การพิพากษาครั้งสุดท้าย
Lind ฉันปล่อยให้เธอกลับไปโลกมนุษย์ในสภาพนี้ไม่ได้หรอก
76096Open quest →Quest Steps
Story evidence
Istoria:Lind ฉันปล่อยให้เธอกลับไปโลกมนุษย์ในสภาพนี้ไม่ได้หรอก
Istoria:แต่ฉันก็ไม่ได้เอ่ยปากออกไปเพราะความขี้ขลาดอีกครั้ง
Istoria:ฉันรู้ว่า ถ้าเธอกลับไปสู่โลกมนุษย์แบบนี้ เธอจะเลือกเส้นทางแบบไหน
Zeitlind:สิ่งที่ต้องบอกลา ก็ได้บอกลาไปหมดแล้ว ก็แค่นั้นเอง
Paimon:พวกเธอ... พวกเธอพูดเรื่องอะไรกันน่ะ... ทำไมฉันถึงฟังไม่เข้าใจล่ะ
Paimon:เรากำลังคุยกันเรื่องวิธีสร้างเส้นทางสู่สวรรค์ แล้วไปสั่งสอน Melanta ไม่ใช่เหรอ?
Istoria:คนก่อนหน้านี้ ไปพบ Melanta เพื่อพวกเราทุกคน...
Istoria:คนที่สละความทรงจำทั้งหมดของตัวเอง ก็คือพี่สาวของ Lind ที่ชื่อ Raumhilda
Zeitlind:อะไรนะ?!
Istoria:ในเวลานั้น ความบ้าคลั่งของ Melanta เริ่มส่อเค้าออกมาแล้ว เขาลงโทษผู้คนไปมากมาย
Istoria:เพราะถึงยังไงพวกเราก็ไม่ใช่จักรกล แถมยังมีอายุขัยยาวนานจนไม่มีที่สิ้นสุด สิ่งที่ถูกลืมไป ยังไงก็ต้องกลับมาสักวัน
Istoria:เธอได้ยินเรื่องการปกครองเผด็จการ ที่นับวันยิ่งไร้เหตุผลของ Melanta และได้เห็นชีวิตมากมายที่ถูกลงโทษ
Istoria:ฉันบอกเธอว่า ให้คิดซะว่าทุกอย่างของที่นี่ เป็นแค่การเห็นสวรรค์ที่ไม่น่าอภิรมย์เพียงชั่วครู่ก็พอ
Istoria:ไม่ต้องโกรธกับเรื่องนี้ ไม่ต้องเศร้ากับเรื่องนี้ ในเมื่อเธอก็ถูก Nihilita ส่งขึ้นมาเหมือนกัน Dex ก็ส่งเธอกลับไปได้
Zeitlind:กลับไปในสภาพเดิมแบบนี้แล้วจะทำอะไรได้?
Istoria:พี่ของเธอก็พูดแบบนี้เหมือนกัน ฮ่า ๆ พวกเธอนี่เหมือนกันจริง ๆ
Zeitlind:ได้ยินมาหลายครั้งแล้วล่ะ
Istoria:แต่พี่ของเธอร่าเริงและช่างพูด ส่วนเธอกลับสุขุมลุ่มลึก
Zeitlind:หลาย ๆ คนก็พูดแบบนั้นเหมือนกัน
Paimon:เดี๋ยวนะ ก่อนหน้านี้เธอเคยบอกไว้ใช่มั้ย ว่าตอนนี้เทพของวิหารแห่งมิติไม่อยู่ เส้นทางสู่สวรรค์คงไม่หายไป หลังจากใช้งานแค่ครั้งเดียวหรอกนะ
Paimon:งั้นพวกเราก็ใช้เส้นทางที่พี่สาวของ Zeitlind ทิ้งไว้แล้วขึ้นไปได้ใช่มั้ย?
Istoria:ถ้าเป็นอย่างนั้น คำแนะนำในการประชุมวางแผนรบของฉันก็คือ "บุกขึ้นไป แล้วอัดมันให้น่วม"
Istoria:ไม่รู้ว่า Melanta คุยอะไรกับ Hilda หลังจากนั้น Melanta ที่โกรธเกรี้ยว ก็ได้ตัดขาดเส้นทางสู่สวรรค์ ที่ความทรงจำของพี่สาวเธอทิ้งเอาไว้
Istoria:ส่วน Hilda ก็ออกจากที่นี่ไปแล้ว
Paimon:งั้นก็แปลว่า ตอนนี้ยังต้องมีใครสักคนในพวกเรา ยอมสละความทรงจำทั้งหมด ถึงจะขึ้นไปได้งั้นเหรอ?
Paimon:จริงสิ ถ้าพึ่งเจ้า Dex ล่ะ?
Paimon:มันเป็นเผ่าพันธุ์เดียวกับเจ้าตัวร้ายนั่นไม่ใช่เหรอ? ในเมื่อ Melanta เดินทางไปมาระหว่างข้างบนกับข้างล่างได้ งั้น Dex พยายามหน่อยก็น่าจะได้เหมือนกันรึเปล่า?
Istoria:พื้นที่ที่กั้นระหว่าง "วิหารแห่งตถตา" ในจุดสูงสุด กับวิหารห้วงอนันต์ถูกเรียกว่า "ทางเดินว่างเปล่า"...
Istoria:พลังของ "ทางเดินว่างเปล่า" มาจากตัววิหารเอง มันคือกฎแห่งการจากลา ส่วนเหล่าผู้เฝ้าระวังคือกฎแห่งการธำรงรักษา
Istoria:Dex เป็นเพียงร่างวัยเยาว์ของผู้เฝ้าระวัง จึงไม่มีอำนาจควบคุมเรื่องนี้
Paimon:งั้นทำยังไงดีล่ะ?
Istoria:ฉันจะมอบความทรงจำของฉันออกไปเอง
Paimon:Istoria แต่ว่าคุณ...
Istoria:ฉันเคยบอกไปแล้ว ว่านี่เป็นเพราะความขี้ขลาดของฉัน เพราะความจริงที่ฉันรู้ ทั้งประวัติศาสตร์และองค์ความรู้พวกนั้น มันสาหัสเกินไป
Istoria:ฉันลังเล ซึ่ง Hilda เองก็ดูออก
Zeitlind:เมื่อเทียบกับคุณแล้ว ชีวิตที่แสนเจ็บปวดของคนธรรมดาคนหนึ่ง ถือเป็นราคาแค่เล็กน้อยจริง ๆ
Paimon:ไม่ได้นะไม่ได้ Istoria ใคร ๆ ก็บอกว่าคุณเป็นสมบัติล้ำค่าของมนุษยชาติ เปลี่ยนเป็นคนอื่นดีกว่านะ
Paimon:แต่ว่าฉันกับ Traveler อืม... ยังมีเรื่องสำคัญที่ต้องไปทำอยู่นะ
Traveler:ไม่ใช่สิ Paimon ทุกคนเท่าเทียมกัน
Traveler:ความรับผิดชอบที่ยิ่งใหญ่ ไม่ใช่เหตุผลที่จะเสียสละคนอื่น
Paimon:ถ้าไปถามคนอื่นว่าจะยอมทิ้งทุกอย่างที่เคยเจอมามั้ย มันก็ดูจะ...
Zeitlind:ให้ฉันจัดการเอง
Paimon:Zeitlind!
Istoria:เธอพูดเหมือนพี่สาวอีกแล้ว แต่ครั้งนี้ฉันจะไม่ยอมเด็ดขาด
Istoria:ในตอนนี้ เธอได้สัมผัสกับประวัติศาสตร์ จากอดีตจนถึงปัจจุบันในที่แห่งนี้ และยังได้เห็นเรื่องราวเหลือเชื่อทั้งหมดของโลกใบนี้ด้วย
Istoria:หรือว่าทั้งหมดนี้ ไม่สามารถทำให้เธอรู้สึกอาลัยอาวรณ์ ต่อโลกใบนี้แม้แต่น้อยเลย?
Istoria:ตอนนี้ฉันนึกคำตอบของคำถามนั้นออกแล้ว ปัญหาพื้นฐานของปรัชญาคือ พรุ่งนี้จะจบชีวิตตัวเองหรือไม่
Zeitlind:...
Istoria:ดูสิ เธอลังเลแล้ว ความลังเลแม้แต่วินาทีเดียว ก็แสดงว่าคำถามนี้มีคำตอบ นั่นก็คือพรุ่งนี้คุ้มค่าที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไป
Zeitlind:ไม่ Istoria ผู้มีปัญญาอย่างคุณ ยังเข้าใจผิดไปสองเรื่องนะ
Istoria:เชิญอธิบายมาได้เลย
Zeitlind:ทำไม Nihilita ถึงเลือกพี่สาวล่ะ?
Zeitlind:แล้วที่ฉันถูกส่งขึ้นมาที่นี่ เป็นเพราะความบังเอิญจริง ๆ เหรอ?
Istoria:พี่สาวของเธอเคยบอกไว้ว่า ของหล่อนนั้นเป็นแค่เรื่องบังเอิญ
Istoria:สถานพักฟื้นประกาศปิดตัวลง แต่ตอนที่ยังไม่ได้ย้ายออก หล่อนออกมาเดินเล่นตอนเที่ยงคืน แล้วได้เจอกับ Nihilita
Zeitlind:ไม่ใช่เรื่องบังเอิญหรอก ฟังนะ เพราะว่า การกอบกู้ตนเองก็คือการกอบกู้โลก
Istoria:เอ่อ...
Zeitlind:ถ้าพี่สาวไม่ลืมทุกอย่าง เธอจะต้องจบชีวิตตัวเองแน่
Zeitlind:ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้วว่าทำไมถึงมั่นใจ ว่าพี่สาวของฉันยังมีชีวิตอยู่แน่นอน ชีวิตที่ได้เริ่มต้นใหม่ คงจะเต็มไปด้วยความหวังสินะ
Zeitlind:ฉันเคยอ่านเจอข้อความท่อนนี้ในนิยายของ Karasawa Eichi:
Zeitlind:"ผู้กอบกู้โลกเสียสละตนเองในโลกอันมืดมิด ยอมถูกตรึงไว้บนไม้กางเขน ด้วยเหตุนี้วิญญาณของเขาจึงได้รับการกอบกู้ และขึ้นสู่อาณาจักรแห่งแสงสว่าง"
Zeitlind:นี่มันสุดยอดไปเลยไม่ใช่เหรอ? รักษาความเศร้าของตัวเอง แถมยังช่วยกอบกู้โลกได้อีก
Zeitlind:ฉันไม่ยกโอกาสนี้ให้คุณหรอกนะ
Istoria:อ๊ะ...
Istoria:ฉันเผลอเหม่อไปแป๊บนึง นึกว่าเป็น Hilda พูดคำนี้ออกมาซะอีก แต่หล่อนไม่น่าจะพูดแบบนี้หรอกนะ
Zeitlind:แน่นอนอยู่แล้ว พี่ไม่ค่อยอ่านหนังสือ คำพูดพวกนี้ ไม่มีทางพูดจาอ้างอิงตำราได้เหมือนฉันหรอก
Zeitlind:Paimon กับ Traveler พวกคุณเองก็ห้ามคัดค้านนะ
Zeitlind:ไว้ตอนที่ฉันสูญเสียความทรงจำแล้วกลับไปบนพื้นดิน ยังต้องให้พวกคุณคอยบอกฉันด้วย ว่าฉันเป็นใคร และฉันจะไปที่ไหน
Paimon:พูดมาแบบนี้จะให้ฉันตอบยังไงเนี่ย? เราเพิ่งจะรู้จักกันแท้ ๆ แต่ต้องมาเริ่มทำความรู้จักกันใหม่อีกแล้ว
Zeitlind:"นิยายที่สนุกจนทำให้ยอมสูญเสียความทรงจำ เพื่อกลับมาอ่านใหม่อีกครั้ง" ถือเป็นคำชมสูงสุดเลยนะ พวกคุณเองก็เป็นเพื่อนระดับนี้เหมือนกัน
Paimon:อย่าพูดเล่นแบบนี้สิ ฉันจะเศร้าเอานะ
Zeitlind:เพราะงั้น Istoria ช่วยพาพวกเราไปทีเถอะ
Paimon:ยังมีเรื่องอื่นต้องจัดการอีกมั้ย?
Istoria:เฮ้อ...
Localized evidence
คุยกับ Istoria
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_0.json/2366094876BinOutput/Quest/76096.json/JIJKODHIEED/12
7609602
76096
true
2