บทเพลงของดวงจันทร์สุญตา: ฉากที่ 10
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json- JSON Pointer
/746586536
Story Chapters
Story evidence
Thoth:พวกเจ้าเป็นตัวแทนจากสถาบัน ที่จะมาดูแลเรื่องการดัดแปลง Aaru ใช่รึเปล่า?
Kaveh:ใช่ สวัสดีตอนบ่าย ฉันชื่อ Kaveh สองคนนี้ชื่อ Termezi และ Naysaburi นี่ Alhaitham นายก็มาทักทายด้วยสิ...
Alhaitham:ก็เคยเจอกันแล้วนี่ ท่านนี้คือราชาแห่งนกกุลา Thoth ส่วนสองท่านนี้ทุกคนก็รู้จักกันดี สวัสดีตอนบ่ายนะทุกคน
Kaveh:ฉันเคยเห็นสองคนนี้แค่บนภาพฝาผนังเอง!
Thoth:รูปในวิหารนั่นสินะ! ที่บันทึกภาพตอนพวกเราพูดคุย เล่นไพ่และก็เล่นหมากรุกกัน บังเอิญจังที่พวกเราดันชอบทำเรื่องพวกนี้ซะด้วย
Sobek:มีแค่เจ้าคนเดียวนั่นแหละที่ชอบเล่นหมากรุก! เราก็แค่เล่นเป็นเพื่อนเท่านั้นเอง!
Heryshaf:จะพูดแบบนั้นก็ไม่ถูกนะ
Alhaitham:เข้าเรื่องกันดีกว่า ทางสถาบันประเมินเบื้องต้นไว้ว่า โครงการนี้จะเกี่ยวข้องกับศาสตร์หลายแขนง ทั้งการตีความอักษรโบราณ ทั้งวิศวกรรมจักรกล ทั้งการซ่อมแซมโบราณสถานและทฤษฎีธาตุ
Alhaitham:ทุกคนที่นี่ล้วนถนัดในการแก้ปัญหาในศาสตร์ที่ตัวเองเชี่ยวชาญ ถ้าไม่มีข้อโต้แย้งอะไร พวกเราจะเริ่มทำงานกันแล้ว
Bennu:ทีมช่างฝีมือที่สร้าง Aaru ให้กับเทพราชา Al-Ahmar ยอมเสียสละเลือดเนื้อและชีวิต เพื่อสร้างผลงานที่ยิ่งใหญ่นี้ขึ้นมา พวกเจ้าเองก็ต้องให้ความสำคัญ และทุ่มเทเช่นเดียวกับที่พวกเขาเคยเสียสละไว้
Alhaitham:งั้นเหรอ? พวกเราจะทำให้เต็มที่ แต่ถ้าให้เสียสละชีวิตคงจะไม่ได้
Bennu:โอหัง! มนุษย์สมัยนี้ ไม่มีความเคารพต่อเทพราชาเหมือนสมัยก่อนเลย...
Kaveh:ไม่ใช่ ๆ เขาไม่ได้หมายความแบบนั้น! ท่านอย่าไปถือสาเลย! สิ่งที่เขาจะสื่อก็คล้ายกับท่านนั่นแหละ ต่างกันตรงที่ไม่ได้ใช้คำพูดโอเวอร์
Alhaitham:การจัดการกับความคาดหวังเป็นสิ่งสำคัญมาก
Kaveh:ต้องขออภัยด้วยที่เสียมารยาทไปบ้าง แต่ถ้าจะให้เราเสียสละชีวิตให้กับเทพเจ้า หลังจากเสร็จสิ้นโครงการเหมือนกับในตำนาน คงจะไม่ได้จริง ๆ
Kaveh:นี่คือแผนโครงการเบื้องต้นที่ร่างไว้ รบกวนช่วยตรวจสอบดูให้ที ถ้าต้องการเพิ่มเติมอะไร ก็บอกพวกเราได้เลย
Kaveh:ถ้าเป็นปกติก็คงจะออกมาสวยกว่านี้ แต่ครั้งนี้มันเหตุสุดวิสัย... หวังว่าพวกท่านจะไม่ถือสาพวกเรา
Heryshaf:แน่นอน ๆ
Bennu:ฮึ... ในเมื่อพวกท่านไม่ถือสาพวกเขาที่ไม่เคารพพวกเรา ข้าก็จะลองพิจารณาแผนของพวกเขาดูสักหน่อย
Thoth:เจ้าจะห่วงภาพลักษณ์แทน Al-Ahmar ไปทำไม? ช่วยพวกเขาสักหน่อยเถอะ ไม่แน่เจ้าอาจได้พึ่งพาคนหนุ่มสาวพวกนี้ตอนแก่ก็ได้
Sobek:นั่นสิ!
Bennu:...
Bennu:นี่คือตัวประมวลผลกลางของ Aaru ข้าขอย้ำอีกครั้ง จงใช้อย่างระมัดระวัง
Kaveh:พวกเราจะใช้อย่างระมัดระวัง ขอบคุณท่านที่ช่วยเหลือ
Sobek:ถ้าอยากจะลงทัณฑ์พวกเขาก็เชิญเลย แต่น่าเสียดายที่มันไม่มีความหมายอะไร เพราะเราต่างก็รู้ดีว่าชิ้นส่วนบางอย่างใน Aaru มีแต่มนุษย์เท่านั้นที่ควบคุมได้
Bennu:ความคาดหวังที่เทพราชามีต่อมนุษย์ไม่ใช่เรื่องหลอกลวง ส่วนเรื่องที่ใน Aaru มีโมดูลแบบนั้น... แทนที่จะบอกว่าเขาเชื่อใจมนุษย์ สู้บอกว่าเขาระแวงพวกเจ้าน่าจะเหมาะกว่า
Kaveh:(อย่างนี้เองเหรอ? มิน่าล่ะถึงต้องใช้ช่างฝีมือในการสร้าง Aaru... ที่แท้ก็ต้องการมนุษย์มาช่วยทำภารกิจอันยิ่งใหญ่ให้สำเร็จ)
Heryshaf:แน่นอน
Kaveh:นายสังเกตเห็นมั้ย? ว่าราชาแห่งแกะมักพูดกับเพื่อนร่วมงานแบบปัดไปส่ง ๆ
Alhaitham:เพราะเขารู้จักใช้ลูกล่อลูกชน ถึงได้เป็นหัวหน้าเสนาบดีทั้งปวง ดูท่าว่าข่าวลือที่บอกว่า Al-Ahmar มองคนไม่ขาดน่าจะไม่เป็นความจริง
Kaveh:เอาตรง ๆ นะ คำพูดของนายเหมือนกำลังยกตนข่มท่าน เหน็บแนมฉันยังไงก็ไม่รู้
Alhaitham:นายคิดไปเอง การเอาเรื่องที่พูดมาเทียบกับตัวเองก็ไม่ใช่เรื่องแย่อะไร แต่ก็ไม่ใช่เรื่องดีเช่นกัน
Kaveh:นาย! เอาเถอะ ๆ ฉันทำใจไว้แล้วล่ะ ว่าจะต้องเจอเป็นแบบนี้เวลาทำงานกับนาย... เฮ้อ หลบหน่อย! ฉันจะดูแผงควบคุม...
Alhaitham:หน้าที่เปิดใช้งานเป็นของนายแล้ว เอาเลย
Alhaitham:ทุกคน โปรดดำเนินการตรวจสอบภายนอก และเตรียมความพร้อมตามขั้นตอนในแผนงานด้วย
Thoth:สวัสดี วัยรุ่น
Termezi:เหวอ! ราชาแห่งนกกุลาตัวเป็น ๆ เลยนี่!
Thoth:พูดอะไรของเจ้า หมายความว่ายังไงที่บอกว่าตัวเป็น ๆ ข้ายังไม่ตายสักหน่อย!
Naysaburi:ทะ...ท่านบอกว่าให้เราเริ่มงานวิจัยได้เลยไม่ใช่เหรอ... หรือว่ายังมีตรงไหนที่กังวลอยู่อีก?
Thoth:ฉันเห็นแผนดำเนินงานแล้ว พวกเจ้ามีเรื่องต้องทำหลายอย่างกับเทอร์มินัลอันยิ่งใหญ่นั่น ดูมั่นใจกันจังเลยนะ
Kaveh:ฮ่า ๆ ที่จริงก็ไม่ได้มั่นใจขนาดนั้น แต่สถานการณ์ตอนนี้กำลังย่ำแย่ แทนที่จะนั่งรอความตายอยู่เฉย ๆ สู้ลงมือทำอะไรสักอย่างยังจะดีกว่า
Thoth:พวกเจ้าต่างก็เป็นนักวิชาการชั้นแนวหน้า งั้นพวกเจ้ารู้รึเปล่าว่า Aaru กับ Akasha นั้นมีความเชื่อมโยงกันที่ไม่สามารถแยกออกจากกันได้?
Naysaburi:Aaru กับ Akasha? เอ่อ...
Termezi:Akasha ไม่ใช่ผลงานทางเทคโนโลยีระดับสูง ที่สถาบันครอบครองไว้หรอกเหรอ? จำได้ว่าท่านเทพแห่งพฤกษาสร้างขึ้นเมื่อหลายปีก่อน เพื่อช่วยเหลือผู้คนในการแสวงหาความรู้...
Thoth:แล้วพวกเจ้าสองคนล่ะ รู้รึเปล่า?
Kaveh:นายพูดแล้วกัน นายเคยอ่านคู่มือเล่มนั้นมาแล้วหนิ?
Thoth:คู่มือ? Akasha มีคู่มือด้วยเหรอเนี่ย? ท่านเทพแห่งพฤกษานี่ทั้งใจดีและใส่ใจรายละเอียดจริง ๆ
Alhaitham:เมื่อก่อนมันถูกวางไว้บนชั้นหนังสือมุมในสุดของวังแห่งปัญญา เป็นหนังสือที่ไม่ค่อยได้รับความนิยมเท่าไหร่
Alhaitham:หากที่กล่าวในหนังสือเป็นความจริง งั้นต้นแบบที่เป็นแรงบันดาลใจให้กับระบบ Akasha ก็คือ "Aaru"
Naysaburi:เอ๊ะ?! แต่ว่าแทบจะไม่มีบันทึกเกี่ยวกับ Aaru เลยนะ แถมผลงานวิจัยการสำรวจทะเลทราย ก็ไม่เห็นพูดถึงมันเลยนี่นา
Thoth:ฮึ่ม เรื่องนี้เป็นเรื่องที่พวกเจ้าไม่มีทางรู้แน่ ๆ เรื่องเล่าในทะเลทรายน่ะใคร ๆ ก็เคยได้ยินกันมาเยอะแล้ว แต่รู้มั้ยว่าหัวใจหลักของประวัติศาสตร์คืออะไร? ฉันขอทดสอบพวกเจ้าหน่อยละกัน มีคนของภาควิชาสมุฏฐานวิทยาบ้างรึเปล่า?
Termezi:ฉันอยู่ภาควิชาสมุฏฐานวิทยา เอิ่ม... คำตอบคือความจริง
Thoth:ถูกต้อง อีกทั้งความจริงส่วนใหญ่ ขึ้นอยู่กับลำดับการเกิดขึ้นของเหตุการณ์
Thoth:ฉันจะเล่าให้พวกเจ้าฟังก็ได้ ในตอนแรกที่เทพแห่งมวลบุปผา Nabu Malikata จุติมาที่ Sumeru นั้น เธอได้แบกรับความรุ่งโรจน์จากสรวงสวรรค์ พร้อมกับนำพาชีวิต โอเอซิสและความรู้มาสู่ดินแดนของเรา
Thoth:นายหญิงผู้ยิ่งใหญ่ได้สร้างญินขึ้นมา และดลบันดาลให้พวกมันเชื่อฟังเธอ ในขณะที่เทพอสูรอีกสองตน ก็ท่องไปในดินแดนที่เปี่ยมไปด้วยปัญญานี้เช่นกัน ทั้งสามได้พบกันที่ใต้ต้นไม้
Thoth:นี่คือพันธมิตรที่ยิ่งใหญ่และเก่าแก่ที่สุด เราควรพูดถึงพันธสัญญาของราชาทั้งสาม ที่อยู่เหนือกาลเวลาและชีวิตด้วยความเคารพ ตอนนั้นพวกเทพเจ้ารับปากไว้ ว่าปัญญาจะเป็นของ Sumeru ทุกคน
Thoth:ถ้าถามว่าเรื่องอะไรที่ทำให้ Sumeru เปลี่ยนแปลงไปล่ะก็ ท่านเทพแห่งมวลบุปผานี่แหละ ที่เป็นทั้งจุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุด เพื่อเทพราชาแล้ว เธอไม่ลังเลเลยที่จะแอบสืบความลับของ Celestia เพราะเหตุนี้เธอจึงถูกไฟพิโรธแผดเผา จนกลายเป็นเถ้าถ่าน
Thoth:เทพราชาเสียใจต่อการจากไปของเทพแห่งมวลบุปผาอย่างมาก ไม่สนใจบ้านเมือง หมกมุ่นอยู่กับความรู้ที่เธอนำกลับมา ด้วยวิทยาการจากเกาะลอยฟ้า ได้ช่วยให้เทพราชาคิดค้น "Aaru" จนสำเร็จ
Thoth:สรุปก็คือ ไอเดียในการสร้าง Akasha มาจาก Aaru ส่วนรากฐานของ Aaru ก็มาจากเทคโนโลยีของ Celestia
Kaveh:งั้นไอเดียที่จะเชื่อมต่อ Akasha เข้ากับ Aaru ก็เป็นไปได้จริงสินะ... เพราะเทคโนโลยีทั้งสองมาจากแหล่งที่มาเดียวกัน
Thoth:เจ้านี่นะ ไม่ได้มีความเคารพต่อเทคโนโลยีจากสรวงสวรรค์เอาซะเลย!
Kaveh:ไม่ใช่ว่าไม่เคารพนะ แต่พวกเราไม่มีเวลามาเคารพต่างหาก! เวลากระชั้นชิดขนาดนี้ ต้องไปโทษกำหนดส่งนู่น!
Alhaitham:หรือท่านจะมาทำแทนล่ะ
Kaveh:ต้องส่งแผนงาน 5 ชิ้นในวันเดียวกัน ท่านคงยังไม่เคยเจอสินะ! เฮ้อ อย่าได้คิดจะลองเชียว...
Termezi:นั่นสิ ราชาแห่งนกกุลา... ท่านคงไม่ได้คิดจะลงมือด้วยตัวเองหรอกใช่มั้ย?
Naysaburi:เหมือนจะมาให้ความรู้เลยแฮะ... เรียกว่าเป็นความรู้ได้มั้ยนะ? หรือว่าเป็นคำบอกเล่าจากผู้มีประสบการณ์ตรง?
Thoth:ฮ่า ๆ ๆ... บ้าบอ งานยุ่งยากแบบนั้นข้าไม่ทำหรอก!
Termezi:แต่ว่า ในเมื่อ Aaru มีความสามารถมากขนาดนั้น... ทำไมท่านราชา Deshret ไม่เอาไปใช้ให้เกิดประโยชน์มากกว่านี้ล่ะ?
Thoth:เพราะสุดท้ายแล้ว Aaru ยังไม่เสร็จสมบูรณ์ เทพราชาคาดหวังกับมันไว้มาก แต่ท่านจากไปก่อนที่มันจะแล้วเสร็จ
Thoth:เดิมทีเทพราชาปรารถนาจะสร้างสิ่งที่สามารถทัดเทียมกับโลก เพื่อความปรารถนาของเขา นายหญิงแห่งบุปผาจึงยอมเสียสละทุกอย่าง
Thoth:ไม่ว่าเขาปรารถนาสิ่งใด เธอก็จะสรรหามาให้ ความรู้จึงถือกำเนิดขึ้นบนโลก ถ้าความกล้าหาญและเสียสละนี้ ไม่มีสุสานที่สวยงามไว้รำลึก เทพราชาจะต้องมองว่า นี่เป็นความอยุติธรรมที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
Thoth:เพราะงั้นอนุสรณ์แห่งความรัก ที่สร้างขึ้นจากความรู้และเทคโนโลยีนี้ จึงจารึกเต็มไปด้วยความเสียสละ และวีรกรรมกล้าหาญ... แม้ว่าจะยังสร้างไม่เสร็จ แต่ก็ควรค่าที่จะเก็บรักษามันเอาไว้
Thoth:ในตอนนั้นราชาได้บอกกับราชาแห่งต้นหญ้าไว้ว่า...
Thoth:"ในเมื่อเจ้าและข้าต่างผูกพันด้วยพันธสัญญาชั่วนิรันดร์ ข้าจะไม่มีทางเป็นศัตรูกับเจ้าเด็ดขาด ดังนั้นจึงไม่มีประโยชน์อะไร ที่จะต้องกินผลแห่งปัญญาจากสรวงสวรรค์นี้"
Thoth:"และจงจำไว้ ข้าไม่ได้ไร้ซึ่งพลังที่จะเป็นศัตรูกับปัญญา แต่เพราะเจ้ากับนางทำให้ข้าเข้าใจอะไรหลายอย่าง ได้เรียนรู้ถึงความดีงาม... เพื่อตอบแทนความเมตตานี้ ข้าจะทะนุถนอมดูแลพวกเจ้าให้ดีที่สุด"
Thoth:สุดท้าย Aaru จึงเป็นเพียงภาชนะที่ใช้สำหรับกักเก็บวิญญาณส่วนหนึ่ง ซึ่งนั่นเป็นต้นแบบแรกที่ราชาต้องการ... สิ่งสุดท้ายที่เขาคาดหวังจาก Aaru คือการทำทุกวิถีทาง เพื่อย้อนกลับไปยังช่วงที่เธอยังมีชีวิตอยู่
Alhaitham:ท่านก็แค่ต้องการจะพิสูจน์ว่าจริง ๆ แล้ว Al-Ahmar มีทั้งพลังและวิสัยทัศน์ แต่เห็นแก่ความสัมพันธ์ ที่มีต่อทั้งเทพแห่งมวลบุปผาและเทพแห่งพฤกษา จึงทิ้งนิสัยบ้าอำนาจไป
Alhaitham:การที่เขายอมหยุดจะมองว่าเป็นความเมตตาก็ได้ หรืออาจมองว่า ถูกความผูกพันต่อเทพอสูรพันธนาการไว้ก็ได้เช่นกัน นี่คือรากฐานของพันธสัญญาของเทพทั้งสาม
Kaveh:... ดังนั้น Aaru จึงเป็นทั้งคุกและอนุสรณ์ ส่วนคำตอบของคำถามทั้งสามข้อก็คือเวลา...
Thoth:การพบกันของผู้คนคือจุดเริ่มต้นของความโชคร้าย สำหรับเทพเจ้าแล้ว ก็ไม่ต่างกันเลยไม่ใช่รึไง?
This conversation is truncated; open the full page to continue.
Thoth:ฮู่ว! อากาศสดชื่นนี่มันดีจริง ๆ
Heryshaf:แน่นอน
Sobek:อยากยืดเส้นยืดสายจัง... มีอะไรแนะนำให้ทำบ้างมั้ย?
Thoth:ถ้าเป็นเมื่อก่อนข้าคงแนะนำอย่างอื่นให้เจ้าทำ แต่สำหรับคนที่เพิ่งออกมาจากคุก แค่ได้ออกมายืนข้างนอกก็เป็นการพักผ่อนที่ดีที่สุดแล้ว
Heryshaf:อันนี้ข้าเห็นด้วย
Liloupar:อย่างที่ข้าคิดไว้ไม่มีผิด รู้สึกเปลืองลูกตาจริง ๆ ที่ได้เห็นเจ้าพวกเสาทั้งเจ็ดของราชา Deshret
Jeht:ทำไมล่ะ? เพราะเธอไม่ชอบผู้ชายพวกนั้นเหรอ?
Liloupar:ไม่ว่าในฐานะผู้ชาย ตัวบุคคล หรือแม้แต่เทพอสูร ก็ล้วนไม่มีค่าพอที่จะให้ข้าชายตามอง
Liloupar:เดิมที Al-Ahmar สั่งให้ข้าหามนุษย์ผู้ที่เหมาะจะมาเป็นราชา สายตาของข้าย่อมสนใจคนที่เหมาะสมเท่านั้น
Jeht:เอ่อ... อย่าพูดเรื่องที่มันซับซ้อนแบบนั้นได้มั้ย ฉันไม่ได้อ่านหนังสือนิทานมาเยอะขนาดนั้นนะ...
Liloupar:หึหึ เจ้าคิดว่านี่เป็นแค่นิทานเหรอ? การเดินทางของเจ้ากับพ่อเจ้าก็เป็นแค่นิทานเรื่องนึงเท่านั้นสำหรับหลาย ๆ คน ชีวิตเจ้า ชีวิตข้า ก็ไม่ได้ต่างอะไรกันเลย
Jeht:...
Liloupar:...แม่สาวน้อย เจ้าโตขึ้นเยอะเลยนะ ถ้าเป็นเมื่อก่อนเจ้าคงโกรธเป็นฟืนเป็นไฟไปแล้ว แต่เดี๋ยวนี้คำพูดพวกนั้นทำอะไรเจ้าไม่ได้อีกแล้ว
Jeht:ไม่มีอะไร ที่เธอพูดมาฉันว่ามันก็ถูก
Jeht:จะให้โกรธกับคนที่พูดความจริงก็ไม่ได้อะไร มีแต่จะทำให้ตัวเองดูเป็นคนจิตใจคับแคบ
Liloupar:แค่นี้ก็พิสูจน์ได้แล้วว่าเจ้าเติบโตขึ้นจริง ๆ ดีมาก แม่สาวน้อย เจ้ากำลังแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ แข็งแกร่งพอที่จะช่วยปกป้องผู้คนและสิ่งที่เจ้าให้ความสำคัญได้
Jeht:...งั้นเหรอ... หวังว่าจะเป็นอย่างนั้นนะ
Cyno:ได้ยินมั้ย? ดูเหมือนอาจารย์ของนายกำลังด่าอาจารย์ของฉันอยู่นะ
Tighnari:ฮ่า ๆ ปกติ
Cyno:เมื่อกี้นายเห็นเธอรึเปล่า? นักศึกษาที่เรียนไม่จบจากภาควิชาสมุฏฐานวิทยา หลังจากออกจากสถาบันก็ไปเป็นผู้ค้าข่าวกรองที่ Nod-Krai ฉันว่าเธอมีของอยู่นะ
Tighnari:นายตัดสินจากอะไร? เจ้าหน้าที่มาตรามีข้อมูลเกี่ยวกับเธอรึไง?
Cyno:ก็พอมี เท่าที่รู้เธอไม่ได้มีพิษภัยอะไร ที่ฉันพูดแบบนี้ก็เพราะว่าเธอดูน่าจะโกหกเก่งมาก ๆ คำพูดของเธอตบตาคนได้มากมาย
Tighnari:นี่เป็นเซนส์จับคนโกหกของนายรึเปล่า?
Cyno:ใช่ แล้วนายล่ะ? รู้สึกยังไงกับเธอ?
Tighnari:เมื่อกี้เธอเอาเสบียงบางส่วนไปให้กับ Jeht ตรงหัวมุม แล้วค่อยให้ Jeht เอาไปให้กองทหาร
Cyno:ละเอียดรอบคอบ แถมยังช่างสังเกตซะด้วย
Tighnari:อีกอย่าง นายก็เป็นคนพูดเองไม่ใช่รึไง? ว่าการจะไปอยู่ระดับแนวหน้าได้นั้นเป็นเรื่องยากมากไม่ว่าจะวงการไหนก็ตาม คนที่อยู่ระดับแนวหน้าได้จะต้องมีบางอย่างที่เหนือกว่าคนอื่น
Cyno:มันก็ควรต้องเป็นแบบนั้นไม่ใช่เหรอ? นอกจากเธอแล้ว ทั้งฉันและนายต่างก็อยู่ในระดับแนวหน้ากันทั้งคู่
Tighnari:แล้วนายรับประกันได้ยังไงว่าเธอจะไม่ได้ยินที่พวกเราคุยกัน?
Cyno:ฉันก็ต้องมีวิธีของฉันอยู่แล้ว Sethos กำลังคุยกับเธออยู่น่ะ
Tighnari:อย่างนี้นี่เอง
Nefer:คุณคือ Sethos ผู้สืบทอดวิหารแห่งความเงียบงันสินะ สวัสดี
Sethos:ใช่แล้วล่ะ ฉันเอง ดูจากการแต่งตัวของเธอแล้ว คงจะเป็นชาวทะเลทรายเหมือนกันสินะ ฉันได้ยินคนอื่นเรียกเธอว่า Nefer
Nefer:ใช่ ฉันเป็นผู้ค้าข่าวกรองที่เดินทางจากทะเลทรายไปยังป่าฝน แล้วก็ออกจากป่าฝนไปยัง Nod-Krai
Sethos:ชักน่าสนใจแล้วสิ คุณดูเป็นคนที่ไม่น่าชอบเล่าเรื่องของตัวเองเท่าไหร่ แต่กลับยอมเล่าให้ฉันฟังล่ะ
Nefer:บางทีฉันอาจจะอยากรู้จักเพื่อนใหม่ก็ได้?
Sethos:ฉันเองก็ชอบรู้จักเพื่อนใหม่เหมือนกัน ฉันคุยง่ายกว่า Cyno แล้วก็ติดดินกว่า Tighnari
Nefer:นี่คือเหตุผลที่คุณมาอยู่แถว ๆ นี้ เพื่อให้ฉันได้มีโอกาสเข้ามาพูดคุย
Sethos:ฮ่า ๆ ๆ ๆ ดูออกง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ?
Nefer:ก็ประมาณนึง พวกคุณสนใจท่าทีของฉัน เลยอยากเข้ามาตีสนิทกับฉันด้วยการซื้อใจ
Sethos:ใช้คำว่าซื้อใจมันออกจะ... น่าจะเป็นการเชิญชวนมากกว่า
Nefer:เชิญชวนให้ทำอะไรเหรอ?
Sethos:ชวนให้คุณวางมือ ทิ้งทุกอย่างที่แบกรับ แล้วกลับมาบ้านเกิด กลับมายังที่ที่ครั้งหนึ่งเคยทำให้คุณบาดหมางใจ
Nefer:...
Nefer:ผู้สืบทอดของ Bamoun น่าสนใจกว่าที่ฉันคาดไว้เยอะเลย
Sethos:ถ้าคุณรู้จักคุณปู่ คุณก็ต้องรู้เรื่องของพวกเรา ฉันยินดีที่จะเป็นเพื่อนกับคุณ เพราะคุณมีประโยชน์ต่อพวกเรา
Sethos:อีกอย่าง พลังที่ฉันกับคุณมีก็มาจากที่ที่เดียวกัน
Nefer:อา ใช่ คุณนี่พูดตรงประเด็นดีจัง
Cyrus:ลูกศิษย์คนโปรดของนายกำลังยุ่งกับอะไรเหรอ?
Naphis:จะยุ่งกับอะไรได้อีกล่ะ? ลูกศิษย์คนโปรดของนายยุ่งเรื่องอะไรอยู่ ลูกศิษย์คนโปรดของฉันก็กำลังยุ่งเรื่องนั้นแหละ
Cyrus:อ้อ แล้วก็มี Collei ด้วยใช่มั้ย? เด็กพวกนี้ตัวติดกันตลอดเลย
Naphis:เหล่านักวิชาการอาวุโสมักจะพูดอยู่ตลอดว่า ช่วงเวลาในวัยเรียนมีผลต่อทั้งชีวิตของคนเรา ยิ่งใน Sumeru ด้วยแล้ว ช่วงเวลาในวัยเรียนอาจยาวนานมากก็ได้
Cyrus:ฉันเองก็ได้รับผลกระทบนี้มาเหมือนกันไม่ใช่รึไง? ทั้งนาย ทั้ง Zaha Hadi ต่างก็เป็นสิ่งที่ช่วงเวลานั้นมอบให้กับฉันไม่ใช่เหรอ
Naphis:ทำไม? นายไม่พอใจรึไง? เอ้อ พูดถึง Zaha Hadi คราวก่อนจู่ ๆ เธอก็พูดถึงนาย บอกว่าตอนที่นายเรียนอยู่ชอบขีดเขียนอะไรมั่วซั่วลงในหนังสือ
Cyrus:สมัยเรียนฉันทำอะไรไว้ตั้งเยอะ นับประสาอะไรกับเรื่องแค่นี้
Naphis:เธอเล่าว่านายวงชื่อคนร้ายในนิยายสืบสวนเอาไว้ เพราะกลัวว่าคนอื่นจะไม่เห็น แถมยังเขียนคำใบ้ไว้ที่หน้าแรกด้วยว่า: "คนร้ายคือ..."
Cyrus:มีเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอ? ฮ่าฮ่าฮ่า สมกับเป็นฉันจริง ๆ! สร้างสรรค์สุดยอด!
Naphis:ขำ ๆ ยังจะมีหน้ามาขำอีก!
Cyrus:ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า ฉันล่ะชอบตัวเองจริง ๆ ทำไมฉันถึงมีความคิดแผลง ๆ เยอะขนาดนี้นะ?
Naphis:ฉันว่านะ ทั้งชีวิตของนายก็คงเป็นแบบนี้แหละ ถ้าถามว่าทำไม ก็ต้องเป็นเพราะช่วงวัยเรียนมีผลต่อทั้งชีวิตของคนเราอยู่แล้ว
Cyrus:อย่าพูดถึงฉันเลย นายเองก็เจ้าระเบียบแบบนี้มาทั้งชีวิตเหมือนกัน
Cyrus:เฮ้อ เอาเถอะ อายุอานามก็ปูนนี้กันแล้ว ใครจะไปเปลี่ยนใครได้ล่ะ? ทน ๆ กันหน่อยเถอะ
Naphis:...พูดจริง ๆ นะ นายต้องคอยดูพวก Cyno ไว้หน่อย สถานการณ์ไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว ทุกคนต้องระวังกันให้มาก ๆ
Cyrus:ได้สิ นายเองก็ดูแลตัวเองให้ดี อย่าโดนกดดันจนล้มพับไปซะล่ะ
Kaveh:Obelisk เป็นสื่อกลางที่ใช้บันทึกข้อมูลสำคัญ ในทะเลทรายยุคโบราณ... นี่ Alhaitham ช่วยยืนยันเนื้อหาตรงนี้ให้หน่อยสิ
Kaveh:ส่งไปที่หน้าจอของนายแล้ว เห็นมั้ย?
Alhaitham:เบลอนิดหน่อย แต่ไม่มีปัญหา
Kaveh:นายช่วยดูให้หน่อยสิว่าข้างบนนั้นเขียนไว้ว่าอะไร อ้อ แล้วก็ถ้ามีเนื้อหาคล้าย ๆ กันอีก ฉันจะส่งไปให้พวกนายนะ
Alhaitham:เริ่มจาก Obelisk นี้ก่อนแล้วกัน อักษรโบราณบางส่วนมีการดัดแปลงประยุกต์ เขียนไว้ว่า "ที่แห่งนี้จารึกไว้ด้วยบทกวี ที่ประพันธ์ขึ้นเพื่อผืนทราย"
Alhaitham:เป็นข้อมูลด้านวัฒนธรรมในยุคราชา Deshret
Sobek:ถ้าเป็นข้อมูลพวกนั้น ข้าขอแนะนำให้พวกเจ้าลบมันทิ้ง
Thoth:ฮ่า ๆ... ก็แค่การเอาตัวอักษรที่ไม่มีความหมายมาปะติดปะต่อกัน ส่วนใหญ่ทำเพื่อความสนุกสนาน ขนาดข้ายังไม่รู้เลยว่า Aaru มีบันทึกส่วนนี้
Alhaitham:แค่พวกท่านยืนยันได้ว่า ทั้งหมดนี้เป็นข้อมูลส่วนบุคคลก็พอแล้ว
Heryshaf:มันไม่ใช่เรื่องสำคัญหรอก
Kaveh:งะ...งั้นฉันจะจัดการแล้วนะ
Kaveh:ทางนี้ยังมีอีก ส่งไปให้แล้วนะ
Alhaitham:...ทั้งหมดเป็นรายงานเกี่ยวกับการสู้รบบริเวณรอบเมือง Gurabad
Kaveh:ลบได้มั้ย?
Alhaitham:ส่วนใหญ่เป็นเนื้อหาที่มีบันทึกไว้แล้ว ลบเลย
Kaveh:ถ้าเกิดมีรายละเอียดที่ภาควิชาสมุฏฐานวิทยายังไม่เคยค้นพบ แล้ววันหลังพวกเขามาคิดบัญชีกับพวกเราจะทำยังไง?
Alhaitham:แล้วจะเอายังไง? ถ้าไม่แก้ปัญหาพวกนี้ ต่อไปก็คงไม่มีสถาบันและภาควิชาสมุฏฐานวิทยา
Kaveh:ที่พูดมาก็ถูก เอาล่ะ ฉันจัดการให้เรียบร้อยแล้ว
Kaveh:ทางนั้นยังมีเสาหินที่มีรูปร่างคล้ายกันอยู่อีก ฉันจะไปดูหน่อย
Kaveh:อีกหนึ่งเสา
Alhaitham:เดี๋ยวก่อน
Kaveh:...
Kaveh:นี่ยังอ่านไม่จบอีกเหรอ? ยาวขนาดนั้นเลย?
Alhaitham:บนนี้ได้บันทึกกระบวนการพัฒนา และการบริหารจัดการของอารยธรรมโอเอซิสเอาไว้ ส่วนใหญ่จะเกี่ยวกับญิน แล้วก็ยังมีบันทึกที่ช่างฝีมือผู้สร้าง Aaru ทิ้งไว้ด้วย
Kaveh:แล้วสำคัญมั้ย?
Alhaitham:แยกไว้แล้ว อ่านรวดเดียวยังไงก็อ่านไม่หมดหรอก เลยอาศัยความรู้สึกวงส่วนสำคัญเอาไว้ก่อน
Kaveh:บันทึกของช่างฝีมือพวกนั้นบอกอะไรไว้บ้าง?
Alhaitham:บอกเกี่ยวกับข้อสันนิษฐานของพวกเขา เช่น พวกเขาควรเอาตัวรอดยังไง หากราชา Deshret ต้องการฆ่าปิดปากช่างฝีมือหลังจากสร้าง Aaru เสร็จ
Kaveh:...นึกว่าหลุดออกมาจากเทพนิยาย เรื่องแบบนั้นไม่น่าจะจริงหรอกมั้ง?
Alhaitham:ในบันทึกเขียนไว้แบบนั้นจริง ๆ มันเป็นการคาดเดาที่เขียนขึ้นมาตามตำนาน ในนี้มีวิธีหลบหนีและแบบแปลนช่องทางหลบหนี ที่ช่างฝีมือทิ้งไว้ด้วยนะ
Kaveh:มีบันทึกเรื่องพวกนี้ด้วยเหรอ? เอาเถอะ งั้นฉันขอก๊อบปี้ไว้ก่อนแล้วค่อยลบ...
Thoth:ไม่ต้องก็ได้มั้ง เอาไปพวกเจ้าก็ไม่ได้ใช้
Kaveh:ไม่ใช่ ๆ คือว่าพิมพ์เขียวพวกนี้สำคัญมาก ฉันอยากเก็บไว้เป็นที่ระลึก
Kaveh:เห้อ แค่นี้ก็น่าจะพอแล้วล่ะมั้ง...
Alhaitham:ถึงเป้าที่วางไว้แล้ว ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร
Kaveh:ความรู้สึกที่ดูเหมือนจริงแต่ก็ดูไม่จริง มีทั้งความจริงและความลวงสลับกันไปมาแบบนี้ มันแปลกพิลึกจริง ๆ...
Kaveh:ล่องลอยอยู่ท่ามกลางความเป็นและความตาย ระหว่างตื่นกับฝัน ใช้มือของตัวเองบังคับภาพลวงตาพวกนั้น ทั้งที่ไม่อาจเอื้อมถึง
Alhaitham:เป็นประสบการณ์ไล่ตามความฝันที่มีความหมายตรงตัว น่าสนใจไปอีกแบบ
Kaveh:ถ้าวิญญาณของฉันหลุดออกไปจะเป็นยังไง?
Alhaitham:ไม่มีทางเกิดขึ้นหรอก อีกอย่าง อย่าเพิ่งรีบดีใจไป โครงการอาจจะมีเฟสที่สอง
Kaveh:เอาเถอะ ยังไงก็ต้องพยายามต่อ
Thoth:ก็รู้อยู่แล้วว่าโลกภายนอกนี่คงไม่มีใครเคารพเทพโบราณอีกต่อไป แต่พวกหนุ่มสาวพวกนี้ พูดจาไม่เกรงใจกันบ้างเลย
Heryshaf:ไม่ใช่ครั้งแรกซะหน่อย คราวที่แล้วเจ้าก็รู้สึกแบบนี้หนิ
Thoth:ข้าก็นึกว่าเป็นแค่เรื่องบังเอิญ ไม่คิดว่าจะเป็นเรื่องปกติทั่วไป
Sobek:เจ้าไม่รู้สึกว่า น้ำเสียงที่พูดเหมือนมันเป็นเรื่องปกติของเจ้าหนุ่มนั่น ฟังดูคุ้น ๆ รึไง? เหมือนกับเจ้าแกะเลย
Heryshaf:งั้นเขาจะต้องฉลาดมากแน่ ๆ
Thoth & Sobek:ถุย!
Sobek:ถุย!
Thoth:คนอื่นยังดีกว่าตั้งเยอะ ดูเจ้าผมบลอนด์นั่นสิ ใสซื่อน่าเอ็นดูจะตาย
Sobek:งั้นเหรอ? แล้ว Nefer ลูกศิษย์ของเจ้าล่ะจะว่ายังไง? แม่หนูนั่นไม่ได้เฉียดใกล้คำว่าใสซื่อเลยสักนิด
Heryshaf:เจ้าพูดถูกเผงเลย ชอบเด็กซื่อ ๆ อะไรกัน โกหกชัด ๆ ที่เจ้า Thoth ชอบแม่หนู Nefer ก็ไม่ใช่เพราะอะไรหรอก เพราะนิสัยของ Nefer เหมือนกับเขาต่างหาก
Heryshaf:สรุปสั้น ๆ เลย Thoth ก็แค่ยอมรับในสิ่งที่ตัวเองเป็น ที่เหลือก็แค่ฉากบังหน้า
Sobek:เจ้ายังมีหน้ามาพูดแบบนี้อีกเหรอ? พวกเจ้านี่มันเกินเยียวยากันจริง ๆ
Heryshaf & Thoth:คนที่เล่นหมากรุกแพ้บ่อยที่สุดน่ะหุบปากไปเลย
Thoth:คนที่เล่นหมากรุกแพ้บ่อยที่สุดน่ะหุบปากไปเลย
Sobek:นี่ล้อกันเล่นรึไง กล้าดียังไงมาสั่งให้ข้าหุบปาก!
Bennu:พวกเจ้ายังมีเวลาว่างมาคุยเรื่องพวกนี้กันอีกเหรอ? Aaru เปิดแล้ว ทั้งความรุ่งโรจน์และเกียรติยศในอดีต กำลังจะไหลหวนคืนสู่แผ่นดินเหมือนน้ำหลาก พวกเจ้ายังจะว่างมาคุยเรื่องไร้สาระอยู่อีก?
Bennu:พวกเจ้าสามตัวเกินเยียวยากันจริง ๆ เทพราชาอุตส่าห์เมตตา ให้โอกาสพวกเจ้าออกมาจากคุก จับขังไว้แบบนั้นก็ดีอยู่แล้วเชียว!
Shesepankh:อ๊ะ มองในแง่ดีดูสิ Bennu ถ้าพวกเขาไม่ได้ออกมา เราก็คงไม่ได้ตื่นเช่นกัน
Bennu:ที่แท้เจ้าก็อยู่นี่นี่เอง ทำไมไม่ช่วยข้าด่าเจ้าพวกนั้นล่ะ?
Shesepankh:ข้าล่ะคิดถึง Hermanubis จริง ๆ ถ้าเขายังอยู่ เราก็คงจะอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา
Bennu:พูดเองเออเอง ไม่มีความรับผิดชอบ ทำไมเทพราชาถึงได้กำหนดนิสัยของเจ้ามาแบบนี้นะ!
Shesepankh:นั่นเป็นการพิสูจน์ว่าเทพราชาต้องการให้ข้ามีอิสระไม่ใช่รึไง?
Sobek:พอหันไปเห็นเจ้าสมองจักรกลสองตัวนั่น ก็รู้สึกว่าพวกเจ้าสองตัวก็ไม่ได้แย่สักเท่าไหร่
Thoth:แหงล่ะสิ ทนอยู่มาด้วยกันเป็นพันปี ก็ต้องรู้สึกผูกพันกันบ้างแหละ
Heryshaf:แน่นอน
Thoth:ก็รู้อยู่แล้วว่าโลกภายนอกนี่คงไม่มีใครเคารพเทพโบราณอีกต่อไป แต่พวกหนุ่มสาวพวกนี้ พูดจาไม่เกรงใจกันบ้างเลย
Heryshaf:ไม่ใช่ครั้งแรกซะหน่อย คราวที่แล้วเจ้าก็รู้สึกแบบนี้หนิ
Thoth:ข้าก็นึกว่าเป็นแค่เรื่องบังเอิญ ไม่คิดว่าจะเป็นเรื่องปกติทั่วไป
Sobek:เจ้าไม่รู้สึกว่า น้ำเสียงที่พูดเหมือนมันเป็นเรื่องปกติของเจ้าหนุ่มนั่น ฟังดูคุ้น ๆ รึไง? เหมือนกับเจ้าแกะเลย
Heryshaf:งั้นเขาจะต้องฉลาดมากแน่ ๆ
Thoth & Sobek:ถุย!
Sobek:ถุย!
Thoth:คนอื่นยังดีกว่าตั้งเยอะ ดูเจ้าผมบลอนด์นั่นสิ ใสซื่อน่าเอ็นดูจะตาย
Sobek:งั้นเหรอ? แล้ว Nefer ลูกศิษย์ของเจ้าล่ะจะว่ายังไง? แม่หนูนั่นไม่ได้เฉียดใกล้คำว่าใสซื่อเลยสักนิด
Heryshaf:เจ้าพูดถูกเผงเลย ชอบเด็กซื่อ ๆ อะไรกัน โกหกชัด ๆ ที่เจ้า Thoth ชอบแม่หนู Nefer ก็ไม่ใช่เพราะอะไรหรอก เพราะนิสัยของ Nefer เหมือนกับเขาต่างหาก
Heryshaf:สรุปสั้น ๆ เลย Thoth ก็แค่ยอมรับในสิ่งที่ตัวเองเป็น ที่เหลือก็แค่ฉากบังหน้า
Sobek:เจ้ายังมีหน้ามาพูดแบบนี้อีกเหรอ? พวกเจ้านี่มันเกินเยียวยากันจริง ๆ
Heryshaf & Thoth:คนที่เล่นหมากรุกแพ้บ่อยที่สุดน่ะหุบปากไปเลย
Thoth:คนที่เล่นหมากรุกแพ้บ่อยที่สุดน่ะหุบปากไปเลย
Sobek:นี่ล้อกันเล่นรึไง กล้าดียังไงมาสั่งให้ข้าหุบปาก!
Bennu:พวกเจ้ายังมีเวลาว่างมาคุยเรื่องพวกนี้กันอีกเหรอ? Aaru เปิดแล้ว ทั้งความรุ่งโรจน์และเกียรติยศในอดีต กำลังจะไหลหวนคืนสู่แผ่นดินเหมือนน้ำหลาก พวกเจ้ายังจะว่างมาคุยเรื่องไร้สาระอยู่อีก?
Bennu:พวกเจ้าสามตัวเกินเยียวยากันจริง ๆ เทพราชาอุตส่าห์เมตตา ให้โอกาสพวกเจ้าออกมาจากคุก จับขังไว้แบบนั้นก็ดีอยู่แล้วเชียว!
Shesepankh:อ๊ะ มองในแง่ดีดูสิ Bennu ถ้าพวกเขาไม่ได้ออกมา เราก็คงไม่ได้ตื่นเช่นกัน
Bennu:ที่แท้เจ้าก็อยู่นี่นี่เอง ทำไมไม่ช่วยข้าด่าเจ้าพวกนั้นล่ะ?
Shesepankh:ข้าล่ะคิดถึง Hermanubis จริง ๆ ถ้าเขายังอยู่ เราก็คงจะอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา
Bennu:พูดเองเออเอง ไม่มีความรับผิดชอบ ทำไมเทพราชาถึงได้กำหนดนิสัยของเจ้ามาแบบนี้นะ!
Shesepankh:นั่นเป็นการพิสูจน์ว่าเทพราชาต้องการให้ข้ามีอิสระไม่ใช่รึไง?
Sobek:พอหันไปเห็นเจ้าสมองจักรกลสองตัวนั่น ก็รู้สึกว่าพวกเจ้าสองตัวก็ไม่ได้แย่สักเท่าไหร่
Thoth:แหงล่ะสิ ทนอยู่มาด้วยกันเป็นพันปี ก็ต้องรู้สึกผูกพันกันบ้างแหละ
Heryshaf:แน่นอน
(test)台词文本
Tighnari:เป็นไงบ้าง? โครงการคืบหน้าราบรื่นดีมั้ย?
Kaveh:ก็เรื่อย ๆ เหมือนเดิม นายเองก็รู้ ถ้าจะทำงานร่วมกับ Alhaitham ก็ต้องชินกับนิสัยของเขา
Tighnari:เขาก็คงไม่ต่างกับนายนักหรอก เอาจริง ๆ ฉันนึกว่าพวกนายตกลงกันได้แล้วซะอีก
Kaveh:จะเป็นไปได้ยังไง! ยิ่งทำงานร่วมกันก็ยิ่งเห็นปัญหา อีกอย่าง...
Kaveh:...อีกอย่างฉันกับเขาไม่มีวันตกลงกันได้อยู่แล้ว
Alhaitham:ก็จริง อย่างเช่นปัญหาตรงหน้าตอนนี้ ขนาดนายบ่น นายยังไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำว่าควรไปบ่นไกล ๆ
Tighnari:โรคเก่ากำเริบอีกแล้ว
Kaveh:ที่ฉันบ่นก็เพราะหวังดีกับนาย หัดฟังความคิดเห็นคนอื่นบ้าง ไม่แน่นายอาจจะเข้าใจถึงต้นตอของปัญหาก็ได้?
Alhaitham:ความไร้เดียงสาก็เป็นโรคเก่าแก่ของนายเหมือนกัน
Tighnari:พวกนายไม่ได้ยื่นเรื่องขอเข้าร่วมโครงการ กับทางสถาบันเองหรอกเหรอ? ทีมพิทักษ์ป่าของเราต่างก็ลงชื่อเข้าร่วมกันเองทั้งนั้น
Alhaitham:เปล่าหรอก นี่เป็นงานที่ท่านหญิงน้อย Kusanali และ Naphis มอบหมายมาน่ะ
Kaveh:เฮ้อ ช่วงนี้ไม่ค่อยมีงานปกติทั่วไปเลย เหลือแต่โครงการใหญ่ ๆ ถ้าเลือกได้ก็คงไม่ต้องให้พวกเรามาวิ่งช่วยงานแบบนี้... แสดงว่าสถาบันขาดคนจริง ๆ
Alhaitham:นายควรเตรียมใจไว้นะ แต่ถึงยังไงฉันก็ไม่อยากให้นายคาดหวังมากเกินไป เดี๋ยวจะทำงานไม่สนุกซะเปล่า ๆ
Kaveh:รู้แล้วน่า! นายก็เหมือนกัน! อยากจะเข้ากับคนอื่นได้ก็หัดระวังคำพูดให้เป็นด้วย เข้าใจมั้ย?
Tighnari:พวกนายมาช่วยฉันพิทักษ์ป่ากันให้หมดเลยดีมั้ย จะได้เลิกวางมวยกันสักที
Alhaitham:เป็นข้อเสนอที่ดี แต่น่าเสียดายที่ฉันกับหมอนี่จะไม่มีวันเห็นตรงกัน และจะไม่มีทางเปลี่ยนแม้ว่าจะเปลี่ยนงาน
Kaveh:ใช่ มีแค่เรื่องนี้แหละที่ฉันเห็นด้วย ฉันกับเจ้าหมอนี่จะไม่มีวันลงรอย และเห็นตรงกันเด็ดขาด ไม่มีวัน!
Kaveh:...แต่ถึงอย่างนั้น ก็ยังต้องทำงานอยู่ดี เฮ้อ... อยากดื่มกาแฟมั้ย?
Alhaitham:ฉันภูมิใจที่ได้เห็นนายพัฒนาขึ้น
Kaveh:ภูมิใจอะไรของนาย? นายเองก็หัดทำตัวให้ดีขึ้นบ้างนะ!
Tighnari:ฉันว่าฉันก็พัฒนาขึ้นเหมือนกัน ที่อยู่ ๆ ก็กล้าหยิบเรื่องที่พวกนายมีปากเสียง และไม่ลงรอยกันเอามาพูดต่อหน้าแบบนี้
Kaveh:การขอโทษอาจจะทำให้ฉันดูเป็นฝ่ายผิด แต่ว่า... ขอโทษนะ...
Tighnari:ฮ่า ๆ ฉันล้อเล่นน่ะ พอดีช่วงนี้ฉันว่างไม่มีอะไรทำ เลยมาหาอะไรทำฆ่าเวลา
Kaveh:Collei เป็นยังไงบ้าง?
Tighnari:เธอเรียนอยู่กับคุณ Nicole ไม่ชัวร์ว่าไปถึงไหนแล้ว... แต่ท่าทางเธอดูโอเคดี
Alhaitham:เรื่องของทูตสวรรค์ ก็ยกให้ทูตสวรรค์เป็นคนจัดการเถอะ
Tighnari:ถึงจะพูดอย่างนั้น แต่ฉันกับ Cyno ไม่ค่อยวางใจเท่าไหร่ เขาบอกว่าหลังฝึกทหารรับจ้างเสร็จ จะไปอยู่เป็นเพื่อน Collei อีกสักพักฉันว่าจะตามไปเหมือนกัน
Kaveh:Collei ไม่เป็นอะไรหรอก นายต้องเชื่อใจเธอนะ
Kaveh:ขนาดพวกฉันยังดูออกเลยว่า ช่วงหลายปีมานี้ Collei ร่าเริงขึ้นเยอะ ต้องขอบคุณที่นายกับ Cyno ที่คอยอยู่เป็นเพื่อนและคอยชี้แนะ เธอถึงรับมือด้วยตัวเองได้แล้ว
Tighnari:ยืนหยัดด้วยตัวเองเหรอ...
Alhaitham:การที่รุ่นน้องเติบโตขึ้น ทำให้นายรู้สึกโดดเดี่ยวเหรอ?
Tighnari:เปล่า ไม่ถึงขนาดนั้น แค่กำลังคิดว่า... ถ้าทำอะไรเพื่อทุกคนได้มากกว่าก็คงจะดี
Alhaitham:เธอจะต้องไม่เป็นอะไร
Kaveh:ใช่ ๆ ทำใจให้สบายเถอะ
Sobek:นักเดินทางผู้มาจากแดนไกล เจ้าเองก็กำลังเป็นห่วง Sumeru อยู่เหมือนกันใช่มั้ย?
Paimon:โอ้! ท่านราชาแห่งจระเข้ Sobek!
Traveler:สวัสดี ท่านราชาแห่งจระเข้
Sobek:ทำตัวตามสบาย ข้าแค่อยากมาคุยเรื่องท่านหญิงน้อย Kusanali กับเจ้า
Traveler:ดูท่านจะเป็นห่วงเธอมากเลยนะ
Sobek:ไม่ใช่แค่เป็นห่วง แต่ก็มีความสงสัยด้วย
Paimon:จะว่าไปตอนนี้ Nahida เป็นยังไงบ้างนะ...
Sobek:รอสักเดี๋ยว
Sobek:...
Paimon:เป็นยังไงบ้าง?
Sobek:ข้าลองเรียก Apep แล้ว แต่ก็ไม่มีการตอบรับ
Sobek:นางคงจะใช้สมาธิในการดูแลท่านหญิงน้อย Kusanali อยู่จริง ๆ
Paimon:ทำไมเทพอสูรใต้อาณัติของราชา Deshret ต้องอึ้งกันหมดเมื่อรู้ว่า Apep ให้ความช่วยเหลือ Nahida ด้วยล่ะ ในสายตาของพวกท่าน เธอเป็นคนยังไงเหรอ?
Sobek:พวกเจ้ารู้ใช่มั้ยว่าราชา Deshret ท่าน Al-Ahmar กับ Apep ราชามังกรแห่งพรรณไม้มีเรื่องบาดหมางกัน?
Sobek:รอบรู้จริง ๆ ข้าดีใจที่ Sumeru ได้คนอย่างพวกเจ้าคอยช่วยเหลือ
Sobek:ในช่วงวาระสุดท้ายของราชา Deshret เขาได้หลอกให้ราชามังกรแห่งพรรณไม้กลืนเขาลงไป ทำให้ราชามังกรแห่งพรรณไม้ต้องแบกรับ ความทุกข์ทรมานจากบาปที่เขาก่อไว้แทน...
Sobek:ราชามังกรแห่งพรรณไม้มักดูถูกราชา Deshret แต่กลับถูกเขาตลบหลัง แทนที่จะสร้างความเดือดร้อนไปทั่วทุกหย่อมหญ้า ราชา Deshret กลับเลือกหลอกราชามังกรแห่งพรรณไม้ เพื่อทำลายตนเอง นี่ก็ถือเป็นการแสดงความรักที่เขามีต่อมนุษย์
Sobek:Apep ราชามังกรแห่งพรรณไม้ แสงสว่างสุดท้ายแห่งยุคสมัยเก่า เกลียดชัง Al-Ahmar และพลังเทพอสูรทั้งหมดที่เขามี
Sobek:ไม่อยากจะเชื่อว่าคนอย่าง Apep จะยอมช่วยเทพแห่งพฤกษาในยามลำบาก หรือว่าเทพแห่งพฤกษาเคยช่วยอะไร Apep เอาไว้?
Paimon:ใช่แล้วล่ะ Nahida ช่วยไว้เยอะเลย!
เล่าให้ Sobek ฟังคร่าว ๆ ถึงวีรกรรมในอดีตที่ Nahida เคยช่วย Apep ให้หลุดพ้นจากความทุกข์ทรมาน...
Sobek:งั้นเหรอ... ความทุกข์ทรมานอันแสนยาวนาน ของราชามังกรแห่งพรรณไม้ได้ท่านหญิงน้อย Kusanali ช่วยไว้สินะ
Sobek:มิน่าล่ะราชามังกรแห่งพรรณไม้ถึงยอมลดทิฐิ แม้จะเกลียดเทพอสูร แต่ก็ใช่ว่าจะไม่เข้าใจความหวังดี
Paimon:อืม เท่าที่พวกเราได้รู้จักกับ Apep มา ก็รู้สึกแบบนี้เหมือนกัน
Sobek:แทนที่จะบอกว่าเข้ากับใครไม่ได้ สู้บอกว่านางตั้งใจที่จะไม่อยู่ร่วมกับสิ่งมีชีวิตอื่น น่าจะเหมาะกว่า ทั้งที่เป็นคนแบบนั้น แต่กลับเป็นสัญลักษณ์แห่งชีวิต... ช่างตลกร้ายซะจริง
Sobek:ถึงจะพูดอย่างนั้น ก็อย่าไปหวังอะไรในตัวนางมากนักเลย ยังไงนางก็เกลียดมนุษย์กับเทพอสูรเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว
Paimon:พวกเราจะจำไว้!
Paimon:จะว่าไป Nahida ต้องอยู่ที่นั่นถึงเมื่อไหร่กันเหรอ?
Traveler:เราไปรับเธอกันดีมั้ย?
Paimon:ไม่รู้ว่าพวก Fatui ยังอยู่ที่ทะเลทรายรึเปล่า เพื่อความปลอดภัย เราไปหาคนที่พอจะมีเวลา ไปรับเธอกับพวกเราด้วยดีกว่า!
???:ไม่ต้องหรอก Paimon
Paimon:เอ๊ะ? นั่นเสียง Nahida เหรอ?
Sobek:ดูเหมือนว่าการรักษาจะได้ผลสินะ
???:ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่คำพูดและการกระทำของข้า ต้องให้พวกเจ้ามาตัดสิน?
Paimon:หวาา!
Nahida:มาส่งแค่นี้ก็พอแล้วล่ะ
Apep:ข้าตั้งใจจะมาแค่ตรงนี้ตั้งแต่แรกอยู่แล้ว อย่าได้ร้องขอการปฏิบัติที่เกินกว่าที่ตนเองคู่ควร
Nahida:เธอมักจะเก็บซ่อนความใจดีเอาไว้ เหมือนกับโอเอซิสในพายุทราย มีแต่คนที่ฝ่าเข้าไปได้เท่านั้น ถึงจะรู้ว่าโอเอซิสแห่งนั้น เปี่ยมไปด้วยความหวังและงดงามแค่ไหน
Apep:นี่เจ้ากล้าวิจารณ์ข้ารึ?
Nahida:เปล่า ฉันขอบคุณเธอต่างหาก ขอบคุณที่ยอมแบ่งปันพลังชีวิตอันมีค่าให้กับฉัน
Nahida:อืม...
Apep:ฟื้นแล้วเหรอ? เจ้านี่อึดกว่าที่ข้าคิดไว้ซะอีก
Nahida:Apep...
Nahida:ฉันดีขึ้นเยอะแล้ว ขอบคุณนะ
Apep:จะเป็นเทพอสูรหรือคำขอบคุณจากพวกเขา ต่างก็ไม่มีค่าอะไรสำหรับข้า ถ้าอยากทำตัวให้เป็นประโยชน์ ก็ไปดูแล Irminsul กับกระแสพลังของ Sumeru ให้ดี ๆ เถอะ
Apep:หากข้ารู้สึกไม่สบายเพราะกระแสพลัง เจ้าในฐานะเทพของที่นี่จะต้องรับผิดชอบ และเจ้าคงไม่ชอบแน่ ถ้าข้ามาคิดบัญชีกับเจ้า
Nahida:ฉันรู้ว่านี่คือสิ่งที่เธออยากจะได้จากฉัน แต่ต่อให้เธอไม่ขอ ฉันก็จะทำมันอยู่ดี
Nahida:ฉันมีหน้าที่รับผิดชอบ Sumeru ฉันต้องรีบกลับไป
Apep:...น่าขำ เจ้าเป็นถึงเทพ แต่ไม่ได้มีพลังที่โดดเด่น เจ้าน่าจะรู้ตรงจุดนี้ดี
Nahida:สิ่งที่เธอพูดมาอาจเป็นลักษณะเฉพาะตัวของฉัน เทพแห่งปัญญาไม่เคยใช้พลังเพื่อทำให้ผู้คนยอมรับ
Apep:ยืนให้ดี ๆ พวกเราจะออกเดินทางกันแล้ว
Thoth:โอ๊ะ! ให้ตายสิ นั่น Apep ไม่ใช่เหรอ?
Thoth:ข้าไม่ได้ตาฝาดไปใช่มั้ย ราชามังกรแห่งพรรณไม้โผล่มาอยู่ที่นี่เฉยเลย ที่นี่ใช่สุสานราชา Deshret จริง ๆ ใช่มั้ย?
Apep:ไม่ว่าจะผ่านไปนานแค่ไหน พวกเจ้าก็ยังคงเป็นแมลงชั้นต่ำใต้อาณัติของ Al-Ahmar อยู่วันยังค่ำ
Heryshaf:ราชันมังกรแห่งพรรณไม้ ยินดีที่ได้เจอกัน หากเจ้ามาเร็วกว่านี้อีกหน่อย อาจทันการประชุมของเสาทั้งเจ็ด
Apep:หึ น่าขยะแขยงสิไม่ว่า
Apep:เมื่อกี้ระหว่างทาง มีพวกตัวอะไรก็ไม่รู้มาดึงหางข้า เวลาล่วงเลยผ่านตั้งนานแล้ว ทำไมสิ่งมีชีวิตพวกนี้ก็ยังชั้นต่ำเช่นนี้?
Sobek:แล้วเจ้าทำยังไงกับพวกมัน?
Apep:ก็สลัดทิ้งน่ะสิ! จะให้ข้าแบกไว้เพื่อ?
Apep:เอาล่ะ Buer การพบกันของเราให้มันสิ้นสุดลงเท่านี้ จากนี้ไปหากไม่ใช่เหตุจำเป็นจริง ๆ ข้าไม่อยากจะเจอหน้าเจ้าหรือใครที่นี่อีกทั้งนั้น
Nahida:หวังว่าเธอจะพบกับความสงบในที่ของตัวเองนะ
Traveler:ขอบคุณที่ช่วย Nahida นะ
Apep:ช่างมันเถอะ อย่ามาทำให้ข้ารำคาญอีกก็พอ
Sobek:ช่างเป็นพลังที่แข็งแกร่งจริง ๆ... บางครั้งข้าก็รู้สึกว่าตัวเองโชคดี ที่นางไม่สนใจเรื่องทั้งหมดนี้
???:บ้าจริง อดทนไว้... แข็งใจไว้นะ อีกนิดเดียวพวกเราก็จะถึงแล้ว!
Paimon:เอ๊ะ? เดี๋ยวนะ เสียงนี้...
Traveler:Sorush?
Sorush:ถึง... แล้ว!
Aranara:!!
Sorush:ก็เพราะเป็นห่วงท่านเทพแห่งพฤกษาน่ะสิ! ข้าเลยต้องใช้พลังของภูตดอกไม้ คอยพยุงพวกมันไว้ตลอดทาง...
Sorush:ไม่ไหวแล้ว ใกล้จะตกแล้ว!
Traveler:คว้าไว้ได้แล้ว!
Sorush:งั้นก็ดี ๆ โชคดีจังที่เจ้าคว้าไว้ได้ทัน...
This conversation is truncated; open the full page to continue.
Arapas:ฮือ ๆ ... มี Nara เยอะแยะไปหมดเลย... แถมเมื่อกี้ยังถูกมังกรแห่งพรรณไม้ตัวใหญ่ โยนขึ้นไปฟ้าอีกด้วย... น่ากลัวจัง...
Aradashan:ตั้งสติหน่อยสิ Arapas ทุกคนกำลังมองอยู่นะ! เอ่อ... มองอยู่รึเปล่านะ?
Ararycan:ไม่น่าจะมี Nara ที่มองเห็นพวกเราเยอะขนาดนั้น... พวก Nara เอาแต่เดินไปเดินมา ดูยุ่งกันจังเลย
Arapas:แอบเร็ว แอบเร็ว อย่าให้พวก Nara จับได้ เอาหม้อยกให้พวก Nara เลยดีมั้ยนะ... ไม่สิ! จะยกให้ Nara ไม่ได้เด็ดขาด น้องสาวฉันบอกไว้ว่า ต้องปกป้องหม้อของตัวเองให้ดี...
Arayuta:มะ... มี Nara กำลังมา...
Nahida:ทุกคน นี่พวกเราเอง
Arabalika:อ้าว! ท่านหญิงน้อย Kusanali!, Nara Traveler และก็เจ้าตัวขาวบินได้นี่เอง
Aradashan:ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ ท่านหญิงน้อย Kusanali!, Nara Traveler แล้วก็ Paimon!
Nahida:ไม่ชอบ Val〔ทะเลทราย〕uka แท้ ๆ แต่ก็ยังอุตส่าห์ดั้นด้นมาถึงที่นี่ คงลำบากพวกเธอแย่เลย ทุกคนที่ Vanarana สบายดีมั้ย?
Arabalika:Araja ก็คือต้น Vasara ต้น Vasara คอยปกป้อง Vanarana งั้นก็เท่ากับว่า Araja คอยปกป้อง Vanarana
Ararycan:ไม่ต้องห่วง คนที่อยู่เฝ้าจะดูแลความปลอดภัยเป็นอย่างดี ส่วนคนที่ออกมา ก็จะทำหน้าที่ของตัวเองให้เต็มที่เช่นกัน
Sorush:ทุกคนอยู่กันพร้อมหน้าเลยนะ ข้ามาแล้ว
Paimon:เธอโอเคมั้ย? เมื่อกี้ดูหอบเหนื่อยอย่างกับจะขาดใจตายเลยนะ
Sorush:หึหึ คิดว่าข้าเป็นใครกัน? อย่ามาดูถูกข้านะ!
Arapas:Sorush เจ้าตัวสีแดงบินได้ผู้เก่งกาจ
Sorush:สีแดง... เจ้าพูดอะไรน่ะ แบบนี้ข้าก็เหมือนกับ Paimon น่ะสิ!
Ararycan:ก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอ?
Nahida:จะบอกว่าทุกคนมาที่นี่เพราะฉันก็ว่าได้ ความจริงก็เป็นอย่างที่พวกเธอเห็น สถานการณ์ตอนนี้คับขันมาก ทุกคนต่างก็ยุ่งกับงานของตัวเอง เพราะงั้น...
Arapas:อยากให้ช่วยมั้ย? Arapas ช่วยได้นะ! ทุกคนก็อยากช่วยเหมือนกัน! Arapas เอาหม้อมาด้วย ทำซุปอร่อย ๆ ให้กินได้นะ
Arayuta:อืม ทุกคนมาเพราะอยากจะช่วย!
Arabalika:Arabalika, Ararycan, Arapas, Aradashan, Arayuta, Arasata, Arasaha เราทุกคนจะช่วยเอง!
Nahida:ขอบคุณมากเลยนะ งั้นฝากช่วยเร่งงานดัดแปลง Aaru จัดการข้อมูลส่วนเกิน แล้วก็ช่วยให้ทุกคนกลับมามีความเชื่อมั่นด้วย... หวังว่าจะไม่ยากเกินไปสำหรับทุกคนนะ
Sorush:ข้าก็จะช่วยอีกแรง ถ้าตรงไหนกำลังคนไม่พอเรียกข้าได้เลย
Ararycan:ช่วยกัน ๆ!
Arabalika:ท่านหญิงน้อย Kusanali มีเรื่องนึงที่ Arabalika อยากจะบอก
Arabalika:ระหว่างที่ออกมาจาก Vanarana ทุกคนเห็น Nara บางส่วนแอบคุยกัน... เป็น Nara ชาย ท่าทางมีพิรุธ
Paimon:มีพิรุธเหรอ?
Arabalika:อืม ๆ Nara สองคนนั้นทำตัวลับ ๆ ล่อ ๆ เห็นว่าอยู่แถว ๆ Ca... Cara...
Ararycan:Caravan Ribat!
Nahida:...อืม ฉันว่ามันไม่ปกติแล้วล่ะ
Nahida:Traveler, Paimon ฉันยังมีเรื่องสำคัญที่ต้องไปจัดการ พวกเธอช่วยจัดการเรื่องที่ Arabalika บอกมาได้มั้ย?
Paimon:ไม่มีปัญหา! ไว้ใจพวกเราได้เลย!
Nahida:ขอบคุณมากนะ งั้นรบกวนด้วยล่ะ
Nahida:อีกเรื่องนึง ถ้าจะทำงานร่วมกับผู้คนใน Sumeru ก็จะต้องยอมให้ทุกคนมองเห็นพวกเธอ... พวกเธอโอเคมั้ย?
Arapas:เออ... เออ... ถ้าต้องทำแบบนั้น...
Ararycan:ก็เป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้นี่นา ก็ได้
Arasata:Arapas ไม่ต้องกลัวไปนะ เธอทำซุปอร่อยจะตาย ทุกคนจะต้องชอบเธอแน่
Nahida:ไม่ต้องกลัวไปนะ ทุกคนที่นี่ไม่ทำร้ายพวกเธอแน่นอน ถ้ากลัวก็ไม่เป็นไร แค่เรียกชื่อฉันก็พอ เดี๋ยวฉันจะมาอยู่เป็นเพื่อนพวกเธอเอง
Arabalika:โอเค
Nahida:ถ้าอย่างนั้น ฉันจะประทานพรให้กับทุกคนนะ ทุกคนจะเห็นพวกเธอเป็นเหมือนกับความฝันที่งดงาม ได้สบตาและได้พูดคุยกับพวกเธอ
Nahida ค่อย ๆ ยกมือขึ้น ไม่รู้ว่าเธอทำได้อย่างไร รู้สึกแค่ว่าที่เห็นนั้นเป็นเหมือนฝัน เป็นสิ่งสวยงามที่สัมผัสได้
แสงแดดจ้าเป็นประกายราวกับทองคำเปลวสาด ส่องผ่านแมกไม้ลงมาอย่างกับเป็นเรื่องบังเอิญ ต้นไม้ร้องขับขาน สายน้ำบรรเลงท่วงทำนอง... เกิดเป็นลูกโป่งใบเล็กที่ถูกเติมเต็มไปด้วยความสุขอยู่ในใจของคุณ
แม้จะมีเรื่องเลวร้ายมากมายที่ยังต้องแก้ไข แต่ตอนนี้ คุณกลับสัมผัสได้ถึงความสงบ มิตรภาพและความรัก คุณกำลังยืนเคียงข้างอยู่กับสรรพชีวิตมากมายอยู่ในผืนป่า
Aradashan:หวา! เหมือนพวก Nara จะหันมองมาทางนี้แล้ว!
Arayuta:กังวลจัง...
Ararycan:ไม่เป็นไร ๆ
Arabalika:Arabalika จะปกป้องทุกคนเอง
(test)台词文本
Nahida:ทุกคนอยู่ที่นี่กันพร้อมหน้าเลย ดีจัง
Naphis:ท่านเทพแห่งพฤกษา! ท่านกลับมาแล้ว!
Kaveh:อาการท่านเป็นยังไงบ้าง? ถ้าไม่ไหวก็อย่าฝืนตัวเองนะ
Nahida:ขอบคุณที่เป็นห่วง ฉันไม่เป็นไร
เหล่านักวิชาการเล่าถึงความคืบหน้าการดัดแปลง Aaru ให้ Nahida ฟัง...
Nahida:อย่างนี้นี่เอง... ใช้พลังของ Aaru เพื่อเปิดระบบ Akasha ใหม่อีกครั้ง และใช้สิ่งนี้เป็นสื่อกลางในการเชื่อมต่อ เพื่อเข้าถึง Irminsul
Nahida:เป็นหนึ่งในวิธีการที่มีความเป็นไปได้ แต่ว่า...
Nahida:ฉันไม่ได้ตั้งใจจะขัดหรอกนะ แต่ดูจากสถานการณ์ของ Irminsul ในตอนนี้ การจะเข้าถึงด้วยวิธีปกติทั่วไปแทบเป็นไปไม่ได้เลย ต่อให้อาศัย Akasha สถานการณ์ก็ไม่เปลี่ยนไปอยู่ดี
Naphis:...เฮ้อ จริง ๆ ก็คิดถึงความเป็นไปได้นี้ไว้เหมือนกัน
Alhaitham:แล้วถ้าใช้วิธีอื่นล่ะ?
Kaveh:วิธีอื่น?
Naphis:นายหมายความว่า...
Alhaitham:ในช่วงคับขันก็ควรจะต้องคิดนอกกรอบ
Paimon:เฮ้...! พวกเรามาแล้ว!
Jeht:ฉันกับ Benben ก็จะช่วยด้วยอีกแรง!
Benben:...!
Cyno:พวกเธอเองนี่เอง สถานการณ์เป็นยังไงบ้าง?
Cyno:สัญชาตญาณของ Aranara ค่อนข้างจะแม่น หรือให้พูดก็คืออาจมีหนอนบ่อนไส้อยู่ในหมู่พวกเรา
Nefer:ในสถานการณ์แบบนี้ ไม่มีก็แปลกแล้วล่ะ
Cyno:คุณ Nefer เป็นถึงผู้ค้าข่าวกรองมืออาชีพ น่าจะมีวิธีอยู่นะ
Nefer:ฉันดูเหมือนอยากจะเสนอตัวช่วยนักรึไง?
Cyno:ฉันจะถือว่าคุณทำไปเพื่อต้องการต่อยอดธุรกิจข่าวกรอง การแสดงศักยภาพให้เห็น เป็นเรื่องสำคัญมากสำหรับผู้ค้าทุกราย
Nefer:ดี ฉันชอบที่คุณคิดแบบนี้
Cyno:คุณไม่ค่อยได้อยู่ที่ Sumeru คงไม่มีใครใน Caravan Ribat ที่จะรู้จักคุณ
Nefer:คุณน่าจะเคยเห็นข้อมูลของคนที่อยู่ที่นี่ ผ่านตามาแล้วใช่มั้ย?
Cyno:ใช่ ฉันเห็นรายชื่อผู้อพยพย้ายถิ่นทั้งหมดแล้ว แถมยังทราบความเคลื่อนไหวของคนส่วนใหญ่เป็นอย่างดีด้วย
Nefer:เบื้องต้นมีใครน่าสงสัยบ้างไหม?
Cyno:มีชายสามคนที่มีพฤติกรรมเข้าข่ายต้องสงสัย
Cyno:Aranara เห็นคนสองคนคุยกัน แต่ตอนนี้ยังไม่มีผู้ต้องสงสัยที่มากกว่าหนึ่งคน อีกคนนึงอาจจะรับผิดชอบในการติดต่อ และออกจาก Caravan Ribat ไปแล้ว
Nefer:ใคร ๆ ต่างก็อพยพมาที่ทะเลทราย คนที่กลับไปในเวลานี้ มีความเป็นไปได้สูงว่าจะเป็นพวก Fatui
Cyno:การเลือกลงมือในเวลานี้ ต้องไม่ใช่การตัดสินใจฉุกละหุก สายสืบคนนี้จะต้องแฝงตัวมานานแล้ว
Cyno:เราต้องถอนตะปูที่ฝังลึกอยู่ในเนื้อไม้นี้ออก
Nefer:ฟังดูเหมือนคุณจะมีไอเดียแล้วนะ?
Cyno และ Nefer แลกเปลี่ยนข้อมูลที่เกี่ยวข้อง และไล่เรียงสรุปออกมาได้อย่างรวดเร็ว...
Nefer:...อย่างนี้นี่เอง ข้อสงสัยของคุณฟังดูมีเหตุผลมาก ถ้าเป็นฉัน ฉันก็คงจะจับตาดูเขาไว้เหมือนกัน
Cyno:ตอนนี้เรายังไม่มีหลักฐานแน่ชัดว่าเขาถูกซื้อตัว หากเป็นเรื่องเงินทอง ช่วงนี้เขาก็ไม่ได้ใช้จ่ายอะไรมาก
Nefer:เพื่อความชัวร์ ให้ฉันเข้าไปตีซี้เพื่อเช็กดูเองดีกว่า ฉันไม่ค่อยได้อยู่ที่ Sumeru แทบจะไม่มีใครใน Caravan Ribat รู้จักฉัน
Cyno:คุณแน่ใจนะว่าไม่เคยเจอคนคนนี้ที่ Nod-Krai?
Nefer:ฉันไม่มีทางจำพลาด อีกอย่างฉันก็ไม่ค่อยได้ติดต่อกับทหารรับจ้างของ Sumeru โดยตรงนอกจาก Jeht เขาไม่เคยเห็นหน้าฉันแน่นอน
Nefer:Cyno คุณไปซ่อนตัวและรอสัญญาณจากฉัน ถ้าเขามีพิรุธ ฉันจะพาเขาไปทางถนนใหญ่
Cyno:อืม เมื่อถึงตอนนั้นฉันจะลงมือทันที
Nefer:ดีมาก ยินดีที่ได้ร่วมงานกันนะ
Nefer:(เหรียญงั้นเหรอ? น่าสนใจดีนี่ หรือว่านี่จะเป็นค่าตอบแทน ที่เขาได้มาจากคนที่เขาติดต่อด้วย? แบบนั้นก็จะไม่มีรายได้ที่ชวนให้สะดุดตา ถ้าหากว่านั่นเป็นของมีค่า...)
Nefer:ขอโทษนะ ถามอะไรหน่อยสิ คนที่นี่อพยพกันไปหมดแล้วใช่มั้ย? คุณเห็นผู้หญิงที่สวมหมวกบ้างรึเปล่า?
Qanafiya:คุณผู้หญิง ทำไมคุณมาอยู่ที่ Caravan Ribat คนเดียวล่ะ? คาราวานหลักอพยพไปตั้งนานแล้ว คุณไม่เจอพวกเขาระหว่างทางเลยเหรอ?
Nefer:ฉันกับเพื่อนทำสินค้าหายระหว่างทาง ฉันกลัวว่าจะกระทบธุรกิจ เลยให้เธอไปพบลูกค้าก่อน ส่วนฉันก็กลับมาหาสินค้า ไม่คิดเลยว่ากว่าจะหาเจอก็ป่านนี้แล้ว...
Nefer:เฮ้อ ใครจะไปคิดกันล่ะ? ว่าจะมีพายุทรายระหว่างทาง ฉันเลยน่าจะเผลอเดินอ้อม ก็เลยไม่เจอคาราวานระหว่างทางเลย
Qanafiya:เพื่อความชัวร์ ฉันขอถามหน่อยได้มั้ย ว่าเพื่อนคุณหน้าตายังไง?
Nefer:ผมบลอนด์ ใส่หมวก สวมชุดกระโปรงสีขาว ถ้าเคยเห็นก็น่าจะจำได้นะ
Qanafiya:เหมือนจะเคยเห็นนะ... อ๊ะ ขอโทษที ในสภาวะฉุกเฉิน กลุ่มภาคี 30 ของเราได้รับคำสั่งมา ให้ระวังการติดต่อกับบุคคลภายนอกมากขึ้น
Nefer:ฉันเข้าใจ งั้นคุณมีอะไรอยากจะถามฉันอีกมั้ย? ถ้าไม่มี งั้นฉันขอตัวรีบไปตามพวกเขาก่อน
Qanafiya:อ๊ะ เดี๋ยวก่อน
Qanafiya:พวกเขาไปกันได้สักพักแล้ว คุณจะตามพวกเขาไปตัวคนเดียวยังไง? ให้ฉันไปส่งมั้ย ฉันมารับคนกลุ่มสุดท้ายพอดี เรามีขบวนรถด้วยนะ รับคุณเพิ่มสักคนไม่เป็นไรหรอก
Nefer:งั้นก็ดีเลย! คนเยอะค่อยอุ่นใจหน่อย ฉันจะจ่ายค่าตอบแทนให้
Qanafiya:เอ่อ อย่าเพิ่งพูดเรื่องเงินเลย คุณรอเดี๋ยวนะ ขอฉันจัดการของที่จะเอาไปด้วยให้เสร็จก่อน แล้วเดี๋ยวฉันจะพาคุณไปหาทุกคน
Nefer:ได้ ขอบคุณนะ ถ้าจะให้ฉันช่วยยกของอะไรก็บอกได้นะ ไม่มีปัญหา
Qanafiya:ฮ่า ๆ ไม่ต้องหรอก ฉันแรงเยอะจะตาย
Nefer:แค่อยากจะช่วยน่ะ ได้มาเจอคนที่รู้สถานการณ์ในที่แบบนี้ ถือเป็นความโชคดีในความโชคร้ายจริง ๆ คุณช่วยชีวิตฉันเอาไว้เลยนะ
Qanafiya:พูดตามตรงนะ ของนั่นมันสำคัญมาก ถึงขนาดเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อตามหาเลยเหรอ? มันคงมูลค่ามหาศาลมากเลยสินะ?
Nefer:เรื่องนี้น่ะเหรอ...
Nefer:เห็นแก่ที่คุณช่วยฉัน ฉันจะยอมบอกให้ก็ได้ แต่อย่าเอาไปบอกคนอื่นล่ะ ไม่งั้นได้มีปัญหาตามมาแน่
Qanafiya:โห? ลึกลับขนาดนั้นเลย?
Nefer:เราค้าขายวัตถุโบราณน่ะ... เข้าใจใช่มั้ย? ของบางอย่างก็มีที่มาเทา ๆ ถ้าจะปล่อยขายก็ต้องแอบ ๆ ยิ่งตอนหาของก็ยิ่งต้องห้ามให้คนอื่นเห็น
Qanafiya:มิน่าล่ะ...
Qanafiya:...จะว่าไป ฉันเองก็มีเรื่องอยากจะขอร้องคุณเหมือนกัน
Nefer:ขอบอกไว้ก่อนนะ ว่าค่าบริการไม่ใช่ถูก ๆ คิดให้ดีก่อนแล้วค่อยพูดล่ะ ฉันไม่อยากให้ความสัมพันธ์ของเราพังตั้งแต่ยังไม่เริ่ม
Qanafiya:เรื่องนี้คุยกันได้ ที่สำคัญคือ... ของที่ฉันมีมันเป็นของที่หาผู้ซื้อยาก คุณดูสิ...
ทหารรับจ้างคนนั้นโชว์เหรียญเก่า ๆ ในมือให้ดู ต้องขอบคุณเพื่อนชาว Nod-Krai ที่ทำให้ Nefer ได้เห็นวัตถุโบราณผ่านตาหลายชิ้น จึงดูออกว่านั่นคือของชั้นยอดที่หาได้ยาก
เหรียญโบราณที่ถูกนำมาจ่ายเป็นค่าตอบแทนชิ้นนี้ ทำขึ้นมาจากทองคำบริสุทธิ์ มองแค่แวบแรกอาจดูไม่ออกว่ามาจากประเทศใด ถ้านำไปขายต่อให้นักสะสมที่ตาถึงหน่อย จะต้องได้ราคาดีแน่นอน...
Nefer:...
Cyno:ยอมให้จับแต่โดยดีเถอะ!
Qanafiya:เจ้าหน้าที่มหามาตรา?! บ้าเอ๊ย กะ... แกจะทำอะไร?!
Cyno:เหรียญนี่สินะ? งั้นก็ดี
Cyno:นายไม่มีโอกาสได้ใช้มันแล้วล่ะ
Nefer:เจ้าหน้าที่มาตราของ Sumeru ทำงานกันรวดเร็วดีจัง อย่างงี้สิถึงพึ่งพาได้หน่อย
Cyno:เหรียญทองที่ไม่มีตราสัญลักษณ์แบบนี้ แยกแยะค่อนข้างยากทีเดียว ต้องขอบคุณคุณมาก เราถึงรวบรวมหลักฐานมาได้
Cyno:งั้นต่อไป...
Cyno พยักหน้าให้กับทุกคน แล้วพาผู้ต้องสงสัยออกไป
ไม่นาน เขาก็กลับมาพร้อมกับข้อมูลที่ผู้ต้องสงสัยสารภาพ...
Paimon:สมหมวก! รอฉันด้วย นี่ อย่าบินเร็วนักสิ!
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:ถึงแล้ว รออยู่ตรงนี้แหละ
Paimon:อ้อ ๆ ได้เลย ๆ ...
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:...
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:Paimon คิดอะไรอยู่เหรอ?
Paimon:เอ๊ะ? ฉัน... ฉันไม่ได้คิดอะไรสักหน่อย...
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:เห็นเมื่อก่อนนอกจากเรื่องนำทางแล้ว ก็สนใจแค่กินกับนอนไม่ใช่รึไง? ไหงจู่ ๆ ถึงคิดอยากมาเสี่ยงอันตรายด้วยล่ะ
Paimon:พูดอะไรของนาย ฉันเองก็เสี่ยงอันตรายมานับครั้งไม่ถ้วนเหมือนกันนะ
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:แต่ก็ไม่เคยมีครั้งไหนที่ต้องเสี่ยงอันตรายด้วยตัวคนเดียวเลย เห็นตัวติดกับ Traveler ตลอด
Paimon:...เอ่อ...
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:ฉันกำลังว่างอยู่พอดี ถ้าเธออยากเล่า ฉันจะยอมทนฟังให้ก็ได้ แต่ถ้าไม่อยากเล่าก็ไม่เป็นไร แล้วแต่เธอเลย
Paimon:...
Paimon:สมหมวก... นายคิดว่าฉันไร้ประโยชน์ขนาดนั้นเลยเหรอ?
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:อะไรที่ทำให้เธอคิดแบบนั้นล่ะ?
Paimon:ตอนอยู่ที่ Nod-Krai จู่ ๆ ฉันรู้สึกว่า แม้ฉันจะอยู่ข้าง ๆ Traveler แต่เมื่ออันตรายมาถึง ฉันกลับช่วยอะไรไม่ได้เลย
Paimon:ปกติฉันไม่ค่อยคิดเรื่องแบบนี้หรอกนะ แต่ตอนนั้นฉันกลัวมากจริง ๆ... กลัวว่าถ้า Traveler ไม่กลับมาอีกเลย ฉันจะทำยังไง?
Paimon:...ยิ่งฉันคิดมากเท่าไหร่ก็ยิ่งรู้สึกว่าตัวเองไม่มีค่า... ซึ่งฉันเองไม่อยากเป็นตัวถ่วงเลยสักนิด อยากเป็นเพื่อนที่ทำประโยชน์ได้มากกว่านี้
Paimon:นาย... นายเข้าใจใช่มั้ย? ความรู้สึกที่คิดว่าตัวเองไม่มีประโยชน์อะไรเลย... เอ๊ะ นี่ฉันพูดอะไรอยู่เนี่ย!
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:...
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:เธอถามถูกคนแล้ว ฉันเข้าใจเรื่องนี้เป็นอย่างดีเลยล่ะ
Paimon:สมหมวก...
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:ฉันไม่มีคำแนะนำอะไรทั้งนั้น เอาเป็นว่าเวลาที่คนเราสงสัยในตัวเอง มักจะมีแค่สองทางเลือก หนึ่งคือยอมแพ้ สองคือเปลี่ยนแปลง
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:คำปลอบใจของใครก็ไม่มีความหมายทั้งนั้น ถ้าเธอไม่ก้าวผ่านมันด้วยตัวเอง
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:เพราะงั้น... ไม่ว่าจะอยากแข็งแกร่งขึ้น หรืออยากจะเรียนรู้เพื่อทำประโยชน์ได้มากขึ้น ก็ลงมือทำเลย อย่างน้อยจะได้ไม่ต้องเสียใจในภายหลัง
Paimon:...อื้ม!
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:(แต่ว่าแปลก ๆ แฮะ ไม่ใช่ว่าได้เวลาแล้วหรอกเหรอ?)
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:Paimon แถวนี้ไม่มีความเคลื่อนไหวอะไรเลยใช่มั้ย?
Paimon:ขอฉันดูก่อนนะ...
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:รออีกสัก 1 ชั่วโมง ถ้ายังไม่มีความเคลื่อนไหวก็ค่อยถอย
Paimon:ได้เลย!
เวลาค่อย ๆ ผ่านไป ทว่ากลับไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย...
Paimon:แปลกจัง... นี่ก็ผ่านมาตั้งนานแล้ว ทำไมถึงไม่มีใครมาเลย? อย่าบอกนะว่าโดนเท?
Paimon:เอ๋ นายนึกอะไรออกแล้วเหรอ?
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:...
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:รู้สึกแปลก ๆ อย่างบอกไม่ถูก
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:ไส้ศึกที่ Cyno จับได้มีแผนการบางอย่างจริง ๆ แต่คนที่เขาติดต่อด้วยกลับหายต๋อม แทนที่จะบอกว่าหัวหน้าโดนรวบ ดูทรงแล้วคล้ายกับการถูกเขี่ยทิ้งมากกว่า
Paimon:แล้วพวกเขารู้ได้ไงว่าเขาโดนเขี่ยทิ้ง? ถึงจะเป็นการหยั่งเชิง แต่อย่างน้อยก็ควรส่งคนมาสังเกตการณ์ดูสักหน่อยรึเปล่า?
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:นี่แหละปัญหา พวกเขาไม่มีทางรู้ข้อมูลนี้ได้เลย เว้นเสียแต่...
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:ชิ รู้สึกคุ้น ๆ จัง... เอาเป็นว่า กลับกันก่อนเถอะ
Nahida:ถึงจะไม่ใช่การพูดคุยอย่างเป็นทางการ แต่ฉันก็อยากจะขอบคุณทุกคนที่มาที่นี่ ที่มาร่วมยืนเคียงบ่าเคียงไหล่กับเรา
Heryshaf:ตอนนี้ Shesepankh และ Bennu กำลังช่วยนักวิชาการดูแลรักษา Aaru อยู่ ต้องขอโทษแทนพวกเขาด้วยที่ไม่ได้มา
Heryshaf:ส่วน Hermanubis ผู้ล่วงลับ เราจะรำลึกถึงเขาอย่างสุดซึ้ง
Nahida:เคยคิดอยู่เหมือนกันว่าจะต้องมีสักวันที่ได้พบกับทุกคน แต่พอได้มาเจอกันจริง ๆ ก็แอบรู้สึกใจหายอยู่เหมือนกัน
Nahida:กาลเวลาได้พรากหลายสิ่งไป แต่ก็ทำให้หลาย ๆ สิ่งที่ยังอยู่แข็งแกร่งขึ้น
Sobek:ข้ามีเรื่องประหลาดใจที่อยากจะบอกให้ทุกคนทราบ
Sobek:แม้ท่านหญิงน้อย Kusanali จะมีอาการดีขึ้น แต่ข้าสัมผัสได้ว่า พลังชีวิตที่ราชามังกรแห่งพรรณไม้มอบให้นั้น ไม่ได้ช่วยแก้ปัญหาได้หายขาด...
Paimon:เป็นไปได้ยังไง... แม้แต่พลังของ Apep ก็ยังไม่ได้ผลเหรอ?
Nahida:ไม่ต้องห่วง Paimon มันไม่เชิงว่าจะไม่ได้ผลซะทีเดียวหรอกนะ
Nahida:เพียงแต่ฉันกับ Irminsul มีความเชื่อมโยงที่ลึกซึ้งกันมากเกินไป ดังนั้นอาการของฉันจะไม่มีทางหายขาด จนกว่าจะแก้ปัญหาของ Irminsul ได้สำเร็จ
Nahida:ในระหว่างที่ทุกคนไม่อยู่ Sumeru เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ การจากไปของเทพอสูรนำไปสู่ศรัทธาที่ลดน้อยลง... ทุกคนคงสังเกตเห็นแล้วว่า พลังของตัวเองไม่เหมือนเมื่อก่อน
Thoth:เห้อ หดหู่ชะมัด
Nahida:ส่วนฉันก็อ่อนแอลงเพราะผลกระทบจาก Irminsul ในเวลาแบบนี้ เราต่างก็อยู่ในสถานการณ์ที่ย่ำแย่
Heryshaf:ท่านหมายความว่า...
Nahida:เราจำเป็นต้องช่วยกันในช่วงวิกฤตแบบนี้
Nahida:Sumeru คือบ้านของพวกเราทุกคน ทั้งฉัน ทุกท่าน ทวยเทพและมนุษย์ พลังทั้งหมดควรจะต้องร่วมมือกัน
Heryshaf:ไม่ว่าเทพราชา Al-Ahmar จะอยู่หรือไม่ พันธสัญญาของราชาทั้งสามก็จะคงอยู่ พวกเราในฐานะข้ารับใช้ของราชา Deshret มีหน้าที่ช่วยเหลือ Sumeru ให้รอดพ้นภัยพิบัติ
Heryshaf:อีกอย่างคนที่ปลดปล่อยพวกเราออกมาจากคุก Aaru ก็คือชาว Sumeru ยุคสมัยมันได้เปลี่ยนไปแล้ว ผู้คนในตอนนี้ฉลาดขึ้นกว่าเมื่อก่อน
Thoth:เฮ้อ เรื่องคำพูดคำจาเนี่ยต้องยกให้เจ้าแกะเลยจริง ๆ
Heryshaf:งั้นเราไปศึกษาแผนการของพวกท่าน ให้เข้าใจมากกว่านี้กันดีกว่า
Thoth:นักวิชาการของสถาบันและมนุษย์หัวกะทิพวกนั้น ได้เริ่มลงมือดัดแปลง Aaru กันแล้ว เห็นพวกเขาบอกว่ามันเกี่ยวข้องกับ Irminsul
Nahida:ใช่
Nahida:Irminsul อยู่คู่กับ Teyvat มาตั้งแต่แรก ในยุคสมัยที่เผ่าพันธุ์มังกรครอบครองทุกสิ่ง มันยังไม่ได้มีความสำคัญเท่ากับในปัจจุบัน
Nahida:หลังจาก "กฎแห่งสวรรค์" ลงมาจุติ พลังของภพแห่งแสงก็ถูกแยกเป็นพลังธาตุ เปลี่ยน Irminsul ให้กลายเป็นอุปกรณ์ที่เก็บบันทึกข้อมูลทุกอย่างเอาไว้
Nahida:ตั้งแต่นั้นมา ทุกสรรพสิ่งบนโลกก็เชื่อมโยงเข้ากับ Irminsul
Nahida:ฉันในฐานะเทพแห่งพฤกษา จึงมีหน้าที่ในการปกป้อง Irminsul สำหรับ Sumeru แล้ว Irminsul เป็นทั้งสิ่งล้ำค่าและมหันตภัยในเวลาเดียวกัน
Nahida:ในช่วงหลายปีมานี้เกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้นมากมายใน Teyvat โดยเฉพาะวิกฤติครั้งใหญ่ที่เกิดขึ้นใน Nod-Krai ยิ่งทำให้ Sumeru ต้องเฝ้าระวังเป็นพิเศษ
Nahida:ฉันพยายามจัดการทุกช่องทางที่จะเข้ามาใน Irminsul จากภายนอก แต่ก็ยังไม่วายเกิดปัญหาใหญ่ขึ้นจนได้...
Nahida:ฉันคิดว่ามีบางอย่างบุกรุกเข้ามาแล้ว ผู้บุกรุกไม่ได้เลือกจะใช้ช่องทางพวกนั้น แต่กลับใช้วิธีทั่วไปที่ไม่สามารถสกัดกั้นได้
Nahida:...นั่นคือการเข้าสู่ Irminsul ด้วย "ความตาย"
Thoth:ถ้าเป็นแบบนั้น ท่านก็คงไม่มีทางหยุดยั้งมันได้จริง ๆ มันไม่มีทางอยู่แล้วที่จะสกัดกั้นดวงวิญญาณ ไม่ให้หวนคืนสู่กระแสพลัง เพียงเพราะไม่รู้ว่าจะบุกรุกเข้ามาตอนไหน
Nahida:ใช่ การป้องกันศัตรูเป็นเรื่องสำคัญ แต่ฉันเองก็รับไม่ได้เช่นกัน ที่ดวงวิญญาณผู้ล่วงลับจะไม่ได้ไปสู่สุคติ
Cyno:ช่วยเห็นใจท่านเทพแห่งพฤกษาด้วย
Heryshaf:การป้องกันเป็นเรื่องที่ยากเสมอ
Nahida:หลังจาก Irminsul ถูกบุกรุก สิทธิ์การเข้าถึงของฉันก็ถูกจำกัดในเวลาสั้น ๆ จากนั้น Irminsul ก็ปฏิเสธการเข้าถึงทั้งหมด...
Heryshaf:ท่านต้องโทษตัวเองแน่ ๆ แต่ไม่จำเป็นต้องทำเช่นนั้นหรอก ไม่มีใครทำนายภัยพิบัติทั้งหมดได้ โลกย่อมต้องเผชิญกับบททดสอบอยู่เสมอ
Nahida:แต่ชาว Sumeru ไม่ควรต้องมาแบกรับเรื่องพวกนี้ เราต้องหาทางเจาะระบบและเข้าถึง Irminsul ให้ได้
Thoth:เพราะงั้นท่านถึงต้องการ Aaru สินะ
Nahida:ใช่ ทั่วทั้ง Sumeru มีแค่ Aaru ที่ Al-Ahmar ทิ้งไว้เท่านั้น ที่มีประสิทธิภาพโดยรวมเทียบเท่ากับ Irminsul
Nahida:ก่อนจะหมดสติไป ฉันแทรกแซง Irminsul ได้แค่เล็กน้อย Aaru เป็นทางเลือกเดียวที่เรามี และเป็นทางเลือกที่เสี่ยงมาก
Nahida:แผนการเดิมของพวกนักวิชาการ คือการยืมพลังของ Aaru ในการเปิด Akasha ใหม่อีกครั้ง เพื่อเชื่อมต่อและตรวจสอบ Irminsul
Nahida:แต่น่าเสียดาย สภาพของ Irminsul ตอนนี้แย่กว่าที่คิดไว้ วิธีนี้จึงใช้ไม่ได้ผล
Nahida:ถ้าต้องการแก้ไขปัญหา แผนการจะต้องเสี่ยงขึ้น ต้องยอมทุ่มหมดหน้าตัก จึงเกิดเป็นแผนสำรองขึ้นมา
Nahida:เพื่อชิง Irminsul กลับมา พวกนักวิชาการระดับหัวกะทิจึงดัดแปลง Aaru อีกครั้ง เพื่อใช้มันในการบรรลุวัตถุประสงค์ต่าง ๆ ต้องขอบคุณพวกท่านด้วย ที่ตอบรับคำขอของพวกเขา
Heryshaf:ไม่ได้เจอกันตั้งพันปี มนุษย์ฉลาดขึ้นมากจริง ๆ นอกจากพวกเราที่ยอมช่วยแล้ว ก็ยังมีญิน, Aranara และภูตดอกไม้ด้วย
Nahida:พวกเราจะพยายามอย่างสุดความสามารถ เพื่อช่วยเหลือ Irminsul
Thoth:จริงสิ น้ำเสียงที่ท่านพูดถึงผู้บุกรุกเมื่อกี้ ฟังดูเหมือนท่านจะรู้จักเขา รู้ว่าเขาจะต้องทำเรื่องแบบนี้เลย
Nahida:ถ้าจะให้พูดถึงเรื่องนี้...
(test)台词文本
Collei:อาจารย์ Tighnari... นะ..นั่นคืออะไรเหรอ?
Tighnari:นี่คือ... Irminsul?
Sethos:ทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้ล่ะ?! หรือว่าข้างใน...
Cyno:โชคดีที่อพยพคนออกมาได้หมดแล้ว
Paimon:นั่นมันอะไรน่ะ! น่ากลัวจัง...
Traveler:(Nahida... ยังคงต่อสู้กับภัยพิบัติจนถึงตอนนี้?)
Thoth:อา... ในที่สุดก็เข้าใจเจตนาที่เทพแห่งพฤกษาต้องการจะสื่อแล้ว
Sobek:ตลอดหลายพันปีที่ผ่านมา Irminsul ไม่เคยผิดปกติขนาดนี้มาก่อน...
Heryshaf:...เชิญพูดถึงปัญหานั้นต่อได้เลย
Nahida:รากของ Irminsul คือกระแสพลัง ปกติคนทั่วไปไม่ควรจะมองเห็น Irminsul เพราะมันถูกซ่อนไว้ แต่ตอนนี้เพราะถูกรุกรานเลยปรากฏให้เห็น
Nahida:การที่มันกลายเป็นต้นไม้แห่งความโลภ... เป็นสัญญาณว่าการทดลองอันบ้าคลั่งยกระดับขึ้นไปอีกขั้น
???:ลบหลู่... สำหรับฉัน การเอาคำว่าลบหลู่มาตั้งเป็นชื่อการทดลอง ฟังยังไงก็ไม่เข้าท่า
???:แต่เพื่อสานต่อเจตจำนงของ "Dottore" เราจึงต้องทำแบบนี้
Nahida:การที่ต้นไม้ต้นนี้กำเนิดขึ้นได้พิสูจน์ให้ฉันเห็นว่า เรื่องที่เกิดขึ้นเกี่ยวข้องกับ "เขา" จริง ๆ
Nahida:หากจะเจาะลงไปในประเด็นนี้ ก็คงต้องพูดถึงคนคนนึง...
Nahida ใช้คำพูดที่กระชับและตรงประเด็นในการแนะนำผู้บริหารของ Fatui ลำดับที่ 2 "Dottore"
ชื่อจริงของเขาคือ Zandik ความผิดที่เขาก่อไว้นั้นมีมากมายจนนับไม่ถ้วน
Thoth:Zandik... ที่แท้ก็เป็นเขานี่เอง ฉันเคยเจอเขาในทะเลทราย เจ้าเด็กจองหองอวดดีคนนั้น... สุดท้ายกลายเป็นคนแบบนี้ไปซะได้
Paimon:แต่ Dottore ตายที่ Nod-Krai ไปแล้วไม่ใช่เหรอ? ทำไมเขาถึงยังทำเรื่องพวกนี้ได้อีก?
Nahida:ภายใน Fatui น่าจะยังมีพรรคพวกของเขาอยู่อีก แต่เขาทำให้ Irminsul เป็นอย่างนี้ได้ยังไงนั้น ฉันยังหาคำตอบไม่ได้
Nicole:ก็อย่างที่เธอบอก กองกำลังของ Fatui มาถึงในเมือง Sumeru แล้ว
Nicole:นอกจากนี้ ดูเหมือนว่า Irminsul จะกลายพันธุ์ไปแล้วด้วย มันกำลังเติบโตอย่างผิดธรรมชาติ บางสิ่งที่ไม่สมควรอยู่บนโลกนี้กำลัง... เผยโฉมออกมา
Nicole:ขออภัยที่ฉันต้องใช้คำนี้ เพราะพวกมันยังไม่มีร่างกายที่สมบูรณ์ แต่ก็ค่อย ๆ กลายเป็นความจริงเข้าไปทุกที
Heryshaf:ต้นไม้แห่งบาปกำลังชูยอดขึ้นสู่ท้องฟ้า...
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:พูดถึง Dottore ฉันเองก็มีข้อมูลอยู่บ้างเหมือนกัน
ผู้พเนจรเล่าเรื่องถึงการเดินทางไปยังจุดนัดพบพร้อมกับ Paimon แต่กลับไม่เจอใครเลย
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:ก่อนหน้านี้ตอนที่อยู่ข้างนอก มีเรื่องนึงที่ฉันไม่ค่อยสะดวกคุย คือฉันสันนิษฐานว่าหนอนบ่อนไส้คนนั้น อาจไม่ได้ถูกทิ้งเพราะถูกจับได้ แต่ถูกทิ้งตั้งแต่แรกแล้วต่างหาก
Cyno:หมายความว่า Fatui ไม่ได้สนใจเขาตั้งแต่แรกแล้วงั้นเหรอ? แต่ถ้าเป็นอย่างนั้น จะส่งหนอนบ่อนไส้เข้ามาเพื่ออะไร?
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:วิธีการแบบนี้ไม่ค่อยเห็นได้บ่อยนัก จุดประสงค์เบื้องหลังการกระทำก็ซับซ้อน
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:ซึ่งบังเอิญว่ามีอยู่คนนึงที่ชอบทำแบบนี้ จุดประสงค์ของเขาก็ง่ายมาก ๆ... แค่อยากทำให้คนอื่นสับสน จนเดาเจตนาของเขาไม่ออก
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:เขาคือผู้ช่วยของ Dottore แค่จุดนี้ก็ยืนยันได้แล้วว่าเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับ Dottore
เมื่อทุกคนได้ยินชื่อนั้น ต่างก็ประหลาดใจไม่ก็เงียบกริบ... เหตุการณ์ดูเหมือนจะเลวร้ายกว่าที่คิดไว้
หลังจากนั้น Nahida ก็ได้เรียกคนที่เกี่ยวข้องมารวมตัวกัน ทุกคนหารือกันอย่างละเอียด และใช้เวลาในการประชุมนานมาก
Nahida อธิบายอย่างละเอียดเกี่ยวกับศัตรู รวมถึงสถานการณ์ที่อาจจะเกิดขึ้น
ทุกคนร่วมกันวางแผนโดยใช้ข่าวกรองของ Nicole และ Nefer มาประกอบการตัดสินใจ จากนั้นทุกคนก็แยกย้ายกันไปประจำตำแหน่ง เพื่อทำหน้าที่ของตัวเอง
Naphis:ยังมีอีกหลายอย่างที่ต้องเตรียม ทุกคน ช่วยจำแผนการรบหลักของเราเอาไว้ให้ดีด้วย
Nahida:ตามที่ประชุมกันเมื่อครู่ กลุ่มต่อไปนี้จะต้องลงมือทำงานให้เร็วที่สุด...
Nahida:คุณ Alhaitham คุณ Kaveh โครงการดัดแปลง Aaru จะต้องเข้าสู่เฟสถัดไปทันที รบกวนพวกคุณด้วย
Kaveh:พวกเราจะพยายามให้เต็มที่
Alhaitham:ตัวแผนดำเนินงานไม่มีปัญหา แต่ถ้าจะทำให้สำเร็จต้องใช้วัสดุ
Nahida:เจ้าหน้าที่มหามาตรา Cyno จะนำทีมดูแลรับผิดชอบเรื่องวัสดุที่ต้องใช้ ในการดัดแปลงเทอร์มินัลให้เอง
Cyno:ไม่มีปัญหา เมื่อกี้ฉันคุยกับ Sethos และก็สมหมวกไว้แล้ว สองคนนั้นจะมาช่วยงานทางฝั่งฉัน
Sethos:เรื่องแบบนี้ยกให้คนที่ฝีเท้าไวจัดการน่าจะชัวร์กว่า ใช่มั้ยสมหมวก?
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:ถ้าพูดถึงฝีมือ พวกเราก็ระดับแนวหน้ากันทั้งนั้น
Naphis:คุณ Dori อุปกรณ์ขยายพลังธาตุที่พูดเมื่อกี้ นอกเหนือจากท่านเทพแห่งพฤกษาแล้ว คุณน่าจะเป็นหนึ่งในคนที่รู้ความคืบหน้าของโครงการนี้ดีที่สุด
Dori:ใช่ งานส่วนนี้ยกให้นายท่าน Sangemah Bay คนนี้จัดการเองเถอะ
Naphis:อืม นอกจากคุณ Dori แล้ว รบกวนคุณ Faruzan คุณ Collei และคุณ Nicole ช่วยเหลือด้านเทคนิคด้วยนะ
Faruzan:ให้พวกเราจัดการเถอะ
Collei:เข้าใจแล้ว!
Nicole:ฉันจะดูแลคุณ Collei ให้อย่างดี ไว้ใจได้เลย
Naphis:คุณ Dehya คุณ Candace และคุณ Nefer พวกคุณสามคนรับผิดชอบติดต่อกับฝ่ายต่าง ๆ จำเป้าหมายของเราได้ใช่มั้ย?
Dehya:ไม่ต้องห่วง เชื่อมือพวกเราได้
Naphis:โอเค ฝากทั้งหมดด้วยนะ ส่วน Tighnari นายคอยสนับสนุนแผนกต่าง ๆ ให้ที ไม่มีปัญหาใช่มั้ย?
Cyrus:น่าสงสาร Tighnari จริง ๆ เป็นลูกศิษย์ของ Naphis คงจะลำบากน่าดู โดนโขกสับทุกวันเลย
Naphis:ตาแก่ตัวแสบ อย่ามายุแยงให้ชาวบ้านแตกคอกันสิ
Tighnari:ไม่เป็นไร แบบนี้ก็เท่ากับว่า อาจารย์เชื่อมั่นในฝีมือของลูกศิษย์ทุกคน ถึงฉันจะเป็นแผนสำรอง แต่ก็คงไม่มีเหตุฉุกเฉินให้ฉันต้องช่วยหรอก
Naphis:อาฮะ
Nahida:สุดท้าย... Traveler เธอกับฉันจะเดินทางไปยังชายแดน Natlan ด้วยกัน
Nahida:เมื่อภารกิจนี้เสร็จสิ้น พวกเราส่วนหนึ่ง จะต้องมุ่งหน้าไปยังโอเอซิสนิรันดร์พร้อมกับฉัน
Collei:โอเอซิสนิรันดร์... มีสถานที่ในตำนานแบบนั้นอยู่จริง ๆ เหรอ...
Naphis:พูดถึง Natlan... อันที่จริงบุคคลสำคัญของทั้งสองประเทศ ควรจะได้พบกันอย่างเป็นทางการมากกว่านี้ แต่ตอนนี้เส้นทางจาก Sumeru ที่มุ่งหน้าสู่โลกภายนอก ถูกตัดขาดไปเกือบหมดแล้ว...
Naphis:การต้องไปพบกับเทพแห่งไฟ Mavuika ด้วยวิธีนี้ ไม่สมเกียรติเอาซะเลย... ต้องรบกวนทุกคนด้วยนะ
Traveler:เราจะพยายามอย่างเต็มที่
#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:พวกเธอก็อย่าฝืนไปล่ะ
Cyrus:ใช่แล้ว! โดยเฉพาะท่านเทพแห่งพฤกษา ตอนนี้ท่านน่าจะอ่อนแอมาก
Nahida:ไม่ต้องห่วง พลังที่ราชามังกรแห่งพรรณไม้มอบให้ช่วยฉันได้อยู่
Paimon:ใช่ มีพวกเราอยู่ทั้งคน Nahida ไม่เป็นอะไรแน่นอน!
Nahida:ใช่ ฉันเชื่อว่าฉันและทุกคนจะต้องทำได้
Nahida:งั้น... ลงมือกันเลยเถอะ
Localized evidence
บทเพลงของดวงจันทร์สุญตา: ฉากที่ 10
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/746586536Nod-Krai
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/3702940694วิถีก่อเกิดนับหมื่นผา เหตุและผลแปรผันดับสูญ
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/395132050Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/2271611
7
1609
603811
UI_ChapterIcon_NodKrai
603402
archon
28
UI_QuestType_Chapter_11