วันอันแสนยาวนานในหุบเขา - บทที่ 3
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json- JSON Pointer
/346112
Story Chapters
Story evidence
Istoria:Lind ฉันปล่อยให้เธอกลับไปโลกมนุษย์ในสภาพนี้ไม่ได้หรอก
Istoria:แต่ฉันก็ไม่ได้เอ่ยปากออกไปเพราะความขี้ขลาดอีกครั้ง
Istoria:ฉันรู้ว่า ถ้าเธอกลับไปสู่โลกมนุษย์แบบนี้ เธอจะเลือกเส้นทางแบบไหน
Zeitlind:สิ่งที่ต้องบอกลา ก็ได้บอกลาไปหมดแล้ว ก็แค่นั้นเอง
Paimon:พวกเธอ... พวกเธอพูดเรื่องอะไรกันน่ะ... ทำไมฉันถึงฟังไม่เข้าใจล่ะ
Paimon:เรากำลังคุยกันเรื่องวิธีสร้างเส้นทางสู่สวรรค์ แล้วไปสั่งสอน Melanta ไม่ใช่เหรอ?
Istoria:คนก่อนหน้านี้ ไปพบ Melanta เพื่อพวกเราทุกคน...
Istoria:คนที่สละความทรงจำทั้งหมดของตัวเอง ก็คือพี่สาวของ Lind ที่ชื่อ Raumhilda
Zeitlind:อะไรนะ?!
Istoria:ในเวลานั้น ความบ้าคลั่งของ Melanta เริ่มส่อเค้าออกมาแล้ว เขาลงโทษผู้คนไปมากมาย
Istoria:เพราะถึงยังไงพวกเราก็ไม่ใช่จักรกล แถมยังมีอายุขัยยาวนานจนไม่มีที่สิ้นสุด สิ่งที่ถูกลืมไป ยังไงก็ต้องกลับมาสักวัน
Istoria:เธอได้ยินเรื่องการปกครองเผด็จการ ที่นับวันยิ่งไร้เหตุผลของ Melanta และได้เห็นชีวิตมากมายที่ถูกลงโทษ
Istoria:ฉันบอกเธอว่า ให้คิดซะว่าทุกอย่างของที่นี่ เป็นแค่การเห็นสวรรค์ที่ไม่น่าอภิรมย์เพียงชั่วครู่ก็พอ
Istoria:ไม่ต้องโกรธกับเรื่องนี้ ไม่ต้องเศร้ากับเรื่องนี้ ในเมื่อเธอก็ถูก Nihilita ส่งขึ้นมาเหมือนกัน Dex ก็ส่งเธอกลับไปได้
Zeitlind:กลับไปในสภาพเดิมแบบนี้แล้วจะทำอะไรได้?
Istoria:พี่ของเธอก็พูดแบบนี้เหมือนกัน ฮ่า ๆ พวกเธอนี่เหมือนกันจริง ๆ
Zeitlind:ได้ยินมาหลายครั้งแล้วล่ะ
Istoria:แต่พี่ของเธอร่าเริงและช่างพูด ส่วนเธอกลับสุขุมลุ่มลึก
Zeitlind:หลาย ๆ คนก็พูดแบบนั้นเหมือนกัน
Paimon:เดี๋ยวนะ ก่อนหน้านี้เธอเคยบอกไว้ใช่มั้ย ว่าตอนนี้เทพของวิหารแห่งมิติไม่อยู่ เส้นทางสู่สวรรค์คงไม่หายไป หลังจากใช้งานแค่ครั้งเดียวหรอกนะ
Paimon:งั้นพวกเราก็ใช้เส้นทางที่พี่สาวของ Zeitlind ทิ้งไว้แล้วขึ้นไปได้ใช่มั้ย?
Istoria:ถ้าเป็นอย่างนั้น คำแนะนำในการประชุมวางแผนรบของฉันก็คือ "บุกขึ้นไป แล้วอัดมันให้น่วม"
Istoria:ไม่รู้ว่า Melanta คุยอะไรกับ Hilda หลังจากนั้น Melanta ที่โกรธเกรี้ยว ก็ได้ตัดขาดเส้นทางสู่สวรรค์ ที่ความทรงจำของพี่สาวเธอทิ้งเอาไว้
Istoria:ส่วน Hilda ก็ออกจากที่นี่ไปแล้ว
Paimon:งั้นก็แปลว่า ตอนนี้ยังต้องมีใครสักคนในพวกเรา ยอมสละความทรงจำทั้งหมด ถึงจะขึ้นไปได้งั้นเหรอ?
Paimon:จริงสิ ถ้าพึ่งเจ้า Dex ล่ะ?
Paimon:มันเป็นเผ่าพันธุ์เดียวกับเจ้าตัวร้ายนั่นไม่ใช่เหรอ? ในเมื่อ Melanta เดินทางไปมาระหว่างข้างบนกับข้างล่างได้ งั้น Dex พยายามหน่อยก็น่าจะได้เหมือนกันรึเปล่า?
Istoria:พื้นที่ที่กั้นระหว่าง "วิหารแห่งตถตา" ในจุดสูงสุด กับวิหารห้วงอนันต์ถูกเรียกว่า "ทางเดินว่างเปล่า"...
Istoria:พลังของ "ทางเดินว่างเปล่า" มาจากตัววิหารเอง มันคือกฎแห่งการจากลา ส่วนเหล่าผู้เฝ้าระวังคือกฎแห่งการธำรงรักษา
Istoria:Dex เป็นเพียงร่างวัยเยาว์ของผู้เฝ้าระวัง จึงไม่มีอำนาจควบคุมเรื่องนี้
Paimon:งั้นทำยังไงดีล่ะ?
Istoria:ฉันจะมอบความทรงจำของฉันออกไปเอง
Paimon:Istoria แต่ว่าคุณ...
Istoria:ฉันเคยบอกไปแล้ว ว่านี่เป็นเพราะความขี้ขลาดของฉัน เพราะความจริงที่ฉันรู้ ทั้งประวัติศาสตร์และองค์ความรู้พวกนั้น มันสาหัสเกินไป
Istoria:ฉันลังเล ซึ่ง Hilda เองก็ดูออก
Zeitlind:เมื่อเทียบกับคุณแล้ว ชีวิตที่แสนเจ็บปวดของคนธรรมดาคนหนึ่ง ถือเป็นราคาแค่เล็กน้อยจริง ๆ
Paimon:ไม่ได้นะไม่ได้ Istoria ใคร ๆ ก็บอกว่าคุณเป็นสมบัติล้ำค่าของมนุษยชาติ เปลี่ยนเป็นคนอื่นดีกว่านะ
Paimon:แต่ว่าฉันกับ Traveler อืม... ยังมีเรื่องสำคัญที่ต้องไปทำอยู่นะ
Traveler:ไม่ใช่สิ Paimon ทุกคนเท่าเทียมกัน
Traveler:ความรับผิดชอบที่ยิ่งใหญ่ ไม่ใช่เหตุผลที่จะเสียสละคนอื่น
Paimon:ถ้าไปถามคนอื่นว่าจะยอมทิ้งทุกอย่างที่เคยเจอมามั้ย มันก็ดูจะ...
Zeitlind:ให้ฉันจัดการเอง
Paimon:Zeitlind!
Istoria:เธอพูดเหมือนพี่สาวอีกแล้ว แต่ครั้งนี้ฉันจะไม่ยอมเด็ดขาด
Istoria:ในตอนนี้ เธอได้สัมผัสกับประวัติศาสตร์ จากอดีตจนถึงปัจจุบันในที่แห่งนี้ และยังได้เห็นเรื่องราวเหลือเชื่อทั้งหมดของโลกใบนี้ด้วย
Istoria:หรือว่าทั้งหมดนี้ ไม่สามารถทำให้เธอรู้สึกอาลัยอาวรณ์ ต่อโลกใบนี้แม้แต่น้อยเลย?
Istoria:ตอนนี้ฉันนึกคำตอบของคำถามนั้นออกแล้ว ปัญหาพื้นฐานของปรัชญาคือ พรุ่งนี้จะจบชีวิตตัวเองหรือไม่
Zeitlind:...
Istoria:ดูสิ เธอลังเลแล้ว ความลังเลแม้แต่วินาทีเดียว ก็แสดงว่าคำถามนี้มีคำตอบ นั่นก็คือพรุ่งนี้คุ้มค่าที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไป
Zeitlind:ไม่ Istoria ผู้มีปัญญาอย่างคุณ ยังเข้าใจผิดไปสองเรื่องนะ
Istoria:เชิญอธิบายมาได้เลย
Zeitlind:ทำไม Nihilita ถึงเลือกพี่สาวล่ะ?
Zeitlind:แล้วที่ฉันถูกส่งขึ้นมาที่นี่ เป็นเพราะความบังเอิญจริง ๆ เหรอ?
Istoria:พี่สาวของเธอเคยบอกไว้ว่า ของหล่อนนั้นเป็นแค่เรื่องบังเอิญ
Istoria:สถานพักฟื้นประกาศปิดตัวลง แต่ตอนที่ยังไม่ได้ย้ายออก หล่อนออกมาเดินเล่นตอนเที่ยงคืน แล้วได้เจอกับ Nihilita
Zeitlind:ไม่ใช่เรื่องบังเอิญหรอก ฟังนะ เพราะว่า การกอบกู้ตนเองก็คือการกอบกู้โลก
Istoria:เอ่อ...
Zeitlind:ถ้าพี่สาวไม่ลืมทุกอย่าง เธอจะต้องจบชีวิตตัวเองแน่
Zeitlind:ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้วว่าทำไมถึงมั่นใจ ว่าพี่สาวของฉันยังมีชีวิตอยู่แน่นอน ชีวิตที่ได้เริ่มต้นใหม่ คงจะเต็มไปด้วยความหวังสินะ
Zeitlind:ฉันเคยอ่านเจอข้อความท่อนนี้ในนิยายของ Karasawa Eichi:
Zeitlind:"ผู้กอบกู้โลกเสียสละตนเองในโลกอันมืดมิด ยอมถูกตรึงไว้บนไม้กางเขน ด้วยเหตุนี้วิญญาณของเขาจึงได้รับการกอบกู้ และขึ้นสู่อาณาจักรแห่งแสงสว่าง"
Zeitlind:นี่มันสุดยอดไปเลยไม่ใช่เหรอ? รักษาความเศร้าของตัวเอง แถมยังช่วยกอบกู้โลกได้อีก
Zeitlind:ฉันไม่ยกโอกาสนี้ให้คุณหรอกนะ
Istoria:อ๊ะ...
Istoria:ฉันเผลอเหม่อไปแป๊บนึง นึกว่าเป็น Hilda พูดคำนี้ออกมาซะอีก แต่หล่อนไม่น่าจะพูดแบบนี้หรอกนะ
Zeitlind:แน่นอนอยู่แล้ว พี่ไม่ค่อยอ่านหนังสือ คำพูดพวกนี้ ไม่มีทางพูดจาอ้างอิงตำราได้เหมือนฉันหรอก
Zeitlind:Paimon กับ Traveler พวกคุณเองก็ห้ามคัดค้านนะ
Zeitlind:ไว้ตอนที่ฉันสูญเสียความทรงจำแล้วกลับไปบนพื้นดิน ยังต้องให้พวกคุณคอยบอกฉันด้วย ว่าฉันเป็นใคร และฉันจะไปที่ไหน
Paimon:พูดมาแบบนี้จะให้ฉันตอบยังไงเนี่ย? เราเพิ่งจะรู้จักกันแท้ ๆ แต่ต้องมาเริ่มทำความรู้จักกันใหม่อีกแล้ว
Zeitlind:"นิยายที่สนุกจนทำให้ยอมสูญเสียความทรงจำ เพื่อกลับมาอ่านใหม่อีกครั้ง" ถือเป็นคำชมสูงสุดเลยนะ พวกคุณเองก็เป็นเพื่อนระดับนี้เหมือนกัน
Paimon:อย่าพูดเล่นแบบนี้สิ ฉันจะเศร้าเอานะ
Zeitlind:เพราะงั้น Istoria ช่วยพาพวกเราไปทีเถอะ
Paimon:ยังมีเรื่องอื่นต้องจัดการอีกมั้ย?
Istoria:เฮ้อ...
Zeitlind:เป็นยังไงบ้าง? เตรียมตัวพร้อมรึยัง?
Istoria:Lind เธอลองคิดดูอีกทีเถอะ
Zeitlind:ไม่ล่ะ
Istoria:เฮ้อ...
Istoria:Zeitlind ตอนนี้ฉันขอเกลี้ยกล่อมเธอเป็นครั้งสุดท้ายได้มั้ย?
Zeitlind:คุณ Istoria คุณโต้แพ้แล้วล่ะ
Zeitlind:ในเมื่อข้างล่างหลุมศพของพี่สาวฉันว่างเปล่า คุณไม่กลัวว่า ฉันจะออกไปแล้วไปนอนอยู่ในนั้นงั้นเหรอ?
Istoria:ก็ได้
Istoria:บันไดสู่สวรรค์ที่สร้างขึ้นจากความทรงจำของพี่สาวเธอ ถึงจะถูกตัดขาดไปแล้ว แต่ก็น่าจะยังเหลืออยู่อีกครึ่งหนึ่งนะ
Istoria:บางทีครั้งนี้ความทรงจำของเธอ อาจจะผสมเข้ากับความทรงจำของ Hilda จนปรากฏเป็นภาพที่แปลกประหลาดออกมาก็ได้
Paimon:งั้นก็แปลว่า Zeitlind ยังมีโอกาสที่จะเก็บความทรงจำครึ่งหนึ่งไว้งั้นเหรอ?
Istoria:ฉันอธิบายไปคราวก่อนแล้วนะ ว่าการมอบความทรงจำทั้งหมด ไม่ได้เกี่ยวข้องกับการผ่านทางเดินว่างเปล่าเลย
Istoria:ที่ให้เธอย้อนดูได้แวบหนึ่ง ก็แค่เมตตาแหละ
Paimon:จริงด้วยแฮะ งั้นจะเห็นเรื่องส่วนตัวรึเปล่า? พวกเราไปด้วยกันจะไม่ค่อยสะดวกมั้ยนะ
Zeitlind:"ขอมอบความทรงจำของดอกกุหลาบสีเหลืองดอกหนึ่ง ที่ได้เห็นในเย็นวันหนึ่งของหลายปีก่อนที่เธอจะถือกำเนิด"
Zeitlind:"ขอมอบการตีความของฉันที่มีต่อเธอ ทฤษฎีทุกอย่างที่เกี่ยวกับเธอ และข่าวคราวอันเป็นความจริง และเรื่องราวแปลกประหลาดที่ข้องเกี่ยวให้แก่เธอ"
Zeitlind:พวกคุณยังต้องตอบคำถามทุกอย่างเกี่ยวกับตัวฉันด้วยนะ
Zeitlind:เชิญดูตามสบายเลย นี่เป็นส่วนที่ขาดไม่ได้ ในการหล่อหลอมตัวตนที่แท้จริงของฉันขึ้นมาใหม่
Zeitlind:ถ้าเป็นเรื่องส่วนตัวของพี่สาว พวกเรามาดูด้วยกันเถอะ ถึงกับลืมน้องสาวอย่างฉัน แล้วไปเดินทางรอบโลกคนเดียวซะได้
Paimon:คำพูดของเธอฟังดูร้ายกาจจริง ๆ เลยนะเนี่ย ไม่เหมือนกำลังฝืนทำตัวเข้มแข็งเลย
Paimon:แถมจู่ ๆ Zeitlind ก็พูดเยอะขึ้นมาซะงั้น
Zeitlind:งั้นเหรอ?
Zeitlind:Istoria พวกเราจะสร้างบันไดสู่สวรรค์ของทางเดินว่างเปล่าที่นี่งั้นเหรอ?
Istoria:ใช่แล้วล่ะ
Zeitlind:งั้นก็เริ่มเลย
Zeitlind:นี่มันลายมือของพี่สาว
Paimon:อ๊ะ นี่คือจดหมายที่ไม่ได้เก็บมาจากข้างล่างก่อนหน้านี้เหรอ?
Zeitlind:ไม่ใช่หรอก เป็นแค่ข้อความฝากถึงกับบทกวีสั้น ๆ ที่พี่สาวเขียนไว้
Zeitlind:ไม่ใช่การบอกลาจริง ๆ ด้วย พี่น่าจะยังมีชีวิตอยู่
Paimon:อันนี้พวกเราดูได้มั้ย?
Zeitlind:เดี๋ยวก็ได้เห็นเองแหละ
Zeitlind:บทกวีของพี่สาว...
Zeitlind:มีแต่อารมณ์ล้วน ๆ ไม่มีความเป็นวรรณศิลป์เลยสักนิด
Zeitlind:แต่ก็ไม่เลวหรอก
Paimon:Zeitlind ตอนนี้เธอยังจำได้มั้ยว่าพวกเราเป็นใคร?
Zeitlind:Istoria บอกไว้แล้วว่า ตอนที่ออกจากที่นี่ ความทรงจำของฉันถึงจะเลือนหายไปอย่างรวดเร็ว
Zeitlind:ตอนนี้ฉันไม่มีปัญหาอะไรหรอก
Zeitlind:สิ่งที่เห็นเมื่อกี้ ความจริงแล้วคือโลกภายนอกที่เราเคยจินตนาการไว้ ตอนที่พี่สาวอ่านหนังสือให้ฟังในสมัยเด็ก
Zeitlind:ภายใต้ทะเลสูงของ Fontaine มีสมบัติซากเรืออับปางอยู่จริงมั้ย ใน Chinju Forest ของ Inazuma มีโยไกอยู่จริงรึเปล่า?
Zeitlind:บนโลกนี้มีภูตมหัศจรรย์อย่าง Aranara อยู่จริงรึเปล่า? ฉันโตแล้ว จะมองไม่เห็นพวกเขาอีกแล้วเหรอ?
Paimon:โลกนี้มี Aranara อยู่จริง ๆ นะ! พวกเขาใช้ความทรงจำมาเป็นพลัง
Zeitlind:งั้นฉันก็เป็น Aranara น่ะสิ
Paimon:เรื่องที่มหัศจรรย์กว่านี้พวกเราก็เคยเจอมาแล้ว มันต้องมีอยู่จริงแน่ ๆ
Zeitlind:อยากเห็น Aranara จังเลย
Zeitlind:นับจากนี้ไป ผู้ที่ถูกคัดเลือกจะเดินทางไปมา ระหว่างวิหารห้วงอนันต์กับหอคอยสู่สวรรค์ของที่นี่...
Zeitlind:จะเป็นแค่ความใฝ่ฝันอันงดงาม ที่เด็กสาวสองคนที่มีต่อโลกตลอดไป
Zeitlind:นี่ก็คือความเป็นนิรันดร์อย่างหนึ่งสินะ
Melanta:บุตรแห่งมนุษย์... ไม่สิ เจ้าคือ!
Melanta:ผู้สร้างของข้า ผู้สร้างของข้า เหตุใดเจ้าถึงเลือกเธอ/เขาแล้วทอดทิ้งข้า
Paimon:จู่ ๆ มันก็โกรธขึ้นมาซะงั้น?
Melanta:ไล่พวกเขากลับไป
(test)对话表现:(test)3个无人机打印空间对话表现
Traveler:(test)发生了什么
(test)台词文本
Melanta:คนต่างถิ่น ในเมื่อเจ้าไม่ใช่บุตรแห่งมนุษย์ ข้าควรเรียกเจ้าว่าอย่างไร
Traveler:ฉันชื่อ Traveler แล้วก็...
Traveler:บุตรแห่งมนุษย์คืออะไรเหรอ?
Melanta:บรรพบุรุษที่ผู้ปกครองสรรพชีวิตสร้างขึ้น และทายาทของบรรพบุรุษ ล้วนเป็นบุตรแห่งมนุษย์ทะเลบรรพกาล ที่ได้รับอภัยโทษเป็นกรณีพิเศษ ให้ถือว่าเป็นเผ่าพันธุ์ประเภทนี้ด้วยเช่นกัน
Melanta:แต่ เจ้าไม่ใช่
Traveler:ทำไมเทพเจ้าถึงจับตัวน้องสาว/พี่ชายของฉันไป?
Melanta:ตอบไม่ได้ เพราะข้าเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน
Melanta:เดิมทีข้าก็นึกว่าเพียงจะเอาผิด ในข้อหาบังอาจล่วงละเมิดอำนาจเทพ แต่เกรงว่าเบื้องหลังยังมีความหมายอื่นแฝงอยู่ เฉกเช่นตำนานนอกรีต ว่าด้วยการกำเนิดของมนุษย์แรกเริ่ม จากแสงและความมืด
Paimon:ทำไมจู่ ๆ ถามอะไรก็ตอบหมดเลยล่ะ?
Melanta:นี่คือกฎที่จารึกไว้ในกายวิญญาณของข้า ในเมื่อบุตรแห่งมนุษย์ยอมสละทุกสิ่ง เพื่อแสวงหาคำตอบ ข้าจึงต้องทำหน้าที่แทนผู้สร้าง บอกเล่าทุกสิ่งที่รู้
Melanta:บุตรแห่งมนุษย์จักต้องลืมเลือนทุกสิ่งในท้ายที่สุด คำตอบเพียงชั่วครู่ และการหลุดพ้นชั่วนิรันดร์ ต่างก็นับเป็นความเมตตาของทวยเทพ
Paimon:งั้นทำไมถึงต้องเข้มงวดกับคนของวิหารห้วงอนันต์ขนาดนั้นด้วยล่ะ?
Melanta:นี่ก็คือกฎเช่นกัน ผู้สร้างไม่อยู่ ความว่างเปล่าร่วงหล่นจากฟากฟ้า ข้าจำเป็นต้องยึดมั่นในบรรทัดฐานของนายข้า
Melanta:ที่นี่มีไว้เพื่อการบันทึกเท่านั้น นวัตกรรมและวิวัฒนาการใด ๆ ล้วนเป็นสิ่งที่ไม่ได้รับการอนุญาต
Zeitlind:ถ้าจำไม่ผิด เธอชื่อ Melanta ใช่มั้ย?
Melanta:บุตรแห่งมนุษย์ ข้ารู้นามของเจ้า
Melanta:Zeitlind
Zeitlind:พี่สาวของฉันแนะนำฉันกับเธอว่ายังไง?
Melanta:นางกล่าวว่า... เส้นทางของนางกับตนนั้นไม่อาจบรรจบกันได้ แต่ทว่าในวันหนึ่ง น้องสาวของนางจะมาเพื่อพิชิตข้า
Zeitlind:ได้ยินมั้ย? ที่จริงแล้วพวกคุณต่างหากที่เป็นเหยื่อ ที่โดนฉันลากเข้ามาเอี่ยวด้วย
Paimon:อึก ที่แท้พวกเราก็เป็นแค่นักเลงรับจ้าง ที่ถูกจ้างมาด้วยค่าตอบแทนอันน้อยนิดเองเหรอเนี่ย Nihilita ใจร้ายเกินไปแล้ว!
Melanta:Nihilita ผู้ทรยศ ผู้เสื่อมทราม!
Melanta:ละทิ้งหน้าที่ของตัวเอง แต่กลับโกหกว่าเบิกเนตร!
Melanta:ผู้เฝ้าระวังอย่างพวกข้า ควรจะเฝ้ามองวิหารเสาหลักของโลกนี้อย่างเงียบงัน
Paimon:จู่ ๆ ก็อารมณ์เสียขึ้นมาซะงั้น เธอเองก็เป็นประเภทที่เห็นคนอื่นมีอิสระ แล้วรู้สึกแย่ยิ่งกว่าตัวเองไม่มีอิสระสินะ
Zeitlind:แต่พี่สาวของฉันคำนวณพลาดไปอย่างหนึ่ง
Zeitlind:ฉันเป็นคนเก็บตัว พูดไม่เก่ง ต่อให้ฉันอ่านหนังสือมาเยอะ เข้าใจหลักการมากมาย
Zeitlind:แต่ถ้าเลี่ยงการพูดคุยได้ ฉันก็จะพยายามคุยให้น้อยที่สุด คนที่ทำให้เธอเปลี่ยนความคิดคือคนอื่นต่างหาก
Zeitlind:Traveler รบกวนหน่อยนะ
Melanta:Nihilita! Nihilita!
Melanta:เข้าใจแล้ว ข้าเข้าใจแล้ว
Melanta:เทพเจ้าไม่อยู่บนบัลลังก์ เหล่าผลงานรังสรรค์ล้วนเป็นอิสระ
Zeitlind:Melanta
Melanta:เจ้าจะพูดอะไร?
Zeitlind:นี่ก็เป็นประสบการณ์บางส่วนที่ฉันได้รับ จากการอยู่ร่วมกับอารมณ์ซึมเศร้ามาโดยตลอด แต่พูดตอนนี้อาจจะสายไปหน่อย
Zeitlind:ถ้าเธอรู้สึกถึงความเศร้าที่ควบคุมไม่ได้ นั่นคือความผิดปกติทางร่างกาย รีบไปพบแพทย์ และให้ความร่วมมือในการรักษาซะนะ
Melanta:ประหลาดเหมือนพี่สาวของเจ้าไม่มีผิด
Melanta:ฮึ ๆ มอนสเตอร์อย่างพวกเรา... ที่ถือกำเนิดจากกฎเกณฑ์ หากป่วยแล้วควรจะไปหาใครกันล่ะ?
Zeitlind:รู้สึกผิดบ้างมั้ยที่ตอนนี้กำลังทำร้ายคนป่วยอยู่น่ะ?
Paimon:Zeitlind ทำไมรู้สึกว่าพอสนิทกันแล้ว เธอดูร้าย ๆ ยังไงก็ไม่รู้แฮะ
Zeitlind:คนเก็บตัวมักจะมีจิตใจที่มืดมนกันทั้งนั้นแหละ
Zeitlind:คุณก็คงเห็นฉันในตอนนี้ได้ไม่นานแล้วล่ะ
Paimon:พูดเรื่องเศร้าแบบนี้อีกแล้ว
Zeitlind:ก็จิตใจฉันมันมืดมนนี่นา
Traveler:Melanta ฉันยังมีคำถาม
Melanta:มีอะไรก็รีบถามมาเถอะ ข้าใกล้จะหายไปเต็มทีแล้ว
Melanta:ข้าจัดการจิตรกรที่ทำให้หลักการของพื้นที่แปดเปื้อนโดยพลการ และตัดขาดเส้นทางของทางเดินว่างเปล่า
Melanta:บังอาจล่วงละเมิดอำนาจนัก การพยศของข้าได้ก่อให้เกิดการทำลายตนเองตามกฎเกณฑ์แล้ว
Melanta:ข้าไม่อยากแม้แต่จะตอบคำถามของเจ้าด้วยซ้ำ แต่เกรงว่าการต่อต้านแบบนี้จะยิ่งเร่งให้ข้าหายไปเร็วขึ้น
Traveler:เกี่ยวกับฝาแฝดของฉัน...
Melanta:เจ้าก็มาถึงที่นี่แล้วไม่ใช่หรือ? เจ้ายังมีเจตจำนงที่เป็นอิสระ กับสองเท้าที่ไม่มีสิ่งผูกมัดอยู่ไม่ใช่รึไง? ก็ไปตามหาเอาเองสิ!
Melanta:ต่างจากข้า ที่ปีกถูกพันธนาการไว้ด้วยตัวเอง แล้วจึงหักสะบั้น
Traveler:ทำไมเธอถึงต้องทรมานผู้คนด้วย?
Melanta:ทรมานงั้นเหรอ? นี่คือการให้พวกเขากลับคืนสู่สภาพที่ควรจะเป็นต่างหาก ได้ขึ้นสู่สรวงสวรรค์ แต่กลับไม่ยินดีในบทเพลงขับขานอันศักดิ์สิทธิ์ที่ไม่เปลี่ยนแปลง เอาแต่อาลัยอาวรณ์ความเน่าเฟะของโลกมนุษย์อยู่ได้
Melanta:ข้าเข้าใจแล้ว ข้ากำลังอิจฉา ข้าอิจฉาพวกเขา อิจฉา Nihilita ที่ร่วงหล่นจากสวรรค์ ข้าอิจฉาการเปลี่ยนแปลง อิจฉาอิสระ อิจฉา... ชีวิต
Melanta:ข้านึกว่าขอแค่ข้าทำได้ดีพอเพียงคนเดียว ยามที่ผู้สร้างของข้ากลับมา นางก็จะเอ่ยชมข้า เท่านี้ก็เพียงพอที่จะปลอบประโลมข้า และเพียงพอที่จะพิสูจน์ว่าทุกคนผิดได้แล้ว
Melanta:ทำไมนางถึงไม่ยอมหันกลับมา ทำไมถึงไม่ถามข้าว่าเต็มใจจะออกไปพร้อมกับนางรึเปล่า...
Zeitlind:ถ้าเมื่อก่อนเธอเป็นคนหัวแข็งและไร้หัวใจแบบนี้ ก็ไม่แปลกหรอกที่เขาจะไม่ชวนเธอไปด้วย แต่ถ้าเธอรู้จักขัดขืนสักนิด ไม่แน่พวกเราอาจจะชวนเธอไปด้วยได้นะ
Traveler:Zeitlind มีอะไรอยากถามมั้ย?
Zeitlind:ถึงตาฉันแล้วเหรอ? ขอคิดก่อนนะ... ทำไมสถานพักฟื้นถึงมีตำนานเรื่องภูเขาปีศาจล่ะ?
Melanta:...ครั้งนึงเคยมีภัยพิบัติจาก Abyss ปะทุขึ้น เหล่าอัศวินที่ประจำการอยู่ที่นี่ ได้ต่อสู้จนตัวตายโดยไม่ถอยหนี ตอนที่รายงานการต่อสู้ถูกส่งกลับไปยังท่าเรือ Dornman ได้เขียนเอาไว้ว่า:
Melanta:"ผู้คนที่ไป ภูเขา Windrest ไม่มีใครได้กลับมา"
Zeitlind:ฉันเข้าใจแล้วล่ะ เป็นข่าวลือที่เข้าใจผิดสินะ ไม่มีคำสาป มีแต่นักรบที่หลับใหลอย่างสงบ ในสถานที่พักผ่อนของลมตะวันตก
Melanta:เวลาของข้าเหลืออีกไม่มากแล้ว ข้าเกลียด... ข้าเกลียดพวกเจ้าทุกคน แต่ข้ากลับปรารถนาที่จะรักษาจิตสำนึกให้คงอยู่ต่อไป
Melanta:เจ้าและพี่สาวของเจ้า... มนุษย์ธรรมดาผู้รักทุกสรรพสิ่งและรักทุกคน กลับโหยหาจุดจบ ส่วนข้าที่ปรารถนาจะมีชีวิตอยู่ต่อไปถึงเพียงนี้ กลับต้องเผชิญกับจุดจบ
Melanta:Nihilita ข้ากลัดกลุ้มเหลือเกิน...
(test)台词文本
Paimon:Istoria พวกเราสั่งสอน Melanta ไปยกหนึ่งแล้วล่ะ
Istoria:ดูจากสีท้องฟ้าที่เปลี่ยนไป ก็รู้ได้เลยว่าพวกเธอทำสำเร็จแล้ว
Istoria:Melanta บอกข้อมูลอะไรที่เป็นประโยชน์กับพวกเธอบ้างมั้ย?
เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อสักครู่ให้ Istoria ฟัง...
Istoria:เฮ้อ ความหมายดั้งเดิมของคำว่า "ผู้เฝ้าระวัง" ก็คือผู้ตื่นรู้ ผู้เบิกเนตร
Istoria:การเฝ้ามองโดยหลับตา มีแต่จะถูกความมืดบดบังเท่านั้น แต่การตื่นรู้ กลับเป็นการขัดต่อเจตจำนงของผู้สร้าง และจะถูกมองว่าเป็นความเสื่อมทราม
Istoria:Dex พวกเราสอนเธอ เล่นเป็นเพื่อนเธอ ดีกับเธอไม่น้อยเลยนะ ทุกคนช่วยกันเลี้ยงดูเธอจนเติบใหญ่
Istoria:พอเธอโตขึ้นแล้ว ต้องจำความดีของพวกเราไว้ด้วยนะ
Dex:?
Paimon:จะว่าไป คุณพอจะมีเบาะแสอะไรเกี่ยวกับ ตำนานนอกรีตว่าด้วยการกำเนิดของมนุษย์แรกเริ่มจากแสงและความมืด บ้างมั้ย?
Istoria:ฉันเองก็ไม่รู้แน่ชัดว่า Melanta พูดถึงเรื่องอะไรกันแน่ สิ่งแรกที่ฉันนึกถึงคือการเปรียบเทียบ ที่ถูกเหล่าทูตสวรรค์จัดว่าเป็นพวกนอกรีต
Istoria:เทพแห่งแสงสว่างสร้างร่างกายที่เหมือนกับตนเองขึ้นมา แต่กลับถูกราชาแห่งความมืดช่วงชิงไป
Istoria:ดังนั้น พลังแห่งแสงสว่างและความมืด จึงต่อสู้แย่งชิงกันภายในร่างกายนี้ มนุษย์ต้นแบบที่มีทั้งแสงสว่างและความมืด จึงมีทั้งความดีและความชั่ว
Istoria:นี่นับเป็นตำนานของมนุษย์ต้นแบบ ที่ไม่ค่อยแพร่หลายนัก
Paimon:มันย่อเกินไปอะ ดูเหมือนจะไม่ได้ช่วยอะไรเลยนะ
Istoria:ตอนนี้ก็คิดอย่างอื่นไม่ออกแล้ว
Zeitlind:Istoria ไม่บอกลากันหน่อยเหรอ?
Istoria:ฉันละอายใจต่อเธอ แล้วก็พี่สาวของเธอด้วย
Zeitlind:ที่จริงแล้ว ครึ่งแรกของการเดินทางฉันไม่ได้พูดอะไร เพราะนึกถึงบางอย่างอยู่
Paimon:อะไรเหรอ?
Zeitlind:คำจารึกบนป้ายหลุมศพของฉันควรเขียนว่าอะไรดี
Zeitlind:โธ่ Paimon อย่าคิดไปไกลสิ เพราะยังไงพวกเราก็ไม่ได้เป็นอมตะนี่นา ของแบบนี้สักวันต้องได้ใช้อยู่แล้ว
Zeitlind:แต่ช่วงแรกฉันนึกไอเดียไม่ออกเลย ก็คำจารึกบนป้ายหลุมศพปลอมของพี่สาว เขียนไว้ดีมากเลยนี่นา
Zeitlind:แต่เมื่อกี้นี้เอง ฉันนึกออกแล้ว
Istoria:คืออะไรเหรอ?
Zeitlind:คำจารึกบนหลุมศพของฉันคือ "โปรดติดตามตอนต่อไป"
Zeitlind:ไม่ต่างกับ "การมีชีวิตครั้งเดียว ไม่นับเป็นชีวิตหรอก" รึเปล่า?
Istoria:มนุษย์คือเรื่องเล่าที่พัฒนาไปอย่างต่อเนื่อง ไม่ควรจำกัดชีวิตไว้แค่นั้น
Zeitlind:งั้นก็ ลาก่อนนะ Istoria
Istoria:ลาก่อนนะ Lind ถ้าเจอ Hilda ก็ฝากทักทายเธอแทนฉันด้วยนะ
Zeitlind:ฉันไม่รับประกันว่าจะจำเรื่องนี้ได้ แล้วก็ไม่รับประกันว่าเธอยังจะจำคุณได้รึเปล่านะ
Zeitlind:ไปกันเถอะ Traveler, Paimon ส่งฉันลงไปข้างล่างที แล้วเราค่อยมาทำความรู้จักกันใหม่อีกครั้งนะ
Zeitlind:การมีชีวิตอยู่นี่ ได้เห็นอะไรเยอะแยะจริง ๆ
Zeitlind:ฉันอยากจะพูดตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว ตอนที่รับมือกับ Melanta พวกคุณนี่เก่งจริง ๆ ... แต่ว่า...
Zeitlind:พวกคุณทำอะไรไปนะ?
Zeitlind:พวกคุณคือใครกันนะ?
Paimon:ความทรงจำเริ่มเลือนหายไปแล้วงั้นเหรอ?
Zeitlind:ฉันคือ... ใคร?
Traveler:เธอชื่อ Zeitlind
Paimon:ใช่แล้ว ฉันชื่อ Paimon ส่วนคนนี้คือ Traveler พวกเราเป็นเพื่อนสนิทของเธอไง!
Zeitlind:พวกเราเป็นเพื่อนกันงั้นเหรอ?
Paimon:ใช่แล้ว พวกเราคือเพื่อนซี้ที่ร่วมฝ่าฟันคลื่นลม และบุกน้ำลุยไฟมาด้วยกันไงล่ะ
Zeitlind:งั้นเหรอ?
Zeitlind:ฉันรู้สึกได้ ต้องเป็นอย่างนั้นแน่
Paimon:แล้วช่วงนี้พี่สาวของเธอ ก็ออกไปเดินทางรอบโลก เพื่อเปลี่ยนบรรยากาศไง สักวันหนึ่งพวกเธอต้องได้เจอกันแน่
Paimon:พี่สาวก็เหมือนกับเธอ อาจจะจำเธอไม่ได้ชั่วคราว แต่สายเลือดของพวกเธอเชื่อมโยงถึงกัน แถมยังหน้าเหมือนกันด้วย
Paimon:ทันทีที่เจอกัน จะต้องจำกันได้แน่นอน
Zeitlind:ฉันยังมีพี่สาวอีกคน
Paimon:อ๊ะ ไม่ต้องไปสนใจป้ายหลุมศพนี้หรอก!
Paimon:ป้ายหลุมศพนี้พี่สาวเธอแค่ตั้งให้ตัวเองเล่น ๆ เพื่อสื่อถึงการได้เริ่มต้นชีวิตใหม่ของตัวเองน่ะ
Paimon:พี่สาวของเธอต้องยังมีชีวิตอยู่แน่นอน!
Zeitlind:พี่สาวของฉัน...
Paimon:อื้ม ๆ
Zeitlind:ทำไมพี่ถึงน่าเบื่อขนาดนี้นะ
Paimon:เอ่อ
Paimon:เอาเป็นว่าในกระเป๋าถือของเธอ น่าจะมีข้อมูลของเขาอยู่บ้าง ลองดูหน่อยก็น่าจะรู้แล้วล่ะ
Zeitlind:อืม ฉันเข้าใจแล้ว
Paimon:แล้วก็นะ เธอเป็นคนที่สุดยอดมาก ๆ เลยล่ะ
Paimon:สุดยอดในระดับที่เคยกอบกู้โลกมาแล้วเลย
Zeitlind:ฉันเหรอ?
Paimon:ทุกคนรู้สึกขอบคุณเธอมากเลยนะ เพราะงั้นเธอต้องมีชีวิตอยู่อย่างภาคภูมิใจนะ
Paimon:ถ้ามีใครมารังแกทำให้เธอไม่มีความสุข ก็เขียนจดหมายหา Traveler ซะสิ ไม่มีเรื่องอะไรที่เขาจัดการไม่ได้หรอกนะ
Traveler:ตอนนี้เธอมีอะไรที่อยากทำมั้ย?
Zeitlind:ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่รู้สึกหิวเหมือนไม่ได้กินข้าวมาหลายวันเลย
Paimon:ฉันก็หิวแล้ว ๆ ฉันอยากกินอะไรเดี๋ยวนี้เลย
Paimon:รีบเทของในช่องเก็บของออกมาให้หมดเลยนะ ฉันจะกิน Chicken-Mushroom Skewer เยอะ ๆ เลย
Localized evidence
วันอันแสนยาวนานในหุบเขา - บทที่ 3
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/346112No text in the selected or fallback locales.
พิพากษา
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/2153855354Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/30510132
105
WQ
7609623
UI_ChapterIcon_Firmament
7609601
world