ประกายหน้าร้อน! สู่บ้านเกิด? เทศกาล Fontinalia!: ฉากที่ 3
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json- JSON Pointer
/3670466904
Story Chapters
Story evidence
Paimon:เมื่อวาน Citlali ดื่มไปเยอะน่าดู ไม่รู้เลยว่าตอนนี้เธอตื่นรึยัง...
Columbina:อรุณสวัสดิ์
Paimon:อ๊าก! Columbina! ธะ...เธอมาอยู่ที่นี่ได้ไงเนี่ย? ไม่ใช่สิ ทำไมเธอถึงชอบโผล่มาจากข้างหลังคนอื่นอยู่เรื่อยเลยล่ะ!
Columbina:เมื่อเช้าฉันมาถ่ายซ่อมกับทุกคนที่นี่ เพิ่งถ่ายเสร็จพอดี ฉันก็เลยออกมารับลมที่ดาดฟ้าก่อน
Columbina:คนอื่น ๆ เหมือนจะยังคุยกันเรื่อง "ฉากสุดท้าย" อยู่ข้างล่างน่ะ
Paimon:ฉากสุดท้าย?
Columbina:อื้ม ก็ตอนจบของหนังเรื่องนี้ไง ทุกคนกำลังกังวลว่าสุดท้ายแล้ว นางเอกในเรื่องจะหาเพื่อนเก่าเจอรึเปล่า
Paimon:อ๊ะ... สองวันนี้มัวแต่ยุ่งเรื่องอื่นจนเกือบลืมไปเลย ภาพยนตร์ศิลปะเรื่องนี้มีพื้นหลังเป็นเรื่องที่ตัวเอกพบว่าเพื่อนหายตัวไป ก็เลยกลับไปที่บ้านเกิดของเพื่อนคนนั้นนี่เนอะ
Columbina:อืม ผู้กำกับ Furina กับคุณ Chiori คิดว่า ในแง่ของอรรถรสของเรื่องราวแล้ว การจบแบบเศร้า ๆ ที่สุดท้ายเขาสองคนไม่ได้เจอกัน มันจะดูขยี้อารมณ์และน่าเสียดายมากกว่า
Columbina:แต่ผู้กำกับ Xavier กลับคิดว่าตอนจบที่ได้พบกัน มันจะน่าประทับใจและเยียวยาจิตใจมากกว่า
Traveler:แล้ว Columbina คิดว่ายังไงเหรอ?
Columbina:ฉันเหรอ? ฉัน... ฉันไม่รู้สิ...
Columbina:ถ้าเป็น "ฉัน" ละก็ ฉันก็คงอยากเจอเธออยู่แล้ว... อยากให้เธอได้เจอฉันอีกครั้งจริง ๆ... ต่อให้จะอยู่ในภาพยนตร์ก็ตาม
Columbina:แต่พอคิดว่านั่นหมายความว่าจะต้องให้คนอื่นมาแสดงเป็นเธอ ในใจฉันก็รู้สึก...
Paimon:...
Traveler:ไม่ต้องห่วงเรื่องพวกนี้หรอก
Columbina:หืม?
Paimon:ใช่แล้ว ๆ อย่ามาทำหน้าเศร้าเพราะเรื่องนี้สิ การถ่ายหนังก็ควรจะสนุกไปกับการถ่ายทำสิถึงจะถูก!
Paimon:แล้วก็... ฉัน ฉันรับรองกับ Columbina ได้เลย! ว่าทุกอย่างจะต้องราบรื่นแน่นอน!
Columbina:ราบรื่นเหรอ? หมายถึง...?
Paimon:เอ่อ ก็... ก็คือ...
Traveler:ตอนจบจะต้องดีแน่ ๆ ไงล่ะ
Paimon:ใช่! หมายความตามนั้นเลย!
Columbina:ฮ่า... ก็ได้ ฉันเชื่อพวกเธอ
Columbina:งั้นก็ตามที่พวกเธอบอก มาสนุกกับการถ่ายทำกันก่อนเถอะ
Furina:โอ๊ะ? นี่ Traveler กับ Paimon ไม่ใช่เหรอ?
Chiori:อ้าว? นี่ไม่ใช่ช่างไฟกับผู้ควบคุมบทที่โดดงานหรอกเหรอเนี่ย?
Paimon:เอ่อ... ขอโทษนะ... การถ่ายทำครั้งนี้พวกเราลางานบ่อยไปหน่อย
Chiori:ฮ่า ๆ ล้อเล่นน่า อย่าเก็บไปใส่ใจเลย การถ่ายทำครั้งนี้ของพวกเราก็ราบรื่นดี พวกเธอไปจัดการเรื่องของตัวเองให้สบายใจก่อนเถอะ
Furina:เอ๋? ดูเหมือนคุณ Columbina จะอารมณ์ดีขึ้นเยอะเลยนะ อ๊ะ ขอโทษด้วยนะ เป็นเพราะเรื่องที่พวกเราคุยกันเรื่องตอนจบเมื่อกี้ ทำให้คุณไม่สบายใจสินะ...
Columbina:ไม่เป็นไร ตอนนี้ฉันไม่เป็นไรแล้ว Traveler กับ Paimon ช่วยให้ฉันคิดได้แล้วล่ะ
Furina:โอ้? งั้นอยากจะถ่ายตอนจบแบบที่ได้เจอกัน หรือแบบที่ไม่ได้เจอกันล่ะ?
Columbina:ถ่ายตอนจบที่ดี
Furina:...หา?
Paimon:Citlali พวกเรามาแล้ว!
Citlali:โอ๊ะ ตรงเวลาดีนี่
Paimon:คุณต่างหาก... เมื่อวานดื่มไปเยอะขนาดนั้น เป็นอะไรรึเปล่า?
Citlali:หืม? นี่เธอกำลังดูถูกฉันอยู่รึไง? แค่นั้นน่ะทำอะไรฉันไม่ได้หรอก
Paimon:แต่ตอนหลังคุณก็เริ่มพูดเพ้อเจ้อแล้วนะ...
Citlali:มะ...มีด้วยเหรอ? ทำไมฉันจำไม่ได้เลยล่ะ? ฉันไม่ได้พูดอะไร... ที่มันไม่ดีออกไปใช่มั้ย?
Paimon:บ่นหลานไปครึ่งชั่วโมง บ่นเรื่องงานของจ้าวแห่งลมราตรีครึ่งชั่วโมง แชร์ไลท์โนเวลอีกหนึ่งชั่วโมง... แล้วก็... เอ่อ เหมือนว่าหลังจากนั้นฉันก็หลับไปแล้วล่ะ
Marionette:...พวกเขาไปแล้วเหรอ?
Paimon:พวกเขาเหรอ? อ๋อ หมายถึงกองละครสินะ ไปแล้วล่ะ พวกเราเจอพวกเขาที่ดาดฟ้าบนเรือพอดี
Paimon:แต่ว่า ในเมื่อเธอก็แก้ปัญหาของตัวเองได้แล้ว ทำไมยังไม่ไปหา Columbina อีกล่ะ? เขาดูอยากเจอเธอมาก ๆ เลยนะ
Marionette:ฉัน... ฉันอยากจะจัดการเรื่องวุ่นวายในมือให้เสร็จก่อน แล้วค่อยไปเจอเขา อีกอย่าง นี่ก็เป็นโอกาสดีที่จะทำให้ยัยนั่นตกใจ ฉันต้องวางแผนให้ดี ๆ หน่อยสิ!
Marionette:เลิกพูดเรื่องนี้ดีกว่า แล้วหาตำแหน่งของกลุ่มก้อนมลทินนั่นเจอรึยัง?
Citlali:แน่นอน คุณยาย Itztli อย่างฉันถ้าบอกว่าทำได้ ก็ต้องทำได้สิ
Marionette:เหนื่อยหน่อยนะ ฉันขอดูหน่อย...
Marionette:Morte Region... หืม? นี่ไม่ใช่เกสตัลท์หรอกเหรอ?
Marionette:ที่แท้ก็ยังคงแค้นสถานที่ที่วิญญาณของตัวเองถูกตัดแบ่งมากที่สุดสินะ? หรือว่านี่คือความแค้นที่มีต่อ "Narzissenkreuz"...
Citlali:ฉันจะไปกับพวกเธอด้วยละกัน ที่จริงตำแหน่งที่เจ้านี่ปรากฏตัวก็ไม่ค่อยแน่นอนเท่าไหร่ ถ้ามันไม่ได้อยู่ที่นั่น ฉันก็พอจะมีวิธีทำพิธีกรรมเพื่อเรียกมันออกมาได้อยู่
Marionette:จริงเหรอ? แต่เรื่องนี้รบกวนคุณมามากแล้ว...
Citlali:ไม่ต้องเกรงใจไปหรอกน่า คนแก่อย่างฉันว่างอยู่ละ แค่ช่วยเด็กสาวเรียกวิญญาณกลับร่างไม่ทำให้ฉันเหนื่อยหรอก
Citlali:(ถ้าฉันไม่ไปละก็ ใครจะไปรู้ว่าพวกเธอจะคุยเรื่องอะไรที่ฉันร่วมวงไม่ได้อีก?!)
Marionette:ก็ได้ งั้นก็รบกวนหน่อยนะ ขอบคุณมาก
Paimon:อิอิ งั้นก็อย่ามัวชักช้าอยู่เลย พวกเราออกเดินทางกันเถอะ!
Marionette:ดูเหมือนว่าจะไม่อยู่นะ...
Citlali:จะให้ฉันเริ่มทำพิธีตอนนี้เลยมั้ย?
Marionette:เดี๋ยวก่อน เราระบายน้ำของเกสตัลท์ชั้นนี้ออกไปให้หมดกันเถอะ แบบนี้จะเคลื่อนไหวได้ง่ายขึ้น
Paimon:น้ำนี่ระบายออกไปได้ด้วยเหรอ?
Marionette:ได้สิ หลังจากที่ Alain กับ Rene บังเอิญสังเกตเห็นโชคชะตาของ Fontaine พร้อมกัน ทั้งคู่ก็ได้แบ่งปันวิธีกันน้ำซึมสำหรับสิ่งก่อสร้างบางส่วน โดยใช้หลักการที่ว่า...
Marionette:แค่ก ๆ นอกเรื่องไปหน่อย เอาเป็นว่าพวกเธอแค่ทำตามที่ฉันบอก ปลดล็อกกลไกไม่กี่อันตามลำดับก็พอแล้วล่ะ
Citlali:พร้อมรึยัง?
Marionette:อื้ม ฉันจะลองคุยกับพวกเขาก่อน
Marionette:แต่เจ้าพวกวิญญาณที่รวมตัวกันนี่ดูท่าจะสูญเสียสติสัมปชัญญะไปแล้ว ถ้าสื่อสารกันไม่ได้จริง ๆ เรื่องนี้คงต้องจบลงด้วยการต่อสู้แน่ ๆ
Paimon:ได้เลย ถ้าเกิดสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุดขึ้นมา ฉันจะไปหาที่ซ่อนดี ๆ เอง
Marionette:อืม ถ้าต้องสู้กันจริง ๆ ละก็ ให้ฉันเป็นคนจัดการปิดฉากเอง พวกเธออย่าลงมือนะ เชื่อฉัน
Citlali:เข้าใจแล้ว
Citlali:เอาล่ะ พวกเธอเงียบหน่อย
Citlali:...เหล่าวิญญาณเร่ร่อนที่ล่องลอยไปตามกระแสน้ำ ข้าขอเรียกหาพวกเจ้า เหล่าดวงวิญญาณแตกสลายที่ถูกพรากจาก ถูกทอดทิ้ง และถูกบังคับให้เงียบงันเอ๋ย จงกลับคืนมาตามกลิ่นอายของวันวานเถิด
Citlali:...จงให้ความแค้นที่ไร้นามจำแนกพวกพ้อง จงให้มลทินที่ต้องห้ามดึงดูดเข้าหากัน ณ ที่แห่งนี้ จงรวมตัวขึ้นเป็นรูปเป็นร่างอีกครั้ง!
Traveler:...
Paimon:...
Marionette:(...แล้วไงต่อ? จบแล้วเหรอ?)
Marionette:(อ่า... นี่แหละเหตุผลที่ฉันรับมือกับเวทมนตร์และศาสตร์ลับพวกนี้ไม่ไหว... ไม่รู้เลยว่าขั้นตอนการคำนวณไปถึงไหนแล้ว แถมมองตรรกะของสูตรไม่ออกเลยด้วย)
Marionette:(แตกต่างจากวิทยาศาสตร์จักรกลที่ฉันคุ้นเคยลิบลับเลย...)
Marionette:...!
Citlali:ระวัง!
ความเคียดแค้นของวิญญาณเร่ร่อน:...!
Marionette:คนที่อยู่ตรงนั้น หรือต้องบอกว่าคนที่อยู่ข้างในน่ะ ฟังที่ฉันพูดรู้เรื่องมั้ย?
Marionette:ฉันคือทายาทของ Alain Guillotin "เจ้าแห่งกลไกเครื่องลาน" แห่ง Fontaine ฉันมีวิธีช่วยให้พวกเธอกลับเป็นเหมือนเดิม และกลับคืนสู่กระแสพลังได้ แต่พวกเธอแค่ต้องให้ความร่วมมือนิดหน่อย...
ความเคียดแค้นของวิญญาณเร่ร่อน:...!
Paimon:Sandrone!
Marionette:ชิ... ท่าทางแบบนี้ ดูเหมือนว่ายังไงก็คงเกลี้ยกล่อมไม่ได้แล้วสินะ
Marionette:ก็ได้ งั้นฉันจะให้พวกเธอระบายอารมณ์สักหน่อยละกัน
Paimon:เท่านี้ก็... จบแล้วเหรอ?
Marionette:จบแล้ว บอกแล้วไงว่านี่เป็นเรื่องง่าย ๆ
Citlali:คุณทำได้ยังไงน่ะ?
Marionette:กลุ่มก้อนแห่งความเคียดแค้นนั่น เป็นแค่สิ่งที่เกิดขึ้นจากการรวมตัวกันของวิญญาณไร้บ้านจำนวนมาก ซึ่งภายในนั้นยังปนเปื้อนไปด้วยมลทินและความคิดชั่วร้ายอีกมากมาย
Marionette:ฉันก็แค่แยกวิญญาณดั้งเดิมของพวกมันออกจากมลทิน เพื่อให้พวกมันสามารถอยู่ภายใต้กฎเกณฑ์ของโลกปัจจุบันได้ก็เท่านั้น
Marionette:หลักการของ "สมการวิถีทางโลก" คือ "การกระจายตัว" เริ่มต้นจากจุดกำเนิดหนึ่งจุด แยกส่วนและสร้างความเป็นไปได้ของโลกขึ้นมาใหม่ และค้นหาคำตอบจากมัน
Marionette:และการใช้ "อาร์เรย์เลขศาสตร์" มาคำนวณย้อนกลับ "สมการวิถีทางโลก" ก็จะทำให้เกิดการรวบรวม หลอมรวม และฟื้นฟูได้ ซึ่งนั่นก็คือการผกผันของเทคนิค
Marionette:นี่คล้ายกับการลดทอนแบบโฮโมโลยีในทางคณิตศาสตร์ ที่จะคืนสภาพพวกเขากลับไปสู่การดำรงอยู่ที่เรียบง่ายและเป็นรูปธรรมมากขึ้น โดยไม่เปลี่ยนแปลงแก่นแท้นั้น
Marionette:เพราะงั้น... เอ่อ ช่างมันเถอะ ดูท่าทางของพวกเธอแล้ว ก็ไม่ได้อยากจะเข้าใจเรื่องพวกนี้จริง ๆ หรอก...
Citlali:ฉันพอจะเข้าใจความรู้สึกของคนต่างถิ่น ตอนที่ฟังชาแมนของจ้าวแห่งลมราตรีพูดถึงสิ่งต่าง ๆ แล้วล่ะ
Paimon:เอ่อ... เอาเป็นว่าฉันรู้ว่ามันสุดยอดมากก็แล้วกัน! เธอนี่เก่งสุดยอดไปเลยจริง ๆ ด้วย! Sandrone
Marionette:พูดเป็นเล่น ฉันน่ะเก่งมาตลอดอยู่แล้วจ้ะ! ฮ่าฮ่าฮ่า
Traveler:สมกับที่เป็นผู้ไขหลักการทั้งปวง...
Marionette:อันนี้ไม่ต้อง!!
Marionette:กะ...ใกล้ได้เวลาไปแล้วล่ะ! ฉันจะไปคืนสภาพกลไกภายในเกสตัลท์ก่อน แล้วเจอกันบนฝั่งนะ!
Marionette:เรียบร้อย! ในที่สุดก็จัดการเรื่องยุ่ง ๆ ที่ทิ้งไว้เสร็จสักที รู้สึกตัวเบาขึ้นเยอะเลย
Marionette:นาน ๆ ทีได้ทำเรื่องดี ๆ ก็มีความสุขเหมือนกันแฮะ
Paimon:เธอก็ช่วยเพื่อน ๆ ที่ Nod-Krai ไปตั้งเยอะนี่นา เธอน่ะใจดีมาตลอดเลยนะ!
Marionette:หึ เรื่องนั้นก็ไม่แน่หรอกนะ หลังจากนี้ฉันก็ต้องกลับไปหาพวก Fatui แล้ว พวกเธอเชื่อใจคนอื่นง่าย ๆ แบบนี้จะดีเร้ออ?
Traveler:อย่างน้อย Sandrone ก็ไว้ใจได้
Marionette:หึ ถึงตอนนั้นถ้าเจอดีเข้าให้ ก็อย่าหาว่าฉันไม่เตือนละกัน
Citlali:เราจะไปไหนกันต่อ? กลับขึ้นเรือรึเปล่า?
Paimon:จริงสิ Sandrone เรื่องของเธอก็จัดการเสร็จแล้ว เรื่องในอดีตก็จัดการเสร็จแล้วด้วย ถึงเวลาบอกให้เพื่อน ๆ รู้แล้วนะว่าเธอไม่เป็นไร
Paimon:ถ้าทุกคนเห็นเธอกลับมา จะต้องดีใจมากแน่ ๆ!
Marionette:ฮะ... ถ้าเป็นเมื่อก่อน ฉันคงไม่ยอมรับแน่ ๆ แต่ว่า... อืม ฉันก็คิดถึงทุกคนเหมือนกัน
Marionette:แต่ยกเว้น Columbina! ครั้งนี้ฉันจะต้องแก้แค้นที่เธอมักจะมาก่อกวนฉันให้ได้เลยคอยดู!
Columbina:...
Columbina:อืม Sandrone...
Marionette:หุบปากเลย ฉันบอกไปแล้วว่าห้ามส่งฉันมาที่แปลก ๆ ตามใจชอบ
Columbina:ตะ...แต่ว่า...
Xavier:โอ้! ยอดเยี่ยมไปเลย! ยอดเยี่ยมสุด ๆ ไปเลย! นี่แหละฉากจบที่ฉันต้องการ! นี่แหละภาพที่ฉันต้องการ!
Marionette:...หา?!!
Furina:เมื่อกี้คุณไปไหนมาเหรอ คุณ Columbina? ทำไมพริบตาเดียวก็หายไปจากกองถ่าย แล้วก็จู่ ๆ... เอ่อ ก็โผล่มาพร้อมกับคุณผู้หญิงคนนี้ในสภาพที่กำลังกอดกันอยู่ล่ะ
Marionette:มะ...เมื่อกี้พวกเธอ... กำลังถ่าย... ถ่าย...
Chiori:เรื่องมันกะทันหันเกินไป กล่องถ่ายรูปก็ทำงานอยู่ตลอด เลยถ่ายภาพเมื่อกี้ไว้ได้พอดีน่ะ
Furina:หรือว่าคนนี้จะเป็น...
Columbina:อื้ม เธอคือเพื่อนที่ดีที่สุดของฉัน ไม่คิดเลยว่าจะได้เจอเธออีกครั้ง ฉันดีใจจัง
Columbina:ดูเหมือนว่าหนังเรื่องนี้จะมีตอนจบที่ดีนะ Sandrone
Columbina:...Sandrone?
Marionette:ให้ตายสิ... ให้ตายสิ ฉันว่าแล้วว่าเธอน่ารำคาญชะมัดเลย!! ยัย Columbinaaaa!!!
Localized evidence
ประกายหน้าร้อน! สู่บ้านเกิด? เทศกาล Fontinalia!: ฉากที่ 3
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/3670466904No text in the selected or fallback locales.
สิ่งที่พวกเรารักษาไว้
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/1000485338Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/41210273
5
10271
EQ
4024712
UI_ChapterIcon_Aquarium
4024601
event