บทแห่งผืนผ้า: ฉากที่ 1
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json- JSON Pointer
/3772725386
Story Chapters
Story evidence
Jifang:อา เลือกดูตามใจเลยนะ ไม่ซื้อไม่เป็นไร
Paimon:พวกเรามาหาหนังสือน่ะ ที่นี่มี "หนังสือนำเที่ยว Teyvat" ฉบับของ Liyue มั้ย?
Jifang:โอ้ หนังสือนั่นเลิกขายไปตั้งนานแล้ว ไม่ค่อยได้รับความนิยมเท่าไหร่
Paimon:เอ๋?! ก็ฉบับของ Mondstadt ออกจะสนุกขนาดนั้นนี่นา... น่าเสียดายจัง!
Jifang:คนทำหนังสือเล่มนี้ค่อนข้างแปลกน่ะนะ บอกว่าเป็นหนังสือแนะนำ แต่เอาจริง ๆ ก็ไม่ได้แนะนำอะไร
Jifang:ไม่ใช่แค่ขายไม่ออก เมื่อก่อนฉันถึงขั้นโดนลูกค้าด่าด้วยซ้ำ
Paimon:แต่ว่าฉันก็ยังคิดว่าน่าเสียดายอยู่ดี ฉบับของ Mondstadt ที่ทำเป็นรูปแบบของบันทึกผจญภัยนั่นออกจะสนุกขนาดนั้นแท้ ๆ...
Jifang:ถึงจะยังไงตอนนี้ฉันก็ไม่มีแหละนะ ถ้าอยากจะอ่านจริง ๆ ล่ะก็ ลองไปที่ Chang ที่เก้านั่นเสี่ยงดวงดูละกัน
Paimon:Chang ที่เก้า?
Jifang:เขาอยู่ที่หมู่บ้าน Qingce Village เก็บสะสมหนังสือทุกฉบับ ถึงจะเป็นคนอารมณ์ไม่ค่อยดี แต่จะช่างพูดสุด ๆ ถ้าพูดถึงเรื่องหนังสือน่ะนะ
Jifang:เขาเป็นผู้อุปถัมภ์ของฉันเมื่อตอนที่เขายังอยู่ในท่าเรือ Liyue ทุกวันนี้นี้บางครั้งฉันก็ยังส่งหนังสือที่ไม่ถูกตีพิมพ์ไปให้เขา เล่มสองเล่ม
Jifang:แต่ว่าที่ที่เขาอยู่น่ะหายากมาก ๆ เธอต้องมุ่งหน้าไปยังภูเขาที่อยู่ด้านหลังของหมู่บ้าน Qingce Village ตามแนวทางเดินไม้ขึ้นไป...
???:คุณบอกว่า หนังสือที่ไม่ถูกตีพิมพ์?
???:ถ้างั้นหนังสือที่ถูกเลิกตีพิมพ์อย่างตำนานง้าวที่แตกสลาย เล่ม 6 ล่ะ อาจจะมีอยู่ที่คอลเลกชันของเขาก็ได้งั้นเหรอ?
Xingqiu:เสียมารยาทซะแล้ว ฉันคือ Xingqiu เป็นแค่คนรักหนังสือที่บังเอิญผ่านมาน่ะ
Xingqiu:ไหน ๆ ทั้งฉันและเธอต่างก็ตามหาหนังสืออยู่เหมือนกัน งั้นยังไงเรามุ่งไปยังภูเขา Mt. Qingce เพื่อหา Chang ที่เก้าด้วยกันมั้ยล่ะ?
Xingqiu:คนรักหนังสือเหมือนกัน อย่าเกรงใจเลย
Xingqiu:ตำนานง้าวที่แตกสลาย เล่ม 6 ฉันคิดถึงเรื่องนี้มานานแล้ว
Xingqiu:พูดตามตรงหากตามหาหนังสือเล่มนั้นเจอ ไม่ว่าต้องเดินทางไปไกลเท่าไหร่ก็ยอม
Chang ที่เก้า:เฮ้อ พระเจ้าลงโทษฉัน...พระเจ้าลงโทษฉัน...
Traveler:ขอโทษนะ คุณคือ Chang ที่เก้างั้นเหรอ?
Chang ที่เก้า:อื้อ มีอะไร? ถ้ามีก็รีบพูดมา
Paimon:ได้ยินว่าที่นี่มีเก็บหนังสือที่ไม่ได้การตีพิมพ์ไว้อยู่ พวกเราอยากจะยืม "หนังสือนำเที่ยว Teyvat" ฉบับของ Liyue ไปดูหน่อยน่ะ
Chang ที่เก้า:ชิ อย่ามาพูดเรื่องหนังสือกับฉันเลย ฉันกลุ้มใจจะตายอยู่แล้ว
Chang ที่เก้า:เมื่อ Chasm ปิดตัวไปแล้ว ธุรกิจการทำเหมืองของครอบครัวฉันก็แย่มากเลย แล้วพวก "Fatui" ยังมาใช้อำนาจมืด...
Chang ที่เก้า:เพื่อจะหาเงินทำทุน ฉันจึงต้องเอาหนังสือสุดรักของฉันไปจำนำ...! เธอเข้าใจมั้ยว่านี่มันรู้สึกยังไง?!
Chang ที่เก้า:ผิด! หมายถึงชีวิตของฉัน! หนังสือที่ฉันสะสม! รักษา! มาทั้งชีวิต คอลเลกชันหนังสือของฉัน ไม่มีแล้ว!!
Chang ที่เก้า:เฮ้อ...ช่างเถอะ จะโวยวายกับพวกเธอไปก็ไม่มีความหมายอะไร รีบหาเงินเพื่อไปเอาหนังสือกลับมาสิถึงจะถูก
Chang ที่เก้า:ถ้าไม่มีเรื่องอะไรแล้วล่ะก็ ฉันก็ไม่มีอารมณ์จะพูดแล้วล่ะนะ จะไปไหนก็ไปซะเถอะ
Xingqiu:จะบอกว่า ขนาดตำนานง้าวที่แตกสลาย เล่ม 6 ก็โดนเอาไปจำนำแล้ว?
Chang ที่เก้า:โอ้ คิดไม่ถึงว่าจะได้ยินชื่อนี้...เธอนี่รสนิยมดีนะ
Paimon:จะบอกว่าพวกเราไม่มีงั้นเหรอ?!
Chang ที่เก้า:นี่เป็นหนังสือแปลกที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ ในตอนที่ปล่อยออกมาครั้งแรกนั้นไม่ได้มีคนให้ความสนใจ...
Chang ที่เก้า:แต่มันเปลี่ยนความคิดของผู้คนมากมายที่มีต่อนวนิยายศิลปะการต่อสู้ หลังจากนั้นยังมีคนทำลอกเลียนตั้งเยอะแน่ะ
Chang ที่เก้า:ฉบับแรกสุดน่ะมีปริมาณน้อยมากๆ แค่แป๊บเดียวก็เลิกตีพิมพ์แล้ว
Xingqiu:ในฉบับที่ตีพิมพ์ในภายหลังเป็นเล่มที่หกของเรื่องราวเสริม ฉันไม่รู้ว่าทำไมถึงไม่มีโอกาสพิมพ์ซ้ำ
Chang ที่เก้า:ใช่ๆๆ อย่างนั้นเลย! เพราะว่าตีพิมพ์ออกมาน้อยมาก ถึงฉันจะขาดเงินยังไง ก็ทำใจไม่ได้ที่จะเอาไปจำนำน่ะนะ
Xingqiu:พูดอย่างนี้ หนังสือนี่ยังอยู่ที่คุณงั้นเหรอ?
Chang ที่เก้า:อื้อ นี่คือหนังสือสุดรักเพียงเล่มเดียวที่ฉันเหลืออยู่แล้วล่ะ
Changhu:เฮ้ Chang!
Changhu:มัวแต่ชักช้า ไม่เห็นหัวเจ้านายฉันเลยรึไง? Cor Lapis นั่นน่ะ สรุปจะขายหรือว่าไม่ขาย์?!
Changhu:มีเรื่องกับเจ้าสัว Maocai ก็เหมือนมีเรื่องกับ "Fatui" เรื่องแค่นี้น่าจะเข้าใจใช่มั้ย?
Chang ที่เก้า:อ๊ะ คุณอีกแล้ว...
Chang ที่เก้า:แต่ฉันให้ราคาลดตั้งเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ไม่ได้หรอกนะ แบบนั้นล่ะก็...ฉันก็ซื้อหนังสือฉันกลับมาไม่ได้พอดีน่ะสิ...
Changhu:เรื่องนั้นฉันไม่สน แกจะอ่านหนังสือหรือว่าจะกินข้าว? หรือว่าจะกอดหนังสือนั่นลงไปนอนในโลงด้วยเลยล่ะ?
Chang ที่เก้า:กรอดด แก...เฮ้อ...
Xingqiu:อย่าพูดอย่างนั้นสิคุณผู้ชาย การซื้อขายน่ะมันขึ้นอยู่กับผู้ซื้อและผู้ขาย จะมาบังคับซื้อขายกันได้ยังไงกันล่ะ
Changhu:อยู่ ๆ โผล่มาจากไหนกันเนี่ย? อย่ามายุ่งนะ!
Xingqiu:คนที่พร้อมช่วยเหลือผู้คนที่ต้องเผชิญกับความไม่เท่าเทียม ศิษย์สำนัก Guhua นามว่า Xingqiu
Changhu:ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า....!
Changhu:สำนัก Guhua มันบอกว่าสำนัก Guhua เรอะ! ฮ่าฮ่าฮ่า...! ได้ยินมั้ย? สมัยนี้แล้วยังมีคนพูดถึงสำนัก Guhua!
Changhu:อย่างไรก็เป็นแค่เทียนที่หักไปแล้ว ศาสตร์การต่อสู้แขนงเล็ก ๆ ที่ตายไปแล้วสินะ? แล้วยังจะกล้ามาทำเป็นเก่งอีกงั้นเหรอ?
Xingqiu:ความยุติธรรมกับตัวตนน่ะมันคนละเรื่องกัน แกเองก็เป็นแค่หมาจิ้งจอกจากตระกูลเล็ก ๆ ที่แกล้งทำว่าเป็นเสือ นั่นมันก็เป็นการทำสิ่งที่แย่เหมือนกันไม่ใช่เหรอ?
Changhu:แก... แก! ได้ รอก่อนเถอะ! รอดูฉันจัดการแกก่อนเถอะ!
Changhu:แล้วก็แก ตาแก่ Chang! แร่พวกนี้น่ะไม่ขายก็ต้องขาย!
Chang ที่เก้า:เฮ้อ เป็นเสือก็โดนหมากัดได้หากล้มลง เดี๋ยวนี้นี่ใช้ชีวิตยากจังเลยนะ
Xingqiu:กลับมาเรื่องที่คุยกันเมื่อกี้ สรุปหนังสือเล่มนั้นให้ฉันยืมหน่อยได้มั้ยล่ะ?
Chang ที่เก้า:ช่างเถอะๆ ฉันก็ไม่ได้หวังจะให้คนอื่นต้องมากังวลเรื่องของฉัน แต่ก็เห็นแล้วที่เมื่อกี้เธอพยายามจะพูดช่วย เอาหนังสือแล้วไปซะเถอะ
Xingqiu:ขอบคุณมากๆ ฉันรอเวลานี้มาตั้งนานแล้ว บุญคุณที่ให้หนังสือนี้ Xingqiu จะต้องทดแทนแน่
Chang ที่เก้า:เอาน่ะๆ อย่าลืมเอาหนังสือมาคืนฉันก็พอแล้ว ฉันไม่หวังอะไรกับลูกศิษย์ของ Guhua หรอก...
Paimon:เฮ้! นี่จะไปแล้วจริง ๆ เหรอ? ยังไม่รู้เรื่องอะไรสักอย่างเลยนะ!
Paimon:การยืนอ่านหนังสืออยู่ที่นี่ก็คือการแสดงความกล้าของเธอ งั้นเหรอ?
Xingqiu:น่าสนใจ น่าสนใจ ที่แท้ก็มีเรื่องอย่างนี้เกิดขึ้นด้วย...
Paimon:เฮ้ ฟังฉันพูดบ้างสิ!
Xingqiu:อย่างนี้นี่เอง การตามหาประสบการณ์ที่แท้จริงนั้นมีเหตุผลอย่างนี้ด้วยสินะ
Paimon:เฮ้!!!
Paimon:ใช่แล้ว จะไปซื้อแร่ล้ำค่าด้วยราคาที่ต่ำสุด ๆ ได้ยังไงกัน บังคับ Chang ที่เก้าขนาดนี้ พวกมันก็ไม่ได้ต่างอะไรไปจากโจรหรอกนะ
Xingqiu:อย่าลืมฉันสิ
Paimon:นี่เธอไม่ได้ยินที่คนอื่นเขาพูดกันเลยงั้นเหรอ?
Xingqiu:หนังสือที่ยืมมา เพราะว่าไม่อยากให้ Chang ที่เก้าเอามันไปจำนำไงล่ะ แบบนั้นก็น่าเสียดายแย่สิ
Xingqiu:สำหรับ Chang ที่เก้าแล้ว ฉันไม่ได้เอาแต่พูดเฉย ๆ หรอกนะ ในเมื่อเขามีบุญคุณต่อฉันแล้ว ถ้าอย่างนั้นฉันก็ต้องตอบแทนอย่างแน่นอน นี่คือความกล้าหาญ
Xingqiu:หนังสือเล่มนี้ให้ฉันเป็นคนดูแลเอง ส่วนหนังสือเล่มอื่นๆของเขาน่ะ ฉันก็จะไปเอากลับมาให้เขาด้วย
Xingqiu:มีวิธีอยู่แล้ว พอจะมีแผนแล้วล่ะ ตอนนี้ขอแค่คิดรายละเอียดสักหน่อย
Xingqiu:อืม ขอฉันคิดสักครู่นะ ใช้เวลาไม่นานหรอก...
Changhu:ยังกล้าอยู่ที่นี่อีกเหรอเนี่ย แกคิดว่าฉันแค่ขู่เล่น ๆ เท่านั้นเหรอ?
Changhu:ไอ้สำนัก Duhua นั่นน่ะจะพูดเรื่องคนก็ไม่มี จะพูดเรื่องความสามารถก็ไม่ได้ ก็แค่มีความกล้านิดหน่อยก็เท่านั้น
Changhu:โอ้ ผิด ๆ สำนัก Guhua! สำนัก Guhua สินะ?
Xingqiu:เหมือนกับคำพูดที่ว่า "แมลงที่เขย่าต้นโอ๊คและหัวเราะอย่างเย้ยหยันต่อความสามารถของมัน"
Changhu:อ๋า? พล่ามอะไรอีกน่ะ!
Xingqiu:กลับไปเถอะ ฉันไม่ยอมให้เกิดเรื่องการค้าขายที่ไม่ยุติธรรมนี่หรอก ฉันจะปล่อย Chang ที่เก้าที่มีบุญคุณไว้อย่างนั้นได้อย่างไร
Changhu:เจ้าหนู ดูแล้วยังอยากจะไปช่วยลุง Chang อยู่สินะ?
Changhu:งั้นเธอก็มาผิดเวลาแล้วล่ะ ดูสิ วันนี้มีลูกพี่ "Fatui" มาช่วยฉันด้วย จะเอาพวก Guhua มาเท่าไหร่ก็ไม่พอหรอก!
Xingqiu:ฉันอาจจะยังเด็ก แต่หลังจากผ่านเรื่องต่างๆมามากมายก็ทำให้ฉันแข็งแกร่งขึ้น ทำไมต้องเกรงกลัวต่อความชั่วร้ายด้วย?
Changhu:งั้นก็ให้บทเรียนแกหน่อยละกัน!
Changhu:นึกว่าไอ้ที่อยู่ตรงเอวนั่นจะเป็นหยกธรรมดาๆซะอีก... คิดไม่ถึงว่ามันจะเป็นวิชั่น!
Changhu:ชิ วันนี้ฉันจะปล่อยแกไปก่อน! คอยดูเถอะ! มันไม่จบแค่นี้แน่!
Xingqiu:เฮ้อ แค่หวังว่าพวกเขาจะได้บทเรียนบ้าง มันยากเกินไปรึไงนะ
Xingqiu:อืม เพียงแต่ว่าฉันไม่ค่อยอยากจะใช้มัน เพราะมันจะเหมือนกับผู้ใหญ่รังแกเด็กเกินไปน่ะ
Paimon:ตอนนี้พวกนั้นก็ไปแล้ว แต่ต้องกลับมาวุ่นวายอีกแน่ ๆ
Xingqiu:ฉันรู้ดี ฉันไม่ยอมให้ผู้มีพระคุณต้องมาเสี่ยงหรอก เรื่องนี้ฉันจะจัดการทั้งหมดจนจบเอง
Xingqiu:มันดูไม่เหมือนกับ Fatui ที่จะเลือกข้างในข้อพิพาททางธุรกิจ แต่พฤติกรรมที่มั่นใจของเจ้าเด็กรับใช้นั่นแสดงให้เห็นว่า มีอะไรอยู่เบื้องหลัง...
Xingqiu:ต้องมีผู้อยู่เบื้องหลังอย่างแน่นอน
Xingqiu:เมื่อกี้เค้าพูดเกี่ยวกับ "เจ้าสัว Maocai" ชื่อนี้ฉันก็เคยได้ยินนะ ที่อยู่ของเขาโดดเด่นมากที่ท่าเรือ Liyue พวกเธอช่วยไปตรวจสอบหาเบาะแสเบื้องลึกหน่อยได้มั้ย
Paimon:ก็ฟังดูมีเหตุผลนะ... แล้วเธอจะไปทำอะไรล่ะ?
Xingqiu:ฉันเหรอ? ฉันยังมีเรื่องที่คาใจอยู่น่ะ ขอคิดก่อนนะ... เดี๋ยวเราไปเจอกันที่ Yujing Terrace ใน Liyue ละกัน
Paimon:จริงเหรอ? แน่ใจนะว่าไม่ได้หาเรื่องใช้พวกเราเฉยๆน่ะ?
Xingqiu:โอ้ววว เกิดเรื่องอย่างนี้ขึ้นเหรอเนี่ย ตอนนี้นี่มันสุดยอดไปเลย สุดจะบรรยาย!
Paimon:อ๊ากก! เจ้าบ้านี่! ฉันขอต่อยเขาหน่อยได้มั้ย!
Paimon:ฮึ่ม โอเค แต่ทุกคนที่มายั่วโมโหฉันจะต้องได้รับสมญานามใหม่!
Paimon:งั้นเรียกเขาว่า "เจ้าหนอนหนังสือ" ละกัน!
Localized evidence
บทแห่งผืนผ้า: ฉากที่ 1
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/3772725386Xingqiu
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/2217301261นักดาบหนอนหนังสือ
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/4195809593Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/282008
2
LQ
1200309
UI_ChapterIcon_Xingqiu
1200004
story
26
UI_QuestType_Chapter_1