บทแห่ง Astrolabos: ฉากที่ 1
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json- JSON Pointer
/783751250
Story Chapters
Story evidence
Paimon:ทะ... ทำไมถึงรู้เรื่องนี้!
???:เพราะสิ่งที่ฉันเชี่ยวชาญก็คือ "ศาสตร์แห่งดวงดาว" ที่แท้จริงยังไงล่ะ
???:ถ้าไม่สงสัยอะไรแล้วล่ะก็ พวกเราออกเดินทางกันเถอะ
???:เห้อ น่ารำคาญจริง ๆ ฉันจะบอกให้ก็ได้
Mona:ชื่อของฉันก็คือ Astrologist Mona Megistus แต่พอคิดถึงเรื่องที่ว่า มันจะเป็นการเสียมารยาทมากถ้าจะลืมชื่อของฉัน บางครั้งฉันจะยอมให้คนอื่นเรียกฉันว่า Mona เฉย ๆ
Mona:ฉันคือโหรแห่งดวงดาว ตอนนี้กำลังจะไปที่เมือง Mondstadt เพื่อนำกล่องใบหนึ่งกลับไปให้อาจารย์ของฉัน
Mona:มันเป็นสัญญาที่เธอได้ให้ไว้กับเพื่อนอีกคนหนึ่งเมื่อห้าสิบปีก่อน แต่ตอนนี้เธอเองก็อายุมากแล้ว จะเดินไปไหนมาไหนก็ไม่สะดวก เพราะงั้นก็เลยต้องพึ่งฉันไงล่ะ
Paimon:ไปเอากล่องกลับมา... เรื่องนี้ฟังดูไม่เห็นจะเกี่ยวกับพวกเราตรงไหนเลยนี่นา ทำไมต้องลากพวกเราไปกับเธอด้วยล่ะ?
Mona:ทำไมน่ะเหรอ... เพราะว่าฉันอยากที่จะแข่งกับเจ้าคนที่คอยดูแลกล่องนั่นสักหน่อยยังไงล่ะ
Mona:อาจารย์กับเพื่อนของเธอน่ะต่อกรกันด้วยไสยศาสตร์มาทั้งชีวิต แต่จนถึงเดี๋ยวนี้ก็ยังไม่รู้ผลแพ้ชนะเลย ถ้าเกิดฉันชนะได้ล่ะก็ อย่างนั้นก็แปลว่าฉันเก่งกว่าอาจารย์ของฉันแล้วยังไงล่ะ!
Mona:เหอะ ๆ ถ้าจะให้พูดตรง ๆ ก็คือพิสูจน์ความสามารถและจุดยืนของฉันในด้าน "ศาสตร์แห่งดวงดาว" ยังไงล่ะ
Mona:อย่างไรก็ตาม จากการทำนายของฉัน ตอนนี้เพื่อนของอาจารย์ออกจาก Mondstadt ไปแล้วล่ะ ส่วนคนที่ดูแลกล่องนั่นก็คือผู้สืบทอดของเธอยังไงล่ะ
Mona:ก็เหมือนกับฉันนั่นแหละ เจ้าคนที่สืบทอดนั่นก็ต้องเป็นพวกศิษย์ที่พัฒนาตัวเองก้าวข้ามอาจารย์ไปแล้วแน่นอน เพราะฉะนั้นจะประมาทไม่ได้
Mona:การประลองครั้งนี้ ฉันอยากจะชนะแบบชัวร์ ๆ พอมาพิจารณาดูแล้ว... จากนั้นก็นึกถึงเธอนี่แหละ
Paimon:ประเด็นคือทำไมถึงต้องเป็น Traveler ด้วยล่ะ?
Mona:ความรู้ที่ได้สืบทอดต่อมาจากอาจารย์ ยังไงก็ต้องทำการสืบทอดต่อไป
Mona:สมมติว่าตอนที่ฉันเผชิญหน้ากับเธอคนนั้นแล้วมีลูกศิษย์ไปด้วย นั่นมันก็เหมือนกับว่าฉันนำไปแล้วก้าวนึงไม่ใช่เหรอไง?
Mona:มิหนำซ้ำ Traveler เองก็เป็นถึงฮีโร่แห่ง Mondstadt ซึ่งก็ดูเหมาะสมกับสถานะของฉันดี เพราะงั้น...
Mona:เห้อ ไม่ได้บอกว่าให้มาเป็นลูกศิษย์ฉันจริง ๆ ซะหน่อย แค่อยากจะให้ช่วยแสดงละครเพื่อตบตาเท่านั้นเอง
Mona:แล้วอีกอย่าง การที่ไปเอากล่องด้วยกันกับฉันเนี่ย สำหรับเธอแล้วก็ถือเป็นเรื่องดีนะ
Mona:ไว้ฉันเจอตัวผู้สืบทอดนั่นเมื่อไหร่ ก็จะมีโอกาสที่จะแลกเปลี่ยนความรู้กับเธอ จากนั้นฉันก็จะสามารถดูดวงชะตาของ Traveler ได้อย่างชัดเจนมากขึ้นยังไงล่ะ
Mona:เมื่อถึงตอนนั้นไม่ว่าจะเป็นเรื่องที่อยู่ไกลออกไปยิ่งขึ้น สับสนยิ่งขึ้น อย่างเช่นเรื่องของเทพเจ้าหรือสายเลือดอะไรเนี่ย ฉันก็สามารถหาคำตอบให้ได้ทั้งนั้น
Paimon:งั้น... งั้นก็เร็วกว่าพวกเราไปไล่ตามหาทีละประเทศเองมากเลยสิ!
Mona:เหอะ เหอะ ตัดสินใจได้ฉลาดมาก งั้นพวกเราไปกันเถอะ
Mona:แต่ว่าก่อนที่จะออกเดินทาง มีอยู่ที่นึงที่ฉันอยากจะไปสักหน่อย
Mona:ถึงขั้นมองทะลุความลับอย่างนี้ได้ อย่าบอกนะว่ายังจะไม่สามารถเรียกคืนความจำของเธอเองได้อีกน่ะ?
Paimon:อ๋า จำได้แล้ว! โหรแห่งดวงดาวนั่นใช่มั้ย!
Mona:ถูกต้อง ฉันนี่แหละ Astrologist Mona Megistus ยังไงล่ะ
Mona:ครั้งนี้อยากจะมาชวนพวกเธอให้ไปที่ Mondstadt ด้วยกันซักหน่อย
Mona:มันเป็นสัญญาที่เธอได้ให้ไว้กับเพื่อนอีกคนหนึ่งเมื่อห้าสิบปีก่อน แต่ตอนนี้เธอเองก็อายุมากแล้ว จะเดินไปไหนมาไหนก็ไม่สะดวก เพราะงั้นก็เลยต้องพึ่งฉันไงล่ะ
Paimon:ไปเอากล่องกลับมา... เรื่องนี้ฟังดูไม่เห็นจะเกี่ยวกับพวกเราตรงไหนเลยนี่นา ทำไมต้องลากพวกเราไปกับเธอด้วยล่ะ?
Mona:ทำไมน่ะเหรอ... เพราะว่าฉันอยากที่จะแข่งกับเจ้าคนที่คอยดูแลกล่องนั่นสักหน่อยยังไงล่ะ
Mona:อาจารย์กับเพื่อนของเธอน่ะต่อกรกันด้วยไสยศาสตร์มาทั้งชีวิต แต่จนถึงเดี๋ยวนี้ก็ยังไม่รู้ผลแพ้ชนะเลย ถ้าเกิดฉันชนะได้ล่ะก็ อย่างนั้นก็แปลว่าฉันเก่งกว่าอาจารย์ของฉันแล้วยังไงล่ะ!
Mona:เหอะ ๆ ถ้าจะให้พูดตรง ๆ ก็คือพิสูจน์ความสามารถและจุดยืนของฉันในด้าน "ศาสตร์แห่งดวงดาว" ยังไงล่ะ
Mona:อย่างไรก็ตาม จากการทำนายของฉัน ตอนนี้เพื่อนของอาจารย์ออกจาก Mondstadt ไปแล้วล่ะ ส่วนคนที่ดูแลกล่องนั่นก็คือผู้สืบทอดของเธอยังไงล่ะ
Mona:ก็เหมือนกับฉันนั่นแหละ เจ้าคนที่สืบทอดนั่นก็ต้องเป็นพวกศิษย์ที่พัฒนาตัวเองก้าวข้ามอาจารย์ไปแล้วแน่นอน เพราะฉะนั้นจะประมาทไม่ได้
Mona:การประลองครั้งนี้ ฉันอยากจะชนะแบบชัวร์ ๆ พอมาพิจารณาดูแล้ว... จากนั้นก็นึกถึงเธอนี่แหละ
Paimon:ประเด็นคือทำไมถึงต้องเป็น Traveler ด้วยล่ะ?
Mona:ความรู้ที่ได้สืบทอดต่อมาจากอาจารย์ ยังไงก็ต้องทำการสืบทอดต่อไป
Mona:สมมติว่าตอนที่ฉันเผชิญหน้ากับเธอคนนั้นแล้วมีลูกศิษย์ไปด้วย นั่นมันก็เหมือนกับว่าฉันนำไปแล้วก้าวนึงไม่ใช่เหรอไง?
Mona:มิหนำซ้ำ Traveler เองก็เป็นถึงฮีโร่แห่ง Mondstadt ซึ่งก็ดูเหมาะสมกับสถานะของฉันดี เพราะงั้น...
Mona:เห้อ ไม่ได้บอกว่าให้มาเป็นลูกศิษย์ฉันจริง ๆ ซะหน่อย แค่อยากจะให้ช่วยแสดงละครเพื่อตบตาเท่านั้นเอง
Mona:แล้วอีกอย่าง การที่ไปเอากล่องด้วยกันกับฉันเนี่ย สำหรับเธอแล้วก็ถือเป็นเรื่องดีนะ
Mona:ไว้ฉันเจอตัวผู้สืบทอดนั่นเมื่อไหร่ ก็จะมีโอกาสที่จะแลกเปลี่ยนความรู้กับเธอ จากนั้นฉันก็จะสามารถดูดวงชะตาของ Traveler ได้อย่างชัดเจนมากขึ้นยังไงล่ะ
Mona:เมื่อถึงตอนนั้นไม่ว่าจะเป็นเรื่องที่อยู่ไกลออกไปยิ่งขึ้น สับสนยิ่งขึ้น อย่างเช่นเรื่องของเทพเจ้าหรือสายเลือดอะไรเนี่ย ฉันก็สามารถหาคำตอบให้ได้ทั้งนั้น
Paimon:งั้น... งั้นก็เร็วกว่าพวกเราไปไล่ตามหาทีละประเทศเองมากเลยสิ!
Mona:เหอะ เหอะ ตัดสินใจได้ฉลาดมาก งั้นพวกเราไปกันเถอะ
Mona:แต่ว่าก่อนที่จะออกเดินทาง มีอยู่ที่นึงที่ฉันอยากจะไปสักหน่อย
Paimon:(มาเปิดโรงแรมอยู่ที่นี่ กิจการไม่ดีก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรหรอกนะ...)
เถ้าแก่ Zhu:Mona... มาพอดีเลย! ตอนเดินทางมาที่นี่น่ะ เธอเห็นแหวนหยกวงนึงแล้วใช่มั้ย?
Mona:แหวนหยก? ไม่คุ้นเลยแฮะ
เถ้าแก่ Zhu:แบบนี้ก็แย่สิ... เหม่อแค่แป๊บเดียว แหวนสุดรักของฉันก็ถูกเจ้า Slime นั่นกลืนลงไปซะแล้ว มันเป็นของที่แม่ของฉันให้มาเชียวนะ
Paimon:อื๋อ? เรื่องแบบนี้แค่มี Mona อยู่ด้วยก็คงไม่มีปัญหาละมั้ง ศาสตร์แห่งดวงดาวของเธอเจ๋งซะขนาดนั้น...
Mona:ไม่ได้หรอก ศาสตร์แห่งดวงดาวน่ะเป็นความรู้ที่เคร่งครัดซึ่งใช้สำหรับการมองดูความเป็นจริงและตามหาดวงชะตา เอามาใช้มั่ว ๆ ไม่ได้หรอกนะ
Paimon:แต่ก่อนหน้านี้เธอบอกว่าเถ้าแก่ดีกับเธอมากเลยไม่ใช่เหรอไง?
Mona:นี่เป็นเรื่องของศักดิ์ศรี และก็เป็นปัญหาของอารมณ์และความรู้สึก โหรแห่งดวงดาวน่ะ... หากคิดว่าจะใช้ศาสตร์แห่งดวงดาวแก้ไขทุกอย่างล่ะก็ แบบนั้นจะถูกหมู่ดาวทอดทิ้งเอาน่ะ
Mona:จะเสียพลังในการทำนายไป และไม่สามารถมองทะลุสิ่งลวงหลอกได้อีกเลย เพราะงั้น... หลักการยังไงก็ต้องเป็นหลักการ
Paimon:มีความสามารถที่สุดยอดขนาดนั้นแต่เอามาใช้หาเงินไม่ได้งั้นเหรอเนี่ย น่าเสียดายจริง ๆ...
เถ้าแก่ Zhu:เห้อ ตอนแรกก็กะว่าถ้าเธอยอมตกลงล่ะก็ ฉันก็ว่าจะมอบเงินสองหมื่น Mora ให้เพื่อเป็นการตอบแทน
Mona:สองหมื่น...!
Mona:ไม่... ไม่มีอะไรนี่? ก็แค่คิดว่า... คนที่เก็บแหวนได้นี่โชคดีจังเลยนะ เท่านี้ก็ได้เงินตั้งสองหมื่น Mora แน่ะ
Mona:เหอะ เหอะ ก็ไม่ผิด แต่ว่านะ... กิจการของเถ้าแก่ก็ย่ำแย่ขนาดนี้ ก็ยังถึงขนาดยอมจ่ายเงินที่มากมายแบบนั้นเพื่อหาแหวนวงนี้ แสดงว่ามันจะต้องมีความหมายมาก ๆ เลยใช่มั้ยล่ะ
Mona:จะไปทั้งยังงี้มันก็ยังไงอยู่ พวกเรามาพยายามลองหาแหวนกันดูก่อนเถอะ ถึงจะไม่ใช้ศาสตร์แห่งดวงดาว แต่บางทีก็น่าจะมีวิธีอื่นบ้างล่ะนะ
Paimon:ฉันรู้แล้วว่าจะเป็นยังไงต่อไป
Mona:Traveler เรื่องนี้ยกให้เธอละกันนะ! นี่คืองานแรกที่อาจารย์มอบให้เธอจัดการยังไงล่ะ!
Paimon:อืม... ในเมื่อโดน Slime กลืนลงไปแล้ว แบบนั้นก็สามารถใช้ "เหยื่อพลังธาตุ" เพื่อล่อ Slime ทั้งหมดที่อยู่แถวนี้มาได้สินะ
Paimon:ยังจำได้มั้ย? ก็ที่นายท่าน Diluc สกัดออกมานั่นไงล่ะ "เหยื่อพลังธาตุ" นั่นน่ะ
Paimon:ความจริงแล้ว... หึหึ ฉันแอบจิ๊กมานิดหน่อยแหละ!
Paimon:ในฐานะคู่หู ฉันพึ่งพาได้มากเลยใช่ม๊าาา
Mona:ดูท่าทางพวกเธอจะมีวิธีแล้วงั้นสิ?
Paimon:อื้อ พวกเราไปแป๊บเดียวเดี๋ยวก็กลับมาแล้วล่ะ
Paimon:(มาเปิดโรงแรมอยู่ที่นี่ กิจการไม่ดีก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรหรอกนะ...)
เถ้าแก่ Zhu:Mona... มาพอดีเลย! ตอนเดินทางมาที่นี่น่ะ เธอเห็นแหวนหยกวงนึงแล้วใช่มั้ย?
Mona:แหวนหยก? ไม่คุ้นเลยแฮะ
เถ้าแก่ Zhu:แบบนี้ก็แย่สิ... เหม่อแค่แป๊บเดียว แหวนสุดรักของฉันก็ถูกเจ้า Slime นั่นกลืนลงไปซะแล้ว มันเป็นของที่แม่ของฉันให้มาเชียวนะ
Paimon:อื๋อ? เรื่องแบบนี้แค่มี Mona อยู่ด้วยก็คงไม่มีปัญหาละมั้ง ศาสตร์แห่งดวงดาวของเธอเจ๋งซะขนาดนั้น...
Mona:ไม่ได้หรอก ศาสตร์แห่งดวงดาวน่ะเป็นความรู้ที่เคร่งครัดซึ่งใช้สำหรับการมองดูความเป็นจริงและตามหาดวงชะตา เอามาใช้มั่ว ๆ ไม่ได้หรอกนะ
Paimon:แต่ก่อนหน้านี้เธอบอกว่าเถ้าแก่ดีกับเธอมากเลยไม่ใช่เหรอไง?
Mona:นี่เป็นเรื่องของศักดิ์ศรี และก็เป็นปัญหาของอารมณ์และความรู้สึก โหรแห่งดวงดาวน่ะ... หากคิดว่าจะใช้ศาสตร์แห่งดวงดาวแก้ไขทุกอย่างล่ะก็ แบบนั้นจะถูกหมู่ดาวทอดทิ้งเอาน่ะ
Mona:จะเสียพลังในการทำนายไป และไม่สามารถมองทะลุสิ่งลวงหลอกได้อีกเลย เพราะงั้น... หลักการยังไงก็ต้องเป็นหลักการ
Paimon:มีความสามารถที่สุดยอดขนาดนั้นแต่เอามาใช้หาเงินไม่ได้งั้นเหรอเนี่ย น่าเสียดายจริง ๆ...
เถ้าแก่ Zhu:เห้อ ตอนแรกก็กะว่าถ้าเธอยอมตกลงล่ะก็ ฉันก็ว่าจะมอบเงินสองหมื่น Mora ให้เพื่อเป็นการตอบแทน
Mona:สองหมื่น...!
Mona:ไม่... ไม่มีอะไรนี่? ก็แค่คิดว่า... คนที่เก็บแหวนได้นี่โชคดีจังเลยนะ เท่านี้ก็ได้เงินตั้งสองหมื่น Mora แน่ะ
Mona:เหอะ เหอะ ก็ไม่ผิด แต่ว่านะ... กิจการของเถ้าแก่ก็ย่ำแย่ขนาดนี้ ก็ยังถึงขนาดยอมจ่ายเงินที่มากมายแบบนั้นเพื่อหาแหวนวงนี้ แสดงว่ามันจะต้องมีความหมายมาก ๆ เลยใช่มั้ยล่ะ
Mona:จะไปทั้งยังงี้มันก็ยังไงอยู่ พวกเรามาพยายามลองหาแหวนกันดูก่อนเถอะ ถึงจะไม่ใช้ศาสตร์แห่งดวงดาว แต่บางทีก็น่าจะมีวิธีอื่นบ้างล่ะนะ
Paimon:ฉันรู้แล้วว่าจะเป็นยังไงต่อไป
Mona:Traveler เรื่องนี้ยกให้เธอละกันนะ! นี่คืองานแรกที่อาจารย์มอบให้เธอจัดการยังไงล่ะ!
Paimon:อืม... ในเมื่อโดน Slime กลืนลงไปแล้ว แบบนั้นก็สามารถใช้ "เหยื่อพลังธาตุ" เพื่อล่อ Slime ทั้งหมดที่อยู่แถวนี้มาได้สินะ
Paimon:เธอรู้มั้ย? ในตอนที่ Dawn Winery ทำการบ่มไวน์น่ะ ดันไปสกัดของสิ่งนึงขึ้นมาด้วย
Paimon:ถึงส่วนประกอบจะเป็นความลับ แต่มันให้ผลในการดึงดูด Slime ให้เข้ามาได้อย่างรุนแรงเลยล่ะ
Paimon:ความจริงแล้ว... หึหึ ฉันแอบจิ๊กมานิดหน่อยแหละ!
Paimon:ในฐานะคู่หู ฉันพึ่งพาได้มากเลยใช่ม๊าาา
Mona:ดูท่าทางพวกเธอจะมีวิธีแล้วงั้นสิ?
Paimon:อื้อ พวกเราไปแป๊บเดียวเดี๋ยวก็กลับมาแล้วล่ะ
เถ้าแก่ Zhu:งั้นช่วยหน่อยนะ แหวนวงนั้นสำคัญกับฉันมาก
Mona:นี่คือภารกิจแรกที่อาจารย์มอบให้คุณ อย่าทำเสียหายซะล่ะ
Mona:ถ้ามันยากเกินไปสำหรับคุณ หึหึ งั้นเมื่อถึงเวลาฉันลงมือเอง
Paimon:หาเจอแล้ว! น่าจะเป็นแหวนวงนี้แหละ!
Paimon:สวยจังเลย น่าจะแพงอยู่นะเนี่ย...
Paimon:อ๊ะ ฉันไม่ได้คิดอะไรไม่ดีนะ! เรารีบเอาไปให้เถ้าแก่ Zhu กันเถอะ!
เถ้าแก่ Zhu:นี่แหละ อันนี้แหละ! นึกว่าจะไม่ได้เห็นมันอีกซะแล้ว!
Mona:หาเจอจริง ๆ ด้วยนะเนี่ย พวกเธอนี่ไม่ธรรมดาเลยนะเนี่ย
Mona:เถ้าแก่ Zhu... ของมีค่าแบบนี้ต้องรักษาให้ดี ๆ นะ ครั้งหน้าอาจจะไม่โชคดีแบบนี้ก็ได้
เถ้าแก่ Zhu:ใช่เลย ๆ ถ้าเกิดทำแหวนวงที่สองร้อยห้าสิบสามที่แม่ให้หายไปล่ะก็ ฉันก็ไม่รู้จะอธิบายยังไงแล้ว
เถ้าแก่ Zhu:โอ้ อาจจะเข้าใจกันผิดกันนิดหน่อย ที่บ้านของฉันมีเหมืองหยกอยู่ทั้งหมดสามแห่ง เพราะคุณแม่อยากให้ฉันแต่งกับสะใภ้ดี ๆ เพราะงั้นก็เลยเตรียมเครื่องประดับหยกจำนวนมากเอาไว้เพื่อให้เป็นมรดกตกทอดของครอบครัวน่ะ
เถ้าแก่ Zhu:ทั้งหมดก็น่าจะมีซักห้าร้อยกว่าชิ้นได้ล่ะนะ
Mona:แล้วจะมาเปิดโรงแรมที่นี่ทำไมล่ะเนี่ย!
เถ้าแก่ Zhu:ก็ถ้าจะรับสืบทอดกิจการครอบครัวทันทีเลยมันก็จะน่าเบื่อเกินไปอ่ะนะ
เถ้าแก่ Zhu:ยังไงก็ขอบคุณพวกเธอมาก ๆ เลยนะ นี่คือ Mora ที่สัญญาไว้ว่าจะให้ รับไปสิ
Paimon:งั้นฉัน...
Mona:งั้นฉันไม่เกรงใจล่ะนะ!
Paimon:ทั้ง ๆ ที่มีแต่พวกเราที่ต้องออกไปเหนื่อยแท้ ๆ
Mona:ลูกศิษย์ก็คือลูกศิษย์ จะมาแย่งเครดิตอาจารย์ไปได้ยังไงกันล่ะ?
Paimon:Traveler... ตกลงกันไว้ว่าแค่เล่นบทเป็น "อาจารย์กับลูกศิษย์" กันเฉย ๆ ไม่ใช่เหรอ!
Mona:ต้องเริ่มฝึกตั้งแต่ตอนนี้นี่แหละ ไม่งั้นไปถึง Mondstadt ได้ไม่ทันไรเค้าก็ดูออกแล้ว คิดว่าคนที่สืบทอดนั่นก็น่าจะฉลาดสุด ๆ เหมือนอย่างฉันนี่แหละ
???:*จ๊อก...*
Mona:อืม...
Paimon:เหมือนได้ยินเสียงร้องของอะไรซักอย่าง?
เถ้าแก่ Zhu:โอ้ จริงสิ เธอน่าจะไม่ได้กินข้าวมาซักวันสองวันได้แล้วนี่นะ? เพราะว่าไม่...
Mona:ว๊ากกกกกกก! ห้ามพูด ห้ามพูด! ไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งนั้น! เรื่องนั้นช่างมันเถอะ!
Mona:...อื้ม! อยู่ ๆ ฉันคิดว่าเรื่องในครั้งนี้น่ะ ลูกศิษย์ทำได้ดีมากเลย ยังไงก็ใช้เงินนี่พาไปเลี้ยงข้าวซักหน่อยก็แล้วกัน!
Mona:มุ่งไปทางเหนือจะเจอ Wangshu Inn ได้ยินว่าที่นั่นอาหารอร่อยมากเลยล่ะ พวกเราไปลองชิมกันเถอะ
Mona:ไม่ต้องขอบคุณฉันหรอกนะ นี่น่ะ คือสิ่งที่อาจารย์ที่ดีพึงกระทำ!
Paimon:เธอบอกว่าจะเลี้ยงข้าวพวกเรา? ฉันได้ยินไม่ผิดใช่มั้ย?
Paimon:รีบตามไปกันเถอะ! มีของอร่อยรออยู่!
Localized evidence
บทแห่ง Astrolabos: ฉากที่ 1
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/783751250Mona
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/987961805นอกเหนือออกไปจากท้องฟ้าของโลกแห่งนี้
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/3649072241Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/302010
1
LQ
2014
1050211
UI_ChapterIcon_Mona
1050003
story
38
UI_QuestType_Chapter_1
32