Ghost
Chapter icon · UI_ChapterIcon_MoonCanon

Story Chapters

ผู้มาเยือนจากนอกนภา

World QuestsChapter number: ชมจันทร์: ฉากที่ 2

Story evidence

Chapter quests

3

ผู้มาเยือนจากห้วงอวกาศ

Open quest →
Quest flow
1

ไปที่ทะเลจันทร์

Open step page →
2

ไปทะเลจันทร์ด้วยกัน

Open step page →
3

ไปทะเลจันทร์ด้วยกัน

Open step page →
4

ไปทะเลจันทร์ด้วยกัน

Open step page →
5

ไปทะเลจันทร์ด้วยกัน

Open step page →
6

ไปทะเลจันทร์ด้วยกัน

Open step page →
7

ไปรวมตัวกับ Columbina

Open step page →
8

ตรวจสอบสถานการณ์ของ Maggie

Open step page →
Conversation 1 · 16 linesOpen full page →

Paimon:พวกเธอไม่เป็นไรใช่มั้ย?

Columbina:Maggie บาดเจ็บนิดหน่อย... แต่ไม่อันตรายถึงชีวิต

Paimon:ทำไมถึงเป็นแบบนี้ไปได้ล่ะ... พวกเขาไม่ใช่คู่รักกันหรอกเหรอ?

Columbina:นี่คือ "ความรุนแรงในครอบครัว" รึเปล่า?

Paimon:เธอไปจำคำนี้มาจากไหนเนี่ย... เอาเป็นว่าเราต้องหยุดเจ้านั่นให้ได้... เมื่อกี้พวกเธอเห็นกันรึเปล่า? ตัวของ Ungie มีสีดำ... เหมือนกับไข่พะโล้เลย

Paimon:แต่ตัวเขาใหญ่เบ้อเริ่มขนาดนั้น ไม่ใช่ว่ากินไข่พะโล้ตัวอื่นเข้าไปซะเยอะหรอกนะ?

ไข่พะโล้:Paimon... เธอรอฉันก่อนนะ... ไว้ฉันโตเท่าเขาเมื่อไหร่จะมาให้คำตอบเธอเอง

Paimon:ฮึ่ย... เอาเหอะ แล้วตอนนี้จะเอาไงต่อดี? Ungie กลับมาแล้ว เราควรจะถอยไปตั้งหลักก่อน แล้วค่อยรอโอกาสหน้าดีมั้ย?

Traveler:ไม่ทันแล้วล่ะ

Columbina:อืม... พายุจันทราโบราณใกล้จะถึงวงแหวน Ungien แล้ว ที่นั่นยังมีสิ่งมีชีวิตเล็ก ๆ อยู่อีกเยอะเลย

Traveler:เธอช่วยดูแล Maggie ทีนะ พวกเราจะไปเอาสายธารจันทราโบราณเอง

Columbina:ได้สิ แต่ระวังตัวด้วยล่ะ

Columbina:ฉันต้องใช้เวลาในการรักษา Maggie ฝากพวกเธอช่วยดึงความสนใจของ Ungie ไว้ทีนะ ยื้อเวลาจนกว่าฉันจะไปถึงก็พอ

Columbina:ในทะเลจันทร์มีฝูงภูตจันทราตัวเล็ก ๆ อาศัยอยู่ ฉันจะให้พวกมันคอยช่วยพวกเธอด้วย

Paimon:ตกลง! ไว้ใจพวกเราได้เลย!

ไข่พะโล้:ฉันก็จะ... ช่วยเหมือนกัน...

9

ตามฝูงภูตจันทราไปข้างหน้า

Open step page →
10

มุ่งหน้าไปในทะเลจันทร์

Open step page →
11

ช่วยเหลือฝูงภูตจันทราที่ติดอยู่

Open step page →
12

ตามฝูงภูตจันทราไป

Open step page →
13

ข้ามผ่านทะเลจันทร์

Open step page →
14

กำจัดมอนสเตอร์

Open step page →
15

โต้ตอบกับฝูงภูตจันทรา

Open step page →
16

ติดตามวาฬครีบเรืองแสงที่แปลงร่างมาจากฝูงภูตจันทรา

Open step page →
17

ข้ามผ่านทะเลจันทร์

Open step page →
18

ไปข้างหน้าต่อ

Open step page →
19

ช่วงชิงสายธารจันทราโบราณที่อยู่ใจกลางทะเลจันทร์

Open step page →
20

ช่วงชิงสายธารจันทราโบราณที่อยู่ใจกลางทะเลจันทร์

Open step page →
21

คุยกับ Paimon

Open step page →
Conversation 1 · 29 linesOpen full page →

Paimon:ในที่สุดก็เอาสายธารจันทราโบราณมาได้ซะที! เท่านี้ก็สำเร็จลุล่วงแล้วใช่มั้ย?

ไข่พะโล้:ฉันรู้สึกว่า... ข้างในนี้มีข้อมูลที่ฉันต้องการอยู่...

Paimon:เอ๋? ไม่ต้องเป็นเทอร์มินัลก็ได้เหรอ? เจ้าสิ่งนี้ดูเหมือนจะเกิดขึ้นเองตามธรรมชาตินะ...

ไข่พะโล้:ไม่... มันถูกสร้างขึ้นมา... ฉันสัมผัสได้

Paimon:งะ...งั้นเธอก็ระวังตัวหน่อยนะ!

ไข่พะโล้:อ่า... ว่าแล้วเชียว...

ไข่พะโล้:มันคือก้อนพลังงานที่นักวิชาการที่ชื่อ... Lusalim เป็นคนสร้างขึ้นมา...

Traveler:Lusalim คือใครเหรอ?

ไข่พะโล้:เป็นลูกศิษย์ของ Ungien กับ Maagees... แล้วก็น่าจะเป็น... คนที่เขียนข้อความทิ้งไว้ในเทอร์มินัลด้วย...

ไข่พะโล้:ทะเลจันทร์แห่งนี้... เมื่อก่อนเคยเป็น... ห้องทดลองม่านจันทราของ Lusalim

Paimon:ห้องทดลองม่านจันทราเหรอ? แล้วมันคืออะไรกันล่ะ?

ไข่พะโล้:มันคือ... โครงการขนาดใหญ่สำหรับซ่อนดวงจันทร์น่ะ

Paimon:ซ่อนดวงจันทร์เนี่ยนะ? ให้ตายสิ เจ้าพวกนี้ช่างเป็นคนที่... ไม่สิ ช่างเป็นมังกรที่มีความฝันยิ่งใหญ่กันจริง ๆ! เรื่องแบบนั้นมันจะไปทำได้ยังไงกันล่ะ?

ไข่พะโล้:ถึงจะไม่รู้หลักการแน่ชัด... แต่ดูเหมือนจะเกี่ยวข้องกับ Ungien ผู้เป็นอาจารย์ของเขานะ...

ไข่พะโล้:Lusalim เคยทดลองสร้างม่านจันทราขนาดเล็กได้สำเร็จ... แล้วก็นำไปใช้กับวงแหวน Ungien...

Paimon:อ๋อ ฉันนึกออกแล้ว! วงแหวน Ungien ถ้ามองจากข้างนอกจะดูร้างมาก แต่พอเข้าไปข้างในกลับเป็นอีกแบบเลย! นี่คือผลของม่านจันทราสินะ?

ไข่พะโล้:ใช่แล้ว... ความสำเร็จของม่านจันทราขนาดเล็ก... ทำให้โครงการม่านจันทราก้าวเข้าสู่ขั้นต่อไป...

ไข่พะโล้:เครื่องกำเนิดม่านจันทราขนาดมหึมา... ถูกสร้างขึ้นที่นี่... มันสามารถบดบังดวงจันทร์ได้ทั้งดวง...

Traveler:แต่ตอนนี้ดวงจันทร์ก็ไม่ได้ถูกซ่อนเอาไว้นี่

ไข่พะโล้:เพราะในคืนก่อนที่ม่านจันทราจะก่อตัวเสร็จสมบูรณ์... มีตัวตนหนึ่งจากนอกโลกทำลายมันลง

ไข่พะโล้:อุปกรณ์สูญเสียการควบคุม... ห้องทดลองเกิดการระเบิด... ทุกสิ่งทุกอย่างมลายหายไปจนหมดสิ้น...

ไข่พะโล้:เหลือแค่ใต้ดินส่วนลึก... ที่อาจจะยังพอมีร่องรอยเหลืออยู่บ้าง

Paimon:เดี๋ยวนะ... ตัวตนที่มาจากนอกโลกเหรอ?! หรือว่าจะเป็นท่านนั้น?!

Traveler:ผู้ปกครองท้องนภา...

ไข่พะโล้:การมาเยือนของตัวตนนั้น ไม่มีใครคาดคิดมาก่อน แต่การมาของมัน ได้เปลี่ยนแปลงทุกอย่างไป...

ไข่พะโล้:ในการออกแบบของ Lusalim... โครงการม่านจันทรา เป็นส่วนสำคัญของแผนการผู้เฝ้ามองจันทร์... แต่กลับต้องถูกระงับไปกลางคัน...

Paimon:แล้วแผนการผู้เฝ้ามองจันทร์ที่ว่านั่น มันคืออะไรกันแน่ล่ะ?

Columbina:ระวัง!

Paimon:แย่แล้ว! Ungie อยู่ข้างล่าง! รีบหลบเร็ว!

22

ขับไล่ Ungie

Open step page →
23

ขับไล่ Ungie

Open step page →
24

ขับไล่ Ungie

Open step page →
25

คุยกับไข่พะโล้

Open step page →
Conversation 1 · 121 linesOpen full page →

Paimon:ดูเหมือน Ungie จะสงบลงแล้วนะ งั้นแสดงว่า... จริง ๆ แล้วเถาวัลย์แสงจันทร์พวกนั้นคือตัวการสินะ?

Columbina:แต่เขายังเจ็บปวดอยู่ ฉันดูออก ว่าความคิดของเขาสับสนวุ่นวายไปหมด จนสื่อสารกับฉันไม่ได้เลย

ไข่พะโล้:เป็นเพราะข้อมูลที่อยู่ในตัวเขา... ฉันสัมผัสได้...

ไข่พะโล้:ฉันกับเขา... เป็นพวกเดียวกัน...

Paimon:เธอจะทำอะไรน่ะไข่พะโล้?

ไข่พะโล้:ในตัวของมัน... มีข้อมูลจากเทอร์มินัลของวงแหวน Ungien อยู่

ไข่พะโล้:ยังจำได้มั้ย? ว่าแถว ๆ เทอร์มินัลนั่น... ก็มีเถาวัลย์แสงจันทร์แบบเดียวกันนี้ขึ้นอยู่เหมือนกัน

Paimon:เธอจะบอกว่า... เจ้านี่ดูดซับข้อมูลจากที่นั่นมางั้นเหรอ?

ไข่พะโล้:อื้ม... ในข้อมูลพวกนั้น... บางทีอาจจะเก็บเนื้อหาของแผนการผู้เฝ้ามองจันทร์เอาไว้... และนั่นจะต้องเป็นภารกิจของฉันแน่ ๆ

Paimon:แต่นี่มันอันตรายเกินไปแล้วนะ!

Columbina:Paimon ปล่อยให้ Ninnin ไปเถอะ

Columbina:เขาเกิดบนดวงจันทร์ เป็นฉันเองแหละที่กังวลเกินไป เลยถือวิสาสะส่งเขาไปอยู่ในที่ที่ไกลจากบ้านสุดลูกหูลูกตา

Columbina:และเพื่อภารกิจนั้น ภายใต้ความช่วยเหลือของพวกเธอ เขาเลยพยายามทุกวิถีทางเพื่อกลับมาที่นี่ กลับมายังบ้านเกิดของเขา ความมุ่งมั่นของเขาน่ะ... น่ายกย่องมากเลยนะ

Columbina:ต่อให้เป็นการถูกปกป้องไว้ด้วยความปรารถนาดี แต่นั่นก็คงไม่ใช่สิ่งที่เขาอยากจะเลือกหรอก

Paimon:แต่ว่า Columbina...

Paimon:ก็เพราะว่าเขาพยายามมากขนาดนี้ไง ถึงได้น่าเป็นห่วงยิ่งกว่าเดิมน่ะ... ต่อให้ตอนนี้เขาจะเข้าสู่ช่วงวัยต่อต้าน แล้วก็ทำตัวไม่ค่อยเคารพฉันมากขึ้นเรื่อย ๆ ก็เถอะ

Columbina:เดี๋ยวพอพ้นช่วงวัยต่อต้านไปแล้ว วัยรู้ความก็จะตามมาเอง

ไข่พะโล้:Paimon... ถ้าเธอยอมปล่อยฉันไป... ฉันจะมอบความเคารพที่ยิ่งใหญ่กว่าดวงจันทร์ ให้เธอเลยนะ...

Paimon:แต่เจ้านั่นมันตัวใหญ่เบ้อเริ่มเลยนะ เกิดเธอโดนมันกลืนกินเข้าไปจะทำยังไงล่ะ?

ไข่พะโล้:ถ้าเป็นแบบนั้นจริง ๆ... นั่นก็คงถือเป็นส่วนหนึ่งของภารกิจเหมือนกัน

Paimon:เธอนี่มัน! หัวรั้นเกินไปแล้วนะ!

Columbina:จะบอกว่านี่เป็นความปรารถนาที่แรงกล้าที่สุด ในใจของเขาตอนนี้เลยก็ว่าได้ ใช่มั้ยล่ะ?

ไข่พะโล้:ใช่!

Columbina:ถ้าอย่างนั้นก็ไปเถอะ Ninnin ฉันเชื่อมั่นในตัวเธอนะ ขอให้แสงจันทร์สายนี้จงเป็นพยานให้กับการตัดสินใจ และคอยคุ้มครองการเดินทางของเธอ

Paimon:เอ๋? นี่คือ...

ไข่พะโล้:ขอบคุณพวกเธอมากนะ... งั้นฉันจะเริ่มล่ะนะ...

ไข่พะโล้:อ๊ะ...

Paimon:ไข่พะโล้! เธอต้องผ่านช่วงวัยต่อต้านไปให้ได้อย่างปลอดภัยนะ!

ไข่พะโล้:ฉันทำได้แน่...

ไข่พะโล้:ฉัน... ฉันทำสำเร็จแล้ว...

Columbina:ดูเหมือนสถานการณ์จะไม่ได้แย่อย่างที่คิดไว้นะ

Paimon:แบบนี้ค่อยยังชั่วหน่อย!

ไข่พะโล้:ขอบคุณพวกเธอมากนะ... ฉันได้ข้อมูลที่สำคัญมาก ๆ มาแล้วล่ะ ฉันรู้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้นกับวงแหวน Ungien และสถานีดักจับสิ่งมีชีวิตอวกาศ...

Columbina:เกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอ? ฉันเองก็อยากรู้เหมือนกัน

ไข่พะโล้:สัญญาณปริศนาจากห้วงอวกาศลึกนั่น ในที่สุดมันก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง ถึงแม้ว่าจะผ่านไปหลายปี นับตั้งแต่ผู้บุกเบิกเผ่าพันธุ์มังกรจากไปแล้วก็ตาม แต่นั่นก็ไม่ใช่ปัญหา...

ไข่พะโล้:เพราะหอคอยผู้เฝ้ามองจันทร์... ดวงตาแห่ง Ibni-Belum ที่เขาออกแบบไว้ สามารถจับพิกัดต้นทางของสัญญาณได้อย่างแม่นยำ

Paimon:ในที่สุดก็ทำสำเร็จแล้วงั้นเหรอ น่าตื่นเต้นจัง! แล้วมันส่งมาจากไหนล่ะ?

ไข่พะโล้:จากส่วนลึกของห้วงอวกาศที่ห่างไกลจากดวงจันทร์มาก... เป็นสถานที่ที่ต่อให้ยานอวกาศฝืนเดินทางไปถึงได้ แต่ก็จะไม่มีพลังงานเหลือพอสำหรับขากลับ

ไข่พะโล้:แต่นักวิจัยด้านสิ่งมีชีวิตอย่าง Ungien ก็ยังคงตัดสินใจขับยานอวกาศที่ชื่อว่า Moongazer เพื่อมุ่งหน้าไปที่พิกัดนั้นอยู่ดี

Paimon:เขาบ้าไปแล้วเหรอ? ไม่คิดจะกลับมาแล้วรึไง?

ไข่พะโล้:บางทีสำหรับเขาแล้ว แค่ได้ถอดรหัสความจริงของสัญญาณนั่นก็พอแล้ว อีกอย่าง ด้วยระยะทางขนาดนั้น บางทีอาจจะยังพอส่งข้อมูลที่เขาค้นพบกลับมาได้...

Columbina:แล้วหลังจากนั้นเกิดอะไรขึ้นล่ะ?

ไข่พะโล้:เขาหายสาบสูญไปในทะเลดาว และเผ่ามังกรก็ไม่ได้รับข้อความอะไรที่ส่งกลับมาจากยาน Moongazer เลย

Paimon:...สุดท้ายก็ล้มเหลวอยู่ดีงั้นเหรอ?

ไข่พะโล้:เปล่า หลังจากนั้นก็ผ่านไปอีกหลายปี จนกระทั่งวันหนึ่ง สถานีดักจับสิ่งมีชีวิตอวกาศ ถูกวัตถุปริศนาพุ่งชนเข้าอย่างจัง

ไข่พะโล้:หลังจากทำการซ่อมแซมฉุกเฉิน เหล่านักวิชาการก็พบว่า วัตถุที่พุ่งชนสถานีนั้นคือยานอวกาศล่องหน

Paimon:ยานอวกาศล่องหน? หรือว่าจะเป็น...

ไข่พะโล้:ใช่... มันคือยาน Moongazer... ที่ไม่รู้ว่าทำไมถึงอยู่ในสภาพซ่อนตัวน่ะ

ไข่พะโล้:Maagees ภรรยาของ Ungien เป็นคนแรกที่เข้าไปในยาน แต่ภายในนั้นเธอกลับพบเพียง สิ่งมีชีวิตทรงกลมสีดำที่มีหนามแหลมอยู่...

ไข่พะโล้:เครื่องตรวจจับสเปกตรัมพลังจันทราโบราณ แสดงให้เห็นว่า สิ่งมีชีวิตนั่น... มีลักษณะข้อมูลตรงกันกับ Ungien

Paimon:นะ...นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย?!

ไข่พะโล้:Maagees ทำการตรวจจับหลายขั้นตอนจนพบว่า คนรักของเธอ กำลังหลอมรวมเข้ากับสิ่งมีชีวิตปริศนาบางอย่าง

Paimon:น่ากลัวจัง! เจ้านั่นคือสิ่งมีชีวิตปริศนาจากห้วงอวกาศ ที่ส่งสัญญาณมางั้นเหรอ? แล้ว Ungien ถูกมันกินไปแล้วเหรอ? เขายังพอมีทางรอดมั้ย?

ไข่พะโล้:น่าเสียดาย ที่เหล่านักวิชาการเผ่ามังกร ไม่เคยเจอสถานการณ์แบบนี้มาก่อน พวกเขาจนปัญญาและทำได้แค่มองดู Ungien กลายสภาพเป็นสิ่งมีชีวิตรูปแบบใหม่ไปต่อหน้าต่อตา...

ไข่พะโล้:หลังจากนั้น Ungien ก็ตื่นขึ้น และเขาก็ได้ส่งข้อความหนึ่งให้กับเผ่ามังกร

Traveler:ข้อความที่ว่าคืออะไรเหรอ?

ไข่พะโล้:ไม่มีข้อมูลในส่วนนี้เลย

Paimon:อะไรกันเนี่ย ทำไมเนื้อหาถึงหายไปอีกแล้วล่ะ?

Paimon:พอมองดูแบบนี้แล้ว Ungien นี่น่าสงสารจัง... กะจะไปจับคนอื่นแท้ ๆ แต่ดันกลายเป็นฝ่ายถูกจับซะเอง!

ไข่พะโล้:ไม่ใช่อย่างนั้นหรอก จากบันทึกของยานอวกาศแสดงให้เห็นว่า สิ่งมีชีวิตที่ส่งสัญญาณมาไม่ได้ทำร้าย Ungien เลย ตรงกันข้าม เขาต่างหาก ที่เป็นฝ่ายยินยอมหลอมรวมกับสิ่งมีชีวิตนั้นด้วยตัวเอง...

ไข่พะโล้:ด้วยวิธีนี้ สิ่งมีชีวิตนั้นถึงสามารถก้าวข้ามกำแพงภาษา... และส่งข้อความให้เผ่ามังกรได้...

Columbina:เป็นสถานการณ์ที่น่าตกใจจริง ๆ... ถ้าเป็นแบบนี้ ข้อความนั้นก็อาจจะเป็นข้อมูลสำคัญ ของแผนการผู้เฝ้ามองจันทร์ก็ได้นะ ฉันชักจะอยากรู้ขึ้นมาแล้วสิว่ามันคืออะไรกันแน่

Traveler:ดูเหมือนพวกเราต้องไปลองหาดูที่อื่นแล้วล่ะ

Paimon:แล้วหลังจากนั้น... Ungien ยังมีชีวิตอยู่รึเปล่า?

ไข่พะโล้:หลังจากส่งข้อความเสร็จ Ungien ก็เริ่มแตกดับ แต่ Maagees เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านสิ่งมีชีวิต เธอเลยใช้เทคโนโลยีที่ยังไม่สมบูรณ์วิธีหนึ่ง

ไข่พะโล้:ซึ่งเทคนิคนั้นสามารถเปลี่ยนสิ่งมีชีวิต ให้กลายเป็นพลังแห่งจันทราโบราณอันบริสุทธิ์ได้

Paimon:โอ้! ฟังดูคล้ายกับการแปรสภาพชีวิต ให้เป็นโฟลจิสตันของเผ่ามังกรเลยนะ!

Columbina:แล้วเธอทำสำเร็จมั้ย?

ไข่พะโล้:สำเร็จแค่ครึ่งเดียว เธอรักษาร่างกายเอาไว้ได้... และสร้างภูตจันทราตัวแรกที่ไม่ได้เกิดตามธรรมชาติ ขึ้นบนดวงจันทร์ ซึ่งก็คือภูตจันทรา Ungie

ไข่พะโล้:แต่จิตสำนึกของ Ungien กลับหายไปอย่างสมบูรณ์ในระหว่างกระบวนการนั้น

ไข่พะโล้:วันเวลาหลังจากนั้น เธอทุ่มเทแรงกายแรงใจทั้งหมดไปกับการศึกษาวิจัย สิ่งมีชีวิตรูปแบบใหม่นี้ จนกระทั่งสิ้นอายุขัย

ไข่พะโล้:จากนั้น เธอก็ขอร้องให้ Lusalim ลูกศิษย์ของเธอ ใช้เทคนิคเดียวกันนี้กับตัวเธอเอง และท้ายที่สุดเธอก็กลายสภาพเป็นสิ่งมีชีวิตรูปแบบใหม่...

ไข่พะโล้:แล้วจิตสำนึกของเธอ ก็หายไปเหมือนกับ Ungien...

Maggie:♪——

Columbina:ที่แท้เรื่องราวของพวกเธอก็เป็นแบบนี้นี่เอง...

Columbina:ในเมื่อเป็นแบบนี้ ฉันคิดว่า ข้อความที่สิ่งมีชีวิตจากห้วงอวกาศส่งมาให้เผ่ามังกร อาจจะถูกสืบทอดโดย Lusalim ไปแล้วก็ได้นะ

Columbina:เขาได้สร้างศูนย์วิจัยไว้ที่ไหนบ้างรึเปล่า? เนื้อหาสำคัญของแผนการผู้เฝ้ามองจันทร์ น่าจะถูกเก็บรักษาไว้ที่นั่นนะ

Traveler:ศูนย์วิจัยของเขาคงไม่เหลือแล้วล่ะ

Columbina:หืม? พวกเธอไปเจออะไรมาเหรอ?

เล่าเรื่องเกี่ยวกับ Lusalim, โครงการม่านจันทรา และผู้มาเยือนจากนอกโลกให้ Columbina ฟัง

Columbina:คิดไม่ถึงเลยว่า... จะถูกผู้มาเยือนที่มาจากนอกโลกทำลายไปแล้ว...?

Columbina:ฉันอดคิดไม่ได้เลยว่า... หรือจะเป็นผู้ปกครองท้องนภาท่านนั้น

Traveler:ฉันก็คิดอย่างนั้นเหมือนกัน

Columbina:ม่านฟ้าที่สามารถบดบังดวงจันทร์ได้... ฟังดูคล้ายกับภาพสะท้อนแห่งสวรรค์เลยนะ

Paimon:จริงด้วย... ให้ความรู้สึกเหมือนเป็นภาพสะท้อนแห่งสวรรค์ตอนแบเบาะเลย!

Paimon:แต่ว่าสถาบันวิจัยของเขาถูกทำลายไปแล้วนี่นา บางทีตัวเขาเอง ก็อาจจะหายไปในแรงระเบิดครั้งนั้นแล้วก็ได้นะ...

Columbina:ฉันมีข้อสันนิษฐานนึง บางทีเขาอาจจะไม่ได้ตายในอุบัติเหตุครั้งนั้น และงานวิจัยของเขาก็ยังถูกเก็บรักษาเอาไว้

Paimon:เอ๊ะ? ทำไมถึงคิดแบบนั้นล่ะ?

Columbina:พวกเธอดูสิ นอกจากทะเลจันทร์แล้ว สิ่งก่อสร้างอื่น ๆ ของเผ่าพันธุ์มังกรไม่ได้ถูกทำลายเลยนะ ไม่ว่าจะเป็นดวงตาแห่ง Ibni-Belum, วงแหวน Ungien แล้วก็สถานีดักจับสิ่งมีชีวิตอวกาศ

Columbina:ดูยังไงนี่ก็ไม่น่าจะตรงกับ แผนการเปลี่ยนแปลงโลกของท่านนั้นเลย

Paimon:เธอหมายความว่า Lusalim เป็นคนปกป้องของพวกนี้ไว้งั้นเหรอ?

Columbina:อื้ม ข้อต่อรองก็อาจจะเป็นผลงานวิจัยที่เขามีอยู่ เขาเอาสิ่งเหล่านี้... ไปสวามิภักดิ์ต่อผู้ปกครองท้องนภาท่านนั้น

Paimon:ฉันว่าที่เธอพูดมามันมีเหตุผลมากเลยนะ! ถ้าดูจากตรงนี้ เป็นไปได้สูงมากเลยว่าหลังจากนั้น เขาก็ยังคงสานต่อแผนการผู้เฝ้ามองจันทร์อยู่ แต่ว่าอยู่ที่ไหนกันล่ะ?

Columbina:ฉันรู้มาว่าบนดวงจันทร์ยังมีสถานที่อยู่อีกที่หนึ่ง ถ้าแผนการผู้เฝ้ามองจันทร์ยังคงถูกเก็บรักษาไว้ที่ไหนสักแห่ง บางทีอาจจะเป็นที่นั่น

Columbina:แต่ว่า...

Columbina:Ninnin... เธอมีอะไรที่ยังไม่ได้บอกพวกเราอยู่อีกรึเปล่า?

ไข่พะโล้:...หืม?

Columbina:ในบรรดาเผ่าพันธุ์เดียวกันกับเธอ มีแค่เธอเท่านั้นนะที่กำลังตามหาภารกิจน่ะ

Paimon:จริงด้วย รู้สึกว่าเพื่อน ๆ ร่วมเผ่าพันธุ์ของไข่พะโล้จะดูใช้ชีวิตกันแบบสบาย ๆ ไร้กังวลกันหมดเลยนี่นา!

Columbina:ไม่ต้องกังวลไปนะ ฉันไม่ได้จะบังคับให้เธอตอบหรอก ฉันก็แค่... อยากจะรู้จักเธอให้มากขึ้นอีกสักหน่อยน่ะ

Columbina:เพราะในบรรดาเทอร์มินัลทั้งหมดที่เราเจอมา ดูเหมือนจะไม่มีเครื่องไหนเลยที่บันทึกข้อมูลของเธอเอาไว้

ไข่พะโล้:เรื่องนี้... ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกัน...

Columbina:ไม่เป็นไร ฉันก็แค่สงสัยเฉย ๆ ถ้าเธอไม่อยากเล่าก็ไม่เป็นไร พวกเราเชื่อใจเธอนะ

ไข่พะโล้:แล้วถ้าฉันมีเรื่องปิดบังพวกเธออยู่จริง ๆ ล่ะ จะเกิดอะไรขึ้นเหรอ?

ไข่พะโล้:ฉันก็แค่... สงสัยเหมือนกันน่ะ

Columbina:อืมม... การปิดบังก็ใช่ว่าจะเป็นเรื่องแย่เสมอไปหรอกนะ เรื่องนี้ฉันเรียนรู้มาจากเพื่อนคนหนึ่งน่ะ

Columbina:แต่ว่าถ้าฉันเกิดโมโหขึ้นมาละก็ บางทีฉันอาจจะยึดหมวกใบจิ๋วที่ให้เธอไปกลับมาก็ได้นะ

Paimon:งั้นฉันก็จะเอาขนมที่เก็บไว้ให้เธอ โยนทิ้งลงทะเลจันทร์เหมือนกัน!

ไข่พะโล้:ฉันเข้าใจแล้ว ฉันขอสัญญาเลยว่า ฉันไม่มีเรื่องอะไรปิดบังพวกเธอแม้แต่นิดเดียว

Columbina:งั้นฉันจะเชื่อในคำสัญญาของเธอก็แล้วกันนะ Ninnin หลังจากนี้ช่วยตามฉันมาด้วยล่ะ

Columbina:ที่ด้านหลังของดวงจันทร์มีฐานทัพอยู่แห่งหนึ่ง พลังของฉันตรวจจับได้ว่าที่นั่นมีขนาดใหญ่โตมาก

Columbina:เดิมทีฉันตั้งใจจะเก็บไว้จัดการเป็นที่สุดท้าย เพราะน่าจะเหนื่อยน่าดูถ้าต้องมานั่งทำความสะอาด

Columbina:แต่ตอนนี้ คงต้องเลื่อนกำหนดการทำความสะอาดให้เร็วขึ้นซะแล้วล่ะ ฉันสังหรณ์ใจว่า คำถามที่เหลือทั้งหมดน่าจะหาคำตอบได้จากที่นั่นแน่ ๆ

ไข่พะโล้:ขอบคุณพวกเธอมากนะ แล้วฉัน... จะต้องตอบแทนเรื่องพวกนี้ยังไงดีล่ะ?

Columbina:Paimon ดูสิ Ninnin ดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมาอีกนิดแล้วใช่มั้ยล่ะ?

Paimon:จริงด้วยแฮะ... ถึงกับพูดเรื่องตอบแทนเลยด้วย! แต่พวกเราเป็นเพื่อนกันนี่นา ไม่เห็นต้องมาพูดเรื่องพวกนี้เลย!

Columbina:อื้ม เรื่องนี้ เขาเป็นคนสอนฉันมาน่ะ Ninnin เธอเองก็เรียนรู้เอาไว้นะ

Traveler:เป็นเกียรติของฉันมากเลย

Columbina:เอาล่ะ ถ้าพร้อมแล้วก็ตามฉันมาได้เลย

Localized evidence

Text fields

3 fields
Chapter numberTextMap 584909992
ชมจันทร์: ฉากที่ 2
ชมจันทร์: ฉากที่ 2

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json
JSON Pointer
/584909992
No text in the selected or fallback locales.
No text in the selected or fallback locales.
ผู้มาเยือนจากนอกนภา
ผู้มาเยือนจากนอกนภา

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json
JSON Pointer
/543786122

Published Sprites

Sprites

1

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Chapter icon · UI_ChapterIcon_MoonCanon
Chapter iconchapterIcon232 × 232 · 16 KBUI_ChapterIcon_MoonCanonResource name

Properties

6

chapter10199

Source evidence
Path
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json
JSON Pointer
/347
id
10199
cityId
7
questType
WQ
chapterIcon
UI_ChapterIcon_MoonCanon
beginQuestId
7613309
chapterCategory
world