ฤดูร้อน! สวนสนุก? แดนมายาลับ! ช่วงที่ 1
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json- JSON Pointer
/2895122688
Story Chapters
Story evidence
Paimon:หัวหน้ากอง Jean พวกเรามาแล้วจ้า...
Jean:สวัสดีทั้งสองคน ฉันรอพวกคุณมานานแล้ว
Paimon:โอ้โห คนที่อยู่ที่นี่เยอะกว่าที่ฉันคิดไว้อีกนะ... มี Klee กับ Kaeya ด้วย...
Klee:ที่แท้ก็เป็น Paimon น้อยกับพี่อัศวินผู้มีเกียรตินี่เอง! ไม่ได้เจอกันนานเลย!
Kaeya:โอ้ นึกไม่ถึงว่าจะเป็นพวกเธอ
Kaeya:ไม่ทันตั้งตัวเลยจริง ๆ... จะให้พูดยังไงดีล่ะ พอพวกเธอโผล่มาทีไร ก็มักจะสร้างเซอร์ไพรส์มาให้อยู่เรื่อยเลย
Paimon:ฮิฮิ พอคิดว่าจะได้เจอเพื่อนเก่า ฉันก็ดีใจจนลืมเคาะประตูเลยล่ะ ไม่ได้ทำให้ทุกคนตกใจใช่มั้ย?
Paimon:เดี๋ยวนะ พวกเธอคงไม่ได้กำลังคุยความลับอะไร ที่เราไม่ควรฟังอยู่หรอกใช่มั้ย?
Paimon:เจ้าเล่ห์ชะมัดเลย ปลอมตัวเป็นคนส่งอาหารของร้าน Good Hunter ทันทีเลยนะ!
Jean:ไม่ได้เจอกันตั้งนาน Paimon กับ Traveler ยังคงเข้ากันได้ดีเหมือนเดิมเลยนะ
Jean:ไม่ต้องกังวลหรอก เราไม่ได้คุยความลับอะไร
Jean:ที่จริงแล้วพวกเรากำลังพูดถึงพวกคุณอยู่ต่างหาก...
Kaeya:ให้เจ้าของเรื่องมาเล่าเองดีกว่ามั้ย?
Klee:อื้ม ๆ เดี๋ยว Klee จะเล่าให้ฟังเอง!
Klee:หลายวันก่อน ตอนที่ Klee อ่านเรื่อง "Dodoco Tales" อยู่ในห้องขัง... ก็มีจดหมายฉบับนึงบินเข้ามาทางหน้าต่าง
Paimon:จดหมายฉบับนึง จดหมายจะบินได้ยังไง?
Klee:มันก็กระพือปีกบินเหมือนนกเข้ามาเลย แถมมันยังพูดได้ด้วย!
Klee:มันพูด... เอ่อ พูดคำพูดที่ Klee ฟังไม่ค่อยเข้าใจน่ะ...
Kaeya:คำพูดที่ไม่เข้าใจ? ฉันเดาว่าน่าจะพูดถึงห้องขังอะไรพวกนี้แหละ...
Jean:เอ่อ... Kaeya...
Kaeya:การสอนที่เหมาะสม มันมีประโยชน์มากนะ
Klee:อือ ก็ได้ จดหมายฉบับนั้นขึ้นต้นว่า "Klee ทำไมถึงมาอยู่ในห้องขังอีกแล้วล่ะ..." ขอโทษนะ
Klee:แล้วในจดหมายยังเขียนอีกว่า "ช่วงนี้มะม๊ามีธุระต้องทำ ไม่ว่างพาลูกออกไปเที่ยวเลย แต่เพื่อนคนหนึ่งของมะม๊ายินดีต้อนรับลูกมาก เขาชวนลูกไปเที่ยวบ้านเขาด้วยนะ!"
Paimon:อ๊ะ นี่มันคุณ Alice นี่นา!
Traveler:แบบนี้ก็ดีไม่ใช่เหรอ
Jean:ตามหลักแล้วไม่น่ามีอันตรายอะไร แต่ที่ที่จะไป... มันออกจะไกลไปหน่อยน่ะ
Klee:อื้ม ในจดหมายบอกว่า บ้านของเพื่อนมะม๊าอยู่ที่ Sumeru...
Kaeya:กองอัศวินไม่มีทางยอมให้ Klee ไปที่ Sumeru คนเดียวหรอก แต่ Klee ก็ตั้งใจมากที่จะไปหาเพื่อนคนนั้น
Klee:ใช่แล้ว!
Kaeya:พวกเราเลยคิดกันว่า ใครจะออกเดินทางไกลไปกับ Klee ได้บ้าง? ถ้ามีฮีโร่ที่น่าเชื่อถือสักคน ถึงขั้นว่าเคยกอบกู้ Mondstadt มาแล้ว...
Paimon:อ๋อ! ที่แท้ก็เรียกพวกเรามาเพราะเหตุผลนี้เองสินะ
Jean:ขอโทษจริง ๆ นะ Traveler แต่ Klee ค่อนข้างสนิทกับคุณ... พวกเราเลยคิดว่าคุณเหมาะกับหน้าที่นี้มาก
Paimon:ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว Traveler พวกเรารับคำขอนี้ไว้ละกันเนอะ!
Klee:ฮิฮิ พี่อัศวินผู้มีเกียรติ... ช่วย Klee หน่อยได้มั้ย?
Klee:เย้!! มีพี่อัศวินผู้มีเกียรติอยู่ด้วย ไม่ว่าไปไหนก็ไม่ต้องกลัวแล้ว!!
Kaeya:เห็นมั้ย ฉันบอกแล้วว่าเขาจะต้องรับปากแน่ งั้นขอฝากทุกอย่างให้ Traveler ที่น่าเชื่อถือช่วยจัดการเลยก็แล้วกันนะ...
Jean:Kaeya... เธอก็ไปด้วยกันสิ
Jean:เอกสารที่ค้างไว้ก่อนหน้านี้ เธอก็แอบทำจนเสร็จหมดแล้วนี่... เธอก็ควรหาเวลาพักผ่อนบ้างนะ
Kaeya:โอ๊ะ เธอรู้ด้วยเหรอ? งั้นฉันก็ไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธแล้วสิ
Paimon:ถ้ามี Kaeya อยู่ เราก็รับมือกับปัญหาได้สบาย ๆ เลย! แต่ Sumeru อยู่ไกลมาก ต้องเดินทางกันนานเลยนะ...
Klee:ไม่เป็นไร ในจดหมายของมะม๊ามี "บัตรเชิญมหัศจรรย์" ด้วย!
Klee:ในจดหมายบอกว่า ถ้าทุกคนตะโกนชื่อสถานที่ที่อยากไปพร้อมกัน ก็สามารถไปถึงจุดหมายได้ในชั่วพริบตาเลย
Paimon:ว้าว มีอุปกรณ์ที่สะดวกขนาดนี้ด้วยเหรอเนี่ย!
Klee:แต่มีโอกาสแค่สามครั้ง เพราะงั้นจะใช้สะเปะสะปะไม่ได้...
Paimon:ถ้านับขาไปกับขากลับรวมเป็นสองครั้งแล้ว ก็ยังเหลืออีกหนึ่งครั้งนี่นา
Kaeya:ของวิเศษแบบนี้ ยิ่งต้องใช้ประหยัด ๆ หน่อยนะ
Kaeya:เพราะตอนนี้ยังไม่รู้ว่าจุดหมายอยู่ที่ไหน พอไปถึงที่นั่นแล้ว จะเจอกับความเสี่ยงอย่างอื่นรึเปล่า...
Kaeya:ฉันมีไอเดียหนึ่ง Traveler เธอมีเส้นสายเยอะ น่าจะรู้จักเพื่อนคนท้องถิ่นที่คุ้นเคยกับพื้นที่ Sumeru เป็นอย่างดีสินะ? พวกเราเทเลพอร์ตไปหาอีกฝ่ายกันเถอะ
Kaeya:แบบนี้ก็สามารถทดลองใช้ "บัตรเชิญมหัศจรรย์" นี้ และสามารถหาคนมาเป็นไกด์ได้ด้วย
Paimon:ที่พูดมาก็มีเหตุผลดีนะ ไหน ๆ ก็มีโอกาสเกินมาหนึ่งครั้ง ไม่ใช้ก็คงน่าเสียดายแย่
Kaeya:ถ้างั้น... Paimon ผู้ฉลาด มีไอเดียดี ๆ มั้ย?
Paimon:ฮี่ฮี่... แต่ถ้าพูดถึงคนที่คุ้นเคยกับ Sumeru และเป็นไกด์ได้ด้วย... ฟังดูแล้วก็ตรงกับเจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่ามากเลย...
Paimon:อื้ม ถ้าพูดถึงพื้นที่ที่เจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่าเคลื่อนไหวบ่อย ๆ นั่นก็คือ...
Traveler:Gandharva Ville
Paimon:บางทีเราอาจจะขอให้ Tighnari ช่วยได้นะ!
Kaeya:เอาล่ะ ถ้างั้นเราก็ไปที่ Gandharva Ville กันก่อนเถอะ
Klee:อื้ม Klee ได้เที่ยวที่ไหนก็ดีใจทั้งนั้นแหละ! แล้ว Klee ก็เชื่อมั่นในตัวพี่ Kaeya กับพี่อัศวินผู้มีเกียรติด้วย!
Kaeya:ท่านรักษาการผู้บัญชาการ งั้นเราออกเดินทางกันเลยนะ
Jean:ขอสายลมจงนำพาคุณไป ขอให้ทุกคนเดินทางราบรื่นนะ แล้วก็ Klee...
Klee:Klee รู้แล้วล่ะ Klee จะระวังตัวอย่างดีแน่นอน
Paimon:เอาล่ะ! ออกเดินทางกันเลย พวกเราจะไปที่...
Paimon:Gandharva Ville!
Kaeya:Gandharva Ville
Traveler:Gandharva Ville
Klee:Grand Arbor Hill...
Paimon:เอ๊ะ Hill อะไรเล่า เดี๋ยวก่อน!
Paimon:ตะ...ตกใจหมดเลย นึกว่าจะถูกส่งไปสถานที่แปลก ๆ ซะแล้ว
Klee:แฮะ ๆ Klee ไม่ได้ตั้งใจนะ...
Paimon:ฉันรู้แล้วล่ะ แต่นึกไม่ถึงว่า "บัตรเชิญมหัศจรรย์" อันนั้นจะใช้ได้จริง ๆ
Kaeya:น่าสนใจจริง ๆ แป๊บเดียวก็ถึง Sumeru เลย
Klee:ที่แท้เพื่อนของมะม๊าก็พักอยู่ที่นี่เอง มีดอกไม้ใหญ่ ๆ เยอะแยะเต็มไปหมด แถมยังมีเห็ดที่กระโดดเด้งดึ๋งได้ด้วย
Paimon:Sumeru ยังมีของมหัศจรรย์อีกเยอะเลยล่ะ!
Paimon:อย่างเช่น อืม...
Paimon:ใช่ ๆ Paimon เห็นครั้งแรกยังตกใจแทบแย่เลย
Kaeya:Klee เห็ดที่กระโดดได้แบบนี้เรียกว่า Fungus ถึงจะดูหน้าตาน่ารัก แต่ถ้าเข้าไปใกล้ ๆ มันจะจงใจใช้หมวกมาชนเธอให้ล้มเลยล่ะ
Klee:จริงเหรอ? งั้น Klee จะใช้หมวกชนกับมันด้วย!
Klee:Klee มีหมวกที่ใส่บนหัวกับหมวกที่ห้อยไว้ข้างหลังเสื้อ จะต้องชนะแน่
Traveler:Klee สุดยอดเลย!
Paimon:อย่างน้อยใช้หมวกก็ดีกว่าใช้ระเบิดเยอะเลย... แต่พวกเราสนิทกับ Klee คงห้ามปรามไม่ให้เธอใช้ระเบิดได้ใช่มั้ย?
Klee:อื้ม! Klee จะระวังไม่ใช้ลูกระเบิดไประเบิดของที่อยู่รอบ ๆ! เอ่อ... จะพยายามไม่ใช้ละกัน...
Paimon:จริงเหรอ? ใส่ใจดีจังเลยนะ Klee โตแล้วนะเนี่ย!
Klee:อื้ม! เป็นอัศวินดอกไม้เพลิง Klee ที่รู้จักคิดไง!
Paimon:งั้นอัศวินดอกไม้เพลิงที่รู้จักคิดคนนี้ไปหาเพื่อนที่ชื่อ Tighnari ที่ Gandharva Ville กับพวกเรากันเถอะ!
Collei:คนที่ใส่เสื้อผ้าแบบนั้น ก่อนหน้านี้เคยได้ยินเจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่าคนอื่น ๆ พูดถึงอยู่นะ...
Eula:งั้นเหรอ... ดูเหมือนข้อสันนิษฐานของฉันจะไม่ผิด... เอ๊ะ? นั่นมัน...
Collei:Traveler Paimon คุณ Kaeya แล้วก็ Klee ด้วย!
Klee:พี่ Collei ไม่ได้เจอกันนานเลย!
Paimon:Collei กับ Eula! พวกเธอมาอยู่ที่นี่ได้ไงเนี่ย?
Paimon:เอ่อ หลัก ๆ แล้วก็ถาม Eula นั่นแหละ
Kaeya:ไม่นึกว่าเดินทางมาไกลทั้งที ยังได้เจอกับหัวหน้ากองสอดแนมที่ออกมาเที่ยวด้วย บังเอิญจังเลยนะ
Eula:...ทำไมถึงมากันหมดเลยล่ะ? เฮ้อ...
Paimon:เมื่อกี้เธอทำสีหน้าลำบากใจใช่มั้ย...
Collei:อ๊ะ ใช่ ๆ ได้เลย ๆ! งั้นเราไปกันเถอะ!
Eula:ถึงจะดูแลความรู้สึกของฉัน แต่ไม่ต้องทำถึงขนาดนี้ก็ได้ พวกเธอเข้าใจผิดแล้ว ฉันไม่รู้สึกอึดอัดหรอก
Collei:ขอให้เป็นอย่างนั้นจริง ๆ...
Kaeya:ดีเลย! เหตุผลที่ทำให้เธออุตส่าห์เดินทางมาไกลถึง Sumeru นี่ จะต้องน่าสนใจมากแน่ รีบเล่าให้เราฟังหน่อยสิ
Traveler:(สีหน้าดูสนุกมากเลยนะ...)
Eula:ถ้าจะให้เล่า มันก็ค่อนข้างซับซ้อนน่ะ... สรุปก็คือ ฉันกำลังตามหาลูกพี่ลูกน้องคนหนึ่งของตระกูล Lawrence อยู่
Eula:เมื่อไม่นานมานี้ Lawrence คนนั้นหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย หลังจากตรวจสอบในบ้านเขาก็พบว่า เขาเหมือนจะอยากมาที่ Sumeru เพื่อหาวิธีทำให้ตระกูลกลับมารุ่งโรจน์อีกครั้ง
Paimon:ดั้นด้นไปหาวิธีถึงประเทศอื่นเลยเหรอ? หรือว่าเขาคิดจะเรียนอยู่ที่ Sumeru?
Traveler:แบบนั้นก็อ้อมโลกไปหน่อยนะ
Eula:คงไม่เป็นแบบนั้นหรอก เขาพ้นวัยที่ต้องรับการศึกษาขั้นพื้นฐานไปนานแล้ว ส่วนการเรียนต่อ... เท่าที่ฉันรู้จักเขามา เขาไม่น่ามีความคิดแบบนั้นนะ
Eula:เขาสนใจชื่อเสียงของวงศ์ตระกูลมากกว่าสิ่งอื่นใด ความคิดที่จะกอบกู้ตระกูลไม่ใช่เรื่องผิด แต่ฉันไม่รู้ว่าเขายึดติดกับมันมากแค่ไหน และจะก่อปัญหาอะไรขึ้นหรือเปล่า
Eula:ถ้าว่าตามเหตุผลแล้ว ฉันคงทิ้งเขาไว้แบบนั้นไม่ได้
Kaeya:ถ้าเรื่องนี้เป็นความจริง ลูกพี่ลูกน้องคนนั้นของเธอ ก็ถือเป็นคนพูดจริงทำจริงที่น่าชื่นชมของตระกูล Lawrence คนหนึ่งเลย เพราะการเดินทางจาก Mondstadt ไป Sumeru ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะ
Eula:แถมยังมาทำให้ฉันเป็นห่วงความปลอดภัยของเขาอีก ฮึ ช่างกล้าดีนัก
Paimon:ฮี่ฮี่ Eula เป็นคนดีจังเลยนะ
Klee:ใช่! คราวก่อนพี่ Eula ก็เอา Moon Pie มาให้ Klee กินด้วยล่ะ!
Eula:อะแฮ่ม! ไม่ว่ายังไงเขาก็เป็นคนในตระกูลเดียวกับฉัน... ยังไงฉันก็จะหาเขาให้เจอ แล้วพาเขากลับไปอย่างปลอดภัย
Eula:แล้วพวกเธอล่ะ ทำไมจู่ ๆ ถึงมาที่นี่ได้?
บอกเจตนาที่มาที่นี่กับ Eula และ Collei...
Collei:อย่างนี้ก็ยากเลยสิ... เพราะช่วงนี้อาจารย์ Tighnari ไปร่วมงานบรรยายที่สวน Pardis Dhyai น่ะ...
Collei:แต่ฉันพอจะช่วยได้บ้าง ตำแหน่งที่จดหมายเชิญฉบับนี้พูดถึงคร่าว ๆ อยู่ในทะเลทราย...
Eula:ทะเลทรายเหรอ?
Klee:เอ๊ะ? หรือว่าเพื่อนของมะม๊าพักอยู่ในทะเลทราย? เอ่อ... คุณน้าทะเลทราย?
Collei:ฉันจำได้ว่าเคยได้ยินท่าน Cyno พูดถึงตำนานประหลาดที่เล่าขานต่อ ๆ กันมาในพื้นที่ทะเลทรายแห่งนี้
Collei:เห็นเล่ากันว่ามีดันเจี้ยนที่ทำให้ความปรารถนาทุกอย่างกลายเป็นจริงได้...
Collei:เอ๊ย ผิดแล้ว ต้องเรียกคุณ Cyno สิ! อืม เรียกคุณก็พอแล้ว ฉันต้องทำตัวให้ชินเข้าไว้...
Eula:ดันเจี้ยนที่ทำให้ความปรารถนาทุกอย่างเป็นจริง...
Paimon:จริงเหรอ มีสถานที่แบบนั้นอยู่จริง ๆ เหรอ?
Collei:ถ้าเป็นเมื่อหลายปีก่อนฉันคงจะเชื่อ แต่ตอนนี้เจออะไรมาเยอะ ฉันก็จะฟังหูไว้หูละกัน
Eula:มิน่าล่ะ... ตำนานอาจไม่ใช่เรื่องจริงเสมอไป แต่เขาอาจจะไปเสี่ยงดู Traveler ถ้าพวกเธอจะไปที่นั่น ก็ให้ฉันไปด้วยคนนะ
Eula:ในตู้หนังสือของลูกพี่ลูกน้องฉัน เก็บสะสมตำนานเกี่ยวกับทะเลทราย Sumeru ไว้เยอะแยะเลย ถ้าให้เดา... จุดหมายของเขาอาจจะเป็นดันเจี้ยนนั้นก็ได้
Collei:ฉันขอไปด้วยได้มั้ย? ฉัน ฉันคิดว่าทุกคนอาจจะต้องการฉันก็ได้!
Collei:ทุกคนมาอยู่ที่ Sumeru ก็คงต้องการไกด์นำทาง ฉันว่าฉันทำหน้าที่นี้ได้นะ! การช่วยเหลือผู้อื่นด้วยความกล้าหาญ เป็นหน้าที่ของเจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่าอยู่แล้ว
Kaeya:พวกเราไว้ใจความสามารถของ Collei อยู่แล้ว แบบนี้ทีมของเราก็ใหญ่ขึ้นไปอีก หัวหน้า Klee คิดว่ายังไงล่ะ?
Klee:Klee คิดว่าสุดยอด... ไปเล้ย!
Klee:ในหนังสือนิทานบอกว่า "ความสุขของคนคนหนึ่งมีแค่นิดเดียว แต่ความสุขของคนกลุ่มหนึ่งจะเพิ่มขึ้นมาก"
Klee:ถ้าเพื่อนของมะม๊าเห็นพี่ ๆ ไปกับ Klee เยอะขนาดนี้ เขาจะต้องดีใจมากแน่ ๆ
Paimon:ถูกต้อง! งั้นอย่ารอช้าเลย ใช้ "บัตรเชิญมหัศจรรย์" อีกครั้งเถอะ!
Klee หยิบ "บัตรเชิญมหัศจรรย์" ขึ้นมา แล้วทุกคนก็อ่านจุดหมายในนั้นออกมาพร้อมกัน...
Klee:ว้าว เป็นทะเลทรายที่กว้างใหญ่มาก...
Collei:พอได้มาเห็นกับตาจริง ๆ ก็ยังรู้สึกทึ่งสุด ๆ ไปเลย...
Kaeya:ช่างเป็นทิวทัศน์ที่ยิ่งใหญ่มากจริง ๆ
Eula:...
Collei:เป็นอะไรไป ไม่สบายงั้นเหรอ?
Eula:ไม่หรอก แค่รู้สึกยังปรับตัวไม่ค่อยได้น่ะ เทียบกับที่ Mondstadt แล้ว... อากาศของที่นี่ค่อนข้างแห้งกว่า...
Eula:แต่ที่นี่ดูแล้วมนุษย์ไม่น่าจะอาศัยอยู่ได้นะ ถ้ามีดันเจี้ยนอยู่จริง ๆ... ทำไมแถวนี้ถึงไม่พบทางเข้าเลยล่ะ?
Collei:หรือจะเป็นเพราะเมื่อกี้ฉัน...ฉันพูดชื่อผิด... ไม่น่าจะเป็นแบบนั้นนะ...
Klee:ไม่ผิดนี่นา! ไม่ได้เป็นเพราะพี่ Collei หรอก!
Klee:ก่อนหน้านี้ Klee ก็เผลออ่านผิดเหมือนกัน แต่ก็ยังมาถึง Gandharva Ville ได้อยู่ดี!
Kaeya:ดูจากประสบการณ์ก่อนหน้านี้ จุดหมายน่าจะไม่ผิดนะ
Collei:ฟู่ว...
Paimon:หรือจะซ่อนอยู่ใต้เนินทรายที่อยู่แถวนี้น่ะ?
Eula:...ช่วยไม่ได้แฮะ สงสัยต้องลองหาดูก่อนแล้วล่ะ
ทุกคนแยกย้ายกันตามหา แต่น่าเสียดายที่หาอยู่นานก็ยังไม่พบเบาะแสอะไร
Paimon:เหนื่อยจัง คอแห้งมากด้วย...
Kaeya:ไม่น่าเป็นแบบนี้นะ หรือว่า "บัตรเชิญมหัศจรรย์" เกิดปัญหาขึ้นกะทันหัน?
Klee:เอ๋? ทำไมเป็นงั้นไปได้ล่ะ...
Klee:อ๊ะ หรือว่าจะถูก Klee ทำพังไปซะแล้ว? แต่ Klee ไม่ได้ทำอะไรเลยนะ... Dodoco เป็นพยานได้!
Collei:ไม่ใช่ปัญหาจาก Klee หรอก ดูสิ กระดาษแผ่นนี้ไม่มีรอยยับด้วยซ้ำ
Traveler:ถ้าดันเจี้ยนนั้นอยู่แถวนี้ละก็...
Klee:หืม? หรือว่าพี่อัศวินผู้มีเกียรติมีวิธีแล้ว!
Traveler:แทนที่เราจะไปหาดันเจี้ยน...
Paimon:อ่า ฉันเข้าใจที่ Traveler จะสื่อแล้ว!
Traveler:อื้ม ให้ดันเจี้ยนมาหาเราเองดีกว่า
Kaeya:เป็นความคิดที่น่าสนใจจริง ๆ ในเมื่อ "บัตรเชิญมหัศจรรย์" อยู่ที่นี่...
Kaeya:งั้นดันเจี้ยนที่ส่งบัตรเชิญออกไป ก็ต้องมีความเชื่อมโยงกับมันอย่างแน่นอน
Klee:อ้อ งั้น Klee เข้าใจแล้ว ที่จริง Klee ก็มีทีเด็ดเหมือนกันแหละ!
Eula:ทีเด็ดอะไรเหรอ? สอนพวกเราหน่อยได้มั้ย?
Klee:ได้สิ! มะม๊าเคยพูดว่า เวลาที่ต้องการความช่วยเหลือก็ตะโกนออกมาดัง ๆ แบบนี้...
Klee:"บัตรเชิญมหัศจรรย์"! "บัตรเชิญมหัศจรรย์"! Klee ต้องการความช่วยเหลือ! ลองคิดวิธีเข้าสิ!
Paimon:ดูสิ! Traveler มีอะไรลอยมาจริง ๆ ด้วย!
Eula:เอ๊ะ? นั่นมัน... ขวดงั้นเหรอ?
Kaeya:ได้ผลดีเลยแฮะ ฉันกะว่าจะจำวิธีนี้ติดตัวเอาไว้ใช้ เธอก็จำไปใช้ด้วยสิ
Eula:ไม่เอาหรอก! มันไม่เหมาะกับฉันเลยสักนิด
Collei:ขวดถือว่าเป็นของที่พบได้บ่อย ๆ ในตำนานของ Sumeru ...หรือว่ามันจะเป็นทางเข้าดันเจี้ยน?
Paimon:ดันเจี้ยนในขวดงั้นเหรอ ฟังดูเหมือนอะไรที่เคยเกิดขึ้นใน Liyue ด้วยเลยนะ
Paimon:ถ้าเป็นแบบนี้จริง ๆ งั้นการเข้าไปข้างในก็มีแค่วิธีเดียวแล้วล่ะ! อะ ยื่นมือมาสิ Traveler!
Traveler:(สัมผัสขวด...)
Klee:รีบดูเร็วเข้า ที่นี่มีสวนดอกไม้ใหญ่เบ้อเร่อเท่อเลย!
Eula:ไม่อยากจะเชื่อตาตัวเองเลย... ขวดอันนั้นดูเล็กนิดเดียวแท้ ๆ...
Eula:ทุกคน ฉันว่าเราควรหยุดพักกันที่นี่ก่อน วิเคราะห์สถานการณ์ปัจจุบัน แล้วค่อยตัดสินใจว่าจะเอายังไงต่อ
Kaeya:จะว่าไปแล้ว มีใครรู้จักนิทานเรื่อง "ขวดวิเศษ" หรือเปล่า?
Collei:อ๊ะ หมายถึงเรื่องราวระหว่างราชา Deshret กับญินในขวดงั้นเหรอ? ฉันเคยอ่านมาบ้าง ถึงจะไม่ได้รู้จักทุกตัวอักษรก็เถอะ...
Klee:พี่ Kaeya เรื่องนั้นมันเป็นยังไงเหรอ?
Klee:เมื่อก่อนมะม๊าก็เคยเล่าเรื่องที่ทีมสำรวจไปผจญภัยที่ดินแดนในขวดให้ Klee ฟังอยู่... แต่รู้สึกว่าอันนั้นจะไม่ได้เรียกว่าขวดวิเศษนะ...
Kaeya:อืม... ฉันค่อย ๆ เล่าให้ Klee ฟังได้ แต่ถ้า Klee ยังชอบวิ่งไปข้างหน้าคนเดียวละก็ อาจจะได้ยินแค่ครึ่งเดียวนะ
Klee:อื้อ... Klee เข้าใจแล้วล่ะ งั้น Klee จะเดินไปพร้อมกับทุกคนนะ...
Collei:...
Eula:Collei เธอก็รู้สึกว่ามีอะไรแปลก ๆ ใช่มั้ย
Collei:อื้ม ถึงแม้ว่าวิวของที่นี่จะสวยมาก แต่ก็ออกจะเงียบไปหน่อยน่ะ แถมไม่เห็นเพื่อนคุณแม่ของ Klee ด้วย...
Klee:คุณน้าทะเลทรายอาจจะพักอยู่ลึกเข้าไปข้างในหรือเปล่านะ? แบบที่ห้องใหญ่ ๆ เหมือนกับดินแดนแห่งราตรีบริสุทธิ์ของพี่ Fischl ไงล่ะ ตอนนี้เราเพิ่งมาถึงด้านนอกสุดเอง!
Paimon:ช่วยไม่ได้แฮะ งั้นก็เดินเข้าไปข้างในก่อนเถอะ
Paimon:ไม่แน่ว่าหลังจากนี้อาจจะเจอก็ได้!
Localized evidence
ฤดูร้อน! สวนสนุก? แดนมายาลับ! ช่วงที่ 1
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/2895122688No text in the selected or fallback locales.
บัตรเชิญจากแดนไกล!
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/2806200810Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/29910117
10117
EQ
4011417
UI_ChapterIcon_PenumbraAdventure
4011301
event