No text in the selected or fallback locales.
Story Chapters
จดหมายเหตุภาพยนตร์
Story evidence
Chapter quests
"ทริปรวมพลคนต่างแดน!"
Open quest →和古田聊聊$HIDDEN
Open step page →Furuta:ท่านแขกผู้มาเยือนมาแล้วเหรอ? ไม่ได้พบกันเสียนานเลยเชียว
Furuta:ความจำของฉันนี่ก็นะ อายุอานามก็ปูนนี้แล้ว ความจำก็มีหลง ๆ ลืม ๆ กันไปบ้าง
Furuta:เฮ้อ ยายแก่อย่างฉันนี่นอกจากความจำจะไม่ดีแล้ว พวกคนหนุ่มสาวชอบอะไร นับวันฉันก็ยิ่งจะเข้าไม่ถึงไปทุกที
Furuta:ก่อนหน้านี้มีพ่อหนุ่มคนหนึ่งมาจาก Fontaine บอกว่าจะมาถ่าย "ภาพยนตร์" อะไรนี่แหละ เขานะพูดคุยกระซิบกระซาบ อยู่กับท่านผู้นำตระกูลของเราอยู่ตั้งนานสองนานเชียวล่ะ
Furuta:โอ๊ย แล้วก็นะ คนผู้นี้ไม่ว่าจะทำอะไรก็พูดคำว่า 'ที่รัก' อยู่นั่นแหละ ช่างไม่มียางอายจริง ๆ คำพูดแบบนี้จะเอามาพูดซี้ซั้วตามใจได้ยังไงกันฮึ?
Furuta:ใช่ ๆ เจ้าหนุ่มนั่นยังเอ่ยถึงคุณด้วยนะ
Furuta:จากที่ดู ๆ แล้ว เหมือนว่าเขาจะได้เงินทุนสนับสนุนจากสำนัก Tenryou มา ซึ่งการถ่ายทำภาพยนตร์ซักเรื่องก็ไม่ใช่เรื่องง่าย แต่ก็ไม่สามารถทำให้สำนัก Tenryou พึงพอใจได้
Furuta:แต่เขาก็ยังจะอยากทำต่อนะ เลยมาขอร้องสำนัก Yashiro ที่ดูแลเรื่องศิลปะและวัฒนธรรม
Furuta:คิดไม่ถึงเลยว่า นายท่านจะอนุญาตเรื่องนี้ ทั้งยังเรียกตัว Koharu ให้มาช่วยอีก ภาพยนตร์เรื่องนี้น่าสนใจริง ๆ งั้นเหรอ? ยายแก่อย่างฉันไม่เข้าใจเลยจริง ๆ
Furuta:แต่ในเมื่อนายท่านพยักหน้าแล้ว แม่บ้านอย่างฉันก็ไม่ควรวิจารณ์สุ่มสี่สุ่มห้าอีก
Furuta:แต่นึก ๆ ไปแล้วนะ ฉันก็อดห่วง Koharu ไม่ได้
Furuta:ใช่แล้ว ฉันดูออกนะว่าในใจ Koharu ไม่ได้ชอบคนต่างแดนที่พูดจากระซิบกระซาบ คนนี้เท่าไหร่
Furuta:แต่เธอน่ะเป็นคนที่เชื่อฟังคำสั่งของนายท่านกับคุณหนูอย่างเคร่งครัดมาตลอด ไม่คิดจะขัดคำสั่งแน่นอน แต่เด็กคนนี้ยังอ่อนประสบการณ์ ยังไม่มีสมาธิพอ
Furuta:คนต่างแดนนั่นก็เป็นพวกพูดอะไรไม่คิด ถ้าเกิดทำให้ Koharu โมโหขึ้นมาแล้วควบคุมตัวเองไม่อยู่ เกิดลงไม้ลงมือกับคนคนนั้นขึ้นมาต้องแย่แน่เลย
Furuta:Koharu เองก็ใช้เวลาฝึกฝนมาไม่น้อย ถึงจะยังไม่ชำนาญมาก แต่ถ้าให้ซัดคนที่ไม่รู้ศิลปะการต่อสู้ให้หมอบก็ไม่ใช่เรื่องยากเย็นอะไร
Traveler:Koharu เป็นใครกันแน่?!
Furuta:คุณคิดว่าฉันกับ Koharu เป็นใครล่ะ?
Furuta:ไม่ว่าคำตอบในใจคุณจะเป็นอะไร คุณเพียงแค่รู้ไว้ว่า พวกเราจะจงรักภักดีต่อตระกูล Kamisato แห่งสำนัก Yashiro เท่านั้นก็พอแล้ว
Furuta:ในเมื่อคุณลูกค้าก็รู้จักพ่อหนุ่มนั่น แล้วยังได้รับความไว้วางใจจากตระกูลของเราอีก แม่บ้านที่ต่ำต้อยอย่างฉันก็เชื่อใจคุณได้แบบหายห่วง
Furuta:ถ้าคุณยอมหาเวลาว่างไปช่วยดูความคืบหน้าของกองถ่ายนั่นด้วย ยายแก่อย่างฉันจะขอบคุณเป็นอย่างมาก
Traveler:ฉันเข้าใจแล้ว
Furuta:ฉันจำได้ว่าพ่อหนุ่มนั่นพาพรรคพวกไปที่เกาะเล็กทางใต้แล้ว นี่ก็บ่นงึมงำมาตั้งนาน โชคดีจังที่คุณไม่รำคาญเอาซะก่อน
Furuta:ถ้ามีเวลาก็แวะเวียนมาเยี่ยมบ่อย ๆ นะ การได้ต้อนรับแขกผู้มาเยือนแบบคุณ นับเป็นเกียรติสำหรับพวกเราทุกคนในสำนัก
ตามหา Xavier
Open step page →ดูความคืบหน้าในการถ่ายภาพยนตร์ของ Xavier
Open step page →Sasano:นี่มันรอบที่สิบเอ็ดแล้วนะ ผมล่ะไม่เข้าใจจริง ๆ เลย
Koharu:เฮ้อ... คุณพูดมาตรง ๆ เลยดีกว่า คราวนี้มีปัญหาตรงไหนอีกล่ะ
Xavier:ครั้งนี้ปัญหาอยู่ที่คุณ Koharu ล่ะ การแสดงของคุณเมื่อกี้ มันช่างไร้อารมณ์ร่วมซะสิ้นดี
Xavier:ในตอนที่ผมเขียนประโยคนั้น ในใจเต็มไปด้วยอารมณ์ที่ว่างเปล่าแต่ก็เร่าร้อน ใช่แล้ว ว่างเปล่าแต่ก็เร่าร้อน
Xavier:ผมต้องการให้คุณอดทนอีกนิด เปล่งเสียงออกมาจากลำคอของคุณ แสดงให้โลกได้เห็นถึงความรู้สึกที่อัดแน่นอยู่ภายใน
Koharu:ห๊ะ? "อารมณ์" ที่ "ว่างเปล่าแต่ก็เร่าร้อน"... นี่มันเป็นการอธิบายบ้าบออะไรกัน?
Sasano:เดี๋ยวนะ ไม่ใช่ว่าในประกาศรับสมัครนักแสดงเขียนไว้ว่า เขียนบทโดยนักเขียนชื่อดังหรอกเหรอ?
Xavier:พูดแบบนี้ก็ไม่เห็นผิดนี่ เดิมทีเรื่องนี้ได้ถูกดัดแปลงมาจากนิยายของนักเขียนชื่อดังอย่าง Kayabuki Ikkei ไง ส่วนผู้ดัดแปลงใครน่ะเหรอ ฉันน่ะสิ ฉันน่ะสิ
Xavier:คุณ Koharu และคุณ Sasano การที่ให้คุณสองคนต้องแสดงวน ซ้ำไปซ้ำมาแบบนี้หลายต่อหลายครั้ง ฉันต้องขอโทษด้วยจริง ๆ
Xavier:แต่เพื่อศิลปะที่งดงามสมบูรณ์แบบ ทั้งหมดนี้มันเป็นสิ่งคุ้มค่าที่จะทำ เพราะฉะนั้นฉันก็หวังว่า...
Sasano:เดี๋ยวก่อนนะ? คนที่ชื่อ Kayabuki Ikkei ที่ฉันรู้จักเนี่ยมีอยู่คนเดียวเลยก็คือ คนที่ส่งต้นฉบับไปให้สำนักพิมพ์ Yae แล้วถูกตีคืนกลับมาทุกครั้ง
Sasano:ต่อมาเขาก็ไม่ยอมล้มเลิก เลยควักเงินตัวเองพิมพ์นิยายออกมาซะเลย ผลก็คือขายไม่ได้เลยแม้แต่เล่มเดียว
Sasano:ไม่ใช่มั้ง ทรมานพวกเราตั้งสิบเอ็ดรอบ นี่น่ะเหรอผลงานที่เจ้านั่นเขียนออกมา?
Koharu:อ๊ะ! อะไรไม่รู้เนี่ยมั่วซั่วไปหมดแล้ว ฉันชักจะทนไม่ไหวแล้วนะ!
Paimon:หว่าย สถานการณ์ดูแย่จัง รู้สึกเหมือน Koharu ใกล้จะหมดความอดทน อยากหยุมหัวคนสักทีแล้ว
Traveler:พวกเราเข้าไปทักทายกันหน่อยเถอะ
Paimon:เอ่อ นี่... Xavier พวกคุณกำลังถ่ายภาพยนตร์กันอยู่เหรอ?
Traveler:ไม่ได้เจอกันตั้งนานนะ
Xavier:โอ้ Traveler กับ Paimon นี่นา เพื่อนผู้เป็นที่รักทั้งสอง มันช่างดีเหลือเกินที่ได้เห็นใบหน้าที่คุ้นเคยในเวลาแบบนี้
Xavier:ก็อย่างที่คุณเห็น ต่อจากเรื่อง "ซามูไรคนที่เจ็ด" แล้ว ฉันก็หาทางระดมทุนมาสร้างภาพยนตร์เรื่องใหม่ได้
Xavier:นอกจากตัวแสดงเอกที่ยังไม่ได้ถูกเลือก ก็ต้องขอบคุณท่าน Kamisato ที่ใจคอกว้างขวาง ช่วยเหลือทั้งด้านเงินทุน และอุปกรณ์ประกอบฉาก ดูเหมือนปัญหาทั้งหมดในช่วงแรกจะได้รับการแก้ไขจนหมดแล้ว
Xavier:ถ้าคุณไม่รังเกียจนะ ฉันอยากให้คุณ บางที อาจจะ แบบว่ายังจำสัญญาของเราก่อนหน้านี้ได้มั้ย?
Koharu:อ๊ะ ท่าน Traveler ท่านนี้คือเพื่อนของผู้นำสำนัก Yashiro ของพวกเรา ที่แท้พวกคุณก็รู้จักกัน?
Xavier:ใช่แล้วล่ะ Traveler คือเพื่อนคนแรกที่ฉันรู้จักที่ Inazuma ยกเว้นพวก Fatui ที่เอางานมาให้ฉันทำกับพวกซามูไรที่คุยยากคุยเย็นซะเหลือเกินบางคน พวกนั้นไม่นับนะ
Koharu:การได้เป็นเพื่อนกับท่าน Traveler เนี่ย ยังไง ๆ ก็ต้องไม่ธรรมดาอยู่แล้ว
Sasano:ดูท่า Xavier คงเป็นบุคคลที่มีฝีมือเหมือนกัน...
Traveler:พวกเราเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันล่ะ
Xavier:คุณคิดอย่างนั้นจริง ๆ เหรอ? ถึงแม้ว่าฉันจะไม่เคยพูดคุยกับคุณอย่างจริงจัง แต่ในใจฉัน คุณคือเพื่อนแท้คนหนึ่งมาตั้งนานแล้ว
Xavier:ไม่ใช่ "เพื่อนผู้เป็นที่รัก" แบบนั้นนะ แต่เป็นเพื่อนแท้แบบแท้ ๆ ที่น่าเคารพ และเชื่อใจได้
Xavier:แน่นอน ๆ ในช่วงที่คนเราหัวกำลังจะระเบิดเนี่ย การที่เธอมาปรากฏตัวก็เหมือนโอเอซิสในทะเลทรายอันแห้งแล้งของ Sumeru เลยนะ ช่างมีคุณค่า และถูกเวลามากเลย
Xavier:เพียงแค่ครั้งนี้ ถ้าเธอยังยอมทำตามสัญญาที่เราเคยตกลงไว้ก่อนหน้านี้ ด้วยการแสดงเป็นนักแสดงนำชาย/หญิงให้ภาพยนตร์เรื่องใหม่เรื่องนี้
Xavier:ฉันหมายถึง เธอตกลงมั้ย? ที่จะมารับบทพระ/นางเอกของฉัน?
Traveler:เป็นเกียรติอย่างยิ่งเลยล่ะ
Paimon:จากประสบการณ์การเดินทางมาอย่างยาวนาน ฉันได้เห็นทักษะการปรับตัวให้เข้ากับสถานการณ์ของ Traveler มาด้วยตาของตัวเองเลยแหละ
Paimon:ได้เขา/เธอมารับบทนำ ถือว่า Xavier ได้กำไรสุด ๆ ไปเลย
Xavier:แน่นอนอยู่แล้ว ตรงจุดนี้ฉันเชื่ออย่างไม่มีข้อสงสัยเลย ถ้าอย่างนั้นบทของ มิสเตอร์/มิส Traveler สองฉากต่อไปทั้งหมดก็กองอยู่ตรงนี้แล้วนะ
Xavier:บทของเธออยู่ในตอนที่ 1 ฉากที่ 2 กับฉากที่ 3 นะ ต้องจดจำประโยคที่ฉันเน้นเอาไว้ให้ดีนะ
Sasano:ไม่ง่ายเลยที่จะหานักแสดงนำที่เหมาะสมได้ งั้นฉันก็จะลองดูอีกสักตั้งละกัน
Koharu:เฮ้อ เอาเถอะ ฉันก็จะลองอีกครั้งละกัน
Paimon:ดูเป็นทางการจังเลย เดี๋ยวฉันจะรอชมการแสดงของ Traveler นะ
คุยกับ Xavier เพื่อเริ่มการถ่ายทำ
Open step page →Xavier:ว่ายังไง ถ้าเตรียมตัวกันพร้อมแล้ว เรามาเริ่มถ่ายกันเลยเถอะ
Traveler:พร้อมแล้วล่ะ
Xavier:ดีมาก งั้นเรามาเริ่มกันเถอะ
Traveler:ยังไม่พร้อม
Xavier:ไม่เป็นไร เรายังพอมีเวลา ให้เธอพร้อมก่อนค่อยเริ่มละกัน
Traveler:(test)第一次选择是
Sasano:(test)第一次选择对了!
Koharu:(test)第一次选择对了!
ถ่าย "ตอนที่ 1 ฉากที่ 2" ให้สำเร็จ
Open step page →Sasano:ไม่ได้การล่ะ ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป ก็ไม่มีทางที่จะ... ต่อต้านพวกเขาได้เลย
Xavier:คุณ Sasano ลื่นไหลหน่อย! พูดให้ลื่นไหลหน่อยสิ!
Sasano:(แต่บทพูดพวกนี้มันพิลึกมากเลยนะ)
Koharu:คงต้องให้พวกเราเป็นผู้เสียสละตัวเองแล้วล่ะ
Xavier:คุณ Koharu อารมณ์ครับ! ใส่อารมณ์ลงไปอีก!
Koharu:(...)
Traveler:แต่ฉันจะไม่ยอมแพ้แบบนี้แน่
Xavier:ไม่เลวนี่ การแสดงของ Traveler เล่นได้สมบทบาทมากเลย
Xavier:คุณ Sasano, คุณ Koharu ทั้งสองคนช่วยทบทวนบทอีกหลาย ๆ ครั้งเลยนะ เพราะฉากต่อไปมีบทของคุณสองคน เราต้องทำให้ดียิ่ง ๆ ขึ้นไปกว่านี้นะ
Xavier:Traveler ฉากต่อไปจะมีบทต่อสู้เยอะมาก จำเป็นต้องให้เธอกับนักแสดงสมทบเล่นด้วยกันถึงจะสำเร็จ
Xavier:ฉันหวังว่าเธอจะพยายามปล่อยท่าสวย ๆ ออกมานะ ฉันเชื่อฝีมือเธออยู่แล้ว ว่าจะต้องแสดงผลลัพธ์ที่ยอดเยี่ยมที่สุดออกมาได้
ถ่าย "ตอนที่ 1 ฉากที่ 2" ให้สำเร็จ
Open step page →คุยกับ Xavier
Open step page →Xavier:...คุณ Sasano และคุณ Koharu พวกคุณทำให้ฉันผิดหวัง
Xavier:ความแตกต่างระหว่างหนังสั้นห่วย ๆ กับภาพยนตร์ที่แท้จริง มันช่าง... มันช่างเหมือนไวน์แดนดิไลออนกับ แอปเปิลไซเดอร์ที่ Mondstadt เลย เพราะอันหนึ่งคือไวน์ แต่อีกอันไม่ใช่ ไม่ใช่อย่างเดียวกันเลย
Xavier:ให้ตายเถอะ ฉันไม่รู้จะอธิบายยังไงแล้ว
Xavier:เดี๋ยวพวกคุณก็จำบทไม่ได้ เดี๋ยวก็พูดมั่ว ความตั้งใจสักนิดก็ไม่มี แบบนี้จะใช้ได้ยังไง?
Xavier:นี่มันอาชญากรรม อาชญากรรมต่องานศิลปะชัด ๆ เพื่อน ๆ เอ๋ย พวกเราทำแบบนี้ไม่ได้นะ
Sasano:...
Sasano:ต้องขอโทษจริง ๆ นะที่ทำให้คุณผิดหวังขนาดนี้ แต่ผมไม่อยากร่วมงานด้วยอีกต่อไปแล้ว
Koharu:ถ้าต้องถูกนายท่านตำหนิหรือทำโทษก็เอาเถอะ ฉันก็ไม่อยากร่วมงานด้วยอีกต่อไป
Xavier:คุณ Sasano?
Xavier:แม้ว่าการแสดงในสองสามฉากนี้จะมีปัญหานิดหน่อย แต่เราก็สามารถฝึกซ้อมหลาย ๆ ครั้งได้นี่
Koharu:ไม่ต้องแล้วล่ะ ต่อให้ซ้อมอีกกี่ครั้ง ฉันก็ไม่เข้าใจว่าบทที่คุณเขียนต้องการสื่ออะไรอยู่ดี
Sasano:ผมก็รู้สึกอย่างเดียวกัน ทำไมตัวละครสองตัวนี้จู่ ๆ จะต้องเสียสละตัวเอง วิ่งแจ้นไปหาศัตรูด้วยล่ะ?
Sasano:คิดยังไงก็พิลึกอยู่ดี วิธีการลากบทแบบนี้มันทำให้นักแสดงเดือดร้อนชัด ๆ
Sasano:แล้วยังมีบทพูดตอนท้ายอีก ประหลาดซะจนผมไม่กล้าท่องออกมาเลย
Sasano:สรุปก็คือผมตัดสินใจถอนตัว ลาก่อนนะ
Koharu:อืม อย่าได้พบได้เจอกันอีกเลย
Xavier:อ๋า? พวกคุณ...
Paimon:Sasano กับ Koharu ไปกันหมดแล้ว ไม่เหลือนักแสดงแล้วจะถ่ายต่อไปยังไงอ่า คราวนี้แย่แล้วล่ะ
Xavier:ฉัน...
Traveler:อย่าเศร้าไปเลย
Xavier:ขอโทษนะ ที่จู่ ๆ ก็เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นกลางคัน ความพยายามของเธอเลยต้องสูญเปล่า
Xavier:ตอนนี้ในหัวฉันวุ่นวายไปหมดแล้ว แค่อยากไปภัตตาคาร Uyuu นั่งสงบสติอารมณ์คนเดียว ขอโทษทีนะ
Xavier:ไว้ถ้าเราได้เจอกันคราวหน้าค่อยคุยกันใหม่นะ
Paimon:Xavier ก็ไปแล้ว รู้สึกว่าสภาพของเขาแย่มาก ๆ เลย
Paimon:ทะเลาะกันซะขนาดนี้ ในใจเขาจะต้องรู้สึกแย่แหละ เธอคิดว่าเราควรจะไปปลอบเขาหน่อยมั้ย?
Paimon:เอ... เมื่อกี้เหมือนเขาพูดว่าภัตตาคาร Uyuu นะ ถ้าเธอคิดว่าควรไป เราจะได้ไปหาเขาที่นั่นด้วยกันเลย
ไปยังภัตตาคาร Uyuu
Open step page →คุยกับ Xavier
Open step page →Xavier:ฮี่ฮี่ หาฉันเจอจนได้นะเธอเนี่ย เอิ้ก
Paimon:อี๋ กลิ่นเหล้าหึ่งเลย Xavier เมาปลิ้นไปแล้วเหรอเนี่ย
Xavier:พูดแบบนี้ไม่สบอารมณ์เอาซะเลย เธอทำตัวเหมือนแม่ฉันเลยนะ ฮิ๊ก มาดื่มด้วยกันเถอะน่า
Traveler:ไม่เอาดีกว่า
Xavier:เอ๋? มิตรภาพของเราไม่เพียงพองั้นเหรอ ไม่สนุกเลย
Xavier:เมื่อกี้ ไม่ใช่ เอ้อ อ้อ ตอนที่เราถ่ายหนังกันอยู่น่ะ ฉันนะถูกรุมถามอย่างบ้าคลั่งเลย
Xavier:ที่จริงแล้วไม่ได้คิดจะโทษคุณ Koharu หรอก ฮิ๊ก แล้วก็คุณ Sasano ด้วย ตอนแรกพวกเขาก็ให้ความร่วมมือดีอยู่
Xavier:เพราะงั้น ฉันรู้สึกอยากจะพูดว่า คงเป็นเพราะฉันเองนั่นแหละที่ไร้น้ำยา
Xavier:เธอน่ะ เธอช่างเป็นคนดีจริง ๆ เลยนะรู้ตัวมั้ย เธอนี่ดีมาก ๆ เลยอ่ะ มาม๊ะ ให้ฉันกอดเธอทีนึง!
Paimon:เฮ้ ฉันนึกว่าคุณจะเมาปลิ้นไปแล้ว นี่ยังอุตส่าห์หาโอกาสเนียนเข้าชิดใกล้ได้อีกเหรอ?
Xavier:เธอรู้มั้ย? ก่อนหน้านี้หนังที่ฉันดิ้นรนสร้างขึ้นมาแทบตาย แต่พวกลูกท่านหลานเธอของสำนัก Tenryou กลับไม่ชอบกัน
Xavier:ถึงจะไม่ได้พูดออกมาตรง ๆ แต่พวกเขาก็ไม่มีท่าทีที่จะทำอะไรสักหน่อย แบบนี้ก็รู้แล้วว่าไม่ผ่านอ่า
Xavier:ฉันน่ะนะ ในใจไม่อยากยอมแพ้เลย ฮึ ไม่มีทางยอมหรอกนะ!
Xavier:ฉะนั้นคราวนี้พอท่าน Kamisato ยอมออกทุน ให้ฉันมาสร้างภาพยนตร์เรื่องนี้ ฉันเลยจะทำแบบขอไปทีไม่ได้ เธอว่าถูกต้องมั้ยล่ะ?
Xavier:ที่รักจ๋า ยอดดวงใจ เพื่อนที่สนิทกว่าพี่น้องคลานตามก้นกันมา ฉันจะบอกเธอให้นะ ฉันอ่ะ เป็นวิศวกรแหละ
Xavier:แต่ฉันรู้สึกว่า ฉันยังเป็นได้มากกว่าวิศวกรคนหนึ่ง ฉันได้อ่านหนังสือมามากมาย และฉันก็ขีดเขียนเป็น
Xavier:ฉันยังไหว ยังสามารถแต่งบทภาพยนตร์ก็ได้ เป็นนักแสดงก็ได้ เป็นผู้กำกับก็ยังได้
Xavier:ฉันไม่ได้โม้นะ จริง ๆ นะ ฉันทำได้จริง ๆ เธอเชื่อฉันมั้ย?
Traveler:ฉันเชื่อคุณ
Xavier:เยี่ยม! ฉันอยากหอมซักฟอดจริง ๆ แต่ตอนนี้ฉันดื่มหนักไปหน่อย ปากเหม็นหึ่งเลย
Xavier:ฉันไม่ได้มีความคิดประหลาด ๆ หรอกนะ ฉันแค่รู้สึกว่า Traveler เป็นเพื่อนที่ดีที่ฉันร๊ากกกกกกที่ซู๊ดดดดดเลย!
Xavier:เพื่อนที่ดีที่สุดของฉัน วันนี้ฉันจะเลี้ยงอาหารเธอสักมื้อ เธอห้ามปฏิเสธนะ
Xavier:นี่คุณสุภาพบุรุษ เราควรจะต้องสั่งอาหารกับคุณใช่มั้ย เพื่อนรัก เธออยากกินอะไรก็สั่งได้เลย
Xavier:สั่งแค่นี้เองเหรอ? ไม่ไม่ไม่ เธอคือเพื่อนสุดที่รักของฉัน Xavier ที่เป็นคน Fontaine เลยนะ
Xavier:ฉันจะทำนิสัยแย่ ๆ ด้วยการขี้เหนียวกับเพื่อนของตัวเองได้ยังไง ฉันไม่ใช่คนไร้ศักดิ์ศรีซักหน่อย
Xavier:นี่คุณสุภาพบุรุษ Tri-Flavored Skewer กับ Tonkotsu Ramen ขอแค่มีเมนูไหนที่ร้านคุณทำเป็น ก็ยกขึ้นมาเสิร์ฟให้หมดเลยละกัน
Okazaki Rikuto:ผมเข้าใจแล้วครับ Erika โต๊ะนี้สั่งทุกอย่างที่มีอยู่ในเมนูของร้าน อย่างละหนึ่งที่นะ
อีกสักพักใหญ่ ๆ Okazaki Rikuto ที่เป็นเจ้าของร้านก็ยกอาหารมาเสิร์ฟให้พวกคุณจนเต็มโต๊ะ
Xavier:Traveler ที่รัก, Paimon ที่รัก อย่างนี้สิถึงจะเรียกว่าอาหารหนึ่งมื้อ
Xavier:มาสิ เพื่อความฝัน กินกันได้เลย!
คุยกับ Xavier
Open step page →Xavier:เอิ๊ก
Paimon:โอ้ Xavier นี่เป็นคนดีจัง! เป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของฉันเลย! อ๋า... เพื่อนที่ดีคนหนึ่งเลยล่ะ!
Okazaki Rikuto:ทุกท่านคิดว่ารสชาติเป็นยังไงบ้าง?
Xavier:รสชาติเลิศเลอมาก ข้าวกับเนื้อปลาที่คุณปรุงมีกลิ่นอายของทะเลสาบอยู่ด้วย กลิ่นที่หอมหวนแล้วก็รสชาติที่ละมุนลิ้นอย่างนี้ ช่างอบอุ่นเหมือน Petrichor บ้านเกิดของฉันเลย
Okazaki Rikuto:ฮ่าฮ่า งั้นหรือ พวกคุณชอบก็ดีแล้วละ
Okazaki Rikuto:ฉันไม่ได้ตั้งใจแอบฟังพวกคุณคุยกันหรอกนะ เพียงแต่ภาพยนตร์ที่พวกคุณพูดถึงกันน่ะ มันดูน่าสนใจดี ถ้าไม่รังเกียจ ช่วยเล่าให้ฉันฟังหน่อยได้มั้ย?
เล่าเรื่องภาพยนตร์ให้ Okazaki Rikuto ฟังพร้อมกับ Xavier พร้อมเอาบทไปให้เขาดูด้วย
Okazaki Rikuto:โอ้ คนต่างแดนคนนี้ถึงจะเจอเรื่องลำบากมา แต่ก็ยังมีสติมากพอที่จะฮึดขึ้นสู้ได้ เก่งมากเลยล่ะ
Okazaki Rikuto:เก่งซะจนไม่เหมือนคนทั่วไปเลยนะ ไม่มีความคิดหรือความลังเลแม้แต่น้อย
Okazaki Rikuto:เวลาเจอศัตรูสุดโหดที่ปกติไม่น่าจะรับมือได้ ก็ยังอุตส่าห์รวบรวมความกล้ากระโจนเข้าใส่ แถมยังจัดการอีกฝ่ายได้ซะอยู่หมัดด้วย ความกล้าบ้าบิ่นแบบนี้มันน่ากลัวจริง ๆ นะ
Okazaki Rikuto:คุณ Xavier อายุยังน้อย คงไม่เคยผ่านเรื่องที่ต้องเอาชีวิตเข้าแลกหรอกใช่มั้ย
Xavier:อันที่จริงก็ไม่ถึงขนาด "เอาชีวิตเข้าแลก" หรอก แต่นั่นเป็นสาเหตุที่บทของฉันถูกวิพากษ์วิจารณ์งั้นเหรอ? อืม...
Xavier:งั้นเอาอย่างนี้ดีกว่า คุณคิดว่าการที่จะสร้างเรื่องราวที่น่าสนใจอะไรบางอย่าง จะต้องผ่านประสบการณ์เดียวกันมาด้วยมั้ย?
Xavier:ตามที่ฉันรู้นะ มีนักเขียนฝีมือดีมากมายล้วนเป็นพวกติดบ้าน
Xavier:แล้วก็ลักษณะโผงผางตรงไปตรงมาแบบนี้ ใช้วิธีคุยกันด้วยมีด และดาบ ฉันรู้สึกมันเป็นสไตล์ Inazuma มาก ๆ เลย
Xavier:คุณ Okazaki นี่คือความคิดของฉัน ในเมื่อมาถึงที่ Inazuma แล้ว ก็น่าจะถ่ายภาพยนตร์ที่บอกเล่าถึงความโดดเด่นของ Inazuma สักหน่อย
Xavier:ต้นฉบับของคุณ Kayabuki ก็เป็นประมาณนี้ เพื่อรักษาแนวทางอันเป็นเอกลักษณ์เอาไว้ ฉันเลยเลือกที่จะเคารพต้นฉบับน่ะ
Okazaki Rikuto:อ้อ คุณ Kayabuki Ikkei คนนั้นน่ะเหรอ? ก็เป็นคนรุ่นเยาว์ที่น่าสนใจทีเดียว
Okazaki Rikuto:ความมุ่งมั่นของคุณ Xavier ต่อภาพยนตร์นี่ ทำให้ฉันรู้สึกประทับใจจัง จนฉันอดไม่ได้ที่จะนึกถึงเรื่องที่เคยได้ยินมาในอดีตเรื่องหนึ่งเลย...
Xavier:การได้นั่งอยู่ในร้าน ได้กินไป ฟังเรื่องราวน่าสนใจต่าง ๆ ตามสไตล์ Inazuma แบบนี้ ฉันล่ะชอบจริง ๆ
Paimon:งืม ๆ... ง่ำ ๆ พวกเธอคุยกันไปเลยนะ เดี๋ยวฉันจาจัดการตรงนี้ให้เรียบเอง ง่ำ ๆ...
Okazaki Rikuto:ในอดีตเนิ่นนานแสนนานมาแล้ว มีบุคคลผู้หนึ่งที่มีชื่อว่า Seishimaru
Okazaki Rikuto:คนผู้นี้เกิดในตระกูลซามูไร ที่ทั้งพ่อและแม่ล้วนทำงานให้กับบุคคลที่เก่งกาจ ก็ไม่ใช่บุคคลที่เก่งกาจขนาดนั้นหรอก แต่ก็ไม่ได้แย่อะไร
Okazaki Rikuto:การที่มีพ่อแม่ทำงานแบบนี้ พอเกิดเหตุผิดพลาดอันแปลกประหลาดขึ้น และถูกลงโทษในที่สุด
Okazaki Rikuto:หลังพ่อแม่จากไปแล้ว จิตใจของ Seishimaru นั้นเต็มไปด้วยความไม่ยินยอม ใช้ความพยายามทุกวิถีทาง ที่จะตามหาตัวซามูไรที่ลงดาบกับพ่อแม่ของเขา
Okazaki Rikuto:พูดตามตรงนะ อีกฝ่ายก็ทำไปตามหน้าที่ กฎว่ายังไงก็ว่าไปตามนั้น ครอบครัวของคนที่เขาลงดาบก็ไม่ควรได้รับผลกระทบไปด้วย
Okazaki Rikuto:แต่บังเอิญคนคนนี้ก็ดันรู้จักกับคนในครอบครัวของ Seishimaru ด้วย โธ่เอ๊ย ไม่มีชื่อสกุลให้เรียกนี่เล่าลำบากจังเลยแฮะ
Okazaki Rikuto:งั้นตอนนี้มาสมมติว่าเขาคนนี้มีชื่อสกุลว่า Wakayama ก็แล้วกัน คนดีที่ใช้สกุล Wakayama จากทั้ง Inazuma ทั้งหลาย ได้โปรดอย่าโกรธฉันนะ
Okazaki Rikuto:อา เมื่อกี้เราพูดถึงว่า Seishimaru ถูกความแค้นเข้าครอบงำ จนตัดสินใจที่จะล้างแค้นตระกูล Wakayama สินะ
Okazaki Rikuto:แต่ตอนนี้กลายเป็นว่าเจ้า Wakayama ที่สังหารบิดามารดาของ Seishimaru กลับจากไปแล้ว และลูกชายคนโตของตระกูล Wakayama ได้ขึ้นมาเป็นผู้นำตระกูลแทน
Okazaki Rikuto:พูดถึงแล้ว คนผู้นี้ก็เป็นเพื่อนเล่นกับ Seishimaru มาตั้งแต่สมัยเด็ก ๆ คราวนี้พวกเขากลับต้องกลายมาเป็นศัตรูกันเสียนี่
Okazaki Rikuto:เพื่อนเยาว์วัยคนนี้ฉลาดจริง ๆ เลยนะ เดาถูกแล้วล่ะ
Paimon:ฉันรู้ ๆ ต่อไปก็จะเกิดเรื่องที่ทำให้คนเสียใจที่สุดขึ้น ไม่ว่าจะเป็น Mondstadt หรือ Liyue, Inazuma เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นถมเถไปนะ
Okazaki Rikuto:หึหึ บนโลกใบนี้ ทุกสรรพสิ่งก็ล้วนจะดื้อดึงอยู่กับเรื่องเดียวทั้งนั้นแหละ ฉันเดาว่าต่อให้เป็นที่ Fontaine เรื่องแบบนี้ก็คงมีไม่ใช่น้อยล่ะสิ
Okazaki Rikuto:สรุปก็คือก่อนที่ Seishimaru จะลงมือ ก็เห็นแก่มิตรไมตรีที่เคยมีต่อกันในอดีต ได้ยินว่าก็หยิบ Temari กับดาบเล่มหนึ่งออกมา แล้วให้ลูกชายคนโตของตระกูล Wakayama เลือก
Xavier:นี่มันหมายความว่าไงเหรอ?
Okazaki Rikuto:ฉันจะไปรู้ความคิดของ Seishimaru ได้ยังไงล่ะ? แต่ฉันเดาว่า Temari กับดาบคือการมีชีวิตอยู่ และความตาย
Okazaki Rikuto:ถ้าลูกชายคนโตของตระกูล Wakayama เลือกผิด ก็จะต้องถูก Seishimaru สังหารตาย ก็ถือว่าเป็นคนหนุ่มที่เคราะห์ร้ายเลยทีเดียวนะ
Okazaki Rikuto:แต่เขาก็ไม่ได้รอให้ Seishimaru มาถึงบ้านหรอก เพราะตัวเขาเองดันป่วยตายไปซะก่อน
Okazaki Rikuto:พอเป็นแบบนี้ก็ไม่รู้จะบอกว่าเป็นเคราะห์ร้ายหรือโชคดีกันแน่ เพราะการป่วยตายกับการถูกสังหารตาย ใครจะไปรู้ว่าแบบไหนมันดีกว่ากัน?
Okazaki Rikuto:การที่เขาจากไป ก็บอกไม่ได้ว่าเป็นความผิดของ Seishimaru เพราะถ้าฝ่ายหลังไม่เกิดความแค้น ฝ่ายแรกก็คงไม่ต้องหลบ ๆ ซ่อน ๆ จนป่วยได้หรอก
Okazaki Rikuto:หลังจากนั้น ลูกศิษย์ของตระกูล Wakayama ก็แห่ตามมาล้างแค้นทันที เฮ้อ วนเวียนไม่จบไม่สิ้นกันเลยล่ะ
Okazaki Rikuto:Seishimaru จึงถูกบีบให้ต้องหนีเข้าไปในป่า หลังจากนั้นก็หายสาบสูญไปเลย
Okazaki Rikuto:มีคนบอกว่าเขาหนีไปเพราะกลัวคนของตระกูล Wakayama บางคนก็บอกว่าเขาหายตัวไปเพราะต้องการยุติความแค้นของตัวเอง
Okazaki Rikuto:แต่สรุปก็คือ หลังจากนั้นเป็นต้นมาก็ไม่มีใครได้เห็น Seishimaru อีกเลย
Okazaki Rikuto:จวบจนทุกวันนี้ หนี้แค้นอะไรเอย การดูถูกดูหมิ่นเอย เรื่องที่ใครฟังแล้วก็ปวดหัวน่ะ น่าจะไปกองรวมในกระแสพลัง ตามการจากไปของ Seishimaru เสียแล้วล่ะ
Okazaki Rikuto:ในเมื่อต้นตอของความขัดแย้งทั้งหมดก็ไม่เหลือแล้ว เพราะงั้น "หลังจากนี้เป็นต้นไปก็เลยมีแต่เรื่องดี ๆ" เรื่องราวก็จบลงแบบนี้
Xavier:มะ...ไม่มีต่อแล้วเหรอ? ตกลง Seishimaru ไปอยู่ที่ไหนล่ะ คุณก็ไม่รู้เหรอ?
Paimon:ใช่ ๆ ไม่เห็นจะมีแต่เรื่องดี ๆ เลย ทำไมถึงได้จบแบบนี้ล่ะ?
Okazaki Rikuto:ขอโทษนะ ที่ฉันได้ยินมาก็มีแค่นี้ เพราะมันเป็นเรื่องราวที่เล่าต่อ ๆ กันมาน่ะ เลยอาจฟังดูคลุมเครือไปบ้าง เป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้
Okazaki Rikuto:แต่พูดไปแล้ว คุณ Xavier คุณดูสิ อย่างน้อยคนที่ฟังเรื่องราวจบแล้วยังเกิดความกระตือรือร้นที่จะถามต่อ แบบนี้ถึงจะดีนะ
Xavier:คุณ Okazaki ฉันต้องขอพูดเลยว่า คุณเป็นสุภาพบุรุษที่มีวิสัยทัศน์คนหนึ่งจริง ๆ นะ
Xavier:เรื่องเล่าของ Seishimaru เนี่ย ถ้าเกิดขึ้นใน Fontaine ฉันก็คงไม่แปลกใจเหมือนกัน
Xavier:โดยเฉพาะตอนจบของเรื่องเล่า ที่บอกว่า Seishimaru หายตัวไปเพื่อยุติความแค้น แนวคิดแบบนี้ช่างตรงกับเพื่อนคนหนึ่งที่ Sumeru ของฉันเลย
Xavier:ฉันอยากขอบคุณที่คุณช่วยชี้แนะอย่างถนอมน้ำใจ ไม่ใช่แค่เรื่องเล่าเรื่องนี้เท่านั้น แต่วิธีการชี้แนะของคุณ ก็ช่วยเปิดมุมมองที่สำคัญมากให้แก่ฉัน
Xavier:ฉันน่าจะพอเข้าใจแล้วว่าก่อนหน้านี้ภาพยนตร์ของฉันนั้นขาดอะไรไป
Xavier:คุณ Okazaki ต้องขอบคุณมาก ๆ นี่เป็นค่าอาหารในมื้อนี้ โปรดรับไว้ด้วย
Xavier:ถ้าฉันมีโอกาสได้สร้างสรรค์บทภาพยนตร์ที่ดีกว่านี้ออกมา ฉันจะกลับมาขอบคุณคุณแบบจริงจังอีกครั้งหนึ่ง
Okazaki Rikuto:พ่อหนุ่มคนต่างแดนนี่เริ่มมีพลังฮึดอีกแล้ว น่าอิจฉาจังเลยนะ
Okazaki Rikuto:การได้รู้จักกับคนแบบนี้ช่างเป็นวาสนาที่ทวยเทพประทานมาให้เสียจริง คุณนี่ก็เป็นบุคคลที่มีความคิดยอดเยี่ยมคนหนึ่ง มิน่าถึงได้รับความไว้วางใจขนาดนี้
Okazaki Rikuto:คุณกับคุณ Xavier จะต้องได้พบแต่เรื่องดี ๆ แน่นอน
ออกจากภัตตาคาร Uyuu
Open step page →Okazaki Rikuto:เห็นทั้งสองท่านต่างก็ชื่นชอบฝีมือทำอาหารของ Erika ขนาดนี้ถือเป็นเกียรติแก่สองสามีภรรยาอย่างพวกเรามาก ดังนั้นเราจะยืดเวลาปิดร้านออกไปเพื่อคุณทั้งสอง
Okazaki Rikuto:เดี๋ยวพอคุณออกจากร้านไปแล้ว พวกเราจะเก็บโต๊ะกันอีกสักพัก แล้วให้ Erika ไปพักผ่อนสักที
คุยกับ Xavier
Open step page →Xavier:เนื้อเรื่องจบสมบูรณ์แล้วก็จริง แต่ยังขาดจุดพลิกผันทางอารมณ์อยู่นะ อืม...
Xavier:คุณพระ ได้โปรดยกโทษให้ฉันด้วย ตัวฉันเป็นไอ้ขี้เมาที่เพิ่งสร่างเมา ที่ลืมเพื่อนตัวเองไว้ที่ร้านอาหาร
Xavier:ฉันคิดว่า ตอนนี้ฉันจะไปรื้อบททิ้ง และเขียนใหม่ทั้งหมด ทำมันออกมาให้ดี แล้วลองใหม่อีกครั้ง ครั้งนี้จะต้องผ่านไปด้วยดีแน่ ๆ
Xavier:ขอเวลาให้ฉันหน่อยนะ แค่วันเดียวก็พอ ฉันมีความสามารถที่จะทำมันให้ดีได้
Xavier:เฮ้อ แต่ว่าเรื่องนักแสดงก็น่าปวดหัวอยู่ ดูท่าคุณ Koharu กับคุณ Sasano คงไม่มาร่วมงานด้วยอีกแล้วล่ะ
Xavier:นี่ก็โทษอะไรพวกเขาไม่ได้ ถึงตอนนั้นค่อยคิดหาวิธีละกัน
Traveler:ต้องการให้ช่วยมั้ย?
Xavier:ไม่ ๆ แค่เธอมาฟังฉันปรับทุกข์นี่ ก็ช่วยปลอบใจได้ดียิ่งกว่าอะไรแล้ว
Xavier:Traveler ที่รัก เธอช่างเป็นผู้รับฟังที่ดีมาก ๆ คนหนึ่งเลยนะ
Xavier:ส่วนเลดี้ Paimon หากฉันได้ทำกิริยาที่เสียมารยาทไปเมื่อครู่ ก็ขอให้เธอช่วยอภัยให้ฉันด้วย ได้มั้ย? ฉันไม่เคยมีความคิดที่จะหยาบคายต่อเธอเลยสักนิด
Paimon:เฮะ? "เลดี้ Paimon"... ฉันชอบชื่อเรียกนี้จัง เอาล่ะ Paimon ผู้มีจิตใจกว้างขวางจะยกโทษให้คุณนะ
Xavier:ดีจังเลยเพื่อน ๆ แบบนี้ฉันก็สบายใจแล้ว พรุ่งนี้เราไปเจอกันที่โรงน้ำชา Komore นะ ฉันจะเอาบทที่ดีกว่าเดิมไปด้วย
Paimon:การที่เขามีกำลังใจขึ้นมามันเป็นเรื่องที่ดีนะ แต่ก็อย่างที่คุณปู่ Okazaki บอก ให้เขาจัดการคนเดียวจะไม่เป็นไรใช่มั้ย?
Paimon:เขาบอกว่าจะเขียนบทใหม่ให้เสร็จภายในหนึ่งวัน เรื่องแบบนี้มันน่ากลัวเกินไปมั้ยอ่า
Traveler:ฉันอยากช่วยนะ
Paimon:อืม เรื่องบทให้ Xavier จัดการเองดีกว่า ส่วนเราไปช่วยเขาจัดการปัญหาเรื่องนักแสดงกันดีกว่า
Traveler:ฉันจะไปคุยกับพวกนักแสดงดู
Paimon:ทำแบบนี้เผื่อจะช่วยแบ่งเบาภาระเขาได้บ้าง
Localized evidence
Text fields
No text in the selected or fallback locales.
จดหมายเหตุภาพยนตร์
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json- JSON Pointer
/3968079265
Published Sprites
Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
Properties
Source evidence
- Path
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json- JSON Pointer
/157
- id
10096
- questType
WQ
- chapterIcon
UI_ChapterIcon_Common
- chapterCategory
other
