บทที่ 3: ฉากที่ 6
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json- JSON Pointer
/695824688
Story Chapters
Story evidence
Masrur:โอ้? คุณคือนักเดินทางผมบลอนด์ที่เดินทางไปหลากหลายประเทศคนนั้นสินะ?
Paimon:ทำไมเหรอ? นายตามหาพวกเราเพราะมีธุระอะไรหรือเปล่า?
Masrur:เยี่ยม ผมกำลังคิดอยู่เลยว่าจะหาคุณได้ที่ไหน บังเอิญว่าผมมีจดหมายของคุณอยู่ในมือ มันถูกส่งมาโดยคนต่างแดน...
Masrur:คนคนนั้นใช้ประโยชน์จากช่องโหว่ในระบบการส่งจดหมายของเรา หลังจากเลือกการ "จัดส่งแบบถึงที่หมายแน่นอน" แล้ว คนคนนั้นก็กรอกที่อยู่ที่คลุมเครือมาก ๆ มา
Paimon:คิดจะส่งจดหมายหาพวกเราเนี่ยนะ งานยากงานช้างเลยนะ ยังไงพวกเราก็ออกเดินทางไปกันทั่ว คงส่งถึงยากน่าดู นอกจากว่าพวกเราจะไปรื้อหาที่ตู้ไปรษณีย์เองน่ะนะ...
Paimon:แล้วคนนั้นกรอกที่อยู่ไว้เป็นที่ไหนเหรอ?
Masrur:เอ่อ... เขาเขียนแค่ว่า "มีภูตตัวน้อยผมขาวพูดได้อยู่ข้าง ๆ" น่ะ
Paimon:เดี๋ยวนะ! หมายถึงฉันเหรอ!?
Masrur:เอ่อ ก็คือว่า ถ้าพวกเราส่งจดหมายไม่ถึงคนรับ ก็ต้องชดใช้ให้เขาไปตามระเบียบ...
Masrur:ผมโดนผู้ชายคนนั้นหลอกเข้าให้ซะแล้ว แต่โชคยังเข้าข้างอยู่บ้าง ที่บังเอิญเจอพวกคุณแบบนี้
Masrur:ได้ครับ ๆ คุณรีบเอาไปเถอะ
Paimon:ไหนขอดูหน่อยสิว่าเป็นจดหมายจากใคร?
Paimon:Kaeya! นี่เขาอยู่ที่ Sumeru งั้นเหรอ... เอิ่ม Paimon คิดอยู่แล้วเชียวว่าผู้ชายต่างแดน "เจ้าเล่ห์" ต้องเป็นเขาแน่นอน
Paimon:ถ้าดูจากเนื้อหาของจดหมายแล้ว เขาเองก็ไม่ได้คาดหวังให้จดหมายส่งถึงอยู่แล้วแฮะ...
Paimon:อ๋อ ควรพูดว่าเจตนาของเขาคงเป็นแบบ... ถ้าจดหมายส่งถึงพวกเราจริงก็ถือว่าเป็นโชคชะตา แบบนั้นพวกเราจะได้ไม่กล้าปฏิเสธที่จะไปหาเขาสินะ?
Paimon:เอาเถอะ ได้เจอเพื่อนเก่าถือเป็นเรื่องดีนะ
Paimon:ในจดหมายบอกว่า เขาจะไปที่ภัตตาคาร Djafar ทุกวันตอนบ่าย ๆ เย็น ๆ งั้นพวกเราหาเวลาไปหาเขากันมั้ย?
Kaeya:...โอนเนอร์ เอาแบบที่ฉันยังไม่เคยกินสักแก้วสิ
Eymen:เอิ่ม... คุณผู้ชาย คุณลองกินเหล้าในร้านของฉันครบหมดแล้ว...
Kaeya:งั้นเหรอ ก็ได้ ๆ วันนี้เอาไว้แค่นี้ก่อนก็ได้ เดี๋ยวฉันยังมีธุระที่ต้องจัดการพอดี...
Paimon:Kaeya! อยู่นี่จริงด้วย Paimon ยังกลัวอยู่เลยว่า นายจะแกล้งหยอกพวกเราเล่นอีกแล้ว!
Kaeya:โย่ Paimon, Traveler ดูเหมือนว่าเทพเจ้ายังคงเข้าข้างฉันนะ ฉันอยากเจอพวกเธอมากขนาดนี้ จะไปแกล้งพวกเธอเล่นทำไมกันล่ะ ฮ่าฮ่าฮ่า...
Paimon:นี่ ว่าแต่นายออกมาทำงานนอกเมืองไม่ใช่เหรอ วัน ๆ เอาแต่มาหมกตัวในร้านเหล้าเนี่ย ไม่กลัวหัวหน้ากอง Jean จะดุตอนกลับไปรึไง?
Kaeya:หึหึหึ... ฉันกลัวหัวหน้ากอง Jean ขนาดนี้ จะกล้าทำเรื่องที่เจ้าตัวไม่ชอบได้ยังไงกันล่ะ?
Kaeya:ความจริงที่มาที่ Sumeru ครั้งนี้ก็เพื่อตรวจสอบอุตสาหกรรมเครื่องดื่มมึนเมาใน Sumeru น่ะ ที่ฉันขลุกอยู่แต่ในภัตตาคาร Djafar นี่เพราะมาทำงานจริง ๆ นะ
Kaeya:ทุกคนรู้ว่าเครื่องเทศของ Sumeru มีชื่อเสียงมาก และมีข่าวลือออกมาก่อนหน้านี้ว่า ที่นี่มีการคิดค้นค็อกเทลใส่เครื่องเทศซึ่งมีกระแสตอบรับที่ดีมาก
Kaeya:ดังนั้นกองอัศวินเลยส่งฉันที่เป็นคนมีรสนิยมเรื่องเหล้าดีที่สุด มาชิมว่ามันจะยอดเยี่ยมอย่างที่ร่ำลือกันรึเปล่า
Paimon:งั้นผลสรุปก็คือ?
Kaeya:ผลสรุปก็คือ... ตอนนี้ฉันกำลังเจรจาธุรกิจความร่วมมือกับคนขายเครื่องเทศที่ท่าเรือ Ormos อยู่น่ะสิ
Paimon:เอิ่ม ก็ฟังดูเป็นโอกาสทางธุรกิจที่ดี ไม่แน่ Dawn Winery กับนายท่าน Diluc อาจจะทำเงินได้มากมายจากการใช้โอกาสแบบนี้ก็ได้เนอะ?
Kaeya:เรื่องนั้นน่ะเหรอ... สุดท้ายแล้ว ธุรกิจนี้จะตกถึง Dawn Winery หรือไม่นั้น ก็ขึ้นอยู่กับอารมณ์ของฉันแหละนะ ฮ่าฮ่า...
Paimon:เดี๋ยวเถอะ! อย่าเอาเรื่องงานมาล้างแค้นเรื่องส่วนตัวสิ!
Traveler:Kaeya เคยมาที่ Sumeru มาก่อนเหรอ?
Kaeya:โฮ่? ทำไมจู่ ๆ ถึงถามคำถามนี้กันล่ะ
Traveler:เห็นนายมาตรวจสอบที่นี่คนเดียว เลยคิดว่าน่าจะคุ้นเคยพอตัวน่ะ
Kaeya:เฉียบจริง ๆ คุ้นเคย... ก็พูดได้ไม่เต็มปาก ฉันก็แค่เคยแอบมาที่นี่ครั้งนึงตอนเด็ก ๆ...
Kaeya:...
Paimon:อาฮะ? แล้วไงต่อ?
Kaeya:โอ๊ะ... นี่ฉันยังต้องเล่าต่ออีกเหรอ? ถึงจะตามพวกเธอมาที่นี่ แค่เพราะอยาก "ระลึกความหลัง" แต่นี่มันก็เป็น "เรื่องในอดีต" ของฉันแค่คนเดียวนะ
Kaeya:ก็ได้ ในเมื่อเธออยากจะฟังละก็นะ... ตอนนั้นฉันยังเด็กมาก และ Dawn Winery เพิ่งรับเลี้ยงฉันได้ไม่นาน
Kaeya:ระหว่างที่พ่อบุญธรรมของฉันกำลังเจรจาธุรกิจ ฉันก็แอบได้ยินว่าพวกเขากำลังจะส่งกองคาราวานไปที่ Sumeru
Kaeya:เธอก็รู้ ปฏิเสธไม่ได้ว่า ทุกคนต่างก็รู้สึกสนใจบ้านเกิดในสายเลือดของตัวเองทั้งนั้น และบ้านเกิดของฉัน... Khaenri'ah ว่ากันว่าครั้งหนึ่งมันเคยอยู่ในส่วนลึกใต้ดินบริเวณใกล้กับ Sumeru
Traveler:Khaenri'ah...
Kaeya:ฉันก็เลยไปซ่อนอยู่ในกองสินค้า ติดตามกองคาราวานจนมาถึง Sumeru...
Kaeya:แต่ไม่นาน ข่าวการหายตัวไปของฉันก็แพร่สะพัดจากโรงไวน์มายังกองคาราวานที่ฉันอยู่ หลังจากที่หัวหน้าพบฉัน พ่อบุญธรรมก็มาหิ้วตัวฉันกลับไปด้วยตัวเองเลยล่ะ
Kaeya:ขอโทษด้วยละกันนะที่มันไม่ใช่เรื่องระทึกขวัญอะไร หึหึ...
Traveler:จะว่าไปแล้ว... นายรู้เรื่อง Khaenri'ah มากน้อยแค่ไหน?
Kaeya:พูดตามตรง ก็ไม่ได้รู้มากเท่าไหร่ ขนาดเรื่องที่ Khaenri'ah อยู่ใกล้ Sumeru มาก ก็เป็นเรื่องที่ฉันหาข้อมูลด้วยตัวเองตั้งแต่ตอนเด็ก
Kaeya:แต่ก็นะ พอโตขึ้น ชีวิตของฉันก็ไม่ได้ยึดติดกับ Khaenri'ah มากนัก นานวันไปก็ค่อย ๆ เลิกสนใจ Khaenri'ah ไปเอง
Kaeya:ในอดีตฉันมักรู้สึกอยู่เสมอว่า ตัวเองอาจสืบทอด "ความรับผิดชอบ" บางอย่างจากพ่อแท้ ๆ ผู้ให้กำเนิดของฉัน...
Kaeya:แต่ต่อมาฉันก็คิดอีกว่า เหตุผลที่พ่อให้ฉันอยู่ในเมืองที่อิสระและสงบสุขอย่าง Mondstadt อาจจะแค่อยากให้ฉันมีชีวิตที่ดีต่อไปก็ได้...
Kaeya:นอกจากจะเป็นการตัดฉันออกจาก "เรื่องราวบางอย่าง" แล้ว แน่นอนว่ามันคงจะดี ถ้าสามารถใช้ชีวิตได้อย่างมีความสุขด้วย
Kaeya:...นี่เป็นแค่ความคิดของฉันเท่านั้นนะ สรุปที่ว่ามาทั้งหมดคือ ฉันไม่มีข้อมูลอะไรดี ๆ ให้พวกเธอเลยสักนิด
Kaeya:เกรงว่าตอนนี้ สิ่งเดียวที่พอจะบอกได้ว่าฉันเกี่ยวข้องกับ Khaenri'ah ก็คงมีแค่นามสกุล "Alberich" ก็เท่านั้น
Dainsleif:...เจ้าของร้าน ขอ "Death After Noon" หนึ่งแก้ว
Traveler:...?
Dainsleif:ไม่รู้ว่าสุภาพบุรุษท่านนี้รู้หรือเปล่าว่า... "Alberich" มีความหมายอย่างไร?
Paimon:Dain...Dainsleif!
Kaeya:...ในที่สุดก็เลิกเอาแต่แอบฟังอยู่ข้าง ๆ แล้วให้เกียรติมาร่วมวงกับพวกเราสักทีสินะ? ฉันเคยพบคุณที่ Mondstadt มาก่อน... Dainsleif ใช่มั้ย?
Dainsleif:ในเมื่อคุณจำฉันได้ งั้นพวกเราก็ถือว่าเป็นคนรู้จักกันสินะ คุณ Kaeya Alberich... ทายาทของผู้ก่อตั้ง Abyss Order...
Kaeya:...
Traveler:Abyss Order...?
Paimon:อะไรนะ!?
Dainsleif:ก่อนหน้านี้คุณก็คงไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อนสินะ คุณ Kaeya ไม่อย่างนั้นก็คงไม่เอ่ยนามสกุลนี้ออกมาอย่างเปิดเผย
Kaeya:โอ๊ะแย่แล้ว ที่แท้นามสกุลนี้ก็เป็นเรื่อง "ยุ่งยาก" ขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย แต่มันก็ยืนยันการคาดเดาก่อนหน้านี้ของฉันได้ละนะ นี่คือสาเหตุที่พ่อทิ้งฉันไว้ที่ Mondstadt สินะ...
Dainsleif:ไม่คิดเลยว่าคุณจะยอมรับมันได้ง่าย ๆ แบบนี้ แถมไม่สงสัยอะไรเลยแม้แต่น้อย...
Kaeya:อาจเป็นเพราะว่าคำพูดนี้ อธิบายข้อสงสัยบางอย่างในความทรงจำของฉันได้ละมั้ง และ... ฉันจำดวงตาของคุณได้...
Kaeya:คุณคือชาว Khaenri'ah เลือดบริสุทธิ์สินะ?
Dainsleif:ช่างเป็นคนที่ฉลาดนัก ขออนุญาตพูดตรง ๆ นะ ฉันแค่หวังว่าคุณจะรักษาความตั้งใจเดิม อย่ากลับคำพูดที่เพิ่งพูดกับนักเดินทางไปซะล่ะ...
Paimon:Kaeya... นายคงไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับพวก Abyss Order หรอกเนอะ...
Kaeya:เฮ้ จู่ ๆ หัวข้อของเราจะจริงจังไปหน่อยมั้ย คน Mondstadt อย่างฉันไม่ค่อยชินกับบรรยากาศแบบนี้หรอกนะ...
Kaeya:รู้ต้นตอของสายเลือดแล้วยังไงต่อ? Traveler ฉันดูเป็นคนประเภทที่จะถูกผูกมัดด้วยสายเลือดมากรึไง?
Kaeya:วางใจเถอะน่า ฉันก็เป็นฉันคนเดิมนั่นแหละ ขอแค่มีโอกาส ฉันน่ะยินดีจะสั่งสอนบทเรียนให้กับพวก Abyss Order เชียวล่ะ
Kaeya:ดูท่าใกล้จะถึงเวลาแล้ว ฉันยังมีนัดกับคนขายเครื่องเทศต่อน่ะ พวกเธอคุยกันไปก่อนละกัน...
Paimon:อย่างนี้นี่เอง... งั้นนายไปทำธุระเถอะ Kaeya
Kaeya:ทุกคนแล้วเจอกันใหม่นะ คุณ Dainsleif ก็ด้วย ครั้งหน้ามาร้านเหล้าฉันเลี้ยงเอง จะได้ไม่ต้องเอาแต่แอบยืนฟังคนเขาคุยกันอีก
Dainsleif:ฮึ...
Paimon:นายก็ยังไม่เชื่อใจ Kaeya สินะ Dain... พวกนายสองคนเป็นชาว Khaenri'ah เหมือนกันแท้ ๆ แต่ทำไมดูเข้ากันไม่ค่อยได้เลยง่ะ...
Dainsleif:ฉันไม่ค่อยรู้อะไรเกี่ยวกับเขามากนัก ไม่มีประโยชน์ที่จะตัดสินอะไร
Dainsleif:สายเลือด... มันไม่มีผลกระทบต่อคนจริง ๆ เหรอ ฉันแค่สงสัยเท่านั้นเอง
Dainsleif:ฝาแฝดของเธอถูก Abyss Order เรียกว่าองค์หญิง/องค์ชาย เพราะความสัมพันธ์แบบ "สืบทอด" ละมั้ง
Paimon:อืม ถ้าเป็นผู้ก่อตั้งจริงก็ต้องเรียกว่า "ราชินี/ราชา" ของ Abyss Order แล้วสินะ?
Traveler:ครั้งนี้นายวางแผนจะมาทำอะไรที่ Sumeru ล่ะ?
Dainsleif:ตรวจสอบ "เครื่องถักทอโชคชะตา" น่ะ เธอยังจำชื่อนี้ได้มั้ย?
Paimon:แน่นอน มันก็คือแผนของ Abyss Order ที่พวกเราค้นพบในเมือง Mondstadt ใช่มั้ยล่ะ!
Traveler:มีเบาะแสใหม่อะไรงั้นเหรอ?
Dainsleif:จะพูดว่าเป็นเบาะแสใหม่ก็ไม่ได้ ก็แค่... ตลอดที่ผ่านมา ฉันเองก็อับจนหนทางกับความทรงจำที่เสื่อมถอยลง แต่ในช่วงพักฟื้นก่อนหน้านี้ ฉันกลับนึกบางสิ่งขึ้นได้โดยบังเอิญ...
Dainsleif:สมัยตอนที่ออกเดินทางร่วมกับฝาแฝดของเธอ เจ้าตัวเคยพูดถึง "เครื่องถักทอโชคชะตา" มาก่อน
Dainsleif:อืม ตอนที่ความทรงจำกลับมา ฉันเองก็แปลกใจไม่น้อย ความทรงจำตอนนั้นคือตอนที่พวกเราเดินทางมา Sumeru ด้วยกันพอดี
Paimon:เพราะงั้น Dain เลยกะจะไปตรวจสอบสถานที่ที่อีกฝ่ายพูดถึงคำนี้เมื่อตอนนั้นสินะ?
Dainsleif:ใช่แล้ว การปรากฏของ "แนวคิด" นี้คงไม่ใช่เรื่องบังเอิญ... ถ้าจำไม่ผิดละก็ น่าจะเป็นที่ใดที่หนึ่งในป่า Avidya ของ Sumeru
Paimon:ถ้าอย่างนั้นรีบไปกันเถอะ ไม่แน่นะ อาจมีความลับที่ถูกฝังไว้หลายร้อยปีรอเราอยู่ก็ได้
Dainsleif:ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลา
Dainsleif:เปล่า ก็แค่...
Dainsleif:เหล้าของฉันยังไม่มาน่ะ
Paimon:เอิ่ม...
หลังจากที่ Dain ดื่มเสร็จ ทุกคนก็เตรียมตัวออกเดินทางไปยังป่า Avidya...
Kaeya:โอ๊ะ? บังเอิญแท้ ฉันเพิ่งคุยเรื่องความร่วมมือกับนักธุรกิจชาว Sumeru จบพอดี ไม่คิดเลยว่าจะได้มาเจอพวกเธอที่นี่อีก
Kaeya:อยากกลับไปดื่มกันสักแก้วสองแก้วมั้ยล่ะ? ฉันยังอยากคุยกับเธอเกี่ยวกับเทศกาล Windblume เมื่อปีก่อนอยู่เลย ตอนนั้นมันช่าง...
Kaeya:...เอ๋ เธอยังมีธุระที่ต้องไปทำงั้นเหรอ ยุ่งเหมือนเคยเลยนะ เอาเถอะ กลับมาคราวหน้า ก็อย่าลืมแวะมาหาฉันที่ "Angel's Share" บ้างล่ะ เดินทางดี ๆ นะ
Dainsleif:เดี๋ยวก่อน ที่นี่... ให้ความรู้สึกคุ้นเคย
Paimon:ที่นี่เหรอ? ก็ดูธรรมดานี่นา เมื่อหลายร้อยปีก่อนก็สภาพนี้เหรอ?
Dainsleif:ใช่แล้ว ป่าผืนนี้ไม่เปลี่ยนไปจากในความทรงจำของฉันมากนัก เพราะสภาพแวดล้อมของที่นี่ไม่ได้ถูกปนเปื้อนโดยมนุษย์สักเท่าไหร่
Dainsleif:สำรวจดูรอบ ๆ นี้กันเถอะ บางทีอาจมีเบาะแสอะไรบางอย่าง
Paimon:ที่นี่เป็นไร่แปลงเหรอ? น่าจะเป็นของเจ้าของบ้านทางนั้นนะ
Paimon:แต่มันก็ดูเหมือนถูกทิ้งร้างมานานมาก ๆ แล้ว ดูแทบไม่ออกเลยว่าที่นี่เคยปลูกอะไรมาก่อน ... หรือมันเคยมีอะไรปลูกอยู่จริงป่ะนะ?
Paimon:กองไฟที่มอดดับแล้ว ของเจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่าเหรอ?
Paimon:ดูจากร่องรอยที่เหลืออยู่แล้ว ครั้งสุดท้ายที่กองไฟนี้ถูกจุดคงผ่านมานานพอดู แถมพวกเขายังดับไฟไว้อย่างดี เพื่อป้องกันการเกิดไฟป่าอีกด้วย
Dainsleif:บริเวณโดยรอบนี้ไม่มีเบาะแสอะไรที่ควรค่าแก่การสนใจ ที่เหลือก็มีแต่บ้านหลังนั้น
Paimon:เอ่อ จะยังมีคนอาศัยอยู่มั้ยง่ะ พวกเราจะไปกวนรึเปล่า?
Dainsleif:ไม่เหมือนมีคนอยู่ รอบ ๆ นี้ไม่มีร่องรอยการใช้ชีวิตอยู่เลย เข้าไปตรวจสอบเพื่อความแน่ใจกันเถอะ
Paimon:งั้นเหรอ... งะ งั้นนายเดินนำไปเลยนะ Dain
Paimon:นี่ชามที่เอาไว้กินข้าวนี่ คนที่อยู่ในบ้านหลังนี้ทำกับข้าวกินเองด้วยเหรอ?
Dainsleif:กลิ่นของยาแรงขนาดนี้ เธอไม่ได้กลิ่นเลยเหรอ
Paimon:อ๊ะ มันคือชามยาเหรอ กลิ่น... ดูเหมือนจะใช่จริงด้วย Dain นายจมูกดีจัง
Paimon:เตียงธรรมดา ๆ หลังนึง เหมือนจะไม่มีอะไรอยู่ใต้เตียงนะ
Paimon:ที่นี่ทั้งมืด ทั้งชื้น ถ้าอยู่ที่นี่คงอึดอัดน่าดูเลยเนอะ? คนที่เคยอยู่ที่นี่เป็นคนแบบไหนกันนะ...
Paimon:มีกล่องอยู่ตรงนี้ เปิดดูหน่อยไหม Traveler เธอลงมือนะ... ฉะ ฉันกลัวของข้างในจะกัดนิ้วอ่า...
Paimon:เอ๋ นี่มัน... กระจก?
Paimon:แถมยังแตกอีก หรือว่ากล่องนี้มันคือ กล่องเครื่องสำอางงั้นเหรอ?
Paimon:ผิดหวังจังแฮะ Paimon อุตส่าห์คาดหวังว่าจะมีความลับอะไรแอบซ่อนอยู่ Dain ก็พูดซะห้องนี้ดูลึกลับน่ากลัวเลย แต่เหมือนมันจะไม่มีอะไรนะ
Paimon:ดูเหมือนที่นี่ไม่มีอะไรที่ต้องสนใจเป็นพิเศษนะ Dain แน่ใจนะว่าจำไม่ผิด? ใช่แถวนี้จริงเหรอ?
Dainsleif:ถึงความทรงจำของฉันจะพร่าเลือน แต่จิตใต้สำนึก และสัญชาตญาณของฉันยืนยันว่าที่นี่เคยเกิดเรื่องบางอย่างขึ้น
Dainsleif:เอาเถอะ การสืบสวนที่ไร้เป้าหมายจะบั่นทอนจิตใจเปล่า ๆ ฉันได้ยินเสียงเคลื่อนไหวบางอย่างจากข้างนอกพอดี ออกไปดูกันเถอะ
Paimon:เสียงเคลื่อนไหวบางอย่าง? หรือว่าจะเป็น...
Dainsleif:ไม่มีอะไร ก็แค่พวกที่ไม่ต้องไปใส่ใจอะไร
Dainsleif:มอนสเตอร์ที่ปรากฏตัวขึ้นเมื่อกี้ ไม่น่าจะใช่เรื่องบังเอิญ ต้องมีอะไรดึงดูดพวกมันมาแน่ ๆ
Dainsleif:ความผิดปกติของกระแสพลังงั้นเหรอ... ดูเหมือนว่าจะไม่ใช่แค่นั้น...
Dainsleif:เอาแบบนี้ ฉันจะไปตรวจสอบปัญหาของกระแสพลังในละแวกนี้ก่อน อาจจะใช้เวลานานสักหน่อย พวกเธอรอฉันอยู่ที่นี่เถอะ
Paimon:เอ๋ นายจะไปคนเดียวเหรอ? นี่แอบมีความลับกับพวกเราใช่มะ!
Dainsleif:...เป็นความสงสัยที่น่าเบื่อมาก ฉันแค่คิดว่าเบาะแสสำคัญอยู่ในละแวกบ้านหลังนี้ก็เท่านั้น ทางที่ดีมีคนคอยอยู่สังเกตการณ์จะดีกว่า
Dainsleif:อีกอย่างนี่ก็แค่กระแสพลังที่แม้แต่เจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่าก็ยังจัดการได้ แค่ฉันคนเดียวก็เหลือเฟือแล้ว
Paimon:อ่าจ้ะ เอาเลย พูดอีกก็ถูกอีก ถ้างั้น Traveler พวกเรามาตั้งแคมป์ที่นี่กันเถอะ
Paimon:มีกองไฟอยู่ตรงนั้นพอดี พวกเรามาจุดไฟทำอาหารกินกันเถอะ! วันนี้วิ่งวุ่นไปทั้งวัน ฉันหิวจนกิน Sumpter Beast ได้ทั้งตัวแล้วเนี่ย
คุณกับ Paimon ก่อกองไฟขึ้นมา กว่าจะรู้ตัวก็ค่ำแล้ว...
Paimon:อาหารที่ Traveler ทำยังอร่อยเหมือนเดิมเลยน้า แค่ฝีมือทำอาหารของเธออย่างเดียว ฉันก็พร้อมที่จะเกาะเธอไปตลอดแล้ว!
Paimon:จะว่าไป Dain นี่ช้าจังเลยนะ ฟ้ามืดแล้วเขายังไม่กลับมาอีก ไหนบอกว่าจะไปส่องกระแสพลังที่เกิดปัญหาแถวนี้เองนี่ คงไม่ได้เกิดเรื่องอะไรขึ้นใช่มั้ย?
Paimon:เฮ้อ ทั้ง ๆ ที่มาด้วยกันแท้ ๆ ตอนนี้กลับเหลือแค่พวกเราสองคน... แต่พอคิดไปคิดมา พวกเราสองคนเนี่ยใช้เวลาอยู่ด้วยกันมาเยอะม๊ากมากเลยเนอะ
Paimon:อ๊ะ เอ่อคือ... ฉันไม่ได้มีเจตนาอย่างอื่นนะ ก็แค่ อ่า อยากถามอะไรเธอนิดหน่อย... การอยู่กับ Paimon มันไม่น่าเบื่อใช่มั้ย?
Paimon:...อุ๊ย ฮิฮิ พูดตรง ๆ แบบนี้ ฉันก็เขินเป็นน้า
Paimon:เพราะงั้น... เอ่อคือ มันจะโอเคมั้ยนะ... ถ้าฉันจะถามถึงการเดินทางของเธอกับน้องสาว/พี่ชายเธอน่ะ ตอนนั้นเป็นยังไงเหรอ?
Traveler:...
Paimon:ท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว?
Paimon:ว้าว...
Traveler:นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเราต้องแยกจากกัน
Paimon:อืม... ฉันเข้าใจความรู้สึกของเธอนะ ถ้าแม้แต่เหตุผลที่ต้องแยกจากกันยังไม่รู้ มันก็จะน่าเศร้าเกินไปแล้ว...
Paimon:ฉะ ฉันจะทำหน้าที่ผู้นำทางที่ดีที่สุดของเธอเองนะ ความจริงต้องเปิดเผยเข้าสักวัน อื้อ! คอยดูเถอะ กฎแห่งสวรรค์! คอยดูเถอะ Teyvat!
Paimon:งื้อ ความผิด Paimon เองที่ทำให้เธอต้องพูดเรื่องน่าเศร้าขึ้นมา ยังไงก็ร่าเริงขึ้นหน่อยนะ ถ้าเธอเศร้าใจ... ฉันก็จะเศร้าไปด้วยนะ
Paimon:เอาล่ะ ๆ นี่ก็ดึกมากแล้ว เธอไปพักผ่อนเถอะ คืนนี้ Paimon จะเฝ้ายามให้ก่อน ไม่ต้องห่วงน่า Paimon จะไม่ยอมให้มีมอนสเตอร์มาง่ำเธอไปหรอก!
Traveler:โลกจะแตกแล้วเหรอ Paimon ไม่ไปนอนก่อนเนี่ย
Paimon:แหม อย่าพูดแบบนั้นสิ... Paimon ก็อยากดูแลจิตใจเธอบ้างนี่นา เฮะเฮะ
Paimon:ฝันดี ผีไม่หลอก! รีบนอนได้แล้ว!
Dainsleif:นี่ ตื่นได้แล้ว ฟ้าสว่างแล้วนะ ตื่น
Traveler:(...)
Traveler:(...Dain?)
Dainsleif:ทำไมขี้เซาขนาดนี้ วันนี้ยังต้อง...
Dainsleif:หื้อ...? หางตาเธอมีน้ำตาอยู่ด้วย... ฝันถึงฝาแฝดงั้นเหรอ?
Dainsleif:...เอาล่ะ เธอพักอยู่ที่นี่ก่อนแล้วกัน ฉันจะเข้าไปดูในป่าลึกหน่อย
Traveler:(เอ๊ะ? ทำไมจะเข้าไปในป่าลึกอีกแล้ว...)
Traveler:*หาว*
Traveler:(ทำไมฉันถึงนอนยันเช้าเลยเนี่ย Paimon ไม่ได้ปลุกฉันขึ้นมาเปลี่ยนเวรเหรอ... เดี๋ยวนะ Paimon หายไปไหน?)
Traveler:(อา เหมือนจำได้ราง ๆ ว่า Dain กลับมาแล้ว หรือว่า Paimon เห็นฉันไม่ยอมตื่นก็เลยตาม Dain เข้าป่าไปงั้นเหรอ?)
Traveler:(ทีนี้ก็เหลือแค่ฉันคนเดียวแล้วสิ ลุกขึ้นมายืดเส้นยืดสายก่อนแล้ว ค่อยออกไปสำรวจรอบ ๆ ละกัน)
???:(แกร่ก... เอี้ยด...)
Traveler:(เดี๋ยวนะ เมื่อกี้นี้... มีเสียงมาจากทางบ้านหลังนั้น?)
Traveler:(ไม่มีเสียงตอบกลับ... เข้าไปตรวจสอบดูหน่อยละกัน)
Localized evidence
บทที่ 3: ฉากที่ 6
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/695824688นักเดินทาง
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/607151614Caribert
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/3989534090Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/2031308
4
801212
UI_ChapterIcon_Traveler
800902
archon
35
UI_QuestType_Chapter_6