ดูเอล! สุดยอดนักอัญเชิญ! รอบที่ 3
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json- JSON Pointer
/1025184176
Story Chapters
Story evidence
Paimon:โห มีโปสเตอร์อยู่ให้พรึบตั้งแต่ที่ท่าเรือเลยเหรอเนี่ย!
Paimon:ฮืม... นับวันก็ยิ่งอยากรู้ตัวตนที่แท้จริงของผู้คิดค้นสองคนนั้นง่า
Charlotte:อืม เพราะมีข่าวคราวค่อนข้างน้อย การคาดเดาที่ทุกคนมีต่อสองคนนั้นจึงเลยเถิดจนกู่ไม่กลับน่ะ
Charlotte:มีคนลือกันด้วยว่าอันที่จริงสองคนนั้นได้รับนิมิตจากเทพแห่งปัญญา หรือลือกันว่าไม่เคยมีผู้คิดค้นอยู่จริงอะไรอย่างนั้น...
Charlotte:จริงสิ พวกเธอเคยอ่าน "ราชานักอัญเชิญ" มาก่อนมั้ย?
Charlotte:อื้ม เรื่องราวที่เกี่ยวกับหนุ่มน้อยมหัศจรรย์ซึ่งถูก "ราชาแห่งจระเข้" สิงร่างจนกลายมาเป็นผู้เล่นระดับตำนานน่ะ... น่าสนใจไม่เบาเลย ฉันไปหาอ่านก่อนมาที่นี่เป็นการเฉพาะเลยนะ
Charlotte:มีคนเดาด้วยนะว่านักเขียนเป็นหนุ่มน้อยผู้เล่นใน "ราชานักอัญเชิญ" ส่วนผู้คิดค้น "เกมกลเจ็ดอัจฉริยะ" ก็คือ "ราชาแห่งจระเข้" กับ "ราชาแห่งนกกุลา" ในตำนานน่ะ...
Paimon:ทำไมยิ่งลือก็ยิ่งเกินจะควบคุมเนี่ย?
Charlotte:ใช่แล้ว เพราะงั้นนักเขียนตัวจริงถึงได้รีบออกมาปฏิเสธเรื่องนี้นี่แหละ
Charlotte:ปรากฏว่าคนกลับลือกันให้แซดยิ่งกว่าเดิม กระทั่งหนังสือยังขายดิบขายดียิ่งขึ้นเลย
Charlotte:แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่า "เกมกลเจ็ดอัจฉริยะ" เป็นที่นิยมอย่างแพร่หลายใน Teyvat ก็เพราะไลท์โนเวลเรื่อง "ราชานักอัญเชิญ" ด้วยส่วนหนึ่ง
Charlotte:ดูจากงานแล้วเนี่ย แทบจะเทียบเท่ากับงานเทศกาลแล้วมั้ยนะ? ต้องขายหนังสือออกไปได้เยอะแยะแน่ ๆ เลย
Paimon:โอ๊ะ แค่ดูก็รู้แล้วมั้ยว่าเป็นฝีมือของยัยจิ้งจอกคนนั้นน่ะ
Charlotte:ยัยจิ้งจอก?
Paimon:หมายถึง Yae Miko น่ะ หัวหน้าบรรณาธิการของสำนักพิมพ์ Yae ยัยนั่นต้องกำลังกินเต้าหู้ทอดไป แล้วสั่งลูกน้องให้ฉวยโอกาสนี้เพิ่มยอดขายไลท์โนเวลแน่นอน
Charlotte:โอ้ ฉันคุ้นเคยกับฉากแบบนี้ดีเลยล่ะ แค่เปลี่ยนเต้าหู้ทอดเป็นกาแฟ และไลท์โนเวลเป็นหนังสือพิมพ์แล้วละก็นะ...
Paimon:ดูเหมือนเจ้านายจะเป็นเหมือนกันทุกที่เลยสินะ
Charlotte:ทิวทัศน์ของแต่ละที่แตกต่างกันออกไปจริงด้วย ได้ออกมาสักรอบก็ถือเป็นกำไรเหมือนกันนะเนี่ย
Paimon:เธอก็มองโลกในแง่ดีจัง ทั้ง ๆ ที่เจอเรื่องไม่ยุติธรรมมาแท้ ๆ เลย...
Paimon:เอ๋? คนที่ยืนอยู่ตรงนั้นนั่นมัน... Ei!
Ei:Traveler กับ Paimon? เจอกันอีกแล้วนะ
Charlotte:พี่สาวคนนี้คือ?
Paimon:อ้อ เดี๋ยวฉันแนะนำให้เอง เอ๊ะ... แปลกจัง ทำไมหลายวันมานี้ ฉันเอาแต่รับหน้าที่แนะนำตัวละเนี่ย...
Paimon:ทางนี้คือ Charlotte นักข่าวจาก Fontaine ส่วนนี่คือ Ei เอ่อ... เทพเจ้าของ Inazuma
Charlotte:ห๊า?! ทะ ท่าน... ท่าน Narukami Ogosho ผู้ยิ่งใหญ่เหรอ?! สวัสดีค่ะ ๆ ขอโทษที่เสียมารยาท...
Ei:แขกผู้เดินทางจากแดนไกล ไม่จำเป็นต้องมากพิธีหรอกนะ
Charlotte:ค่ะ... อ๊ะ ฉันหมายถึง โอเค
Charlotte:ฟู่ว... คนคุ้นเคยของพวกเธอแต่ละคนนี่... ยิ่งใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ เลยนะ
Ei:คราวนี้ฉันก็ได้รับคำเชิญจาก Miko ให้มาลองสัมผัสบรรยากาศผ่อนคลายในเมืองเหมือนกัน ไม่ต่างอะไรไปจากทุกคนในที่นี้หรอก
Paimon:อื้ม เข้าใจเลย ๆ เพราะตรงสถานที่จัดทั้งครึกครื้น และมีของกินอร่อย ๆ เยอะแยะเลยใช่มั้ยล่ะ?
Charlotte:งะ...งั้นในเมื่อทุกคนกำลังคุยกันถูกปากถูกคอ ฉันก็ไม่ขอรบกวนแล้วกัน เดี๋ยวเราค่อยกลับมาสมทบกันทีหลังเหมือนเดิมนะ
Paimon:โอเค เดี๋ยวเจอกันน้า!
Ei:หรือว่าตัวตนของฉันจะทำให้เขาตกใจ?
Paimon:ไม่หรอกมั้ง ก่อนหน้านี้พวกเราก็แยกกันสืบข่าวคราวเหมือนกัน
Paimon:Ei ชอบ "เกมกลเจ็ดอัจฉริยะ" มั้ย? ดูการแข่งขันของผู้เล่นแล้วลุ้นตามสุด ๆ ไปเลยใช่มั้ยล่ะ?
Ei:อืม... ฉันก็เป็นหนึ่งในผู้เข้าแข่งขันครั้งนี้เหมือนกัน
Paimon:หะ หา? Ei น่ะนะ?
Ei:ทำไมต้องตะลึงอย่างนั้นด้วย? การใช้เกมการ์ดเกมไพ่เป็นสื่อบันเทิงมีมาแต่โบราณแล้ว ฉันเองก็อยากรู้เหมือนกันว่า การละเล่นในปัจจุบันจะเปลี่ยนไปเป็นยังไงบ้าง
Traveler:การแข่งเป็นไงบ้าง?
Ei:แข่งถึงรอบรองชนะเลิศน่ะ
Paimon:รอบรองชนะเลิศ! เจ๋งไปเลย... งั้นอย่าบอกนะว่าก็เข้ารอบชิงชนะเลิศด้วยน่ะ...
Ei:น่าเสียดาย ฉันต้องหยุดลงแต่เพียงเท่านั้น เพราะว่า...
Yae Miko:เพราะว่าแพ้ให้ฉันในรอบรองชนะเลิศยังไงล่ะ แพ้อย่างอนาถเชียว เรียกได้ว่าแพ้ราบคาบเลยล่ะ
Yae Miko:ฮึฮึ ฉันได้ยินประโยคเมื่อกี้หมดแล้วนะ
Ei:ก็แค่ถูกลูกไม้ตื้น ๆ หลอกก็เท่านั้นแหละ
Yae Miko:ลูกไม้ตื้น ๆ แล้วยังไง? ลูกไม้ที่อยู่ในขอบเขตของกติกาก็เป็นการแสดงออกถึงไหวพริบทั้งนั้นแหละ ฉันว่า มันเป็นเพราะใครบางคนเอาแต่หมกตัวอยู่ใน Tenshukaku เลยไม่มีโอกาสรู้ทริคพวกนี้มากกว่ามั้ง?
Paimon:สองคนนี้สนิทกันดีจังเลยนะ
Ei:ฮืม... เธอพูดถูก ฉันควรออกมาให้บ่อยจริง ๆ ด้วย
Ei:Inazuma ในปัจจุบันนี้อยู่ในยุคแห่งความสงบสุข เปลี่ยนแปลงจากสมัยก่อนไปมากมาย แต่ว่า... ความกลัวที่มีต่อ "แสงแห่งสวรรค์" ของใครหลายคน ดูท่าจะไม่เคยเปลี่ยนแปลงไปเลยนะ
Ei:มีการแข่งอยู่สองสามตาที่ฉันเห็นมือทั้งคู่ของฝ่ายตรงข้ามสั่นเทา รออยู่นานก็ไม่กล้าลงการ์ดเสียที ตอนนี้พอลองย้อนนึกอีกที บางทีอาจไม่กล้าลงการ์ดที่ตัดสินแพ้ชนะก็ได้...
Yae Miko:*หาว*... คนอื่นเขามีแต่แพ้การดูเอลแล้วถึงมานั่งเจ็บใจงอแง แต่เธอเนี่ยน้า ทั้ง ๆ ที่ชนะมาแล้ว ยังจะมาซึมกะทือแบบนี้อีก
Yae Miko:ชวนเธอออกมาก็เพื่อดื่มด่ำเพลิดเพลินไปกับการดูเอลนะ ช่างเถอะ ฉันก็รู้นิสัยแบบนี้ของเธอดีแหละ
Yae Miko:เธอฝึกใช้ "ลูกไม้ตื้น ๆ" ไว้บ้างเถอะ เพราะฉันกำลังจะใช้มันเอาชนะผู้นำมิโกะคนปัจจุบันของเกาะ Watatsumi ยังไงล่ะ
Paimon:เอ๋? ที่แท้คู่ต่อสู้ในรอบชิงก็เป็น Kokomi งั้นเหรอ?
Yae Miko:อือฮึ ฝั่งหนึ่งเป็นผู้นำเกาะ Watatsumi ที่เคยร่วมสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กันมา ส่วนอีกฝั่งก็เป็นท่าน Yae Miko ผู้เปี่ยมด้วยความงามและสติปัญญา เจ้าตัวเล็ก เธอจะเลือกเชียร์ฝ่ายไหนล่ะ?
Yae Miko:เยี่ยม เยี่ยมไปเลย กล้ามาพูดจาแบบนี้ต่อหน้าฉันกับ Ei อยากเห็นนักใช่มั้ยว่าระหว่างพวกฉัน ใครจะเรียกสายฟ้าฟาดลงมาได้ไวกว่ากันน่ะ?
Ei:Miko... อย่าทำให้คนอื่นเขาลำบากใจสิ
Yae Miko:ฮ่าฮ่าฮ่า ฉันรู้น่า แค่อยากเห็นปฏิกิริยาของเจ้าตัวเล็กก็แค่นั้นเอง
Yae Miko:สนามดูเอลอยู่ฝั่งนั้นนะ พวกเธอลองไปเดินเที่ยวกันดูก่อนก็ได้ อย่าลืมทักทายคู่ต่อสู้ในรอบชิงแทนฉันด้วยล่ะ
Ei:Miko... ประชาชนต่างหวาดกลัวฉัน...
Yae Miko:กลัวเธอก็ถูกแล้วไม่ใช่เหรอ? เธอสั่งสายฟ้าฟาดลงมาที ขนฉันยังไหม้เกรียมเลย
Ei:ฉันไม่ทำแบบนั้นหรอก...
Yae Miko:ฉันก็ไม่กินคนเหมือนกันไม่ใช่หรือไง! แต่นักเขียนคนหนึ่งชอบนึกว่าถ้าไม่ส่งต้นฉบับ ก็จะถูกฉันที่แปลงร่างเป็นจิ้งจอกจับกินอยู่เรื่อย เธอว่ามันสมเหตุสมผลมั้ยล่ะ?
Yae Miko:อ้อ แต่พอรู้เรื่องนี้ ฉันก็มักจะเอาไปขู่เขาอยู่บ่อย ๆ นะ ตอนนี้ก็ไม่เลวเหมือนกัน ต้นฉบับแต่ละรอบส่งมาเร็วขึ้นทุกทีเลย
Ei:...
Qiuyue:ไม่คิดเลยว่าท่านโชกุน Raiden จะมาเข้าร่วม "ทัวร์นาเมนต์ราชานักอัญเชิญ" ที่ Ritou ด้วยตัวเองแบบนี้
Qiuyue:ต้องขอบคุณท่าน การค้าขายใน Ritou หลังจากนี้คงจะดีขึ้นเรื่อย ๆ ละนะ
Vahid:ถ้ารู้งี้แต่แรกก็ใช้ "ปุ๋ยสมบูรณ์พูนสุข" เป็นสปอนเซอร์ให้ "ทัวร์นาเมนต์ราชานักอัญเชิญ" ดีกว่า แบบนั้นต้องทำให้คนรู้จักมันเยอะยิ่งขึ้นแน่นอน!
Vahid:แต่ก็เหมือนจะแปลก ๆ ใครจะอยากได้ปุ๋ยมาเป็นรางวัลกันล่ะ เฮ้อ...
Karpillia:คนนั้นคือเทพแห่งสายฟ้าของ Inazuma งั้นเหรอ? เห็นได้ยากจริง ๆ
Karpillia:แต่ว่า... พอคิดดูอีกที ฉันเหมือนจะไม่เคยเจอกับท่านเทพแห่งลมมาก่อนเลยนะ
Karpillia:อะแฮ่ม แต่ไม่ว่ายังไงก็ตาม ท่านเทพแห่งลมก็คงจะอวยพรให้ธุรกิจของร้านขายดีเป็นเทน้ำเทท่าขึ้นเรื่อย ๆ ละมั้ง
Kaede:นั่นคือท่านโชกุนจริง ๆ เหรอ?
Kaede:ฮืม... ตุ๊กตาในร้านไม่สามารถแสดงความสง่าของท่านโชกุนออกมาได้จริง ๆ ด้วย
Kaede:ควรออกสินค้าใหม่ดีมั้ยนะ...
Xixi:ช่วงนี้ทุกคนเอาแต่เล่นการ์ดกันหมดเลย... ฉันก็ควรฝึกเล่นบ้างดีมั้ยนะ? เฮ้อ... แต่ใช้สมองแล้วจะทำให้ง่วงกว่าเดิมเนี่ยสิ
Kurisu:ฝีมือการดูเอลของท่านโชกุนช่างยอดเยี่ยมจริง ๆ ถึงฉันจะแพ้ แต่ก็เป็นเกียรติของฉันแล้วล่ะ
Kurisu:ช่วงนี้ทุกอย่างเริ่มดีขึ้นแล้ว ฉันเชื่อว่า อนาคตของ "สมาคมการค้านานาชาติ" ภายใต้การปกครองของท่านโชกุนจะต้องสว่างสดใสแน่นอน
Arataki Itto:เฮ้! เพื่อนรัก! Lavender Melon แคระ!
Paimon:เน้เจ้าคนเลี้ยงวัว! อย่ามาเรียกฉันว่า Lavender Melon แคระต่อหน้าคนเยอะแยะแบบนี้เซ่!
Arataki Itto:ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! การแข่งยิ่งใหญ่ขนาดนี้จะขาด Arataki Itto เซียนการ์ดหนึ่งเดียวในใต้หล้าไปได้ยังไง!
Arataki Itto:แก๊ง Arataki ของพวกเราออกโรงแบบพร้อมหน้าพร้อมตาเลยนะ เป้าหมายคือกวาดเงินรางวัลทั้งหมดของทัวร์นาเมนต์นี้ยังไงล่ะ!
Kuki Shinobu:ปรากฏว่าสุดท้ายมีแค่ลูกพี่ที่ตกรอบตั้งแต่ตอนแข่งคัดเลือก
Arataki Itto:นะ นั่นไม่สำคัญสักหน่อย! ฉันก็แค่ดวงซวย เจอคู่ต่อสู้แข็งแกร่งตั้งแต่รอบแรกก็เท่านั้นแหละ!
Arataki Itto:อีกอย่างนะ ยังไงฉันก็ต่อกรกับคู่ต่อสู้อย่างพอฟัดพอเหวี่ยงมั้ยล่ะ
Kuki Shinobu:ถูกฝ่ายตรงข้ามเอาชนะภายในสามเทิร์น ยังกล้าเรียกพอฟัดพอเหวี่ยงอีกเหรอ
Arataki Itto:นี่ Shinobu เธอช่วยไว้หน้าฉันต่อหน้าเพื่อนรักบ้างจะได้มั้ย? เธอเองก็แพ้ให้กับคนที่ชื่อ San สักอย่างมีหญ้า โกโก้มีไม่มีอะไรนั่นไม่ใช่หรือไง?
Kuki Shinobu:ท่านนั้นเป็นผู้บัญชาการเกาะ Watatsumi เลยนะ ฉันยอมรับความพ่ายแพ้อย่างเต็มใจเลยล่ะ
Arataki Itto:อันที่จริงฉันสังเกตเห็นมานานแล้วล่ะ ถ้าอยากดูเอลให้เก่ง อันดับแรกก็ต้องมีหลังการ์ดที่ดูดีก่อน! ฉันแพ้ตรงที่หลังการ์ดดูธรรมดาด๊อกด๋อยไปนี่แหละ!
Paimon:ลายของหลังการ์ดกับฝีมือการเล่นน่าจะไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกันนะ...
Arataki Itto:โน๊ ไม่ไม่ไม่! นี่แหละจุดที่ Lavender Melon แคระไม่เข้าใจ
Arataki Itto:ก็เหมือน Onikabuto ที่สีบนหลังยิ่งสดก็ยิ่งเด็ดนั่นแหละ ขอแค่หลังการ์ดดูดี งั้นการ์ดที่ฉันจั่วได้ก็จะยิ่งสุดยอดขึ้นไปอีก!
Kuki Shinobu:ลูกพี่ ดูเอลไม่เหมือนกับประลองแมลงนะ นี่ต้องใช้ความสามารถของตัวเองล้วน ๆ เลยเถอะ
Arataki Itto:พูดกับพวกเธอไปก็ไม่เข้าใจหรอก ต้องให้เพื่อนรักของฉันเป็นคนมาอธิบายให้ฟังถึงจะถูก!
Kuki Shinobu:เนี่ย เพื่อนรักลูกพี่ก็คิดเหมือนฉันนะ
Arataki Itto:ไม่ได้การ... งั้นมาดูเอลกันจริง ๆ เลยดีกว่า จะได้เห็นกันจะจะไปเล้ย!
Arataki Itto:อย่างนี้แล้วกัน Shinobu เอาการ์ดของเธอมาให้ฉันยืมซิ หลังการ์ดของเธอสวยอยู่นะ!
Arataki Itto:แต่หลังการ์ดของ Traveler ก็คงจะเด็ดดวงสุด ๆ แน่นอน... อาจดูดีสู้ไม่ได้... เอางี้ละกัน นาย/เธอใช้การ์ดของฉัน!
Kuki Shinobu:ไม่ได้อยากจะขัดอะไรหรอกนะ... แต่เด็คของลูกพี่นี่มัน ไม่ว่าจะเอาไปยัดใส่มือใครก็ไม่มีวันชนะหรอกมั้ง
Arataki Itto:เลิกพูดมากเจ๊าะแจ๊ะจอแจได้แล้วน่า เพื่อนรัก ตอนนี้ว่างอะเปล่า?
Traveler:ฉันยอมรับคำท้า
Arataki Itto:เยี่ยมยอดกระเทียมดอง! สมกับเป็นเพื่อนรักของฉัน ถึงไหนถึงกันไปให้สุดเลย! อุวะฮ่าฮ่าฮ่า...
Kuki Shinobu:เฮ้อ เอาเถอะ เดี๋ยวฉันเป็นกรรมการแล้วกัน
Kuki Shinobu:ทั้งสองคนทำใจให้สบายนะ นี่ไม่ใช่การดูเอลที่ใหญ่โตอะไรขนาดนั้น แพ้ชนะไม่สำคัญ
Arataki Itto:ได้ยินกันอะเปล่า การ์ดของฉันกำลังกู่ร้องท่ามกลางสายลมแล้ว!
Kuki Shinobu:...การ์ดของฉันต่างหาก
Traveler:ยังมีเรื่องอื่นต้องทำน่ะ...
Arataki Itto:อย่างนั้นเหรอ? งั้นอย่าเพิ่งเลยแล้วกัน
Arataki Itto:ไว้นาย/เธอว่างเมื่อไหร่ค่อยมาหาฉันแล้วกัน!
Paimon:พวกเราอยากไปทักทาย Kokomi หน่อยน่ะ ทั้งสองคนเห็นเขาบ้างมั้ย?
Paimon:"San สักอย่างมีหญ้า โกโก้มีไม่มีอะไร" ที่เจ้าโง่หนึ่งในใต้หล้า Arataki Itto เรียกเมื่อกี้อะแหละ
Arataki Itto:ยัย Lavender Melon แคระ...
Kuki Shinobu:เดี๋ยวก็เป็นการแข่งของเจ้าตัวแล้วนะ น่าจะไม่ได้ไปไหนไกลหรอก...
Kuki Shinobu:พวกคุณลองไปถาม Kujou Sara ที่อยู่ตรงนั้นดูสิ สำนัก Tenryou เป็นฝ่ายรับผิดชอบความเรียบร้อยและผู้คนที่เข้าออกงานน่ะ
Arataki Itto:เน้ เพื่อนรัก อย่าลืมล่ะว่าฉันคอยเธออยู่ตรงนี้นะ!
Arataki Itto:ขนาดนี้แล้วยังแพ้เหรอเนี่ย?
Kuki Shinobu:ขนาดใช้เด็คแบบนี้แล้วยังชนะได้เหรอเนี่ย? Traveler... สุดยอดจริง ๆ
Arataki Itto:ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! ทฤษฎีของฉันถูกแล้วเห็นมะ!
Kuki Shinobu:อย่าใส่ใจเลยนะ... เด็คของลูกพี่ชุดนี้... คุณก็น่าจะเข้าใจดี
Kuki Shinobu:จะว่าไปแล้ว ทั้งสองคนมีธุระอะไรหรือเปล่า?
Paimon:พวกเราอยากไปทักทาย Kokomi หน่อยน่ะ ทั้งสองคนเห็นเขาบ้างมั้ย?
Paimon:"San สักอย่างมีหญ้า โกโก้มีไม่มีอะไร" ที่เจ้าโง่หนึ่งในใต้หล้า Arataki Itto เรียกเมื่อกี้อะแหละ
Arataki Itto:ยัย Lavender Melon แคระ...
Kuki Shinobu:เดี๋ยวก็เป็นการแข่งของเจ้าตัวแล้วนะ น่าจะไม่ได้ไปไหนไกลหรอก...
Kuki Shinobu:พวกคุณลองไปถาม Kujou Sara ที่อยู่ตรงนั้นดูสิ สำนัก Tenryou เป็นฝ่ายรับผิดชอบความเรียบร้อยและผู้คนที่เข้าออกงานน่ะ
Arataki Itto:เน้ เพื่อนรัก ถ้าอยากจะดูเอลอีกละก็ มาหาฉันได้ตลอดเลยนะ!
Paimon:Sara! พวกเรากำลังตามหา Kokomi กันอยู่ เธอเห็นเขาบ้างมั้ยนะ?
Kujou Sara:ก่อนหน้านี้ หลังจากจบรอบรองชนะเลิศไป ฉันก็เห็นอีกฝ่ายออกไปจากแถวสนามดูเอล และไม่ได้กลับมาอีกเลย
Gorou:ท่าน Sangonomiya น่าจะไปชายฝั่งตะวันตกของ Ritou นะ
Paimon:Gorou! ไม่ได้เจอกันตั้งนานเลย!
Gorou:สวัสดีนะ มีเรื่องด่วนอะไรรึเปล่า?
Paimon:ไม่มีอะไรหรอก ก็แค่อยากทักทายเฉย ๆ น่ะ
Kujou Sara:จะว่าไปแล้ว... คู่ต่อสู้ในรอบชิงชนะเลิศดูจะรับมือยากอยู่นะ
Paimon:Sara จะเชียร์ฝั่งไหนเหรอ?
Kujou Sara:ตอนแรกฉันเชียร์ท่านโชกุนอย่างเต็มที่ แต่ตอนนี้ศึกของท่านโชกุนจบลงแล้ว อืม... ถ้าว่ากันตามจริง ฉันก็เชียร์ได้หมดนั่นแหละ
Paimon:ฉันนึกว่าเธอจะเชียร์ Miko แน่นอนซะอีก
Kujou Sara:ถ้าเป็นเมื่อก่อนก็คงจะทำแบบนั้นนะ
Kujou Sara:แต่วันนี้ เกาะ Narukami กับเกาะ Watatsumi เป็นมิตรที่ดีต่อกัน ทุกคนเป็นเพื่อนกันหมดน่ะ
Gorou:อื้ม ท่าน Sangonomiya ก็คิดแบบนี้เหมือนกัน ความสำคัญของการเล่นการ์ดระหว่างเพื่อนฝูง อยู่ที่การแลกเปลี่ยนเทคนิคและแบ่งปันความสนุก หาใช่การตัดสินแพ้ชนะแต่อย่างใด ท่าน Sangonomiya ยังหวังด้วยว่า Inazuma จะเป็นแบบนี้ไปตลอดด้วย
Kujou Sara:อืม มีเหตุผลมาก
Kujou Sara:คู่ต่อสู้ของเจ้าตัวสันทัดด้านการเล่นเล่ห์กล ถ้าเกิดเห็นอีกฝ่ายทำสีหน้าหนักอกหนักใจก็อย่าประมาทเด็ดขาด นั่นอาจจะเป็นการล่อลวงให้หลงกลก็เป็นได้
Paimon:พอได้เห็นผู้บัญชาการทั้งสองคนที่เคยต่อสู้ฟาดฟันกันบนสนามรบ มาเป็นห่วงกันอย่างนี้แล้ว ให้ความรู้สึกดีจังเลยเนอะ
Kujou Sara:อย่าเข้าใจผิดไปล่ะ นี่ก็แค่เพื่อความยุติธรรม
Kujou Sara:นับตั้งแต่ที่เห็นชื่อผู้บัญชาการคนนั้นบนรายชื่อผู้เข้าแข่งขัน ฉันก็รู้แล้วว่าเขาต้องเข้ารอบชิงชนะเลิศ และกลายเป็นคู่ต่อสู้ของท่านโชกุนแน่นอน
Kujou Sara:ฉันได้ไปชมทุกการแข่งของเขา ผู้บัญชาการคนนี้มีกลเม็ดพลิกแพลง และถนัดการใช้กลยุทธ์ที่น่าประหลาดใจ
Kujou Sara:หลังจากท่านโชกุนพ่ายแพ้ไปอย่างน่าเสียดาย เกรงว่าข้อมูลพวกนี้ก็น่าจะเข้าหูของท่าน Guuji เหมือนกัน
Paimon:ว้าว... เพราะงั้นถึงไม่อยากให้ Kokomi เสียเปรียบด้านข่าวกรองสินะ? ยุติธรรมสมกับเป็น Sara เลย...
Gorou:ขอบคุณคุณ Kujou ที่ช่วยเตือนนะ! ฉันจะเอาไปบอกท่าน Sangonomiya แน่นอน
Kujou Sara:ไม่เป็นไร
Kujou Sara:นี่ก็กินเวลาไปเยอะแล้ว น่าจะไปเรียกผู้บัญชาการท่านนั้นกลับมาได้แล้วนะ
Gorou:อื้ม งั้นขอตัวก่อนนะ
Paimon:Kokomi!
Sangonomiya Kokomi:Paimon? แล้วก็ Traveler
Paimon:อิอิ เซอร์ไพรส์มั้ยล้า? พวกเรามาเชียร์เธอน่ะ!
Paimon:Kokomi ทำอะไรอยู่ที่นี่อะ? มาดูทะเลเหรอ?
Sangonomiya Kokomi:อื้ม เสียงคลื่นกระทบช่วยให้จิตใจสงบลงได้น่ะ ตอนแรกฉันอยากมาดูเกาะ Watatsumi จากที่นี่น่ะ
Paimon:เอ๋? ตรงนี้มองเห็นเกาะ Watatsumi ด้วยเหรอ? ไหนดูซิ...
Sangonomiya Kokomi:เป็นไง? เห็นหรือเปล่า?
Paimon:งืม... ตรงนั้นเหมือนจะเป็น Kannazuka ส่วนไกลออกไปอีกหน่อยเป็นเกาะ Yashiori... งืม...
Paimon:...ไม่เห็นง่า
Sangonomiya Kokomi:ขนาดอากาศแจ่มใสขนาดนี้ ทางเกาะ Narukami ยังมองไม่เห็นเกาะ Watatsumi ที่อยู่ห่างไกลออกไปเลย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงตอนที่ยังมีพายุสายฟ้าก่อนหน้านี้เลย
Sangonomiya Kokomi:ในวันนี้ แม้ว่าทั้งสองฝ่ายจะเป็นมิตรต่อกันแล้ว แต่เมฆครึ้มจากสงครามก็ยังคงวนเวียนอยู่ในใจของคนบางส่วน
Sangonomiya Kokomi:ขนาดคนสนิททะเลาะกันยังต้องใช้เวลาในการให้อภัยฝ่ายตรงข้ามเลย จะนับประสาอะไรกับคนที่ไม่เคยมองเห็นกันเลยล่ะ?
Paimon:Kokomi...
Sangonomiya Kokomi:อ๊ะ ขอโทษที จู่ ๆ ก็พาวกเข้าเรื่องซีเรียสพวกนี้เข้าโดยไม่รู้ตัวซะแล้ว
Sangonomiya Kokomi:อื้ม เธอเข้าใจฉันดีจริง ๆ
Paimon:เอ๋? หมายความว่ายังไงอะ?
Gorou:แพ้ชนะไม่ใช่สิ่งที่สำคัญที่สุด
Gorou:แต่สิ่งสำคัญคือการกระทำที่ท่าน Sangonomiya มาเล่นการ์ดที่นี่ ต่อหน้าสายตาของคนหมู่มากต่างหาก
Sangonomiya Kokomi:อืม หลังจากนี้คงจะมีคนไปมาหาสู่ระหว่างเกาะ Watatsumi กับเกาะ Narukami มากกว่านี้ละนะ
Sangonomiya Kokomi:สิ่งที่ฉันอยากจะสื่อก็มีแค่...
Sangonomiya Kokomi:"แม้ว่าจะเชื่อในเทพเจ้าคนละองค์ แต่ทุกคนก็ยังเป็นเพื่อนที่สามารถเล่นการ์ดบนโต๊ะเดียวกันได้ หลังจากนี้ก็หวังว่าจะคอยช่วยเหลือกันนะ"
Sangonomiya Kokomi:นี่คงนับว่าเป็นการ... "ใช้การ์ดคลายความเกลียดชัง" ละมั้ง
Traveler:ใช้การเล่นการ์ด... มาเปลี่ยนแปลงภาพรวมที่ใหญ่กว่าสินะ...
Sangonomiya Kokomi:ฉันชอบวิธีสรุปแบบของเธอนะ
Sangonomiya Kokomi:อีกอย่าง ฉันก็สนใจเรื่องยุทธศาสตร์มาโดยตลอด จะแข่งกลยุทธ์ด้านเกมการ์ดทั้งที จะขาดฉันไปได้ยังไงกันล่ะ?
Paimon:อิอิ เพื่อสนองความต้องการส่วนตัวด้วยสินะ
Sangonomiya Kokomi:ฮ่ะ ๆ... ประมาณนั้นแหละ
Paimon:แต่เธอต้องระวังยัยจิ้งจอกนั่นให้ดีนะ ขนาด Sara ยังฝากมาเตือนเธอเลยว่า เจ้าตัวเขามีแผนลวงเยอะน่ะ
Gorou:ฉันว่าคงไม่ได้มีแค่ท่าน Sangonomiya ที่อยาก "ใช้การ์ดคลายความเกลียดชัง" หรอก ท่านนายพลคนนั้นก็พูดแบบนี้เหมือนกัน
Sangonomiya Kokomi:อื้ม งั้นก็ยอดเยี่ยมไปเลย
Sangonomiya Kokomi:Paimon วางใจเถอะนะ ส่วนเรื่องการดูเอล ฉันได้คิดกลยุทธ์รับมือสถานการณ์หลากหลายรูปแบบเอาไว้แล้วล่ะ
Paimon:โห รู้สึกตั้งตารอยิ่งขึ้นแล้วนะเนี่ย
Paimon:ขอพูดไว้ตรงนี้เลยว่า ให้ตายยังไง ฉันก็จะไปดูการแข่งรอบนี้ให้ได้! อะไรก็มาห้ามฉันไม่ได้เด็ดขาด! แม้แต่กลิ่นหอมจากแผงขายอาหารก็อย่าหวัง!
Sangonomiya Kokomi:อื้ม ขอบคุณนะ พวกเราไปกันเถอะ
Charlotte:"อึ้ง! เทพแห่ง Inazuma บุกทะลวงสู่รอบรองชนะเลิศ แต่คู่แข่งกลับแสยะยิ้มรับการดูเอล"...
Kirara:...ว้าว! พาดหัวข่าวนี้สุดยอดไปเลย!
Charlotte:สายฟ้าของ Inazuma คงฟาดไปไม่ถึง Fontaine หรอกเนอะ?
Kirara:เทพแห่งสายฟ้าท่านนั้นไม่โกรธเพราะเรื่องแบบนี้หรอกน่า
Paimon:เอ๋ พวกเธอสองคนกำลังคุยอะไรกันเหรอ?
Paimon:ไม่สิ... น่าจะต้องถามว่า ทำไมพวกเราเจอกับ Kirara อีกแล้วเนี่ย?
Kirara:ฉันก็ว่ามันบังเอิญมากเหมือนกัน! เพิ่งเจอกันเมื่อไม่นานมานี้เอง
Charlotte:ฉันลองถามคนรอบ ๆ Ritou แล้วล่ะ แต่ก็ไม่ได้ข่าวคราวของ "จอมโจรขโมยการ์ด" เลย ต่อมาก็ได้เจอกับคุณ Kirara คนนี้เข้า คุยไปคุยมาถึงได้รู้ว่าคุณเขาเคยเจอกับพวกเธอมาก่อนน่ะ
Sangonomiya Kokomi:"จอมโจรขโมยการ์ด"?
Paimon:อ้อ เรื่องมันเป็นอย่างนี้น่ะ...
เล่าเรื่องที่พบเจอในหลายวันนี้ให้ Kokomi ฟัง...
Sangonomiya Kokomi:อืม... ฉันพอจะเดาอะไรบางอย่างเกี่ยวกับความจริงเบื้องหลังเรื่องนี้ได้แล้วล่ะ
Paimon:ห๊า? ไวขนาดนี้เลยเหรอ?
Sangonomiya Kokomi:คงอธิบายให้เข้าใจด้วยคำพูดแค่ไม่กี่ประโยคยาก แถมรอบชิงก็กำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว...
Sangonomiya Kokomi:เอาอย่างนี้แล้วกัน เบาะแสสำคัญของเรื่องครั้งนี้...
Sangonomiya Kokomi:อยู่บนตัวคุณ Kirara น่ะ
Kirara:หืม? เอ๋? เดี๋ยวนะ... เอ๊ะ? ฉันเหรอ???
Charlotte:หลังจากคุยกับคุณ Kirara จบแล้ว ฉันก็มีข้อสันนิษฐานบางอย่างเหมือนกัน
Sangonomiya Kokomi:ไม่มีเวลาให้ขยายความมากกว่านี้แล้วล่ะ ขอโทษด้วยนะทุกคน เอาไว้คุยกันหลังจากการแข่งจบแล้วกัน
Traveler:แข่งให้สบายใจนะ
Paimon:ฮืม... ทะ ทำยังไงดี? สมองฉันคิดตามไม่ทันอ่า
Paimon:ทั้ง ๆ ที่ฉันเป็นคนเล่าเรื่องราวความเป็นมา แต่ฉันไม่ยักจะมองเห็นความจริงตรงไหนเลย
Paimon:Traveler ฉันคงไม่ได้โง่เหมือน Lavender Melon จริง ๆ ใช่มั้ย?
Paimon:...อืม ก็ได้
พิธีกร:ท่านผู้ชมทุกท่าน! ยินดีต้อนรับสู่สนามดูเอลของ "ทัวร์นาเมนต์ราชานักอัญเชิญ"!
พิธีกร:การแข่งในรอบนี้คือ ศึกปะทะระหว่างท่าน Guuji แห่งศาลเจ้า Grand Narukami อย่าง Yae Miko และผู้นำมิโกะคนปัจจุบันของเกาะ Watatsumi อย่าง Sangonomiya Kokomi นั่นเอง!
พิธีกร:ขอประกาศเริ่มการดูเอล ณ บัดเดี๋ยวนี้!
Paimon:โอ้! เริ่มแล้ว ๆ!
พิธีกร:ใครจะได้เป็นฝ่ายเริ่มก่อนกันนะ!
Yae Miko:มาสายขนาดนี้ ฉันนึกว่าเดินเล่นใต้ทะเลจนหลงทางไปแล้วซะอีก คุณ "ปลาห้วงทะเลลึก"
Yae Miko:ขึ้นฝั่งทีไม่ใช่เรื่องง่าย ฉันยกโอกาสเริ่มก่อนให้เป็นไง?
Sangonomiya Kokomi:ไม่จำเป็นหรอก
Sangonomiya Kokomi:ได้ยินมาว่า "เต้าหู้ทอดปรุงรส" เย็นชืดเร็ว น่ากลัวว่า ถ้าไม่รีบเสิร์ฟตอนยังร้อน ๆ คงจะเย็นชืดมันเลี่ยนอย่างรวดเร็วเลยสินะ
พิธีกร:...เทิร์นแรก เริ่มได้!
ทั้งสองฝ่ายดูเอลกันอย่างสูสีดุเดือด...
พิธีกร:และแชมเปี้ยนของเราก็คือ...
พิธีกร:Sangonomiya Kokomi ผู้นำมิโกะคนปัจจุบันของเกาะ Watatsumi!
Paimon:ชนะแล้ว ๆ! Kokomi ชนะแล้ว!
Kirara:ว้าว... ไม่คิดเลยว่าโยไกจิ้งจอกท่านนั้นจะ... ฉันดูจนขนหางลุกซู่ไปหมดแล้ว
Sangonomiya Kokomi:ทุกคน ขอโทษที่ให้รอนานนะ
Sangonomiya Kokomi:ขอบคุณนะ
Paimon:Kokomi! เมื่อกี้ฉันลุ้นแทนเธอสุด ๆ ไปเลย!
Paimon:Miko ร้ายมาก แกล้งทำเป็นไม่มีวิธีรับมือแล้ว และปล่อยให้ Kokomi จัดการการ์ดตัวละครของตัวเองทิ้งใบหนึ่ง
Paimon:แต่ปรากฏว่านั่นเป็นเงื่อนไขที่ Miko จะสามารถใช้การ์ดในมือติดต่อกันได้สองใบต่างหาก! เกือบพลิกล็อกแน่ะ!
Yae Miko:อุ๊ยแหม ตรงนี้ครึกครื้นกันดีจัง กำลังนินทาอะไรสนุก ๆ ลับหลังฉันล่ะ?
Paimon:อะเจ้ย! ฉะ ฉันเปล่านะ ฉันไม่ได้พูดอะไรทั้งนั้น! ฉันก็แค่บอกว่าน่าเสียดายจังที่ Miko แพ้น่ะ!
Yae Miko:ฮ่าฮ่าฮ่า มีอะไรน่าเสียดายกัน? ก็แค่การแข่งเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็เท่านั้นแหละ
Yae Miko:ครั้งหน้ายังไม่แน่ว่าใครจะชนะเลย เป็นไง? คุณ "ปลาห้วงทะเลลึก" มาดูเอลกันอีกสักรอบมั้ย?
Sangonomiya Kokomi:ถ้าคุณ "เต้าหู้ทอดปรุงรส" อยากละก็ ฉันก็ยินดีที่จะดูเอลด้วย
Sangonomiya Kokomi:แต่ว่าทางฝั่ง Traveler ยังมีปริศนาที่รอให้ฉันช่วยตอบอยู่น่ะ
Yae Miko:อย่างนั้นเหรอ? งั้นฉันก็ไม่รบกวนทุกคนแล้วล่ะ
Yae Miko:ไปเล่นกับ Gorou ดีกว่า ฉันไม่ได้เจอหูนุ่ม ๆ ฟู ๆ คู่นั้นมานานแล้วด้วย
Sangonomiya Kokomi:เรากลับมาที่ประเด็นเมื่อกี้กันเถอะ
Sangonomiya Kokomi:คุณ Kirara หลายวันมานี้คุณเอาแต่ส่งของไปมาระหว่างหลายประเทศใช่มั้ย?
Kirara:อื้ม ช่วงนี้มีพัสดุเยอะมากเลย แต่นี่เกี่ยวอะไรกับ "เบาะแส" ของ "จอมโจร" เหรอ?
Charlotte:จุดที่แปลกก็คือ เส้นทางของคุณ Kirara ดันตรงกับการเคลื่อนไหวของ "จอมโจร" ที่เราไล่ตามน่ะสิ
Sangonomiya Kokomi:ถูกต้อง จุดสำคัญคือตรงนี้นี่แหละ
Paimon:หรือว่า... Kirara จะเป็น "จอมโจร"?
Kirara:เอ๋? ระ เรื่องแบบนี้พูดซี้ซั้วไม่ได้นะ! ฉันก็แค่พนักงานส่งของธรรมดา ๆ คนหนึ่ง พวกเธอจะมาปรักปรำคนดีไม่ได้นะ ไม่สิ... จะมาปรักปรำโยไกที่ดีไม่ได้นะ!
Sangonomiya Kokomi:ทั้งสองคนอย่าเพิ่งใจร้อนไป ฉันไม่ได้หมายความว่าแบบนั้น
Sangonomiya Kokomi:คุณ Kirara ในหมู่พัสดุของหลายวันมานี้ มีหลายอันที่มีผู้ส่งคนเดียวกัน หรือมีหลายอันที่ส่งไปยังจุดหมายเดียวกันหรือเปล่า?
Kirara:ฉันขอคิดก่อนนะ... ผู้ส่งคนละคนหมดเลย แต่ว่าในแต่ละเมือง ต่างก็มีพัสดุชิ้นหนึ่งที่ฝากส่งไปยังที่อยู่เดียวกันหมดเลยจริง ๆ นั่นแหละ
Paimon:จริงเหรอ? มันคือที่ไหนน่ะ?
Kirara:เรื่องนี้... ฉันคงบอกอย่างละเอียดไม่ได้ คงบอกทุกคนได้แค่ว่าปลายทางอยู่ที่ Sumeru น่ะ
Sangonomiya Kokomi:พัสดุพวกนี้ต่างมีน้ำหนักเบา หรืออย่างมากก็มีขนาดใหญ่เท่ากับซองจดหมายใช่มั้ย?
Kirara:เอ๋? ระ...หรือว่าคุณเป็นโยไกผู้ยิ่งใหญ่ที่ทำนายฝันได้เหรอ? เมื่อก่อนฉันเคยได้ยินเรื่องนี้ตอนนอนอยู่บนตักยาย...
Sangonomiya Kokomi:ฮ่ะ ๆ ฉันก็แค่ผู้นำมิโกะคนปัจจุบันของเกาะ Watatsumi ที่ปกติชอบอ่านไลท์โนเวลกับหนังสือการทหารก็เท่านั้นแหละ
Sangonomiya Kokomi:เป็นยังไงบ้าง? Traveler ฟังสิ่งเหล่านี้จบแล้ว เธอได้ข้อสรุปแบบเดียวกันกับฉันหรือเปล่า?
Traveler:ฉันขอลองคิดอีกหน่อย...
Sangonomiya Kokomi:อื้ม เป็นคำตอบที่เพอร์เฟกต์ทีเดียวเลยล่ะ
Paimon:เอ๋? ไล่ตามมานาน ที่แท้หลังการ์ดที่ "จอมโจร" กำลังเก็บสะสมก็อยู่ใกล้พวกเราขนาดนี้นี่เองเหรอเนี่ย!
Charlotte:แต่ว่า มันก็ยังมีจุดที่น่าสงสัยอยู่
Charlotte:ตอนอยู่ Mondstadt คุณ Kirara รับพัสดุไปก่อน พวกเราถึงเจอกับ "จอมโจร" เวลาไม่ตรงกันนะ
Sangonomiya Kokomi:ส่วนเรื่องนี้ ความเห็นของฉันคือ... "จอมโจร" ไม่ได้มีแค่คนเดียว
Traveler:"แก๊งจอมโจรขโมยการ์ด" เหรอ?
Sangonomiya Kokomi:อื้ม คนที่พวกเธอกำลังไล่ตาม น่าจะเป็นหนึ่งในสมาชิกของ "แก๊งจอมโจร" ที่ว่าเนี่ยแหละ
Sangonomiya Kokomi:เกรงว่าคนอื่น ๆ คงจะเก็บรวบรวมหลังการ์ดได้ และส่งพัสดุออกไปหมดแล้วล่ะ
Charlotte:ลองมาคิดดูอีกทีแล้ว... การจะเก็บรวบรวมหลังการ์ดมากมายขนาดนั้นในหลายประเทศ ก็ไม่ใช่งานที่จะทำคนเดียวไหวจริง ๆ นั่นแหละ
Paimon:แต่ว่าทำไมคนที่เรากำลังไล่ตาม ถึงไม่ใช้บริการส่งของ "Komaniya Express" ล่ะ?
Sangonomiya Kokomi:น่าจะเป็นเพราะว่าทำงานช้าเกินไป เลยพลาดเวลานัดส่งของน่ะ... ฉันคิดว่าน่าจะเป็นแบบนี้นะ
Sangonomiya Kokomi:เพราะลองฟังจากที่พวกเธอเล่าแล้ว เขามีพฤติกรรม "ขโมย" แค่รอบเดียว แถมยังถูกคนอื่นเห็นเข้าอีก ส่วนหลังจากนั้นก็ใช้แต่วิธี "แลกเปลี่ยน" ไม่ก็ "เดิมพัน" ในการรวบรวมหลังการ์ดนี่นะ
Sangonomiya Kokomi:ฉันทายว่าคนคนนี้คงจะไม่ถนัดเรื่องขโมยนักหรอก ค่าบริการที่จะจ่ายให้กับ "Komaniya Express" ในตอนแรก ก็น่าจะถูกเอามาเป็นทุนซื้อขายแลกเปลี่ยนแล้วล่ะ
Charlotte:แต่นี่ก็ทำให้เกิดคำถามใหม่ขึ้นมานะ ทำไมคนอื่นถึงไม่พกการ์ดกลับ Sumeru ด้วยตัวเองล่ะ?
Charlotte:นอกจากว่า... พวกเขาจะมีเหตุผลให้ต้องอยู่ในที่เดิม...
Sangonomiya Kokomi:อืม นี่ก็เป็นคำถามที่ฉันคิดไม่แตกเหมือนกัน
Sangonomiya Kokomi:เป้าหมายของ "แก๊งจอมโจร" คืออะไรกันแน่? แล้วหลังการ์ดชุดนี้ซ่อนความลับแบบไหนกันเอาไว้นะ?
Sangonomiya Kokomi:เกรงว่า... คงมีแต่ได้เห็นหลังการ์ดชุดนั้นด้วยตาตัวเอง ถึงจะรู้ได้ละมั้ง...
Kirara:ทะ...ทุกคนทำอะไรน่ะ? อย่ามองฉันแบบนั้นสิ ฉันไม่มีทางแกะพัสดุของลูกค้าหรอกนะ!
Kirara:ถะ...ถ้าโดนบริษัทจับได้ ฉันต้องถูกไล่ออกแน่นอน!
Kirara:ฉันไม่อยากกลับเข้าป่าเขาใน Inazuma ไปเป็นโยไกผู้ยิ่งใหญ่อะไรแบบนั้นนะ!
Sangonomiya Kokomi:พวกเราไม่ได้มีเจตนาจะทำให้คุณ Kirara ลำบากใจอยู่แล้วล่ะ
Sangonomiya Kokomi:ในเมื่อเรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว... ฮืม งั้นทุกคนก็ไป Sumeru เป็นเพื่อนคุณ Kirara หน่อยเป็นไง?
Paimon:นั่นสิ ๆ พวกเราไม่ถามอะไรไปมากกว่านี้แล้วล่ะ
Paimon:แค่กลัวว่าถ้าฝ่ายตรงข้ามเป็นคนไม่ดีแล้ว Kirara จะตกอยู่ในอันตรายก็เท่านั้นเอง ถ้าไปด้วยกันละก็ Traveler จะได้ช่วยปกป้องเธอด้วยไง
Traveler:ฉันสู้เก่งมากนะ
Kirara:ฉันก็สู้เก่งเหมือนกันนะ! ตั้งแต่เข้าทำงานมาจนถึงตอนนี้ ฉันยังไม่เคยทำพัสดุหายสักชิ้นเลย!
Kirara:เจ้าพวกที่คิดจะมาแย่งของเพราะเห็นว่าฉันดูรังแกง่าย ก็โดนฉันซัดหมอบวิ่งหนีกันไปทุกคนนั่นแหละ
Kirara:ฮืม... ขอฉันลองคิดดูหน่อย...
Kirara:...โอเค ฉันให้พวกเธอไปส่งของด้วยกันที่ Sumeru ก็ได้
Kirara:แต่ว่ามีข้อแม้นะ!
Kirara:พวกเธอต้องซ่อนตัวให้ไกลเลยนะ ห้ามให้ลูกค้าเห็นเด็ดขาด! บริษัทส่งของที่ไหนจะใช้คนเป็นฝูงมาส่งของถึงบ้านกันเล่า
Paimon:ไม่มีปัญหา สัญญาเลย!
Kirara:นอกจากนี้ ถึงแม้ว่าลูกค้าจะเคยขโมยของก็จริง หรือว่าเป็นคนไม่ดีจริง ๆ ก็ตาม ยังไงเรื่องนี้ก็ต้องมอบหมายให้เจ้าหน้าที่ท้องถิ่นจัดการนะ!
Traveler:ตกลงตามนี้
Paimon:ดูท่าสถานีต่อไปจะเป็น Sumeru สินะ คราวนี้พวกเราตะลอนไปหลายที่เลยเนอะ
Sangonomiya Kokomi:ขอให้ทุกอย่างราบรื่นนะ ไว้คราวหน้าพวกเธอค่อยเล่าเบื้องหลังของปริศนานี้ให้ฉันฟังแล้วกัน
Localized evidence
ดูเอล! สุดยอดนักอัญเชิญ! รอบที่ 3
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/1025184176No text in the selected or fallback locales.
ออกการ์ด! ความแค้นเก่าจงหายไป
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/2082569650Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/29710115
10113
EQ
4010913
UI_ChapterIcon_Journey
4010903
event
32