มหาสงครามกรุ๊งกริ๊ง - ฉากสุดท้าย
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json- JSON Pointer
/664782096
Story Chapters
Story evidence
Paimon:สวัสดี Ineffa!
Ineffa:สวัสดี ขอบคุณพวกคุณมากที่ช่วยดูแล Aino ในช่วงสองสามวันที่ผ่านมา
Paimon:ไม่เป็นไรหรอกน่า ก็เราสัญญากันแล้วนี่นา... ว่าแต่ Jahoda มาถึงแล้วเหรอ? เจอเบาะแสใหม่ ๆ แล้วแน่เลยใช่มั้ย?
Jahoda:...ฟังฉันพูดก่อนนะ
Jahoda:หลังกลับมาจากลูกหลานจันทราน้ำค้างแข็งวันนั้น ฉันก็ไปสืบเรื่องของ Asikko เป็นพิเศษ เขามีเจตนาที่อยากจะซื้ออย่างชัดเจน ซึ่งก็น่าสงสัยที่สุด แต่ว่า...
Jahoda:ถึงฉันจะใช้เส้นสายของเจ้านายแล้ว แต่ก็ยังหาหลักฐานที่พิสูจน์ว่า เขาเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ไม่ได้เลย พอมาดูทีหลัง กลายเป็นว่าในบรรดาพ่อค้าทั้งหมด เขาเป็นคนที่ขาวสะอาดที่สุดซะงั้น
Jahoda:ส่วนพ่อค้าคนอื่น ๆ ฉันก็ไล่ตรวจสอบทีละคน ก็ไม่เจอเบาะแสอะไรเลยเหมือนกัน หลายคนในนั้นไม่รู้ด้วยซ้ำว่า พวกเราเคยไปหาลูกหลานจันทราน้ำค้างแข็งมา
Jahoda:ฝีมือของคนบงการที่อยู่เบื้องหลังนี่มันร้ายกาจมาก เขาซ่อนตัวได้แนบเนียนสุด ๆ
Jahoda:การจะลากคอคนแบบนี้ออกมา มันไม่ใช่เรื่องที่จะทำได้ภายในสองวันหรอก...
Paimon:งั้นสรุปก็คือ?
Ineffa:รวบรวมข้อมูล... ตัดทอนส่วนเกิน... สรุปผลได้ว่า สองวันที่ผ่านมา Jahoda ไม่พบเบาะแสที่เป็นประโยชน์ใด ๆ ทั้งสิ้น
Jahoda:ช่วยพูดให้มันดูดีกว่านี้หน่อยได้มั้ย? สรุปผลแบบนี้จะให้ไปบอกยัย Aino ได้ยังไงกันล่ะ?
Paimon:ไม่มีวิธีอื่นแล้วจริง ๆ เหรอ?
Jahoda:ถ้าจะให้พูดล่ะก็ คงต้องเรียกพวกพ่อค้าตลาดมืดทั้งหมดมา แล้วสอบสวนทีละคน หรือไม่ก็ค้นโกดังส่วนตัวของพวกเขาทีละแห่ง...
Aino:นั่นก็เป็นวิธีหนึ่งเหมือนกันนะ
Jahoda:ฉันก็แค่พูดไปงั้นแหละ... เธอคิดว่าคนพวกนั้นจะไปแตะต้องได้ง่าย ๆ รึไง? เอาแค่เจ้า Asikko คนนั้นน่ะนะ การไปยุ่งกับเขา ไม่สู้ไปพลิกแผ่นดิน Nod-Krai ยังจะง่ายซะกว่า
Ineffa:"พลิกแผ่นดิน Nod-Krai" นี่เป็นแผนสำรองที่ Aino เคยคิดไว้จริง ๆ
Jahoda:จะทำแบบนั้นจริง ๆ ไม่ได้หรอกมั้ง?
Ineffa:ถ้านี่เป็นการตัดสินใจสุดท้ายของ Aino ฉันก็จะสนับสนุนเธอ
Aino:หลังจากกลับมา ฉันก็คิดอยู่นานเลย เทคโนโลยีบางอย่างในตัวของกริ๊งกร๊างหวาน 70% ถูกพวกคนเลวข้างนอกหมายตาไว้จริง ๆ
Aino:ที่จริงแล้ว ทุกคนในโรงเวิร์กชอป รวมทั้ง Ineffa ด้วย ต่างก็ตกเป็นเป้าหมายของพวกคนเลวพวกนั้นไม่มากก็น้อย
Aino:ถ้าครั้งนี้ช่วยกริ๊งกร๊างหวาน 70% กลับมาไม่ได้ พวกมันก็จะหันไปเล่นงานสหายคนอื่น ๆ ต่อไป
Aino:เพราะฉะนั้น ต่อให้ต้องพลิกแผ่นดิน Nod-Krai ก็ต้องช่วยกริ๊งกร๊างหวาน 70% กลับมาให้ได้
Paimon:Aino...
Aino:เมื่อกี้ไม่ได้พูดถึงคนที่น่าสงสัยที่สุดเหรอ? งั้นก็เริ่มจากเขาก่อนละกัน!
กลไกฉายภาพ:ปี๊บปี๊บ... ปี๊บปี๊บ...
Ineffa:...มีคนส่งจดหมายมาฉบับนึง และหวังว่า Traveler จะเป็นคนเปิดจดหมายนี้
Paimon:โอ๊ะ? ไหนเอามาให้ดูซิ
Paimon:สำนวนแบบนี้... ไม่ผิดแน่ ต้องเป็นเธอคนนั้นแน่ ๆ เลยใช่มั้ย?
Traveler:ไม่ผิดแน่ คือ Dori น่ะ
Aino:ดูเหมือนว่าเธอจะมีวิธีที่จะช่วยพวกเราได้ใช่มั้ย?
Paimon:บริการของ Dori น่ะ... จะว่ายังไงดีล่ะ?
Jahoda:Dori คนนั้น... ถือเป็นแม่ค้าที่มีเอกลักษณ์มากใน Nod-Krai
Aino:อื้ม... ในเมื่อเป็นคำแนะนำของ Traveler ฉันก็จะยอมลองดูสักตั้ง! งั้นให้ Ineffa เฝ้าบ้านไปก่อนนะ ครั้งนี้ฉันจะต้องพากริ๊งกร๊างหวาน 70% กลับมาให้ได้!
Ineffa:ฝากทุกคนช่วยดูแล Aino แทนฉันด้วย
Paimon:ครั้งนี้ Jahoda ก็จะไปด้วยกันใช่มั้ย? ที่แท้ก็ยังเป็นห่วง Aino อยู่สินะ?
Jahoda:เฮ้อ... เรื่องยัย Aino น่ะเอาไว้ก่อนเถอะ พวกเธอคิดว่าเจ้าหุ่นยนต์ปัญญานิ่มนั่นขอร้องแค่พวกเธอรึไง?
Paimon:ดูเหมือนคุณปู่คราวก่อนจะไม่อยู่นะ?
???:อุ๊ยแหม ๆ ไม่เจอกันนานเลยนะ Traveler และ Paimon ดูท่าว่าพวกคุณจะได้รับจดหมายของฉันแล้วสินะ
Paimon:เป็น Dori จริง ๆ ด้วย!
Dori:เมื่อสองวันก่อน ฉันได้ยินพนักงานในร้านเล่าเรื่องที่พวกคุณมาตรวจสอบให้ฟังแล้ว
Dori:ได้ยินมาว่ามีหัวขโมยใจกล้าหน้าด้านคนนึง บุกเข้าไปในเวิร์กชอป Krumkake กรุ๊งกริ๊ง แล้วขโมยหนึ่งในสหายคนสำคัญที่สุดของเวิร์กชอปไป!
Aino:ใช่ ๆ เป็นแบบนั้นเลย!
Dori:Traveler เป็นลูกค้าชั้นเยี่ยมของฉันมาตลอด ในเมื่อ Traveler อยากจะช่วยเจ้าของเวิร์กชอปล่ะก็ งั้นฉันก็คงจะนิ่งดูดายไม่ได้
Dori:ฉันเองก็ไปสืบมานิดหน่อยเหมือนกัน และเตรียมแผนการชั้นเลิศไว้ให้ทุกคนแล้วด้วย!
Dori:พวกพ่อค้าตลาดมืดที่เล็งสหายหุ่นยนต์ตัวนั้นไว้น่ะมีเยอะมาก การจะตามจับหัวขโมยคนนั้นก็ไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหนดี งั้นเราเปลี่ยนวิธีในการแก้ปัญหาดีกว่า
Dori:พูดอีกอย่างก็คือ แทนที่จะมาจมอยู่กับปัญหาว่า "ใครเป็นคนขโมยสหายหุ่นยนต์ไป" สู้เรามาแก้ปัญหาที่ว่า "สหายหุ่นยนต์ถูกขโมยไปอยู่ที่ไหน" ก่อนดีกว่า!
Paimon:ที่เธอพูดก็มีเหตุผลอยู่เหมือนกันนะ...
Dori:ทาด๊า! ฉันบังเอิญรู้จักผู้เชี่ยวชาญคนนึงพอดี เธอจัดการคดีลักลอบขนของเถื่อนมาหลายปี เชี่ยวชาญการแกะรอยของที่ถูกขโมยเป็นพิเศษ รับรองว่าเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุด ที่จะมาช่วยพวกคุณได้อย่างแน่นอน!
Dori:แน่นอนว่าความสามารถในการทำงานที่ยอดเยี่ยมของเธอ ก็มาพร้อมกับค่าจ้างที่สูงลิ่วมาโดยตลอดน่ะนะ
Dori:แต่ไม่ต้องห่วงนะ ฉันสัญญาว่าจะให้ส่วนลด 20% กับ Traveler
Dori:เอางี้เป็นไง พวกคุณจ่ายค่าจ้างราคาหลังหักส่วนลดมาให้ฉัน แล้วฉันจะไปช่วยต่อรองราคากับผู้เชี่ยวชาญคนนั้นให้ ประหยัดทั้งแรง ประหยัดทั้งเวลา!
Dori:ถ้าผู้เชี่ยวชาญเห็นใจในความเหนื่อยยากของฉัน แล้วยอมลดราคาให้เพิ่มอีกหน่อยล่ะก็ Mora ที่เหลือก็ถือซะว่าเป็นค่าเหนื่อยของฉันก็แล้วกัน ตกลงมั้ย?
Traveler:เธอบอกมาเลยดีกว่าว่าจะเอาเท่าไหร่
Dori:ลดให้ 20%... 800,000 Mora เป็นไง?
Paimon:800,000... ถูกกว่านี้ไม่ได้แล้วเหรอ?
Dori:ถูกกว่านี้... ให้ฉันได้ค่าเหนื่อยบ้างเถอะนะ?
Aino:ถ้าหากริ๊งกร๊างหวาน 70% เจอ ค่าจ้าง 800,000 Mora ก็ถือว่าคุ้มค่ามาก ฉันจะเป็นคนจ่ายเงินก้อนนี้เอง!
Dori:ตกลง เดี๋ยวจะรีบติดต่อผู้เชี่ยวชาญให้คุณเดี๋ยวนี้เลย!
Paimon:ช่างเถอะ Aino รีบร้อนอยากจะช่วยสหายกลับมา คงไม่มีเวลามาสนใจเรื่องนี้แล้วล่ะนะ
Dori:ทาด๊า! พอดีว่าผู้เชี่ยวชาญอยู่แถวนี้พอดีเลย งั้นฉันไม่รบกวนการเจรจาของพวกคุณแล้วละกันนะ
Paimon:นี่ Sedile ไม่ใช่เหรอ? ฉันจำได้ว่าเธอเป็นเมลูซีนจากหมู่บ้าน Merusea นี่นา!
Sedile:Traveler กับ Paimon เหรอ? ไม่นึกเลยว่าจะได้เจอพวกเธอที่นี่
Paimon:เมลูซีนเหรอ?
Sedile:Traveler กับ Paimon งั้นเหรอ? ไม่นึกเลยว่าจะได้เจอพวกเธอที่นี่ ฉันชื่อ Sedile ได้ยินเรื่องราวของพวกเธอมานานแล้ว
Jahoda:ไม่น่าเชื่อว่าจะเชิญเมลูซีนมาได้? เท่าที่ฉันรู้ เมลูซีนแห่ง Fontaine เป็นสิ่งมีชีวิตที่มหัศจรรย์มาก พวกเขามีประสาทสัมผัสและพลังการหยั่งรู้ ที่มนุษย์ธรรมดาไม่สามารถสัมผัสได้
Aino:จริงเหรอ? ฟังดูสุดยอดไปเลย!
Jahoda:มีเมลูซีนตนนี้มาช่วย ต้องหาเบาะแสของกริ๊งกร๊างหวาน 70% เจอแน่ ๆ ดูท่าว่าค่าจ้างที่จ่ายไปนี่จะคุ้มค่ามากเลยนะ
Paimon:ไม่ พวกเธอไม่รู้จัก Dori ดีพอ...
Sedile:ค่าจ้างเหรอ? พวกเธอกำลังพูดถึงเรื่องอะไรน่ะ?
Sedile:สำหรับเมลูซีนแล้ว Traveler เปรียบเสมือนผู้กล้าในตำนาน การที่ได้ช่วยเหลือ Traveler ถือเป็นเกียรติของฉันเลย ดังนั้นฉันก็จะไม่ขอรับแม้แต่ Mora เดียว
Dori:ไม่นึกเลยจริง ๆ ว่า Traveler จะเป็นผู้กล้าที่ผู้เชี่ยวชาญคนนี้นับถือ! พูดแบบนี้ก็หมายความว่า ค่าเหนื่อยที่ฉันจะได้ในท้ายที่สุดก็คือ... 800,000 Mora!
Dori:ฮี่ฮี่ ขอบคุณลูกค้าที่สนับสนุน! แต่จะว่าไปแล้ว ก็เพราะวีรกรรมเยี่ยงผู้กล้าของ Traveler นั่นแหละ ฉันถึงได้คว้าโอกาสทางธุรกิจนี้ไว้ได้...
Dori:เอางี้แล้วกัน ในการซื้อขายครั้งหน้า ฉันจะเก็บส่วนลด 50% ไว้ให้ Traveler นะ!
Paimon:สุดท้ายก็โดนแม่ค้าเจ้าเล่ห์คนนี้ฟันกำไรไปจนได้... จริงสิ แล้ว Sedile มาที่นี่ทำไมเหรอ?
Sedile:เรื่องมันยาวน่ะ มีนักสืบเมลูซีนของหน่วยล่าเงาตนหนึ่ง กำลังตามสืบคดีลักลอบขนของเถื่อนอยู่ เขาตามรอยจาก Fontaine มาจนถึงที่ Nod-Krai แล้วจนถึงตอนนี้ก็ยังไม่ได้กลับบ้านเลย
Sedile:ทุกคนเป็นห่วงกันมาก แล้วพอดีว่าฉันกำลังอยู่ในช่วงวันหยุดพอดี ทุกคนก็เลยให้ฉันมาเยี่ยมเขาที่นี่
Sedile:เรื่องของฉันเอาไว้ก่อนเถอะนะ ได้ยินจากแม่ค้าชาว Sumeru คนนี้ว่า พวกเธออยากให้ฉันช่วยตามหาสหาย ที่ถูกลักพาตัวไปงั้นเหรอ?
Sedile:ช่วยอธิบายลักษณะพิเศษของสหายคนนั้นให้ฉันฟังหน่อย ยิ่งละเอียดเท่าไหร่ยิ่งดี จากนั้นก็ช่วยพาฉันไปยังที่ที่พวกเธอ เจอเขาเป็นครั้งสุดท้ายด้วย
Aino:ได้เลย ไม่มีปัญหา!
Ineffa:ที่นี่ปล่อยให้ฉันจัดการเองนะ ครั้งนี้ก็ลำบากพวกคุณแล้ว
Aino:ตรงนี้แหละ ฉันจำได้แม่นเลย หน่วยลาดตระเวนลำนั้นหายไปทางนี้น่ะ
Sedile:อืม... ฉันพอจะรู้เกี่ยวกับอากาศยานจักรกลประเภทนี้อยู่บ้าง ปกติแล้วระยะเวลาบินต่อเนื่องของพวกมันจะไม่นานนัก บินมาถึงนี่ได้ก็น่าจะถึงขีดจำกัดแล้ว
Sedile:ต้องมีคนคอยรับช่วงต่อจากหน่วยลาดตระเวนนั่นที่นี่แน่ ๆ ฉันว่าเราลองถามคนแถวนี้ดูดีกว่า
Paimon:ตรงนั้นมีคนอยู่กลุ่มหนึ่งพอดี บางทีเราอาจจะลองไปถามพวกเขาดูได้นะ?
Paimon:สวัสดี พวกเราอยากจะถามอะไรหน่อย...
หัวหน้ากองโจรล่าสมบัติ:เจ้าเด็กนี่มาจากไหนกัน? ถ้าไม่อยากหาเรื่องเจ็บตัวก็อย่ามายุ่ง
Sedile:แบบนี้ก็ลำบากเลยสิ...
Traveler:มีอะไรเหรอ?
Sedile:ถ้ามองในมุมของกฎหมายแล้ว ถึงจะเป็นผู้ต้องสงสัยก็มีสิทธิ์ที่จะไม่ให้การ พวกเราไปบังคับให้อีกฝ่ายตอบคำถามไม่ได้หรอก
Jahoda:กังวลเรื่องนั้นอยู่เหรอ? ง่ายนิดเดียว ที่ Nod-Krai ไม่มีกฎหมายหรอกนะ
Aino:กองทัพกรุ๊งกริ๊ง ลุย!
ภายใต้การ "ซักถาม" ของ Aino ในที่สุดอีกฝ่ายก็ยอมเปิดปากพูด
หัวหน้ากองโจรล่าสมบัติ:มีอะไรก็พูดกันดี ๆ สิ อยากถามอะไรก็ถามมา!
Sedile:พวกเธอเห็นกลุ่มคนที่แบกของหนัก ๆ ผ่านมาทางนี้บ้างมั้ย? ถ้าเห็นล่ะก็ พวกเขามุ่งหน้าไปทางไหน?
หัวหน้ากองโจรล่าสมบัติ:คนแบบนั้นน่ะ ในแต่ละวันมีให้เห็นไม่น้อยเลยนะ...
Sedile:อืม... ถ้ารวมเวลาที่มาดักซุ่มล่วงหน้า กับเวลาที่ใช้ในการถอนตัว...
Sedile:ถ้าจะพูดให้ถูกก็คือ คนที่ปรากฏตัวแถวนี้ ในช่วงระหว่างสี่โมงเย็น ถึงสี่ทุ่มของเมื่อสองวันก่อน และตอนจากไปก็แบกของหนัก ๆ ไปด้วยน่ะ
หัวหน้ากองโจรล่าสมบัติ:พอพูดแบบนั้น... เหมือนฉันจะนึกออกแล้วแฮะ วันนั้นมีพวกท่าทางลับ ๆ ล่อ ๆ อยู่กลุ่มนึงจริง ๆ ด้วย มาตอนบ่าย กลับตอนค่ำ ฉันจำได้ว่าพวกเขาไปทางนั้นนะ
Sedile:ทางนั้นสินะ... พอลองคิดว่า สหายหุ่นยนต์ที่พวกเขาลักพาตัวไป กำลังเป็นที่ต้องการของพ่อค้าตลาดมืดหลายเจ้า เส้นทางที่พวกเขาเลือกได้เลยมีจำกัด แล้วถ้ารวมเรื่องน้ำหนักที่ต้องแบกเข้าไปด้วย...
Sedile:ฉันพอจะรู้แล้วว่า จุดพักต่อไปของพวกเขาอยู่ที่ไหน
Dori:Mora ฮี่ฮี่... อ๊ะ ขอบคุณที่อุดหนุนนะ!
Paimon:ที่นี่เหรอ? มองไปทางไหนก็ไม่เห็นมีใครเลยนี่นา
Sedile:ถ้าสมมติว่าพลังกายของพวกเขา อยู่ในเกณฑ์ปกติของมนุษย์วัยผู้ใหญ่ แล้วคำนวณจากน้ำหนักที่ต้องแบก พอมาถึงที่นี่แล้ว พวกเขาก็จำเป็นต้องหยุดพัก
Sedile:พอเป็นแบบนี้ ก็จะทิ้งร่องรอยไว้มากมายเลยล่ะ
Jahoda:ร่องรอยเหรอ? ร่องรอยแบบไหนกัน? ในสายตาฉัน ที่นี่ก็ดูไม่ต่างจากป่าทั่วไปเลยนะ...
Sedile:มีเยอะแยะเลยล่ะ ตรงนี้... แล้วก็ตรงนั้นด้วย... อ้อ ดูเหมือนว่าสำหรับมนุษย์แล้ว คงจะสังเกตเห็นได้ยากสินะ เดี๋ยวฉันจะชี้จุดที่มีร่องรอยให้ ทุกคนช่วยกันตรวจสอบหน่อยนะ
Traveler:(กิ่งไม้พวกนี้ใครเป็นคนทำหล่นไว้กันนะ? เป็นฟืนที่เอาไว้ใช้ทำอาหารเหรอ?)
Traveler:(เตาไฟ? ดูเหมือนจะมีคนเคยมาทำอาหารที่นี่จริง ๆ ด้วย...)
Aino:มีค่ายอยู่ตรงนี้จริง ๆ ด้วย! แต่ฉันมองไม่เห็นกริ๊งกร๊างหวาน 70% เลย หรือว่าจะถูกซ่อนไว้ข้างในนะ?
Jahoda:มีคนเฝ้าอยู่เยอะขนาดนี้ การจะบุกเข้าไปซึ่ง ๆ หน้าคงเป็นไปได้ยาก...
Sedile:ขอโทษด้วยนะ แต่ฉันคงจะช่วยได้ถึงแค่ตรงนี้เท่านั้น ถ้าเข้าไปกว่านี้ ฉันคงช่วยอะไรไม่ได้แล้วล่ะ
Aino:Sedile ไม่ต้องขอโทษหรอก เธอช่วยฉันไว้เยอะมากแล้ว ต่อให้แอบมากินขนม ฉันก็ยินดีที่จะแบ่งชิ้นใหญ่ ๆ ให้เธอเลยล่ะ
Aino:หลังจากนี้ก็ไม่ต้องตามพวกเรามาแล้วนะ เพราะฉันกำลังจะทำเรื่องที่ค่อนข้างจะเกินไปหน่อยน่ะ เด็กดีอย่าง Sedile ไม่เหมาะจะทำอะไรแบบนี้หรอก
Sedile:อืม... ก็ได้
Paimon:Aino?
Aino:ก็อย่างที่เคยบอกไว้ไงล่ะ ลูกพี่ของเวิร์กชอป Krumkake กรุ๊งกริ๊งมาเพื่อช่วยสหายของเธอแล้ว!
Paimon:ในที่สุดก็เข้ามาถึงข้างในแล้ว... นั่นมันอะไรน่ะ?
???:บรึ้นบรึ้น...
Jahoda:พลังรุนแรงขนาดนี้ หรือว่า...
Aino:แกนกลางของกริ๊งกร๊างหวาน 70% อยู่ในกล่องเหล็กนั่น... มันถูกดัดแปลงไปแล้ว!
???:ฮ่าฮ่า ไม่แปลกใจเลยสักนิด ผลงานที่ผ่านการปรับปรุงจากฉัน ยังไงก็ต้องแข็งแกร่งกว่า ของเล่นไร้เดียงสาของเธออยู่แล้ว!
Paimon:พนักงานเคาน์เตอร์ที่ตลาดมืดนั่น? ที่แท้ก็เป็นเธอเองเหรอ?
Eustachy:ถ้าอยากจะทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่สะเทือนโลกให้สำเร็จ การอยู่เบื้องหลังคือทางเลือกที่ฉลาดที่สุด
Eustachy:แน่นอน ฉันยอมรับว่าการมาถึงของพวกเธอ ทำให้ฉันประหลาดใจนิดหน่อย ที่จริงพวกเธอควรจะกำลังหัวหมุน กับการไล่ตามพวกพ่อค้าตลาดมืดอยู่...
Jahoda:ที่แท้ก็เป็นเธอที่จงใจชี้ทางผิด ๆ ให้พวกเรา...
Eustachy:ลองคิดดูดี ๆ สิ ทำไมประกาศใบแรกสุด ถึงมีเบาะแสที่พวกเธอต้องการอยู่พอดี?
Eustachy:เคาน์เตอร์คือศูนย์กลางของการไหลเวียนข้อมูล แค่จัดการข้อมูลที่แต่ละคนมองเห็นนิดหน่อย ก็ทำให้คนส่วนใหญ่กลายเป็นเครื่องมือของฉันได้แล้ว
Jahoda:ทั้งคนที่ขโมยกริ๊งกร๊างหวาน 70% ไปในตอนแรก และคนที่มาชิงตัวไปทีหลัง ก็คือเธอทั้งหมดเลยงั้นเหรอ?
Eustachy:ถ้าใช่แล้วจะทำไม? ตอนนี้ฉันไม่จำเป็นต้องปิดบังพวกเธออีกต่อไปแล้ว
Eustachy:Nod-Krai คือโลกที่ผู้ชนะกินรวบทั้งหมด ถ้ามีเครื่องต้นแบบนี้ ฉันก็หา Mora ได้มากพอที่จะทำให้ฉันทัดเทียมกับกองกำลังอื่นได้ ไม่ใช่หน้าที่ของเธอที่จะมาตำหนิฉันหรอกนะ!
Jahoda:แค่ด้วยเทคโนโลยีที่ขโมยมาจาก Aino น่ะเหรอ?
Eustachy:ขโมย? ฉันกำลังใช้พรสวรรค์ที่เธอทิ้งขว้าง ให้เกิดประโยชน์ต่างหาก!
Eustachy:พอได้รู้จักกับแรงจันทราผันของ Nod-Krai สิ่งแรกที่ฉันคิดเลยก็คือ หากผสมผสานมันเข้ากับเครื่องจักร มันจะมีอนาคตที่กว้างไกลขนาดไหน! แต่หลังจากที่ฉันดั้นด้นมาไกลถึงที่นี่...
Eustachy:ไม่ว่าจะเป็นชาวพื้นเมืองหัวโบราณ หรือ Fatui ที่ผูกขาดโครงการวิจัยแรงจันทราผัน ต่างก็เมินเฉยต่อข้อเสนอความร่วมมือของฉัน
Eustachy:กลับกัน ยัยเด็กนี่ที่วัน ๆ เอาแต่สร้างของเล่นเด็ก ๆ กลับสามารถสร้างเวิร์กชอปของตัวเอง และบริหารกิจการจนรุ่งเรือง ท่ามกลางกองกำลังต่าง ๆ ได้!
Eustachy:แถมยังสามารถวิจัยและพัฒนาเครื่องจักร ที่ก้าวล้ำยุคแบบนี้ขึ้นมาเองได้อีก และดูเหมือนว่า กำลังจะพลิกโฉมหน้าตลาดเครื่องจักรกลอยู่รอมร่อ...
Eustachy:ที่ของเธอ ที่จริงแล้วมันควรจะเป็นของฉันต่างหาก!
Paimon:พูดอะไรแบบนี้ออกมา ไม่รู้สึกอายบ้างเลยเหรอ?
Aino:เลิกพูดพล่ามได้แล้ว รีบคืนกริ๊งกร๊างหวาน 70% มาให้ฉันเดี๋ยวนี้!
Eustachy:งั้นก็ต้องดูแล้วว่าพวกเธอมีปัญญาแค่ไหน!
กริ๊งกร๊างหวาน 70% ที่ถูกดัดแปลง:บรื้น... บรื้น...
Eustachy:เกิดอะไรขึ้น? ช่างเทคนิค! รีบไปดูเร็วเข้า!
ช่างเทคนิค:คือว่า... แกนกลางที่ทำหน้าที่ควบแน่นแรงจันทราผันหยุดทำงานแล้ว แกนกลางประเภทนี้ตอนที่ทำงาน ดูเหมือนจะต้องใช้สสารบางชนิดเป็นตัวกลางด้วย...
Eustachy:สสารแบบไหน?
ช่างเทคนิค:กลิ่นแบบนี้... เหมือนว่าจะเป็นของหวานบางอย่าง?
Eustachy:อะไรนะ!?
Aino:มีอะไรน่าตกใจกัน? กริ๊งกร๊างหวาน 70% เป็นหุ่นยนต์ที่ทำหน้าที่อบขนมหวานนะ แต่ถ้ามันได้แต่มองคนอื่นกินอย่างเดียว ก็น่าสงสารเกินไปแล้ว
Aino:เพราะงั้นตอนที่ออกแบบเริ่มแรก ฉันเลยตัดสินใจให้กริ๊งกร๊างหวาน 70% กินของหวานได้ด้วย แบบนี้พออบขนมเสร็จแล้ว มันจะได้แบ่งกันกินกับทุกคนได้ยังไงล่ะ
ช่างเทคนิค:ฉันพอจะเข้าใจแล้ว แกนกลางชนิดนี้ต้องใช้ของหวานอย่างเค้กเป็นพลังงาน ถึงจะทำให้ระบบควบแน่นแรงจันทราผันทำงานได้
ช่างเทคนิค:ถ้าใช้แค่อบขนมธรรมดา พลังงานของมันก็เหลือเฟือ
ช่างเทคนิค:แต่ถ้าจะดัดแปลงเป็นอาวุธสงครามล่ะก็ ต่อให้รวบรวมแป้งกับน้ำตาลทั้งหมดของ Nod-Krai มาก็คงไม่พอให้มันใช้หรอก...
Eustachy:แกเพิ่งจะมาดูออกตอนนี้เนี่ยนะ? รีบดัดแปลงตัดฟังก์ชันโง่ ๆ นี่ทิ้งไปซะ!
ช่างเทคนิค:เจ้านาย ฟังก์ชันนี้มันถูกฝังไว้ในระบบเลย ด้วยความสามารถของฉัน ตอนแรกยังหามันไม่เจอเลยด้วยซ้ำ นับประสาอะไรกับการดัดแปลงล่ะ...
Aino:ทีนี้เธอเข้าใจรึยังล่ะ? กริ๊งกร๊างหวาน 70% น่ะ ไม่มีทางกลายเป็นอาวุธสงครามเด็ดขาด เอามันคืนมาให้ฉันได้แล้ว
Eustachy:เดิมทีมันอาจจะเป็นสิ่งประดิษฐ์ที่พลิกโฉมยุคสมัย ช่วยให้ฉันสร้างความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ได้แท้ ๆ แต่ตอนนี้กลับเป็นได้แค่เครื่องครัวน่าสมเพช... ก็เพราะความคิดไร้เดียงสาและโง่เง่าของเธอน่ะเหรอ?
Eustachy:ไม่ได้! อย่างน้อยก็ต้องเก็บต้นแบบนี้ไว้ก่อน ขอแค่มันอยู่รอดจนกว่าฉันจะหาเงินทุนมาได้ก็พอ... ใครก็ได้! ไปชิงต้นแบบกลับมา!
Aino:กล้านักนะ...
Aino:Ineffa!
Paimon:แล้วก็ทุกคนด้วย!
Ineffa:Aino การปกป้องพวกพ้องในเวิร์กชอป ไม่ใช่หน้าที่ของลูกพี่เพียงลำพัง... เปิดโหมดทำลายล้าง
Paimon:บ้าจริง! เจ้าคนเลวนั่นหนีไปแล้ว
Jahoda:ไม่ต้องไล่ตามหรอก ถึง Nod-Krai ไม่มีกฎหมาย แต่ Nod-Krai มีกฎเกณฑ์ พอเรื่องที่เกิดขึ้นที่นี่แพร่ออกไป เดี๋ยวก็มีคนไปจัดการเขาเอง
Sedile:พวกเธอไม่เป็นอะไรนะ? ที่ Nod-Krai เหมือนจะไม่มีสิ่งที่เรียกว่าการแจ้งตำรวจอยู่เลย ฉันเลยพยายามติดต่อเพื่อน ๆ ของพวกเธอน่ะ
Paimon:โอ้ ที่แท้ก็ได้ Sedile ช่วยไว้นี่เอง!
Aino:จริงสิ แล้วกริ๊งกร๊างหวาน 70% ล่ะ?
Aatso:...คุณเจ้าของเวิร์กชอป ระหว่างที่ชุลมุนกันเมื่อกี้ ฉันกับคนในเผ่าได้ชิงแกนกลางของหุ่นยนต์ตัวนี้กลับมา และตอนนี้ก็จะคืนมันให้เธอ ถือซะว่าเป็นการขอโทษแล้วกัน
Aatso:ได้โปรดเธอช่วยเก็บรักษาเทคโนโลยีนี้ไว้ให้ดีด้วย หรือจะพูดให้ถูกก็คือ เทคโนโลยีแบบนี้ต้องอยู่ในมือของเธอเท่านั้น พวกเราถึงจะวางใจได้
Aino:ไม่ต้องพูดเรื่องพวกนั้นแล้วล่ะ ยังไงซะ... ฉันก็รู้แล้วว่าพวกเธอไม่ใช่คนเลว แค่นี้ก็พอแล้วไม่ใช่เหรอ?
Aino:Ineffa พวกเรากลับบ้านกันเถอะ จริงสิ พอกลับไปแล้วฉันจะกินของหวานนะ ส่วนโควตาปริมาณการบริโภคของเดือนนี้น่ะ ให้ถือว่ารีเซ็ตใหม่หมด!
Localized evidence
มหาสงครามกรุ๊งกริ๊ง - ฉากสุดท้าย
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/664782096No text in the selected or fallback locales.
ตู้มตู้มตู้ม สงครามครั้งใหญ่!
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/680726826Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/40210263
10261
EQ
2042
4020611
UI_ChapterIcon_NodKraiTour
4020612
event