No text in the selected or fallback locales.
Story Chapters
Akıntı Çeşitlemeleri
Story evidence
Chapter quests
Akıntı Çeşitlemeleri
Open quest →Yiyecek bir şeyler ara...
Open step page →Paimon:Tamamdır, bugünün görevleri de bitti! Paimon açlıktan ölüyor. Hadi gidip yiyecek bir şeyler bulalım Traveler!
Paimon:İkisi de olsun! Hehe, Paimon hepsini silip süpürür! Senin yardım etmene bile gerek kalmaz!
Paimon:Paimon bilerek yapmıyor ki... Bazen yiyecekler o kadar lezzetli oluyor ki, hiç düşünmeden bir anda... Of, neyse, boş ver. Bu sefer Paimon ısmarlıyor!
Paimon:Şeye ne dersin... Aa, baksana! Şu an tam da bir restorandayız! Paimon buranın çorbasının aşırı lezzetli olduğunu hatırlıyor... Traveler? Ne oldu? Neye bakıyorsun öyle?
Vodyanitsa:...
Vodyanitsa:... Of, resmen canım çıktı. Bir dahaki sefere eğlendirme işini Odette'e bırakacağım.
Vodyanitsa:Yok gerçi, dur... Sevimli olmayı hayatta beceremez o! Niye her şeyi ben yapmak zorundayım ya? *sızlanır*
Paimon:Selam Vodyanitsa! Hehehe, sen de mi lezzetli bir şeyler atıştırmaya geldin?
Vodyanitsa:İkisi de değil. Şu "arkadaş"la ne zaman buluşmak zorunda kalsam, ne yesem içsem tadı saman gibi geliyor.
Paimon:Ee... O zaman niye bir restoranda buluşmaya karar verdin ki? Onca lezzetli yiyeceğin arasında iştahının kapanması durumu daha da berbat etmez mi?
Vodyanitsa:Haha, yok. Stratejik bir hamleydi o. Ne zaman canın konuşmak istemezse, sadece bir şeyler yiyormuş gibi yapabiliyorsun.
Vodyanitsa:Durumu hiç garipleştirmeden "Bu muhabbete devam etmek istemiyorum" mesajını gayet net verebilirsin.
Vodyanitsa:Tabii işin kötü yanı, ne yersen ye tadının bildiğin mum gibi gelmesi.
Paimon:O kadar mı kötü...
Vodyanitsa:Bana inanmıyor musunuz? Hehe, durun o zaman, size öyle bir hikaye anlatacağım ki... Ama önce...
Vodyanitsa:Pardon! Biz sipariş verebiliriz.
Vodyanitsa:Biz şunu, şunu, şunu alalım... Ha, sen dondurma da istersin şimdi değil mi Paimon? İki tane alalım ondan, balı da iki kat koyun.
Vodyanitsa:Bir de şundan alalım. Gerçi, hımm... Salatayla çavdar ekmeğini boş verin. Siz onun yerine bize iki tabak daha tütsülenmiş sosis getirin.
Paimon:A-Ama Paimon bu kadar yemeği tek başına hayatta yiyemez ki!
Vodyanitsa:O zaman artan yemeklerin içinde yüzmeye hazır ol, çünkü sana garanti veriyorum ki hikayemi bitirdiğimde miden tek bir lokmayı dahi kaldıramayacak.
Vodyanitsa hikayesini anlatırken onu dinle...
Open step page →???:... Bu ziyafete geldiğiniz için çok teşekkürler Bayan Vodyanitsa. Performansınız gerçekten eşsizdi, tebrik ederim.
???:Bunu asla ama asla unutmayacağım. En ön sırada olmak tam anlamıyla bir lütuftu. Sesinizi o kadar net duyuyordum ki...
Paimon:Tamam, belki biraz abartıyor olabilir... Ama olsun, iltifat iltifattır sonuçta, değil mi?
Vodyanitsa:Adı Lishnaya. Bir Snezhnaya loncasının başkanı. Tek derdi bana iltifat etmek olsaydı, kalkıp da koca bir ziyafet vermesine hiç gerek yoktu.
Vodyanitsa:Aynen öyle. Snezhnaya'nın o sözde "yüksek sosyete"sindeki yerini sağlama almak istiyor. Heh... Sonuçta hiçbir şey primadonnayla "yakın dost" olmak kadar prestijli değildir.
Vodyanitsa:... Aslında biz epeydir tanışıyoruz. Ama ilk tanıştığımızda, tiyatroda yarı zamanlı çalışan, operaya sevdalı küçük bir kızdı sadece.
Lishnaya:Selam Vodyanitsa! Bugün gösterin var mı? Bana da bir bilet ayarlar mısın?
Vodyanitsa:Hehe, sırf istedin diye niye sana bilet vereyim ki? Gösterilerimin biletlerini ağaçtan toplamıyoruz sonuçta.
Lishnaya:Çünkü sana gerçekten çok hayranım ve sesini dinlemeye bayılıyorum! Sen en, en, en, en iyisisin!
Vodyanitsa:Öyle mi tatlım? İltifatla her kapıyı açabileceğini de nereden biliyorsun sen öyle? Bir bileti hak ettin!
Lishnaya:En önden bilet mi?
Vodyanitsa:Hımm, sanki geçen seferkine kıyasla bir "en" daha az duydum. Kusura bakma ama bu anca ikinci sırayı hak eder.
Lishnaya:O zaman bir dahakine kesin altı kere söyleyeceğim!
Vodyanitsa:Bak işini sağlama al, yoksa gösteriyi yine her zamanki gibi perdenin arkasından izlemek zorunda kalırsın.
Lishnaya:O kadar da kötü değil aslında. Eskiden hep yapardım... Hey, dur bir saniye! Bileti yine elle mi yazıyorsun? Kesin yakalanacağız!
Vodyanitsa:O zaman perdenin arkasından izlemeyi dert etmemen isabet olmuş tatlım. Yakalanırsan direkt oraya geçersin. Orası bildiğin senin adına ayrılmış.
Lishnaya:Ama, ama, ama... Öf, bir dahaki sefere sahneyi baştan aşağı bal mumuyla kaplayacağım, sırf şarkının tam ortasında kayıp yere yapış diye!
Vodyanitsa:Evet, öyleydik... Bir süreliğine. Neredeyse her gün bilet diye yalvarırdı bana.
Vodyanitsa:Ne zaman bilet kalsa birini sırf onun için ayırırdım. Biletler bittiğindeyse hemen kulise koşardı, şarkı söylerken beni perdenin arkasından izlerdi.
Vodyanitsa:Onun için bilet, gösteriyi daha rahat bir yerden izlemekten ibaretti. En azından o zamanlar öyleydi. Ama sonradan...
Vodyanitsa ile yaptığın "sözleşmeyi" kayda geçir.
Open step page →Vodyanitsa:Bak ne diyeceğim, en iyisi hikayenin geri kalanını sonraya bırakalım. Anlatmaya devam edersem küçük Paimon'un midesi cidden hiçbir şeyi kaldırmayacak!
Paimon:Hey! Hikayeyi öylece yarıda kesemezsin ama! Tam da tadı damağımızda kalmışken bizi cidden devamına aç mı bırakacaksın?
Vodyanitsa:Açız diyorsunuz ha? Mükemmel... Desenize iştahınızı fena kabartmışım. Hadi o zaman, gömülün!
Paimon:Hayır, öyle değil... Gerçi böyle söyleyince de... Of, şimdi ne yapacağız Traveler? Paimon onunla laf yarıştıramaz ki...
Traveler:Doğru söze ne hacet...
Vodyanitsa:Hehe, gerisini sonra anlatırım. Şimdi yemeğimizin tadını çıkaralım. Ha, bu arada Traveler, bu senin için.
Vodyanitsa:Zamanı takip edebilmen için. Maceracının El Kitabı çoktan dolup taşmıştır. Tiyatroya geleceğin zamanları not alacak yerin kalmamıştır kesin!
Vodyanitsa:O yüzden bunu senin için Maryyushka'nın Antika Dükkanındaki bir arkadaşıma yaptırdım. İçi bomboş, yani notlarını tutmak için bol bol yerin olacak.
Vodyanitsa:Ha bu arada, biletleriniz de içinde. Tiyatroya bekliyorum ona göre, sakın geç kalmayın!
Paimon:Ha? Ne için geç kalacağız ki?
Vodyanitsa:Söylemem. En iyisi sizi... Hımm, nasıl demiştin sen küçük Paimon? Tadı damağınızda kalmışken aç bırakayım. Sonuçta bunca yemeğin ziyan olmasını hiç istemem.
Paimon:Öf, yetti artık! Paimon sana şimdi öyle bir...
Paimon:Bir... Bir takma isim verecekti ama henüz bulamadı, ama emin ol çok yakışan bir şey bulacak!
Vodyanitsa:Hahahahaha, merakla bekliyorum o zaman. Neyse, tiyatroda görüşürüz!
Ertesi güne kadar bekle.
Open step page →Not defterini kontrol et.
Open step page →Korolevskiy Tiyatrosuna git.
Open step page →Vzdykhalov:Hoş geldiniz. Gösteri için geldiniz, değil mi? Biletler lütfen.
Paimon:Hah, buradaymış! Al bakalım. İki bilet.
Vzdykhalov:Aa... Hım...
Traveler:Bir sıkıntı mı var?
Paimon:İmkanı yok! Bunları bize bizzat Vodyanitsa verdi...
Vzdykhalov:Sorun yok o zaman.
Vzdykhalov:Kulise doğru geçebilirsiniz.
Paimon:Ha? K-Kulis mi? Niye kulis?
Vzdykhalov:Bu bileti Bayan Vodyanitsa kendi elleriyle yazmış. Tiyatro kurallarına göre böyle bir biletiniz varsa, doğruca kulisteki bekleme odasına geçip gösteriyi sahne kenarından izlemeniz gerekiyor.
Vzdykhalov:Bu taraftan lütfen.
İşlerin nasıl bu noktaya geldiğine hâlâ bir anlam veremeden Vzdykhalov'un peşine takılıp kulise geçiyorsunuz...
Vodyanitsa ile konuş.
Open step page →Paimon:... İyi de nasıl olacak bu iş? Buradan hiçbir şey göremiyoruz ki! Bir de acayip parfüm kokuyor... Öf, Paimon'un boğazını yaktı resmen...
Vodyanitsa:Aynen öyle! Aslında bu az bile.
Paimon:Aaa! Vodyanitsa? N-Nereden çıktın sen?
Vodyanitsa:Hemen şuradaydım... Çiçekler dikkatinizi dağıttı herhalde.
Vodyanitsa:Neyse, Bay Vzdykhalov'un bu kadar iyi bir hafızası olmasına çok sevindim! El yazısı bilet protokolünü hatırlayıp sizi dosdoğru buraya getirmiş.
Vodyanitsa:Hatırladın demek, çok iyi. Şimdi, söz verdiğim gibi size şu hikayenin geri kalanını anlatayım.
Vodyanitsa:Çiçekleri dert etmeyin, itin kenara gitsin. Zaten bunları gönderenlerin gelip de gösterilerimi izlediği falan yok.
Paimon:Cidden mi? E o zaman niye çiçek gönderiyorlar ki?
Vodyanitsa:Hıh, sırf gösteriş işte. Maksat izlemeye gelmiş gibi görünmek.
Vodyanitsa hikayesini anlatırken onu dinle...
Open step page →Vodyanitsa:Lishnaya, son gösterimde seni niye göremedim? Bir sürü de boş yer vardı. O el yazısı biletini kullanıp en ön sıraya kurulabilirdin.
Lishnaya:Şey, özür dilerim... Acil bir... İşim çıktı, ondan gelemedim...
Vodyanitsa:Heh. Çok şey kaçırdın tatlım. Gerçekten inanılmaz bir gösteriydi. Bir daha böylesini zor görürsün.
Lishnaya:... Bir sonrakini hayatta kaçırmam, söz veriyorum. Ama yani... En azından sana bir çiçek sepeti yolladım!
Vodyanitsa:Evet, yolladın. Ama çiçekler senin seyircilerin arasında olmanın yerini tutmuyor ki Lishnaya.
Vodyanitsa:Sen benim arkadaşımsın. Şarkı söylerken beni senin dinlemeni istiyorum. Çiçeklerin değil, senin.
Lishnaya:Biliyorum... Özür dilerim Vodyanitsa. Bir dahaki sefere fırsat bulur bulmaz geleceğim, söz veriyorum...
Vodyanitsa:Tabii canım, "acil bir işi" vardır kesin. Gösteride ona ayırdığım koltuğa bir baktım, gözüne girmeye çalıştığı varlıklı bir tüccar kurulmuş oturuyor. Resmen sanatımı sınıf atlamak için kullanacağı bir basamak yapmış kendine.
Paimon:Yok artık, çok ayıp! Sen o bileti ona arkadaşın diye verdin, o da gidip bunu kariyerinde yükselmek için kullandı ha!
Traveler:Madem öyle, o zaman niye...
Vodyanitsa:Niye mi onunla arkadaş kaldım?
Vodyanitsa:Çünkü ben arkadaşlarımdan öyle kolay kolay vazgeçmem. Belki o bir dostluğu hiçbir anlamı yokmuş gibi silip atabilir ama ben yapamam. Bana ait olan hiçbir şeyi öyle bırakmayı sevmem.
Vodyanitsa:Lishnaya oldum olası zeki bir kızdı. Ona verdiğim biletleri kullanıp kendine bir sürü güçlü yeni arkadaş edindi, şimdi de Zapolyarny seçkinlerinden biri olup çıktı.
Vodyanitsa:Yine de ara sıra şarkılarımı dinlemeye gelirdi. Ama onun gözünde sanatım, içinde tek bir sıcak yemek bile olmayan gösterişli bir açık büfe gibiydi.
Vodyanitsa:Güzeldi, zarifti, göze de hitap ediyordu elbet ama işte, o gerçek hazzı vermiyordu.
Vodyanitsa:Bu çiçekleri gönderenlerin çoğunun tiyatroya gelmişliği bile yok, şarkılarım da zerre umurlarında değil.
Vodyanitsa:İşte bu çiçekleri bu yüzden sevmiyorum Traveler. Onlara bakınca, sanki kimsenin dinlemediği boş bir tiyatroda yapayalnız şarkı söylüyormuşum gibi hissediyorum...
Vodyanitsa:Sesim, benden başka duyacak kimsenin olmadığı şu boş odada öylece yankılanıp dururken inanın ki kafamın içinde şarkı söyleyen ölü Su İfritlerinin o deli hayaletlerinden hiçbir farkı kalmıyor...
Vodyanitsa:Ağlıyorlar, gülüyorlar, tartışıp bağırıyorlar... İçlerindeki duyguları benden başka bilen yok. O sessiz çığlıklarıysa kurumuş bir okyanusta esen rüzgar gibi şu bomboş tiyatronun içinde savrulup duruyor.
Vodyanitsa:Gösteriler ve provalar dışında, tiyatroya artık hiç gelmesem mi diye düşündüğüm zamanlar bile oldu. Ama öyle yapsaydım, onların şarkılarını duyacak başka kim kalırdı ki?
Vodyanitsa:Dinleyeni yoksa şarkı da var olamaz. Öylece ölüp gider. Söyledikleri şarkıları duymam için burada bana ihtiyaçları var... Burada olmam lazım.
Vodyanitsa:İyi de ya ben? Ben ölülerin şarkılarını dinlemek için buradayım da, benim şarkılarımı dinleyen kim?
Vodyanitsa:Gösterilerime her geçen gün daha çok insan geliyor ama beni gerçekten dinleyenlerin sayısı gittikçe azalıyor.
Vodyanitsa:Buraya sesimi sevdikleri için gelmiyorlar. Şöyle bir rahatlayıp performansın tadını çıkarmak gibi bir dertleri de yok. Tek istedikleri, bir bilet alabildiklerini kanıtlamak.
Vodyanitsa:Bütün bunların benimle uzaktan yakından alakası yok. Geçmişin hayaletleri bile sesimi anlamaya onlardan daha hevesli.
Vodyanitsa:... Kimse sanatımı anlamaya zahmet etmeyecekse, şarkılarım bu tiyatroda bir daha hiç yankılanmasın daha iyi.
Vodyanitsa ile konuş.
Open step page →Vodyanitsa:Özür dilerim Traveler. Özür dilerim Paimon. Korkuttum mu sizi?
Paimon:Yok, yok. Bizi korkutmadın. Sadece biraz... Canın sıkkın gibiydi.
Vodyanitsa:Size ölen Su İfritlerinin hayaletleri az önce beni bir anlığına ele geçirdi desem... Bana inanır mıydınız?
Paimon:Yok artık! Tamam, üzgün görünüyordun ama öyle bambaşka birine falan da dönüşmedin yani.
Vodyanitsa:Heh... Keşke başkaları da sizin gibi olsaydı, o zaman tiyatrodaki herkes çok daha mutlu olurdu.
Vodyanitsa:Ama madem bana inanmıyorsunuz, Xenia'nın çıkıp merhaba demesine izin vermeyeceğim galiba. Az önce sesi o kadar yüksekti ki inanamazsınız... Sesi çatladı hatta. Niye hiç baş soprano seçilmediğine şaşmamak lazım.
Paimon:Nasıl yani? Burada sadece üçümüz varız.
Vodyanitsa:Siz onu göremiyorsunuz. Zaten kimse göremiyor, sesini de benden başka duyan yok. Yine de denemek isterseniz gözlerinizi kapatın ve ellerinizi bana verin...
Vodyanitsa:Şimdi gözünüzün önüne keder dolu, derin, karanlık bir deniz getirin, dibi zifiri karanlık. Ne gece var ne gündüz, yavaş yavaş batıyorsunuz... Derine... Daha da derine...
Traveler:...
Paimon:...
Vodyanitsa:Böö!
Paimon:Ayyyyyy!
Vodyanitsa:Hehe, takılıyorum size. Az önce ortamın havasını bozdum diye endişelendim, ben de kendinize gelin diye ufak bir şaka yapayım dedim.
Paimon:... Onun yerine... Bize lezzetli bir atıştırmalık alabilir ya da bir şarkı söyleyebilirdin! Bizi böyle korkutmana ne gerek vardı! Of ya. Az kalsın Paimon'a kalp krizi geçirtecektin...
Vodyanitsa:Yok, olmaz! Öyle yapsam çok uzun sürerdi! Elimi çabuk tutmalıydım, yoksa cidden Su İfritlerinin hayaletlerini duymaya başlayacaktınız...
Paimon:Tabii tabii! Hıh. Hadi Traveler! Biz gidip lezzetli bir şeyler yiyelim! Hem de Vodyanitsa olmadan!
Vodyanitsa:Hahahahahaha! Tamam tamam, daha fazla takılmıyorum size. Hadi siz önden gidin de Podvorye Restoranında kendinize şöyle lezzetli bir şeyler ısmarlayın.
Vodyanitsa:Oraya gidince hesabı bana yazdırın ama. Anlaştık mı? Böylece kendimi affettirmiş sayılır mıyım?
Paimon:Hıh... İyi madem, Paimon'a kalırsa seni affedebiliriz...
Vodyanitsa:Harika. Hadi gidin bakalım! Midenize şöyle lezzetli bir şeyler girdi mi keyfiniz hemen yerine gelir!
Traveler:Sen de gelsene Vodyanitsa.
Vodyanitsa:Sağ olun ama yakında bir gösterim var. Bir de halletmem gereken bir sürü alışveriş var, o yüzden bir ara dükkana uğramam lazım.
Vodyanitsa:Yine de daha sonra boşsanız Sadov-Arbat'ta buluşalım.
Traveler:Tamam. Yine de bizimle yemeğe gelmek istemediğine emin misin?
Vodyanitsa:Eminim! Zaten kulisi toparlamam lazım. Hadi, ufaktan gidin siz! Yoksa bu dağınıklıkla uğraşırken toz toprak içinde kalmış halimi mi görmek istiyorsunuz?
Vodyanitsa:Hadi Sadov-Arbat'ta görüşürüz! Bekletmeyin beni!
Vodyanitsa:...
Vodyanitsa:"... Beni niye yüzüstü bıraktın? Niye gelip beni kurtarmıyorsun, sesimi niye hiç duymuyorsun? Gündüzleri şarkı söylüyorum, hiçbir cevap yok. Geceleri ağlıyorum, en ufak bir müsamaha yok..."
Vodyanitsa:... Duyuyorum seni Xenia... Yoksa sen miydin Paraskeva? Yok, ikiniz de değilsiniz...
Vodyanitsa:... Şarkı söylemeyi kestin... Tamam, bitirdin herhalde... En azından şimdilik...
Ertesi güne kadar bekle.
Open step page →Not defterini kontrol et.
Open step page →Sadov-Arbat'ta Vodyanitsa'yı görmeye git.
Open step page →Paimon:Demek Sadov-Arbat burasıymış... Her şey aşırı pahalı duruyor. Vodyanitsa cidden buradan mı alışveriş yapıyor?
Vodyanitsa:Evet. Aslında ben alışverişi çoktan hallettim bile. Hepsini tiyatroya geri götürsün diye Yevlena'ya verdim.
Malinina:Vay canına, evet, bu kesin o! Sence bir fotoğraf çektirmek istesem sorun olur mu?
Rozhdestvensky:Avreliya burada olsa kesin şansımızı fazla zorlamayalım derdi. Ama bence hayatta bazen gözü karartmak lazım.
Malinina:Şey... Tamam o zaman, önce sen! Hadi çabuk ol, Leydi Shakhovskaya gelmeden!
Rozhdestvensky:Hayır, beraber gidelim. Buraya gelmek ikimizin de fikriydi. Yanacaksak da beraber yanarız.
Malinina:Ben, şey... Tekrar düşündüm de...
Vodyanitsa:Bayan Malinina. Bay Rozhdestvensky. İkiniz de dışarıda donmuş olmalısınız.
Vodyanitsa:Madem bu anı kutlamak istiyorsunuz, içeri gelip sohbet etmek çok daha iyi olmaz mı?
Malinina:Ne? O kadar uzaktan bizi nasıl duydu?
Rozhdestvensky:Ha... Tam bir aptalım ben. Bayan Vodyanitsa bir Su İfriti. Tabii ki duyar bizi...
Vodyanitsa:Traveler, Paimon, siz burada bekleyin, olur mu? Hemen geliyorum.
Paimon:Vay be... Vodyanitsa yine hayranlarına hizmet moduna girmiş anlaşılan. Bir bıraksalar da kız ağız tadıyla alışveriş yapsa.
Traveler:Biz en iyisi onu kenarda bekleyelim.
Paimon:Tabii. Ha, bu arada Traveler, Paimon'un ne zamandır seninle konuşmak istediği bir şey vardı...
Malinina:B-Bayan Vodyanitsa... Ay durun, hayır! Yani... Primadonna Vodyanitsa! Sizinle tanışmak benim için büyük bir onur!
Vodyanitsa:Hiç böyle resmiyete gerek yok. İkinizi de hatırlıyorum. Son gösterime gelmiştiniz, değil mi? Leydi Shakhovskaya ile beraber?
Rozhdestvensky:Evet! Çok paspal görünüyordum, kusura bakmayın lütfen. Üstümü değiştirmeye hiç vaktim olmamıştı, o yüzden günlük kıyafetlerimi giymek zorunda kalmıştım...
Malinina:B-Ben de... Ama çok güzel şarkı söylediniz! Yani, öyle uzmanı falan olduğumdan değil. Zaten her şeyi de tam anlayamadım ama...
Vodyanitsa:Hiç sorun değil. Zaten operayı anlamak için tek bir gösteri yetseydi, tiyatro nasıl para kazanacaktı ki?
Malinina:Hı? Aa, şey...
Rozhdestvensky:... Bence Bayan Vodyanitsa sadece şaka yapıyor Malinochka. Kendini bu kadar kasma! O kadar gerginsin ki Avreliya'ya döndün resmen.
Malinina:T-Tabii ki! Ben... Biliyordum zaten! Sadece... Şarkı söylemenize gerçekten bayıldım!
Rozhdestvensky:Kusura bakmayın Bayan Vodyanitsa. Sizinle tanıştığımız için o kadar heyecanlıyız ki... Acaba birlikte bir fotoğraf çekilebilir miyiz?
Vodyanitsa:Ne kusuru canım. Desteğiniz beni her zaman çok mutlu ediyor. Yalnız burası fotoğraf için pek uygun bir yer değil sanki. Onun yerine size bir imza versem olur mu?
Malinina:Olur, tabii! İmzayı benim, şey... Iıı... Belki koluma atabilirsiniz...
Rozhdestvensky:Şey, benimkine de!
Vodyanitsa:Hehe, çamaşır yıkamak zaten başlı başına bir dert, işi daha da zorlaştırmayalım. Alın bakalım şunu.
Malinina:Tiyatro bileti mi? Bayan Vodyanitsa, emin misiniz?
Vodyanitsa:Biletleri sizin için imzaladım. İsterseniz bilet kontrolünden sonra görevlilerle bir konuşun, hatıra niyetine sizde kalmasına izin verirler.
Rozhdestvensky:Çok teşekkür ederiz! Biz...
Malinina:Dur bir dakika, izin alabilecek miyiz ki biz? Gösterinin saatine baksana...
Rozhdestvensky:Aman, takma kafana! Sorun olmaz. Biz, şey... Bir yolunu buluruz.
Paimon:Tam anlamıyla on numara bir hayran etkileşimiydi! İyi de o biletleri nereden buldun ki Vodyanitsa?
Vodyanitsa:Zaten yanımdalardı. Sabahları evden çıkmadan önce hep cebime atarım birkaç tane. Bayağı da iş görüyorlar hani.
Vodyanitsa:Gerek yok! Size zaten el yazısı bilet vermiştim, değil mi? Onu kullanmaya devam edebilirsiniz.
Paimon:Gerçekten mi? Hımm, e bu bayağı pratikmiş! Senin için de öyle, değil mi? Normal biletlerin biterse oturup elinle yenilerini yazarsın işte.
Vodyanitsa:Yani, yapabilirim aslında. Ama işte kimileri için el yazısı biletler, resmi biletlerle aynı olmuyor.
Vodyanitsa hikayesini anlatırken onu dinle...
Open step page →Lishnaya:Sana ne kadar teşekkür etsem az Vodyanitsa! Biletleri aldıklarında o insanların nasıl mutlu olduğunu bir bilsen!
Vodyanitsa:... Çok yorgun duruyorsun Lishnaya. Birkaç kırışıklığın da çıkmış.
Lishnaya:Ha, evet ya, sorma... Bugünlerde işler başımdan aşkın. Bizzat ilgilenmem gereken bir sürü şey var.
Vodyanitsa:Ne zamandır beni dinlemeye kulise uğramıyorsun.
Lishnaya:Ben... Gösterilerine gelmiyor değilim Vodyanitsa. Sadece...
Vodyanitsa:Sana verdiğim el yazısı bileti de kullanmıyorsun artık.
Lishnaya:Biliyorum. Özür dilerim ama iş ortaklarımla geldiğimde öylece kuliste duramıyorum ki...
Vodyanitsa:Büyüdün artık Lishnaya, biliyorum. Senin yerin o perdenin arkası değil artık. Dışarıda ilgilenmen gereken bir sürü işin var.
Lishnaya:Özür dilerim.
Vodyanitsa:Sorun değil. Sadece o el yazısı biletin her zaman geçerli olacağını bil yeter. Yani vaktin olduğunda, belki gelip beni biraz daha sık dinlersin, olur mu?
Lishnaya:... Gelirim Vodyanitsa. Gelirim.
Vodyanitsa:Ama bir daha kulise hiç uğramadı.
Vodyanitsa:Perdenin arkasından bana sırıtıp el sallayan o heyecanlı, minik opera hayranım artık yoktu.
Vodyanitsa ile seyahat et...
Open step page →Vodyanitsa:Gerçi... Snezhnaya çok dikkatli ve kurnaz bir tüccar kazanmış oldu. Hıh, aslına bakarsan Veche'deki o moruklar bana bir teşekkür borçlu. Benim kaybım onların kazancı oldu.
Traveler:Bu el yazısı biletlerden çok dağıttın mı?
Vodyanitsa:Pek sayılmaz. Genelde sadece beni dinlemeyi seven ama bir sebepten dolayı bilet bulamayanlara veriyorum.
Vodyanitsa:Hemen hemen her gösteride geçiyor. Boş bir koltuk varsa geçip oturabiliyorlar, yoksa da kulisten izleyebiliyorlar.
Vodyanitsa:Ben sadece insanlara şarkılarımı dinleme fırsatı vermek istemiştim ama işte o insanlar... Ne bileyim. Belki başlarda sırf tiyatro sevgisiyle gelmişlerdir, ama sonradan...
Vodyanitsa:Kimisi sırf özel bir anlaşma koparmak için bana altın, gümüş ve mücevherlerle rüşvet vermeye kalktı.
Vodyanitsa:Kimileri de biletlerini karaborsada asıl değerinin sayısız katı fiyatına sattı.
Vodyanitsa:Hatta bazıları bunları insanları kandırmak... Kendisini çevresi geniş, sözü geçen biriymiş gibi göstermek için kullandı.
Vodyanitsa:Daha önce de dediğim gibi, aslında dertleri beni şarkı söylerken dinlemek falan değil. Tek istedikleri orada bulunma ayrıcalığı. Bu bilet de onların gözünde, daha iyi bir şeyle takas edebilecekleri bir kağıttan ibaret.
Vodyanitsa:Ama el yazısı biletlerimin hiçbir zaman bir statü sembolü olmak gibi bir amacı yoktu. Olayın parayla pulla ya da çevre yapmakla falan bir alakası yok. Bu sadece benim, "Gelip şarkılarımı dinlemeni çok isterim." deme şeklim.
Vodyanitsa:Heh, gerçi el yazısıyla yazılmış sade bir bilet, benden geldiği için beş para etmeyecek kadar basit kaçıyordur belki de.
Vodyanitsa:Ama "Korolevskiy Topluluğunun Baş Sopranosu"ndan gelince... Bir anda pek çok şeyle takas edilebiliyor.
Vodyanitsa:Peki ya sen Traveler? Sana şu el yazısı bileti vermiştim ya hani. Onu bozdurmayı düşünüyor musun?
Paimon:Aynen öyle, o biletle bütün o güzel şarkılarını bedavaya dinleyebileceğiz! Hayatta başka bir şeye değişmeyiz onu!
Paimon:Hehe, sınırsız açık büfe biletini verip iki ısırıkta biten ucuz bir abur cubura razı olmak gibi bir şey bu! O kadar da saf değiliz herhalde.
Paimon:Neyse, zaten bize o kadar yemek ısmarladın, üstüne bir de gösteri izlettin! Sürekli sana yük olacak değiliz ya!
Paimon:Hehe, sıra bizde, sana şöyle lezzetli bir yemek ısmarlayalım. Yakında gösterin var, değil mi? Bunu... Bir şans yemeği olarak düşün! Hesaba gelince...
Vodyanitsa:Harika olur, seve seve! Yalnız baştan uyarayım, iştahım fena açıktır. Odette'le Alyosha'yı toplasanız benim kadar yiyemez!
Paimon:Hahaha... Evet, birinin bütçesi kısıtlı, öbürü desen ondan da kısıtlı bir diyette...
Ertesi güne kadar bekle.
Open step page →Not defterini kontrol et.
Open step page →Vodyanitsa'ya lezzetli bir şeyler ısmarla...
Open step page →Paimon:Vodyanitsa henüz ortalıkta görünmüyor. Biz önce bir masa kapalım da ondan sonra... D-Dur bir saniye, yoksa şu...
???:... Bu malzemeleri paket yaptırmamın gerçekten hiçbir yolu yok mu?
Nefedov:Hanımefendi... Müşteriler bütün malzemelerimizi alırsa biz neyle yemek pişireceğiz?
???:Onun kolayı var. Yemekleri ben pişireyim, karşılığında da kalan malzemeleri eve götüreyim. Anlaştık mı?
Nefedov:Hı? B-Ben... Şey...
???:Yanımda yardımcı şefim bile var. Hadi ama, çok sıkıştığın belli. Bırak da birkaç yemeğe biz el atalım, fena mı olur?
???:Şef, şey... Galiba...
Paimon:Escoffier? Savanna? Sizin Snezhnaya'da ne işiniz var?
Escoffier:Aa, Paimon! Ve Traveler! Ne büyük... Şey, gerçi buna tam olarak tesadüf diyemem ama...
Escoffier:Nod-Krai'da ortalığı nasıl birbirine kattığınızı Buğukuş'tan okuyunca, yolculuğunuzdaki bir sonraki durak Snezhnaya olur diye düşündüm.
Savanna:Hahaha... Şef, menüyü düzenlemek gibi bazı işler için yardımımı istedi. Restoranda da pek yoğunluk yoktu, o yüzden beni de peşinden sürükledi işte.
Escoffier:Hayır, daha çok pratik yapman lazım diye getirdim seni! Mesela o yaptığın yeni pastayı düşün! Sana ıslak olsun demiştim! Sumeru'nun çölü gibi kupkuru demedim!
Savanna:Aşk olsun, o kadar da kuru değildi... Çöl kadar değildi en azından. Kurumuş nehir yatağı deseniz neyse...
Escoffier:Peh, en azından laf yetiştirmekte ustalaşıyorsun. Bütün enerjin buna gidiyor demek, ha?
Savanna:Evet... Ha, şey, hayır! Size hiç laf yetiştirir miyim Şef!
Vodyanitsa:Nefedov? Şey... Sen işe yeni şefler mi aldın?
Nefedov:Hayır Bayan Vodyanitsa. Fontaine'den gelen bu iki şef sağ olsunlar mutfakta yardım etmeyi kendileri teklif etti... Karşılığında da yemek malzemelerimizi satın almak istiyorlar...
Paimon:Vodyanitsa, sonunda gelebildin! Aa, o elindeki de ne öyle?
Vodyanitsa:Hayran mektuplarım. Gelirken yoldan aldım. Eve geçince okuyacağım.
Vodyanitsa:Fontaine'den Bayan... Escoffier sizsiniz sanırım. Adınızı duymuştum. Fontaine'e son gittiğimde Debord Otel'deki o tatlı arkadaşlar, beni yeni pastalarının tadına bakmaya davet etmişti.
Escoffier:Öyle mi? Nasıldı peki?
Vodyanitsa:Hımm... Malzemeleri çok iyiydi aslında ama yerken biraz kuru geldi, dokusu da hafiften... Pütür pütürdü. Kum gibiydi sanki.
Savanna:*sızlanır*...
Escoffier:Haha... Ha...
Escoffier:SAVANNAAAA!
Savanna:Özür dileriiiim!
Escoffier:Yemin ediyorum, Snezhnaya'dayken kendini biraz geliştirmezsen fırınını satıp yerine bir buzdolabı alsan iyi edersin. Hayatının sonuna kadar da anca soğuk puding yaparsın. Anlatabildim mi? Soğuk. Puding!
Savanna:E-Evet Şef! Siz koskoca Usta Pastacı'sınız, bense alt tarafı zavallı bir puding bulaşıkçısıyım...
Paimon:Hahaha... Artık baş şef olmasa da Escoffier'nin Savanna'ya o tatlı sert hocalığı hiç değişmemiş demek...
Traveler:O da böyle biri işte...
Savanna:... A-Ama Şef, son zamanlarda otelden pasta alan müşteriler günden güne iyice tuhaflaşıyor. Kimisi pastayı yemeye niyeti bile yokken satın alıyor...
Escoffier:Ha? E niye alıyorlar ki o zaman? Birine falan mı fırlatacaklar?
Savanna:Hediye etmek ya da fotoğrafını çekip hava atmak için... Müşteri memnuniyetini öğrenmek için onlara ne zaman ulaşsak, yalnızca kullandığımız malzemelerden ve ne kadar pahalı olduklarından şikayet ediyorlar. Lezzeti hakkında söyleyecek tek kelimeleri bile olmuyor...
Vodyanitsa:Hımm. Demek Fontaine'in favori statü sembolü pastalarmış... Hehe, ne şirin.
Savanna:*iç çeker*... Müşterilerin pastalarımızı aslında yemediklerini duyduklarından beri mutfaktakilerin çalışma hevesi kaçmaya başladı...
Escoffier:İnsanlar pastalarınızın kıymetini bilmiyor, sizin de bu yüzden hevesiniz kaçtı. Öyle mi?
Savanna:... S-Sanırım öyle. Mutfaktakiler bu pastaları yapmak için o kadar uğraşıyor ama kimsenin durup şöyle bir tadını çıkardığı yok... Pastalara üzülüyorum işte.
Savanna:Hatta tatları daha güzel olsun diye bir sürü farklı şey denedim...
Escoffier:Yani o süngeri de böyle mi çıkardın ortaya?
Savanna:Evet. Gerçi gördüğünüz gibi tam bir fiyaskoydu...
Escoffier:Biliyor musun Savanna... Hâlâ bir çırak olsaydın böyle bir tepki vermen hoşuma giderdi. Sonuçta bu, senin pastacılığa ne kadar tutkuyla bağlı olduğunu gösteriyor.
Escoffier:Ama sen artık Debord Otel'in baş şefisin. Tek amacın, müşterilerin sana Mora verip pastayı alıp gitmesi. Artık bir çırak gibi düşünme lüksün yok.
Vodyanitsa:Heh... Çırak gibi ha...
Vodyanitsa:Yine de o kadar özenerek yaptığın lezzetli bir pastanın tadına kimsenin bakmamasını hayal bile edemiyorum... Çok sinir bozucu olmalı.
Vodyanitsa:Sanki tüm ruhunu ortaya koyup bir şarkı söylüyorsun ama bir bakmışsın ki seyirciler ya kendi aralarında fısıldaşıyor ya da kafaları tamamen başka yerde...
Vodyanitsa:Tüm hevesin kırılıyor, değil mi?
Savanna:Aynen öyle! Beni anlıyorsunuz. Sanki... Her şey boşunaymış gibi hissediyor insan...
Escoffier:Hadi ama Savanna. Baş şef olmak gerçekten hayatını o kadar mı ele geçirdi ki uğruna yaşayacak başka hiçbir şeyin kalmadı?
Escoffier:Hem zaten pasta tadımı konusunda ciddi olan kimseyi tanımıyor falan da değilsin. En azından ben varım.
Paimon:Ay! Ay! Paimon da var!
Traveler:Pastayı ben de severim.
Escoffier:Baş şef olarak senin işin müşteriyi memnun etmek. Bir pastacı olarak ise o enfes lezzetleri yaratmak için can atıyorsun.
Escoffier:Bu iki rol arasında nasıl bir denge tutturacağın tamamen sana kalmış Baş Şef Savanna.
Savanna:... Onun yerine siz gelip baş şef olsanız olmaz mı?
Escoffier:Olmaz. Şu an kendi halinde bir pastacı olmanın tadını çıkarıyorum.
Savanna:İyi de Şef...
Vodyanitsa:Pastacılığa daha fazla odaklanmak istiyorsanız gelip bir süreliğine bizim tiyatroda kalmaya ne dersiniz? Size söz veriyorum, pasta tatmaya hevesli birilerini bulmakta hiç zorlanmazsınız.
Vodyanitsa:Hatta... Odette'i tanıyor musunuz Bayan Escoffier? Bizim tiyatronun baş balerinini?
Escoffier:Ha, evet. Gelirken yeni balesinin reklamını gördüm. Afişteki o kuş bir kar kuğusuydu, değil mi? Ne kadar güzel bir hayvan.
Vodyanitsa:Evet. Aslına bakarsan bana sizin yaptığınız buz heykellerini çok hatırlatıyor. İnsanlar Odette'i hep bir kar kuğusuna benzetir, o yüzden acaba ona özel bir pasta tasarlar mısınız diye soracaktım.
Vodyanitsa:Birkaç güne gösterisi var ve gösterinin sonunda karşısına şöyle güzel bir pastayla çıkarsak çok hoşuna gideceğini adım gibi biliyorum.
Vodyanitsa:Ha, bir de tadını doyasıya çıkaracağımıza söz veriyorum tabii ki... Hehe, pastacılık becerilerinizin hakkını sonuna kadar vereceğiz.
Escoffier:Hadi bakalım Savanna, bize neler yapabileceğini gösterme zamanı geldi.
Savanna:Ama şu yeni pastayı hâlâ tam tutturamadım...
Escoffier:O zaman hadi iş başına! Mutfağa geçelim de fırını yakalım.
Escoffier:Netleştirmemiz gereken bir menü var daha! Hadi, o malzemeleri kapmamız lazım!
Vodyanitsa:Senin bu arkadaşın Escoffier cidden nevi şahsına münhasır biriymiş Traveler.
Traveler:O da böyle biri işte...
Vodyanitsa:Ne güzel ama... Ne zaman baş şef, ne zaman kendi halinde bir pastacı olacağına kendisinin karar verebilmesi.
Vodyanitsa:Heh, Snezhnaya'da işler şu an bu haldeyken istesem bile "Korolevskiy Topluluğunun Baş Sopranosu" unvanından kurtulamazdım...
Vodyanitsa:Zaten o unvan olmasaydı, şarkı söylemem kaç kişinin umurunda olurdu ki?
This conversation is truncated; open the full page to continue.
Ertesi güne kadar bekle.
Open step page →Not defterini kontrol et.
Open step page →Korolevskiy Tiyatrosuna git.
Open step page →Odette:... Son zamanlarda pek kendinde değil gibisin. Ne oldu, bir sıkıntın mı var?
Vodyanitsa:Yok. Nereden çıkardın bunu?
Odette:Arkamda hayalet gibi bitip neden şarkı söylemeni dinlemeye gelmediğimi son sormanın üzerinden tam beş gün geçti.
Odette:Yine o sesleri duyuyorsun, değil mi?
Vodyanitsa:Arada sırada oluyor işte. Gerçek değiller.
Odette:Hımm, pekala... Gözümü üstünden ayırmayacağım Vodyanitsa.
Vodyanitsa:Hehe, e bütün gözlerin üstümde olmasına ne kadar bayıldığımı biliyorsun!
Paimon:Vodyanitsa, bulduk seni! Of, canımız çıktı... Aa Odette! Sen de buradaymışsın!
Paimon:Sen... Gösteriye mi hazırlanıyorsun?
Vodyanitsa:Aynen öyle. Geçen size bahsettiğim gösteri işte. Yalnız biraz özel bir durum, o yüzden halka tamamen açık değil.
Odette:Haa, o gösterilerden mi? Sadece el yazısı bileti olanlar mı girebiliyor?
Vodyanitsa:Aynen öyle. Ama günümüzde bu kritere gerçekten uyan insanların sayısının gitgide azalması çok yazık.
Vodyanitsa:Hıh, biletlerine daha iyi bir şeyler koparabilecekleri bir kağıt gözüyle bakanlardan gına geldi artık. Niyetlerini öyle sahte bir heyecanın ve çiçek sepetlerinin arkasına saklayabileceklerini sanıyor olabilirler...
Vodyanitsa:Ama şanslarına küssünler. Benim kulaklarım çok iyi duyar. Yani kafalarının içinde dönen tilkileri ve ceplerinde şıngırdayan Morayı duyamayacağımı sanıyorlarsa, çok fena yanılıyorlar.
Vodyanitsa:Belli ki şarkı söylemem umurlarında bile değil, e o zaman onları niye kapıdan içeri alayım ki?
Odette:Şöyle anlatayım, Vodyanitsa bazı el yazısı biletlerin geçersiz olduğunu duyuracak. Olur da sorun çıkarmaya kalkarlarsa biz de işi bir adım öteye taşıyıp isimlerini gazetede yayınlayacağız.
Vodyanitsa:Hahahaha, çok da umurumda sanki! O biletleri ben yazdım bir kere, haliyle kiminkinin geçerli, kiminkinin geçersiz olduğuna da ben karar veririm!
Vodyanitsa:Ben onlara şarkımı armağan ettim, onlar kalkıp çöp gibi kenara attılar. Resmen sanatıma hakaret ettiler. Benim saygımı hak edecek son insanlar onlar.
Paimon:Tamam da, şey... Tiyatroya gelip olay çıkarmazlar herhalde, değil mi?
Odette:Öyle bir şey yapacak cesaretleri yok.
Vodyanitsa:Aynen öyle. Hem ben sadece kendim için şarkı söylemiyorum. Bugüne kadar sesiyle bu tiyatroyu taçlandıran her bir Su İfriti için de şarkı söylüyorum.
Vodyanitsa:Geriye bir tek ben kaldım. Bu şarkıları benden başka yaşatacak kimse yok.
Vodyanitsa:... Özür dilerim, kuliste halletmem gereken işlerim var. Bana biraz müsaade edin.
Vodyanitsa:Odette, sana zahmet Traveler ve Paimon'a göz kulak olur musun?
Odette:Elbette.
Paimon:Odette... Vodyanitsa iyi mi? Aşırı yorgun görünüyor...
Odette:Tiyatrodaki Su İfritleri yine ortalığı karıştırıyor...
Odette:Bize göre değiller. Ama onun için onların sesleri hiçbir zaman tam anlamıyla susmadı.
Odette:Bugüne kadar her bir Su İfritinin burada icra ettiği tüm eserleri ezberledi, sahneye çıkıp onların şarkılarını tekrar tekrar söyleme fırsatını da asla kaçırmaz.
Odette:Neşeli şarkılar, yürek burkan ağıtlar, coşkulu kahramanlık marşları... Hepsini yürekten ezberledi.
Odette:Ona bunu neden yaptığını sordum, bana bir tek dedi ki...
Vodyanitsa:"Elimden başka bir şey gelmiyor... Göçüp giden Su İfritleri için tek yapabildiğim onlara şarkı söylemek."
Vodyanitsa:"Şarkılarını söylüyorum, onlara seyirci oluyorum. Onları ancak böyle yaşatabiliyorum."
Odette:İşte bu yüzden arada bir, onların geride bıraktığı şarkıları söylemek için özel bir gösteri yapıyor.
Odette:Vodyanitsa'nın dediğine göre şarkılar o kadar eskiymiş ki artık gerçekten kıymetini bilen pek kimse kalmamış. Ama sonuçta bunları bizzat Su İfritleri yazdığı için...
Odette:Vodyanitsa, onların şarkılarını söylemenin insanlara, kalbini ve ruhunu buraya adayıp da gitmekten başka çaresi kalmayan Su İfritlerinin sesini duyma şansı vereceğini düşünmüştü.
Odette:İlk başta böyle bir gösteri insanların ilgisini çeker diye düşündük, o yüzden de şarkıları tiyatrodaki diğer tecrübeli şarkıcılara öğretmeyi denedik.
Odette:... Ama bilet satışları pek de iç açıcı değildi. Kıyıda köşede kalmış şarkılar bir de ünlü olmayan şarkıcılarla birleşince, tiyatronun o klasikleşmiş eserleriyle boy ölçüşemedi tabii. Seyirci çekmekte çok zorlanıyorduk.
Odette:Nihayetinde Vodyanitsa, seyirci çekebilmek için kendi ününü kullanmaya karar verdi ama...
Paimon:Demek Vodyanitsa bu yüzden gösterilerine gelip de müziğinin kıymetini bilmeyenlere katlanamıyor...
Paimon:Güvenebileceğini düşündüğü insanlara el yazısı bilet vermiş. Sanatına gerçekten değer verdiğini düşündüğü kişilere...
Odette:Tabii Vodyanitsa adına konuşamam ama o da bir Su İfriti sonuçta, o yüzden merak ediyorum da...
Odette:...
Odette:*iç çeker*... Evet. Artık baş soprano olmadığında, herkesin bayıldığı o primadonna olmayınca...
Odette:Onun şarkıları da diğer Su İfritleri gibi unutulup gidecek mi? Dinleyecek kimse kalmadan, bu koca kubbenin altında öylece yankılanıp duracak mı?
Odette:Şu an o diğer Su İfritlerinin şarkılarını yaşatmak için burada. Ama o da gidince... Onun şarkılarını kim yaşatacak?
Paimon:Aaa... Demek bir anda o kadar üzgün görünmesinin sebebi buymuş...
Odette:... Hımm, ilginç. Peki, yardımıma ihtiyacınız olursa istediğiniz zaman beni tiyatroda bulabilirsiniz.
Paimon:Anlaştık! Hehe, Paimon senin Vodyanitsa'yı aslında çok önemsediğini biliyordu Odette! Ancak gerçek dostlar birbirinin ruh halini böyle okuyabilir!
Odette:... Ruh halini okuduğum falan yok. Uykusunda konuşuyor. Az önce dinlenme salonunda kestirirken söylediklerine kulak misafiri oldum sadece.
Traveler:Gerçekten mi?
Odette:Ben de bir ara uyuyakalmışım galiba. Neyse, kulise geçip işleri toparlamaya yardım etsem iyi olacak. Hoşça kalın.
Paimon:Ne? Dur bir saniye! Odette!
Ertesi güne kadar bekle.
Open step page →Not defterini kontrol et.
Open step page →Özel "hediye"yi elde et.
Open step page →Ineffa:Traveler, Paimon, selamlar. Mesajınızı aldım ve istediğiniz cihazı getirdim.
Ineffa:Traveler bir mektup yolladı. Aino'nun minyatür, tercihen de boyna asılabilecek bir gramofon yapıp yapamayacağını sordu.
Aino:Minyatür bir gramofon mu? Traveler onu ne yapsın ki? Aman, neyse ne! Asıl önemli olan, sen bunun karşılığında bana süper lezzetli bir dondurma getirecekmişsin, öyle dedi!
Aino:Hehehe, yaparım istediğini, sorun yok! Şimdi, bir bakalım... "Fazla karmaşık bir şey olmasın" mı? İyi madem. Basit bir şey de yapabilirim herhalde...
Paimon:Ha? Sen o mektubu ne zaman gönderdin? Paimon'un bundan hiç haberi yoktu...
Paimon:Öf! Çok sinsisin! Paimon olup bitenden habersiz bırakılmaktan hiç hoşlanmıyor!
Ineffa:Aslında zamanlaması mükemmel denk geldi. Zaten Jahoda'yı aramak için Snezhnograd'a gelecektim, o yüzden cihazı yanımda getirmek hiç sorun olmadı.
Traveler:Aslında Jahoda'ya da denk geldim...
Jahoda'nın yaşadıklarını Ineffa'ya anlatıyorsun...
Ineffa:Kendini tehlikeye atabileceğini tahmin etmiştim. Aino'ya haber verdikten sonra ilk iş yanına gideceğim.
Ineffa:İkinize de teşekkür ederim.
Ineffa:Pekala, işte istediğin şey. Aino buna "Mutlu Vakvak Gramofon Ördekçik" diyor. Ancak boyutu küçük olduğu için kayıt kapasitesi oldukça kısıtlı. O yüzden depolama bileşenini düzenli olarak değiştirmeniz gerekecek.
Aino:Hey, O KADAR da karmaşık değil! Şöyle anlaşalım... Her değişim için bir dondurma!
Paimon:Şimdi de dondurmayla mı ödeme alıyor? Aino'nun o kadar dondurma yemesine gerçekten izin verecek misin Ineffa?
Ineffa:Tabii ki hayır. Hepsini buzlukta saklayıp, onun için hazırladığım şeker tüketim planına göre azar azar vereceğim.
Paimon:Tabii ya. Paimon'un bunu sorgulaması bile hataydı...
Vodyanitsa:(Bu... Senin arkadaşın mı? Belli ki öyle. Ne çok arkadaşın varmış...)
Vodyanitsa:(Ama vücudu... Mekanik gibi duruyor. Eh, umarım buraların dondurucu soğuğu başına dert açmaz.)
Yevlena:Bayan Vodyanitsa, sipariş ettiklerinizi tiyatroya bıraktık. Başka bir şeye ihtiyacınız var mı?
Vodyanitsa:... Hayır, başka bir şeye gerek yok. Çok teşekkürler Yevlena.
Yevlena:Rica ederim. Gösterinizde bol şans Bayan Vodyanitsa.
Vodyanitsa:Sağ ol. Senin de işin rast gitsin.
Vodyanitsa:(Eminim Traveler, insanların onu hatırlamasını ya da ona övgüler dizmesini hiç dert etmiyordur... Böyle bir düşüncenin aklının ucundan bile geçtiğini sanmıyorum.)
Vodyanitsa:(Çünkü onun tüm şöhreti elinden alınsa bile kalbi tertemiz kalmaya devam ederdi.)
Ineffa:Traveler, Paimon, selamlar. Mesajınızı aldım ve istediğiniz cihazı getirdim.
Ineffa:Traveler bir mektup yolladı. Aino'nun minyatür, tercihen de boyna asılabilecek bir gramofon yapıp yapamayacağını sordu.
Aino:Minyatür bir gramofon mu? Traveler onu ne yapsın ki? Aman, neyse ne! Asıl önemli olan, sen bunun karşılığında bana süper lezzetli bir dondurma getirecekmişsin, öyle dedi!
Aino:Hehehe, yaparım istediğini, sorun yok! Şimdi, bir bakalım... "Fazla karmaşık bir şey olmasın" mı? İyi madem. Basit bir şey de yapabilirim herhalde...
Paimon:Ha? Sen o mektubu ne zaman gönderdin? Paimon'un bundan hiç haberi yoktu...
Paimon:Öf! Çok sinsisin! Paimon olup bitenden habersiz bırakılmaktan hiç hoşlanmıyor!
Ineffa:Aslında zamanlaması mükemmel denk geldi. Zaten Jahoda'yı aramak için Snezhnograd'a gelecektim, o yüzden cihazı yanımda getirmek hiç sorun olmadı.
Paimon:Ha? Demek buraya Jahoda'yı aramaya geldin... Dur bir saniye, Jahoda Snezhnaya'da mı yani?
Ineffa:Jahoda atölyeye uğrayıp Aino'nun atıştırmalıklarını aşırmayalı birkaç gün oldu. Aino da endişelendi ve Bayan Nefer'a onun nerelerde olduğunu sordu.
Ineffa:Bayan Nefer, Jahoda'nın şu an Snezhnograd'da Kancalar Çetesi ile ilgili bir görevle uğraştığını söyledi, ben de güvenliğinden emin olmak için buraya geldim.
Ineffa:İkinize de teşekkür ederim.
Ineffa:Pekala, işte istediğin şey. Aino buna "Mutlu Vakvak Gramofon Ördekçik" diyor. Ancak boyutu küçük olduğu için kayıt kapasitesi oldukça kısıtlı. O yüzden depolama bileşenini düzenli olarak değiştirmeniz gerekecek.
Aino:Hey, O KADAR da karmaşık değil! Şöyle anlaşalım... Her değişim için bir dondurma!
Paimon:Şimdi de dondurmayla mı ödeme alıyor? Aino'nun o kadar dondurma yemesine gerçekten izin verecek misin Ineffa?
Ineffa:Tabii ki hayır. Hepsini buzlukta saklayıp, onun için hazırladığım şeker tüketim planına göre azar azar vereceğim.
Paimon:Tabii ya. Paimon'un bunu sorgulaması bile hataydı...
Vodyanitsa:(Bu... Senin arkadaşın mı? Belli ki öyle. Ne çok arkadaşın varmış...)
Vodyanitsa:(Ama vücudu... Mekanik gibi duruyor. Eh, umarım buraların dondurucu soğuğu başına dert açmaz.)
Yevlena:Bayan Vodyanitsa, sipariş ettiklerinizi tiyatroya bıraktık. Başka bir şeye ihtiyacınız var mı?
Vodyanitsa:... Hayır, başka bir şeye gerek yok. Çok teşekkürler Yevlena.
Yevlena:Rica ederim. Gösterinizde bol şans Bayan Vodyanitsa.
Vodyanitsa:Sağ ol. Senin de işin rast gitsin.
Vodyanitsa:(Eminim Traveler, insanların onu hatırlamasını ya da ona övgüler dizmesini hiç dert etmiyordur... Böyle bir düşüncenin aklının ucundan bile geçtiğini sanmıyorum.)
Vodyanitsa:(Çünkü onun tüm şöhreti elinden alınsa bile kalbi tertemiz kalmaya devam ederdi.)
Geri dön...
Open step page →Scheffield:Şu... Vodyanitsa mı? Çariçe aşkına, o kadar içmemeliydim... Belki bir imza bile alabilirdim...
Avreliya:Merhaba Bayan Vodyanitsa. Şey, bence şu tarafa doğru gitseniz iyi olur, yoksa yanından geçtiğiniz herkes imza diye önünüzü kesecek.
Vodyanitsa:Teşekkürler Avreliya. Bir sonraki gösterime gelmeyi düşünüyor musun?
Avreliya:Ahaha... Tabii ki çok isterim. İzin koparabilirsem ve Rozh da başımı ağrıtmazsa katılmaktan onur duyarım.
Vodyanitsa:(... "Onur duyarım"mış. Ama ya primadonna olmasaydım? Ya tiyatronun bir üyesi bile değil de, sadece...)
Vodyanitsa:(... Heh. Sadece Snezhnograd'dan ayrılmamakta inat eden bir Su İfriti olsaydım... O zaman kim şarkılarımı dinlerdi ki?)
Arkady ve Taisia:Merhaba primadonna!
Vodyanitsa:Kendinizi çok yormayın. Yakında sahne sırası size gelecek.
Vodyanitsa:Ha, bir de... Bayan Odette'e tek kelime etmeyeceğim, anlaştık mı?
Arkady ve Taisia:Evet! Çok teşekkürler!
Vodyanitsa:(Herkes beni de unutacak mı? Tıpkı bunca yıldır sahneye çıkmayı bırak, tek kelime şarkı bile söylememiş diğer Su İfritleri gibi...)
Vodyanitsa:(Benim sesim de onlarınkine karışıp gidecek... Boş bir tiyatroda yapayalnız yankılanıp duracak, en sonunda da sönüp sonsuz bir sessizliğe gömülecek.)
Burnaya:... Bayan Vodyanitsa mı? Bugün sahnede o mu var?
Agarova:Keşke o el yazısı biletlerden birini kapabilsem...
Burnaya:Saçmalama. Öyle bildiğin tiyatro biletlerinden değiller ki. O biletler...
Agarova:Yüksek sosyeteye giriş biletleri, değil mi? Aynen... *iç çeker* Karaborsada bile bulunmuyorlar ki...
Burnaya:O biletlerden birine sahip olmak için neler vermezdim ki... Diyorlar ki pek çok nüfuzlu isim tiyatronun müdavimiymiş.
Burnaya:Olay şarkılardan çok, o altın değerindeki çevre yapma fırsatlarıymış...
Vodyanitsa:(O hiç bitmeyen sinsi planlarını, acımasız hırslarını duyabiliyorum... Kafalarının içinde yankılanan tek ses Moranın şıngırtısı...)
Vodyanitsa:(Eğer bir Su İfritinin şarkısı bu insanlar için sadece bir statü göstergesinden ibaretse... O zaman belki de en iyisi artık sessiz kalmamız.)
Geri dön...
Open step page →Vodyanitsa:... Şu mektup yanıtlarını aradan çıkarayım da yatayım artık. Yarınki performansım için iyice dinlenmem şart.
Vodyanitsa:Açık büfe ha? Olur, uyar bana. Ama gitmeden bir şeyler atıştırayım bari de açlıktan ölmeyeyim. Sonra başıma gelecekleri biliyorum.
Vodyanitsa:... Ziyafetler, sergiler, konferanslar... Bir sürü etkinlik...
Vodyanitsa:Hepsi çok... Yapmacık. Zerre samimiyet yok.
Vodyanitsa:... Anlaşılan bugün seyircilerden hiç mektup gelmemiş.
Vodyanitsa:Ah, canım kız kardeşlerim benim... Nerelere kayboldunuz?
Vodyanitsa:Bütün şarkılarınızı tek tek öğrendim ama bugüne kadar sizden tek bir mektup bile almadım.
Vodyanitsa:Eminim sizin olduğunuz yerde, bir Su İfriti şarkı söylerken onu dinlemek isteyecek bir sürü Su İfriti vardır.
Vodyanitsa:Sosyal statü için değil, bir yerlere gelmek için değil, kültürlü görünmek için falan da değil...
Vodyanitsa:Heh. Ben de neler diyorum böyle... En iyisi mi bu düşünceleri kalbimde saklayayım, en azından orada rahat ve sıcak kalırlar. Snezhnaya o kadar soğuk ki sözlerim ağzımdan çıkar çıkmaz buza dönüşüyor, yere düşüp paramparça oluyor sanki...
Vodyanitsa:... Pencereyi açıp içeriyi biraz havalandırsam iyi olacak.
Vodyanitsa:(... Biri kapıya vuruyor. Bu saatte kim olabilir ki? Bir dakika... Bu ayak sesleri bir yerden tanıdık geliyor...)
Vodyanitsa:Buyurun lütfen. Acaba siz...
Paimon:Hey! Vodyanitsa!
Vodyanitsa:Ha?
Vodyanitsa:P-Paimon? Traveler? Ne oluyor...
Paimon:Hehehe, korkuttuk mu seni? Geçen sefer bizi fena kandırmıştın, ödeşme sırası bizdeydi!
Paimon:Aynen öyle. Seni gördük, yanına gelip hem sana yiyecek lezzetli bir şeyler ısmarlayalım, hem de seni Ineffa'yla tanıştıralım diyorduk.
Paimon:Ama dışarıda seninle konuşmak isteyen onca kişi olunca seni rahat bırakalım dedik. Araya girmek istemedik.
Paimon:... Sonra Traveler, onca kişiyle uğraştıktan sonra muhtemelen çok yorulup acıkmış olacağını söyledi. Biz de ilk planımıza geri dönüp senin için çok lezzetli yiyecekler aldık!
Vodyanitsa:Anladım... Tamam, şey... Ben gidip masayı toplayayım! İki dakikaya geliyorum, çok sürmez.
Paimon:Vay... Senin de hiç şakan yokmuş Vodyanitsa! Bütün o gece ziyafetini resmen tek başına sildin süpürdün!
Vodyanitsa:Eh, şarkı söyleyecek enerjiyi bulmak için karnımın iyice tok olması lazım! Sürpriz ziyafet için çok teşekkürler. İyi de, şey, benim burada yaşadığımı nereden öğrendiniz?
Paimon:Hehe, Paimon seni aramak için yukarılara uçtu! Saçların o kadar güzel ki, Paimon pencerenin dışından şıp diye fark etti.
Vodyanitsa:Hediye mi? Bu nedir?
Paimon:Traveler bizim bir arkadaşımıza senin için özel yaptırdı, ufak bir cihaz. Adı da:
Traveler:"Mutlu Vakvak Gramofon Ördekçik"!
Vodyanitsa:... Tıpatıp benim kolyeme benzemesine ve üzerinde ördeğe dair tek bir şey bile olmamasına rağmen mi?
Paimon:Hahaha... O iş şöyle ki... Aino ördekleri gerçekten çok seviyor. Adını o koydu, şimdi değiştirirsek fena kızar...
Traveler:Bundan sonra içinden ne zaman şarkı söylemek gelirse bununla kaydedebilirsin.
Traveler:Çok yetenekli bir yönetmen ve çok yetenekli birkaç oyuncu arkadaşım var. Emin ol, onlar da şarkılarına hak ettiği değeri en az benim kadar verecek ve gereken özeni gösterecektir.
Vodyanitsa:Cidden mi? Eski şarkılara bile mi? Hem retro olanlardan falan da bahsetmiyorum, bildiğin bayağı eski moda olanlar...
Traveler:Yönetmen bir arkadaşımın bir lafı geldi aklıma. "Film çekerken en önemli şey samimiyettir. Bir film teknik açıdan ne kadar şahane olursa olsun, ruhtan yoksunsa seyirciyi asla içine çekemez."
Traveler:Eminim Vodyanitsa'nın repertuvarına ancak en içten ve ruhu olan şarkılar yakışır.
Traveler:Su İfritlerinin şarkılarını yaşatman için elimden pek bir şey gelmeyebilir Vodyanitsa ama söylemek istediğin her şarkıyı dinleyip aklımda tutmak için hep yanında olacağım.
Vodyanitsa:Anlaşılan Odette'in dediklerini bayağı ciddiye almışsın.
Vodyanitsa:... Aman, hiç öyle şaşırmış gibi yapma. Kaç kere söyledim sana? Su İfritiyim yahu ben! Sen istediğin kadar fısılda, ben seni her zaman duyarım.
Vodyanitsa:Hediye için sağ ol. Bir dahakine şarkı söyleyesim geldiğinde bunu takacağım.
Vodyanitsa:Ama ondan önce... Benim repertuvarıma sadece en içten ve ruhu olan şarkıların layık olduğunu söyledin, değil mi?
Traveler:Evet!
Vodyanitsa:Tamam. Bu hediyeyi de bana en içten niyetlerle vermişsindir herhalde, değil mi?
Traveler:... E-Evet?
Vodyanitsa:Harika. O zaman bu hediyeyi hiç unutmamak ve olaya en başından içtenlik ve ruh katmak için...
Vodyanitsa:... Seni o en içten sesinle şarkı söylerken duymam gerekecek. Hadi Traveler, göster bakalım hünerlerini.
Traveler:Ha? B-Ben pek iyi şarkı söyleyemem ki... Paimon, hani Itto'yla beraber "Hayalet Böcek Olarak Yeniden Dünyaya Geldim Ve Dünyanın Altını Üstüne Getirdim" şarkısını söylemiştiniz ya, hatırlıyor musun? Hadi, gösteri zamanı!
Paimon:Ne! Yok artık. Paimon... Paimon sözleri hatırlamıyor ki! Hem hiç öyle şarkı söyleyemiyormuş numarası da yapma... O Yalancı Çiçeğe serenat yaptığın zamanı ikimiz de gayet iyi hatırlıyoruz...
Vodyanitsa:... Ne? Sen bir Yalancı Çiçeğe serenat mı yaptın?
Traveler:Yapmadım öyle bir şey! Yani, aslında yaptım sayılır ama açıklayabilirim! Tamamen bir yanlış anlaşılmaydı...
Vodyanitsa:Bana da söyle o şarkıyı.
Traveler:Hazırlanmak için biraz zamana ihtiyacım var...
Vodyanitsa:Şimdi.
Traveler:Ben, şey... İlham perim Yalancı Çiçek olmadan şarkı söyleyemiyorum ki...
Vodyanitsa:Hadi yola koyulalım o zaman. Gidip kendimize bir Yalancı Çiçek bulalım.
Traveler:İyi de nereden bulacağız? Bulması o kadar da kolay değil...
Vodyanitsa:Umurumda değil! Aması maması yok, bugün bitmeden o Yalancı Çiçek serenadını duyacağım!
Vodyanitsa:Gelelim senin şarkına Paimon! Bana şöyle en güzelinden bir "Hayalet Böcek Olarak Yeniden Dünyaya Geldim Ve Dünyanın Altını Üstüne Getirdim" söyleyeceksin!
Vodyanitsa:Hahahaha, hayatımda duyduğum en saçma şarkı ismi bu herhalde. Bayıldım ya! Paimon, sen ufaktan o sözleri ezberlemeye başla! Hadi gidip bir Yalancı Çiçeğin peşine düşelim!
Traveler:Hayıııır!
Paimon:Hayıııır!
Ertesi güne kadar bekle.
Open step page →Not defterini kontrol et.
Open step page →Korolevskiy Tiyatrosundaki gösteriyi izlemeye git.
Open step page →Paimon:Hımm... Tamam, oh be, Paimon üşütmedi. Ya sen Traveler?
Paimon:Ateşine bir bakalım... Hımm, ateşin yok gibi. Dün Vodyanitsa'nın zorla elimize tutuşturduğu o ilaç cidden işe yaramış mıdır sence?
Paimon:Hem onda niye soğuktan koruyucu bir ilaç var ki? Su İfritleri üşür mü hiç?
Odette:İnanın bana, o ilaç gerçekten işe yarıyor.
Paimon:Hahaha... Demek sen de onun gece yarısı haylazlıklarından nasibini aldın, ha?
Odette:Ben değil. Alyosha. Soğuk bana işlemiyor artık, o yüzden öyle şeylere ihtiyacım yok.
Paimon:... Vay be, anlaşılan ikinizin de canına okumuş... Neyse. Vodyanitsa'nın gösterisi için mi geldin Odette?
Paimon:Bir de... Sadece bir avuç seyirci olacağı doğru mu? Yoksa bu, Vodyanitsa'nın o "El Yazısı Biletlere Özel" gösterilerinden biri mi?
Odette:El Yazısı Biletlere Özel... Hım, kulağa hoş geliyor. Sevdim bunu, Vodyanitsa'ya söylemem lazım. Ama hayır, az da olsa genel satışa da bilet çıktığı için teknik olarak özel bir gösteri sayılmaz aslında.
Odette:Gerçi bunları her isteyen satın alamıyor. Bir şansın olmasını istiyorsan Vodyanitsa'ya gerçekten sihrini konuşturman lazım... Kendisi böyle diyor.
Paimon:Hehe, hâlâ geliştirme aşamasında... Aa! Şşş, gösteri başlamak üzere. Sonra konuşuruz.
Korolevskiy Tiyatrosundaki gösteriyi izlemeye git.
Open step page →Vodyanitsa:Oh be... Sahnede her zamankinden çok daha rahattım. Heh, bilseydim açılışı herkesin bildiği o şarkıyla yapmazdım.
Paimon:Hehehe, demek bizim hediye işe yaradı.
Vodyanitsa:Hem de nasıl! Aa, lafı açılmışken... Hafıza deposu dolmuş galiba. Alın bakalım.
Vodyanitsa:Hafızam çok iyi, ne yapayım! Şimdi, ona gözünüz gibi bakacağınıza söz veriyor musunuz?
Paimon:Söz! Aino'ya götürüp yenisiyle değiştireceğiz, sonra da hemen sana geri getireceğiz.
Vodyanitsa:İyi edersiniz! İçindeki bazı şarkılar daha önce hiçbir yerde yayınlanmamış gizli parçalar. Hehe, dün sabahlayıp bütün gece kayıt aldım!
Vodyanitsa:Bu küçük ördek artık tıka basa doydu. Aman dikkatli tutun, patladı patlayacak.
Vodyanitsa:Olur da patlayıp bütün şarkılar etrafa saçılırsa, siz de belki...
Vodyanitsa:Yaa, niye istemiyorsun ki? Paimon dün "Hayalet Böcek Olarak Yeniden Dünyaya Geldim Ve Dünyanın Altını Üstüne Getirdim" şarkısını öyle güzel söyledi ki... Kelimesi kelimesine kaydettim.
Paimon:N-Ne yaptın sen? Of, gitti Paimon'un inkar etme şansı...
Vodyanitsa:Peki Traveler ve Yalancı Çiçek serenadını nasıl unuturuz? O da var tabii. *iç çeker* Eh, madem gerçekten istemiyorsunuz, sanırım şarkıları herkesle paylaşmaktan başka çarem yok.
Vodyanitsa:Biliyorum, harika değil mi? Dünyaca ünlü bir yıldız, söylemek istediğim her şarkıyı dinleyip aklında tutmak için yanımda olacağına dair söz verdi bana...
Vodyanitsa:Diğer Su İfritleriyle birlikte sizinle paylaşacağımız daha o kadar çok şarkı var ki! Anlaşılan bundan sonra buranın müdavimi olacaksınız.
Vodyanitsa:Merak etmeyin, o el yazısı biletin geçerliliği asla bitmeyecek.
Vodyanitsa:Ama önce... Hey, sahne görevlisi! Aç şu hoparlörleri! Paimon'un şarkısını çalma zamanı geldi!
Paimon:Hayıııır, sakın ha!
Vodyanitsa:Hahahahaha! Ardından da senin şarkını çalacağım Traveler! Hadi ama, keyiften dört köşe olmalısınız! Bu sahnede şarkı söylemek isteyip de eline hiç fırsat geçmeyen onca kişiyi bir düşünün!
Paimon:Paimon sana öyle bir lakap takacak ki! Gelmiş geçmiş en çirkini olacak!
Paimon:... Dur, yok, en çirkini olamaz çünkü Detone Ozan çoktan kapıldı... Üff, ama bekle sen! Paimon bulur bir şeyler!
Çevreyi kontrol et...
Open step page →Escoffier:... Savanna, üçüncü paket mendili de bitirdin. Ne yapıyorsun sen tam olarak?
Savanna:Özür dilerim baş şef! Sadece o kadar... Duygulandım ki... *ağlar*
Savanna:... Ben de Vodyanitsa'ya pasta yapabilir miyim? *ağlar*
Escoffier:Yapabilirsin tabii. Ama lütfen gözyaşlarını üstüme silmeyi bırakır mısın?
Savanna:*ağlar* Özür dilerim şef...
Escoffier:*iç çeker* Şaşkın ördek seni...
Aino:Ineffa, Vodyanitsa'nın şarkısını niye kaydedemiyoruz?
Aino:Nefer kesin bayılırdı. Lauma da. Hatta Varka da!
Ineffa:Tiyatroda kayıt cihazı kullanmak yasak Aino. Kurallar böyle.
Aino:İyi, tamam... Peki yakın bir zamanda yine gelip dinleyebilir miyiz? Dün gece Vodyanitsa sana o el yazısı bileti verdi ya hani? İkimizin de kullanabileceğini söyledi.
Ineffa:Doğru. Dün kaldığım yere kadar bizzat getirdi ve gösterilerini izlemeye seni de davet etmemi söyledi.
Ineffa:Ayrıca yeme-içme ve barınma sorunumuzu da çözdü.
Aino:Ne kadar iyi biri ya... Jahoda'yı bulunca onu da gösteriyi izlemeye getirelim.
Aino:Ama şimdilik... Hehe, Mutlu Vakvak Gramofon Ördekçiği nasıl geliştirebilirim diye biraz kafa yoracağım.
Odette:... Hımm. Bakıyorum da Vodyanitsa yüküne ortak olacak birkaç kişi daha bulmuş.
Odette:Şarkı söylerken lütfen onu can kulağıyla dinle Traveler.
Odette:Bir Su İfritinin şarkısı şu dünyadaki en içten sestir. İçinde yalan dolan, hile hurda yoktur. Sadece katıksız bir duygudan ibarettir.
Odette:... Tabii bazen bir Su İfritinin şarkısında teknikten eser olmaz, iş tamamen duyguda biter. Vodyanitsa zamanında benim için böyle bir şarkı söylemişti. Bende gerçekten çok kalıcı bir iz bıraktı.
Vesna:... *ağlar* Ahh... Çok güzeldi!
Vesna:Bayan Vodyanitsa ne kadar iyi bir Fey! Neden diğer Feyler de onu örnek alıp dürüst bir hayat süremiyor ki?
Vesna:Bence bir dahaki sefere cezalandırmamız gereken bir sürü kötü Fey olduğunda hepsini bağlayıp tiyatroya bırakalım, bütün gün Vodyanitsa'nın şarkılarını dinletelim.
Vesna:Böylece bir dahaki sefere kesin iki kere düşünürler. O kadar güzel bir şarkıyı dinledikten sonra birinin suç işlemeye nasıl içi elverir ki?
Danica:...
Danica:Korkarım böyle yapmak, sırf bedavaya gösteri izlemek için daha fazla Feyin suç işlemesine çanak tutmaktan başka bir işe yaramayacaktır. Boş yere kaynak israfı olur.
Vesna:O zaman Vodyanitsa'yı buraya davet etsek de şarkılarını oradaki kötü Feylere söylese nasıl olur?
Danica:Onda da aynı sıkıntı var.
Danica:... Ama itiraz da etmezdim.
Mitya:Ah, Bayan Vodyanitsa'nın şarkı söylediğini duymak bana hep ilham veriyor. Anlatabiliyor muyum? Çalışırken müzik dinlemek insanın verimini gerçekten artırabiliyor.
Mitya:... Aa! Sanırım az önce kafamda bir ampul daha yandı. Unutmadan hemen not alayım şunu...
Mitya:... İşin en güzel yanı da gösterinin ortasına denk gelmemiş olması, yani bu sefer Vodyanitsa bana göz devirmeyecek! Hahaha!
Valeriy:Öyle mi? Tebrikler.
Alyosha:Vodyanitsa'nın sesi gerçekten bir harika.
Alyosha:Sen de öyle düşünüyorsun, değil mi Tugarin? Ama... Hehe, tiyatrodayız sonuçta, o yüzden çok sessiz olmamız lazım, tamam mı oğlum?
Kukla:...
Kukla:Dur tahmin edeyim, Columbina bunu daha önce duymuş mudur diye mi soracaksın?
Kukla:Cevap evet. Oldu mu? Yani, ne bekliyordun ki? Sonuçta gözleri bağlı... Başka neye odaklanacaktı ki? Odette'in ayak seslerine mi?
Yaver:Bayan Vodyanitsa her zamanki gibi son derece dokunaklı bir performans sergiledi.
Yaver:Şarkılar eski olabilir ama hâlâ ilk günkü gibi ihtişamlarını koruyorlar.
Yaver:Yine de... Hakkını tam verebilmek için sadece şarkıların kendisini değil, daha pek çok şeyi anlamak lazım.
Yaver:Tartaglia'nın bunu kaçırması çok yazık oldu. Yine başka bir acil göreve gitmiş.
(test)废弃
Open step page →(test)废弃
Open step page →(test)废弃
Open step page →Arkady ve Taisia:Merhaba primadonna!
Vodyanitsa:Kendinizi çok yormayın. Yakında sahne sırası size gelecek.
Vodyanitsa:Ha, bir de... Bayan Odette'e tek kelime etmeyeceğim, anlaştık mı?
Arkady ve Taisia:Evet! Çok teşekkürler!
Vodyanitsa:(Herkes beni de unutacak mı? Tıpkı bunca yıldır sahneye çıkmayı bırak, tek kelime şarkı bile söylememiş diğer Su İfritleri gibi...)
Vodyanitsa:(Benim sesim de onlarınkine karışıp gidecek... Boş bir tiyatroda yapayalnız yankılanıp duracak, en sonunda da sönüp sonsuz bir sessizliğe gömülecek.)
(test)废弃
Open step page →Burnaya:... Bayan Vodyanitsa mı? Bugün sahnede o mu var?
Agarova:Keşke o el yazısı biletlerden birini kapabilsem...
Burnaya:Saçmalama. Öyle bildiğin tiyatro biletlerinden değiller ki. O biletler...
Agarova:Yüksek sosyeteye giriş biletleri, değil mi? Aynen... *iç çeker* Karaborsada bile bulunmuyorlar ki...
Burnaya:O biletlerden birine sahip olmak için neler vermezdim ki... Diyorlar ki pek çok nüfuzlu isim tiyatronun müdavimiymiş.
Burnaya:Olay şarkılardan çok, o altın değerindeki çevre yapma fırsatlarıymış...
Vodyanitsa:(O hiç bitmeyen sinsi planlarını, acımasız hırslarını duyabiliyorum... Kafalarının içinde yankılanan tek ses Moranın şıngırtısı...)
Vodyanitsa:(Eğer bir Su İfritinin şarkısı bu insanlar için sadece bir statü göstergesinden ibaretse... O zaman belki de en iyisi artık sessiz kalmamız.)
Localized evidence
Text fields
No text in the selected or fallback locales.
Akıntı Çeşitlemeleri
Evidence locale: tr
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTR.json- JSON Pointer
/2073064914
Published Sprites
Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
Properties
Source evidence
- Path
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json- JSON Pointer
/420
- id
10286
- cityId
8
- questType
WQ
- endQuestId
7701428
- chapterIcon
UI_ChapterIcon_Snezhnaya
- beginQuestId
7701401
- chapterCategory
other
