สดุดีจันทราใต้แสงโคม ฉากที่ 2
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json- JSON Pointer
/716712264
Story Chapters
Story evidence
Yelan:คุณ Bai คุณหมายความว่า คนไข้คนนี้หายไปตอนที่คุณไปส่งยาเหรอ?
Baizhu:ฉันรู้ว่ามันฟังดูน่าเหลือเชื่อ... แต่มันเป็นแบบนั้นจริง ๆ
Changsheng:จริง ๆ นะ! ข้าเป็นพยานได้ แค่พริบตาเดียวหล่อนก็หายไปแล้ว!
Paimon:Yelan นี่นา! ไม่ได้เจอกันนานเลย!
Paimon:...ทำไมรู้สึกว่าบรรยากาศแปลก ๆ...
Yelan:สวัสดีทั้งสองคน ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ ไม่ต้องห่วง แค่มีปัญหาเรื่องงานนิดหน่อย Ningguang ให้ฉันมาตรวจสอบคนไข้ที่ชื่อว่า Lu Xiangxiang น่ะ
Yelan:พวกเธอก็มาตามหาหล่อนเหมือนกันสินะ? น่าเสียดายที่หล่อนหายตัวไปเมื่อเช้านี้
Paimon:หายตัวไป?!
Yelan:ตามที่คุณ Bai บอก คนไข้รายนี้ หายไปต่อหน้าต่อตาเขา มันน่าเหลือเชื่อมาก
Paimon:จู่ ๆ ก็หายไปงั้นเหรอ? จะว่าไป... Xiao ก็มีความสามารถในการปรากฏตัว และหายตัวกะทันหันเหมือนกันนี่นา?
Yelan:หมายความว่า ตัวตนที่แท้จริงของ Lu Xiangxiang คนนี้คือยักษาผู้พิทักษ์ หรือไม่ก็เซียนงั้นเหรอ?
Paimon:หืม... ไม่น่าใช่นะ... แปลกชะมัด! คนตัวเป็น ๆ อยู่ดี ๆ จะหายตัวไปได้ยังไง?
Paimon:คงไม่ใช่ว่า Lyney มาที่นี่แล้วเสกเธอให้หายไปหรอกนะ?
Changsheng:Lyney คือใคร?
Paimon:เอ่อ... เรื่องนั้นไม่สำคัญหรอก ฉันแค่นึกไม่ออกว่าเกิดอะไรขึ้นน่ะ
Yelan:เรื่องนั้นเอาไว้ก่อนเถอะ เราควรจะคิดก่อนว่าเธอน่าจะไปที่ไหน
Yelan:คุณ Bai คุณบอกว่าคนไข้คนนี้ มีความมุ่งมั่นอย่างแรงกล้า ที่จะประสบความสำเร็จในชีวิตใช่มั้ย?
Changsheng:ใช่ หล่อนเอาแต่พูดว่า ตัวเองจะกลายเป็นนักโบราณคดีที่เก่งกาจ และสร้างชื่อให้ตัวเองอะไรทำนองนั้น
Paimon:มีที่ไหนที่ไปแล้ว จะกลายเป็นคนมีชื่อเสียงบ้างมั้ย?
Traveler:ฉันก็อยากรู้เหมือนกัน
Yelan:เราน่าจะลองไปดูที่แผงทำโคม Xiao นะ
Paimon:เอ๋? ทำโคม Xiao ช่วยให้มีชื่อเสียงได้ด้วยเหรอ?
Yelan:ชาว Liyue ไม่เคยลืม ที่จะขอพรจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลาย เมื่อเจอปัญหาที่แก้ไขไม่ได้
Yelan:เธออาจเขียนความปรารถนานี้ลงในโคม Xiao และอธิษฐานขอให้เซียนม้าขาวในตำนาน ช่วยให้เป็นจริง
Baizhu:เป็นไปได้จริง ๆ นั่นแหละ
Paimon:เอ่อ... ไม่แน่ตอนนี้ในตัวเธอ อาจจะมีเซียนม้าขาวอยู่หนึ่งในสามส่วนแล้วก็ได้...
Traveler:ชู่ว
Yelan:หือ เธอว่าอะไรนะ?
Paimon:มะ...ไม่มีอะไร! งั้นเราไปดูที่แผงทำโคม Xiao กันเลยดีกว่า!
Paimon:ที่นี่สินะ? เหมือนจะไม่เห็น Lu Xiangxiang เลยนะ
Yelan:Paimon ถ้าเธอมีความอดทนมากพอ เธอก็จะพบว่า การจับคนกับหมูป่าไม่ได้ต่างกันเลย
Yelan:อย่าเอาแต่เหลียวซ้ายแลขวา เราต้องแกล้งทำตัวเป็นนักท่องเที่ยว ไม่งั้นอาจแหวกหญ้าให้งูตื่น
Paimon:อะ...โอเค! ในเมื่อจะแกล้งทำตัวเป็นนักท่องเที่ยว งั้นเรามาทำโคม Xiao กันก่อนมั้ย? แล้วเขียนความปรารถนาลงไปเหมือนกับทุกคน!
Paimon:Yelan เธอมีความปรารถนาอะไรในปีใหม่มั้ย?
Yelan:ฉันไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้เลย
Traveler:ตอนนี้เป็นโอกาสดีที่จะลองคิดดูนะ
Paimon:และต้องไม่ใช่เรื่องงานด้วย! เธอจะเอาแต่ทำงานตลอดได้ยังไง?
Paimon:วันนี้สอดส่องคนนั้น พรุ่งนี้แอบตามคนโน้น มะรืนนี้ก็จับกุมคนจากแก๊งนั้นแก๊งนี้เป็นว่าเล่น!
Paimon:แบบนั้นมันดีก็จริง แต่เธอจะเหนื่อยเกินไปนะ
Traveler:อืม เธอควรจะนึกถึงตัวเองบ้าง
Yelan:พวกเธอนี่อินกับบทบาทจังเลยนะ
Paimon:แน่นอนอยู่แล้ว ในเมื่อต้องแสดง ก็ต้องแสดงให้เต็มที่สิ รีบคิดดูให้ดี ๆ สิ
Yelan:งั้นก็... ถ้าคราวหน้ามีโอกาส ก็ไปเที่ยวกันเถอะ
Paimon:เที่ยว? เรื่องนี้พวกเราถนัดอยู่แล้ว เธออยากเข้าร่วมกับเรามั้ย?
Yelan:ฮ่าฮ่า ไม่จำเป็นหรอก เรื่องราวของพวกเธอฉันมีอยู่เต็มโต๊ะ นั่นไม่ใช่การท่องเที่ยวแบบที่ฉันจินตนาการไว้
Yelan:การท่องเที่ยวที่ฉันพูดถึง คือการไปนอนเงียบ ๆ ที่ไหนสักแห่ง โดยไม่ต้องทำอะไรเลย
Paimon:อ๋อ! แบบนั้นเรียกว่าพักผ่อนต่างหาก! ฉันรู้จักที่ที่เหมาะกับเธอ รีสอร์ตแสนสบายของ Natlan!
Paimon:ที่นั่นทั้งผ่อนคลายและคึกคัก แถมยังมีทะเลที่สวยงามและ Asha ที่น่ารัก! ถ้ามีโอกาสเธอต้องไปให้ได้นะ
Yelan:ขอบใจนะ ถ้ามีเวลาฉันจะไปแน่นอน
Gaming:โย่! ทุกคน! สุขสันต์เทศกาล Lantern Rite นะ!
Traveler:สุขสันต์เทศกาล Lantern Rite นะ Gaming
Paimon:บังเอิญจัง! Gaming เธอก็มาทำโคม Xiao เหมือนกันเหรอ?
Gaming:ฮ่าฮ่า ก็เทศกาลทั้งทีนี่นา ฉันก็เลยมาร่วมสนุกด้วย การทำโคม Xiao และเขียนคำอธิษฐานด้วยตัวเอง คือวิธีแสดงให้เห็นถึงความจริงใจ
Paimon:อยากรู้จังว่าความปรารถนาของ Gaming คืออะไร
Gaming:พูดไปก็น่าอาย... แต่ช่างเถอะ! อันที่จริง การรับสมาชิกใหม่ของคณะการแสดงวูซูจอมพลัง ไม่ค่อยได้รับความสนใจเท่าที่ควร
Gaming:ฉันเลยอยากหาลูกศิษย์มาเรียนการแสดงวูซู ฉันจะสอนเอง
Paimon:โอ้? Gaming กำลังจะกลายเป็นปรมาจารย์วูซูแล้วสินะ!
Gaming:ไม่ขนาดนั้นหรอก Paimon ทุกอย่างต้องค่อยเป็นค่อยไปนะ
Paimon:เธอสอนด้วยตัวเองแบบนี้ น่าจะมีคนมาเรียนกันเยอะสินะ?
Gaming:เฮ้อ พวกเธอไม่รู้หรอก วงการนี้ร่างกายต้องแข็งแรง และต้องทนลำบากได้ ไม่ได้หาง่ายขนาดนั้นหรอก
Gaming:ไม่งั้นฉันก็คงไม่ต้องมาขอพรจากเซียนหรอก
???:ฉันจะเป็นลูกศิษย์เธอเอง!
Gaming:เอ๋?
???:เมื่อกี้เธอบอกว่ากำลังรับลูกศิษย์ไม่ใช่เหรอ? งั้นก็ให้ฉันเป็นลูกศิษย์เธอสิ! เธอคิดว่าฉันเป็นยังไงบ้าง?
Gaming:ว้าว! จริงเหรอเนี่ย? เซียนม้าขาวศักดิ์สิทธิ์ขนาดนี้เลยเหรอ!
Yelan:Traveler นั่น Lu Xiangxiang นี่นา
Paimon:เป้าหมายปรากฏตัวแล้ว?!
Lu Xiangxiang:เฮ้! ไม่ได้ยินหรือไง? ฉันบอกว่าจะมาเป็นลูกศิษย์เธอ! ตกลงมั้ย?
Gaming:เอ่อ... ไม่ต้องเสียงดังขนาดนั้นก็ได้ ฉันได้ยินแล้ว คุณคือ...?
Yelan:Gaming ถอยไปก่อน คนคนนี้ไม่ปลอดภัย
Gaming:ทะ...ทำไมล่ะ?
Lu Xiangxiang:เฮ้! พวกเธอ... คิดจะทำอะไร? ทำไมถึงต้องล้อมฉันไว้ด้วย? รู้มั้ยว่าฉันเป็นใคร?
Yelan:คุณ Lu Xiangxiang พวกเราไม่ได้มีเจตนาจะทำร้ายคุณ แค่อยากขอความร่วมมือ ในการตรวจสอบอะไรบางอย่าง
Lu Xiangxiang:อย่าเข้ามานะ!
Yelan:ใจเย็น ๆ ก่อน
Lu Xiangxiang:ถ้าพวกเธอยังเข้ามา ฉันจะ... ฉันจะ...
???:...
Traveler:(นี่มัน...?)
???:เจ้าหนู/ยัยหนู... ทำไมเธอถึงมองเห็นฉัน?
Traveler:คุณคือเทพอสุภะ Zizhi ใช่มั้ย?
Zizhi:ใช่แล้วยังไง? รีบไปให้พ้นซะ!
Traveler:ฉันอยากขอให้คุณช่วยชุบชีวิตเซียนม้าขาว
Zizhi:เป็นแค่มนุษย์ธรรมดา ที่ชีวิตไม่มีความแน่นอนแท้ ๆ แต่กลับฝันเฟื่อง ถึงการอยู่เหนือความเป็นความตาย
Zizhi:แค่ก แค่ก แค่ก...!
Traveler:ไม่มีวิธีเลยเหรอ?
Zizhi:เว้นแต่เธอจะอยากไปถึงจุดที่ไม่มีวันย้อนคืน... ไม่งั้นก็เลิกล้มความคิดบ้า ๆ นี่ซะ
Zizhi:ที่ฉันอยากจะพูดมีแค่นี้
Lu Xiangxiang:พวกเธออย่าเข้ามานะ! ฉันแค่... ฉันแค่...
Lu Xiangxiang:เอ๋? ทำไมฉันถึงมาอยู่ที่นี่? พวกเธอเป็นใคร?
Yelan:เริ่มแกล้งโง่แล้วสินะ? ตอนที่เธอทำร้ายคนที่ภัตตาคาร Wanmin เธอไม่ได้เป็นแบบนี้นี่
Lu Xiangxiang:อะไรนะ? ฉันจะไปทำร้ายใครได้ยังไง พวกเธอต้องเข้าใจผิดแน่ ๆ
Yelan:เธอจำไม่ได้เหรอ?
Lu Xiangxiang:แน่นอน! ฉันจะทำเรื่องแบบนั้นได้ยังไง?
Yelan:แล้วรูปที่เธอถ่ายแถว ๆ แท่นสังเกตการณ์มณีราคล่ะ...
Lu Xiangxiang:รูปอะไร?
Paimon:เกิดอะไรขึ้น? ทำไมจู่ ๆ เธอก็ความจำเสื่อมล่ะ?
Yelan:ดูเหมือนสถานการณ์จะซับซ้อนกว่าเดิม...
Yelan:ฉันต้องพาหล่อนกลับไปสอบสวนอย่างละเอียด ได้เรื่องแล้วจะรีบแจ้งพวกเธอทันที
Yelan:เอาตัวเธอไป
Lu Xiangxiang:เฮ้! ฉันไม่ได้ทำอะไรจริง ๆ นะ!
Paimon:แปลกแฮะ รู้สึกว่าการพูดจาของเธอจะเป็นปกติแล้ว แต่กลับจำไม่ได้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป...?
Gaming:ให้ตายเถอะ! อุตส่าห์มีลูกศิษย์มาหาถึงที่แท้ ๆ แต่ดันถูกจับตัวไปซะได้...
Paimon:Gaming ใจเย็น ๆ ก่อน คราวนี้มันสุดวิสัย เดี๋ยวเธอก็เจอเอง
Gaming:อย่าพูดแบบขอไปทีสิ ลูกศิษย์ก็หลุดมือไปแล้ว หรือเธอจะมาเป็นแทนล่ะ?
Paimon:Gaming ทำไมจู่ ๆ เธอถึง...
Gaming:ขี้เกียจพูดแล้ว... ฉันจะไปหาลูกศิษย์ คราวนี้ต้องหาให้เจอให้ได้!
Paimon:เฮ้! Gaming อย่าเพิ่งไปสิ!
Paimon:Traveler ฉันรู้สึกว่า Gaming ก็ดูแปลก ๆ เหมือนกัน
Traveler:ไม่แน่เขาอาจโดนสิงอยู่
Paimon:อะไรนะ?! เธอรู้ได้ยังไง?
เล่าเรื่องที่ได้พบหญิงลึกลับอีกครั้งให้ Paimon ฟัง
Paimon:อย่างนี้นี่เอง... หรือว่าจะเป็นเทพอสุภะส่วนกลางที่ Zhongli พูดถึง? เธอย้ายจากร่างของ Lu Xiangxiang ไปอยู่ในร่างของ Gaming?!
Traveler:เป็นไปได้มาก
Paimon:งั้นเราจะปล่อยให้ Gaming เป็นแบบนี้ไม่ได้! รีบตามไปเร็วเข้า!
Baizhu:หรือว่าฉันจะตาฝาดไปเอง?
Changsheng:เป็นไปไม่ได้หรอกที่เราสองคนจะตาฝาดพร้อมกัน!
Jiehu:จ้าวดับจันทร์ เจ้าว่าทำไมจ้าววังวนถึงชอบทำให้เราลำบากใจ?
Houzhang:ฮึ่ม Rex Lapis สั่งให้พวกเรามาที่ท่าเรือ Liyue แต่เช้าเพื่อคอยจับตาดู แต่เจ้าก็ยังจะรดน้ำ และกำจัดแมลงให้ต้นมินต์ จนทำให้พวกเรามาสาย
Houzhang:ไม่แปลกที่จ้าววังวนจะโกรธ จนไล่เจ้ามาที่ถิ่นทุรกันดารแบบนี้ ฉันสงสารตัวเองจริง ๆ ที่ต้องพลอยซวยไปด้วย
Jiehu:พูดอะไรของเจ้า! ทำซะอย่างกับว่า เจ้าไม่ได้เป็นคนปลูกใบมินต์พวกนั้น ตั้งแต่แรกเลยนะ?
Jiehu:พอตอนนี้มีแมลงมารบกวน เจ้ากลับไม่สนใจไยดี
Houzhang:พูดบ้า ๆ ถ้าข้าใจร้ายขนาดนั้นจริง ๆ ตอนนั้นข้าจะย้ายต้นมินต์จากที่รกร้าง มาไว้ในสวนเซียนของเจ้าทำไม?
Houzhang:เฮ้อ เรื่องนี้ถ้าจะ ลงลึกถึงต้นสายปลายเหตุ ก็คงต้องโทษจ้าววังวน ที่ไร้ซึ่งความเมตตาต่อต้นไม้ใบหญ้า!
Jiehu:จ้าวดับจันทร์ ในที่สุดเจ้าก็รู้จักแยกแยะผิดถูกสักที
Jiehu:ข้าว่าเจ้ากับข้า น่าจะรอวันไหนที่จ้าววังวนออกไปข้างนอก แล้วแอบเข้าไปปลูกมินต์ ให้เต็มที่พำนักของหล่อน แกล้งให้หล่อนโมโห ต้องสนุกมากแน่ ๆ ว่าไหม?
Houzhang:เข้าท่า! ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!
กองโจรล่าสมบัติที่ตื่นตระหนก:ได้โปรด! อย่าไล่ตามพวกเราเลย! ปล่อยเราไปเถอะ!
Gaming:อย่าหนีนะ! หยุดเดี๋ยวนี้! ไม่งั้นฉันจะฆ่าพวกแกซะ!
กองโจรล่าสมบัติที่ตื่นตระหนก:ได้โปรดเถอะ! พวกเราแสดงวูซูไม่เป็นจริง ๆ!
Gaming:พวกแกดูถูกฉันเหรอ? มาเรียนซะ! มาเรียนกับฉันให้หมด! เรียนก่อนค่อยว่ากัน!
Houzhang:เอ๋? เด็กคนนั้น... ดูคุ้น ๆ แฮะ
Jiehu:ดูเหมือนจะเป็นเจ้าหนูวูซูจากท่าเรือ Liyue ข้าเคยดูการแสดงของเขาหลายครั้ง
Houzhang:ไปดูกันเถอะ
Jiehu:พ่อหนุ่ม มีปัญหาอะไรเหรอ? ลองเล่าให้พวกเราฟังซิ
กองโจรล่าสมบัติที่ตื่นตระหนก:ทั้งสองท่าน โปรดช่วยพวกเราด้วย หมอนั่นจะให้เราเป็นลูกศิษย์เพื่อแสดงวูซูให้ได้ เราไปทำเวรทำกรรมอะไรไว้กันแน่?
Jiehu:หือ? ข้านึกว่าเจ้าหนูวูซูนั่นกำลังมีปัญหาซะอีก แต่ตรงกันข้ามเลย
Gaming:ลุงทั้งสอง! หลบไปหน่อย!
Houzhang:สามหาว! พวกเราดูเหมือน... คนแก่งั้นเหรอ?
Jiehu:เจ้าเด็กเมื่อวานซืน ข้าอุตส่าห์เคยดูการแสดงของเจ้า แต่นอกเวทีกลับไร้มารยาทสิ้นดี!
Houzhang:เดี๋ยวก่อน... จ้าวบงการ มีบางอย่างผิดปกติ เจ้าลองดูเขาให้ดี ๆ อีกครั้ง
Jiehu:ชิ...
Jiehu:จริงด้วย ร่างกายของเขาแปดเปื้อน... มีบางอย่างสิงอยู่!
Houzhang:ดูเหมือนจะมีปัญหาจริง ๆ ด้วย พวกเจ้าไปก่อนเถอะ
Gaming:เฮ้! ลุง! พวกคุณกล้าดียังไง ถึงปล่อยคนที่ฉันต้องการไป?
Gaming:ฮึ่ม ถึงจะแก่ไปหน่อยก็เถอะ แต่ในเมื่อปล่อยพวกเขาไป พวกคุณสองคนก็ต้องมาเป็นลูกศิษย์แทน!
จ้าวบงการภูผา:ฮ่าฮ่าฮ่า ข้าไม่ได้ยินคำพูดแบบนี้มานานแล้ว
จ้าวดับจันทร์ตะวันฉาย:ไหนขอดูหน่อยซิ ว่าปีศาจหน้าไหน ที่สร้างความวุ่นวายให้กับโลกมนุษย์!
Gaming:ซะ...เซียน? เซียนสองคนเลยเหรอเนี่ย!
จ้าวบงการภูผา:กลัวแล้วสินะ?
Gaming:ม้าขาวนั่นจะศักดิ์สิทธิ์เกินไปแล้วมั้ง? นึกไม่ถึงว่าจะส่งเซียนมาสองคน เพื่อเข้าร่วมคณะการแสดงวูซูจอมพลังของเรา?!
Paimon:Gaming! เดี๋ยวก่อน! รอพวกเราด้วย!
Gaming:ชิ ทำไมพวกเธอยังตามมาอีก? น่ารำคาญชะมัด
Traveler:ท่านเซียนทั้งสอง โปรดอย่าเพิ่งลงมือ
จ้าวดับจันทร์ตะวันฉาย:Traveler? Paimon? ออกมาห่าง ๆ เด็กคนนั้นซะ เขาถูกปีศาจเข้าสิง
Paimon:พวกเรารู้แล้ว! ผู้ที่เข้าสิง Gaming คือหนึ่งในเทพอสุภะของเซียนม้าขาว!
จ้าวบงการภูผา:เทพอสุภะของเซียนม้าขาว?!
จ้าวดับจันทร์ตะวันฉาย:...หรือว่า Rex Lapis ส่งพวกเรามาที่ท่าเรือ Liyue ก็เพื่อเรื่องนี้?
Gaming:เฮ้! ลุง พวกคุณสองคนกระซิบกระซาบอะไรกันอยู่? กำลังคุยกันว่าใครจะเป็นศิษย์พี่ศิษย์น้องหรือไง?
Gaming:เรื่องนั้นไม่ต้องห่วง! อาจารย์อย่างฉันไม่ลำเอียงหรอก!
จ้าวดับจันทร์ตะวันฉาย:กล้าดียังไง ไม่ว่าเจ้าจะเป็นใคร จงออกมาจากร่างของเด็กคนนี้เดี๋ยวนี้!
Zizhi:ฮึ!
Zizhi:เจ้าหนู/ยัยหนู! ฝีมือเธออีกแล้วเหรอ?
Zizhi:แค่ก แค่ก แค่ก...!
Traveler:คุณดูอาการไม่ค่อยดีนะ
Zizhi:แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเธอ?
Traveler:คุณอยากทำความปรารถนาของผู้คน ให้เป็นจริงเหรอ? ฉันช่วยคุณได้นะ
Zizhi:เธอช่วยไม่ได้หรอก...
Zizhi:มีเพียงการลงมือทำด้วยตัวเองเท่านั้น... ฉันถึงจะได้พบกับความสงบ...
Zizhi:ไม่เช่นนั้น... ความโกรธจะกลืนกินฉัน... หากฉันสูญเสียการควบคุม ทุกสิ่งจะกลายเป็นธุลี...
Traveler:คุณกำลังโกรธอะไร?
Zizhi:คำสาปแห่งกาลเวลา... และ... ความทรงจำของร่างนี้...
Zizhi:อย่าเข้ามาใกล้กว่านี้!
Zizhi:นี่เป็นการเตือนครั้งสุดท้าย...
จ้าวดับจันทร์ตะวันฉาย:กล้าดียังไง ไม่ว่าเจ้าจะเป็นใคร จงออกมาจากร่างของเด็กคนนี้เดี๋ยวนี้!
Traveler:(แบบนี้อีกแล้ว...)
Gaming:เด็กอะไร? เอ๋? Traveler กับ Paimon? แล้วก็ทะ...ท่านเซียน?!
Gaming:เดี๋ยวก่อน... พวกเราอยู่ที่ไหน? เมื่อกี้เรายังทำโคม Xiao อยู่ที่ท่าเรือ Liyue อยู่เลยไม่ใช่เหรอ?
Paimon:Gaming! ได้สติแล้วเหรอ?
จ้าวบงการภูผา:เฮ้อ... วันนี้ทำไมแดดร้อนขนาดนี้? ทำให้รู้สึกหงุดหงิดเลยแฮะ... ต้องไปหาใบมินต์เย็น ๆ มาดับร้อนแล้ว
จ้าวบงการภูผา:อ๊ะ... พูดถึงมินต์แล้ว จ้าววังวนเอ๋ย เจ้าก็ควรได้รับการลงโทษจากมินต์ด้วยเช่นกัน!
จ้าวบงการภูผา:ไปละ! ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!
จ้าวดับจันทร์ตะวันฉาย:จ้าวบงการ? เจ้าจะไปไหน?
Paimon:แย่แล้ว ดูจากท่าทางของจ้าวบงการภูผา อย่าบอกนะว่าโดนสิง...
จ้าวดับจันทร์ตะวันฉาย:โดนสิง? ก่อนหน้านี้เกิดอะไรขึ้น รีบบอกข้ามาเร็ว
เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ให้ฟัง
Gaming:หา?! ฉันเสียมารยาทขนาดนั้นเลยเหรอ?! บอกพ่อฉันให้เอาไม้หวายมาฟาดฉันเถอะ... ฉัน... ฉันนี่มัน...
Paimon:เฮ้! Gaming เธอโอเคมั้ย?
จ้าวดับจันทร์ตะวันฉาย:ไม่เป็นไร เขาแค่หมดแรงน่ะ
จ้าวดับจันทร์ตะวันฉาย:แต่ฉันไม่คิดเลยว่าจ้าวบงการก็จะโดนสิงด้วย
Paimon:งั้นตอนนี้จะทำยังไงดี? เราต้องดูแล Gaming แต่จะปล่อยจ้าวบงการภูผาไว้แบบนั้นก็ไม่ได้
จ้าวดับจันทร์ตะวันฉาย:พลังฝึกตนของข้ากับจ้าวบงการสูสีกัน ถ้าตามเขาไปตอนนี้ ก็คงเป็นแค่การเปลี่ยนคนถูกสิง...
จ้าวดับจันทร์ตะวันฉาย:พวกเจ้าไปหาจ้าวขับขานก่อน จ้าววังวนและผู้กำราบอสูรน่าจะอยู่ที่นั่นด้วย พอข้าส่งเด็กคนนี้กลับไปที่ท่าเรือ Liyue แล้ว แล้วจะตามไปสมทบกับพวกเจ้า
Paimon:เอ๋? พวกเซียนอยู่ที่นั่นกันหมดเลยเหรอ?
จ้าวดับจันทร์ตะวันฉาย:ก่อนหน้านี้ที่ Rex Lapis สั่งให้พวกข้าคอยเฝ้าอยู่ที่ท่าเรือ Liyue เพื่อป้องกันเหตุไม่คาดฝัน ก็คงเพราะเหตุนี้
จ้าวดับจันทร์ตะวันฉาย:พวกเราต้องหาแผนรับมือ แล้วค่อยไปเผชิญหน้ากับเทพอสุภะส่วนกลาง Zizhi อีกครั้ง
Xianyun:เซียนม้าขาว? หมายถึงม้าขาวลึกลับ ที่เคยช่วยเหลือ Rex Lapis ในสงครามเทพอสูรนั่นน่ะเหรอ?
มาดาม Ping:ต่อให้ไม่ใช่ ก็ต้องมีความเกี่ยวข้องกันไม่น้อยแน่ แต่ตอนนั้น เวลาที่หล่อนลงมือ ก็มักจะหลบเลี่ยงพวกเราเสมอ ไม่รู้ว่าเพราะอะไร
Xiao:ดูเหมือนว่าการเดินทางของ Rex Lapis ในครั้งนี้ จะเกี่ยวข้องกับคนคนนี้
Paimon:Xianyun! มาดาม Ping! Xiao! ทุกคนอยู่ที่นี่กันหมดเลย ดีจัง!
Xiao:ไม่เจอกันนานนะ Traveler
Traveler:ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ Xiao
มาดาม Ping:สุขสันต์เทศกาล Lantern Rite นะ Paimon น้อย เธอยังสดใสร่าเริงเหมือนเดิมเลย ช่วงนี้เป็นยังไงบ้าง?
Paimon:มาดาม Ping ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาไถ่ถามสารทุกข์สุกดิบ เกิดเรื่องแล้ว!
Xianyun:อะไรนะ? จ้าวบงการก่อปัญหางั้นเหรอ? จ้าวดับจันทร์ก็อยู่กับพวกเธอด้วยนี่ แล้วเขามัวทำอะไรอยู่?
Houzhang:อะแฮ่ม...
Paimon:เอ่อ...
เล่าเรื่องราวทั้งหมดให้เหล่าเซียนฟังอย่างละเอียด
Xianyun:การลงโทษจากมินต์? จ้าวบงการกล้าดียังไง ถึงพูดจาสามหาวลับหลังข้า?
Paimon:เฮ้! นั่นไม่ใช่ประเด็นสักหน่อย!
มาดาม Ping:นึกไม่ถึงว่า แค่หนึ่งในเทพอสุภะของเซียนม้าขาว ก็สามารถเข้าสิงจ้าวบงการ และส่งผลกระทบต่อจิตใจได้ มิน่า Rex Lapis ถึงให้พวกเรารอคำสั่งอยู่ที่นี่...
Houzhang:จ้าวบงการยังฝึกไม่พอ แถมยังไม่ทันได้ตั้งตัวด้วย ถ้าเป็นพวกเรา ไม่มีทางโดนเทพอสุภะนั่นสิงง่าย ๆ แน่
Paimon:เมื่อกี้ท่านไม่ได้พูดแบบนี้สักหน่อย!
Xiao:แล้วตอนนี้จ้าวบงการภูผาอยู่ที่ไหน?
Xianyun:ไม่ต้องบอกก็รู้ ต้องกำลังปลูกมินต์ อยู่หน้าที่พำนักของข้าแน่
Houzhang:ถ้าอย่างนั้นก็ไม่น่าจะมีอันตรายอะไร ปล่อยเขาไปเถอะ ไม่แน่หลังจากจ้าวบงการสมปรารถนาแล้ว เทพอสุภะนั่นอาจจะออกจากร่างไปเองก็ได้
Xianyun:จ้าวดับจันทร์ ข้าว่าเจ้าปากว่าตาขยิบมากกว่า ในใจคงอยากให้มินต์ขึ้นเต็มภูเขา Aocang ของข้าสินะ?
Xianyun:แต่สามเทพอสุภะ เกิดจากกิเลสตัณหาของมนุษย์ ดังนั้นย่อมส่งผลต่อร่างกาย และจิตใจของสิ่งมีชีวิต จะรอให้หล่อนออกจากร่างเองได้ยังไง?
Xiao:ให้ฉันจัดการเอง ฉันเคยเจอเรื่องแบบนี้มาก่อน พอจะรับมือกับสถานการณ์แบบนี้ได้
Xianyun:ช้าก่อนผู้กำราบอสูร หากเจ้าไป คงต้องมีการใช้กำลังแน่ ข้าว่ายังไม่ถึงเวลา
Xianyun:ก่อนที่ Rex Lapis จะไป ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าเทพอสุภะส่วนกลางอยู่ที่ท่าเรือ Liyue แต่กลับไม่ได้สั่งการอะไร และแค่ให้พวกเรารออยู่ที่นี่
Xianyun:อาจเพราะในสายตาของ Rex Lapis นี่ไม่ใช่เรื่องใหญ่
มาดาม Ping:ใช่ เทพอสุภะส่วนกลาง Zizhi แม้จะสิงร่างคนอื่น แต่ก็ไม่เคยทำเรื่องชั่วร้าย แถมยังคอยชี้นำให้พวกเขา ทำตามความปรารถนาของตัวเองด้วย... ซึ่งก็เป็นเรื่องที่แปลกมาก
Houzhang:จะว่าไป ยังมีอีกเรื่องที่ข้าสงสัย...
Houzhang:ข้าสัมผัสได้ถึงความแค้นอันแรงกล้า จากเทพอสุภะนั่น มันมาจากไหนกัน? ถึงทำให้ไม่อาจพบความสงบได้
Traveler:"คำสาปแห่งกาลเวลา... และ... ความทรงจำของร่างนี้..."
Paimon:ความทรงจำของร่างนี้... หมายถึงเซียนม้าขาวเหรอ? ในอดีตมีอะไรที่ทำให้เธอโกรธมากเหรอ? ฟังจากที่ Traveler เล่ามา ดูเหมือนเธอจะโกรธจนแทบระเบิดเลย
Xianyun:ตอนนี้ Rex Lapis ไม่อยู่ ถ้าอยากรู้เรื่องในอดีต ก็คงต้องไปถามหล่อนเอง
Paimon:แล้วคำสาปแห่งกาลเวลาล่ะ มันหมายถึงอะไร?
Xiao:อาจจะเป็น... การสึกกร่อน...
Houzhang:ข้าก็คิดแบบนั้นเหมือนกันกับผู้กำราบอสูร
มาดาม Ping:ได้ยินมาว่าเคยมีชนเผ่าโบราณอาศัยอยู่บนภูเขา พวกเขาเชื่อว่าเซียนม้าขาวผู้นี้ คือธิดาแห่งกาลเวลา... ดูเหมือนเรื่องนี้จะมีมูลความจริงอยู่บ้าง
Paimon:ธิดาแห่งกาลเวลา... แต่ถูกสาปโดยกาลเวลาซะเองงั้นเหรอ?
มาดาม Ping:กาลเวลาไม่เคยปฏิบัติต่อทุกคนอย่างเท่าเทียม ยิ่งอยู่บนโลกนานเท่าไหร่ ก็ยิ่งถูกมันกัดกร่อนมากขึ้นเท่านั้น...
Paimon:งั้นตอนนี้เราควรทำยังไงดี?
Xianyun:ตัวข้าผู้เป็นเซียนคิดวิธีได้แล้ว
Traveler:วิธีอะไรเหรอ?
Xianyun:Traveler จากที่เจ้าเล่ามา เทพอสุภะ Zizhi จะเปลี่ยนร่างที่เข้าสิงเมื่อถูกกระตุ้น
Xianyun:งั้นพวกข้าจะปิดกั้นเส้นทางจากระยะไกล แล้วให้เจ้าเข้าไปยั่วยุจ้าวบงการ เพื่อบีบให้หล่อนปรากฏตัว
Xianyun:จากประสบการณ์ที่ผ่านมา หล่อนจะไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากเข้าสิงเธอ แต่เจ้าไม่เพียงแต่จะรู้สึกตัว แถมจะไม่ได้รับผลกระทบ จากสภาวะหยุดนิ่งที่แปลกประหลาดนั่นด้วย
Xianyun:พูดอีกอย่างคือ พอถึงตอนนั้น เจ้ามีโอกาสที่จะกำราบ หรือโน้มน้าวหล่อนได้
Xiao:แบบนั้นเสี่ยงเกินไป ให้ฉันจัดการดีกว่า
Paimon:นั่นสิ! ดูเหมือนจะไม่ใช่ความคิดที่ดีนะ? มันอันตรายเกินไปหรือเปล่า?
Paimon:ไม่งั้น... ให้ฉันลองดูก่อนมั้ย? ต่อให้ฉันถูกสิงก็ไม่เป็นอันตรายกับใคร
Traveler:แต่ถ้าเธอโดนสิงคงกิน จนตัวกลมเป็นลูกบอลแน่
Paimon:นั่นไม่ใช่ความปรารถนาของฉันสักหน่อย!
Xianyun:ตัวข้าผู้เป็นเซียนไม่ได้พูดเล่น
Xianyun:ทุกคนลองคิดดูสิ ทำไม Traveler ถึงไม่ได้รับผลกระทบจากเทพอสุภะส่วนกลาง?
Traveler:เพราะ... ฉันมีแสงจันทร์คอยชี้นำ?
Paimon:จริงด้วย! ก่อนหน้านี้เทพอสุภะส่วนบน ก็พูดแบบนี้เหมือนกัน!
Xianyun:Traveler การเดินทางใน Nod-Krai อาจทำให้เธอได้รับการคุ้มครอง จากเทพจันทราที่เกิดใหม่
Xianyun:และเซียนม้าขาวผู้นี้ ก็ดูเหมือนจะมีความเชื่อมโยง กับดวงจันทร์อย่างลึกซึ้ง
Houzhang:มีเหตุผล... มีเหตุผล!
Xiao:อย่างนี้นี่เอง...
Xianyun:ยังมีอะไรคาใจอีกหรือเปล่า ผู้กำราบอสูร?
Xiao:ก่อนหน้านี้ฉันคิดอยู่ตลอดว่า ทำไม Rex Lapis ถึงได้จากไป โดยไม่อธิบายสถานการณ์ให้ละเอียด ตอนนี้ฉันพอจะเข้าใจแล้ว
Xiao:ในเมื่อ Rex Lapis มอบหมายเรื่องนี้ให้ Traveler ตั้งแต่แรก แสดงว่าสำหรับเขาแล้ว Traveler คือคำตอบของปัญหานี้
Xiao:ฉันเชื่อใจ Rex Lapis และเชื่อมั่นในตัวเธอด้วย
Traveler:งั้นก็ปล่อยให้ฉันจัดการเอง
Xianyun:ดูเหมือนทุกคนจะเห็นด้วยกับวิธีนี้สินะ?
Xianyun:ดี งั้นก็อย่ามัวรอช้า ออกเดินทางกันเลย
Xianyun:ตัวข้าผู้เป็นเซียนอยากรู้เหมือนกันว่า จ้าวบงการจะกล้าปลูกมินต์ ในที่พำนักของข้าจริง ๆ หรือเปล่า
จ้าวบงการภูผา:หนึ่งให้กำเนิดสอง สองให้กำเนิดสาม สามให้กำเนิดสรรพสิ่ง...
จ้าวบงการภูผา:พอข้าปลูกจนครบหมื่นต้น ภูเขา Aocang ของจ้าววังวนก็จะกลายเป็นภูเขามินต์แล้ว
จ้าวบงการภูผา:พอถึงตอนนั้น อยากเห็นจริง ๆ ว่าจ้าววังวนจะทำหน้าแบบไหน ฮ่าฮ่าฮ่า!
Xianyun:จ้าวบงการภูผา... กล้าดียังไงถึงมาทำลายความสงบ ในที่พำนักของข้า!
จ้าวดับจันทร์ตะวันฉาย:อะแฮ่ม... มันสุดวิสัยน่ะ อย่าถือสาเขาเลย
มาดาม Ping:จ้าววังวน เขาไม่ได้ต้องการให้เป็นแบบนี้หรอก ปล่อยเขาไปเถอะ
Paimon:เอ๋? นี่ไม่ใช่ความต้องการของเขาเหรอ? แต่เทพอสุภะส่วนกลางนั่น ช่วยให้ความปรารถนาของผู้คน เป็นจริงไม่ใช่เหรอ...
Xiao:Paimon เงียบเถอะ
Paimon:อ๊ะ! ขอโทษที จ้าวบงการภูผา ฉันขอโทษ!
Xianyun:ฮึ! รอให้เขาฟื้นก่อนเถอะ ตัวข้าผู้เป็นเซียน จะคิดบัญชีแบบทบต้นทบดอกเลย!
Xianyun:เข้าประจำที่!
Xiao:Traveler ระวังตัวด้วย
Traveler:ไม่ต้องห่วง
จ้าวบงการภูผา:หือ? มีแมลงเหรอ! จับซะเลย!
จ้าวบงการภูผา:จับอีกตัว!
จ้าวบงการภูผา:เอ๋? สหายน้อย เจ้านี่เอง
จ้าวบงการภูผา:เดี๋ยวก่อน... เจ้า... คงไม่ได้ถูกจ้าววังวนส่งมาหรอกนะ?
Traveler:เธอให้ฉันมาถอนต้นมินต์
จ้าวบงการภูผา:เจ้าบ้านี่! กล้าดียังไง!
Traveler:ไม่ใช่แค่นี้ แต่จะถอนที่ภูเขา Hulao ของท่านด้วย
จ้าวบงการภูผา:หน็อย ยัยนั่น... ยัยคนไม่รู้จักพอ! ได้คืบจะเอาศอก! มันจะมากไปแล้ว!
จ้าวบงการภูผา:ถ้าหล่อนกล้าแตะต้องสวนเซียนของข้า ข้าจะทุบกลไกทำอาหารมหัศจรรย์ของหล่อนซะ!!
Traveler:ท่านจะทำแบบนั้นจริง ๆ เหรอ?
จ้าวบงการภูผา:ข้าไม่ยอมอ่อนข้อให้ง่าย ๆ หรอก ข้าจะ... ข้าจะ...
จ้าวบงการภูผา:เอ่อ... อ่า...
Zizhi:...เจ้าเด็กหัวทอง/ยัยเด็กหัวทอง!
Zizhi:เธอล้ำเส้นครั้งแล้วครั้งเล่า...
Zizhi:ฉันโกรธจนทนไม่ไหวแล้ว...
Traveler:พวกเราต้องการความช่วยเหลือจากคุณ
Zizhi:เธอไม่รู้หรอกว่าตัวเอง กำลังแสวงหาสิ่งต้องห้ามอะไรอยู่!
Traveler:สิ่งต้องห้าม?
Zizhi:เธอไม่รู้อะไรเกี่ยวกับอดีตของร่างนี้เลยสักนิด ฉันเคยเตือนแล้วว่า เธอไม่สามารถแบกรับผลที่ตามมาได้
Traveler:ก็เพราะไม่รู้ ถึงได้อยากรู้ไงล่ะ
Zizhi:ดื้อรั้นไม่เลิกสักที!
Traveler:แล้วถ้านี่คือความปรารถนาของฉันล่ะ?
Zizhi:เธอนี่มัน...!
Traveler:คุณจะทำให้ความปรารถนาของฉันเป็นจริงมั้ย?
Zizhi:ได้... ในเมื่อเธออยากตายถึงขนาดนี้ ฉันก็จะทำให้เธอสมหวัง...
Zizhi:มาสิ แสดงความมุ่งมั่นของเธอให้ฉันเห็น...
Zizhi:ฉันจะตอบสนองเธอด้วยคำสาปแห่งกาลเวลา และความทรงจำของร่างนี้
Zizhi:ผู้แสวงหาความตาย จงมาอยู่ตรงหน้าฉัน
Traveler:ที่นี่คือ...?
Zizhi:คุกที่คุมขังฉัน
Traveler:คุณก็ถูกขังเหมือนกันเหรอ?
Zizhi:เดิมทีฉันเป็นเพียงพลังงานลบ ที่อยู่ในร่างของเซียน Zibai ฉันควรจะแตกสลาย ไปพร้อมกับวิญญาณของหล่อน ตั้งแต่หลายปีก่อน
Zizhi:แต่ผู้ควบคุมเวลาคนนั้นได้ลงมาจากฟ้า และหยุดช่วงเวลาแห่งความตายนั้นไว้
Zizhi:ฉันจึงดำรงอยู่บนโลกมาอย่างยาวนาน แต่ก็ไม่อาจหลุดพ้นจากมันได้
Traveler:คนคนนั้น... คือ Istaroth?
Zizhi:เธอเป็นใครกันแน่? ไม่เพียงแต่รู้ถึงการมีอยู่ของเขา แต่ยังกล้าเรียกชื่อตรง ๆ ด้วย
Zizhi:ช่วยงั้นเหรอ... หึ ฉันช่วยเธอไม่ได้หรอก และเธอก็ช่วยฉันไม่ได้เหมือนกัน
Zizhi:พลังของคนคนนั้นเกาะติดร่างกายฉันอยู่ตลอด มันเป็นทั้งของขวัญและกรงขัง
Traveler:คุณก็เลยพยายามทำลายกรงขังนี้สินะ?
Zizhi:ไม่ ฉันแค่หลับใหลอยู่ในกรงขังมาหลายปี จนกระทั่งถูกปลุกด้วยกลิ่นอายที่คุ้นเคย...
Zizhi:และฉันก็มองเห็นมัน ผ่านดวงตาของหญิงสาวผู้เป็นมนุษย์คนนั้น มันยังคงเป็นดวงจันทร์ที่สว่างไสวดวงเดิม แม้เวลาจะผ่านมาอย่างยาวนาน...
Traveler:มิน่าเธอถึงได้ถ่ายรูป ที่แท่นสังเกตการณ์มณีราค...
Zizhi:ที่นั่นเรียกว่า แท่นสังเกตการณ์มณีราคงั้นเหรอ? คนรุ่นหลังสร้างขึ้นในที่ใหม่สินะ... แต่ที่นั่นน่าจะเคยเป็นแท่นบูชา Zibai
Zizhi:หรือว่าเรื่องราวในอดีต จะยังทิ้งร่องรอยไว้บนโลกนี้...?
Traveler:เกิดอะไรขึ้นในอดีตกันแน่?
Zizhi:มันคือความทรงจำที่ลึกซึ้งที่สุด ในแก่นวิญญาณของ Zibai ซึ่งควรจะถูกลืมไปแล้ว...
Zizhi:แต่ความทรงจำนี้กลับทรมานฉันอยู่ตลอดเวลา ทำให้ฉันโกรธแค้น และไม่อาจพบความสงบสุขได้...
Zizhi:ในเมื่อมนุษย์ธรรมดาอย่างเธอ มาเพื่อแสวงหาสิ่งต้องห้าม ฉันก็จะขอดู ว่าสิ่งที่ซ่อนอยู่ในใจเธอ คือแผนการอันรอบคอบ หรือเป็นแค่ความบ้าบิ่นกันแน่
Traveler:ฉันต้องทำอะไรบ้าง?
Zizhi:ฉันจะปล่อยวางคำสาปที่ควบคุมร่างนี้ มันจะไหลเวียนอย่างอิสระ และกลืนกินทุกอย่างที่นี่
Zizhi:จงหนีไปให้ไกลที่สุด ถ้าเธอหนีไม่พ้น ที่นี่จะกลายเป็นหลุมฝังศพของเธอ
Zizhi:ดูสิ มันกำลังจะมาแล้ว สายน้ำแห่งกาลเวลาอันยิ่งใหญ่... นี่คือน้ำตาที่กาลเวลาหลั่งให้แก่ผู้ล่วงลับ
Traveler:นี่สินะคำสาปแห่งกาล...
Zizhi:มนุษย์เอ๋ย ฉันจะรอเธออยู่ที่ปลายทาง หากเธอสามารถหนีพ้นจากกระแสเวลาได้ ฉันจะเผยทุกสิ่งให้เธอได้เห็น
Zizhi:ถ้าเธอล้มเหลว เราก็จะจมลงไปด้วยกัน
Zizhi:นึกไม่ถึงว่าเธอจะทำได้
Traveler:ฉันทำสำเร็จแล้ว
Zizhi:ใช่ ฉันผิดเอง แม้กระทั่งเวลาก็ยังรั้งเธอไว้ไม่ได้ บางทีเธออาจสามารถแบกรับผลที่ตามมาได้จริง ๆ
Zizhi:ได้เวลาเติมเต็มความปรารถนาของเธอแล้ว มาเถอะ
Zizhi:ตอนนี้เธอรู้ทุกอย่างแล้ว สิ่งเหล่านั้น... คือความทรงจำที่จำให้ฉันรู้สึกอึดอัด และไม่อาจหลีกหนี
Traveler:อาณาจักรของคุณถูกทำลาย...
Zizhi:ไม่ใช่แค่อาณาจักรของฉัน แต่ยังรวมถึงผู้คนที่ฉันรักด้วย
Zizhi:ถ้าฉันกลายเป็นเชื้อเพลิงที่ไม่มีวันหมดได้ ฉันจะจุดไฟเผาท้องฟ้าให้กลายเป็นรู!
Traveler:แต่ทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้ได้...
Zizhi:ในตอนนั้นได้เกิดสงครามอันดุเดือด ซากสงครามได้ทำให้พลังชั่วร้าย ตกลงจากฟ้าลงมายัง Lang-Gan
Zizhi:มันคือสิ่งมีมลทินที่สวรรค์ต้องกำจัด โดยไม่มีทางเลือกอื่น
Zizhi:ถ้ามีเวลามากกว่านี้... ผู้คนก็จะหนีออกมาได้มากขึ้น...
Traveler:คุณพยายามยื้อเวลาแล้ว
Zizhi:แต่ทำไมพวกเขาถึงรอดมาไม่หมด... แค่ต้องการเวลาอีกสักหน่อยเท่านั้นเอง!
Traveler:คุณทำดีที่สุดแล้ว
Traveler:ผู้รอดชีวิตจาก Lang-Gan ได้ตั้งรกรากและสืบสานตระกูลใน Liyue แล้ว
Traveler:คุณได้ปกป้องเมล็ดพันธุ์ของพวกเขาเอาไว้
Zizhi:ฉันไม่เคยคิดเลยว่า จะมีวันที่ฉันได้พบกับความสงบสุข
Zizhi:แต่ในตอนนี้ ความเคียดแค้นในใจฉัน ดูเหมือนจะสงบลง หลังจากไม่ได้รู้สึกแบบนี้มานาน ขอบใจนะ...
Zizhi:มนุษย์เอ๋ย ถ้าเธอต้องการชุบชีวิต Zibai ก็จงนำเอาวิญญาณที่หลงเหลืออยู่ในตัวฉันไป
Zizhi:แต่จงจำไว้ว่า ตั้งแต่วินาทีนั้นเป็นต้นไป เธอต้องแบกรับชะตากรรมของผู้ล่วงลับแห่ง Lang-Gan อย่างไม่อาจหลีกเลี่ยงได้
Traveler:แล้วคุณจะเป็นยังไงต่อไป?
Zizhi:ฉันเคยบอกแล้วว่า ฉันเป็นพลังงานลบในร่างของ Zibai เป็นเพียงสิ่งที่เกิด จากความโกรธแค้นของหล่อน... ไม่ควรอยู่ในโลกนี้มานานตั้งแต่แรก...
Zizhi:ตอนนี้ เมื่อเธอได้เอาวิญญาณที่เหลือของหล่อนไป ก็เท่ากับเป็นการปลดโซ่ตรวนของฉันด้วย มาเถอะ
Traveler:งั้น... คุณยังมีความปรารถนา ที่ยังไม่สมหวังอีกมั้ย?
Zizhi:ถึงตาเธอเติมเต็มความปรารถนาของฉันแล้วสินะ? ก็ดี ฉันไม่ได้คาดหวังให้เธอทำอะไรเพื่อฉัน หรือเพื่อผู้ล่วงลับเหล่านั้น
Zizhi:ฉันขอเพียงแค่ว่า หากวันหนึ่งมีผู้ใดโบกธงรบสู่ท้องฟ้า ขอให้เธอจารึกชื่อของฉัน ลงบนธงผืนนั้นด้วย
Zizhi:นอกเหนือจากนี้ ฉันไม่ขออะไรแล้ว
Zizhi:ได้เวลาแล้ว เอาสิ่งที่เธอต้องการไปเถอะ
Zizhi:เดิมทีฉันเป็นดวงจันทร์ที่สว่างไสว ที่ถูกปกคลุมด้วยม่านหมอก
Zizhi:บัดนี้หมอกได้สลายหายไป แสงสว่างส่องทะลุหมู่เมฆอันมืดมิด
จ้าวบงการภูผา:ข้าไม่ยอมอ่อนข้อให้ง่าย ๆ หรอก ข้าจะ... ข้าจะ...
Traveler:(ฉันกลับมาแล้ว...)
จ้าวบงการภูผา:เอ๋? สหายน้อย เจ้านี่เอง นี่เรากำลังทำอะไรกันอยู่?
จ้าวบงการภูผา:อ๊ะ... พุ่มมินต์ที่สวยงามขนาดนี้ เจ้าเป็นคนปลูกเหรอ? สหายน้อย นึกไม่ถึงเลยว่าเจ้าจะเก่งเรื่องจัดสวนด้วย ไว้ไปแลกเปลี่ยนความรู้กันที่ภูเขา Hulao ของข้าบ้างสิ?
จ้าวบงการภูผา:แต่ที่นี่เป็นที่พำนักของจ้าววังวน และหล่อนก็ไม่ชอบของพวกนี้
จ้าวบงการภูผา:เรารีบไปจากที่นี่กันดีกว่า... ถ้าหล่อนมาเห็นเข้า ข้าก็ไม่อาจปกป้องเจ้าได้
Traveler:ฉันไม่ได้เป็นคนปลูก
จ้าวบงการภูผา:ไม่ใช่เจ้าเหรอ? หรือว่าจะเป็นจ้าวดับจันทร์? เขากล้าขนาดนี้เลยเหรอ?
Traveler:ท่านเป็นคนปลูกเองต่างหาก
จ้าวบงการภูผา:อะไรนะ?!
มาดาม Ping:จ้าวบงการดูเหมือนจะกลับมาเป็นปกติแล้ว หรือว่าเทพอสุภะถูกกำจัดแล้ว?
Paimon:เร็วขนาดนั้นเลยเหรอ?! รู้สึกเหมือนแค่ชั่วพริบตาเอง!
จ้าวดับจันทร์ตะวันฉาย:อาจมีแค่เราที่รู้สึกแบบนั้น สำหรับ Traveler แล้ว คงผ่านไปนานเลย
Traveler:เธอจากไปแล้ว
Xianyun:วิธีของตัวข้าผู้เป็นเซียนได้ผลจริง ๆ ด้วย
Xiao:Traveler เป็นยังไงบ้าง? รู้สึกไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า?
Traveler:ขอบคุณ ฉันไม่เป็นไร
มาดาม Ping:ในที่สุดก็คลี่คลายสักที
Jiehu:คลี่คลายเรื่องอะไร? พวกเจ้ากำลังพูดถึง เรื่องที่มนุษย์ถูกเข้าสิงก่อนหน้านี้เหรอ...?
Xianyun:ฮึ่ม จ้าวบงการภูผา เรื่องของเจ้ายังไม่จบหรอกนะ
Xianyun:เราต้องคุยกันเรื่องมินต์พวกนี้
Jiehu:...!
ในระหว่างที่เซียนทั้งสองกำลังโต้เถียงกัน Xiao ก็พาพวกคุณหลบฉากออกมา
Xiao:Traveler ดูเหมือนเธอจะไม่อยากพูดถึง เรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อกี้นะ
Traveler:เธอเล่าเรื่องราวในอดีตให้ฉันฟัง...
Xiao:ไม่ต้องห่วง ฉันจะไม่ถามอะไรมาก เซียนคนอื่น ๆ ก็น่าจะเหมือนกัน
Paimon:เอ๋? พวกเธอไม่อยากรู้เหรอว่าเกิดอะไรขึ้น?
Xiao:เพราะสีหน้าของเธอเมื่อกี้ บางครั้งก็ปรากฏบนใบหน้าของ Rex Lapis เช่นกัน ดังนั้นคงไม่ใช่เรื่องที่เอามาพูดเล่นได้
Paimon:Traveler เธอโอเคหรือเปล่า? หล่อนไม่ได้ทำอะไรไม่ดีกับเธอใช่มั้ย?
Traveler:ไม่ต้องห่วง ฉันไม่เป็นไร
Paimon:งั้นก็ดี เรื่องอื่นถ้าไม่อยากพูดก็ไม่ต้องพูดหรอก ไม่เป็นไร!
Traveler:ฉันแค่เป็นห่วงว่า ถ้าพูดออกไปอาจจะส่งผลเสียต่อพวกเธอ
Xiao:ถ้าเหตุผลเป็นแบบนั้น ฉันกลับอยากให้เธอบอกความจริงมากกว่า
Xiao:เพราะฉันได้เรียนรู้บางอย่างจากการได้อยู่กับเธอ นั่นก็คือ เราไม่จำเป็นต้องแบกรับทุกสิ่งเพียงลำพัง
Xiao:หากมีความลับที่รู้แล้วจะเป็นอันตราย ฉันก็ไม่อยากให้เธอเก็บมันไว้คนเดียว
Paimon:นั่นสิ ๆ! คนเดียวกิน Slime ตัวใหญ่ไม่หมด แต่ถ้าชวนเพื่อน ๆ มาก็จะช่วยกันกินให้หมดได้ ว่ามั้ย?
Traveler:เธอมีเพื่อนที่อยากกิน Slime บ้างมั้ย?
Paimon:ไม่มีหรอก! ถึงเพื่อนที่อยากกิน Slime จะไม่มี แต่คนที่อยากฟังเรื่องราวต้องมีเยอะแน่!
Traveler:งั้นก็ได้
หลังจากไตร่ตรองอย่างถี่ถ้วน คุณก็เล่าถึงประวัติศาสตร์ของ Lang-Gan
Xiao:...ในสมัยโบราณก่อนที่จะมี Liyue มีเรื่องราวที่น่าสะเทือนใจแบบนี้ด้วยเหรอ...
Paimon:เซียนม้าขาว... คือเทพแห่งผืนดินและธัญพืชของอาณาจักรโบราณเหรอเนี่ย...
Xiao:ดูเหมือนว่าที่ก่อนหน้านี้ Rex Lapis ไม่ได้บอกรายละเอียดของการเดินทางครั้งนี้กับพวกเรา ก็คงด้วยเหตุผลเดียวกับเธอ...
Xiao:บางครั้งฉันก็อดสงสัยไม่ได้ว่า ก่อนที่ Rex Lapis จะรู้จักพวกเรา เขามีเพื่อนที่คอยอยู่เคียงข้างบ้างหรือเปล่า? หรือว่าเขาท่องโลกเพียงลำพังมาโดยตลอด?
Xiao:เอาเถอะ Traveler อีกสองวันก็จะถึงเทศกาล Lantern Rite แล้ว ไว้เรามาเจอกันที่นี่นะ
Xiao:ถ้ายังไม่มีข่าวคราวจาก Rex Lapis เราคงต้องหารือกันเพื่อวางแผนรับมือ
Traveler:งั้นอีกสองวันเจอกัน
Paimon:หวังว่าทางฝั่งเขาจะราบรื่นนะ!
Localized evidence
สดุดีจันทราใต้แสงโคม ฉากที่ 2
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/716712264No text in the selected or fallback locales.
ณ แดนศิลา
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/275685882Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/40810269
2
10268
EQ
4022315
UI_ChapterIcon_SeaLamp
4022301
event