Ghost
Chapter icon · UI_ChapterIcon_Common

Story Chapters

จดหมายเหตุภาพยนตร์

Story evidence

Chapter quests

2

"ทริปรวมพลคนต่างแดน!"

Open quest →
Quest flow
1

和古田聊聊$HIDDEN

Open step page →
Conversation 1 · 35 linesOpen full page →

Furuta:ท่านแขกผู้มาเยือนมาแล้วเหรอ? ไม่ได้พบกันเสียนานเลยเชียว

Furuta:ความจำของฉันนี่ก็นะ อายุอานามก็ปูนนี้แล้ว ความจำก็มีหลง ๆ ลืม ๆ กันไปบ้าง

Furuta:เฮ้อ ยายแก่อย่างฉันนี่นอกจากความจำจะไม่ดีแล้ว พวกคนหนุ่มสาวชอบอะไร นับวันฉันก็ยิ่งจะเข้าไม่ถึงไปทุกที

Furuta:ก่อนหน้านี้มีพ่อหนุ่มคนหนึ่งมาจาก Fontaine บอกว่าจะมาถ่าย "ภาพยนตร์" อะไรนี่แหละ เขานะพูดคุยกระซิบกระซาบ อยู่กับท่านผู้นำตระกูลของเราอยู่ตั้งนานสองนานเชียวล่ะ

Furuta:โอ๊ย แล้วก็นะ คนผู้นี้ไม่ว่าจะทำอะไรก็พูดคำว่า 'ที่รัก' อยู่นั่นแหละ ช่างไม่มียางอายจริง ๆ คำพูดแบบนี้จะเอามาพูดซี้ซั้วตามใจได้ยังไงกันฮึ?

Furuta:ใช่ ๆ เจ้าหนุ่มนั่นยังเอ่ยถึงคุณด้วยนะ

Furuta:จากที่ดู ๆ แล้ว เหมือนว่าเขาจะได้เงินทุนสนับสนุนจากสำนัก Tenryou มา ซึ่งการถ่ายทำภาพยนตร์ซักเรื่องก็ไม่ใช่เรื่องง่าย แต่ก็ไม่สามารถทำให้สำนัก Tenryou พึงพอใจได้

Furuta:แต่เขาก็ยังจะอยากทำต่อนะ เลยมาขอร้องสำนัก Yashiro ที่ดูแลเรื่องศิลปะและวัฒนธรรม

Furuta:คิดไม่ถึงเลยว่า นายท่านจะอนุญาตเรื่องนี้ ทั้งยังเรียกตัว Koharu ให้มาช่วยอีก ภาพยนตร์เรื่องนี้น่าสนใจริง ๆ งั้นเหรอ? ยายแก่อย่างฉันไม่เข้าใจเลยจริง ๆ

Furuta:แต่ในเมื่อนายท่านพยักหน้าแล้ว แม่บ้านอย่างฉันก็ไม่ควรวิจารณ์สุ่มสี่สุ่มห้าอีก

Furuta:แต่นึก ๆ ไปแล้วนะ ฉันก็อดห่วง Koharu ไม่ได้

Furuta:ใช่แล้ว ฉันดูออกนะว่าในใจ Koharu ไม่ได้ชอบคนต่างแดนที่พูดจากระซิบกระซาบ คนนี้เท่าไหร่

Furuta:แต่เธอน่ะเป็นคนที่เชื่อฟังคำสั่งของนายท่านกับคุณหนูอย่างเคร่งครัดมาตลอด ไม่คิดจะขัดคำสั่งแน่นอน แต่เด็กคนนี้ยังอ่อนประสบการณ์ ยังไม่มีสมาธิพอ

Furuta:คนต่างแดนนั่นก็เป็นพวกพูดอะไรไม่คิด ถ้าเกิดทำให้ Koharu โมโหขึ้นมาแล้วควบคุมตัวเองไม่อยู่ เกิดลงไม้ลงมือกับคนคนนั้นขึ้นมาต้องแย่แน่เลย

Furuta:Koharu เองก็ใช้เวลาฝึกฝนมาไม่น้อย ถึงจะยังไม่ชำนาญมาก แต่ถ้าให้ซัดคนที่ไม่รู้ศิลปะการต่อสู้ให้หมอบก็ไม่ใช่เรื่องยากเย็นอะไร

Traveler:Koharu เป็นใครกันแน่?!

Furuta:คุณคิดว่าฉันกับ Koharu เป็นใครล่ะ?

Furuta:ไม่ว่าคำตอบในใจคุณจะเป็นอะไร คุณเพียงแค่รู้ไว้ว่า พวกเราจะจงรักภักดีต่อตระกูล Kamisato แห่งสำนัก Yashiro เท่านั้นก็พอแล้ว

Furuta:ในเมื่อคุณลูกค้าก็รู้จักพ่อหนุ่มนั่น แล้วยังได้รับความไว้วางใจจากตระกูลของเราอีก แม่บ้านที่ต่ำต้อยอย่างฉันก็เชื่อใจคุณได้แบบหายห่วง

Furuta:ถ้าคุณยอมหาเวลาว่างไปช่วยดูความคืบหน้าของกองถ่ายนั่นด้วย ยายแก่อย่างฉันจะขอบคุณเป็นอย่างมาก

Traveler:ฉันเข้าใจแล้ว

Furuta:ฉันจำได้ว่าพ่อหนุ่มนั่นพาพรรคพวกไปที่เกาะเล็กทางใต้แล้ว นี่ก็บ่นงึมงำมาตั้งนาน โชคดีจังที่คุณไม่รำคาญเอาซะก่อน

Furuta:ถ้ามีเวลาก็แวะเวียนมาเยี่ยมบ่อย ๆ นะ การได้ต้อนรับแขกผู้มาเยือนแบบคุณ นับเป็นเกียรติสำหรับพวกเราทุกคนในสำนัก

2

ตามหา Xavier

Open step page →
3

ดูความคืบหน้าในการถ่ายภาพยนตร์ของ Xavier

Open step page →
Conversation 1 · 46 linesOpen full page →

Sasano:นี่มันรอบที่สิบเอ็ดแล้วนะ ผมล่ะไม่เข้าใจจริง ๆ เลย

Koharu:เฮ้อ... คุณพูดมาตรง ๆ เลยดีกว่า คราวนี้มีปัญหาตรงไหนอีกล่ะ

Xavier:ครั้งนี้ปัญหาอยู่ที่คุณ Koharu ล่ะ การแสดงของคุณเมื่อกี้ มันช่างไร้อารมณ์ร่วมซะสิ้นดี

Xavier:ในตอนที่ผมเขียนประโยคนั้น ในใจเต็มไปด้วยอารมณ์ที่ว่างเปล่าแต่ก็เร่าร้อน ใช่แล้ว ว่างเปล่าแต่ก็เร่าร้อน

Xavier:ผมต้องการให้คุณอดทนอีกนิด เปล่งเสียงออกมาจากลำคอของคุณ แสดงให้โลกได้เห็นถึงความรู้สึกที่อัดแน่นอยู่ภายใน

Koharu:ห๊ะ? "อารมณ์" ที่ "ว่างเปล่าแต่ก็เร่าร้อน"... นี่มันเป็นการอธิบายบ้าบออะไรกัน?

Sasano:เดี๋ยวนะ ไม่ใช่ว่าในประกาศรับสมัครนักแสดงเขียนไว้ว่า เขียนบทโดยนักเขียนชื่อดังหรอกเหรอ?

Xavier:พูดแบบนี้ก็ไม่เห็นผิดนี่ เดิมทีเรื่องนี้ได้ถูกดัดแปลงมาจากนิยายของนักเขียนชื่อดังอย่าง Kayabuki Ikkei ไง ส่วนผู้ดัดแปลงใครน่ะเหรอ ฉันน่ะสิ ฉันน่ะสิ

Xavier:คุณ Koharu และคุณ Sasano การที่ให้คุณสองคนต้องแสดงวน ซ้ำไปซ้ำมาแบบนี้หลายต่อหลายครั้ง ฉันต้องขอโทษด้วยจริง ๆ

Xavier:แต่เพื่อศิลปะที่งดงามสมบูรณ์แบบ ทั้งหมดนี้มันเป็นสิ่งคุ้มค่าที่จะทำ เพราะฉะนั้นฉันก็หวังว่า...

Sasano:เดี๋ยวก่อนนะ? คนที่ชื่อ Kayabuki Ikkei ที่ฉันรู้จักเนี่ยมีอยู่คนเดียวเลยก็คือ คนที่ส่งต้นฉบับไปให้สำนักพิมพ์ Yae แล้วถูกตีคืนกลับมาทุกครั้ง

Sasano:ต่อมาเขาก็ไม่ยอมล้มเลิก เลยควักเงินตัวเองพิมพ์นิยายออกมาซะเลย ผลก็คือขายไม่ได้เลยแม้แต่เล่มเดียว

Sasano:ไม่ใช่มั้ง ทรมานพวกเราตั้งสิบเอ็ดรอบ นี่น่ะเหรอผลงานที่เจ้านั่นเขียนออกมา?

Koharu:อ๊ะ! อะไรไม่รู้เนี่ยมั่วซั่วไปหมดแล้ว ฉันชักจะทนไม่ไหวแล้วนะ!

Paimon:หว่าย สถานการณ์ดูแย่จัง รู้สึกเหมือน Koharu ใกล้จะหมดความอดทน อยากหยุมหัวคนสักทีแล้ว

Traveler:พวกเราเข้าไปทักทายกันหน่อยเถอะ

Paimon:เอ่อ นี่... Xavier พวกคุณกำลังถ่ายภาพยนตร์กันอยู่เหรอ?

Traveler:ไม่ได้เจอกันตั้งนานนะ

Xavier:โอ้ Traveler กับ Paimon นี่นา เพื่อนผู้เป็นที่รักทั้งสอง มันช่างดีเหลือเกินที่ได้เห็นใบหน้าที่คุ้นเคยในเวลาแบบนี้

Xavier:ก็อย่างที่คุณเห็น ต่อจากเรื่อง "ซามูไรคนที่เจ็ด" แล้ว ฉันก็หาทางระดมทุนมาสร้างภาพยนตร์เรื่องใหม่ได้

Xavier:นอกจากตัวแสดงเอกที่ยังไม่ได้ถูกเลือก ก็ต้องขอบคุณท่าน Kamisato ที่ใจคอกว้างขวาง ช่วยเหลือทั้งด้านเงินทุน และอุปกรณ์ประกอบฉาก ดูเหมือนปัญหาทั้งหมดในช่วงแรกจะได้รับการแก้ไขจนหมดแล้ว

Xavier:ถ้าคุณไม่รังเกียจนะ ฉันอยากให้คุณ บางที อาจจะ แบบว่ายังจำสัญญาของเราก่อนหน้านี้ได้มั้ย?

Koharu:อ๊ะ ท่าน Traveler ท่านนี้คือเพื่อนของผู้นำสำนัก Yashiro ของพวกเรา ที่แท้พวกคุณก็รู้จักกัน?

Xavier:ใช่แล้วล่ะ Traveler คือเพื่อนคนแรกที่ฉันรู้จักที่ Inazuma ยกเว้นพวก Fatui ที่เอางานมาให้ฉันทำกับพวกซามูไรที่คุยยากคุยเย็นซะเหลือเกินบางคน พวกนั้นไม่นับนะ

Koharu:การได้เป็นเพื่อนกับท่าน Traveler เนี่ย ยังไง ๆ ก็ต้องไม่ธรรมดาอยู่แล้ว

Sasano:ดูท่า Xavier คงเป็นบุคคลที่มีฝีมือเหมือนกัน...

Traveler:พวกเราเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันล่ะ

Xavier:คุณคิดอย่างนั้นจริง ๆ เหรอ? ถึงแม้ว่าฉันจะไม่เคยพูดคุยกับคุณอย่างจริงจัง แต่ในใจฉัน คุณคือเพื่อนแท้คนหนึ่งมาตั้งนานแล้ว

Xavier:ไม่ใช่ "เพื่อนผู้เป็นที่รัก" แบบนั้นนะ แต่เป็นเพื่อนแท้แบบแท้ ๆ ที่น่าเคารพ และเชื่อใจได้

Xavier:แน่นอน ๆ ในช่วงที่คนเราหัวกำลังจะระเบิดเนี่ย การที่เธอมาปรากฏตัวก็เหมือนโอเอซิสในทะเลทรายอันแห้งแล้งของ Sumeru เลยนะ ช่างมีคุณค่า และถูกเวลามากเลย

Xavier:เพียงแค่ครั้งนี้ ถ้าเธอยังยอมทำตามสัญญาที่เราเคยตกลงไว้ก่อนหน้านี้ ด้วยการแสดงเป็นนักแสดงนำชาย/หญิงให้ภาพยนตร์เรื่องใหม่เรื่องนี้

Xavier:ฉันหมายถึง เธอตกลงมั้ย? ที่จะมารับบทพระ/นางเอกของฉัน?

Traveler:เป็นเกียรติอย่างยิ่งเลยล่ะ

Paimon:จากประสบการณ์การเดินทางมาอย่างยาวนาน ฉันได้เห็นทักษะการปรับตัวให้เข้ากับสถานการณ์ของ Traveler มาด้วยตาของตัวเองเลยแหละ

Paimon:ได้เขา/เธอมารับบทนำ ถือว่า Xavier ได้กำไรสุด ๆ ไปเลย

Xavier:แน่นอนอยู่แล้ว ตรงจุดนี้ฉันเชื่ออย่างไม่มีข้อสงสัยเลย ถ้าอย่างนั้นบทของ มิสเตอร์/มิส Traveler สองฉากต่อไปทั้งหมดก็กองอยู่ตรงนี้แล้วนะ

Xavier:บทของเธออยู่ในตอนที่ 1 ฉากที่ 2 กับฉากที่ 3 นะ ต้องจดจำประโยคที่ฉันเน้นเอาไว้ให้ดีนะ

Sasano:ไม่ง่ายเลยที่จะหานักแสดงนำที่เหมาะสมได้ งั้นฉันก็จะลองดูอีกสักตั้งละกัน

Koharu:เฮ้อ เอาเถอะ ฉันก็จะลองอีกครั้งละกัน

Paimon:ดูเป็นทางการจังเลย เดี๋ยวฉันจะรอชมการแสดงของ Traveler นะ

4

คุยกับ Xavier เพื่อเริ่มการถ่ายทำ

Open step page →
Conversation 1 · 1 linesOpen full page →

Xavier:ว่ายังไง ถ้าเตรียมตัวกันพร้อมแล้ว เรามาเริ่มถ่ายกันเลยเถอะ

Conversation 2 · 2 linesOpen full page →

Traveler:พร้อมแล้วล่ะ

Xavier:ดีมาก งั้นเรามาเริ่มกันเถอะ

Conversation 3 · 2 linesOpen full page →

Traveler:ยังไม่พร้อม

Xavier:ไม่เป็นไร เรายังพอมีเวลา ให้เธอพร้อมก่อนค่อยเริ่มละกัน

Conversation 4 · 3 linesOpen full page →

Traveler:(test)第一次选择是

Sasano:(test)第一次选择对了!

Koharu:(test)第一次选择对了!

5

ถ่าย "ตอนที่ 1 ฉากที่ 2" ให้สำเร็จ

Open step page →
Conversation 1 · 21 linesOpen full page →

Sasano:ไม่ได้การล่ะ ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป ก็ไม่มีทางที่จะ... ต่อต้านพวกเขาได้เลย

Xavier:คุณ Sasano ลื่นไหลหน่อย! พูดให้ลื่นไหลหน่อยสิ!

Sasano:(แต่บทพูดพวกนี้มันพิลึกมากเลยนะ)

Koharu:คงต้องให้พวกเราเป็นผู้เสียสละตัวเองแล้วล่ะ

Xavier:คุณ Koharu อารมณ์ครับ! ใส่อารมณ์ลงไปอีก!

Koharu:(...)

Traveler:แต่ฉันจะไม่ยอมแพ้แบบนี้แน่

Xavier:ไม่เลวนี่ การแสดงของ Traveler เล่นได้สมบทบาทมากเลย

Xavier:คุณ Sasano, คุณ Koharu ทั้งสองคนช่วยทบทวนบทอีกหลาย ๆ ครั้งเลยนะ เพราะฉากต่อไปมีบทของคุณสองคน เราต้องทำให้ดียิ่ง ๆ ขึ้นไปกว่านี้นะ

Xavier:Traveler ฉากต่อไปจะมีบทต่อสู้เยอะมาก จำเป็นต้องให้เธอกับนักแสดงสมทบเล่นด้วยกันถึงจะสำเร็จ

Xavier:ฉันหวังว่าเธอจะพยายามปล่อยท่าสวย ๆ ออกมานะ ฉันเชื่อฝีมือเธออยู่แล้ว ว่าจะต้องแสดงผลลัพธ์ที่ยอดเยี่ยมที่สุดออกมาได้

6

ถ่าย "ตอนที่ 1 ฉากที่ 2" ให้สำเร็จ

Open step page →
7

คุยกับ Xavier

Open step page →
Conversation 1 · 28 linesOpen full page →

Xavier:...คุณ Sasano และคุณ Koharu พวกคุณทำให้ฉันผิดหวัง

Xavier:ความแตกต่างระหว่างหนังสั้นห่วย ๆ กับภาพยนตร์ที่แท้จริง มันช่าง... มันช่างเหมือนไวน์แดนดิไลออนกับ แอปเปิลไซเดอร์ที่ Mondstadt เลย เพราะอันหนึ่งคือไวน์ แต่อีกอันไม่ใช่ ไม่ใช่อย่างเดียวกันเลย

Xavier:ให้ตายเถอะ ฉันไม่รู้จะอธิบายยังไงแล้ว

Xavier:เดี๋ยวพวกคุณก็จำบทไม่ได้ เดี๋ยวก็พูดมั่ว ความตั้งใจสักนิดก็ไม่มี แบบนี้จะใช้ได้ยังไง?

Xavier:นี่มันอาชญากรรม อาชญากรรมต่องานศิลปะชัด ๆ เพื่อน ๆ เอ๋ย พวกเราทำแบบนี้ไม่ได้นะ

Sasano:...

Sasano:ต้องขอโทษจริง ๆ นะที่ทำให้คุณผิดหวังขนาดนี้ แต่ผมไม่อยากร่วมงานด้วยอีกต่อไปแล้ว

Koharu:ถ้าต้องถูกนายท่านตำหนิหรือทำโทษก็เอาเถอะ ฉันก็ไม่อยากร่วมงานด้วยอีกต่อไป

Xavier:คุณ Sasano?

Xavier:แม้ว่าการแสดงในสองสามฉากนี้จะมีปัญหานิดหน่อย แต่เราก็สามารถฝึกซ้อมหลาย ๆ ครั้งได้นี่

Koharu:ไม่ต้องแล้วล่ะ ต่อให้ซ้อมอีกกี่ครั้ง ฉันก็ไม่เข้าใจว่าบทที่คุณเขียนต้องการสื่ออะไรอยู่ดี

Sasano:ผมก็รู้สึกอย่างเดียวกัน ทำไมตัวละครสองตัวนี้จู่ ๆ จะต้องเสียสละตัวเอง วิ่งแจ้นไปหาศัตรูด้วยล่ะ?

Sasano:คิดยังไงก็พิลึกอยู่ดี วิธีการลากบทแบบนี้มันทำให้นักแสดงเดือดร้อนชัด ๆ

Sasano:แล้วยังมีบทพูดตอนท้ายอีก ประหลาดซะจนผมไม่กล้าท่องออกมาเลย

Sasano:สรุปก็คือผมตัดสินใจถอนตัว ลาก่อนนะ

Koharu:อืม อย่าได้พบได้เจอกันอีกเลย

Xavier:อ๋า? พวกคุณ...

Paimon:Sasano กับ Koharu ไปกันหมดแล้ว ไม่เหลือนักแสดงแล้วจะถ่ายต่อไปยังไงอ่า คราวนี้แย่แล้วล่ะ

Xavier:ฉัน...

Traveler:อย่าเศร้าไปเลย

Xavier:ขอโทษนะ ที่จู่ ๆ ก็เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นกลางคัน ความพยายามของเธอเลยต้องสูญเปล่า

Xavier:ตอนนี้ในหัวฉันวุ่นวายไปหมดแล้ว แค่อยากไปภัตตาคาร Uyuu นั่งสงบสติอารมณ์คนเดียว ขอโทษทีนะ

Xavier:ไว้ถ้าเราได้เจอกันคราวหน้าค่อยคุยกันใหม่นะ

Paimon:Xavier ก็ไปแล้ว รู้สึกว่าสภาพของเขาแย่มาก ๆ เลย

Paimon:ทะเลาะกันซะขนาดนี้ ในใจเขาจะต้องรู้สึกแย่แหละ เธอคิดว่าเราควรจะไปปลอบเขาหน่อยมั้ย?

Paimon:เอ... เมื่อกี้เหมือนเขาพูดว่าภัตตาคาร Uyuu นะ ถ้าเธอคิดว่าควรไป เราจะได้ไปหาเขาที่นั่นด้วยกันเลย

8

ไปยังภัตตาคาร Uyuu

Open step page →
9

คุยกับ Xavier

Open step page →
Conversation 1 · 42 linesOpen full page →

Xavier:ฮี่ฮี่ หาฉันเจอจนได้นะเธอเนี่ย เอิ้ก

Paimon:อี๋ กลิ่นเหล้าหึ่งเลย Xavier เมาปลิ้นไปแล้วเหรอเนี่ย

Xavier:พูดแบบนี้ไม่สบอารมณ์เอาซะเลย เธอทำตัวเหมือนแม่ฉันเลยนะ ฮิ๊ก มาดื่มด้วยกันเถอะน่า

Traveler:ไม่เอาดีกว่า

Xavier:เอ๋? มิตรภาพของเราไม่เพียงพองั้นเหรอ ไม่สนุกเลย

Xavier:เมื่อกี้ ไม่ใช่ เอ้อ อ้อ ตอนที่เราถ่ายหนังกันอยู่น่ะ ฉันนะถูกรุมถามอย่างบ้าคลั่งเลย

Xavier:ที่จริงแล้วไม่ได้คิดจะโทษคุณ Koharu หรอก ฮิ๊ก แล้วก็คุณ Sasano ด้วย ตอนแรกพวกเขาก็ให้ความร่วมมือดีอยู่

Xavier:เพราะงั้น ฉันรู้สึกอยากจะพูดว่า คงเป็นเพราะฉันเองนั่นแหละที่ไร้น้ำยา

Xavier:เธอน่ะ เธอช่างเป็นคนดีจริง ๆ เลยนะรู้ตัวมั้ย เธอนี่ดีมาก ๆ เลยอ่ะ มาม๊ะ ให้ฉันกอดเธอทีนึง!

Paimon:เฮ้ ฉันนึกว่าคุณจะเมาปลิ้นไปแล้ว นี่ยังอุตส่าห์หาโอกาสเนียนเข้าชิดใกล้ได้อีกเหรอ?

Xavier:เธอรู้มั้ย? ก่อนหน้านี้หนังที่ฉันดิ้นรนสร้างขึ้นมาแทบตาย แต่พวกลูกท่านหลานเธอของสำนัก Tenryou กลับไม่ชอบกัน

Xavier:ถึงจะไม่ได้พูดออกมาตรง ๆ แต่พวกเขาก็ไม่มีท่าทีที่จะทำอะไรสักหน่อย แบบนี้ก็รู้แล้วว่าไม่ผ่านอ่า

Xavier:ฉันน่ะนะ ในใจไม่อยากยอมแพ้เลย ฮึ ไม่มีทางยอมหรอกนะ!

Xavier:ฉะนั้นคราวนี้พอท่าน Kamisato ยอมออกทุน ให้ฉันมาสร้างภาพยนตร์เรื่องนี้ ฉันเลยจะทำแบบขอไปทีไม่ได้ เธอว่าถูกต้องมั้ยล่ะ?

Xavier:ที่รักจ๋า ยอดดวงใจ เพื่อนที่สนิทกว่าพี่น้องคลานตามก้นกันมา ฉันจะบอกเธอให้นะ ฉันอ่ะ เป็นวิศวกรแหละ

Xavier:แต่ฉันรู้สึกว่า ฉันยังเป็นได้มากกว่าวิศวกรคนหนึ่ง ฉันได้อ่านหนังสือมามากมาย และฉันก็ขีดเขียนเป็น

Xavier:ฉันยังไหว ยังสามารถแต่งบทภาพยนตร์ก็ได้ เป็นนักแสดงก็ได้ เป็นผู้กำกับก็ยังได้

Xavier:ฉันไม่ได้โม้นะ จริง ๆ นะ ฉันทำได้จริง ๆ เธอเชื่อฉันมั้ย?

Traveler:ฉันเชื่อคุณ

Xavier:เยี่ยม! ฉันอยากหอมซักฟอดจริง ๆ แต่ตอนนี้ฉันดื่มหนักไปหน่อย ปากเหม็นหึ่งเลย

Xavier:ฉันไม่ได้มีความคิดประหลาด ๆ หรอกนะ ฉันแค่รู้สึกว่า Traveler เป็นเพื่อนที่ดีที่ฉันร๊ากกกกกกที่ซู๊ดดดดดเลย!

Xavier:เพื่อนที่ดีที่สุดของฉัน วันนี้ฉันจะเลี้ยงอาหารเธอสักมื้อ เธอห้ามปฏิเสธนะ

Xavier:นี่คุณสุภาพบุรุษ เราควรจะต้องสั่งอาหารกับคุณใช่มั้ย เพื่อนรัก เธออยากกินอะไรก็สั่งได้เลย

Xavier:สั่งแค่นี้เองเหรอ? ไม่ไม่ไม่ เธอคือเพื่อนสุดที่รักของฉัน Xavier ที่เป็นคน Fontaine เลยนะ

Xavier:ฉันจะทำนิสัยแย่ ๆ ด้วยการขี้เหนียวกับเพื่อนของตัวเองได้ยังไง ฉันไม่ใช่คนไร้ศักดิ์ศรีซักหน่อย

Xavier:นี่คุณสุภาพบุรุษ Tri-Flavored Skewer กับ Tonkotsu Ramen ขอแค่มีเมนูไหนที่ร้านคุณทำเป็น ก็ยกขึ้นมาเสิร์ฟให้หมดเลยละกัน

Okazaki Rikuto:ผมเข้าใจแล้วครับ Erika โต๊ะนี้สั่งทุกอย่างที่มีอยู่ในเมนูของร้าน อย่างละหนึ่งที่นะ

อีกสักพักใหญ่ ๆ Okazaki Rikuto ที่เป็นเจ้าของร้านก็ยกอาหารมาเสิร์ฟให้พวกคุณจนเต็มโต๊ะ

Xavier:Traveler ที่รัก, Paimon ที่รัก อย่างนี้สิถึงจะเรียกว่าอาหารหนึ่งมื้อ

Xavier:มาสิ เพื่อความฝัน กินกันได้เลย!

10

คุยกับ Xavier

Open step page →
Conversation 1 · 71 linesOpen full page →

Xavier:เอิ๊ก

Paimon:โอ้ Xavier นี่เป็นคนดีจัง! เป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของฉันเลย! อ๋า... เพื่อนที่ดีคนหนึ่งเลยล่ะ!

Okazaki Rikuto:ทุกท่านคิดว่ารสชาติเป็นยังไงบ้าง?

Xavier:รสชาติเลิศเลอมาก ข้าวกับเนื้อปลาที่คุณปรุงมีกลิ่นอายของทะเลสาบอยู่ด้วย กลิ่นที่หอมหวนแล้วก็รสชาติที่ละมุนลิ้นอย่างนี้ ช่างอบอุ่นเหมือน Petrichor บ้านเกิดของฉันเลย

Okazaki Rikuto:ฮ่าฮ่า งั้นหรือ พวกคุณชอบก็ดีแล้วละ

Okazaki Rikuto:ฉันไม่ได้ตั้งใจแอบฟังพวกคุณคุยกันหรอกนะ เพียงแต่ภาพยนตร์ที่พวกคุณพูดถึงกันน่ะ มันดูน่าสนใจดี ถ้าไม่รังเกียจ ช่วยเล่าให้ฉันฟังหน่อยได้มั้ย?

เล่าเรื่องภาพยนตร์ให้ Okazaki Rikuto ฟังพร้อมกับ Xavier พร้อมเอาบทไปให้เขาดูด้วย

Okazaki Rikuto:โอ้ คนต่างแดนคนนี้ถึงจะเจอเรื่องลำบากมา แต่ก็ยังมีสติมากพอที่จะฮึดขึ้นสู้ได้ เก่งมากเลยล่ะ

Okazaki Rikuto:เก่งซะจนไม่เหมือนคนทั่วไปเลยนะ ไม่มีความคิดหรือความลังเลแม้แต่น้อย

Okazaki Rikuto:เวลาเจอศัตรูสุดโหดที่ปกติไม่น่าจะรับมือได้ ก็ยังอุตส่าห์รวบรวมความกล้ากระโจนเข้าใส่ แถมยังจัดการอีกฝ่ายได้ซะอยู่หมัดด้วย ความกล้าบ้าบิ่นแบบนี้มันน่ากลัวจริง ๆ นะ

Okazaki Rikuto:คุณ Xavier อายุยังน้อย คงไม่เคยผ่านเรื่องที่ต้องเอาชีวิตเข้าแลกหรอกใช่มั้ย

Xavier:อันที่จริงก็ไม่ถึงขนาด "เอาชีวิตเข้าแลก" หรอก แต่นั่นเป็นสาเหตุที่บทของฉันถูกวิพากษ์วิจารณ์งั้นเหรอ? อืม...

Xavier:งั้นเอาอย่างนี้ดีกว่า คุณคิดว่าการที่จะสร้างเรื่องราวที่น่าสนใจอะไรบางอย่าง จะต้องผ่านประสบการณ์เดียวกันมาด้วยมั้ย?

Xavier:ตามที่ฉันรู้นะ มีนักเขียนฝีมือดีมากมายล้วนเป็นพวกติดบ้าน

Xavier:แล้วก็ลักษณะโผงผางตรงไปตรงมาแบบนี้ ใช้วิธีคุยกันด้วยมีด และดาบ ฉันรู้สึกมันเป็นสไตล์ Inazuma มาก ๆ เลย

Xavier:คุณ Okazaki นี่คือความคิดของฉัน ในเมื่อมาถึงที่ Inazuma แล้ว ก็น่าจะถ่ายภาพยนตร์ที่บอกเล่าถึงความโดดเด่นของ Inazuma สักหน่อย

Xavier:ต้นฉบับของคุณ Kayabuki ก็เป็นประมาณนี้ เพื่อรักษาแนวทางอันเป็นเอกลักษณ์เอาไว้ ฉันเลยเลือกที่จะเคารพต้นฉบับน่ะ

Okazaki Rikuto:อ้อ คุณ Kayabuki Ikkei คนนั้นน่ะเหรอ? ก็เป็นคนรุ่นเยาว์ที่น่าสนใจทีเดียว

Okazaki Rikuto:ความมุ่งมั่นของคุณ Xavier ต่อภาพยนตร์นี่ ทำให้ฉันรู้สึกประทับใจจัง จนฉันอดไม่ได้ที่จะนึกถึงเรื่องที่เคยได้ยินมาในอดีตเรื่องหนึ่งเลย...

Xavier:การได้นั่งอยู่ในร้าน ได้กินไป ฟังเรื่องราวน่าสนใจต่าง ๆ ตามสไตล์ Inazuma แบบนี้ ฉันล่ะชอบจริง ๆ

Paimon:งืม ๆ... ง่ำ ๆ พวกเธอคุยกันไปเลยนะ เดี๋ยวฉันจาจัดการตรงนี้ให้เรียบเอง ง่ำ ๆ...

Okazaki Rikuto:ในอดีตเนิ่นนานแสนนานมาแล้ว มีบุคคลผู้หนึ่งที่มีชื่อว่า Seishimaru

Okazaki Rikuto:คนผู้นี้เกิดในตระกูลซามูไร ที่ทั้งพ่อและแม่ล้วนทำงานให้กับบุคคลที่เก่งกาจ ก็ไม่ใช่บุคคลที่เก่งกาจขนาดนั้นหรอก แต่ก็ไม่ได้แย่อะไร

Okazaki Rikuto:การที่มีพ่อแม่ทำงานแบบนี้ พอเกิดเหตุผิดพลาดอันแปลกประหลาดขึ้น และถูกลงโทษในที่สุด

Okazaki Rikuto:หลังพ่อแม่จากไปแล้ว จิตใจของ Seishimaru นั้นเต็มไปด้วยความไม่ยินยอม ใช้ความพยายามทุกวิถีทาง ที่จะตามหาตัวซามูไรที่ลงดาบกับพ่อแม่ของเขา

Okazaki Rikuto:พูดตามตรงนะ อีกฝ่ายก็ทำไปตามหน้าที่ กฎว่ายังไงก็ว่าไปตามนั้น ครอบครัวของคนที่เขาลงดาบก็ไม่ควรได้รับผลกระทบไปด้วย

Okazaki Rikuto:แต่บังเอิญคนคนนี้ก็ดันรู้จักกับคนในครอบครัวของ Seishimaru ด้วย โธ่เอ๊ย ไม่มีชื่อสกุลให้เรียกนี่เล่าลำบากจังเลยแฮะ

Okazaki Rikuto:งั้นตอนนี้มาสมมติว่าเขาคนนี้มีชื่อสกุลว่า Wakayama ก็แล้วกัน คนดีที่ใช้สกุล Wakayama จากทั้ง Inazuma ทั้งหลาย ได้โปรดอย่าโกรธฉันนะ

Okazaki Rikuto:อา เมื่อกี้เราพูดถึงว่า Seishimaru ถูกความแค้นเข้าครอบงำ จนตัดสินใจที่จะล้างแค้นตระกูล Wakayama สินะ

Okazaki Rikuto:แต่ตอนนี้กลายเป็นว่าเจ้า Wakayama ที่สังหารบิดามารดาของ Seishimaru กลับจากไปแล้ว และลูกชายคนโตของตระกูล Wakayama ได้ขึ้นมาเป็นผู้นำตระกูลแทน

Okazaki Rikuto:พูดถึงแล้ว คนผู้นี้ก็เป็นเพื่อนเล่นกับ Seishimaru มาตั้งแต่สมัยเด็ก ๆ คราวนี้พวกเขากลับต้องกลายมาเป็นศัตรูกันเสียนี่

Okazaki Rikuto:เพื่อนเยาว์วัยคนนี้ฉลาดจริง ๆ เลยนะ เดาถูกแล้วล่ะ

Paimon:ฉันรู้ ๆ ต่อไปก็จะเกิดเรื่องที่ทำให้คนเสียใจที่สุดขึ้น ไม่ว่าจะเป็น Mondstadt หรือ Liyue, Inazuma เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นถมเถไปนะ

Okazaki Rikuto:หึหึ บนโลกใบนี้ ทุกสรรพสิ่งก็ล้วนจะดื้อดึงอยู่กับเรื่องเดียวทั้งนั้นแหละ ฉันเดาว่าต่อให้เป็นที่ Fontaine เรื่องแบบนี้ก็คงมีไม่ใช่น้อยล่ะสิ

Okazaki Rikuto:สรุปก็คือก่อนที่ Seishimaru จะลงมือ ก็เห็นแก่มิตรไมตรีที่เคยมีต่อกันในอดีต ได้ยินว่าก็หยิบ Temari กับดาบเล่มหนึ่งออกมา แล้วให้ลูกชายคนโตของตระกูล Wakayama เลือก

Xavier:นี่มันหมายความว่าไงเหรอ?

Okazaki Rikuto:ฉันจะไปรู้ความคิดของ Seishimaru ได้ยังไงล่ะ? แต่ฉันเดาว่า Temari กับดาบคือการมีชีวิตอยู่ และความตาย

Okazaki Rikuto:ถ้าลูกชายคนโตของตระกูล Wakayama เลือกผิด ก็จะต้องถูก Seishimaru สังหารตาย ก็ถือว่าเป็นคนหนุ่มที่เคราะห์ร้ายเลยทีเดียวนะ

Okazaki Rikuto:แต่เขาก็ไม่ได้รอให้ Seishimaru มาถึงบ้านหรอก เพราะตัวเขาเองดันป่วยตายไปซะก่อน

Okazaki Rikuto:พอเป็นแบบนี้ก็ไม่รู้จะบอกว่าเป็นเคราะห์ร้ายหรือโชคดีกันแน่ เพราะการป่วยตายกับการถูกสังหารตาย ใครจะไปรู้ว่าแบบไหนมันดีกว่ากัน?

Okazaki Rikuto:การที่เขาจากไป ก็บอกไม่ได้ว่าเป็นความผิดของ Seishimaru เพราะถ้าฝ่ายหลังไม่เกิดความแค้น ฝ่ายแรกก็คงไม่ต้องหลบ ๆ ซ่อน ๆ จนป่วยได้หรอก

Okazaki Rikuto:หลังจากนั้น ลูกศิษย์ของตระกูล Wakayama ก็แห่ตามมาล้างแค้นทันที เฮ้อ วนเวียนไม่จบไม่สิ้นกันเลยล่ะ

Okazaki Rikuto:Seishimaru จึงถูกบีบให้ต้องหนีเข้าไปในป่า หลังจากนั้นก็หายสาบสูญไปเลย

Okazaki Rikuto:มีคนบอกว่าเขาหนีไปเพราะกลัวคนของตระกูล Wakayama บางคนก็บอกว่าเขาหายตัวไปเพราะต้องการยุติความแค้นของตัวเอง

Okazaki Rikuto:แต่สรุปก็คือ หลังจากนั้นเป็นต้นมาก็ไม่มีใครได้เห็น Seishimaru อีกเลย

Okazaki Rikuto:จวบจนทุกวันนี้ หนี้แค้นอะไรเอย การดูถูกดูหมิ่นเอย เรื่องที่ใครฟังแล้วก็ปวดหัวน่ะ น่าจะไปกองรวมในกระแสพลัง ตามการจากไปของ Seishimaru เสียแล้วล่ะ

Okazaki Rikuto:ในเมื่อต้นตอของความขัดแย้งทั้งหมดก็ไม่เหลือแล้ว เพราะงั้น "หลังจากนี้เป็นต้นไปก็เลยมีแต่เรื่องดี ๆ" เรื่องราวก็จบลงแบบนี้

Xavier:มะ...ไม่มีต่อแล้วเหรอ? ตกลง Seishimaru ไปอยู่ที่ไหนล่ะ คุณก็ไม่รู้เหรอ?

Paimon:ใช่ ๆ ไม่เห็นจะมีแต่เรื่องดี ๆ เลย ทำไมถึงได้จบแบบนี้ล่ะ?

Okazaki Rikuto:ขอโทษนะ ที่ฉันได้ยินมาก็มีแค่นี้ เพราะมันเป็นเรื่องราวที่เล่าต่อ ๆ กันมาน่ะ เลยอาจฟังดูคลุมเครือไปบ้าง เป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้

Okazaki Rikuto:แต่พูดไปแล้ว คุณ Xavier คุณดูสิ อย่างน้อยคนที่ฟังเรื่องราวจบแล้วยังเกิดความกระตือรือร้นที่จะถามต่อ แบบนี้ถึงจะดีนะ

Xavier:คุณ Okazaki ฉันต้องขอพูดเลยว่า คุณเป็นสุภาพบุรุษที่มีวิสัยทัศน์คนหนึ่งจริง ๆ นะ

Xavier:เรื่องเล่าของ Seishimaru เนี่ย ถ้าเกิดขึ้นใน Fontaine ฉันก็คงไม่แปลกใจเหมือนกัน

Xavier:โดยเฉพาะตอนจบของเรื่องเล่า ที่บอกว่า Seishimaru หายตัวไปเพื่อยุติความแค้น แนวคิดแบบนี้ช่างตรงกับเพื่อนคนหนึ่งที่ Sumeru ของฉันเลย

Xavier:ฉันอยากขอบคุณที่คุณช่วยชี้แนะอย่างถนอมน้ำใจ ไม่ใช่แค่เรื่องเล่าเรื่องนี้เท่านั้น แต่วิธีการชี้แนะของคุณ ก็ช่วยเปิดมุมมองที่สำคัญมากให้แก่ฉัน

Xavier:ฉันน่าจะพอเข้าใจแล้วว่าก่อนหน้านี้ภาพยนตร์ของฉันนั้นขาดอะไรไป

Xavier:คุณ Okazaki ต้องขอบคุณมาก ๆ นี่เป็นค่าอาหารในมื้อนี้ โปรดรับไว้ด้วย

Xavier:ถ้าฉันมีโอกาสได้สร้างสรรค์บทภาพยนตร์ที่ดีกว่านี้ออกมา ฉันจะกลับมาขอบคุณคุณแบบจริงจังอีกครั้งหนึ่ง

Okazaki Rikuto:พ่อหนุ่มคนต่างแดนนี่เริ่มมีพลังฮึดอีกแล้ว น่าอิจฉาจังเลยนะ

Okazaki Rikuto:การได้รู้จักกับคนแบบนี้ช่างเป็นวาสนาที่ทวยเทพประทานมาให้เสียจริง คุณนี่ก็เป็นบุคคลที่มีความคิดยอดเยี่ยมคนหนึ่ง มิน่าถึงได้รับความไว้วางใจขนาดนี้

Okazaki Rikuto:คุณกับคุณ Xavier จะต้องได้พบแต่เรื่องดี ๆ แน่นอน

11

ออกจากภัตตาคาร Uyuu

Open step page →
Conversation 1 · 2 linesOpen full page →

Okazaki Rikuto:เห็นทั้งสองท่านต่างก็ชื่นชอบฝีมือทำอาหารของ Erika ขนาดนี้ถือเป็นเกียรติแก่สองสามีภรรยาอย่างพวกเรามาก ดังนั้นเราจะยืดเวลาปิดร้านออกไปเพื่อคุณทั้งสอง

Okazaki Rikuto:เดี๋ยวพอคุณออกจากร้านไปแล้ว พวกเราจะเก็บโต๊ะกันอีกสักพัก แล้วให้ Erika ไปพักผ่อนสักที

12

คุยกับ Xavier

Open step page →
Conversation 1 · 20 linesOpen full page →

Xavier:เนื้อเรื่องจบสมบูรณ์แล้วก็จริง แต่ยังขาดจุดพลิกผันทางอารมณ์อยู่นะ อืม...

Xavier:คุณพระ ได้โปรดยกโทษให้ฉันด้วย ตัวฉันเป็นไอ้ขี้เมาที่เพิ่งสร่างเมา ที่ลืมเพื่อนตัวเองไว้ที่ร้านอาหาร

Xavier:ฉันคิดว่า ตอนนี้ฉันจะไปรื้อบททิ้ง และเขียนใหม่ทั้งหมด ทำมันออกมาให้ดี แล้วลองใหม่อีกครั้ง ครั้งนี้จะต้องผ่านไปด้วยดีแน่ ๆ

Xavier:ขอเวลาให้ฉันหน่อยนะ แค่วันเดียวก็พอ ฉันมีความสามารถที่จะทำมันให้ดีได้

Xavier:เฮ้อ แต่ว่าเรื่องนักแสดงก็น่าปวดหัวอยู่ ดูท่าคุณ Koharu กับคุณ Sasano คงไม่มาร่วมงานด้วยอีกแล้วล่ะ

Xavier:นี่ก็โทษอะไรพวกเขาไม่ได้ ถึงตอนนั้นค่อยคิดหาวิธีละกัน

Traveler:ต้องการให้ช่วยมั้ย?

Xavier:ไม่ ๆ แค่เธอมาฟังฉันปรับทุกข์นี่ ก็ช่วยปลอบใจได้ดียิ่งกว่าอะไรแล้ว

Xavier:Traveler ที่รัก เธอช่างเป็นผู้รับฟังที่ดีมาก ๆ คนหนึ่งเลยนะ

Xavier:ส่วนเลดี้ Paimon หากฉันได้ทำกิริยาที่เสียมารยาทไปเมื่อครู่ ก็ขอให้เธอช่วยอภัยให้ฉันด้วย ได้มั้ย? ฉันไม่เคยมีความคิดที่จะหยาบคายต่อเธอเลยสักนิด

Paimon:เฮะ? "เลดี้ Paimon"... ฉันชอบชื่อเรียกนี้จัง เอาล่ะ Paimon ผู้มีจิตใจกว้างขวางจะยกโทษให้คุณนะ

Xavier:ดีจังเลยเพื่อน ๆ แบบนี้ฉันก็สบายใจแล้ว พรุ่งนี้เราไปเจอกันที่โรงน้ำชา Komore นะ ฉันจะเอาบทที่ดีกว่าเดิมไปด้วย

Paimon:การที่เขามีกำลังใจขึ้นมามันเป็นเรื่องที่ดีนะ แต่ก็อย่างที่คุณปู่ Okazaki บอก ให้เขาจัดการคนเดียวจะไม่เป็นไรใช่มั้ย?

Paimon:เขาบอกว่าจะเขียนบทใหม่ให้เสร็จภายในหนึ่งวัน เรื่องแบบนี้มันน่ากลัวเกินไปมั้ยอ่า

Traveler:ฉันอยากช่วยนะ

Paimon:อืม เรื่องบทให้ Xavier จัดการเองดีกว่า ส่วนเราไปช่วยเขาจัดการปัญหาเรื่องนักแสดงกันดีกว่า

Traveler:ฉันจะไปคุยกับพวกนักแสดงดู

Paimon:ทำแบบนี้เผื่อจะช่วยแบ่งเบาภาระเขาได้บ้าง

Localized evidence

Text fields

3 fields
Chapter numberTextMap 3736079842
No text in the selected or fallback locales.
No text in the selected or fallback locales.
No text in the selected or fallback locales.
No text in the selected or fallback locales.
จดหมายเหตุภาพยนตร์
จดหมายเหตุภาพยนตร์

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json
JSON Pointer
/3968079265

Published Sprites

Sprites

1

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Chapter icon · UI_ChapterIcon_Common
Chapter iconchapterIcon202 × 198 · 14 KBUI_ChapterIcon_CommonResource name

Properties

4

chapter10096

Source evidence
Path
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json
JSON Pointer
/157
id
10096
questType
WQ
chapterIcon
UI_ChapterIcon_Common
chapterCategory
other