Bölüm III: Sahne VI
Evidence locale: tr
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTR.json- JSON Pointer
/695824688
Story Chapters
Story evidence
Masrur:A-aa? Bir dakika, Teyvat'ın dört bir yanına yolculuk yapan o sarışın Gezgin sensin, değil mi?
Paimon:Kim soruyor? Bir şey mi lazımdı?
Masrur:Evet sensin! Seni bulamayacağım diye korkmuştum. Sana bir mektup var, hem de başka bir yabancıdan...
Masrur:Çok kurnaz biriymiş, demedi deme... Posta sistemimizdeki bir boşluktan yararlanmış. Garantili Teslimatı seçip şimdiye dek gördüğüm en belirsiz posta adresini girmiş!
Paimon:Şey, biz her zaman yollarda oluyoruz. Bu yüzden postaneye gidip sormadığımız sürece adımıza gelen postaları almak pek mümkün olmuyor...
Paimon:Peki... Gönderenin verdiği adres neydi?
Masrur:Şey... Sadece "beyaz saçlı, küçük, konuşan bir perinin yanında" yazmış.
Paimon:Ne? Yani adres Paimon mu?
Masrur:*iç çeker* Şimdi anladınız ne çektiğimi, değil mi? Üstelik mektubu teslim edemezsem gönderenin zararını karşılamakla yükümlüyüm...
Masrur:Hakkını vereyim, beni iyi uğraştırdı. Size burada rastladığım için kendimi çok şanslı hissediyorum.
Masrur:Tabii ki, buyur!
Paimon:Hadi ama, Paimon da bakmak istiyor!
Paimon:Kaeya mı? Demek o da burada, Sumeru'daymış... Hımm, Paimon şimdi tekrar düşündü de, "kurnaz" kelimesi tam da ona uygun.
Paimon:Yazdıklarına bakılırsa bu mektubun bize ulaşma ihtimalinin çok da yüksek olmadığını düşünüyormuş...
Paimon:Hımm, belki de sinsi davranıyordur... Sence gidip onunla buluşalım diye bunu kaderin bir cilvesi gibi göstermeye çalışmış olabilir mi?
Paimon:Evet, haklısın. Eski dostları görmek iyidir!
Paimon:Mektupta, her öğleden sonra Djafar Hanında takıldığını söylüyor. Oraya gidip bir bakmaya ne dersin?
Kaeya:... Daha önce denemediğim bir şey istiyorum, Patron.
Eymen:Şey... Üzgünüm efendim, korkarım elimizdeki tüm likör çeşitlerini denediniz...
Kaeya:Öyle mi? Peki o zaman, hesap lütfen. Bugünlük böyle olsun bakalım, zaten ilgilenmem gereken başka işler var...
Paimon:Kaeya! Gerçekten buradasın! Paimon bize bir tür şaka yaptığını düşünmedi değil aslında...
Kaeya:Selam Paimon, selam Traveler. Tanrılar nihayet yüzüme güldü. Ayrıca aşk olsun, sevdiğim dostlarımı görmenin şakasını yapar mıyım hiç?
Paimon:Bir saniye, resmi bir iş için buradasın, değil mi? Öyleyse her gün handa içerek ne yaptığını sanıyorsun? Jean'den uzun uzadıya nasihat işitesin mi geldi?
Kaeya:Hahaha, hiç de bile. Büyük Kumandan Vekili beni kesinlikle korkutuyor. Neden onun hoşuna gitmeyecek bir şey yapayım ki?
Kaeya:Gerçek şu ki buradaki alkol endüstrisini öğrenmek için Sumeru'ya geldim. Dışarıdan bakıldığında farklı gibi görünse de aslında Djafar Hanına tamamen iş amaçlı geliyorum.
Kaeya:Sumeru'nun baharatları dünya çapında ünlü. Bu güzel hanın da çok popüler olan baharatlı bir kokteylin icat edildiği yer olduğuna dair uzun zamandır süregelen bir söylenti var.
Kaeya:Bu yüzden Şövalyeler, kokteyllerin söylentilerdeki kadar iyi olup olmadığını anlamak için beni, yani alkollü içecekler konusunda en önde gelen uzmanlarını gönderdiler.
Paimon:Nasıl geçti peki bu görevin?
Kaeya:Şimdiye kadar gayet iyi geçti... Ormos Limanı'ndaki bazı baharat tüccarlarıyla potansiyel bir iş birliği için görüşme halindeyim.
Paimon:Evet, bu harika bir iş fırsatı gibi görünüyor. Şafak Şaraphanesi ve Usta Diluc da bundan epey büyük bir kazanç elde edecektir, ha?
Kaeya:Hemen abartmayalım... Bu kazançlı fırsatın Şafak Şaraphanesine ulaşıp ulaşmayacağı tamamen benim keyfime bağlı... Hahaha.
Paimon:Hey! Yetkini kişisel sorunların için kullanmak pek şövalyeliğe yaraşır bir davranış değil!
Traveler:... Daha önce Sumeru'ya geldin sanırım.
Kaeya:Hım? Neden böyle düşündün?
Traveler:Sumeru'ya tek başına geldiğine göre buralara oldukça aşina olmalısın.
Kaeya:Çok zekisin... Pek de aşina olduğum söylenemez ama. Çok küçükken bir keresinde gizlice gelmiştim.
Kaeya:...
Paimon:Ee, devam et...
Kaeya:Zorunda mıyım? Geçmişten konuşabiliriz derken, geçmişimi kazımaktan bahsetmemiştim...
Kaeya:Pekala, madem bu kadar ilgilisiniz... Dediğim gibi, o zamanlar çok gençtim. Şafak Şaraphanesine daha yeni gelmiştim.
Kaeya:Bir iş toplantısında, üvey babamın bir tüccar ekibini Sumeru'ya göndermekten bahsettiğini duydum.
Kaeya:Bilirsiniz, herkes bir şekilde kökenini merak eder. Benim kökenlerim ise... Sumeru yakınlarında bir yerde, yerin çok altında bulunduğu söylenen Khaenri'ah'dan geliyor.
Traveler:Khaenri'ah...
Kaeya:Neyse, ben de yüklerin arasına saklandım ve Sumeru'ya giden tüccarların arasına gizlice katıldım...
Kaeya:Ancak tüccarların benim kaybolduğumu öğrenmesi çok uzun sürmedi. Liderleri beni hemen buldu ve ben daha ne olduğunu anlayamadan üvey babam beni kulağımdan tutup eve sürükledi...
Kaeya:Kısa süren bir maceraydı. Üzgünüm, daha heyecanlı bir hikayem yok, hehe...
Traveler:Khaenri'ah demişken... Hakkında neler biliyorsun?
Kaeya:Dürüst olmak gerekirse çok şey bilmiyorum. Khaenri'ah'nın Sumeru'nun yakınlarında olduğunu da gençken okuduğum bir kitaptan biliyorum.
Kaeya:Büyüdükçe Khaenri'ah'nın hayatımla olan ilgisi giderek azaldı, ben de daha az umursamaya başladım.
Kaeya:Eskiden babamdan bir çeşit görev devraldığıma inanırdım...
Kaeya:Sonra düşünmeye başladım... Belki de babam, sırf ben daha mutlu bir hayat yaşayabileyim diye beni huzurlu Mondstadt topraklarına bırakmıştı...
Kaeya:Bazı şeylerden mahrum kalmak anlamına gelse bile mutlu bir hayat sürebilmeyi tercih ederim elbette.
Kaeya:... Tabii bunların hepsi spekülasyondan ibaret. Sözün kısası, korkarım ki Khaenri'ah hakkında pek bilgim yok.
Kaeya:Soyadım olan Alberich, bugünlerde muhtemelen Khaenri'ah ile ilgili elimde kalan tek bağlantım.
Dainsleif:... Patron, bir kadeh Ölümün Kıyısında alayım lütfen.
Traveler:...?
Dainsleif:Peki söylesene... "Alberich" adının önemiyle ilgili ne biliyorsun?
Paimon:D—Dainsleif!
Kaeya:Ah, bize katılmaya karar verdin demek? Daha ne kadar öyle dinlemeye devam edeceğini merak ediyordum ben de. Sanırım seni daha önce Mondstadt'ta görmüştüm... Dainsleif'ti, değil mi?
Dainsleif:Demek beni hatırlıyorsun. O zaman zaten tanışıyoruz sayılır, Kaeya Alberich... Hiçlik Tarikatının kurucusunun torunu.
Kaeya:...
Traveler:Hiçlik Tarikatı mı?
Paimon:Ne?
Dainsleif:Şimdiye kadar bunun farkında değildin sanırım Kaeya, yoksa soyadınla ilgili bu kadar açık sözlü olmazdın.
Kaeya:Bak şu işe... Bir soyadı için bu kadarı da ağırmış, değil mi? Gerçi ne yalan söyleyeyim, önceki bazı şüphelerim doğrulanmış oldu. Sanırım babamın beni Mondstadt'a bırakmasının sebebi buymuş...
Dainsleif:Sözlerime en ufak bir şüpheyle yaklaşmadan inanmana şaşırdım...
Kaeya:Yani, belki de anlattıkların, anılarımdaki bazı soruları cevaplıyordur. Ayrıca her halükarda... Gözlerin seni ele veriyor...
Kaeya:Sen safkan bir Khaenri'ahlısın, öyle değil mi?
Dainsleif:Zekice bir tespit. Açık sözlü olduğum için kusuruma bakma ama umarım bu yeni bilgi herhangi bir şeyi değiştirmez. Geçmişle olan bağlarını çoktan bıraktıysan... Bırak öyle kalsın.
Paimon:Kaeya... Hiçlik Tarikatı ile hiçbir şekilde ilişkin yok, değil mi?
Kaeya:Hey, bir dakika. Bu konuşma aniden çok ciddi bir hal aldı... Korkarım ki Mondstadtlı biri olarak bu tür bir ortama alışık değilim...
Kaeya:Ne olmuş kökenimi biliyorsam? Bu tarz şeyleri kafaya takan biri gibi mi duruyorum?
Kaeya:Sakin olun. Hiçlik Tarikatını avlamaktan her zaman olduğu gibi yarın da mutlu olurum.
Kaeya:Neyse, bugunlük vaktimizin sonuna geldik. Birazdan bir baharat tüccarı ile görüşmem var, ben yokken siz konuşmaya devam edin.
Paimon:Hım. Pekala... Sen git işini hallet Kaeya.
Kaeya:Görüşürüz o zaman. Ha bu arada Dainsleif, bir sonraki buluşmamızda sana bir şeyler ısmarlayayım, öyle kenarda durup sessiz sessiz dinlemek yok.
Dainsleif:Hıh...
Paimon:Ona pek güvenmiyorsun, değil mi Dain? İkiniz de Khaenri'ahlısınız ama birbirinizin tam zıttısınız...
Dainsleif:Gerçek şu ki onu halen çok iyi tanımıyorum. Hemen bir çıkarımda bulunmak çok anlamsız olur.
Dainsleif:Ancak bir insan gerçekten de kendi soyundan etkilenmeyebilir mi? Bu konuda biraz şüpheliyim.
Dainsleif:Şöyle ki, sanırım ortada bir tür veraset durumu olduğu için kardeşine Prenses/Prens diyorlar.
Paimon:Hım, kurucusu kardeşin olsaydı ona "Kraliçe"/"Kral" derlerdi, değil mi?
Traveler:Ee, Sumeru'daki planın nedir?
Dainsleif:"Kaderin Ağları"nı araştırmak istiyorum. Bu ismi hatırlıyor musun?
Paimon:Evet, Hiçlik Tarikatının kötü planının adıydı! Mondstadt'tayken öğrenmiştik.
Traveler:Yeni bir ipucu mu buldun?
Dainsleif:Tam olarak yeni sayılmaz... Anılarım teker teker siliniyor, ama geçenlerde dinlenirken birdenbire bir şey hatırladım...
Dainsleif:Kardeşin... Beraber seyahat ettiğimiz dönemde "Kaderin Ağları"ndan bahsetmişti.
Dainsleif:Görünüşe göre öyle. Bu anılar bir araya gelince ben de oldukça şaşırdım. Konusu açıldığında Sumeru yolunda olduğumuzu hatırlıyorum.
Paimon:Bahsettiği yere mi gideceksin yani?
Dainsleif:Evet. O günlerde bir şekilde bu kavramı öğrenmiş olmalı. Hafızam beni yanıltmıyorsa Avidya Ormanı'nda bir yerdeydik...
Paimon:Pekala, neyi bekliyoruz o zaman? Hadi gidelim! Belki de yüzlerce yıldır saklı kalmış bir sırrı ortaya çıkarırız!
Dainsleif:Hayır, henüz vakti gelmedi.
Dainsleif:Hayır, ondan değil...
Dainsleif:Hâlâ içkimi bekliyorum.
Paimon:Ciddi misin?
Dain içkisini bitirdikten sonra Avidya Ormanı'na doğru yola koyuluyorsunuz...
Kaeya:Bak şu işe, bu ne tesadüf! Sumeru tüccarıyla görüşmem az önce bitti. Sizinle tekrar karşılaşmayı beklemiyordum.
Kaeya:Hana geri dönüp bir şeyler içelim mi? Geçen yılki Rüzgarçiçeği Festivalinde olanlar hakkında seninle konuşmak istiyorum. O günler gerçekten çok...
Kaeya:... Ah, sanırım başka işlerin var. Her zamanki gibi meşgulsün demek? Tamam o zaman, bir dahaki sefere Mondstadt'a geldiğinde Meleklerin Payı'na uğrayıp beni görmeyi unutma. Yolun açık olsun.
Dainsleif:Bir saniye... Bu yer... Bana çok tanıdık geldi.
Paimon:Burası mı? Paimon'a gayet normal geldi... Yüzlerce yıl önce de böyle miydi?
Dainsleif:Evet. Orman neredeyse hiç değişmemiş, hâlâ anılarımdaki gibi. Ne de olsa bu taraflarda pek insan yok.
Dainsleif:Bölgeyi araştıralım, bakalım neler bulacağız.
Paimon:Burası tarla mı? Şu evin sahibi her kimse ona ait olmalı...
Paimon:Ama terk edileli çok uzun zaman olmuş gibi görünüyor. Burada hiçbir şeyin yetişmediğini düşünebilir insan... Ya da bir saniye, belki de burada GERÇEKTEN hiçbir şey yetişmemiştir.
Paimon:Sönmüş bir kamp ateşi. Orman Muhafızlarının olabilir mi?
Paimon:En son yakılmasının üzerinden asırlar geçmiş gibi duruyor. Görünüşe göre orman yangınını önlemek için de dikkatlice söndürmüşler. Çok sorumluca bir davranış.
Dainsleif:Bu alanda dikkate değer başka bir şey yok. Geriye kalan tek şey şu ev. Gidelim.
Paimon:Bir saniye, öyle çat kapı mı gireceğiz? Ya içeride biri varsa?
Dainsleif:Pek sanmam. Bu bölgede yaşam belirtisi yok. Herhangi bir sorun yaşamadan girebiliriz.
Paimon:Peki madem öyle diyorsun... Şey... Önden sen git o zaman Dain. Hehe...
Paimon:Aa bakın, burada bir kase var. Burada yaşayan kişi yemek yapmayı seviyormuş galiba, ha?
Dainsleif:Kokuyu almadınız mı? Ağır bir şifalı bitki kokusu geliyor.
Paimon:Haa, yani bu bir tür ilaç kasesi mi? ... *koklar* Hımm, haklıymışsın! Burnun da epey keskinmiş Dain!
Paimon:Bu yatak gayet sıradan görünüyor. Hım, altında da bir şey yok.
Paimon:Nasıl bir insan burada yaşamak ister ki? Çok karanlık ve rutubetli... Hiç rahat durmuyor...
Paimon:Burada bir kutu var. Açsak mı? "Açsak" derken Paimon seni kastediyor... Paimon kutunun içindeki şeyin... Parmaklarını ısıracağından korkuyor da...
Paimon:Hım? Bu bir... Ayna.
Paimon:Kırılmış hem de. Bu bir makyaj kutusu muymuş ki?
Paimon:Hımm. Bu biraz... Hayal kırıklığı oldu. Dain burayı öyle bir anlattı ki, Paimon çok büyük bir sırrı ortaya çıkaracağımızı umuyordu.
Paimon:Burada dikkate değer başka bir şey yok sanki. Doğru yerde olduğumuzdan emin misin Dain?
Dainsleif:Anılarım oldukça bulanık ama bilinçaltım ve sezgilerim bir zamanlar burada bir şeyler olduğunu söylüyor.
Dainsleif:Ama bu şekilde amaçsızca aramaya devam edersek yorgun düşeceğiz... Dışarıdan sesler duyuyorum. Gidip kontrol edelim.
Paimon:Ses mi? Yoksa...
Dainsleif:Önemli bir şey değil, sadece birkaç düşman.
Dainsleif:O canavarların az önce ortaya çıkması bence kesinlikle tesadüf değildi. Yakınlarda onların ilgisini çeken bir şey olmalı.
Dainsleif:Bir Ley Hattı anomalisi olabilir mi? Hımm, ama bundan daha fazlası gibi görünüyor.
Dainsleif:Pekala, ben bir yakınlardaki Ley Hatlarıyla ilgili sorun olup olmadığına bakacağım. Biraz vakit alabilir, siz beni burada bekleyin.
Paimon:Ne? Tek başına mı gidiyorsun? Bizden sır saklamaya çalışmasan iyi edersin!
Dainsleif:... Şüpheleriniz yersiz olduğu kadar bayağı da. Ben sadece bu evin araştırmamızın odak noktası olması gerektiğini, bu nedenle birinin burada kalıp evi gözetlemesi gerektiğini düşünüyorum.
Dainsleif:Üstelik Orman Muhafızları bile Ley Hatlarını araştırabiliyorsa tek başıma onlardan çok daha fazlasını yapabileceğimden bahsetmiyorum bile.
Paimon:İyi, peki. Biz de burada kamp kuruyoruz o zaman, öyle mi?
Paimon:Neyse ki şurada bir ocak var. Hadi yiyecek bir şeyler hazırlayalım! Tüm bu koşuşturmaca Paimon'un karnını iyice acıktırdı.
Sen ve Paimon bir ateş yakıyorsunuz ve siz farkına varmadan akşam oluyor.
Paimon:Oh, yemeklerin her zamanki gibi harikaydı! Yanında kalmak için başka hiçbir sebep olmasa bile Paimon sırf yemeklerin için kalırdı, hehe!
Paimon:Neyse, konuyu değiştirelim, Dain hâlâ dönmedi! Yakındaki Ley Hatları ile ilgili bir sorun olabileceğini söylemişti... Ciddi bir şey olabilir mi?
Paimon:*iç çeker* Buraya birlikte geldik, şimdi yine sadece ikimiz kaldık... Paimon şöyle bir düşündü de, birlikte gerçekten de çok fazla zaman geçirdik, öyle değil mi?
Paimon:Hımm, öyleyse... Diyeceğimi yanlış anlama ama, şey... Paimon'un sürekli etrafında olmasından sıkıldığın oluyor mu hiç?
Paimon:... Ayy, yapma şöyle! Paimon'u utandırıyorsun...
Paimon:Hımm... Peki, şey, başka bir soru. Paimon bunu sormak ne kadar doğru bilmiyor ama yine de merak ediyor. Kardeşinle seyahat etmek nasıldı?
Traveler:...
Paimon:Yıldızlar mı?
Paimon:Vay be...
Traveler:Bu bizim birbirimizden ilk ayrılışımız.
Paimon:Evet... Paimon seni anlıyor. Nedenini bile bilmeden ayrı kalmak... Çok kötü.
Paimon:Ama Paimon rehberin olduğu müddetçe, gerçeği birlikte bulacağız. Göreceksiniz Semavi İlkeler! Sen de Teyvat!
Paimon:Ah... Yeter, bu hüzünlü konular hakkında fazla konuştuk. Hadi biraz da neşeli şeylerden bahsedelim! Çünkü sen üzülürsen... Paimon da üzülür.
Paimon:Tamam, pekala. Hava kararıyor, önce sen dinlen istersen. Paimon ilk nöbeti alacak. Merak etme, hiçbir canavar gelip seni yiyemez!
Traveler:Vay be, Paimon ilk defa benden önce uyumayacak.
Paimon:Ah, hadi ama. Deme şöyle... Paimon bir kez olsun seninle ilgilenmek istiyor.
Paimon:İyi geceler! Hadi git uyu, tatlı rüyalar!
Dainsleif:Hey, uyanma zamanı. Güneş çoktan doğdu.
Traveler:(...)
Traveler:(... Dain?)
Dainsleif:Ne derin uyuyormuşsun öyle. Hadi, daha gidip...
Dainsleif:Hımm? Bu gözyaşları... Dün gece rüyanda kardeşini gördün, değil mi?
Dainsleif:... Pekala, sen burada biraz daha dinlen. Ben gidip ormanda araştırma yapacağım.
Traveler:(Ne? Neden ormana geri dönüyorsun?)
Traveler:*esner*
Traveler:(Hımm? Sabaha kadar nasıl uyudum? Paimon neden nöbet değişimi için beni uyandırmadı ki? Bir dakika... Paimon nerede?)
Traveler:(Ah, Dain'in geldiğini hayal meyal hatırlıyorum. Paimon, henüz uyanmadığımı görünce acaba onunla birlikte ormana mı gitti?)
Traveler:(Her neyse, görünüşe göre şimdilik burada sadece ben varım. Biraz bacaklarımı esnetip etrafa bakayım.)
???:(Tıkırtı sesleri...)
Traveler:(Bir saniye, bu ses... Evin içinden mi geldi?)
Traveler:(Cevap yok... İçeri girip kontrol edeyim.)
Localized evidence
Bölüm III: Sahne VI
Evidence locale: tr
TextMap/TextMap_MediumTR.json/695824688Gezgin
Evidence locale: tr
TextMap/TextMap_MediumTR.json/607151614Caribert
Evidence locale: tr
TextMap/TextMap_MediumTR.json/3989534090Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/2031308
4
801212
UI_ChapterIcon_Traveler
800902
archon
35
UI_QuestType_Chapter_6