ชมจันทร์: ฉากที่ 2
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json- JSON Pointer
/584909992
Story Chapters
Story evidence
Paimon:พวกเธอไม่เป็นไรใช่มั้ย?
Columbina:Maggie บาดเจ็บนิดหน่อย... แต่ไม่อันตรายถึงชีวิต
Paimon:ทำไมถึงเป็นแบบนี้ไปได้ล่ะ... พวกเขาไม่ใช่คู่รักกันหรอกเหรอ?
Columbina:นี่คือ "ความรุนแรงในครอบครัว" รึเปล่า?
Paimon:เธอไปจำคำนี้มาจากไหนเนี่ย... เอาเป็นว่าเราต้องหยุดเจ้านั่นให้ได้... เมื่อกี้พวกเธอเห็นกันรึเปล่า? ตัวของ Ungie มีสีดำ... เหมือนกับไข่พะโล้เลย
Paimon:แต่ตัวเขาใหญ่เบ้อเริ่มขนาดนั้น ไม่ใช่ว่ากินไข่พะโล้ตัวอื่นเข้าไปซะเยอะหรอกนะ?
ไข่พะโล้:Paimon... เธอรอฉันก่อนนะ... ไว้ฉันโตเท่าเขาเมื่อไหร่จะมาให้คำตอบเธอเอง
Paimon:ฮึ่ย... เอาเหอะ แล้วตอนนี้จะเอาไงต่อดี? Ungie กลับมาแล้ว เราควรจะถอยไปตั้งหลักก่อน แล้วค่อยรอโอกาสหน้าดีมั้ย?
Traveler:ไม่ทันแล้วล่ะ
Columbina:อืม... พายุจันทราโบราณใกล้จะถึงวงแหวน Ungien แล้ว ที่นั่นยังมีสิ่งมีชีวิตเล็ก ๆ อยู่อีกเยอะเลย
Traveler:เธอช่วยดูแล Maggie ทีนะ พวกเราจะไปเอาสายธารจันทราโบราณเอง
Columbina:ได้สิ แต่ระวังตัวด้วยล่ะ
Columbina:ฉันต้องใช้เวลาในการรักษา Maggie ฝากพวกเธอช่วยดึงความสนใจของ Ungie ไว้ทีนะ ยื้อเวลาจนกว่าฉันจะไปถึงก็พอ
Columbina:ในทะเลจันทร์มีฝูงภูตจันทราตัวเล็ก ๆ อาศัยอยู่ ฉันจะให้พวกมันคอยช่วยพวกเธอด้วย
Paimon:ตกลง! ไว้ใจพวกเราได้เลย!
ไข่พะโล้:ฉันก็จะ... ช่วยเหมือนกัน...
Paimon:ในที่สุดก็เอาสายธารจันทราโบราณมาได้ซะที! เท่านี้ก็สำเร็จลุล่วงแล้วใช่มั้ย?
ไข่พะโล้:ฉันรู้สึกว่า... ข้างในนี้มีข้อมูลที่ฉันต้องการอยู่...
Paimon:เอ๋? ไม่ต้องเป็นเทอร์มินัลก็ได้เหรอ? เจ้าสิ่งนี้ดูเหมือนจะเกิดขึ้นเองตามธรรมชาตินะ...
ไข่พะโล้:ไม่... มันถูกสร้างขึ้นมา... ฉันสัมผัสได้
Paimon:งะ...งั้นเธอก็ระวังตัวหน่อยนะ!
ไข่พะโล้:อ่า... ว่าแล้วเชียว...
ไข่พะโล้:มันคือก้อนพลังงานที่นักวิชาการที่ชื่อ... Lusalim เป็นคนสร้างขึ้นมา...
Traveler:Lusalim คือใครเหรอ?
ไข่พะโล้:เป็นลูกศิษย์ของ Ungien กับ Maagees... แล้วก็น่าจะเป็น... คนที่เขียนข้อความทิ้งไว้ในเทอร์มินัลด้วย...
ไข่พะโล้:ทะเลจันทร์แห่งนี้... เมื่อก่อนเคยเป็น... ห้องทดลองม่านจันทราของ Lusalim
Paimon:ห้องทดลองม่านจันทราเหรอ? แล้วมันคืออะไรกันล่ะ?
ไข่พะโล้:มันคือ... โครงการขนาดใหญ่สำหรับซ่อนดวงจันทร์น่ะ
Paimon:ซ่อนดวงจันทร์เนี่ยนะ? ให้ตายสิ เจ้าพวกนี้ช่างเป็นคนที่... ไม่สิ ช่างเป็นมังกรที่มีความฝันยิ่งใหญ่กันจริง ๆ! เรื่องแบบนั้นมันจะไปทำได้ยังไงกันล่ะ?
ไข่พะโล้:ถึงจะไม่รู้หลักการแน่ชัด... แต่ดูเหมือนจะเกี่ยวข้องกับ Ungien ผู้เป็นอาจารย์ของเขานะ...
ไข่พะโล้:Lusalim เคยทดลองสร้างม่านจันทราขนาดเล็กได้สำเร็จ... แล้วก็นำไปใช้กับวงแหวน Ungien...
Paimon:อ๋อ ฉันนึกออกแล้ว! วงแหวน Ungien ถ้ามองจากข้างนอกจะดูร้างมาก แต่พอเข้าไปข้างในกลับเป็นอีกแบบเลย! นี่คือผลของม่านจันทราสินะ?
ไข่พะโล้:ใช่แล้ว... ความสำเร็จของม่านจันทราขนาดเล็ก... ทำให้โครงการม่านจันทราก้าวเข้าสู่ขั้นต่อไป...
ไข่พะโล้:เครื่องกำเนิดม่านจันทราขนาดมหึมา... ถูกสร้างขึ้นที่นี่... มันสามารถบดบังดวงจันทร์ได้ทั้งดวง...
Traveler:แต่ตอนนี้ดวงจันทร์ก็ไม่ได้ถูกซ่อนเอาไว้นี่
ไข่พะโล้:เพราะในคืนก่อนที่ม่านจันทราจะก่อตัวเสร็จสมบูรณ์... มีตัวตนหนึ่งจากนอกโลกทำลายมันลง
ไข่พะโล้:อุปกรณ์สูญเสียการควบคุม... ห้องทดลองเกิดการระเบิด... ทุกสิ่งทุกอย่างมลายหายไปจนหมดสิ้น...
ไข่พะโล้:เหลือแค่ใต้ดินส่วนลึก... ที่อาจจะยังพอมีร่องรอยเหลืออยู่บ้าง
Paimon:เดี๋ยวนะ... ตัวตนที่มาจากนอกโลกเหรอ?! หรือว่าจะเป็นท่านนั้น?!
Traveler:ผู้ปกครองท้องนภา...
ไข่พะโล้:การมาเยือนของตัวตนนั้น ไม่มีใครคาดคิดมาก่อน แต่การมาของมัน ได้เปลี่ยนแปลงทุกอย่างไป...
ไข่พะโล้:ในการออกแบบของ Lusalim... โครงการม่านจันทรา เป็นส่วนสำคัญของแผนการผู้เฝ้ามองจันทร์... แต่กลับต้องถูกระงับไปกลางคัน...
Paimon:แล้วแผนการผู้เฝ้ามองจันทร์ที่ว่านั่น มันคืออะไรกันแน่ล่ะ?
Columbina:ระวัง!
Paimon:แย่แล้ว! Ungie อยู่ข้างล่าง! รีบหลบเร็ว!
Paimon:ดูเหมือน Ungie จะสงบลงแล้วนะ งั้นแสดงว่า... จริง ๆ แล้วเถาวัลย์แสงจันทร์พวกนั้นคือตัวการสินะ?
Columbina:แต่เขายังเจ็บปวดอยู่ ฉันดูออก ว่าความคิดของเขาสับสนวุ่นวายไปหมด จนสื่อสารกับฉันไม่ได้เลย
ไข่พะโล้:เป็นเพราะข้อมูลที่อยู่ในตัวเขา... ฉันสัมผัสได้...
ไข่พะโล้:ฉันกับเขา... เป็นพวกเดียวกัน...
Paimon:เธอจะทำอะไรน่ะไข่พะโล้?
ไข่พะโล้:ในตัวของมัน... มีข้อมูลจากเทอร์มินัลของวงแหวน Ungien อยู่
ไข่พะโล้:ยังจำได้มั้ย? ว่าแถว ๆ เทอร์มินัลนั่น... ก็มีเถาวัลย์แสงจันทร์แบบเดียวกันนี้ขึ้นอยู่เหมือนกัน
Paimon:เธอจะบอกว่า... เจ้านี่ดูดซับข้อมูลจากที่นั่นมางั้นเหรอ?
ไข่พะโล้:อื้ม... ในข้อมูลพวกนั้น... บางทีอาจจะเก็บเนื้อหาของแผนการผู้เฝ้ามองจันทร์เอาไว้... และนั่นจะต้องเป็นภารกิจของฉันแน่ ๆ
Paimon:แต่นี่มันอันตรายเกินไปแล้วนะ!
Columbina:Paimon ปล่อยให้ Ninnin ไปเถอะ
Columbina:เขาเกิดบนดวงจันทร์ เป็นฉันเองแหละที่กังวลเกินไป เลยถือวิสาสะส่งเขาไปอยู่ในที่ที่ไกลจากบ้านสุดลูกหูลูกตา
Columbina:และเพื่อภารกิจนั้น ภายใต้ความช่วยเหลือของพวกเธอ เขาเลยพยายามทุกวิถีทางเพื่อกลับมาที่นี่ กลับมายังบ้านเกิดของเขา ความมุ่งมั่นของเขาน่ะ... น่ายกย่องมากเลยนะ
Columbina:ต่อให้เป็นการถูกปกป้องไว้ด้วยความปรารถนาดี แต่นั่นก็คงไม่ใช่สิ่งที่เขาอยากจะเลือกหรอก
Paimon:แต่ว่า Columbina...
Paimon:ก็เพราะว่าเขาพยายามมากขนาดนี้ไง ถึงได้น่าเป็นห่วงยิ่งกว่าเดิมน่ะ... ต่อให้ตอนนี้เขาจะเข้าสู่ช่วงวัยต่อต้าน แล้วก็ทำตัวไม่ค่อยเคารพฉันมากขึ้นเรื่อย ๆ ก็เถอะ
Columbina:เดี๋ยวพอพ้นช่วงวัยต่อต้านไปแล้ว วัยรู้ความก็จะตามมาเอง
ไข่พะโล้:Paimon... ถ้าเธอยอมปล่อยฉันไป... ฉันจะมอบความเคารพที่ยิ่งใหญ่กว่าดวงจันทร์ ให้เธอเลยนะ...
Paimon:แต่เจ้านั่นมันตัวใหญ่เบ้อเริ่มเลยนะ เกิดเธอโดนมันกลืนกินเข้าไปจะทำยังไงล่ะ?
ไข่พะโล้:ถ้าเป็นแบบนั้นจริง ๆ... นั่นก็คงถือเป็นส่วนหนึ่งของภารกิจเหมือนกัน
Paimon:เธอนี่มัน! หัวรั้นเกินไปแล้วนะ!
Columbina:จะบอกว่านี่เป็นความปรารถนาที่แรงกล้าที่สุด ในใจของเขาตอนนี้เลยก็ว่าได้ ใช่มั้ยล่ะ?
ไข่พะโล้:ใช่!
Columbina:ถ้าอย่างนั้นก็ไปเถอะ Ninnin ฉันเชื่อมั่นในตัวเธอนะ ขอให้แสงจันทร์สายนี้จงเป็นพยานให้กับการตัดสินใจ และคอยคุ้มครองการเดินทางของเธอ
Paimon:เอ๋? นี่คือ...
ไข่พะโล้:ขอบคุณพวกเธอมากนะ... งั้นฉันจะเริ่มล่ะนะ...
ไข่พะโล้:อ๊ะ...
Paimon:ไข่พะโล้! เธอต้องผ่านช่วงวัยต่อต้านไปให้ได้อย่างปลอดภัยนะ!
ไข่พะโล้:ฉันทำได้แน่...
ไข่พะโล้:ฉัน... ฉันทำสำเร็จแล้ว...
Columbina:ดูเหมือนสถานการณ์จะไม่ได้แย่อย่างที่คิดไว้นะ
Paimon:แบบนี้ค่อยยังชั่วหน่อย!
ไข่พะโล้:ขอบคุณพวกเธอมากนะ... ฉันได้ข้อมูลที่สำคัญมาก ๆ มาแล้วล่ะ ฉันรู้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้นกับวงแหวน Ungien และสถานีดักจับสิ่งมีชีวิตอวกาศ...
Columbina:เกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอ? ฉันเองก็อยากรู้เหมือนกัน
ไข่พะโล้:สัญญาณปริศนาจากห้วงอวกาศลึกนั่น ในที่สุดมันก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง ถึงแม้ว่าจะผ่านไปหลายปี นับตั้งแต่ผู้บุกเบิกเผ่าพันธุ์มังกรจากไปแล้วก็ตาม แต่นั่นก็ไม่ใช่ปัญหา...
ไข่พะโล้:เพราะหอคอยผู้เฝ้ามองจันทร์... ดวงตาแห่ง Ibni-Belum ที่เขาออกแบบไว้ สามารถจับพิกัดต้นทางของสัญญาณได้อย่างแม่นยำ
Paimon:ในที่สุดก็ทำสำเร็จแล้วงั้นเหรอ น่าตื่นเต้นจัง! แล้วมันส่งมาจากไหนล่ะ?
ไข่พะโล้:จากส่วนลึกของห้วงอวกาศที่ห่างไกลจากดวงจันทร์มาก... เป็นสถานที่ที่ต่อให้ยานอวกาศฝืนเดินทางไปถึงได้ แต่ก็จะไม่มีพลังงานเหลือพอสำหรับขากลับ
ไข่พะโล้:แต่นักวิจัยด้านสิ่งมีชีวิตอย่าง Ungien ก็ยังคงตัดสินใจขับยานอวกาศที่ชื่อว่า Moongazer เพื่อมุ่งหน้าไปที่พิกัดนั้นอยู่ดี
Paimon:เขาบ้าไปแล้วเหรอ? ไม่คิดจะกลับมาแล้วรึไง?
ไข่พะโล้:บางทีสำหรับเขาแล้ว แค่ได้ถอดรหัสความจริงของสัญญาณนั่นก็พอแล้ว อีกอย่าง ด้วยระยะทางขนาดนั้น บางทีอาจจะยังพอส่งข้อมูลที่เขาค้นพบกลับมาได้...
Columbina:แล้วหลังจากนั้นเกิดอะไรขึ้นล่ะ?
ไข่พะโล้:เขาหายสาบสูญไปในทะเลดาว และเผ่ามังกรก็ไม่ได้รับข้อความอะไรที่ส่งกลับมาจากยาน Moongazer เลย
Paimon:...สุดท้ายก็ล้มเหลวอยู่ดีงั้นเหรอ?
ไข่พะโล้:เปล่า หลังจากนั้นก็ผ่านไปอีกหลายปี จนกระทั่งวันหนึ่ง สถานีดักจับสิ่งมีชีวิตอวกาศ ถูกวัตถุปริศนาพุ่งชนเข้าอย่างจัง
ไข่พะโล้:หลังจากทำการซ่อมแซมฉุกเฉิน เหล่านักวิชาการก็พบว่า วัตถุที่พุ่งชนสถานีนั้นคือยานอวกาศล่องหน
Paimon:ยานอวกาศล่องหน? หรือว่าจะเป็น...
ไข่พะโล้:ใช่... มันคือยาน Moongazer... ที่ไม่รู้ว่าทำไมถึงอยู่ในสภาพซ่อนตัวน่ะ
ไข่พะโล้:Maagees ภรรยาของ Ungien เป็นคนแรกที่เข้าไปในยาน แต่ภายในนั้นเธอกลับพบเพียง สิ่งมีชีวิตทรงกลมสีดำที่มีหนามแหลมอยู่...
ไข่พะโล้:เครื่องตรวจจับสเปกตรัมพลังจันทราโบราณ แสดงให้เห็นว่า สิ่งมีชีวิตนั่น... มีลักษณะข้อมูลตรงกันกับ Ungien
Paimon:นะ...นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย?!
ไข่พะโล้:Maagees ทำการตรวจจับหลายขั้นตอนจนพบว่า คนรักของเธอ กำลังหลอมรวมเข้ากับสิ่งมีชีวิตปริศนาบางอย่าง
Paimon:น่ากลัวจัง! เจ้านั่นคือสิ่งมีชีวิตปริศนาจากห้วงอวกาศ ที่ส่งสัญญาณมางั้นเหรอ? แล้ว Ungien ถูกมันกินไปแล้วเหรอ? เขายังพอมีทางรอดมั้ย?
ไข่พะโล้:น่าเสียดาย ที่เหล่านักวิชาการเผ่ามังกร ไม่เคยเจอสถานการณ์แบบนี้มาก่อน พวกเขาจนปัญญาและทำได้แค่มองดู Ungien กลายสภาพเป็นสิ่งมีชีวิตรูปแบบใหม่ไปต่อหน้าต่อตา...
ไข่พะโล้:หลังจากนั้น Ungien ก็ตื่นขึ้น และเขาก็ได้ส่งข้อความหนึ่งให้กับเผ่ามังกร
Traveler:ข้อความที่ว่าคืออะไรเหรอ?
ไข่พะโล้:ไม่มีข้อมูลในส่วนนี้เลย
Paimon:อะไรกันเนี่ย ทำไมเนื้อหาถึงหายไปอีกแล้วล่ะ?
Paimon:พอมองดูแบบนี้แล้ว Ungien นี่น่าสงสารจัง... กะจะไปจับคนอื่นแท้ ๆ แต่ดันกลายเป็นฝ่ายถูกจับซะเอง!
ไข่พะโล้:ไม่ใช่อย่างนั้นหรอก จากบันทึกของยานอวกาศแสดงให้เห็นว่า สิ่งมีชีวิตที่ส่งสัญญาณมาไม่ได้ทำร้าย Ungien เลย ตรงกันข้าม เขาต่างหาก ที่เป็นฝ่ายยินยอมหลอมรวมกับสิ่งมีชีวิตนั้นด้วยตัวเอง...
ไข่พะโล้:ด้วยวิธีนี้ สิ่งมีชีวิตนั้นถึงสามารถก้าวข้ามกำแพงภาษา... และส่งข้อความให้เผ่ามังกรได้...
Columbina:เป็นสถานการณ์ที่น่าตกใจจริง ๆ... ถ้าเป็นแบบนี้ ข้อความนั้นก็อาจจะเป็นข้อมูลสำคัญ ของแผนการผู้เฝ้ามองจันทร์ก็ได้นะ ฉันชักจะอยากรู้ขึ้นมาแล้วสิว่ามันคืออะไรกันแน่
Traveler:ดูเหมือนพวกเราต้องไปลองหาดูที่อื่นแล้วล่ะ
Paimon:แล้วหลังจากนั้น... Ungien ยังมีชีวิตอยู่รึเปล่า?
ไข่พะโล้:หลังจากส่งข้อความเสร็จ Ungien ก็เริ่มแตกดับ แต่ Maagees เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านสิ่งมีชีวิต เธอเลยใช้เทคโนโลยีที่ยังไม่สมบูรณ์วิธีหนึ่ง
ไข่พะโล้:ซึ่งเทคนิคนั้นสามารถเปลี่ยนสิ่งมีชีวิต ให้กลายเป็นพลังแห่งจันทราโบราณอันบริสุทธิ์ได้
Paimon:โอ้! ฟังดูคล้ายกับการแปรสภาพชีวิต ให้เป็นโฟลจิสตันของเผ่ามังกรเลยนะ!
Columbina:แล้วเธอทำสำเร็จมั้ย?
ไข่พะโล้:สำเร็จแค่ครึ่งเดียว เธอรักษาร่างกายเอาไว้ได้... และสร้างภูตจันทราตัวแรกที่ไม่ได้เกิดตามธรรมชาติ ขึ้นบนดวงจันทร์ ซึ่งก็คือภูตจันทรา Ungie
ไข่พะโล้:แต่จิตสำนึกของ Ungien กลับหายไปอย่างสมบูรณ์ในระหว่างกระบวนการนั้น
ไข่พะโล้:วันเวลาหลังจากนั้น เธอทุ่มเทแรงกายแรงใจทั้งหมดไปกับการศึกษาวิจัย สิ่งมีชีวิตรูปแบบใหม่นี้ จนกระทั่งสิ้นอายุขัย
ไข่พะโล้:จากนั้น เธอก็ขอร้องให้ Lusalim ลูกศิษย์ของเธอ ใช้เทคนิคเดียวกันนี้กับตัวเธอเอง และท้ายที่สุดเธอก็กลายสภาพเป็นสิ่งมีชีวิตรูปแบบใหม่...
ไข่พะโล้:แล้วจิตสำนึกของเธอ ก็หายไปเหมือนกับ Ungien...
Maggie:♪——
Columbina:ที่แท้เรื่องราวของพวกเธอก็เป็นแบบนี้นี่เอง...
Columbina:ในเมื่อเป็นแบบนี้ ฉันคิดว่า ข้อความที่สิ่งมีชีวิตจากห้วงอวกาศส่งมาให้เผ่ามังกร อาจจะถูกสืบทอดโดย Lusalim ไปแล้วก็ได้นะ
Columbina:เขาได้สร้างศูนย์วิจัยไว้ที่ไหนบ้างรึเปล่า? เนื้อหาสำคัญของแผนการผู้เฝ้ามองจันทร์ น่าจะถูกเก็บรักษาไว้ที่นั่นนะ
Traveler:ศูนย์วิจัยของเขาคงไม่เหลือแล้วล่ะ
Columbina:หืม? พวกเธอไปเจออะไรมาเหรอ?
เล่าเรื่องเกี่ยวกับ Lusalim, โครงการม่านจันทรา และผู้มาเยือนจากนอกโลกให้ Columbina ฟัง
Columbina:คิดไม่ถึงเลยว่า... จะถูกผู้มาเยือนที่มาจากนอกโลกทำลายไปแล้ว...?
Columbina:ฉันอดคิดไม่ได้เลยว่า... หรือจะเป็นผู้ปกครองท้องนภาท่านนั้น
Traveler:ฉันก็คิดอย่างนั้นเหมือนกัน
Columbina:ม่านฟ้าที่สามารถบดบังดวงจันทร์ได้... ฟังดูคล้ายกับภาพสะท้อนแห่งสวรรค์เลยนะ
Paimon:จริงด้วย... ให้ความรู้สึกเหมือนเป็นภาพสะท้อนแห่งสวรรค์ตอนแบเบาะเลย!
Paimon:แต่ว่าสถาบันวิจัยของเขาถูกทำลายไปแล้วนี่นา บางทีตัวเขาเอง ก็อาจจะหายไปในแรงระเบิดครั้งนั้นแล้วก็ได้นะ...
Columbina:ฉันมีข้อสันนิษฐานนึง บางทีเขาอาจจะไม่ได้ตายในอุบัติเหตุครั้งนั้น และงานวิจัยของเขาก็ยังถูกเก็บรักษาเอาไว้
Paimon:เอ๊ะ? ทำไมถึงคิดแบบนั้นล่ะ?
Columbina:พวกเธอดูสิ นอกจากทะเลจันทร์แล้ว สิ่งก่อสร้างอื่น ๆ ของเผ่าพันธุ์มังกรไม่ได้ถูกทำลายเลยนะ ไม่ว่าจะเป็นดวงตาแห่ง Ibni-Belum, วงแหวน Ungien แล้วก็สถานีดักจับสิ่งมีชีวิตอวกาศ
Columbina:ดูยังไงนี่ก็ไม่น่าจะตรงกับ แผนการเปลี่ยนแปลงโลกของท่านนั้นเลย
Paimon:เธอหมายความว่า Lusalim เป็นคนปกป้องของพวกนี้ไว้งั้นเหรอ?
Columbina:อื้ม ข้อต่อรองก็อาจจะเป็นผลงานวิจัยที่เขามีอยู่ เขาเอาสิ่งเหล่านี้... ไปสวามิภักดิ์ต่อผู้ปกครองท้องนภาท่านนั้น
Paimon:ฉันว่าที่เธอพูดมามันมีเหตุผลมากเลยนะ! ถ้าดูจากตรงนี้ เป็นไปได้สูงมากเลยว่าหลังจากนั้น เขาก็ยังคงสานต่อแผนการผู้เฝ้ามองจันทร์อยู่ แต่ว่าอยู่ที่ไหนกันล่ะ?
Columbina:ฉันรู้มาว่าบนดวงจันทร์ยังมีสถานที่อยู่อีกที่หนึ่ง ถ้าแผนการผู้เฝ้ามองจันทร์ยังคงถูกเก็บรักษาไว้ที่ไหนสักแห่ง บางทีอาจจะเป็นที่นั่น
Columbina:แต่ว่า...
Columbina:Ninnin... เธอมีอะไรที่ยังไม่ได้บอกพวกเราอยู่อีกรึเปล่า?
ไข่พะโล้:...หืม?
Columbina:ในบรรดาเผ่าพันธุ์เดียวกันกับเธอ มีแค่เธอเท่านั้นนะที่กำลังตามหาภารกิจน่ะ
Paimon:จริงด้วย รู้สึกว่าเพื่อน ๆ ร่วมเผ่าพันธุ์ของไข่พะโล้จะดูใช้ชีวิตกันแบบสบาย ๆ ไร้กังวลกันหมดเลยนี่นา!
Columbina:ไม่ต้องกังวลไปนะ ฉันไม่ได้จะบังคับให้เธอตอบหรอก ฉันก็แค่... อยากจะรู้จักเธอให้มากขึ้นอีกสักหน่อยน่ะ
Columbina:เพราะในบรรดาเทอร์มินัลทั้งหมดที่เราเจอมา ดูเหมือนจะไม่มีเครื่องไหนเลยที่บันทึกข้อมูลของเธอเอาไว้
ไข่พะโล้:เรื่องนี้... ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกัน...
Columbina:ไม่เป็นไร ฉันก็แค่สงสัยเฉย ๆ ถ้าเธอไม่อยากเล่าก็ไม่เป็นไร พวกเราเชื่อใจเธอนะ
ไข่พะโล้:แล้วถ้าฉันมีเรื่องปิดบังพวกเธออยู่จริง ๆ ล่ะ จะเกิดอะไรขึ้นเหรอ?
ไข่พะโล้:ฉันก็แค่... สงสัยเหมือนกันน่ะ
Columbina:อืมม... การปิดบังก็ใช่ว่าจะเป็นเรื่องแย่เสมอไปหรอกนะ เรื่องนี้ฉันเรียนรู้มาจากเพื่อนคนหนึ่งน่ะ
Columbina:แต่ว่าถ้าฉันเกิดโมโหขึ้นมาละก็ บางทีฉันอาจจะยึดหมวกใบจิ๋วที่ให้เธอไปกลับมาก็ได้นะ
Paimon:งั้นฉันก็จะเอาขนมที่เก็บไว้ให้เธอ โยนทิ้งลงทะเลจันทร์เหมือนกัน!
ไข่พะโล้:ฉันเข้าใจแล้ว ฉันขอสัญญาเลยว่า ฉันไม่มีเรื่องอะไรปิดบังพวกเธอแม้แต่นิดเดียว
Columbina:งั้นฉันจะเชื่อในคำสัญญาของเธอก็แล้วกันนะ Ninnin หลังจากนี้ช่วยตามฉันมาด้วยล่ะ
Columbina:ที่ด้านหลังของดวงจันทร์มีฐานทัพอยู่แห่งหนึ่ง พลังของฉันตรวจจับได้ว่าที่นั่นมีขนาดใหญ่โตมาก
Columbina:เดิมทีฉันตั้งใจจะเก็บไว้จัดการเป็นที่สุดท้าย เพราะน่าจะเหนื่อยน่าดูถ้าต้องมานั่งทำความสะอาด
Columbina:แต่ตอนนี้ คงต้องเลื่อนกำหนดการทำความสะอาดให้เร็วขึ้นซะแล้วล่ะ ฉันสังหรณ์ใจว่า คำถามที่เหลือทั้งหมดน่าจะหาคำตอบได้จากที่นั่นแน่ ๆ
ไข่พะโล้:ขอบคุณพวกเธอมากนะ แล้วฉัน... จะต้องตอบแทนเรื่องพวกนี้ยังไงดีล่ะ?
Columbina:Paimon ดูสิ Ninnin ดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมาอีกนิดแล้วใช่มั้ยล่ะ?
Paimon:จริงด้วยแฮะ... ถึงกับพูดเรื่องตอบแทนเลยด้วย! แต่พวกเราเป็นเพื่อนกันนี่นา ไม่เห็นต้องมาพูดเรื่องพวกนี้เลย!
Columbina:อื้ม เรื่องนี้ เขาเป็นคนสอนฉันมาน่ะ Ninnin เธอเองก็เรียนรู้เอาไว้นะ
Traveler:เป็นเกียรติของฉันมากเลย
Columbina:เอาล่ะ ถ้าพร้อมแล้วก็ตามฉันมาได้เลย
Localized evidence
ชมจันทร์: ฉากที่ 2
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/584909992No text in the selected or fallback locales.
ผู้มาเยือนจากนอกนภา
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/543786122Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/34710199
7
WQ
UI_ChapterIcon_MoonCanon
7613309
world