng:อย่าเข้ามานะ เราไม่เคยมีเรื่องหมางใจกัน อย่าเข้ามา อย่าเข้ามา!
Paimon:เฮ้! ก็บอกแล้วไงว่าไม่มีอะไรหรอกน่า!
Meng:หัวหน้า หัวหน้า! ผีมันไล่ตามฉันมาแล้ว!
???:หืม?
???:ฮ่า~ อย่าขี้โวยวายสิ พวกเขาใช่ผีที่ไหนล่ะ ลูกค้าธรรมดานี่แหละ
Paimon:เห็นมั้ยล่ะ! บอกแล้วไงว่าไม่ใช่ผี ทำไมไม่สงบสติอารมณ์แล้วฟังเราอธิบาย
Paimon:แต่ว่า... จะบอกว่าลูกค้าก็ดูจะไม่ถูกเท่าไหร่...
???:ขอโทษด้วยนะ เขาคือผู้ดูแลคนใหม่ของที่นี่ เขาชื่อ Meng นี่เป็นครั้งแรกที่เขามาจัดงานศพ ก็เลยดูปอดแหกไปนิด
Paimon:งานศพ งานศพ... อ๋อ! โถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng ที่ Zhongli เป็นที่ปรึกษานี่เอง ที่นี่จัดการกับเรื่องพวกนี้โดยเฉพาะไม่ใช่เหรอ?
???:โอ้? พวกเธอรู้จัก Zhongli ด้วยเหรอ? งั้นฉันก็ไม่ต้องอธิบายยืดยาวแล้ว
Hu Tao:ฉันชื่อ Hu Tao เป็นหัวหน้าโถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng รับผิดชอบเกี่ยวกับ... เอิ่ม เรื่องเล็กน้อยอย่างความตายและการจากลาน่ะ
Hu Tao:ถึงยังไงฉันก็ชอบธุรกิจนี้นะ โถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng ก็เป็นที่รู้จักดีในเมือง ไม่ว่าจะต้องการอะไร ฉันก็ยินดีรับฟัง
Traveler:เราไม่ใช่ลูกค้าหรอกนะ
Paimon:ถูกต้อง ต่อให้เราต้องการความช่วยเหลือจากโถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng จริง ๆ พวกเราก็ไม่มาที่นี่หรอก
Hu Tao:เฮ้อ ฉันก็ไม่ได้หมายถึงลูกค้าในเชิงธุรกิจ ทุกคนที่ก้าวเข้ามาสู่โลกใบนี้ ก็ถูกลิขิตให้เป็น "ลูกค้า" ของฉันอยู่แล้ว
Hu Tao:ไม่ว่าจะช้าหรือเร็วก็ตาม
Paimon:เอ่อ ฮะ...?
Hu Tao:โถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng ยังมีบริการจองล่วงหน้าด้วยนะ เราคือทางเลือกที่ดีที่สุดเพื่อความสบายใจของทุกคน
Hu Tao:แต่ต้องจองให้ถูกวันด้วยล่ะ ถ้าต้องเตรียมงานแบบฉุกละหุกมันคือฝันร้ายชัด ๆ!
Hu Tao:ถ้ายังเลือกวันไม่ได้ อย่างน้อยก็มาคุยกับฉันก่อนนะ ไม่งั้นพอถึงเวลาแล้วเธอยังดี๊ด๊าไม่ยอมตายล่ะก็ ฉันจะผิดหวังสุด ๆ
Paimon:เดี๋ยวก่อน เดี๋ยวก่อนนะ!
Paimon:เอิ่ม... คือ... ฉันควรเริ่มถามจากตรงไหนดี?
Meng:ขอโทษด้วยนะ หัวหน้าก็เป็นคนพิเศษอย่างงี้แหละ ให้ฉันเป็นคนอธิบายเองดีกว่า
Meng:เราได้ยินมาว่าเมื่อไม่นานมานี้มีวิญญาณออกมาเพ่นพ่านแถว Wuwang Hill เพื่อให้เหตุการณ์นี้สงบลง เราถึงได้มาจัดงานศพขึ้นที่นี่
Meng:งานศพเป็นไปอย่างราบรื่น ตามที่หัวหน้าบอก อย่างน้อยก็คงไม่มีปัญหาไปอีกสักระยะ
Hu Tao:โถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng, Wuwang Hill, งานศพ... สามคำนี้รวมไว้ด้วยกัน ก็เป็นเรื่องปกตินี่ ฉันไม่เห็นว่ามีอะไรจะเป็นต้องอธิบายเลย
Hu Tao:พวกเธอต่างหากที่มา Wuwang Hill โดยไม่มีเหตุผล มันดูไม่ค่อยปกติเท่าไรนะ
Paimon:การตีความคำว่า "ปกติ" ของเธอต่างหากที่ไม่ปกติ
Traveler:ฉันมาผจญภัยน่ะ
Hu Tao:ผจญภัย? ฮะ ฉันเดาว่าเธอคงเป็นสมาชิกของกิลด์นักผจญภัยสินะ
Hu Tao:งั้นพวกเธอก็ไม่ใช่ลูกค้าธรรมดา แต่เป็นถึงลูกค้าระดับโกลด์ของเราเลย
Paimon:ลูกค้าระดับโกลด์? หมายความว่าไง?
Hu Tao:เราแบ่งความสำคัญของลูกค้าเป็นสี่ระดับน่ะ มีระดับซิลเวอร์, โกลด์, แพลตตินั่ม, ไดมอนด์ ยิ่งระดับสูงเท่าไหร่ เราก็ยิ่งใกล้ชิดกันมากขึ้น
Meng:ทำไมฉันเพิ่งเคยได้ยินการจัดระดับแบบนี้ล่ะ?!
Hu Tao:ก็เพราะฉันเพิ่งคิดออกไงล่ะ ไม่เห็นต้องตกใจขนาดนั้นเลย
Hu Tao:เธอลองคิดดูสิ นักผจญภัยวัน ๆ เอาแต่สำรวจภูเขา สำรวจดันเจี้ยน ต้องเจอการต่อสู้มากมายหลายแบบ เรื่องอันตรายและอุบัติเหตุมันเป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้หรอก
Hu Tao:ลูกค้าประเภทนี้ต้องได้รับการดูแลเป็นพิเศษ การเอาใจใส่พวกเขานอกจากจะดีกับตัวพวกเขาเองแล้ว ก็ยังดีต่อฉันด้วย
Hu Tao:เฮ้ ทำไมพูดอย่างงั้นล่ะ? ฉันนึกว่านักผจญภัยที่มาถึงที่นี่ จะชินกับคำพูดแบบนี้แล้วซะอีก
Hu Tao:จะว่าไป เธอช่วยฉันหน่อยได้รึเปล่า? ช่วงนี้โถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng กำลังเจรจาธุรกิจกับกิลด์นักผจญภัยอยู่ ถ้าได้เธอมาเป็นคนกลางช่วยเจรจาล่ะก็ มันน่าจะง่ายขึ้นเยอะเลย
Hu Tao:งั้น ขอคิดก่อนนะ จะให้อะไรเป็นการแลกเปลี่ยนดี? หรือว่าเธอมีเรื่องอะไรอยากให้ช่วยมั้ยล่ะ?
Paimon:อ๊ะ เรากำลังตามหาคนอยู่! เราถามตั้งหลายคนแล้วแต่ไม่มีใครมีเบาะแสเลย
Hu Tao:เรื่องนี้งานถนัดฉันเลย แม้แต่ "คนที่ถามไม่ได้" ฉันก็เรียกมาคุยได้นะ
Hu Tao:เพราะงั้น การช่วยเหลือฉันมันคุ้มยิ่งกว่าคุ้ม... เราไปกันเถอะเหล่าผู้ช่วย! กลับไปคุยธุรกิจกันที่ท่าเรือ Liyue
Paimon:พวกเรากลายเป็นผู้ช่วยของเธอตั้งแต่เมื่อไหร่?
Lan:เฮอะ เธออีกแล้วเหรอ บอกแล้วไงว่าเราไม่สนใจเรื่องความร่วมมือที่เธอว่า
Hu Tao:ใจเย็นก่อนซี่ ดูสิ มีสมาชิกของกิลด์ที่เห็นด้วยกับข้อเสนอของฉันด้วยนะ!
Hu Tao:คืออย่างงี้ หลังจากที่เราคุยกันครั้งที่แล้ว ฉันก็ได้วางแผนใหม่ และเพิ่มเนื้อหาที่เป็นประโยชน์กับทางกิลด์เข้าไป
Hu Tao:ก่อนอื่นเลย เราจะให้ความสำคัญกับคำขอของกิลด์นักผจญภัยเป็นอันดับแรก และเมื่อสั่งจองครั้งแรกเราจะแถมโลงไม้สั่งทำพิเศษของเราให้ฟรี
Hu Tao:เท่านั้นยังไม่พอ! เรายังมีบริการไปรับนอกสถานที่! ขอบเขตการให้บริการของเราครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของ Liyue พื้นที่อันตรายบางแห่งอาจมีการเก็บค่าใช้จ่ายเพิ่มเล็กน้อย... แต่ไม่ต้องกังวลไป เราจะคิดให้แบบถูกสุด ๆ ไปเลย!
Lan:ฉันรู้สึกว่า... เธอไม่เข้าใจที่ฉันพูดเลยสักนิด
Hu Tao:โอเค ฉันเข้าใจแล้ว ฉันรู้ว่าเธออยากต่อราคาให้คุ้มกว่านี้ แต่ว่าข้อเสนอของทางเรานี่ก็พิเศษสุด ๆ แล้วนะ
Hu Tao:เธอลองคิดดูนะ การออกไปผจญภัยข้างนอกน่ะ มันหลีกเลี่ยงไม่ได้หรอกที่จะเจอเรื่องอันตราย เตรียมการไว้ก่อนก็ไม่เสียหาย เหมือนที่คนพูดว่า "กันไว้ดีกว่าแก้" ไงล่ะ
Lan:สำนวนนี้มันใช้กับเรื่องนี้ได้ด้วยเหรอ
Lan:ต่อให้ต้องเตรียมตัวจริง ๆ ก็ควรเตรียมเรื่องความปลอดภัยในการผจญภัยมากกว่า
Lan:เธอกลับไปเถอะ ยังมีเรื่องอีกเยอะเลยที่ต้องจัดการ
Hu Tao:เฮ้ เดี๋ยวก่อนสิ! งะ งั้นถ้าแถมส่วนลดแบบกลุ่มให้อีกล่ะ! ถ้าเป็นกลุ่ม 10 คนเราลดให้ 30% ไปเลย!
Meng:หัวหน้า! พอเถอะ ๆ เดี๋ยวเธอก็เรียกทหาร Millelith มาอีกหรอก
Paimon:ถ้าฉันเข้าใจไม่ผิดล่ะก็ ดูเหมือนเธอกำลังพยายามขยายตลาดให้โถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng
Hu Tao:เฮ้อ คงต้องกลับโถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng แล้วล่ะ
Hu Tao:เฮ้อ ในเมื่อเป็นอย่างนี้ ก็คงต้องใช้วิธีดั้งเดิมสินะ
Hu Tao:Meng โฆษณาที่ฉันให้เธอเขียน จัดการเรียบร้อยรึยัง?
Meng:อ่า... ขอโทษจริง ๆ เพิ่งเขียนไปได้แค่ครึ่งเดียว ว่าแต่ข้อเสนอแปลก ๆ อย่างงี้มันจะได้ผลจริง ๆ เหรอ?
Hu Tao:เชื่อฉันสิ ได้ผลแน่นอน นี่เป็นวิธีที่โถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng สืบทอดมาจากรุ่นสู่รุ่นเชียวนะ
Hu Tao:ลูกค้าที่ต้องการความช่วยเหลือจะมาที่หน้าประตูของเรา หยิบป้ายไม้ว่างมาแล้วเขียนคำขอลงบนนั้น จากนั้นก็สอดป้ายไม้ผ่านช่องว่างระหว่างประตูเข้ามาในห้องโถง
Hu Tao:แล้วฉันก็จะจัดให้ลูกค้าสมใจ ไม่ว่าจะเป็นการ์ดเชิญ, การเผาศพ หรือพิธีศพก็ได้ทั้งนั้น
Hu Tao:ถึงแม้มันจะยุ่งยากอยู่บ้าง... ต้องวิ่งไปวิ่งมาตลอด ถ้าเกิดว่าเผาแบบหมู่ได้...
Meng:ไม่ใช่นะหัวหน้า ฉันไม่ได้ถามเรื่องป้ายไม้ ฉันถามเรื่อง "ข้อเสนอ" ต่างหากล่ะ
Hu Tao:ฮ่าฮ่า โถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng ต้องก้าวให้ทันโลกนะ! เธอลองคิดดูสิ ถ้าเราไม่หาลูกค้าใหม่ งั้นลูกค้าของเราก็น้อยลงทุกวันใช่มั้ยล่ะ?
Hu Tao:การขยายตลาดเป็นสิ่งสำคัญมาก ตั้งแต่ฉันได้ขึ้นเป็นหัวหน้า ฉันได้ลองทำการตลาดหลายวิธีมากเพื่อให้กิจการของเราไปได้ดี
Hu Tao:ฉันก็เคยลองติดประกาศโฆษณาเหมือนร้านอื่น ๆ นะ แต่พวกทหาร Millelith เก็บไปจนเกลี้ยงเลย
Hu Tao:หลังจากนั้นฉันก็ลองจัดงาน "สัมผัสประสบการณ์ Wangsheng" แต่ก็ไม่มีคนมาเลย
Paimon:มันก็แหงอยู่แล้วสิ...
Hu Tao:สุดท้ายแล้ว ฉันก็ค้นพบว่าวิธีแบบดั้งเดิมนี่แหละได้ผลที่สุด มันเป็นภูมิปัญญาของอดีตหัวหน้าที่สืบทอดกันมา!
Hu Tao:เพราะงั้นฉันก็เลยไปเคาะประตูบ้านทุกหลัง แล้วก็มองหาคนและองค์กรที่สามารถร่วมมือกันได้ เหมือนที่กิลด์นักผจญภัยเมื่อกี้ไงล่ะ! นี่แหละที่เรียกว่า "การขยายตลาด"
Hu Tao:แล้วยังมีวิธีอื่นอีก เช่น เขียนข้อเสนอพิเศษลงบนป้ายไม้ว่า "ซื้อ 1 แถม 1 เฉพาะผู้ที่ถือป้ายไม้นี้เท่านั้น"
Paimon:ซะ...ซื้ออะไรแถมอะไร?
Hu Tao:ฮี่ฮี่ แน่นอนว่าคือ "บ้านหลังที่สอง" ที่ใช้ดีและทนทานสุด ๆ ไงล่ะ
Hu Tao:ตอนนี้ยังไม่ได้ใช้ก็ไม่เป็นไร สินค้าของโถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng การันตีคุณภาพทุกชิ้น ไม่ต้องกลัวว่าจะเปื่อยไปก่อนเธอแน่นอน
Hu Tao:เอาเถอะ Meng ยังไงก็จัดการเรื่องโฆษณาบนป้ายไม้ให้เรียบร้อยด้วยนะ! ธุรกิจเราในอนาคตต้องพึ่งมันแล้วล่ะ
Meng:แต่ฉันคิดว่ามันน่าจะไม่ได้ผล...
Hu Tao:โอ้ ฉันเข้าใจแล้วล่ะ! เธอคิดว่าข้อเสนอพิเศษของเรายังไม่ครอบคลุมใช่มั้ย?
Hu Tao:จริงสินะ ฉันยื่นข้อเสนอพิเศษให้กิลด์นักผจญภัยตั้งเยอะ เพราะพวกเขาเป็นลูกค้าใหม่
Hu Tao:แต่ฉันกลับละเลยลูกค้าเก่าไปเสียแล้ว อื้ม ไม่ได้ แบบนี้ไม่ยุติธรรม
Hu Tao:เดี๋ยวฉันขอสำรวจตลาดให้ดีก่อน! ผู้ช่วยที่มาใหม่ รอฉันแป๊บนึงนะ เดี๋ยวฉันกลับมา
Paimon:บอกแล้วไงว่าเราไม่ใช่ผู้ช่วยเธอนะ!
Paimon:เฮ้อ ช่วยไม่ได้ล่ะนะ ระหว่างรอเธอกลับมาเราก็ลองสำรวจดูหน่อยละกัน
Lan:ในกิลด์นักผจญภัยบางครั้งฉันถูกมองว่าเป็นคนประหลาด
Lan:แต่นั้นเพราะพวกเขายังไม่เคยคุยกับ Hu Tao ต่างหาก
Ferrylady:......
Ferrylady:เชิญไปหาหัวหน้าได้เลย
ตรวจสอบกระดาน:(กระดานสำหรับแขวนป้ายไม้ของโถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng ตามที่ Hu Tao กล่าว ป้ายไม้เหล่านี้ควรจะว่างเปล่า...)
ตรวจสอบกระดาน:(ตัวหนังสือที่เขียนอยู่หลังป้ายไม้พวกนี้ น่าจะเป็น "ข้อเสนอ" ที่ว่าล่ะมั้ง)
สำรวจประตู:(ข้างในน่าจะเป็นโถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng...)
สำรวจประตู:(ดูเหมือนจะปกติกว่าตัวหัวหน้าโถงเอง)
Ferrylady:พวกเธอเป็นพนักงานใหม่ที่หัวหน้าจ้างมาเหรอ?
Paimon:ไม่ใช่นะ! เราก็แค่อยากรู้เกี่ยวกับโถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng แล้วก็ตัว Hu Tao แค่นั้นเอง
Ferrylady:อย่างงั้นเหรอ อย่าอยากรู้ให้มันมากนักเลย คนธรรมดารู้อะไรมากไปก็ไม่ใช่เรื่องดีหรอกนะ
Ferrylady:หัวหน้ามีไหวพริบมากนะ เขารู้ดีว่าอะไรควรรู้ อะไรควรไม่รู้
Paimon:เธอน่ะเหรอ? มีไหวพริบ?
Hu Tao:ฉันคิดว่าคำโฆษณาของเราตอนนี้ ยังขาดความเป็นมิตรกับความจริงใจอยู่
Hu Tao:ถ้าเราแค่พูดถึงการส่งอย่างเดียว คนก็จะไม่รู้สึกว่าตัวเอง "ได้กำไร"
Meng:ในวงการนักจัดงานศพ คงยากที่จะทำให้คนมีความรู้สึกแบบนั้น...
Hu Tao:ปัญหามันก็อยู่ตรงนี้แหละ! พอถ่ายทอดความรู้สึกออกไปไม่ได้ ก็เลยไม่มีลูกค้ากลับมาใช้บริการไง
Meng:ละ ลูกค้ากลับมาใช้บริการ...
Hu Tao:อืม เอาแบบนี้แหละ ที่เหลือเธอช่วยจัดการด้วยนะ เขียนตามนี้เลย
Hu Tao:"โถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng ลดกระหน่ำ ซัมเมอร์เซลล์ ซื้อ 1 แถม 1! ซื้อ 2 แถม 2! ซื้อ 3 แถม 3! ยิ่งซื้อยิ่งคุ้ม!"
Hu Tao:ฮี่ฮี่ ฉันชอบมากเลย แบบนี้ดีกว่าคำโฆษณาไร้ชีวิตชีวาแบบเดิม ๆ ตั้งเยอะ! ต้องสะดุดตาสะดุดใจลูกค้าแน่นอน!
Meng:แต่หัวหน้า... วงการนักจัดงานศพ ก็ต้องไร้ชีวิตชีวาถึงจะถูก
Hu Tao:งั้นก็ไม่สะดุดตาสะดุดใจน่ะสิ อย่างงั้นไม่ได้หรอก
Meng:แล้วทำไมหัวหน้าต้องอยากให้มันสะดุดตาสะดุดใจด้วย... เอ่อ ช่างเถอะ เอาแบบนี้ก็ได้
Paimon:ดูเหมือนเขาจะยอมแพ้แล้วล่ะ
Hu Tao:โอเค พวกเราก็ออกเดินทางกันได้แล้ว ฉันไม่อยากให้ธุรกิจใหม่หลุดมือไป
Paimon:"พวกเรา"... หมายถึงเรางั้นเหรอ?
Hu Tao:ไม่งั้นจะเป็นใครได้ล่ะ? ลองมองไปรอบ ๆ ซิ ยังมีคนอื่นอีกมั้ย? ต่อให้มี พวกเธอก็มองไม่เห็นหรอก
Paimon:ประโยคสุดท้ายไม่ต้องพูดก็ได้! มันหลอนนะ!
Hu Tao:ฮี่ฮี่ ขอโทษนะ ฉันหยอกเล่นน่ะ ฉันรับรองว่าไม่มีสิ่งที่เธอมองไม่เห็นหรอก อย่างน้อยก็ตอนนี้ล่ะนะ
Hu Tao:อย่าซีเรียสไปเลยน่า จากมุมมองของฉัน ทุกคนมองความตายเป็นเรื่องที่น่ากลัวเกินไป
Hu Tao:ผู้คนกลัวความตายและการพลัดพราก กลัวความเจ็บปวดและความเสียใจ เพื่อให้เข้าใจเรื่องที่น่ากลัวพวกนี้ พวกเขาจินตนาการถึงการตายไปต่างๆ นานา ไม่ว่าจะเป็นเรื่องผีหรือวิญญาณร้าย
Hu Tao:ก็มันไม่มีหลักฐานอะไรสักหน่อย จนถึงทุกวันนี้หัวข้อนี้ก็กลายเป็นเรื่องต้องห้ามไปซะแล้ว ถ้าฉันไม่ทำอะไรสักอย่าง โถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng อาจถึงขั้นต้องปิดกิจการเลยนะ
Traveler:แต่ฉันเคยเห็นวิญญาณนะ
Hu Tao:โอ้? แล้วเป็นไงล่ะ ดูเป็นมิตรและมีเหตุผลกว่าที่คิดใช่มั้ย?
Paimon:ฉันไม่ได้นึกถึงสองคำนั้นหรอก พูดได้แค่ว่าสุดท้ายแล้วไม่ได้ทำร้ายเรา...
Hu Tao:ถ้างั้นพวกเธอคงเจอวิญญาณที่ดุเป็นพิเศษ จะพูดยังไงดี... วิญญาณส่วนใหญ่ไม่สามารถทำร้ายคนธรรมดาได้หรอก
Hu Tao:หน้าที่ของโถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng ก็คือ "พิทักษ์เขตแดนระหว่างความเป็นและความตาย" หนึ่งในนั้นก็คือการแก้ไขความเชื่อผิด ๆ ของคนที่มีต่อความตายและชีวิตหลังความตาย พูดง่าย ๆ คือให้คนที่มองไม่เห็น "เขตแดน" นั้น อยู่ห่างจากมันให้มากที่สุด
Hu Tao:เพราะงั้นสำหรับคนทั่วไปแล้ว สิ่งที่ดีที่สุดคือการที่พวกเขาไม่รับรู้เรื่องผีและวิญญาณ หรือคิดว่ามันไม่มีอยู่จริง
Paimon:งั้นเธอก็ยิ่งไม่ควรใช้เรื่องพวกนี้มาทำให้คนกลัวสิ
Hu Tao:ฮ่าฮ่าฮ่า มันไม่ได้ร้ายแรงอย่างที่เธอพูดสักหน่อย ฉันก็แค่อยากให้พวกเขาเข้าใจว่า "มันก็แค่เรื่องตลก" ไงล่ะ
Hu Tao:ใครจะไปรู้ว่าเธอจะจริงจังขนาดนี้ ช่างเถอะน่า อยู่กับฉันไปสักพักเธอจะเข้าใจเองแหละ
Hu Tao:เอาเถอะ ๆ รีบตามมา เราจะออกเดินทางกันแล้ว
Meng:เดี๋ยวสิหัวหน้า อย่าลืมเรื่องของพี่ Big G ล่ะ
Paimon:Big G? ใครเหรอ? อยู่ที่ Liyue มาตั้งนาน ทำไมฉันไม่เคยได้ยินชื่อนี้เลย?
Hu Tao:ไม่มีอะไรหรอก เรื่องที่ Meng เคยขอให้ฉันจัดการน่ะ เรื่องเล็ก จัดการแป๊บเดียวก็เรียบร้อยแล้ว
Little Wu:ขอโทษนะ พวกเธอคือ?
Hu Tao:สวัสดี ฉันคือ Hu Tao เป็นหัวหน้าโถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng
Little Wu:คนของโถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng มาหาฉันทำไมกัน?
Hu Tao:เอิ่ม... ไม่มีเหตุผลอะไรพิเศษหรอก อยากจะมาถามคุณดูว่าช่วงนี้สุขภาพเป็นยังไงบ้าง? ไม่สบายตรงไหนรึเปล่า?
Hu Tao:สุขภาพเป็นเรื่องสำคัญนะ อย่าละเลยสัญญาณที่บ่งบอกถึงการเจ็บป่วยรุนแรง
Hu Tao:ตอนที่คนเราร่างกายแข็งแรง คงยากที่จะจินตนาการได้ว่าชีวิตมันเปราะบางแค่ไหน ก็เลยไม่ค่อยสนใจสัญญาณพวกนี้เท่าไร
Little Wu:พูดอะไรน่ะ! ฉันแข็งแรงดี แล้วก็มีความสุขมากด้วย ขอบใจ!
Little Wu:ไม่ต้องมาหาฉันอีกแล้วนะ! ลาก่อน!
Mumu:เอ๊ะ ใครล่ะเนี่ย? มีอะไรก็รีบพูดมา ฉันยุ่งอยู่นะ
Hu Tao:สวัสดี อยากลองศึกษาเกี่ยวกับโถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng ดูบ้างมั้ย?
Mumu:โถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng? เอิ่มมม... ตอนนี้ฉันยังไม่สนใจน่ะ
Mumu:แต่ว่าใช้วิธีนี้ในการหาลูกค้าใหม่งั้นเหรอ? มันดูหยาบคายไปหน่อยนะว่ามั้ย?
Hu Tao:งั้นเหรอ? แต่ช่วงนี้นิยมพูดคำว่า "นำบริการไปส่งถึงประตูบ้านลูกค้า" ไม่ใช่เหรอ?
Mumu:แต่... บริการบางอย่างมันค่อนข้างพิเศษ ก็ไม่ควรรวมไว้ในนั้น...
Mumu:เฮ้อ... เพราะงั้น ขอร้องล่ะ ไปหาคนอื่นเถอะ
Little Wu:อย่ากลับมาอีกเชียวนะ! ฉันแข็งแรงจะตาย!
Congzi:ฉันจำได้ว่าเธอคือ...หัวหน้าโถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng ใช่มั้ย? โทษทีนะ ฉันไม่ต้องการ...
Hu Tao:ไม่เป็นไร ลองดูก่อนน่า เราเพิ่งจัดโปรโมชั่นใหม่ด้วยนะ
Hu Tao:เคยได้ยินคำพูดที่ว่า "เก่าไปใหม่มา" มั้ยล่ะ? การจากไปแบบยิ่งใหญ่ ก็เป็นการเริ่มการเดินทางครั้งใหม่ที่เจ๋งไม่เบานะ...
Congzi:ถ้ายังพูดไม่รู้เรื่องล่ะก็ ฉันจะเรียกทหาร Millelith มาแล้วนะ
Hu Tao:อย่า อย่า อย่า ฉันรู้แล้ว เราจะไปเดี๋ยวนี้แหละ
Hu Tao:แต่โถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng ก็ยังรอเธอมาใช้บริการอยู่นะ
Paimon:เธอจะไม่ยอมแพ้จริง ๆ หรอ?
Hu Tao:หืม? นี่พวกเธอปลอบใจฉันอยู่เหรอ?
Hu Tao:ขอบใจนะ! ดูเหมือนพวกเธอจะเข้าใจฉันได้ดีกว่าคนอื่น!
Paimon:เปล่าซะหน่อย แค่ไม่อยากเจอกับความอึดอัดแบบนี้อีกแล้ว
Traveler:"การขยายตลาด" จบลงแล้ว จะช่วยฉันหาคนได้รึยังล่ะ?
Hu Tao:"การขยายตลาด"? หืม? "การขยายตลาด"...
Hu Tao:ฮะ? อย่าบอกนะว่าเมื่อกี้เธอคิดว่าฉันกำลังขยายตลาดอยู่?!
Paimon:ถ้าไม่ใช่แล้วมันคืออะไรล่ะ?! หรือตั้งใจไปหาเรื่องชาวบ้าน?!
Hu Tao:ไม่ใช่ ๆ การขยายตลาดมันจบตั้งแต่ตอนคุยกับกิลด์นักผจญภัยเสร็จแล้วล่ะ
Hu Tao:ฉันมาช่วย Meng ตามหาคนน่ะ Big G ที่เขาพูดถึงไง จำได้มั้ย?
Hu Tao:ความจริงแล้ว Big G ที่ Meng กำลังตามหาอยู่เป็นวิญญาณที่เร่ร่อนอยู่ในแดนมนุษย์
Hu Tao:คนที่เราเพิ่งเจอสามคนเป็นคนที่ฉันสงสัยว่า Big G จะติดตามพวกเขาอยู่น่ะ แต่หลังจากเจอพวกเขาแล้ว ฉันไม่รู้สึกถึงออร่าของวิญญาณ
Hu Tao:ก็เลยพูดกับพวกเขาไปแค่สองสามประโยค แล้วก็แยกย้ายไง
Paimon:งั้นทำไมไม่บอกตั้งแต่แรกล่ะ! ฉันนึกว่าเธอมีพลังวิเศษ สามารถมองเห็นว่าคนพวกนั้นร่างกายไม่แข็งแรงซะอีก
Hu Tao:หืม? ฉันจะเอาพลังพวกนั้นมาทำไมกัน? ฉันไม่ใช่หมอสักหน่อย
Hu Tao:ห๊าาา —— ?! เธออยากให้หัวหน้าโถงแห่งการเกิดใหม่ไปรักษาคนเนี่ยนะ?
Paimon:ฉันก็แค่พูดอ้อม ๆ! เฮ้อ... ช่างเถอะ เธอคงไม่รู้ว่าอะไรคือการพูดแบบอ้อมค้อม...
Hu Tao:เฮ้อ ยังไงเราก็กลับไปที่โถงแห่งการเกิดใหม่ Wangsheng ก่อนละกัน เรื่องของ Big G มันน่าจะเกี่ยวกับ Meng เป็นอย่างมาก
Mumu:ไปหาคนอื่นเถอะนะ ขอร้องล่ะ
Localized evidence
บทแห่งผีเสื้อ: ฉากที่ 1
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/1616051594Hu Tao
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/764885413แต่แล้วผีเสื้อกลับบินหนีไป
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/3233798537Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/382018
2
LQ
1111307
UI_ChapterIcon_Hutao
1111002
story
40
UI_QuestType_Chapter_1