Ghost
Chapter icon · UI_ChapterIcon_Firmament

Story Chapters

สวรรค์

World QuestsChapter number: วันอันแสนยาวนานในหุบเขา - บทที่ 1

Story evidence

Chapter quests

6

บันทึก "Desert Pavilion"

Open quest →
Quest flow
1

前往「沙上楼阁」$HIDDEN

Open step page →
2

สำรวจ "Desert Pavilion"

Open step page →
3

สำรวจ "Desert Pavilion"

Open step page →
4

ตามหาที่มาของเสียงพูด

Open step page →
5

คุยกับผู้ขอความช่วยเหลือ

Open step page →
Conversation 1 · 25 linesOpen full page →

???:พวกเธอ... ไม่เคยเห็นหน้าเลยแฮะ เวลานี้ยังมีเด็กใหม่ขึ้นมาอีกเหรอ?

Venipi:แต่ Dex อยู่กับพวกเธอ งั้นก็น่าจะเป็นกำลังเสริมสินะ ฉันชื่อ Venipi มาจากยุคสมัยที่ร่างแห่งเทพของราชา Deshret ยังคงอยู่

Paimon:ฉันชื่อ Paimon ส่วนนี่คือ Traveler แล้วก็ยังมี Zeitlind อีกคน

Paimon:พวกเรา น่าจะถือว่าเป็นคนยุคปัจจุบันนะ

Venipi:Zeitlind... เธอมีพี่สาวใช่มั้ย?

Zeitlind:คุณก็รู้จักพี่สาวของฉันด้วยเหรอ?

Venipi:แน่นอนสิ พอมาถึงที่นี่ ทุกคนล้วนเป็นเพื่อนกัน ไม่ว่าอดีตจะฉลาดหรือโง่เขลา สูงศักดิ์หรือต่ำต้อย

Venipi:ก่อนหน้านี้ฉันเป็นแค่คนงานก่อสร้างสุสานราชา Deshret ก็แค่คนตัวเล็ก ๆ ที่ไม่มีความสำคัญ

Venipi:วันนั้นฉันกำลังเดินอยู่ในทะเลทราย จู่ ๆ ก็ถูกเลือกขึ้นมา แล้วถูกโยนเข้าไปอยู่ในห้วงไร้พะวง... อาจจะไม่ถึงร้อยปีมั้ง?

Venipi:พอออกมาแล้วก็พบว่าที่นี่มีแต่คนในยุคโบราณ บางคนเก่าแก่ยิ่งกว่าราชา Deshret เสียอีก แต่พวกเราก็ยังสื่อสารกันได้เหมือนเดิม

Venipi:ต่อมาพี่น้องของเทพเจ้าที่นี่บอกกับฉันว่า ไม่ได้เลือกสิ่งก่อสร้างในทะเลทรายเข้ามา จึงให้ฉันฟื้นฟูมันขึ้นมาใหม่จากความทรงจำ

Venipi:กว่าจะซ่อมแซมพื้นที่แถบนี้ขึ้นมาได้ ก็ต้องอาศัยความช่วยเหลือจากทุกคน แต่ตอนนี้ ดูซากปรักหักพังพวกนี้สิ

Paimon:พูดถึงเรื่องนี้แล้ว ฉันก็อยากถามหน่อย รูปปั้นทรายรูปร่างคนพวกนั้นที่อยู่ข้างนอก เป็น... เอ่อ... ศิลปะในยุคราชา Deshret ของพวกนายเหรอ?

Zeitlind:อย่างเช่นใช้ทรายสร้างเป็นรูปคน เพื่อเตือนใจถึงความไม่เที่ยงของร่างกายและชีวิต?

Venipi:...เธอกับพี่สาวของเธอนี่ไม่เหมือนกันเลยจริง ๆ เธอคงชอบอ่านหนังสือมากเหมือนกับคนอื่น ๆ สินะ

Venipi:พวกนั้นคือคน เป็นคนที่ถูกลงโทษจนกลายเป็นทราย

Paimon:เหวอ!

Venipi:วางใจเถอะ ทุกคนยังมีชีวิตอยู่ ที่นี่ไม่มีสิ่งที่เรียกว่า "ความตาย" หรอก ขอแค่จัดการปัญหาที่นี่ได้ พวกเขาก็จะกลับมาเป็นปกติได้แล้ว

Paimon:อ้อ จริงสิ ก่อนหน้านี้ได้ยินบอกว่าใครช่วย นายก็จะมอบเหรียญที่ราชา Deshret ประทานให้เขา

Paimon:ต้องเป็นวัตถุโบราณที่มีค่าไม่น้อยแน่เลย!

Venipi:ฮ่าฮ่า ไม่ให้! นั่นคือเครื่องรางนำโชคของฉัน! แถมยังเป็นของที่ระลึกเพียงชิ้นเดียว จากการใช้ชีวิตบนพื้นดินด้วย

Paimon:ฮึ ในเมื่อสำคัญขนาดนี้ งั้นพวกเราจะยอมใจดี ไม่รับค่าตอบแทนนี้จากนายก็แล้วกัน

Venipi:เดี๋ยวก่อน ดูเหมือนมันจะตามมาถึงที่แล้ว! พวกเรามัวแต่คุยเล่นกันนานเกินไปแล้ว!

Venipi:เพราะงั้นตอนนี้ไม่ใช่เวลามาคุยเล่นแล้ว เธอมีฝีมือระดับนายกองร้อยขั้นต้นของ Remuria รึเปล่า?

Paimon:ได้ยินคำพูดนี้อีกแล้ว สรุปแล้วมาตรฐานคืออะไรกันแน่เนี่ย!

6

เอาชนะผู้พิทักษ์

Open step page →
7

คุยกับ Venipi

Open step page →
Conversation 1 · 10 linesOpen full page →

Venipi:โห เก่งชะมัด อย่างน้อยก็มีฝีมือระดับนายกองร้อยขั้นสูงเลย!

Traveler:ยุคสมัยราชา Deshret ไม่มีระบบของตัวเองเหรอ?

Venipi:ส่วนใหญ่เป็นเพราะพวกคนมีการศึกษา ในหอคัมภีร์มหาไวปุลยสถานอ่านหนังสือมามาก การจัดอันดับพลังต่อสู้ของพวกเขา ก็เลยมีหลักการและเหตุผลรองรับมากกว่า

Venipi:มีความรู้นี่มันดีจริง ๆ

Venipi:เธอรู้มั้ย

Venipi:เหล่าอัศวินใต้บังคับบัญชาของ Erinnyes โดยเฉลี่ยแล้ว สามารถล้มนายกองร้อยมาตรฐานของ Remuria ได้สามนาย แต่ทั้งหมดอยู่ระดับต่ำกว่า Erinnyes ครึ่งขั้น

Venipi:Medjay ในสังกัดราชาแห่งจระเข้ ไม่ถือว่าเป็นกองกำลังชั้นยอด แต่เชี่ยวชาญในการจัดการกับสัตว์ร้าย ความแข็งแกร่งน่าจะอยู่ที่...

Paimon:เอาล่ะ ๆ พวกเราไปช่วยเพื่อนของนายก่อนดีกว่า!

Traveler:แต่ฉันยังอยากฟังต่อนะ

Paimon:ไว้ค่อยว่ากันทีหลังน่า!

8

ตามหา Vitruvius

Open step page →
9

เอาชนะผู้พิทักษ์

Open step page →
10

ตามหา Vitruvius

Open step page →
Conversation 1 · 13 linesOpen full page →

Vitruvius:Venipi! นายยังมีชีวิตอยู่ ดีจังเลย!

Vitruvius:แน่นอน ฉันรู้อยู่แล้วว่าอยู่ที่นี่ไม่มีทางตายหรอก ฉันหมายถึงดีจริง ๆ ที่ยังไม่ได้กลายเป็นทรายไป

Vitruvius:เอาเป็นว่า นายเข้าใจที่ฉันสื่อก็พอแล้ว

Venipi:ฉันเข้าใจ

Vitruvius:แล้วก็ขอบคุณพวกเธอกับ Dex ด้วยนะ

Zeitlind:ฉันไม่ได้ทำอะไรเลย

Venipi แนะนำพวกคุณให้กับ Vitruvius และเล่าเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อครู่นี้...

Vitruvius:มีความแข็งแกร่ง เหนือกว่านายกองร้อยระดับมาตรฐานซะอีก!

Paimon:ขนาดฉันเองก็เริ่มสนใจแล้วสิ ว่าอันดับสุดท้ายของพลังการต่อสู้ของเธอจะเป็นยังไง

Traveler:ใช่มั้ยล่ะ

Vitruvius:ถ้าอย่างนั้น เดี๋ยวฉันพาพวกเธอไปหาคนอื่น ๆ เอง

Vitruvius:เพราะยังไง Venipi ก็ให้มาแค่แบบ และสไตล์การตกแต่งของสิ่งก่อสร้างในยุคราชา Deshret เท่านั้น ส่วนโครงสร้างขนาดใหญ่และเส้นทางแถวนี้ ฉันเป็นคนรับผิดชอบเอง

Venipi:ใช่แล้ว ถึงจะดูเหมือนสิ่งปลูกสร้างในยุคเรืองทอง แต่ความจริงแล้วมันรวบรวมความรู้ของทุกคนเอาไว้

11

ตาม Vitruvius ไป

Open step page →
12

ตาม Vitruvius ไป

Open step page →
Conversation 1 · 8 linesOpen full page →

Vitruvius:อย่าเข้ามานะ!

Vitruvius:การคิดว่า จะเขียนคำจารึกบนหลุมศพของตัวเองว่าอะไรอยู่ตรงนี้ เป็นเรื่องที่ฟุ่มเฟือยเกินไปจริง ๆ แต่ไม่กลัวพวกเธอหัวเราะเยาะหรอกนะ ฉันคิดเอาไว้แล้วล่ะ

Vitruvius:"โปรดส่งมอบความรักของฉันให้กับ..."

Paimon:Vitruvius แห่ง Patraipolis!

Zeitlind:ยังพูดไม่ทันจบก็กลายเป็นทรายไปแล้ว

Venipi:แย่แล้ว ฉันดันอยากจะขำในช่วงเวลาที่น่าเศร้าแบบนี้ ไม่รู้จริง ๆ ว่าหลังจากหายจากการกลายเป็นทรายแล้ว เขาจะอายจนอยากตายรึเปล่า

Zeitlind:คุณมองโลกในแง่ดีจัง

Venipi:ตอนนี้จะจัดการยามคนนั้นก่อน หรือจะรีบค้นหาผู้รอดชีวิตก่อน พวกเราต้องเลือกแล้วนะ

13

ตามหาและช่วยเหลือผู้รอดชีวิตจาก "Desert Pavilion"

Open step page →
14

ตามหาและช่วยเหลือผู้รอดชีวิตจาก "Desert Pavilion"

Open step page →
15

เอาชนะผู้พิทักษ์

Open step page →
16

คุยกับผู้รอดชีวิต

Open step page →
Conversation 1 · 25 linesOpen full page →

Kshama:Venipi! Dex! แล้วก็ Raumhilda กับเพื่อนแปลกหน้าด้วย! ขอบคุณพวกเธอมากนะ!

Zeitlind:...ฉันเป็นน้องสาวของเธอ ชื่อ Zeitlind

Kshama:อย่างนี้เอง หน้าตาพวกเธอเหมือนกันจริง ๆ เป็นคนสวยทั้งคู่เลยด้วย ฉันชื่อ Kshama ฉันมาจากต้น... เอ๊ะ เมื่อกี้จะพูดว่าอะไรนะ

Kshama:อย่างนี้เอง หน้าตาพวกเธอเหมือนกันจริง ๆ เป็นคนสวยทั้งคู่เลยด้วย ฉันชื่อ Kshama ฉันมาจากยุคของท่านหญิง Rukkhadevata ผู้ยิ่งใหญ่

Kshama:ยุคที่ท่านเทพแห่งพฤกษายังไม่ตัวเล็กลงน่ะ

Venipi และ Kshama ได้แนะนำพวกคุณ แล้วยังพูดถึงเรื่องราวอันน่าเศร้าของ Vitruvius ด้วย...

รวมถึงคำจารึกหน้าหลุมศพที่เขาคิดมาหลายพันปี หรืออาจจะเป็นหมื่นปีด้วยซ้ำ

Kshama:ตลกชะมัด

Venipi:ฉันไม่ได้บอกเธอนะ เธอไม่รู้อะไรทั้งนั้น

Kshama:อาจจะปิดบังยากนะเนี่ย ต่อจากนี้เวลาฉันเห็น Vitruvius ก็คงอยากจะหัวเราะแหละ

Venipi:เอาล่ะ ไม่พูดนอกเรื่องแล้ว พวกเราเดินมาตลอดทาง ดูเหมือนจะไม่ได้พลาดตรงไหนไปนะ

Venipi:ยังมีคนอื่นอีกมั้ย?

Kshama:คงไม่มีแล้วล่ะ

Venipi:งั้นวิธีแก้ปัญหาที่พื้นที่นี้กลายเป็นทรายล่ะ เธอพอจะมีวิธีบ้างมั้ย?

Kshama:การสำรวจก่อนหน้านี้ของพวกเรา ไม่ได้ข้อมูลอะไรกลับมา เพราะทุกคนใน "Desert Pavilion" ก็ไม่ได้เชี่ยวชาญทั้งพิธีกรรมและวิทยาศาสตร์

Kshama:เพราะงั้นมีแค่วิธีแรกที่รู้กันทั่วไปเท่านั้น นั่นคือการเอาชนะ "ผู้ลงทัณฑ์แห่ง Gomorrah"

Venipi:ไม่ต้องห่วง พวกเรามี Traveler ที่มีพลังการต่อสู้ระดับรองผู้บัญชาการกองทัพ Remuria อยู่ด้วยแล้ว

Zeitlind:อ้า เลื่อนขั้นขึ้นอีกแล้ว

Kshama:แต่ "ผู้ลงทัณฑ์แห่ง Gomorrah" อำพรางกายอยู่ พวกเราหาตัวมันไม่เจอ

Venipi:นี่ก็เป็นปัญหาเหมือนกัน

Paimon:อุตส่าห์ช่วยพวกเธอออกมาได้แล้ว งั้นเราหนีไปจากที่นี่ แล้วกลับไปที่โถงหลักกันก่อนดีมั้ย?

Paimon:ที่นั่นยังมี Istoria กับ Josephus อยู่ด้วยนี่นา พวกเขาดูท่าทางจะรู้เรื่องเยอะเลย ไม่แน่อาจจะมีวิธีก็ได้นะ?

Kshama:โอ๊ะ Istoria ปลอดภัยสินะ งั้นก็ดีเลย เขาเป็นคนที่อาวุโสที่สุดแล้ว แถมยังใฝ่เรียนรู้มากด้วย

Kshama:ในด้านประสบการณ์ ประวัติศาสตร์ และวัฒนธรรม เขาอาจจะถือได้ว่าเป็นคนที่รอบรู้ที่สุดในโลกเลยล่ะ

Venipi:งั้นรีบไปกันเถอะ รีบกลับไปถามให้รู้เรื่อง จะได้รีบช่วย Vitruvius และทุกคนออกมาเร็ว ๆ!

17

ตามหาและช่วยเหลือผู้รอดชีวิตจาก "Desert Pavilion"

Open step page →
18

สำรวจพื้นที่ใจกลาง

Open step page →
19

(test)隐藏$HIDDEN

Open step page →
20

ออกจาก "Desert Pavilion"

Open step page →
21

ออกจาก "Desert Pavilion"

Open step page →
22

ไปยังพื้นที่ใจกลาง

Open step page →
23

หาทางออกจากที่นี่

Open step page →
24

เอาชนะ "ผู้ลงทัณฑ์"

Open step page →
25

(test)隐藏$HIDDEN

Open step page →
26

กลับไปที่ "Desert Pavilion"

Open step page →
Conversation 1 · 38 linesOpen full page →

Paimon:ที่นี่คือที่ไหนเนี่ย? นี่น่าจะจบแล้วใช่มั้ย?

Vitruvius:ใช่ จบแล้วล่ะ ทุกคนกลับมาเป็นปกติแล้ว

Kshama:...

Venipi:...

Vitruvius:เป็นอะไรไป ถึงขนาดกัดปากเลย เห็นฉันแล้วซึ้งจนกลั้นน้ำตาไม่อยู่เหรอ?

Kshama & Venipi:ฮึฮึ ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!

Venipi:ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า... K...Kshama เธอห้าม... ห้ามหัวเราะนะ แบบนี้... แบบนี้ความก็แตกพอดีน่ะสิ?

Vitruvius:พวกเธอจะหัวเราะเสียงดังแค่ไหน ฉันก็แค่อายนิดหน่อยเท่านั้นแหละ

Vitruvius:ความรักคือโชคชะตา ความตายก็เช่นกัน ความรักและความตายไม่มีอะไรน่าขำเลยนะ!

Venipi:ไม่ขำแล้ว ๆ

Paimon:จริงสิ แล้ว Zeitlind ล่ะ?

Vitruvius:ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน ฉันอยู่ข้างนอก ทุกคนที่กลับคืนสู่สภาพเดิมก็อยู่ด้วย เมื่อกี้พวกเขายังกอดกันอยู่เลย

Vitruvius:ฉันบอกให้เจ้า Scarpa เลิกกอดกันได้แล้ว ให้รีบพาคนกลับไปที่พื้นที่โถงหลักซะ จากนั้นฉันก็มาหาพวกเธอคนเดียวนี่แหละ

Vitruvius:ตามหลักแล้วทุกคนน่าจะอยู่แถวนี้กัน งั้นเธอก็ไม่น่าจะอยู่ไกลนะ

Zeitlind:นี่มัน...

Paimon:เป็นเข็มกลัดอเมทิสต์

Zeitlind:เป็นหนึ่งในวัตถุที่หายไปจากกระเป๋าถือของฉัน เป็นของพี่สาวน่ะ

Paimon:อย่างนี้นี่เอง ดีจังเลย เท่านี้ก็หาเจอชิ้นนึงแล้ว

Venipi:น่าจะถูกเอามาวางไว้ที่นี่ ในฐานะวัตถุโบราณจัดแสดงของยุคสมัยนี้สินะ

Vitruvius:จริง ๆ แล้ว ที่ฉันคิดว่าจะเขียนคำจารึกบนหลุมศพว่าอะไร ก็เพราะพี่สาวของเธอถามขึ้นมา คำจารึกพวกนั้น ฉันไม่ได้ใช้เวลาคิดมาหลายพันปีหรอกนะ

Raumhilda:อยู่ที่นี่จะไม่ตายงั้นเหรอ? แบบนี้ก็เขียนคำจารึกบนหลุมศพที่ยอดเยี่ยมแบบนั้น ไม่ได้แล้วน่ะสิ?

Vitruvius:ด้วยสถานะในอดีตของฉัน ก็น่าจะถูกฝังในสุสานของเหล่านักบวช และหลับใหลไปพร้อมกับกิ่งสีขาวเงิน

Vitruvius:นี่เป็นเกียรติที่สูงส่งมาก แต่ก็ไม่มีที่ให้เขียนคำจารึกบนหลุมศพแล้วจริง ๆ

Raumhilda:งั้นฉันไม่เอาเกียรติยศแบบนั้นเด็ดขาด เพราะฉันเขียนคำจารึกบนหลุมศพไว้แล้ว

Raumhilda:นั่นก็คือ...

Venipi:ขอบคุณพวกเธอมากจริง ๆ

Paimon:แล้วเหรียญราชา Deshret ล่ะ?

Venipi:เธอยังห่วงเรื่องนั้นอยู่อีกเหรอเนี่ย งั้นรอฉันสวดบทขอขมาต่อท่านราชา Deshret ให้ครบหมื่นจบก่อน แล้วค่อยให้เธอก็แล้วกัน

Vitruvius:หลังจากที่คนคนนี้ได้ฟัง Kshama พูดถึงเรื่องการล่มสลายของราชา Deshret เขาทั้งโกรธและร้องไห้ว่า "แกหลอกฉัน!"

Vitruvius:"เธอหลอกฉัน! คนโกหก! เป็นไปไม่ได้!"

Vitruvius:เอาจริง ๆ นะ ฉันว่ามันน่าขำยิ่งกว่าคำจารึกบนหลุมศพของฉันซะอีก

Paimon:ช่างเถอะ ๆ ท่าทางไม่เต็มใจซะขนาดนี้

Paimon:เชอะ เวลาแบบนี้เราก็ต้องบอกว่า เราแค่มาช่วย Zeitlind หาของที่หายไปต่างหาก

Paimon:ก็แค่ถือโอกาสช่วยพวกนายไปด้วยเฉย ๆ เหอะ!

Zeitlind:...ขอบคุณมากนะ Paimon กับ Traveler

Paimon:โธ่ ไม่หรอกน่า เพราะพวกเราแท้ ๆ เธอถึงได้ถูกลากมาพัวพันกับเรื่องแปลก ๆ พวกนี้ พวกเราก็แค่กำลังชดเชยความผิดเท่านั้นเอง

Venipi:สองมาตรฐานอย่างเห็นได้ชัดเลยนะ

Zeitlind:คำขอบคุณของฉันมาจากใจจริงนะ

27

ออกจาก "Desert Pavilion"

Open step page →
Conversation 1 · 33 linesOpen full page →

Paimon:Istoria มาแล้วเหรอ!

Istoria:อื้ม ทุกคนจาก "Desert Pavilion" กลับไปที่โถงหลักแล้ว ฉันก็เลยวิ่งมาที่นี่เลย

Istoria:Zeitlind เธอหาของที่ทำหายเจอรึยัง?

Zeitlind:ขอบคุณที่เป็นห่วงนะ ฉันหาเจอแล้วล่ะ

Istoria:งั้นก็ดีแล้วล่ะ

Istoria:จะว่าไป พวกเธอรู้ความหมายของชื่อ Melanta กับ Nihilita มั้ย?

Paimon:ฉันตอบก่อนเลย ไม่รู้!

Zeitlind:คือ "ความเศร้า" และ "ความว่างเปล่า" สินะ

Istoria:เธออ่านหนังสือมาเยอะมากเลยนะเนี่ย ฉันน่าจะเป็นเพื่อนที่ดีกับเธอ ได้มากกว่าพี่สาวของเธออีกซะอีก เพราะความสนใจของเราเหมือนกัน

Zeitlind:ใช่ พี่สาวของฉันเป็นคนชอบกิจกรรมกลางแจ้ง และรักการเข้าสังคมมาก แต่ตอนที่ฉันยังอ่านหนังสือไม่ออก พี่เขาเคยอ่านนิทานให้ฉันฟังตั้งหลายเรื่องเลยนะ

Istoria:คนแบบนี้ถูกความเศร้าเข้าครอบงำได้ยังไงเนี่ย?

Istoria:แน่นอน ที่ฉันพูดถึงคือความเศร้าทางโรค ไม่ใช่ผู้เฝ้ามองท่านนั้นที่อยู่เบื้องบน ซึ่งคอยก้มมองความทุกข์ยากของพวกเรา

Zeitlind:...เธอบอกเรื่องพวกนี้กับคุณหมดเลยเหรอ?

Istoria:หลังจากที่เธอเล่าให้ฉันฟัง ฉันตกใจจนอ้าปากค้างเลย คนสมัยนี้ถึงกับกล้าสร้างสถานพักฟื้น บนซากปรักหักพังที่วิหารแห่งมิติที่สูงเสียดฟ้าอีกเหรอ!

Istoria:รู้มั้ย ในยุคแรกเริ่ม ผู้คนเชื่อว่าความเศร้าเป็นความผิดปกติทางร่างกาย รากศัพท์ของคำว่าความเศร้าจริง ๆ คือ น้ำดีดำยังไงล่ะ

Istoria:แต่หลังจากนั้น ความเศร้าก็ถูกมองว่าเป็นโรคทางจิตที่มีสาเหตุมาจากจิตใจ

Paimon:ความเข้าใจที่ถูกต้องก็ต้องมีการพัฒนาอยู่เสมอนี่นะ

Istoria:แต่ตอนนี้ ผู้คนได้ค้นพบความจริงของความเศร้าอีกครั้ง จริง ๆ แล้วมันก็คืออาการป่วยอย่างหนึ่งนะ เพราะงั้นทั้งยารักษาและคนข้าง ๆ เลยเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้ยังไงล่ะ

Istoria:แต่ในยุคสมัยของฉัน รู้เรื่องพวกนี้มาตั้งนานแล้ว ทูตสวรรค์เป็นคนบอกเรื่องทั้งหมดนี้กับพวกเราโดยตรงเลยนะ

Istoria:บทกวีของทูตสวรรค์และเทพแห่งลมในรุ่นหลัง สามารถรักษาความเศร้าได้ แต่ไม่ได้หมายความว่า คำปลอบใจแบบผิวเผินของคนทั่วไป จะทำได้เหมือนกัน

Zeitlind:คุณอยากจะพูดอะไรกันแน่?

Istoria:เรื่องนี้เป็นความลับนะ ฉันต้องพูดเบา ๆ หน่อย

Istoria:ทำไมเทพเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ ที่ควบคุมดูแลพลังแห่งท้องฟ้าและมิติ ถึงได้ใช้ความว่างเปล่าและความเศร้า เป็นชื่อของผลงานรังสรรค์กันล่ะ?

Istoria:ว่ากันว่าเป็นเพราะเธอขาดความสามารถ ในการเข้าใจความรู้สึกผู้อื่น เธอทำได้ทุกอย่าง แต่กลับจนปัญญา ต่อความไร้จุดหมายอันว่างเปล่าที่แท้จริง และความเจ็บป่วยในจิตใจมนุษย์

Istoria:ดังนั้นเธอจึงใช้สองสิ่งที่เธอไม่ถนัดรับมือที่สุด มาตั้งเป็นชื่อของผลงานรังสรรค์

Paimon:เหมือนจะเข้าใจเธออยู่นะ ชื่อของศัตรูคู่อาฆาตที่เอาชนะไม่ได้ ฟังดูแล้วเท่และทรงพลังมากเลยล่ะ

Paimon:ศัตรูคู่อาฆาตของ Paimon มีชื่อว่า "ไม่มี Mora" กับ "หิวข้าว" และ "ไม่มี Traveler"

Traveler:ฟังดูอ่อนแอจัง

Zeitlind:ฉันตามปัญญานับพันปีของคุณไม่ทันหรอก

Istoria:ฮ่าฮ่าฮ่า ปัญญาที่ไหนกันล่ะ

Istoria:ฉันอธิษฐานขอให้ตัวเอง มีความกล้าที่จะทิ้งทุกสิ่งทุกอย่างนี้ไป เพื่อแลกกับโอกาสที่จะได้กลับไปใช้ชีวิตอีกครั้ง เธอเข้าใจมั้ย?

Istoria:ถ้าเธอต้องการความช่วยเหลือ ก็มาหาฉันนะ ต่อให้จะเป็นแค่การคุยเรื่องราวของพี่สาวเธอก็ได้?

Zeitlind:ฉะ...ฉันจะทำตามนั้น

28

(test)废弃$HIDDEN

Open step page →
29

(test)废弃

Open step page →
30

(test)废弃$HIDDEN

Open step page →
31

(test)废弃

Open step page →
32

(test)废弃

Open step page →
33

(test)废弃

Open step page →
34

(test)废弃

Open step page →
35

(test)废弃

Open step page →
36

(test)废弃

Open step page →
37

(test)废弃

Open step page →
38

(test)废弃

Open step page →
39

(test)废弃$HIDDEN

Open step page →

Localized evidence

Text fields

3 fields
Chapter numberTextMap 882530664
วันอันแสนยาวนานในหุบเขา - บทที่ 1
วันอันแสนยาวนานในหุบเขา - บทที่ 1

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json
JSON Pointer
/882530664
No text in the selected or fallback locales.
No text in the selected or fallback locales.
สวรรค์
สวรรค์

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json
JSON Pointer
/3421527474

Published Sprites

Sprites

1

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Chapter icon · UI_ChapterIcon_Firmament
Chapter iconchapterIcon232 × 244 · 9 KBUI_ChapterIcon_FirmamentResource name

Properties

7

chapter10094

Source evidence
Path
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json
JSON Pointer
/287
id
10094
cityId
105
questType
WQ
endQuestId
7609505
chapterIcon
UI_ChapterIcon_Firmament
beginQuestId
7609501
chapterCategory
world