ฝุ่นธุลีและเงาแห่งหิมะ ฉากที่ 2
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json- JSON Pointer
/2931383306
Story Chapters
Story evidence
Paimon:Albedo เรามาแล้ว!
Albedo:นักเดินทาง, Paimon!
Traveler:การตรวจสอบราบรื่นดีมั้ย?
Albedo:ดูจากท่าทางของพวกเธอสองคนแล้ว ไม่มีความคืบหน้าอะไรงั้นเหรอ?
Paimon:ตรวจสอบน่ะตรวจสอบแล้ว และยังสังเกตสถานที่ต่าง ๆ บนภูเขา Dragonspine แล้วด้วย แต่ไม่เจอคนที่เหมือนคุณเลย แล้วก็ไม่ได้ยินว่ามีใครเจอคุณด้วย...
Albedo:ไม่แปลกใจเลย ทางฉันเองก็ไม่มีความคืบหน้ามากนัก ดูเหมือนฝ่ายตรงข้ามจะรู้แล้วว่าเรากำลังสืบอยู่ เลยไม่มีการเคลื่อนไหวที่ชัดเจน
Traveler:(หรือการไม่เคลื่อนไหวอย่างชัดเจนจะเป็นแนวทางของฝ่ายตรงข้าม?)
Albedo:แต่ก็ใช่ว่าจะไม่ได้เรื่องอะไรเลยนะ ฉันเจอรอยเท้าในสถานที่บางแห่งบนภูเขาด้วย ถึงแม้บางส่วนจะถูกหิมะปกคลุม แต่ก็ยังพอดูออกว่าน่าจะเป็นรอยเท้าของคนที่รูปร่างพอ ๆ กับฉัน
Albedo:จำนวนรอยเท้าค่อนข้างมากทีเดียว ขั้นตอนต่อไปคงจะต้องคัดนักผจญภัยที่ปฏิบัติการอยู่บนภูเขา Dragonspine ออกไปทีละคน...
Paimon:ถ้าจะติดต่อนักผจญภัยล่ะก็ พวกเราน่าจะพอช่วยได้นะ...
Paimon:งั้นตอนนี้เราก็...
Paimon:ฮึ?! เสียงอะไรน่ะ ดังมากเลย!
Albedo:ดูเหมือนจะมาจากทางนั้น
Paimon:หรือเจ้าตัวปลอมจะปรากฏตัวแล้ว?
Traveler:เราไปดูกันเถอะ
Paimon:อืม รีบไปเถอะ!
Paimon:เฮ้ เมื่อกี้เหมือนก้อนหินจะขยับนะ? มันสั่นงั้นเหรอ?
Eula:ฟู่วว เป็นภัยที่ไม่ทันตั้งตัวจริง ๆ
Paimon:ทำไมเป็นพวกเธออีกแล้วล่ะ!
Traveler:พวกเธอนี่โชคไม่ดีจริง ๆ เลยนะเนี่ย
Amber:ก็ไม่ปฏิเสธนะ เพราะพวกเราอยู่ที่นี่มาหลายวันแล้ว...
Bennett:เมื่อกี้ยังเจอ Pallad ด้วย คนที่...คนที่ดูประมาทเลินเล่อคนนั้นน่ะ เธอรู้จักใช่มั้ย? เขาบอกว่าเขาโชคร้าย ฉันเลยสอนสิ่งที่ต้องรู้ในการเอาตัวรอดของนักผจญภัยให้เขาไปน่ะ...
Eula:จากนั้นเขาก็หายตัวไปเข้าร่วมการฝึกต่อ
Paimon:อย่าบอกว่านะ ว่าจนถึงตอนนี้พวกเธอก็ยังไปไม่ถึงแคมป์ที่เชิงเขาเลย?
Amber:อ่ะฮ่าฮ่า...ก็อย่างที่เธอเห็นนั่นแหละ...
Bennett:ก็เจอเหตุการณ์อย่างดินถล่ม หิมะถล่ม แล้วก็ตกจากไหล่เขาอะไรทำนองนั้นน่ะ
Albedo:เป็นประสบการณ์ชีวิตที่ควรค่าแก่การจดจำมาก
Eula:สรุปก็คือ...ยังไปไม่ถึงแคมป์จริง ๆ นั่นแหละ หลายวันมานี้โชคร้ายมากเลย ราวกับมีพลังแห่งความโชคร้ายมาขัดขวางพวกเราไว้
Eula:โชคดีที่ฉันจัดให้ Gerald ไปอยู่ในที่ปลอดภัย ให้เขาฝึกทักษะขั้นพื้นฐานไปก่อน
Bennett:ขอโทษด้วย...เป็นเพราะฉันเองแหละ ฉันเป็นคนที่โชคร้ายมาตลอด คนที่อยู่ข้าง ๆ ก็เลยพลอยโชคร้ายไปด้วย...
Bennett:ขอโทษด้วยที่สร้างปัญหาให้พวกเธอมากมายขนาดนี้...เฮ้อ
Bennett:ฉันไม่รู้ว่าจะพูดยังไงดี บางทีนี่อาจจะเป็นพลังแห่งโชคชะตาล่ะมั้ง สิ่งที่ทุกคนต่างก็กลัว
Albedo:อื้ม ใช่แล้ว
Traveler:ฉันไม่เห็นจะกลัว Bennett เลย
Paimon:ใช่แล้ว เราชินที่เธอเป็นแบบนี้แล้วล่ะ! อีกอย่างพวกเราเองก็ไม่ได้โชคดีนักหรอก...
Bennett:จริงเหรอ? ฉันว่าพวกเธอโชคดีกว่าฉันตั้งเยอะเลย!
Paimon:งะ...งั้นทำยังไงดี เอาแบบนี้มั้ยล่ะ ฉันจะแบ่งโชคของฉันให้เธอเอง!
Amber:ฉันก็จะแบ่งให้ด้วย! ถึงแม้หลายวันมานี้จะไม่ค่อยมีโชคก็เถอะ...
Traveler:ฉันก็ด้วย
Bennett:...ทุกคน...
Bennett:ฮึบ...เอาล่ะ มีโชคของทุกคนอยู่ด้วยแบบนี้ เราจะต้องลงเขาได้แน่นอน!
Amber:ใช่ ไม่มีปัญหาแน่นอน!
Bennett:ขอลองโยน Treasure Hoarders Insignia หน่อยนะ... อืม! ออกก้อย หมายความว่าตรงกันข้ามกับที่ฉันคาดไว้!
Paimon:สิ่งนี้ใช้ทำนายดวงชะตาได้ด้วยเหรอ? อีกอย่าง มันบอกว่าเธอเดาผิด แล้วทำไมถึงท่าทางดีใจขนาดนี้ล่ะ?
Bennett:มันแบ่งเป็นหัวกับก้อย ดังนั้นในแต่ละครั้งจะมีโอกาสเดาถูกครึ่งต่อครึ่ง
Bennett:แก่นแท้ของโชคชะตาก็คือความน่าจะเป็น นั่นก็หมายความว่าถ้าใช้ส่วนที่โชคร้ายไปให้หมด ก็จะเหลือแค่ส่วนที่โชคดียังไงล่ะ
Bennett:อย่างเช่น ถ้าโยน Insignia แล้วล้มเหลว ก็เป็นเหมือนกับการใช้ความโชคร้ายไปส่วนหนึ่ง แล้วโอกาสในการเจอเรื่องดี ๆ ก็เพิ่มมากขึ้น
Traveler:......
Paimon:เน้! ที่เขาพูดไม่เห็นจะมีเหตุผลสักกะนิด ทำไมเธอไม่พูดอะไรเลยล่ะ!
Bennett:ทุกคน เมื่อกี้ฉันทายผลหัวก้อยของ Insignia ผิดไปน่ะ เพราะงั้นเราน่าจะสามารถกลับไปที่แคมป์ได้สำเร็จ!
Paimon:คงจะไม่...
Bennett:ฉันจะลองดูนะ ทางนี้ใช่มั้ย?
Bennett:โว้ว!! โอ๊ย...ก้นฉัน...ทำไมที่นี่ถึงมีเศษน้ำแข็งได้ล่ะ!
Albedo:ช่างมหัศจรรย์... นี่คงเป็นปาฏิหาริย์แห่งความโชคร้ายล่ะมั้ง
Eula:ปกติแล้วฉันไม่เชื่อเรื่องพวกนี้นะ แต่ Bennett ช่างน่าทึ่งมาก
Eula:Amber อีกหน่อยถ้าเธอจำเป็นต้องทำงานร่วมกับ Bennett แล้วเจออะไรแบบนี้อีก ก็อย่าทำอะไรบุ่มบ่ามล่ะ แล้วรอให้ฉันมาช่วย
Amber:เอ๋? กะ...ก็ได้...
Traveler:ลำบากทุกคนแล้วล่ะนะ...
Amber:พอนักเดินทางพูดแบบนี้ ก็ชักรู้สึกเหนื่อยแล้วสิ... เส้นทางบนภูเขานี่กินแรงเอาเรื่องเลย
Albedo:ถ้าทุกคนเหนื่อย งั้นไปพักที่แคมป์ของฉันกันก่อนดีกว่า
Paimon:เล่นเอาซะง่วงเลย ตอนนี้ฉันอยากซดซุปร้อน ๆ สักถ้วย แล้วนอนฉ่ำ ๆ สักตื่น
Amber:หาววว...จู่ ๆ ก็ง่วงซะงั้น...
Eula:ถ้าขืนเป็นแบบนี้ต่อไป Amber คงได้หลับบนหิมะแน่ ๆ... ทุกคนไปกันเถอะ! เราไปพักที่แคมป์ของ Albedo กันสักหน่อยดีกว่า ไว้พร้อมเดินทางแล้วค่อยคิดหาวิธีลงเขากันอีกที
Albedo:ถึงแล้วล่ะ ทุกคนตามสบายได้เลยนะ
Albedo:โอ้...จริงสิ ลืมไปเลยว่าในแคมป์ไม่ค่อยมีเก้าอี้สักเท่าไหร่ รอเดี๋ยวนะ
Paimon:เขาทำอะไรน่ะ? วาดภาพเหรอ?
Amber:กำลังวาดภาพจริง ๆ ด้วย!
Eula:วาดเก้าอี้...เดี๋ยวนะ พอวาดเสร็จแล้ว จะใช้การเล่นแร่แปรธาตุเปลี่ยนเป็นของจริงงั้นเหรอ?! ได้ด้วยเหรอเนี่ย?
Albedo:ภาพวาดของฉันก็เป็นเหมือนกับแบบแปลน จากนั้นใช้การเล่นแร่แปรธาตุเพื่อลดขั้นตอนการผลิต นี่เป็นแค่เทคนิคพื้นฐานเท่านั้นเอง
Albedo:ด้วยการศึกษาและทดลองที่มากพอ เทคนิคนี้สามารถขยายไปถึงขั้นที่สามารถสร้างสิ่งมีชีวิตได้เลยทีเดียว
Bennett:เอ่...ในเมื่อสามารถเปลี่ยนให้เป็นเก้าอี้ได้ งั้นฉันขอเป็นเก้าอี้ที่มีพนักพิงได้มั้ย?
Traveler:งั้นฉันขอเป็นเก้าอี้ทรงเตี้ย
Albedo:ได้เลย ใครจะเอาเก้าอี้ที่มีพนักพิงบ้าง?
Bennett:ฉัน!
Amber:ฉันเอา ๆ!
Eula:...ฉันก็ขอเก้าอี้ที่มีพนักพิงด้วยแล้วกัน
Paimon:งั้นฉันก็เอาด้วย!
Traveler:เก้าอี้มันจะใหญ่เกินตัวเธอไปรึเปล่า
Paimon:ก็ดีกว่าไปนั่งเบียดกับเธอบนเก้าอี้ทรงเตี้ยละกัน! เชอะ!
Bennett:มีเก้าอี้แล้วจริง ๆ ด้วย สุดยอด! สะดวกมากเลย ฉันชักอยากจะอยู่ที่นี่แล้วสิ
Albedo:ถ้านายต้องการล่ะก็ จะอยู่คืนนี้เลยก็ได้นะ
Albedo:ใกล้ได้เวลาทานมื้อเย็นแล้ว ทุกคนพักกันก่อน ฉันจะไปดูเตาไฟซะหน่อย
Amber:จะปล่อยให้ Albedo ยุ่งหัวหมุนอยู่คนเดียวได้ยังไง! ฉันช่วยได้นะ ให้ฉันช่วยเถอะ!
Traveler:เมื่อไหร่จะได้กินอาหารเย็น?
Albedo:ใกล้จะถึงเวลาแล้วล่ะ นักเดินทาง ไปจุดไฟแล้วเรียกทุกคนมารวมตัวกัน เพื่อเตรียมทานอาหารกันเถอะ
Paimon:อื้ม เสร็จแล้วล่ะ!
Paimon:อาหารมื้อเย็นพร้อมแล้ว ทุกคนมาทานกันเถอะ!
Albedo:ฉันทำอาหารตามสูตรเมนูยอดนิยมของ Mondstadt ถึงแม้ฝีมือจะสู้ร้าน Good Hunter ไม่ได้ แต่แค่ทำให้อิ่มท้องได้ก็น่าจะพอแล้วล่ะนะ
Albedo:ทุกคนไม่ต้องเกรงใจนะ
Bennett:ว้าว หอมมากเลย! งั้นไม่เกรงใจล่ะนะ!
Eula:เดี๋ยวก่อน อย่าเพิ่งแย่งกินผักทอดจนหมดล่ะ เหลือให้ฉันด้วย...เฮ้!
Paimon:เอิ้ก...อิ่มจัง อร่อยสุด ๆ เลย!
Bennett:Albedo ถ่อมตัวเกินไปแล้ว อาหารพวกนี้อร่อยพอ ๆ กับในร้านอาหารเลย นักเล่นแร่แปรธาตุทำอาหารเก่งกันทุกคนรึเปล่าเนี่ย?
Eula:อาจจะเป็นเพราะเหตุผลนี้ก็ได้
Paimon:ใช่มั้ยล่ะ? ฉันก็คิดแบบนี้เหมือนกัน! ดูจากท่าทางตอนที่จับขวดการทดลองแน่นขนาดนั้น ก็รู้แล้วว่าเขาคงไม่ใส่เกลือและพริกไทยลงไปในอาหารแบบมั่ว ๆ หรอก
Amber:ก็มีเหตุผล!
Bennett:พอหนังท้องตึง หนังตาก็เริ่มหย่อนแล้วสิ...หาววว...
Amber:Bennett ผล็อยหลับทั้ง ๆ ที่นั่งอยู่เหรอเนี่ย? คงจะเหนื่อยมากสินะ
Traveler:แต่ละวันก็หนักเอาเรื่องเลย
Eula:ท่านอนก็ดู...มีความระวังตัวอยู่ตลอด เยี่ยมมาก
Bennett:คร่อก...ฟี้...
Paimon:หลับสบายมากเลยนะเนี่ย ไม่รู้ว่าเขาจะละเมอมั้ยนะ?
Bennett:เอ่อ...พ่อฮะ ผมไม่กินแอปเปิ้ลแล้ว...ผมขอเป็น Sticky Honey Roast กับ Fisherman's Toast ก็แล้วกัน
Eula:Sticky Honey Roast... คือเมนูที่เธอชอบใช่มั้ย Amber?
Amber:ฮี่ฮี่ ใช่แล้วล่ะ ฉันชอบ Sticky Honey Roast ของร้าน Good Hunter ที่สุดเลย!
Amber:นักเดินทางรู้มั้ย ตอนที่ฉันเพิ่งรู้จัก Eula ใหม่ ๆ ฉันมักจะพาเธอไปทานอาหารที่ร้าน Good Hunter หลังจากนั้นพอ Sara เห็นหน้าพวกเรา ก็จะทำเมนูที่เราสั่งประจำทันทีเลย
Amber:เธอบอกว่า พวกเรามักจะสั่งอาหารแบบเดิม จนเธอท่องได้แล้ว!
Amber:แล้วยังบอกด้วยว่า ถ้าทุกคนใน Mondstadt สั่งอาหารแบบพวกเรา งานของเธอก็คงจะง่ายขึ้นเยอะเลย ขอแค่ท่องเมนูที่ทุกคนชอบกินได้ก็พอแล้ว...
Eula:อะแฮ่ม!
Paimon:พวกเธอมักจะกินข้าวด้วยกันสินะ สนิทกันดีจริง ๆ
Paimon:ฉันกับ Traveler ก็กินข้าวด้วยกันประจำ นี่คงจะเป็นสัญลักษณ์แห่งมิตรภาพสินะ!
Eula:ก็แค่ทานอาหารด้วยกัน ไม่ได้บ่งบอกถึงมิตรภาพอะไรสักหน่อย
Albedo:มื้อเดียวกับหลายมื้อ ก็มีความแตกต่างกันอยู่นะ
Traveler:เห็นด้วย
Paimon:จับไต๋ได้แล้ว ทุกครั้งที่ Eula ไม่อยากจะยอมรับเรื่องอะไร ก็มักจะเชิดคางขึ้น หรือไม่ก็เท้าสะเอว
Eula:...ชิ
Amber:ทุกคนก็สังเกตเห็นเหมือนกันเหรอเนี่ย ท่าทางของ Eula น่ะ ดูออกง่ายมาก
Eula:ในเมื่อเป็นช่วงพักผ่อน งั้นจะทำอะไรก็ได้ใช่มั้ย?
Eula:งั้นทุกคน ฉันขอไปทะเลสาบน้ำแข็งก่อนนะ ขอตัวล่ะ
Amber:ดึกขนาดนี้ยังจะไปแช่น้ำแข็งอีกเหรอ ดะ...เดี๋ยวสิ รอฉันด้วย!
Eula:เธอจะนอนแล้วไม่ใช่เหรอ? พักผ่อนเถอะ
Amber:ก็ไปเป็นเพื่อนเธอไง ดึกขนาดนี้แล้ว รอบ ๆ ก็มืดตึ๊ดตื๋อ แถมเธอยังจำทางได้ไม่แม่นเท่าฉัน เราไปด้วยกันดีกว่านะ
Paimon:แช่น้ำแข็ง...เจ๋งชะมัดเลย
Bennett:คร่อก...เนื้อย่างชิ้นเบ้อเร่อเลย...คร่อก...ฟรี้...
Bennett:เอ่อ...พ่อฮะ ผมไม่เป็นไรแล้ว ผมได้เป็นหัวหน้ากลุ่มนักผจญภัยแล้วด้วย...คร่อก...
Paimon:Bennett นี่ละเมอหนักเอาเรื่องอยู่นะ
Paimon:เอาล่ะ ทีนี้ก็เป็นเวลาว่างของเราแล้ว!
Albedo:ทั้งสองคน ได้เวลาวาดภาพแล้ว
Albedo:อยากวาดอะไรล่ะ?
Paimon:ไม่เห็นต้องถามเลย ก็ต้องเป็นคู่หูที่ดีที่สุดอย่างฉันน่ะสิ
Traveler:งั้นวาด Paimon แล้วกัน
Albedo:อืม แต่ทางที่ดีเปลี่ยนสถานที่กันดีกว่า ขืนอยู่ที่นี่อาจจะรบกวน Bennett ที่กำลังพักผ่อนอยู่ได้ เราไปข้างนอกกันเถอะ
Paimon:ดีเลย ๆ เอากระดานวาดภาพ กระดาษ แล้วก็สีไปให้ครบล่ะ อย่าลืมเชียว!
Albedo:วาดที่นี่ก็แล้วกัน
Paimon:ฉันจะโพสท่าเริ่ด ๆ ให้เธอดูเป็นแบบละกันนะ!
Traveler:?
Paimon:เน้...! ทำท่าแบบนี้หมายความว่าไงฮะ? ไม่ต้องสงสัยฉันหรอกน่า รีบดึงเอาตัวตนที่แท้จริงของฉันแล้ววาดลงไปในภาพเร็วเข้า! วาดเสร็จแล้ว ฉันกะว่าจะเอาไปแขวนที่บ้านด้วย!
Albedo:ความมั่นใจเป็นสิ่งที่ดี ฉันตั้งตารอดูผลงานของเธอเลยนะ
Paimon:งั้นเริ่มวาดจากส่วนหัวก็แล้วกัน! ในสายตาของ Traveler ปกติแล้วฉันชอบแสดงสีหน้าท่าทางแบบไหนเหรอ?
Paimon:ห๊ะ? ในใจเธอฉันเป็นแบบนี้เหรอเนี่ย? ฮือ...
Paimon:ช่างเถอะ วาดส่วนอื่นไปก่อนละกัน! วาดตัวของฉัน เร็วเข้าสิ! วาดฉันในแบบที่เธอเห็นว่าฉันเป็น!
Paimon:เอ่อ... ฉันว่ามันไม่น่าจะออกมาเป็นผลงานที่ทำให้คนมีความสุขได้นะ... แค่ตอนนี้ฉันก็เริ่มเครียดแล้วเนี่ย...
Traveler:วาดเสร็จแล้วล่ะ
Paimon:ดูซิ ไหนขอฉันดูหน่อย....
Paimon:อ๋าาาาา! นี่มันอะไรกันล่ะเนี่ยยยย!!
Traveler:ใช้ได้อยู่มั้ง? ฉันว่ามันก็ออกมาไม่เลวเลยนะ?
Paimon:ธะ เธอ... จะพูดกับเธอยังไงดีล่ะ! ทั้ง ๆ ที่ลายเส้นไหลลื่น องค์ประกอบดูเป็นมืออาชีพมาก แต่ว่าทำไมแววตาฉันถึงดูโง่เง่าแบบนั้นล่ะ ห๊ะ!
Albedo:....ลายเส้นไหลลื่น... เป็นมืออาชีพ?
Paimon:แล้วก็แววตานี่! แววตามันธรรมดามากเลยนะ! ดูไม่มีชีวิตชีวาเอาซะเลย!
Albedo:นักเดินทาง เธอเคยเรียนศิลปะในแขนงอื่น ๆ มาก่อนรึเปล่า?
Paimon:งั้นเหรอ? คงเป็นแค่งานอดิเรกสินะ? คงไม่เคยฝึกฝนอย่างเป็นระบบหรอก ไม่งั้นคงไม่วาดฉันออกมาในสภาพนี้
Traveler:ก็ Paimon พิเศษมากเลยนี่นา
Albedo:อย่างนี้นี่เอง
Albedo:ถ้า Paimon คิดว่าภาพนี้ไม่ถูกใจ ฉันพอจะช่วยปรับแต่งให้ได้นะ นักเดินทาง เธอคิดว่ายังไงล่ะ?
Traveler:งั้นก็รบกวนคุณด้วยนะ
Albedo:......
Albedo:เรียบร้อยแล้วล่ะ
Albedo:Paimon แบบนี้เป็นไง?
Paimon:นี่... นี่มัน...
Paimon:เหมือนวาดใหม่เลยนะเนี่ย! เริ่ดสะแมนแตนสุด ๆ ไปเลย นี่ใช่ฉันจริง ๆ ใช่มั้ยเนี่ย...
Albedo:การแปรรูปชิ้นงานศิลปะเป็นส่วนสำคัญของวิจิตรศิลป์น่ะ
Albedo:ที่พูดไม่ได้หมายความว่าเธอแตกต่างจากภาพวาดนะ แต่ตัวตนที่แท้จริงของเธอและเธอที่อยู่ในภาพวาดเป็นความงามที่ต่างสไตล์กันน่ะ
Albedo:แหล่งที่มาของภาพยังเป็นเธอนะ Paimon เธอสามารถรับภาพนี้ไปได้อย่างสบายใจ จะเอาไปแขวนไว้ที่ไหนก็ได้ตามใจชอบเลยนะ
Paimon:ว้าววววว... ขอบคุณนะ Albedo!
Albedo:ฉันแค่เติมแต่งเล็ก ๆ น้อย ๆ เท่านั้นแหละ ถ้าจะขอบคุณต้องก็ขอบคุณนักเดินทางเถอะ
Albedo:(ถึงแม้ว่าที่จริงฉันจะยกเครื่องวาดใหม่ไปรูปหนึ่งก็เถอะ อืม)
Paimon:ยิ่งดูก็ยิ่งชอบ... ฮี่ฮี่ เยี่ยมไปเลย ฉันเองก็มีภาพวาดของตัวเองเหมือนกัน
Paimon:ครั้งหน้าฉันจะเอามันไปอวดทุกคนด้วย!
Traveler:Paimon ดีใจมากเลยล่ะ ขอบคุณคุณมากนะ
Albedo:ไม่เป็นอะไรหรอก ครั้งหน้าถ้ามีโอกาสฉันจะวาดให้เธอสักภาพหนึ่ง เอาไปแขวนไว้ในบ้านเป็นที่ระลึกน่ะ
Albedo:มีคนไม่กี่คนที่มาเยี่ยมเยือนที่แคมป์ของฉัน รู้สึกได้ถึงความมีชีวิตชีวา แม้จะเสียงดังไปหน่อย แต่ฉันก็ไม่ได้ไม่ชอบนะ
Albedo:เพราะความมีชีวิตชีวาเป็นสิ่งที่หาได้ยากบนภูเขา Dragonspine น่ะ
???:Eula! Eu...la...เธออยู่ไหนน่ะ!
Eula:Amber เราอยู่นี่!
Amber:Eula! นักเดินทาง, Paimon, Albedo แล้วก็ Bennett ด้วย พวกเธออยู่ด้วยกันหมดเลยเหรอเนี่ย ดีจัง!
Amber:ตอนแรกฉันว่าจะมาหา Eula แต่คิดไม่ถึงเลยว่า Bennett ก็จะอยู่ที่นี่ด้วย คุณ Cyrus บอกฉันไว้ว่า ตั้งนานแล้วนายยังไม่โผล่มาซะที บางทีอาจเจอปัญหาบางอย่างเข้าให้ก็ได้
Bennett:ฮ่าฮ่าฮ่า...ก็เจอปัญหานิดหน่อยจริง ๆ นั่นแหละ... ขอบคุณมากนะ
Amber:ไม่มีปัญหา งั้นกลับไปหาคุณ Cyrus กับฉันเถอะ!
Amber:ว่าแต่ทำไมพวกเธอมารวมตัวกันอยู่ที่นี่ล่ะ เกิดอะไรขึ้นเหรอ? ให้ช่วยมั้ย?
Eula:ระหว่างทางมีปัญหานิดหน่อย แต่ฉันจัดการเรียบร้อยแล้วล่ะ
Bennett:อ่า! ใช่ ๆ เป็นเพราะความโชคร้ายของฉันเอง แต่ตอนนี้ไม่เป็นไรแล้วล่ะ!
Amber:อย่างนั้นเหรอ ถ้าทุกอย่างเรียบร้อยก็ดีแล้วล่ะ งั้นเราลงเขาด้วยกันเลยมั้ย? ฉันบอกไว้แล้วว่าจะพา Bennett ไปเจอคุณ Cyrus
Bennett:ได้เลย ฉันพร้อมไปทุกเมื่อเลย!
Eula:...อื้ม ไปกันเถอะ
Paimon:พวกเขาสามคนไปกันแล้ว
Albedo:นักเดินทาง เราเปลี่ยนที่คุยดีมั้ย? ฉันมีเรื่องอยากจะบอกเธอน่ะ
Traveler:ได้สิ
Albedo:อืม งั้นไปที่แคมป์ของฉันก็แล้วกัน
Localized evidence
ฝุ่นธุลีและเงาแห่งหิมะ ฉากที่ 2
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/2931383306No text in the selected or fallback locales.
เงาดำมากมาย
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/3094164857Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/11510046
10045
EQ
4002817
UI_ChapterIcon_WinterCamp
4002702
event