บทที่ 3: ฉากที่ 2
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json- JSON Pointer
/1163496690
Story Chapters
Story evidence
Paimon:อยู่ที่นี่จริง ๆ ด้วย! Dunyarzad พวกเรากลับมาแล้ว
Dunyarzad:นักเดินทางกับ Paimon น้อย! รักษาสัญญาได้ดีจังเลยนะ ดีจริง ๆ ที่พวกเธอกลับมาทันฉลองวันถือกำเนิดให้ท่านหญิงน้อย Kusanali ด้วยกัน
Dunyarzad:หึหึ ใช่ งานเทศกาลจะเริ่มในวันพรุ่งนี้แล้ว เตรียมการมาตั้งนาน อดไม่ได้ที่จะรู้สึกตื่นเต้นแฮะ
Paimon:ไม่ต้องกังวลไปหรอก~ ท่านหญิงน้อย Kusanali จะต้องสัมผัสได้ถึงความตั้งใจของทุกคนแน่นอน!
Dunyarzad:อืม ขอบใจนะ Paimon แต่ก็หวังว่าทุกคนที่มาเข้าร่วมเทศกาล Sabzeruz จะได้รับความสนุกเพลิดเพลินด้วยเช่นกัน
Dunyarzad:โอ้จริงสิ จะว่าไปแล้วพวกเธอไปท่าเรือ Ormos มาใช่มั้ย? ได้ค้นพบอะไรจากที่นั่นบ้างรึเปล่า?
Paimon:ไปมาแล้วล่ะ และพวกเราก็ได้เจอกับเรื่องราวหลายสิ่งหลายอย่างเลย...
Dunyarzad:เฮ้อ งั้นเหรอ ดูเหมือนว่าพวกเธอจะได้พบกับการผจญภัยที่น่าอิจฉาอีกแล้วสินะ...
Dunyarzad:...ถ้ายังมีโอกาสอีกละก็ ฉันเองก็อยาก...
Dehya:เฮ้อ คุณหนู ถ้าคุณไปที่ท่าเรือ Ormos ด้วยสภาพร่างกายแบบนี้ละก็ คงไม่ใช่แค่สร้างความเดือดร้อนให้ฉันเพียงอย่างเดียวแล้วล่ะ
Paimon:Dehya! นี่คุณแอบฟังอยู่ข้าง ๆ ตลอดเลยเหรอเนี่ย!
Dehya:เฮ้ นี่เป็นการ "คอยปกป้องจากในเงามืด" ต่างหากเล่า! การคอยติดตามฟังทุกการเคลื่อนไหวที่อยู่รอบตัวนายจ้าง นั่นก็คือส่วนหนึ่งของหน้าที่เหมือนกัน
Dunyarzad:เอาเถอะ Dehya เมื่อกี้ฉันก็แค่พูดว่า "อยาก" ไปเท่านั้นเอง ฉันเข้าใจสถานการณ์ของตัวเองดีอยู่แล้วล่ะ
Dunyarzad:พรุ่งนี้ก็เป็นวันเทศกาลแล้ว Dehya เองก็ผ่อนคลายสักหน่อยเถอะ รบกวนเธอมามากแล้ว ฉันไม่เป็นไรหรอก
Dehya:...เอ่อ ถึงคุณ Dunyarzad จะพูดอย่างนั้นก็เถอะ แต่มันก็...
Dunyarzad:วางใจเถอะนะ คุณอัศวินผู้พิทักษ์ของฉัน
Dehya:เอาเถอะ ๆ แต่แค่คืนนี้เท่านั้นนะ งานหลักจะเริ่มในวันพรุ่งนี้ พวกคนไม่ดีก็มักจะวางแผนลงมือในช่วงวันเทศกาลทั้งนั้นแหละ
Paimon:(หาว)...
Dunyarzad:อ่ะ ทั้งสองคนเพิ่งกลับมาจากท่าเรือคงจะเหนื่อยกันมากสินะ ขออภัยที่ฉันไม่ทันได้สังเกต
Dunyarzad:ฉันได้เตรียมห้องพักผ่อนไว้ให้พวกเธอแล้วล่ะ เชิญตามฉันมาได้เลย
Paimon:โอ้ว้าว คุณนี่เป็นคนดีจังเลย! ฉันจะไป ๆ!
Dunyarzad:ที่นี่แหละ ห่างกับที่พักชั่วคราวของฉันนิดเดียวเอง
Paimon:ดูท่าทางไม่เลวเลยนะ!
Traveler:ขอโทษที่ทำให้ลำบากนะ Dunyarzad
Dunyarzad:ฮี่ฮี่ ไม่หรอก ๆ ไว้ถ้ามีโอกาส ก็เล่าเรื่องที่พวกเธอไปผจญภัยให้ฟังก็พอแล้วล่ะ
Paimon:เรื่องนี้ฉันถนัดมาก ไว้คราวหน้าฉันจะเป็นคนเล่าเอง!
Traveler:เกี่ยวกับแผนในวันพรุ่งนี้...
Dunyarzad:เอ่อ ถ้าไม่รังเกียจ พวกเราไปเดินเล่นด้วยกันมั้ย?
Dunyarzad:เพื่อนทุกคนของฉันก็ต่างมีงานที่ต้องทำในงานเทศกาล ส่วน Dehya ก็ยืนกรานว่าจะคอยปกป้องฉันอย่างลับ ๆ...
Paimon:ก็จริง... โดยเฉพาะ Dehya ถ้าเขาคอยทำตัวระแวดระวังอยู่ข้างคุณตลอด บรรยากาศก็จะตึงเครียดไปหมดใช่มั้ยล่ะ?
Dunyarzad:งั้นพรุ่งนี้เช้าเรามาเจอกันแถว ๆ ตลาดนะ พวกเธอสองคนรีบพักผ่อนนะ
Paimon:อื้ม! ฝันดีนะ Dunyarzad!
Dunyarzad:ฉันคงต้องตื่นเต้นจนนอนไม่หลับแน่นอน ฮ่าฮ่า เจอกันพรุ่งนี้นะ
Paimon:ฉันก็เริ่มคาดหวังแล้วเหมือนกันแฮะ เทศกาล Sabzeruz จะมีของกินอร่อย ๆ มั้ยนะ?
Paimon:ไม่ได้ ๆ ขืนเอาแต่คิดเรื่องนี้มีหวังหิวจนนอนไม่หลับแน่ ๆ รีบไปนอนดีกว่า พวกเราเข้าห้องกันเถอะ นักเดินทาง
Paimon:(หาว) ตื่นสายไปรึเปล่านะ?
Paimon:รีบไปหา Dunyarzad กันเถอะ
Dunyarzad:นักเดินทาง, Paimon! ฉันกำลังรอพวกเธออยู่พอดีเลย
Paimon:อรุณสวัสดิ์ Dunyarzad ดูเหมือนพวกเราจะหลับเพลินไปหน่อย แหะ ๆ
Dunyarzad:ไม่หรอก ฉันมาเช้าเกินไปต่างหากล่ะ
Dunyarzad:ฟู่ววว... ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง ทุกนาทีและทุกวินาทีล้วนมีค่าราวกับทองคำเลยนะ
Paimon:ก็ Dunyarzad ทุ่มเทเพื่อวันนี้มากเลยนี่นา ต้องฮึดสู้เข้าไว้และสนุกกับมันให้เต็มที่นะ!
Dunyarzad:หึหึ ใช่แล้ว! แต่เมื่อคืนก็นอนไม่หลับตามคาดเลย หวังว่าร่างกายของฉันจะไม่มาเป็นภาระเอาตอนนี้นะ
Dunyarzad:งั้นพวกเราไปกันเลยมั้ย? ลองไปเดินเล่นตรงแผงขายของทางนั้นก่อนดีกว่า
Dunyarzad:นี่มัน... ร้านที่ขายของสำหรับ "Haft-Mewa Feast" นี่นา
Amal:ย๊ะฮ่า คุณดูออกทันทีเลยงั้นเหรอ ฉันคิดว่าตอนนี้ไม่ค่อยมีคนรู้จักมันแล้วซะอีก
Paimon:เห็ด ดอกไม้ และผลไม้นานาชนิด ทำไม... ถึงมีแค่พืชล่ะ รู้สึกผิดหวังนิดหน่อยแฮะ...
Paimon:แล้ว "Haft-Mewa Feast" ที่คุณพูดถึงเนี่ยมันมีไว้ทำอะไรเหรอ?
Dunyarzad:มันคือประเพณีอย่างหนึ่งในเทศกาล Sabzeruz น่ะ ในสมัยก่อนผู้คนมักจะวางอาหารเจ็ดชนิดไว้บนโต๊ะในทุกครัวเรือน
Dunyarzad:โดยทั่วไปแล้ว ที่มักจะพบเห็นอยู่บ่อย ๆ ก็จะมี Rukkhashava Mushroom, Nilotpala Lotus, Sumeru Rose, Sunsettia, Kalpalata Lotus, Harra Fruit, Zaytun Peach อะไรพวกนี้น่ะ
Paimon:ที่แท้เทศกาล Sabzeruz ก็คือวันแห่งการทานมังสวิรัติงั้นเหรอเนี่ย
Dunyarzad:ฮ่ะ ๆ... ก็ไม่ได้หมายความว่าจะทานได้แต่มังสวิรัติหรอกนะ อาหารทั้งเจ็ดนี้เป็นเพียงสัญลักษณ์ที่แสดงถึงคุณงามความดีทั้งเจ็ดประการของเทพเจ้าแห่ง Sumeru เท่านั้นเอง
Paimon:เอ่อ ฉันกำลังคิดว่า... ถ้าเทพของดินแดนแห่งพืชอย่าง Sumeru ต้องใช้อาหารมังสวิรัติต่าง ๆ เป็นสัญลักษณ์ละก็...
Paimon:งั้นงานเทศกาลของดินแดนแห่งไฟก็ต้องมีแต่เนื้อสัตว์ย่าง ลูกชิ้นย่าง เนื้อสเต๊กย่างอะไรทำนองนั้นรึเปล่านะ...
Paimon:นักเดินทาง พวกเราเลื่อนกำหนดการที่จะเดินทางไป Natlan ให้เร็วขึ้นกว่าเดิมดีกว่า!
Dunyarzad:ฮ่าฮ่าฮ่า... ขอให้เธอสมหวังดังปรารถนานะ Paimon
Paimon:เอาล่ะ พวกเราไปดูแผงลอยร้านอื่นกันต่อดีกว่านะ?
Kimiya:ทุกท่านจะลองมาดู "การแปรธาตุพยากรณ์" กันหน่อยมั้ย
Paimon:"การแปรธาตุพยากรณ์"? ฟังดูเป็นการผสมผสานที่น่าประหลาดจัง
Kimiya:ใช่มั้ยล่ะ? ตอนที่ได้สัมผัสกับมันครั้งแรกฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน ตำนานเล่าว่ามันถูกคิดค้นขึ้นโดยท่านหญิงน้อย Kusanali และยังมีความลึกลับมากมายซ่อนอยู่ภายในด้วยนะ
Paimon:ละ...แล้วมันต้องทำยังไงบ้างล่ะ?
Kimiya:ขั้นตอนนั้นง่ายมาก คุณลูกค้าแค่ต้องหยิบสิ่งของที่อยู่บนตัวออกมาสองชิ้น เพื่อใช้เป็นวัสดุสำหรับการแปรธาตุ จากนั้นฉันก็จะเริ่มใช้มันในการแปรธาตุหนึ่งครั้ง
Paimon:ง่าย ๆ อย่างนั้นเลยเหรอ เล่นง่ายแบบนั้นการแปรธาตุจะไม่ล้มเหลวเอาง่าย ๆ เหรอ?
Kimiya:ล้มเหลวนั่นแหละถูกแล้ว วิธีการพยากรณ์แบบนี้ก็คือ การใช้ฝุ่นที่หลงเหลือจากการแปรธาตุล้มเหลวมาใช้ในการตีความยังไงล่ะ
Dunyarzad:อืม... ในมุมมองของท่านหญิงน้อย Kusanali ทุกสรรพสิ่งต่างก็มีจุดเชื่อมโยง ทุกสิ่งอย่างต่างก็สามารถชี้นำไปยัง "โชคชะตา" ได้ทั้งหมด นี่ก็เป็นหนึ่งในภูมิปัญญาโบราณด้วยเช่นกัน
Paimon:ทำไมพอ Dunyarzad พูดแบบนี้แล้ว มันก็ดูน่าเชื่อถือขึ้นมากเลย พวกคุณแอบเตี๊ยมกันไว้รึเปล่าเนี่ย?
Kimiya:ที่แท้ก็ยังมีความหมายลึกซึ้งแบบนี้อยู่ด้วยเหรอเนี่ย คุณหนูท่านนี้ช่างรอบรู้เสียจริง เป็นยังไงบ้าง พวกคุณจะลองดูกันหน่อยมั้ยล่ะ?
Traveler:งั้นลองดูหน่อยก็ได้
Kimiya:ว่าไง พวกคุณจะลองดูหน่อยมั้ย?
Kimiya:ได้เลย กรุณารอสักครู่... อืม... เป็น "ดวงจันทร์"
Paimon:ฉันขอดูบ้างสิ... งั้นเหรอ? ทำไมฉันรู้สึกว่ามันเหมือนขนมชิ้นนึงที่ถูกคนกัดไปคำนึงเลยอ่ะ
Kimiya:อืม... "ดวงจันทร์" โดยทั่วไปแล้ว มันหมายถึง... หมายถึง... รอเดี๋ยวนะ...
Paimon:เขากำลังแอบเปิดหนังสืออยู่รึเปล่าน่ะ...
Kimiya:อ๋อ ฉันนึกออกแล้วล่ะ หมายถึง "สิ่งลวงตา" และ "คำหลอกลวง"
Dunyarzad:"สิ่งลวงตา" และ "คำหลอกลวง"... ฟังดูแล้วเหมือนจะไม่ใช่ผลลัพธ์ที่ดีเท่าไหร่เลยนะ...
Kimiya:อืม แต่ในหนังสือบอกไว้ว่า ตราบใดที่เชื่อมั่นในสัญชาตญาณและเอาชนะความกลัว พระอาทิตย์ก็จะขึ้นอีกครั้ง
Paimon:เขาไม่พยายามแม้แต่จะปกปิดเรื่องแอบเปิดหนังสือดูเลยแฮะ
Dunyarzad:...โชคชะตาจะแสดงให้เห็นเพียงจุดเริ่มต้นของการเดินทางเท่านั้น สุดท้ายแล้วเราก็ต้องพึ่งตัวเองเพื่อไปให้ถึง "จุดจบ" อยู่ดี เหอะ ๆ ขอบใจมากนะ ฉันจะลองพิจารณาดู
Kimiya:โอ้ย... ขอบจงขอบใจอะไรกัน ฉันเองก็เพิ่งเรียนรู้มาเนี่ยแหละ ฮ่าฮ่า...ฮ่าฮ่า
Paimon:ดูท่าทางก็น่าสนุกดีนะ ปะ ไปที่อื่นกันต่อเถอะ
เหล่าเด็ก ๆ:Farris! Farris!
Vihar:ย๊ะฮ่า ทหารทุกนาย เข้าแถวให้เป็นระเบียบ แล้วจะได้รับลูกอม Yalda เป็นรางวัล
Paimon:หมวกประหลาด แถมคนก็ประหลาด
เหล่าเด็ก ๆ:เอ๋ พี่ Dunyarzad นี่นา!
Vihar:ฮ่าฮ่าฮ่า... คุณหนู Dunyarzad เด็ก ๆ ดูสนใจคุณหนูมากกว่าลูกอม Yalda อีกนะ
Vihar:ในช่วงเวลาที่เตรียมเทศกาล Sabzeruz แค่ไม่กี่วัน เด็ก ๆ ก็หลงรักคุณเข้าซะแล้ว
Dunyarzad:อะแฮ่ม... อัศวินบุปผาศักดิ์สิทธิ์ เป็นเกียรติยิ่งนักที่ท่านรู้จักชื่อของฉัน!
Vihar:อ่า...เอ่อ อะแฮ่ม ย๊ะฮ่า แน่นอนอยู่แล้ว ในนามของอัศวินบุปผา Farris ฉันขอยกย่องความทุ่มเทที่เธอมีต่อเทศกาล Sabzeruz อันยิ่งใหญ่นี้
Vihar:เอาล่ะ เหล่าทหารน้อยทั้งหลาย จงรับเอาลูกอม Yalda นี้ไว้ และโปรดจงรักภักดีต่อท่านหญิงน้อย Kusanali เลิกแถวได้!
เหล่าเด็ก ๆ:รับทราบ! อัศวิน Farris!
Paimon:นี่เล่นอะไรกันเนี่ย...
Dunyarzad:ฮ่าฮ่า อัศวินบุปผา Farris ก็เป็นสัญลักษณ์ของเทศกาล Sabzeruz เช่นกัน เพียงแต่ว่าผู้ที่แสดงเป็นอัศวินบุปผาในอดีตจะนั่งบนเกวียนบุปผา และเป็นที่นิยมในหมู่เด็ก ๆ มาก
Vihar:ต้องขอบคุณเงินสนับสนุนของคุณหนู Dunyarzad ที่ทำให้เด็ก ๆ ได้มีความทรงจำที่ยอดเยี่ยมเช่นนี้
Dunyarzad:นายเองก็เหมือนกัน Vihar
Vihar:ไม่หรอก ๆ อ้อจริงสิ พวกเธออยากได้ลูกอม Yalda สักหน่อยมั้ย มันถือเป็นสัญลักษณ์ของงานเทศกาลเลยนะ ฉันเตรียมกล่องลูกอมมาด้วยพอดี ลองดูสิว่าจะเลือกอันไหน
Paimon:เลือกอันไหน... กล่องพวกนี้ก็เหมือนกันหมดไม่ใช่เหรอ?
Vihar:ฮ่าฮ่า ความสนุกคือตรงนี้แหละ แต่ละกล่องจะมีลูกอมรสชาติที่แตกต่างกันออกไป จะเลือกได้รสอะไรนั้นก็ขึ้นอยู่กับดวงล้วน ๆ ซึ่งรสชาติก็ได้แก่ Lavender Melon, Harra Fruit, Sunsettia...
Paimon:ฟังดูไม่เลวเลยนี่...
Vihar:...แล้วก็มีรสชาติ Lizard Tail กับ Onikabuto ด้วยนะ
Paimon:หา! สองรสชาตินี้มันยังไงเนี่ย!
Dunyarzad:ลูกอม Yalda รส Onikabuto จะเผ็ดกว่ารส Lizard Tail นิดหน่อย
Paimon:Dunyarzad... นะ...นี่คุณเคยกินหมดแล้วเหรอ! เอ่อ... งั้นให้นักเดินทางช่วยเลือกละกัน ฉันอยากกินรส Sunsettia!
Paimon:ไม่เป็นไรหรอกน่า ฉันเชื่อเธอ!
Dunyarzad:ฉันก็เชื่อว่านักเดินทางน่าจะถนัดเรื่องนี้เหมือนกันนะ ฮิฮิ
Vihar:เอาล่ะ~! นี่คือกล่องลูกอมทั้ง 5 กล่อง หมายเลข 1 ถึงหมายเลข 5 นับจากซ้ายไปขวา เธอเลือกหมายเลขอะไรล่ะ?
Traveler:ยืนยันว่าเลือกเบอร์ 1
Vihar:ย๊ะฮ่า เสียใจด้วย กล่องนี้เป็นรส Lizard Tail
Paimon:เฮ้อ... ตอนแรกก็คิดว่าพอเธอเอาชีวิตรอดมาจากการต่อสู้ได้ตั้งมากมาย ยังไงดวงก็ต้องดีมากแน่นอน ดู ๆ แล้วมันก็แค่นี้เองสินะ
Vihar:ความจริงแล้วลูกอมรส Sunsettia อยู่ในกล่องหมายเลข 4 งั้นเอางี้ ยังไงซะสิ่งที่สำคัญที่สุด ก็คือการที่ทุกคนได้มีความสุขในเทศกาล พวกเธอรับลูกอมทั้งสองกล่องไปเลยละกัน!
Paimon:จริงเหรอ! ขอบคุณนะอัศวินลูกอม!
Vihar:อัศวินบุปผาต่างหาก! ไม่ใช่อัศวินลูกอม!
Dunyarzad:ฮ่าฮ่าฮ่า... Paimon เล่นทำเอาอัศวินบุปผาผู้ไร้เกวียนบุปผาคนนี้ไปไม่เป็นเลย
Paimon:โอเคแล้วล่ะ ไหน ๆ ก็ได้ลูกอมแล้ว งั้นไปกันต่อเลยมั้ย?
Dunyarzad:อ้อจริงสิ ฉันเพิ่งนึกได้ว่าลืมเอาของบางอย่างมาด้วย โชคดีที่เธออยู่นี่พอดี...
Dunyarzad:ช่วยไปเป็นเพื่อนฉันหน่อยได้มั้ย?
Paimon:Dunyarzad ตื่นเต้นกับงานเทศกาล Sabzeruz มากเกินไปจนลืมของสินะ
Dunyarzad:ฮ่าฮ่า ขอโทษทีนะ
Badis:...ชิ นี่เรามาช้าเกินไปงั้นเหรอถึงได้มาไม่ทัน ทำไมยัยคุณหนูคนนั้นถึงได้ตื่นเช้านักนะ
Idder:นั่นน่ะสิ... เอ๋ เดี๋ยวนะ หัวหน้า ดูทางนั้นสิว่าใช่รึเปล่า?
Badis:อื้ม ไม่ผิดแน่! โชคดีจริง ๆ เหยื่อส่งตัวเองมาถึงที่เลย
Paimon:พวกกลุ่ม Eremite นี่นา ท่าทางเหมือนจะมีเจตนาไม่ดีเลยนะ...
Dunyarzad:...พวกคุณเป็นใครกัน? เหมือนจะไม่ใช่ทหารรับจ้างของตระกูล Homayani สินะ?
Badis:อ๋า ใช่แล้วล่ะ เรายังไม่ได้รับเงินจากตระกูล Homayani... แต่ถ้าตอนนี้พวกเราจับตัวเธอไป ตระกูล Homayani จะเอาเงินมาไถ่ตัวเธอสักเท่าไหร่กันนะ?
Paimon:ที่แท้ก็พวกแก๊งลักพาตัว! นักเดินทาง รีบปกป้อง Dunyarzad ไว้!
Dehya:แต่พวกนายไม่เคยคิดบ้างเหรอว่า อาจมีเพื่อนร่วมวงการที่พวกนายสู้ไม่ไหวรับเงินจากตระกูล Homayani ไปแล้วก็ได้น่ะ?
Badis:เธอคือ...Dehya!? Dehya "ราชสีห์ขนเพลิง"... ไม่แปลกใจเลยที่ไม่ได้ยินข่าวคราวของเธอในแวดวงทหารรับจ้างมาเป็นเวลานาน ที่แท้ก็ถูก "ล่ามโซ่ไว้ในบ้าน" นี่เอง
Dunyarzad:อย่าพูดจาหยาบคายแบบนั้นนะ ตระกูลของฉันเริ่มทำงานกับ Dehya ก็เพราะเธอมีบุญคุณกับเรา...
Dehya:ไม่เป็นไรหรอก คุณหนู Dunyarzad ก็แค่การหยอกล้อเล็ก ๆ น้อย ๆ ของทหารรับจ้าง เมื่อไหร่ที่ลงมือสุนัขบ้าพวกนั้นจะเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงออกมา
Badis:เหอะ ผ่านมาตั้งนานแล้ว เขี้ยวเล็บของเธอคงทื่อหมดแล้วมั้ง? อย่ามาพูดพร่ำทำเพลงนักเลย!
Dehya:นักเดินทาง เธอพาคุณหนู Dunyarzad หลบไปก่อน
Paimon:ไม่นะ พวกมันตั้งเยอะ เราจะอยู่ช่วยคุณเอง!
Paimon:เอ่อ...ก็จริง งะ...งั้นก็ได้!
Dunyarzad:ระวังตัวด้วยนะ Dehya
Dehya:อย่ามัวแต่เป็นห่วงฉันเลย แค่ดูแลตัวเองให้ดีก็พอ นี่เป็นงานของฉัน ไว้จัดการพวกมันเสร็จเมื่อไหร่ ฉันจะรีบไปหาคุณหนูทันที
Dunyarzad:แค่กแค่ก... แค่กแค่ก...
Paimon:Dunyarzad เป็นอะไรรึเปล่า ท่าทางคุณดูซีดเซียวมากเลย คงกลัวมากเลยใช่มั้ย?
Dunyarzad:ไม่เป็นไรหรอก... เมื่อกี้ฉันแค่ออกแรงเยอะไปหน่อย ร่างกายของฉันก็เป็นแบบนี้ตลอดแหละ
Paimon:ไม่เป็นไรจริง ๆ เหรอ...
Dunyarzad:เฮ้อ... พักสักแป๊บก็ดีขึ้นแล้วล่ะ ฉันเป็นห่วง Dehya มากกว่า เพราะความเอาแต่ใจของฉันแท้ ๆ ก็เลยเป็นแบบนี้...
Paimon:ใช่ วางใจเถอะนะ!
คุณและ Dunyarzad รออยู่บริเวณนี้สักพัก...
Dehya:คุณหนู นักเดินทาง อยู่นี่กันเอง
Paimon:Dehya! จัดการเร็วขนาดนั้นเลยเหรอ
Dehya:แถวนี้ยังมีคนพวกนั้นอีกรึเปล่า หรือว่าเมื่อกี้มีใครตามพวกเธอมามั้ย?
Traveler:เมื่อกี้ฉันเช็กแล้ว ไม่มีใครแล้วล่ะ
Dunyarzad:Dehya แขนเธอ...!
Dehya:หืม? เนี่ยน่ะเหรอ ฉันไม่เป็นไรหรอก แค่รอยขีดข่วนเล็กน้อยเท่านั้น ที่จริงพวกเขาก็ไม่น่าจะทำอะไรฉันได้หรอก แต่ว่าฉันยังไม่ค่อยคุ้นเคยกับดาบใหญ่เล่มใหม่นี้สักเท่าไหร่ ก็เลยโดนจนได้
Dunyarzad:ขอฉันดูหน่อย...
Dehya:เอาน่า ๆ บอกแล้วไงว่าไม่เป็นไร ทหารรับจ้างไม่ได้บอบบางอย่างที่คุณหนูคิดหรอกนะ
Dunyarzad:เมื่อกี้เธอบอกว่าดาบใหญ่เล่มใหม่เหรอ? แล้วดาบเล่มที่เธอใช้ตลอดล่ะ?
Dehya:เอ่อ...คือว่า...อืม... คือก่อนหน้านี้ฉันขัดสนนิดหน่อย ก็เลยขายมันไปแล้วน่ะ บางครั้งคนเราก็ต้องมีเรื่องแบบนี้บ้างแหละเนอะ
Dunyarzad:หรือว่า... เงินบริจาคนิรนามก้อนสุดท้ายที่ใช้สำหรับจัดสถานที่นั่นจะเป็น...
Dehya:อะ... แหะ ๆ...
Dunyarzad:...
Dehya:เอ่อ นี่ คุณหนู Dunyarzad ฉันไม่ได้อยากทำคุณหนูร้องไห้นะ ทำนายจ้างร้องไห้แบบนี้ ฉันจะโดนหักเงินมั้ยเนี่ย?
Dunyarzad:...พรืด...ฮ่ะ ๆ... ก็ได้ ถ้าทำนายจ้างร้องไห้ เธอไม่โดนหักเงินหรอก แต่เรื่องที่เอาอาวุธไปขายโดยไม่ได้รับอนุญาต และยังบาดเจ็บเพราะฉัน เรื่องนี้ฉันคงต้องพิจารณาก่อน
Dehya:ฮ่าฮ่าฮ่า... คุณหนูนี่ไม่มีเหตุผลเอาซะเลยนะ
Dunyarzad:ฮ่าฮ่าฮ่า...
Dunyarzad:...ขอบคุณมากนะ Dehya
Dehya:...นี่ อย่าทำแบบนี้น่า ฉันเป็นคนเขินง่ายนะ น่าอายชะมัดเลย
Dunyarzad:แค่กแค่กแค่ก...
Paimon:Dunyarzad ไม่สบายอีกแล้วเหรอ?
Dehya:คุณหนู อาการป่วยของคุณ... นักเดินทาง ช่วยพาคุณหนูไปพักผ่อนหน่อยนะ เดี๋ยวฉันจะต้องไปตรวจสอบดูแถวนี้ก่อน เผื่อว่าจะมีพวกมันซุ่มอยู่
Dunyarzad:ขอโทษ... ที่รบกวนพวกเธอนะ...
Dunyarzad:ฟู่ว...ฟู่วว...
Paimon:ดีขึ้นบ้างรึยัง Dunyarzad?
Dunyarzad:อื้มดีขึ้นเยอะแล้วล่ะ พักที่นี่อีกสักหน่อยก็คงจะหายแล้ว
Dunyarzad:...ที่แท้พวกเธอก็กังวลเรื่องการป่วยของฉันขนาดนี้เลยเหรอ เห็นทีฉันคงจะปิดบังอีกต่อไปไม่ได้แล้ว
Dunyarzad:ความจริงแล้ว... ฉันเป็นโรค Eleazar มาตั้งแต่เกิด ซึ่งตอนนี้ฉันก็เป็นระยะสุดท้ายแล้วล่ะ
Traveler:โรค Eleazar!
Paimon:ที่แท้ก็เป็นโรค Eleazar...
Dunyarzad:หืม? ดูเหมือนพวกเธอทั้งสองจะรู้จักโรค Eleazar อยู่แล้ว งั้นก็คงรู้ความรุนแรงของมันแล้วสินะ
Dunyarzad:เทคโนโลยีของ Sumeru ในปัจจุบันยังไม่มีวิธีรักษาโรคนี้ให้หายขาด ทำได้เพียงแค่ชะลอการเติบโตของโรคผ่านวิธีบำบัดด้วยสภาพแวดล้อมเท่านั้น...
Paimon:Dunyarzad...
Dunyarzad:อย่าเศร้าไปเลย ฉันอยู่กับโรค Eleazar มาโดยตลอด อันที่จริงฉันก็ยอมรับเรื่องนี้ได้ตั้งนานแล้วล่ะ
Dunyarzad:แต่สิ่งที่ทำร้ายฉันมากกว่าความจริงที่ว่าฉันเป็นโรค Eleazar ก็คือ โรคนี้ส่งผลกระทบต่อชีวิตของฉันอย่างมาก
Dunyarzad:ฉันรู้ว่าครอบครัวรักฉันมาก พวกเขาพยายามอย่างเต็มที่เพื่อให้ฉันมีสภาพแวดล้อมที่ดีที่สุด และเพื่อให้ฉันมีอายุยืนยาวที่สุด... แต่ฉันรู้ดี... ว่ายังไงวันนั้นก็ต้องมาถึง
Traveler:...
Dunyarzad:เธอรู้มั้ย ก่อนที่ฉันจะหนีออกจากบ้านในครั้งนี้... โลกภายนอกคฤหาสน์หลังนั้น ไม่เคยรู้ถึงการมีอยู่ของฉันด้วยซ้ำ
Dunyarzad:ตั้งแต่ตอนที่ยังเป็นเด็ก ในทุก ๆ วันฉันทำได้แค่นั่งอยู่บนเตียง และมองออกไปนอกหน้าต่าง
Dunyarzad:ฉันหนีออกมาในครั้งนี้ คนที่บ้านคงจะเป็นห่วงและผิดหวังในตัวฉันมาก แต่ฉัน... แค่ไม่อยากเสียใจในภายหลังก็เท่านั้น
Dunyarzad:ฉันอยากพบปะผู้คน สำหรับฉันแล้ว การได้พบปะคนอื่นเป็นอะไรที่งดงามมากจริง ๆ
Dunyarzad:โดยเฉพาะตอนที่เตรียมงานเทศกาล Sabzeruz รอยยิ้มบนใบหน้าของทุกคนที่เข้าร่วม เทศกาล Sabzeruz รวมถึงเพื่อน ๆ อย่าง Dehya และพวกเธอที่คอยสนับสนุนฉันตลอด...
Dunyarzad:ถ้าเป็นแบบนี้ ต่อให้วันนั้นมาถึง ฉันก็ไม่เสียใจอีกต่อไปแล้วล่ะ
Dunyarzad:อย่างน้อยตอนนี้ก็มีคนเยอะแยะมากมาย ที่จำได้ว่าฉันมีตัวตนอยู่บนโลกใบนี้ ใช่มั้ยล่ะ?
Paimon:ตราบใดที่คุณไม่ลืมฉัน ฉันก็จะไม่ลืมคุณเหมือนกัน! โอ๊ะ...ไม่สิ ถึงแม้คุณจะลืมฉัน ฉันก็จะจดจำคุณไว้เสมอ!
Dunyarzad:ฮ่าฮ่า... ขอบคุณพวกเธอมากนะ และขอโทษจริง ๆ ที่พูดเรื่องน่าเศร้าแบบนี้ ดูไม่เหมือนฉันเลย
Dunyarzad:ความจริงที่ฉันมีความกล้าหาญทำแบบนี้ได้ ก็เพราะท่านหญิงน้อย Kusanali เป็นผู้ประทานพรให้ ถ้าไม่มีกำลังใจจากท่าน ฉันคงไม่กล้าก้าวออกมาหรอก
Dunyarzad:...อื้ม ชีวิตของคนเราก็ย่อมมีเรื่องน่าเศร้าเสมอนั่นแหละ แต่ฉันรู้ พวกเราใช้ชีวิตก็เพื่อไม่ให้เสียใจในภายหลัง ถูกมั้ย?
Dunyarzad:อ้อจริงสิ! ใกล้ถึงเวลาแล้วรึเปล่า!
Paimon:มีอะไรรึเปล่า ใกล้ถึงเวลาอะไรเหรอ!
Dunyarzad:การแสดงระบำ Sabzeruz ใกล้จะเริ่มแล้วมั้ง? นี่เป็นช่วงที่ฉันตั้งตารอที่สุดของเทศกาล Sabzeruz เลยนะ
Dunyarzad:Nilou จะแสดงฉากในตำนานขึ้นมาใหม่ด้วยการร่ายรำที่สง่างามที่สุดของเธอ และเทศกาล Sabzeruz ก็จะจบลงอย่างสมบูรณ์แบบด้วยเสียงปรบมือและคำอวยพรของทุกคน
Dunyarzad:ถ้าอย่างนั้น ความปรารถนาของฉันก็จะ...
Paimon:มัวรออะไรอยู่ล่ะ รีบไปที่เวทีกันเถอะ!
Dunyarzad:...อื้ม! น่าจะทันนะ!
Setaria:...พวกเธอไม่รู้เหรอ ว่ากฎหมายห้ามไม่ให้มีการแสดงแบบนี้โดยไม่ได้รับอนุญาตล่วงหน้านะ?
Paimon:ทางนั้น... เหมือนกำลังมีคนตำหนิ Nilou อยู่นะ
Dunyarzad:เหมือนฉันจะเห็นมหาปราชญ์ของสถาบัน... ทำไมเขาถึงมาด้วยตัวเองล่ะ?
Nilou:แต่การแสดงระบำ Sabzeruz เป็นหนึ่งในช่วงสำคัญของเทศกาล Sabzeruz นะ ถ้าแสดงไม่ได้ล่ะก็...
Setaria:เทศกาล Sabzeruz... ทางสถาบันมีกฎห้ามมิให้มีการเซ่นไหว้บูชาทวยเทพขนาดใหญ่เป็นการส่วนตัวไม่ใช่รึไง? สิทธิ์ขาดในการจัดงานดังกล่าวมีเพียงสถาบันเท่านั้น
Setaria:หากเธอยังขัดขืนต่อไป งั้นเราก็คงต้องสั่งสอบสวนผู้จัดงานเทศกาล Sabzeruz ทุกคน...
Setaria:มหาปราชญ์ใจดีกับพวกเธอมากแล้วนะ ช่วยเคารพกันหน่อยเถอะ
Nilou:ทำไม... ทำไมถึงเป็นแบบนี้...
Dunyarzad:เดิมทีสถาบันรับผิดชอบจัดงานเทศกาล Sabzeruz แต่พวกเขาไม่ได้ทำหน้าที่รับผิดชอบนี้มาหลายปีแล้ว ฉันคงต้องไปคุยกับพวกเขาหน่อยแล้ว...
Dunyarzad:...ถึงแม้จะยอมรับได้ยาก แต่ที่เธอพูดก็ถูก ทำแบบนี้มีแต่จะทำให้เรื่องราวแย่ขึ้นไปอีก
Azar:ศิลปะ...การเต้นรำ... การไล่ตามสิ่งไร้สาระและไร้ความหมายในดินแดนแห่งปัญญาและเหตุผลแบบนี้ เธอไม่คิดว่ามันน่าละอายเลยเหรอ?
Azar:เทพได้สร้างสรวงสวรรค์ที่เรียกว่าเมือง Sumeru สำหรับนักวิชาการที่แสวงหาความจริง ความน่าเชื่อถือและสัจธรรมที่แท้จริง... แต่คนอย่างพวกเธอกลับทำให้มันแปดเปื้อน
Nilou:ไม่ ฉันเชื่อว่าเทพไม่เคยเกลียดงานศิลปะ เหมือนกับที่ครั้งหนึ่งเทพแห่งมวลบุปผาได้เคยระบำถวายให้กับเทพของเรา...
Azar:ดูจากระดับสติปัญญาของเธอแล้ว ฉันว่าเธอไม่มีคุณสมบัติที่จะมาโต้แย้งกับฉันหรอกนะ สิ่งที่เธอควรจะทำในตอนนี้ คือการรีบหาคนมารื้องานที่น่าขันพวกนี้ทิ้งให้เร็วที่สุดมากกว่า
Azar:หลังจากกลับไป เราจะให้เสมียนร่างกฎหมายห้ามการแสดงศิลปะในที่สาธารณะ และจะประกาศให้สาธารณชนทราบผ่าน Akasha ก่อนถึงวัน Jnagarbha ครั้งถัดไป
Setaria:ค่ะ ฉันจะรายงานทันทีที่กลับไป
Azar:...
Azar:ส่วนเทศกาล Sabzeruz นี้... พวกเธอจงเฉลิมฉลองกับการถือกำเนิดของเทพให้เต็มที่เถอะ
Paimon:Nilou เธอโอเคมั้ย?
Nilou:เอ่อ Dunyarzad เมื่อกี้พวกเธอเห็นแล้วใช่มั้ย มหาปราชญ์บอกให้เราหยุดการแสดง...
Dunyarzad:อืม...
Nilou:พวกเราเปลี่ยนที่แสดงกันเถอะ หาสถานที่ที่คนของสถาบันจะหาเราไม่เจอ อ๊ะ แต่ว่าจะแจ้งให้ผู้ชมรู้ได้ไงล่ะ... แถมบรรยากาศกับเวทีก็ยัง...
Nilou:หรือว่าเราต้องหาคนมากันพวกเขาไว้ด้านนอก ห้ามไม่ให้พวกเขามาขัดจังหวะการแสดง... เอ๋... ไม่สิ เมื่อกี้พวกเขาขู่ว่าจะสอบสวนผู้จัดงานทุกคนด้วยนี่นา ขืนโดนจับได้ล่ะก็...
Dunyarzad:เอาเถอะ Nilou ไม่เป็นไรนะ
Nilou:แต่คุณตั้งตารอการแสดงระบำ Sabzeruz มากไม่ใช่เหรอ Dunyarzad ฉันรู้ว่าเทศกาล Sabzeruz ในครั้งนี้สำคัญกับคุณมาก ฉันไม่อยากให้คุณต้องเสียใจ...
Dunyarzad:ไม่เป็นไรหรอก แค่ Nilou ทำเพื่อฉันขนาดนี้ ฉันก็ดีใจมากแล้วล่ะ
Dunyarzad:ตอนนี้เสี่ยงเกินไปที่จะจัดงานเทศกาล Sabzeruz ต่อไป ฉันไม่อยากทำให้ทุกคนต้องลำบาก...
Nilou:...ก็ได้ งั้นครั้งหน้าละกัน เทศกาล Sabzeruz ครั้งหน้าคุณจะหนีออกจากบ้านได้อีกมั้ย? ครั้งหน้าพวกเราจะต้องทำให้เทศกาล Sabzeruz สมบูรณ์แบบแน่นอน!
Dunyarzad:ครั้งหน้าเหรอ...
Dunyarzad:...อื้ม! เอาล่ะ ๆ งั้นพวกเราตกลงตามนี้นะ! ต้องสมบูรณ์แบบแน่นอน!
Paimon:ไม่คิดเลยว่าเรื่องจะเป็นแบบนี้ เจ้าพวกนักปราชญ์ใจร้ายพวกนั้น...
Dunyarzad:ไม่เป็นไรจริง ๆ มันไม่มีทางแก้อื่นแล้วล่ะ
Dunyarzad:...แต่พอไม่ได้เห็นระบำ Sabzeruz ของ Nilou ฉันก็เสียใจอยู่นะ
เทศกาล Sabzeruz ถูกยกเลิกกะทันหันอย่างน่าเสียดาย...
Vihar:ย๊ะฮ่า มาสมัครเหรอ ทหารหนุ่ม/สาว
Paimon:เฮ้อ วันนี้เกิดเรื่องขึ้นมากมายเลย เสียดายจังที่จบลงแบบนี้...
Paimon:ถึงแม้ Nilou กับ Dunyarzad จะนัดกันไว้ว่าจะทำให้เทศกาล Sabzeruz ในปีหน้าสมบูรณ์แบบที่สุด... แต่เวลาของ Dunyarzad ในตอนนี้...
Paimon:ใช่... เฮ้อ...
Paimon:นี่ก็ดึกแล้ว แถมวันนี้ยังตื่นเช้าอีก พวกเรารีบพักผ่อนเถอะ...
???:"ปี๊บ..."
???:เสร็จสิ้นการยืนยันความเสถียรสูงสุดของการเชื่อมต่อและโครงสร้างทั้งหมด
???:"แผนการ" ได้เข้าสู่ช่วงสำคัญที่สุด เริ่มนำส่งพลังงานจาก "___"
Localized evidence
บทที่ 3: ฉากที่ 2
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/1163496690Sumeru
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/2410205581พันนวาระนำพารุ่งอรุณ
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/3965683105Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/161302
4
1301
301210
UI_ChapterIcon_Sumeru
300714
archon
35
UI_QuestType_Chapter_2