Ghost
Chapter icon · UI_ChapterIcon_Traveler

Story Chapters

Caribert

Archon QuestsChapter number: บทที่ 3: ฉากที่ 6Location: นักเดินทาง

Story evidence

Chapter quests

7

การพบพานราวกับโชคชะตานำพา

Open quest →
Quest flow
1

คุยกับ Masrur

Open step page →
Conversation 1 · 23 linesOpen full page →

Masrur:โอ้? คุณคือนักเดินทางผมบลอนด์ที่เดินทางไปหลากหลายประเทศคนนั้นสินะ?

Paimon:ทำไมเหรอ? นายตามหาพวกเราเพราะมีธุระอะไรหรือเปล่า?

Masrur:เยี่ยม ผมกำลังคิดอยู่เลยว่าจะหาคุณได้ที่ไหน บังเอิญว่าผมมีจดหมายของคุณอยู่ในมือ มันถูกส่งมาโดยคนต่างแดน...

Masrur:คนคนนั้นใช้ประโยชน์จากช่องโหว่ในระบบการส่งจดหมายของเรา หลังจากเลือกการ "จัดส่งแบบถึงที่หมายแน่นอน" แล้ว คนคนนั้นก็กรอกที่อยู่ที่คลุมเครือมาก ๆ มา

Paimon:คิดจะส่งจดหมายหาพวกเราเนี่ยนะ งานยากงานช้างเลยนะ ยังไงพวกเราก็ออกเดินทางไปกันทั่ว คงส่งถึงยากน่าดู นอกจากว่าพวกเราจะไปรื้อหาที่ตู้ไปรษณีย์เองน่ะนะ...

Paimon:แล้วคนนั้นกรอกที่อยู่ไว้เป็นที่ไหนเหรอ?

Masrur:เอ่อ... เขาเขียนแค่ว่า "มีภูตตัวน้อยผมขาวพูดได้อยู่ข้าง ๆ" น่ะ

Paimon:เดี๋ยวนะ! หมายถึงฉันเหรอ!?

Masrur:เอ่อ ก็คือว่า ถ้าพวกเราส่งจดหมายไม่ถึงคนรับ ก็ต้องชดใช้ให้เขาไปตามระเบียบ...

Masrur:ผมโดนผู้ชายคนนั้นหลอกเข้าให้ซะแล้ว แต่โชคยังเข้าข้างอยู่บ้าง ที่บังเอิญเจอพวกคุณแบบนี้

Masrur:ได้ครับ ๆ คุณรีบเอาไปเถอะ

Paimon:ไหนขอดูหน่อยสิว่าเป็นจดหมายจากใคร?

Paimon:Kaeya! นี่เขาอยู่ที่ Sumeru งั้นเหรอ... เอิ่ม Paimon คิดอยู่แล้วเชียวว่าผู้ชายต่างแดน "เจ้าเล่ห์" ต้องเป็นเขาแน่นอน

Paimon:ถ้าดูจากเนื้อหาของจดหมายแล้ว เขาเองก็ไม่ได้คาดหวังให้จดหมายส่งถึงอยู่แล้วแฮะ...

Paimon:อ๋อ ควรพูดว่าเจตนาของเขาคงเป็นแบบ... ถ้าจดหมายส่งถึงพวกเราจริงก็ถือว่าเป็นโชคชะตา แบบนั้นพวกเราจะได้ไม่กล้าปฏิเสธที่จะไปหาเขาสินะ?

Paimon:เอาเถอะ ได้เจอเพื่อนเก่าถือเป็นเรื่องดีนะ

Paimon:ในจดหมายบอกว่า เขาจะไปที่ภัตตาคาร Djafar ทุกวันตอนบ่าย ๆ เย็น ๆ งั้นพวกเราหาเวลาไปหาเขากันมั้ย?

2

รอจนถึงเวลา 16:00 - 18:00 ของวันถัดไป

Open step page →
3

ไปหา Kaeya ที่ Djafar Tavern

Open step page →
Conversation 1 · 94 linesOpen full page →

Kaeya:...โอนเนอร์ เอาแบบที่ฉันยังไม่เคยกินสักแก้วสิ

Eymen:เอิ่ม... คุณผู้ชาย คุณลองกินเหล้าในร้านของฉันครบหมดแล้ว...

Kaeya:งั้นเหรอ ก็ได้ ๆ วันนี้เอาไว้แค่นี้ก่อนก็ได้ เดี๋ยวฉันยังมีธุระที่ต้องจัดการพอดี...

Paimon:Kaeya! อยู่นี่จริงด้วย Paimon ยังกลัวอยู่เลยว่า นายจะแกล้งหยอกพวกเราเล่นอีกแล้ว!

Kaeya:โย่ Paimon, Traveler ดูเหมือนว่าเทพเจ้ายังคงเข้าข้างฉันนะ ฉันอยากเจอพวกเธอมากขนาดนี้ จะไปแกล้งพวกเธอเล่นทำไมกันล่ะ ฮ่าฮ่าฮ่า...

Paimon:นี่ ว่าแต่นายออกมาทำงานนอกเมืองไม่ใช่เหรอ วัน ๆ เอาแต่มาหมกตัวในร้านเหล้าเนี่ย ไม่กลัวหัวหน้ากอง Jean จะดุตอนกลับไปรึไง?

Kaeya:หึหึหึ... ฉันกลัวหัวหน้ากอง Jean ขนาดนี้ จะกล้าทำเรื่องที่เจ้าตัวไม่ชอบได้ยังไงกันล่ะ?

Kaeya:ความจริงที่มาที่ Sumeru ครั้งนี้ก็เพื่อตรวจสอบอุตสาหกรรมเครื่องดื่มมึนเมาใน Sumeru น่ะ ที่ฉันขลุกอยู่แต่ในภัตตาคาร Djafar นี่เพราะมาทำงานจริง ๆ นะ

Kaeya:ทุกคนรู้ว่าเครื่องเทศของ Sumeru มีชื่อเสียงมาก และมีข่าวลือออกมาก่อนหน้านี้ว่า ที่นี่มีการคิดค้นค็อกเทลใส่เครื่องเทศซึ่งมีกระแสตอบรับที่ดีมาก

Kaeya:ดังนั้นกองอัศวินเลยส่งฉันที่เป็นคนมีรสนิยมเรื่องเหล้าดีที่สุด มาชิมว่ามันจะยอดเยี่ยมอย่างที่ร่ำลือกันรึเปล่า

Paimon:งั้นผลสรุปก็คือ?

Kaeya:ผลสรุปก็คือ... ตอนนี้ฉันกำลังเจรจาธุรกิจความร่วมมือกับคนขายเครื่องเทศที่ท่าเรือ Ormos อยู่น่ะสิ

Paimon:เอิ่ม ก็ฟังดูเป็นโอกาสทางธุรกิจที่ดี ไม่แน่ Dawn Winery กับนายท่าน Diluc อาจจะทำเงินได้มากมายจากการใช้โอกาสแบบนี้ก็ได้เนอะ?

Kaeya:เรื่องนั้นน่ะเหรอ... สุดท้ายแล้ว ธุรกิจนี้จะตกถึง Dawn Winery หรือไม่นั้น ก็ขึ้นอยู่กับอารมณ์ของฉันแหละนะ ฮ่าฮ่า...

Paimon:เดี๋ยวเถอะ! อย่าเอาเรื่องงานมาล้างแค้นเรื่องส่วนตัวสิ!

Traveler:Kaeya เคยมาที่ Sumeru มาก่อนเหรอ?

Kaeya:โฮ่? ทำไมจู่ ๆ ถึงถามคำถามนี้กันล่ะ

Traveler:เห็นนายมาตรวจสอบที่นี่คนเดียว เลยคิดว่าน่าจะคุ้นเคยพอตัวน่ะ

Kaeya:เฉียบจริง ๆ คุ้นเคย... ก็พูดได้ไม่เต็มปาก ฉันก็แค่เคยแอบมาที่นี่ครั้งนึงตอนเด็ก ๆ...

Kaeya:...

Paimon:อาฮะ? แล้วไงต่อ?

Kaeya:โอ๊ะ... นี่ฉันยังต้องเล่าต่ออีกเหรอ? ถึงจะตามพวกเธอมาที่นี่ แค่เพราะอยาก "ระลึกความหลัง" แต่นี่มันก็เป็น "เรื่องในอดีต" ของฉันแค่คนเดียวนะ

Kaeya:ก็ได้ ในเมื่อเธออยากจะฟังละก็นะ... ตอนนั้นฉันยังเด็กมาก และ Dawn Winery เพิ่งรับเลี้ยงฉันได้ไม่นาน

Kaeya:ระหว่างที่พ่อบุญธรรมของฉันกำลังเจรจาธุรกิจ ฉันก็แอบได้ยินว่าพวกเขากำลังจะส่งกองคาราวานไปที่ Sumeru

Kaeya:เธอก็รู้ ปฏิเสธไม่ได้ว่า ทุกคนต่างก็รู้สึกสนใจบ้านเกิดในสายเลือดของตัวเองทั้งนั้น และบ้านเกิดของฉัน... Khaenri'ah ว่ากันว่าครั้งหนึ่งมันเคยอยู่ในส่วนลึกใต้ดินบริเวณใกล้กับ Sumeru

Traveler:Khaenri'ah...

Kaeya:ฉันก็เลยไปซ่อนอยู่ในกองสินค้า ติดตามกองคาราวานจนมาถึง Sumeru...

Kaeya:แต่ไม่นาน ข่าวการหายตัวไปของฉันก็แพร่สะพัดจากโรงไวน์มายังกองคาราวานที่ฉันอยู่ หลังจากที่หัวหน้าพบฉัน พ่อบุญธรรมก็มาหิ้วตัวฉันกลับไปด้วยตัวเองเลยล่ะ

Kaeya:ขอโทษด้วยละกันนะที่มันไม่ใช่เรื่องระทึกขวัญอะไร หึหึ...

Traveler:จะว่าไปแล้ว... นายรู้เรื่อง Khaenri'ah มากน้อยแค่ไหน?

Kaeya:พูดตามตรง ก็ไม่ได้รู้มากเท่าไหร่ ขนาดเรื่องที่ Khaenri'ah อยู่ใกล้ Sumeru มาก ก็เป็นเรื่องที่ฉันหาข้อมูลด้วยตัวเองตั้งแต่ตอนเด็ก

Kaeya:แต่ก็นะ พอโตขึ้น ชีวิตของฉันก็ไม่ได้ยึดติดกับ Khaenri'ah มากนัก นานวันไปก็ค่อย ๆ เลิกสนใจ Khaenri'ah ไปเอง

Kaeya:ในอดีตฉันมักรู้สึกอยู่เสมอว่า ตัวเองอาจสืบทอด "ความรับผิดชอบ" บางอย่างจากพ่อแท้ ๆ ผู้ให้กำเนิดของฉัน...

Kaeya:แต่ต่อมาฉันก็คิดอีกว่า เหตุผลที่พ่อให้ฉันอยู่ในเมืองที่อิสระและสงบสุขอย่าง Mondstadt อาจจะแค่อยากให้ฉันมีชีวิตที่ดีต่อไปก็ได้...

Kaeya:นอกจากจะเป็นการตัดฉันออกจาก "เรื่องราวบางอย่าง" แล้ว แน่นอนว่ามันคงจะดี ถ้าสามารถใช้ชีวิตได้อย่างมีความสุขด้วย

Kaeya:...นี่เป็นแค่ความคิดของฉันเท่านั้นนะ สรุปที่ว่ามาทั้งหมดคือ ฉันไม่มีข้อมูลอะไรดี ๆ ให้พวกเธอเลยสักนิด

Kaeya:เกรงว่าตอนนี้ สิ่งเดียวที่พอจะบอกได้ว่าฉันเกี่ยวข้องกับ Khaenri'ah ก็คงมีแค่นามสกุล "Alberich" ก็เท่านั้น

Dainsleif:...เจ้าของร้าน ขอ "Death After Noon" หนึ่งแก้ว

Traveler:...?

Dainsleif:ไม่รู้ว่าสุภาพบุรุษท่านนี้รู้หรือเปล่าว่า... "Alberich" มีความหมายอย่างไร?

Paimon:Dain...Dainsleif!

Kaeya:...ในที่สุดก็เลิกเอาแต่แอบฟังอยู่ข้าง ๆ แล้วให้เกียรติมาร่วมวงกับพวกเราสักทีสินะ? ฉันเคยพบคุณที่ Mondstadt มาก่อน... Dainsleif ใช่มั้ย?

Dainsleif:ในเมื่อคุณจำฉันได้ งั้นพวกเราก็ถือว่าเป็นคนรู้จักกันสินะ คุณ Kaeya Alberich... ทายาทของผู้ก่อตั้ง Abyss Order...

Kaeya:...

Traveler:Abyss Order...?

Paimon:อะไรนะ!?

Dainsleif:ก่อนหน้านี้คุณก็คงไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อนสินะ คุณ Kaeya ไม่อย่างนั้นก็คงไม่เอ่ยนามสกุลนี้ออกมาอย่างเปิดเผย

Kaeya:โอ๊ะแย่แล้ว ที่แท้นามสกุลนี้ก็เป็นเรื่อง "ยุ่งยาก" ขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย แต่มันก็ยืนยันการคาดเดาก่อนหน้านี้ของฉันได้ละนะ นี่คือสาเหตุที่พ่อทิ้งฉันไว้ที่ Mondstadt สินะ...

Dainsleif:ไม่คิดเลยว่าคุณจะยอมรับมันได้ง่าย ๆ แบบนี้ แถมไม่สงสัยอะไรเลยแม้แต่น้อย...

Kaeya:อาจเป็นเพราะว่าคำพูดนี้ อธิบายข้อสงสัยบางอย่างในความทรงจำของฉันได้ละมั้ง และ... ฉันจำดวงตาของคุณได้...

Kaeya:คุณคือชาว Khaenri'ah เลือดบริสุทธิ์สินะ?

Dainsleif:ช่างเป็นคนที่ฉลาดนัก ขออนุญาตพูดตรง ๆ นะ ฉันแค่หวังว่าคุณจะรักษาความตั้งใจเดิม อย่ากลับคำพูดที่เพิ่งพูดกับนักเดินทางไปซะล่ะ...

Paimon:Kaeya... นายคงไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับพวก Abyss Order หรอกเนอะ...

Kaeya:เฮ้ จู่ ๆ หัวข้อของเราจะจริงจังไปหน่อยมั้ย คน Mondstadt อย่างฉันไม่ค่อยชินกับบรรยากาศแบบนี้หรอกนะ...

Kaeya:รู้ต้นตอของสายเลือดแล้วยังไงต่อ? Traveler ฉันดูเป็นคนประเภทที่จะถูกผูกมัดด้วยสายเลือดมากรึไง?

Kaeya:วางใจเถอะน่า ฉันก็เป็นฉันคนเดิมนั่นแหละ ขอแค่มีโอกาส ฉันน่ะยินดีจะสั่งสอนบทเรียนให้กับพวก Abyss Order เชียวล่ะ

Kaeya:ดูท่าใกล้จะถึงเวลาแล้ว ฉันยังมีนัดกับคนขายเครื่องเทศต่อน่ะ พวกเธอคุยกันไปก่อนละกัน...

Paimon:อย่างนี้นี่เอง... งั้นนายไปทำธุระเถอะ Kaeya

Kaeya:ทุกคนแล้วเจอกันใหม่นะ คุณ Dainsleif ก็ด้วย ครั้งหน้ามาร้านเหล้าฉันเลี้ยงเอง จะได้ไม่ต้องเอาแต่แอบยืนฟังคนเขาคุยกันอีก

Dainsleif:ฮึ...

Paimon:นายก็ยังไม่เชื่อใจ Kaeya สินะ Dain... พวกนายสองคนเป็นชาว Khaenri'ah เหมือนกันแท้ ๆ แต่ทำไมดูเข้ากันไม่ค่อยได้เลยง่ะ...

Dainsleif:ฉันไม่ค่อยรู้อะไรเกี่ยวกับเขามากนัก ไม่มีประโยชน์ที่จะตัดสินอะไร

Dainsleif:สายเลือด... มันไม่มีผลกระทบต่อคนจริง ๆ เหรอ ฉันแค่สงสัยเท่านั้นเอง

Dainsleif:ฝาแฝดของเธอถูก Abyss Order เรียกว่าองค์หญิง/องค์ชาย เพราะความสัมพันธ์แบบ "สืบทอด" ละมั้ง

Paimon:อืม ถ้าเป็นผู้ก่อตั้งจริงก็ต้องเรียกว่า "ราชินี/ราชา" ของ Abyss Order แล้วสินะ?

Traveler:ครั้งนี้นายวางแผนจะมาทำอะไรที่ Sumeru ล่ะ?

Dainsleif:ตรวจสอบ "เครื่องถักทอโชคชะตา" น่ะ เธอยังจำชื่อนี้ได้มั้ย?

Paimon:แน่นอน มันก็คือแผนของ Abyss Order ที่พวกเราค้นพบในเมือง Mondstadt ใช่มั้ยล่ะ!

Traveler:มีเบาะแสใหม่อะไรงั้นเหรอ?

Dainsleif:จะพูดว่าเป็นเบาะแสใหม่ก็ไม่ได้ ก็แค่... ตลอดที่ผ่านมา ฉันเองก็อับจนหนทางกับความทรงจำที่เสื่อมถอยลง แต่ในช่วงพักฟื้นก่อนหน้านี้ ฉันกลับนึกบางสิ่งขึ้นได้โดยบังเอิญ...

Dainsleif:สมัยตอนที่ออกเดินทางร่วมกับฝาแฝดของเธอ เจ้าตัวเคยพูดถึง "เครื่องถักทอโชคชะตา" มาก่อน

Dainsleif:อืม ตอนที่ความทรงจำกลับมา ฉันเองก็แปลกใจไม่น้อย ความทรงจำตอนนั้นคือตอนที่พวกเราเดินทางมา Sumeru ด้วยกันพอดี

Paimon:เพราะงั้น Dain เลยกะจะไปตรวจสอบสถานที่ที่อีกฝ่ายพูดถึงคำนี้เมื่อตอนนั้นสินะ?

Dainsleif:ใช่แล้ว การปรากฏของ "แนวคิด" นี้คงไม่ใช่เรื่องบังเอิญ... ถ้าจำไม่ผิดละก็ น่าจะเป็นที่ใดที่หนึ่งในป่า Avidya ของ Sumeru

Paimon:ถ้าอย่างนั้นรีบไปกันเถอะ ไม่แน่นะ อาจมีความลับที่ถูกฝังไว้หลายร้อยปีรอเราอยู่ก็ได้

Dainsleif:ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลา

Dainsleif:เปล่า ก็แค่...

Dainsleif:เหล้าของฉันยังไม่มาน่ะ

Paimon:เอิ่ม...

หลังจากที่ Dain ดื่มเสร็จ ทุกคนก็เตรียมตัวออกเดินทางไปยังป่า Avidya...

4

ไปตำแหน่งที่ Dainsleif พูดถึง

Open step page →
Conversation 1 · 3 linesOpen full page →

Kaeya:โอ๊ะ? บังเอิญแท้ ฉันเพิ่งคุยเรื่องความร่วมมือกับนักธุรกิจชาว Sumeru จบพอดี ไม่คิดเลยว่าจะได้มาเจอพวกเธอที่นี่อีก

Kaeya:อยากกลับไปดื่มกันสักแก้วสองแก้วมั้ยล่ะ? ฉันยังอยากคุยกับเธอเกี่ยวกับเทศกาล Windblume เมื่อปีก่อนอยู่เลย ตอนนั้นมันช่าง...

Kaeya:...เอ๋ เธอยังมีธุระที่ต้องไปทำงั้นเหรอ ยุ่งเหมือนเคยเลยนะ เอาเถอะ กลับมาคราวหน้า ก็อย่าลืมแวะมาหาฉันที่ "Angel's Share" บ้างล่ะ เดินทางดี ๆ นะ

Conversation 2 · 12 linesOpen full page →

Dainsleif:เดี๋ยวก่อน ที่นี่... ให้ความรู้สึกคุ้นเคย

Paimon:ที่นี่เหรอ? ก็ดูธรรมดานี่นา เมื่อหลายร้อยปีก่อนก็สภาพนี้เหรอ?

Dainsleif:ใช่แล้ว ป่าผืนนี้ไม่เปลี่ยนไปจากในความทรงจำของฉันมากนัก เพราะสภาพแวดล้อมของที่นี่ไม่ได้ถูกปนเปื้อนโดยมนุษย์สักเท่าไหร่

Dainsleif:สำรวจดูรอบ ๆ นี้กันเถอะ บางทีอาจมีเบาะแสอะไรบางอย่าง

Paimon:ที่นี่เป็นไร่แปลงเหรอ? น่าจะเป็นของเจ้าของบ้านทางนั้นนะ

Paimon:แต่มันก็ดูเหมือนถูกทิ้งร้างมานานมาก ๆ แล้ว ดูแทบไม่ออกเลยว่าที่นี่เคยปลูกอะไรมาก่อน ... หรือมันเคยมีอะไรปลูกอยู่จริงป่ะนะ?

Paimon:กองไฟที่มอดดับแล้ว ของเจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่าเหรอ?

Paimon:ดูจากร่องรอยที่เหลืออยู่แล้ว ครั้งสุดท้ายที่กองไฟนี้ถูกจุดคงผ่านมานานพอดู แถมพวกเขายังดับไฟไว้อย่างดี เพื่อป้องกันการเกิดไฟป่าอีกด้วย

Dainsleif:บริเวณโดยรอบนี้ไม่มีเบาะแสอะไรที่ควรค่าแก่การสนใจ ที่เหลือก็มีแต่บ้านหลังนั้น

Paimon:เอ่อ จะยังมีคนอาศัยอยู่มั้ยง่ะ พวกเราจะไปกวนรึเปล่า?

Dainsleif:ไม่เหมือนมีคนอยู่ รอบ ๆ นี้ไม่มีร่องรอยการใช้ชีวิตอยู่เลย เข้าไปตรวจสอบเพื่อความแน่ใจกันเถอะ

Paimon:งั้นเหรอ... งะ งั้นนายเดินนำไปเลยนะ Dain

5

เข้าไปตรวจสอบในบ้าน

Open step page →
6

ตรวจสอบในบ้าน

Open step page →
Conversation 1 · 3 linesOpen full page →

Paimon:นี่ชามที่เอาไว้กินข้าวนี่ คนที่อยู่ในบ้านหลังนี้ทำกับข้าวกินเองด้วยเหรอ?

Dainsleif:กลิ่นของยาแรงขนาดนี้ เธอไม่ได้กลิ่นเลยเหรอ

Paimon:อ๊ะ มันคือชามยาเหรอ กลิ่น... ดูเหมือนจะใช่จริงด้วย Dain นายจมูกดีจัง

7

ตรวจสอบในบ้าน

Open step page →
Conversation 1 · 2 linesOpen full page →

Paimon:เตียงธรรมดา ๆ หลังนึง เหมือนจะไม่มีอะไรอยู่ใต้เตียงนะ

Paimon:ที่นี่ทั้งมืด ทั้งชื้น ถ้าอยู่ที่นี่คงอึดอัดน่าดูเลยเนอะ? คนที่เคยอยู่ที่นี่เป็นคนแบบไหนกันนะ...

8

ตรวจสอบในบ้าน

Open step page →
Conversation 1 · 8 linesOpen full page →

Paimon:มีกล่องอยู่ตรงนี้ เปิดดูหน่อยไหม Traveler เธอลงมือนะ... ฉะ ฉันกลัวของข้างในจะกัดนิ้วอ่า...

Paimon:เอ๋ นี่มัน... กระจก?

Paimon:แถมยังแตกอีก หรือว่ากล่องนี้มันคือ กล่องเครื่องสำอางงั้นเหรอ?

Paimon:ผิดหวังจังแฮะ Paimon อุตส่าห์คาดหวังว่าจะมีความลับอะไรแอบซ่อนอยู่ Dain ก็พูดซะห้องนี้ดูลึกลับน่ากลัวเลย แต่เหมือนมันจะไม่มีอะไรนะ

9

คุยกับ Dainsleif

Open step page →
Conversation 1 · 5 linesOpen full page →

Paimon:ดูเหมือนที่นี่ไม่มีอะไรที่ต้องสนใจเป็นพิเศษนะ Dain แน่ใจนะว่าจำไม่ผิด? ใช่แถวนี้จริงเหรอ?

Dainsleif:ถึงความทรงจำของฉันจะพร่าเลือน แต่จิตใต้สำนึก และสัญชาตญาณของฉันยืนยันว่าที่นี่เคยเกิดเรื่องบางอย่างขึ้น

Dainsleif:เอาเถอะ การสืบสวนที่ไร้เป้าหมายจะบั่นทอนจิตใจเปล่า ๆ ฉันได้ยินเสียงเคลื่อนไหวบางอย่างจากข้างนอกพอดี ออกไปดูกันเถอะ

Paimon:เสียงเคลื่อนไหวบางอย่าง? หรือว่าจะเป็น...

Dainsleif:ไม่มีอะไร ก็แค่พวกที่ไม่ต้องไปใส่ใจอะไร

10

ไปเช็กสถานการณ์ด้านนอก

Open step page →
11

จัดการมอนสเตอร์ที่เข้ามา

Open step page →
12

คุยกับ Dainsleif

Open step page →
Conversation 1 · 8 linesOpen full page →

Dainsleif:มอนสเตอร์ที่ปรากฏตัวขึ้นเมื่อกี้ ไม่น่าจะใช่เรื่องบังเอิญ ต้องมีอะไรดึงดูดพวกมันมาแน่ ๆ

Dainsleif:ความผิดปกติของกระแสพลังงั้นเหรอ... ดูเหมือนว่าจะไม่ใช่แค่นั้น...

Dainsleif:เอาแบบนี้ ฉันจะไปตรวจสอบปัญหาของกระแสพลังในละแวกนี้ก่อน อาจจะใช้เวลานานสักหน่อย พวกเธอรอฉันอยู่ที่นี่เถอะ

Paimon:เอ๋ นายจะไปคนเดียวเหรอ? นี่แอบมีความลับกับพวกเราใช่มะ!

Dainsleif:...เป็นความสงสัยที่น่าเบื่อมาก ฉันแค่คิดว่าเบาะแสสำคัญอยู่ในละแวกบ้านหลังนี้ก็เท่านั้น ทางที่ดีมีคนคอยอยู่สังเกตการณ์จะดีกว่า

Dainsleif:อีกอย่างนี่ก็แค่กระแสพลังที่แม้แต่เจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่าก็ยังจัดการได้ แค่ฉันคนเดียวก็เหลือเฟือแล้ว

Paimon:อ่าจ้ะ เอาเลย พูดอีกก็ถูกอีก ถ้างั้น Traveler พวกเรามาตั้งแคมป์ที่นี่กันเถอะ

Paimon:มีกองไฟอยู่ตรงนั้นพอดี พวกเรามาจุดไฟทำอาหารกินกันเถอะ! วันนี้วิ่งวุ่นไปทั้งวัน ฉันหิวจนกิน Sumpter Beast ได้ทั้งตัวแล้วเนี่ย

13

จุดกองไฟ

Open step page →
14

คุยกับ Paimon

Open step page →
Conversation 1 · 34 linesOpen full page →

คุณกับ Paimon ก่อกองไฟขึ้นมา กว่าจะรู้ตัวก็ค่ำแล้ว...

Paimon:อาหารที่ Traveler ทำยังอร่อยเหมือนเดิมเลยน้า แค่ฝีมือทำอาหารของเธออย่างเดียว ฉันก็พร้อมที่จะเกาะเธอไปตลอดแล้ว!

Paimon:จะว่าไป Dain นี่ช้าจังเลยนะ ฟ้ามืดแล้วเขายังไม่กลับมาอีก ไหนบอกว่าจะไปส่องกระแสพลังที่เกิดปัญหาแถวนี้เองนี่ คงไม่ได้เกิดเรื่องอะไรขึ้นใช่มั้ย?

Paimon:เฮ้อ ทั้ง ๆ ที่มาด้วยกันแท้ ๆ ตอนนี้กลับเหลือแค่พวกเราสองคน... แต่พอคิดไปคิดมา พวกเราสองคนเนี่ยใช้เวลาอยู่ด้วยกันมาเยอะม๊ากมากเลยเนอะ

Paimon:อ๊ะ เอ่อคือ... ฉันไม่ได้มีเจตนาอย่างอื่นนะ ก็แค่ อ่า อยากถามอะไรเธอนิดหน่อย... การอยู่กับ Paimon มันไม่น่าเบื่อใช่มั้ย?

Paimon:...อุ๊ย ฮิฮิ พูดตรง ๆ แบบนี้ ฉันก็เขินเป็นน้า

Paimon:เพราะงั้น... เอ่อคือ มันจะโอเคมั้ยนะ... ถ้าฉันจะถามถึงการเดินทางของเธอกับน้องสาว/พี่ชายเธอน่ะ ตอนนั้นเป็นยังไงเหรอ?

Traveler:...

Paimon:ท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว?

Paimon:ว้าว...

Traveler:นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเราต้องแยกจากกัน

Paimon:อืม... ฉันเข้าใจความรู้สึกของเธอนะ ถ้าแม้แต่เหตุผลที่ต้องแยกจากกันยังไม่รู้ มันก็จะน่าเศร้าเกินไปแล้ว...

Paimon:ฉะ ฉันจะทำหน้าที่ผู้นำทางที่ดีที่สุดของเธอเองนะ ความจริงต้องเปิดเผยเข้าสักวัน อื้อ! คอยดูเถอะ กฎแห่งสวรรค์! คอยดูเถอะ Teyvat!

Paimon:งื้อ ความผิด Paimon เองที่ทำให้เธอต้องพูดเรื่องน่าเศร้าขึ้นมา ยังไงก็ร่าเริงขึ้นหน่อยนะ ถ้าเธอเศร้าใจ... ฉันก็จะเศร้าไปด้วยนะ

Paimon:เอาล่ะ ๆ นี่ก็ดึกมากแล้ว เธอไปพักผ่อนเถอะ คืนนี้ Paimon จะเฝ้ายามให้ก่อน ไม่ต้องห่วงน่า Paimon จะไม่ยอมให้มีมอนสเตอร์มาง่ำเธอไปหรอก!

Traveler:โลกจะแตกแล้วเหรอ Paimon ไม่ไปนอนก่อนเนี่ย

Paimon:แหม อย่าพูดแบบนั้นสิ... Paimon ก็อยากดูแลจิตใจเธอบ้างนี่นา เฮะเฮะ

Paimon:ฝันดี ผีไม่หลอก! รีบนอนได้แล้ว!

15

คุยกับ Dainsleif

Open step page →
Conversation 1 · 16 linesOpen full page →

Dainsleif:นี่ ตื่นได้แล้ว ฟ้าสว่างแล้วนะ ตื่น

Traveler:(...)

Traveler:(...Dain?)

Dainsleif:ทำไมขี้เซาขนาดนี้ วันนี้ยังต้อง...

Dainsleif:หื้อ...? หางตาเธอมีน้ำตาอยู่ด้วย... ฝันถึงฝาแฝดงั้นเหรอ?

Dainsleif:...เอาล่ะ เธอพักอยู่ที่นี่ก่อนแล้วกัน ฉันจะเข้าไปดูในป่าลึกหน่อย

Traveler:(เอ๊ะ? ทำไมจะเข้าไปในป่าลึกอีกแล้ว...)

Traveler:*หาว*

Traveler:(ทำไมฉันถึงนอนยันเช้าเลยเนี่ย Paimon ไม่ได้ปลุกฉันขึ้นมาเปลี่ยนเวรเหรอ... เดี๋ยวนะ Paimon หายไปไหน?)

Traveler:(อา เหมือนจำได้ราง ๆ ว่า Dain กลับมาแล้ว หรือว่า Paimon เห็นฉันไม่ยอมตื่นก็เลยตาม Dain เข้าป่าไปงั้นเหรอ?)

Traveler:(ทีนี้ก็เหลือแค่ฉันคนเดียวแล้วสิ ลุกขึ้นมายืดเส้นยืดสายก่อนแล้ว ค่อยออกไปสำรวจรอบ ๆ ละกัน)

???:(แกร่ก... เอี้ยด...)

Traveler:(เดี๋ยวนะ เมื่อกี้นี้... มีเสียงมาจากทางบ้านหลังนั้น?)

Traveler:(ไม่มีเสียงตอบกลับ... เข้าไปตรวจสอบดูหน่อยละกัน)

Localized evidence

Text fields

3 fields
Chapter numberTextMap 695824688
บทที่ 3: ฉากที่ 6
บทที่ 3: ฉากที่ 6

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json
JSON Pointer
/695824688
นักเดินทาง
นักเดินทาง

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json
JSON Pointer
/607151614
Caribert
Caribert

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json
JSON Pointer
/3989534090

Relationships

4 links

Published Sprites

Sprites

2

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Chapter icon · UI_ChapterIcon_Traveler
Chapter iconchapterIcon206 × 193 · 13 KBUI_ChapterIcon_TravelerResource name
Quest type · UI_QuestType_Chapter_6
Quest typechapterSerialNumberIcon56 × 56 · 2 KBUI_QuestType_Chapter_6Resource name

Properties

8

chapter1308

Source evidence
Path
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json
JSON Pointer
/203
id
1308
cityId
4
endQuestId
801212
chapterIcon
UI_ChapterIcon_Traveler
beginQuestId
800902
chapterCategory
archon
needPlayerLevel
35
chapterSerialNumberIcon
UI_QuestType_Chapter_6