Aya Uzanan Gümüş Kanatlar: Bölüm III
Evidence locale: tr
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTR.json- JSON Pointer
/1399701768
Story Chapters
Story evidence
Lan Yan:Kırlangıçlar havalar güzelken yuvalarını yaparlar, fırtına çıktığında da saklanırlar.
Paimon:Hımm? Lan Yan, az önce kırlangıçlara dair bir şarkı mı söylüyordun?
Lan Yan:Hehe, yalnızca eski bir çocuk tekerlemesinden birkaç dize okuyordum.
Lan Yan:Büyüklerim bana kırlangıçlara dair eski bir dağ türküsü de öğretmişti. Derler ki bu türkü ilk söylendiğinde, Chenyu Vadisi onlarla dolup taşarmış. Ne var ki şimdi...
Paimon:O kuşların geri dönmesini çok istiyorsun herhalde... Aa! Sahi, bu durum daha önce araştırdığın o gizemli sanat hakkında aklına bir şeyler getirdi mi?
Lan Yan:Aslında az önce bir şey deniyordum. Büyük Ustanın geçen günkü hikayesi bana bir fikir verdi.
Lan Yan:Onun sanatı kırlangıçları uğurlamak içindi, benim üzerinde çalıştığım sanat ise onları yuvaya karşılamak için. Amaçları farklı olabilir ancak belki de aynı sanatın iki biçimidirler.
Traveler:Gayet muhtemel...
Paimon:Bir dakika, bu çok büyük bir olay değil mi? Sana kimse öğretmediği halde Büyük Ustanın gizli sanatını tek başına yeniden keşfetmeyi başarmışsın!
Lan Yan:Yeniden keşfettiğim söylenemez aslında. Neden bir türlü işe yaramadığını hâlâ çözemedim.
Lan Yan:Büyük Usta bile, sanatı kırlangıçların taşıdığı Adeptus Enerjisiyle dokumak için Gümüş Kanat'ın yardımına ihtiyaç duymuştu. Ben de aynı şeyi kendi başıma başarabileceğimi ummuştum ama...
Lan Yan:Neyse, buna takılıp kalmanın bir anlamı yok. Hâlâ Büyük Ustanın dileğini gerçekleştirmesine yardım edebilirim, sırf bu bile mutlu olmaya değer.
Paimon:Hehe, işte bildiğimiz Lan Yan! Bir şeyleri öyle uzun uzadıya kafana takıp dertlenmezsin hiç.
Lan Yu:Hah, buradaymışsın Lan Yan.
Lan Yan:Amca?
Paimon:Ha? Peki bu kim?
Lan Yan:Sizi tanıştırayım. Bu amcam, Lan klanının lideri.
Lan Yu:Arkadaşlarını takdim etmene lüzum yok. Her ikisi hakkında da epeyce şey işittim.
Lan Yan:Amca, ben seni hâlâ Taşordu'nun operasyonuna yardım ediyor sanıyordum. Nasıl kaçabildin?
Lan Yu:Birkaç gün önce becerikli bir grup genç, zekice bir plan yapıp Wangshu Hanı ile Taş Geçit arasındaki tüm kötü ruhları bir çırpıda temizledi. Ben de onlar sayesinde geri dönmeye fırsat bulabildim.
Paimon:Hehe...
Lan Yu:Beni asıl şaşırtan klan işlerine ilgi duyduğunu görmek Lan Yan. Neler olduğundan bana biraz bahseder misin?
Lan Yan:Tam zamanında geldin. Sana anlatmam gereken birkaç şey var.
Lan Yu:... Anlıyorum. Demek böyle olmuş.
Lan Yan:Büyük Usta, klan yaşlılarının toplanıp etrafında pervane olmasını istemediğini özellikle belirtti.
Lan Yu:Haha... Demek ki Büyük Ustamız, eski hikayelerde anlatılan o adamdan pek de farklı değilmiş.
Lan Yan:Amca, bize ondan biraz daha bahsedebilir misin?
Lan Yan:Ben küçükken, büyüklerimiz onun Sekiz Adeptten biri olarak gösterdiği kahramanlıkları dillerinden düşürmezdi ama sonrasında ona ne olduğunun pek lafını etmezlerdi.
Lan Yu:Lan klanıyla bağlantısını merak ediyorsun, değil mi?
Paimon:Evet! Paimon da merak ediyor!
Traveler:Ben de.
Lan Yu:İşin aslı, ömrü boyunca hiç evlenmemiş. Günümüzdeki Lan klanı, onun ağabeyi ve küçük kardeşinin soyundan geliyor. Heh... Hal böyle olunca, "Büyük Usta" unvanı ona "ata"dan çok daha fazla yakışıyor.
Lan Yu:Gençliğinde, dünyevi işlere pek ilgi duymaksızın diyar diyar dolaşmış. Ancak ömrünün son demlerinde bu yörenin dağlarına ve nehirlerine özlem duymaya, ardında ne bırakabileceğini düşünmeye başlamış.
Lan Yu:Onu memleketine döndüren şey de buymuş. Öğrendiği ne varsa atalarımıza aktarmış, hiçbir şeyi onlardan esirgememiş. Zaten onlar da öz kardeşleriydi ve kendi çapında hünerli kimselerdi. Zamanla onun mirasını hakkıyla yaşatmayı başardılar.
Lan Yu:Yine de rahat tavrından asla ödün vermemiş. Gönlü olmayan hiçbir klan üyesini eğitime zorlamaz, öğrenmeyi yürekten isteyen hiçbir yabancıyı da kapıdan çevirmezmiş.
Lan Yu:Lan klanı o zamanlardan beri bu felsefeyi yaşatıyor.
Lan Yan:Demek ki öğretileri hiçbir zaman sadece klan için değilmiş...
Paimon:Hep hiçbir şeyi umursamıyormuş gibi davransa da Liyue'ye gerçekten değer veriyormuş.
Lan Yu:Belki de Adeptusa verdiği sözün sebebi de budur... Şimdi aklıma geldi de, ben çocukken büyüklerim bana epey tuhaf bir hikaye anlatmıştı.
Lan Yu:Lan klanı Chenyu Vadisi'nde nam saldıktan sonra, Ay Tutkusu Festivali sırasında Yilong Rıhtımı'nda ara sıra tuhaf bir adam boy gösterirmiş. Sokakları arşınlar, geleni geçeni çevirip sorular sorarmış.
Lan Yu:İlk başta kendini Büyük Ustamız olarak tanıtmış. Daha sonra kim olduğunu bile hatırlayamaz olmuş.
Lan Yu:Kimse ne zaman ortaya çıkacağını tahmin edemezmiş ve bazı yıllar hiç gelmezmiş. Sonrasında da Ay Tutkusu Festivali sona erdiği an bir kez daha ortadan kaybolurmuş.
Lan Yu:Klan onunla çok nadir irtibat kurabildiğinden, hikaye de zamanla yerel bir söylenti olarak görülmeye başlanmış.
Paimon:Bir dakika... Yani...
Lan Yan:Yani bu, Büyük Ustanın uyandığı ilk sefer değil mi?
Lan Yu:Hayır, öyle olmamalı... Eğer bu kukla verdiği sözü tutsun diye yapıldıysa, her Ay Tutkusu Festivalinde bir kez uyanması bilerek ayarlanmış demektir.
Lan Yu:Elbette bu sanat zamanla yavaş yavaş zayıfladı. Yıllar içinde uyanışların arası gitgide açıldı. Öyle ki en nihayetinde kuklanın uyanabilmesi için aradan uzun yıllar geçmesi gerekir oldu.
Lan Yu:Öyle olsa bile, bundan önce bir sürü uyanış yaşanmış olması lazım. Yine de bir kez olsun sözünü tutmamış... Bu işte mantığa oturmayan bir şeyler var.
Lan Yan:Eğer bu sanat Büyük Ustayı zaten bunca kez uyandırdıysa artık pek bir gücü kalmamıştır, değil mi?
Lan Yu:Hayır. Aslına bakarsan bu kadar dayanması bile mucize.
Paimon:Yani bu mesele bu gece çözülmezse...
Lan Yan:... Amca, hemen çıkmamız lazım.
Lan Yu:Gidin öyleyse. Yalnız unutma bak, yardıma ihtiyacın olursa her zaman bana gelebilirsin.
Paimon:Hemen ileride olmalı, değil mi?
Hu Tao:İşte buradasınız!
Paimon:Ayy! Hu Tao, böyle pat diye belirme ne olur... Bir dakika, herkes burada mı?
Hu Tao:Elbette! Bir kere yardım edeceğiz dediysek sözümüzden dönmeyiz! Ne yazık ki Xiangling ve Gaming gelemedi. Biri lezzet sokağında koşturuyor, diğeri de kargo görevinden dönemedi daha.
Hu Tao:Lakin hiç endişeniz olmasın! Bendeniz, Lan Yan ve Chongyun'un bu işe el atmasıyla, Liyue'nin üç büyük mistik sanatlar geleneğinin en seçkin yetenekleri güçlerini birleştirmiş bulunuyor. Bundan daha güvenilir bir ekip bulamazsınız!
Chongyun:Üç büyük mistik sanatlar geleneği mi? Ne zamandan beri onlara böyle diyoruz?
Hu Tao:Şu an itibarıyla! Kulağa çok havalı geldi, ben de resmileştireyim dedim.
Xingqiu:Bana aldırmayın siz. Sivil İşler Bakanlığının düzenlemeleri gereği, dünkü savaş raporunun da sunulmasıyla birlikte artık yalnızca Usta Chongyun'un emrine amade, naçizane bir kılıç ustasıyım.
Chongyun:Ben öyle bir şey istemedim ki...
Hu Tao:Pekala Lan Yan, nasıl yardımcı olabiliriz?
Lan Yan:Şey... Olur da Büyük Usta umut ettiği üzere Gümüş Kanat ile görüşebilirse, o zaman hiçbir şey yapmanıza gerek kalmayabilir. Ama...
Lan Yan:Şimdilik lütfen yakınlarda bir yerde bekleyin. Eğer yardımınıza ihtiyacımız olursa gelip herkese haber veririm.
Lan Junming:"Güz göklerinde, rüzgarda süzülen Gümüş Kanat ayın peşine düşer"...
Paimon:Önce gidip Lan Yan ve diğerlerini mi bulsak?
Lan Junming:Gelmişsiniz. Bu ihtiyar burada öylece oturmuş, aya bakıyordu.
Lan Yan:Büyük Usta, yardıma geldik.
Lan Junming:Elden bir şey gelmez. Bana düşen tek şey onun gelmesini beklemek.
Lan Yan:Ama sadece bekleyip durursanız, Gümüş Kanat burada olduğunuzu hiçbir zaman öğrenemeyebilir. Buluşma vaktinizin üzerinden o kadar uzun zaman geçmiş ki... Belki de geri döndüğünüzden haberi bile yoktur. Ona bir şekilde işaret göndermemiz şart.
Lan Junming:Haklısın. Bu köşke adım attığım an zihnim uzaklara daldı. Bir anlığına her şey tıpkı o eski günlerdeki gibi hissettirdi...
Lan Junming:Bizim eskiden kullandığımız bir yöntem vardı. Onu ne zaman yanıma çağırmak istesem, suyun üstünde bir kırlangıç deseni yaratırdım.
Lan Junming:Desen onun Adeptus gücünden bir iz taşırdı. O da bunu hisseder ve gelip beni bulurdu.
Lan Yan:O zaman bırakın da ben yapayım Büyük Usta. Ruhunuz hâlâ dengesiz, o yüzden mistik sanatları öyle dikkatsizce kullanmamalısınız.
Paimon:Biz de varız!
Lan Junming:Peki o zaman... Aslında bu sanat öyle pek de zor değil. Ben nasıl yapıldığını anlatırken beni biraz idare etsen yeter.
Lan Yan:Hiç sorun değil. Öğrenmekten onur duyarım!
Lan Junming, Lan Yan'a sanatı uygulama yöntemini öğretir.
Lan Yan:Büyük Usta, buralarda hâlâ Gümüş Kanat'a ait Adeptus enerjisi izlerinin olması gerektiğini söyledi. Önce onları bulmamız lazım.
Lan Yan:Sonra da enerjiyi gölün üzerine yönlendirip deseni ortaya çıkarabiliriz.
Lan Yan:Büyük Usta, buralarda hâlâ Gümüş Kanat'a ait Adeptus enerjisi izlerinin olması gerektiğini söyledi. Önce onları bulmamız lazım.
Lan Yan:Sonra da enerjiyi gölün üzerine yönlendirip deseni ortaya çıkarabiliriz.
Lan Yan:Enerjiyi toplayınca bu mührü kullanıp onu göle yönlendir.
Lan Yan:Desenin bir kısmı ortaya çıktı! Bir sonrakine geçelim.
Paimon:Kırlangıcın tam olarak neresi bu?
Lan Yan:Sen hazır olunca devam ederiz.
Lan Yan:İşte. Bu kısmı da ortaya çıkardık.
Paimon:Paimon'un gözü artık seçebiliyor... Onlar kanat mı?
Lan Yan:Sıradaki parçanın deseni tamamlaması lazım.
Lan Yan:Bu sonuncusu olmalı. Hadi şu mekanizmayı etkinleştirelim.
Lan Yan:Böylece desenin tamamı ortaya çıkmış olmalı.
Paimon:İşte orada! Bu bir kırlangıç!
Lan Junming:Bu ihtiyar sana en içten teşekkürlerini sunuyor.
Hu Tao:Eee, tamam mıyız?
Lan Yan:Her şey hazır. Geriye sadece beklemek kaldı.
Xingqiu:Şu efsanevi Gümüş Kanat'ın nasıl biri olduğunu görmek için sabırsızlanıyorum.
Chongyun:Ben de şu sanat etkisini gösterdiğinde neler olacağını merakla bekliyorum.
Lan Yan:Bekleyip göreceğiz artık...
Paimon:*esner*
Paimon:... Ha?
Paimon:Hadi uyanın millet! Sabah oldu bile!
Hu Tao:Güneş açtığında güneş banyosu... Bir dakika, bu işte bir terslik var. Ay nereye kayboldu ya?
Xingqiu:Biz dün gece ne kadar bekledik?
Chongyun:Hepimiz uyuyakaldık deme sakın...
Traveler:Lan Yan nerede?
Paimon:Şurada!
Lan Junming:*öksürür*
Paimon:Dün gece ne oldu?
Lan Junming:Hiç gelmedi... *öksürür*
Paimon:Ah...
Hu Tao:O zaman bu gece tekrar deneriz! Bu gece olmazsa da nasıl olsa gelecek yılki Ay Tutkusu Festivali var.
Lan Yan:Gelecek yıl olmayacak. Büyük Ustayı ayakta tutan teknik çoktan sınırına ulaştı. Bu gidişle birkaç gün bile dayanamayabilir.
Paimon:O zaman... Ne yapacağız?
Xingqiu:Böylesi çok tatsız bir son olurdu... Gümüş Kanat'ı kendimiz arasak olmaz mı?
Hu Tao:Adeptusların izini sürmek pek kolay değil. Genelde hiçbir iz bırakmadan belirip kaybolurlar.
Chongyun:Şimdi aklıma geldi de, dün Xingqiu beni Dünya Mutfağı Fuarına götürmüştü, orada da işlere yardım eden teyzeme denk geldik.
Chongyun:Liyue Adeptuslarının bugün Aocang Dağı'nda toplanacağından bahsetmişti. Madem konu bir Adeptusla ilgili, belki de doğrudan onlara sormalıyız.
Lan Yan:Ben gidemem. Burada kalıp Büyük Ustanın geride kalan ruhunu dengede tutmaya yardım etmeliyim.
Paimon:Hiç sorun değil! Aocang Dağı'nı Traveler ve Paimon halleder. Adeptuslarla da eski dostuz zaten!
Lan Yan:İkinize de teşekkür ederim. Müdür Hu, Chongyun, acaba siz ikiniz de burada kalabilir misiniz? Onun ruhunu dengede tutmaya artık tek başıma gücüm yetmiyor...
Hu Tao:Sadece sorman yeterliydi.
Traveler:Bizim de elimizi çabuk tutmamız lazım.
Paimon:Pekala! Hadi gidelim!
Xianyun:Hımm... *iç çeker*
Ay Oymacısı:Sokak Gezgini bize daha yeni enfes bir çay ikram etmişken, neden böyle karalar bağladın?
Xianyun:Buradaki kimsenin bir hatırlatmaya ihtiyacı yoktur elbet. Yılın bu vakitlerinde Liyue'nin dört bir yanındaki kötü ruhlar iyice hırçınlaşıyor.
Dağkesen:Aslında ortada endişeye mahal verecek bir durum yok. Sivil İşler Bakanlığı çok önceden kolları sıvayıp Taşorduyu seferber etti ve halkın içinden efsuncuları göreve çağırdı. Anlayacağın, Adeptusların işe el atmasına hiç lüzum kalmadan meseleyi çözüme kavuşturdular.
Xianyun:Şahsımın of çekme sebebi de bu. Eskiden halkın başına ne zaman bir felaket gelse mutlaka biz Adeptusları çağırırlardı.
Xianyun:Liyue artık ölümlülerin idaresinde, barış ve güven içinde. Bizler de burada gönlümüzce oturuyor, eski dostlarla çayımızı yudumluyoruz. Şahsım bundan derin bir huzur bulsa da içindeki o garip yalnızlık hissini tamamen defedemiyor.
Dağkesen:Ay Oymacısı'yla sırf sana eşlik edelim diye kalkıp buralara kadar geldik. Niye hâlâ böyle keyifsizsin?
Xianyun:Burada olmanız sadece ortamın gürültüsünü ikiye katladı.
Ay Oymacısı:Biraz anlayışlı ol. Son birkaç gündür iki öğrencisi de epey yoğun; biri Sivil İşler Bakanlığında koşturuyor, diğeri Yilong Rıhtımı'nda. İkisinin de onu ziyaret etmeye vakit bulabildiğini pek sanmıyorum.
Dağkesen:Geçenlerde bir öğrenci daha almamış mıydı?
Ay Oymacısı:O öğrencinin bile artık yuvadan uçup tek başına eğitim alma vakti yaklaşıyor. Sonsuza dek ustasının dizinin dibinde kalamaz ya.
Dağkesen:Orası öyle... Bulutlar Hakimi, yalnız geçen günlerinin biraz daha keyifli olmasını istiyorsan şu mekanik işlerin dışında kendine yeni uğraşlar edinsen iyi olacak.
Dağkesen:Bahçe işleri bence harika bir hobi olur. Yaşadığın yerin etrafında böyle berrak sular ve görkemli zirveler varken, buralar birkaç fidelik kurmak için biçilmiş kaftan.
Xianyun:Şu küstahlığa bak! Dağkesen, yine mi topraklarıma nane ekmeye kalkacaksın yoksa?
Madam Ping:Haha... Şu nane kavgası son yıllarda başlamış olsa da bu üç kadim dostun didişmeleri koca bir asırdır neredeyse hiç değişmedi.
Zhongli:Liyue'nin uzun tarihi boyunca, bu dünyadaki pek çok şey hep aynı minvalde sürüp gitti.
Zibai:Morax, senin kutsadığın bir Adeptusun nane ekmesi cidden küstahlık mı sayılır?
Zhongli:... Söylemeye utanıyorum ama ilk defa verecek bir cevabım yok.
Paimon:Zhongli! Adeptusların tamamı da burada... Çok şükür!
Xianyun:Traveler? Paimon? Festival için ziyarete mi geldiniz?
Paimon:Şey... Aslında buraya acil bir iş için geldik! Aranızda Gümüş Kanat'ı tanıyan var mı?
Zibai:Yeşim Tüylü Gümüş Kanat'ı mı kastediyorsun? Dur tahmin edeyim... Bu mesele Çatlak Lan ile ilgili kesin.
Traveler:Onunla görüşmek istiyor.
Zibai:Demek öyle. Sırf festivale tek başına katıldı diye bu kadar ileri gitmeyeceğini biliyordum.
Paimon:Zibai, Gümüş Kanat'ın şu an nerede olduğunu biliyor musun?
Zibai:Bilemiyorum... Tek hatırladığım, bir zamanlar Çatlak Lan ile birlikte dağları ve nehirleri arşınladığı ve yoldaşlıklarına dair hikayelerin sevgiyle yad edildiği. Sonrasında yaşananlara pek hakim değilim.
Zibai:Tao Dou'daki hadise nihayete erdiğinde, Üçüncü Fani Benliğim diğer Sekiz Adept ile kalmayıp başka diyarlarda dolaştı.
Paimon:Ah...
Xianyun:Gümüş Kanat'tan söz açılmışken, onunla tanışıklığımız tesadüfi bir karşılaşmayla başladı.
Ay Oymacısı:Hatırlıyorum da, Rex Lapis ile diğer tanrılar arasındaki savaş henüz nihayetine ermemişti. O da tıpkı bizim gibi, gücünü insanları korumaya adamıştı.
Xianyun:Ne var ki bundan bir süre sonra, onunla olan tüm irtibat aniden kesildi... Yine de şahsım dağların üzerinde süzülürken zaman zaman kırlangıç sürülerine rastlardı. Onları görmek şahsımı bir nebze de olsa rahatlatırdı. Kırlangıçlar var olduğu müddetçe, şahsım onun iyi olduğuna inanırdı.
Dağkesen:Eski bir tanıdık onu arıyorsa, elbette elimizden gelen yardımı esirgememeliyiz. Ne yazık ki... Onun şu an nerede olduğu hakkında benim de hiçbir fikrim yok.
Madam Ping:Kırlangıçlar aracılığıyla ona ulaşabilmemiz gerekirdi. Ancak gördüğüm her kırlangıç, bir an bile oyalanmadan telaşla yol alıyor. Nedenine gelince... Bir şey diyemiyorum.
Madam Ping:Eğer ona ulaşabilmiş olsaydık, bu toplantıya katılması için kendisini muhakkak davet ederdik.
Zibai:Ne kadar da tuhaf... Çatlak Lan neden onun nereye gittiğini bize sorsun ki?
Paimon:Öyleyse Adeptuslar dahi onun nerede olduğunu bilmiyor mu?
Zhongli:Rüzgar Okuyucu'nun ne kadar vakti kaldı?
Paimon:Bu Ay Tutkusu Festivali onun son şansı. Şayet bu defa Gümüş Kanat'ı göremezse...
Zhongli:Sanırım o Gümüş Kanat'ın... "nerede olduğundan" haberdarım, lakin bu öyle basitçe izah edilebilecek bir mesele değil.
Traveler:Bileceğini tahmin etmiştim! Onu bir an önce bulmamız lazım!
Zhongli:Baştan anlatayım...
Hu Tao:Tamamdır Lan Yan. Biz ne yapalım?
Chongyun:Mistik Sanatlarla mı ilgili? Senin aklında genelde zekice bir çözüm olur.
Xingqiu:Efsuncu değilim ama yardımıma ihtiyaç duyarsan söylemen yeterli.
Lan Yan:Sağ ol. Önce Büyük Ustayla bir ilgileneyim, sonra her şeyi anlatırım.
Lan Junming:Yani... Esasında...
Zhongli:Gümüş Kanat, yerin ve göğün ruhsal enerjisinden doğmuş bir Adeptustur. Yükseklerde süzülen kırlangıçlar onun can bulmuş suretleri, aynı zamanda da gücünün asıl kaynağıydı.
Zhongli:Hükümdarlar Savaşı sırasında, Chenyu Vadisi'nden Guyun Taş Ormanı'na uzanan yolculuk akılalmaz badirelerle doluydu. Sürüleri bu mesafeyi aşabilse dahi birçoğunun can vermesi kaçınılmazdı.
Gümüş Kanat:Nihayet... Liyue Limanı. Geriye yalnızca son bir adım kaldı...
Zhongli:Evet. Yine de bir kez olsun duraksamadı.
Paimon:Gümüş Kanat...
Zhongli:Bir Adeptus olarak seçenekleri henüz tükenmiş değildi.
Zhongli:Dinlenmeleri için zaman tanındığında, kırlangıç sürüleri üreyip çoğalarak eski sayılarına ulaşırdı. Bu sayede Gümüş Kanat'ın Adeptus gücü bütünüyle yenilenmiş olurdu.
Zhongli:Böylesine tehlikeli yollara göğüs gererken sırtını dayadığı şey tam da buydu.
Gümüş Kanat:Geri dönme vakti geldi... Hâlâ beni bekliyor. Döndüğümde, Chenyu Vadisi'ndeki yuvalarımızı kırlangıçlara onartacağım...
Paimon:Oh be!
Zhongli:Başlangıçta, Gümüş Kanat hiçbir terslik fark etmedi.
Paimon:Başlangıçta mı?
Zhongli:O günlerde büyük savaş, sanki sonu hiç gelmeyecekmişçesine uzayıp gidiyordu.
Zhongli:Zorlu yolculuğu, çoktan onlarca yılı geride bırakmıştı.
Gümüş Kanat:Geri dönmeliyim... Gitmeliyim... Kuzeye uçmalı... Onu görmeliyim...
Gümüş Kanat:Yalnızca o zaman... Yapabilirim...
Paimon:Gümüş Kanat'ta bir tuhaflık var sanki...
Zhongli:Daha önce de bahsettiğim gibi, bu kırlangıç sürüleri onun tezahürleridir. Kırlangıçlar yol boyunca can verdiğinde yitip giden şey yalnızca Adeptus gücü değil, bizzat onun zihni ve anılarıydı.
Zhongli:Yeni doğan kırlangıçlar Adeptus gücünü tazeleyebilirdi ancak zihninin yitip giden parçalarını asla geri getiremezdi.
Paimon:Ne? Buna rağmen yine de yoluna devam mı etti?
Zhongli:Eski bir yoldaşına verdiği sözü tutmak için miydi? Yoksa kötü ruhların musallat olduğu insanlara sırtını dönemediğinden mi? Nedeni ne olursa olsun... Durmak bilmedi.
Zhongli:Sonunda...
Paimon:Gümüş Kanat...
Gümüş Kanat:...
Zhongli:Büyük savaş nihayet son bulduğunda, Liyue barışa kavuştu.
Zhongli:Fakat o vakit geldiğinde, kırlangıçlar faniye verdikleri sözü çoktan unutmuşlardı. Chenyu Vadisi'nin evleri olduğunu unutmuşlardı... Hatta nasıl yerleşip yuva kuracaklarını dahi hatırlamıyorlardı.
Zhongli:Yalnızca içlerinde kalan son içgüdüleriyle Liyue'nin dört bir yanında oradan oraya uçup duruyorlardı; bitmek bilmez bir telaş içinde, nadiren bir yere konuyor ve fanilerin gözüne nadiren ilişiyorlardı.
Paimon:Yani en nihayetinde Gümüş Kanat...
Zhongli:Yitip gitti mi? Pek sayılmaz. Liyue semalarında kırlangıçlar süzüldüğü müddetçe Gümüş Kanat gerçekten göçüp gitmiş sayılmaz. Sadece...
Zhongli:Vaktiyle kadim bir filozofun kafa yorduğu gibi...
Zhongli:Bir grup denizci ulu ağaçları devirip yepyeni bir gemi inşa etti ve engin denizlere yelken açtı.
Zhongli:Ne var ki denizdeki rüzgar ve dalgalar amansızdı, geminin gövdesine sürekli hasar veriyordu. Bu yüzden denizciler limana her yanaştıklarında, kırılan kısımları onarmak için yeni keresteler satın alıyorlardı.
Zhongli:Güverte, korkuluklar, direkler, yelkenler... Parça parça, geminin her bir kısmı sırayla değiştirildi. Ana limanına döndüğünde, orijinal kerestesinden geriye neredeyse hiçbir şey kalmamıştı.
Zhongli:Hal böyleyken, limana geri dönen geminin, vaktiyle denize açılan geminin aynısı olduğu gerçekten söylenebilir mi?
Paimon:Iı... Bu Paimon için biraz fazla derin kaçıyor...
Zhongli:İşte böyle, Gümüş Kanat'ın asıl "yerini" artık biliyorsunuz. Kırlangıçlar yıllar yılı geri döner dönmesine ama onlar artık geçmiş yılların kırlangıçları değiller.
Zibai:Yeşim Tüylü Gümüş Kanat'ın hikayesinin böyle sona erdiğini düşünmek...
Zhongli:Kadim zamanlarda Liyue şairleri, göçüp giden eski dostların ardından geri dönen kırlangıçları sıkça kaleme alır, zamanın amansız akışına ağıt yakarlardı.
Zhongli:Oysa zamanın en acımasız yüzü, bir faninin kısacık ömrü bile değildir. Yılların durmak bilmeyen akışı karşısında, kadim bir sözü tutmaya çoğu zaman Adeptusların bile gücü yetmez.
Paimon:O zaman... Liyue kırlangıçlarının sonu ne olacak?
Zhongli:Zamanla, sürünün içinden yeni bir bilincin uyanması oldukça muhtemel. Ne var ki, tıpkı daha önce sorduğum soruda olduğu gibi...
Zhongli:Rüzgar Okuyucu, bu yeni zihni, bir zamanlar yanı başında dağları ve nehirleri arşınlayan Gümüş Kanat'ın ta kendisi olarak kabul edebilir mi?
Paimon:Paimon... Paimon ne diyeceğini bilemiyor.
Zhongli:"Çiçekler dökülür, of çeksek de nafile; Kırlangıçlar geri döner, sanki daha dünmüşçesine." Yine de... Geri dönen yalnızca tanıdık yankılardır.
Xianyun:Şahsıma kalırsa, gerçeği öğrense de karanlıkta kalsa da hiçbir yol ona gerçek bir teselli sunmayacak. Bunlar yalnızca pişmanlığın iki farklı yüzünden ibaret.
Zhongli:Ancak tam da bu yüzden, uygun gördüğünüz şekilde ilerlemekte çok daha özgürsünüz. Şayet yeterince içtenlikle hareket ederseniz, o iki pişmanlığın içinde bir nevi huzura kavuşmanız imkansız değil.
Zhongli:Bu kararı bize bırakmana gerek yok.
Paimon:Evet. Hadi geri dönüp Lan Yan'ı bulalım.
Paimon:Herkes burada!
Traveler:Lan Yan, Büyük Ustanın durumu nasıl?
Lan Yan:Herkesin yardımı sayesinde ruh kalıntısını dengelemeyi başardım. Dinlenmeye çok ihtiyacı var, bu yüzden amcama bir misafir odası hazırlattım; şu anda orada istirahat ediyor.
Hu Tao:Hadi, anlatsanıza! Gümüş Kanat'tan bir iz bulabildiniz mi?
Paimon:Şöyle ki...
Gümüş Kanat'ın başına gelen her şeyi diğerlerine anlatıyorsun.
Hu Tao:Demek her şey böyle son bulmuş... *iç çeker*...
Chongyun:O zaman... Bu, Büyük Ustanızın üzerindeki mührün asla çözülemeyeceği anlamına gelmez mi?
Xingqiu:Kendimizi kaptırmayalım. Her şeyden önce... Ona bu haberi nasıl vereceğiz?
Lan Yan:Aslında... Bu, Büyük Ustanın ilk uyanışı değil. Geçtiğimiz bin yıl boyunca defalarca uyanmış, sadece...
Lan Yan:Korkarım ki Gümüş Kanat'ın verdiği sözü tutmak için asla geri dönmeyeceğini çok uzun zaman önce anlamıştı. Kederden öylesine kahrolmuş olmalı ki, ruhundan arda kalanları zar zor bir arada tutmuş.
Lan Yan:Hal böyle olunca, onun tutmadığı o sözü zihninden söküp atmak için ruh bağlama tekniğine sığınmaktan başka çaresi kalmamış. Belki gelecek yıl her şey yoluna girer umuduyla yeniden uykuya dalmış.
Hu Tao:Lan Yan, onun ruh bağlama tekniğinin çoktan sınırlarına dayandığını söylemiştin. Eğer bunu bir kez daha yaşayacak olursa o...
Lan Yan:Önümüzde tek bir yol var...
Lan Yan:İster ona gerçeği anlatmak, ister üzerindeki mührü kırmak olsun... Şansımı denemek istiyorum!
Paimon:Lan Yan...
Lan Yan:Aslında geçmişte klan büyüklerimiz vazifelerini yerine getirirken, ben evde dünyadan bihaber tasasızca vakit geçirir ve kendi kendime sormadan edemezdim... Benim böyle boş boş oturmam gerçekten doğru mu?
Lan Yan:O zamanlar aklı fikri oyunda olan bir çocuktum sadece; değer verdiğim tek şey, uçurtmalarımı uçurduğum çimenli tepeydi.
Lan Yan:Fakat şimdi ansızın fark ediyorum ki... Kıymet verdiklerim ve büyüklerimizin ağır yüklerini sırtlanırken bağlı kaldığı hükümler... Aslında tamamen aynı yürekten besleniyormuş.
Lan Yan:Meğer bütün mesele, henüz kendime ait bir "sorumluluk" bulamamış olmamdan ibaretmiş.
Lan Yan:Kırlangıçların geri dönüp yuvalarını kurmasını, Büyük Ustanın pişmanlıklarını geride bırakmasını ve her şeyden önemlisi... Festival sırasında evlerinden uzakta canla başla çalışan büyüklerimizin ailelerine kavuşmasını istiyorum.
Lan Yan:İşte yapmak istediğim... Ve yerine getirmem gereken şey bu.
Traveler:Anlaşılan aklında bir plan var Lan Yan. Bizden neye ihtiyacın olursa söylemen yeterli.
Hu Tao:Evet, hiç tereddüt etme! Hepimiz tek yürek olarak arkandayız!
Lan Yan:Öyleyse bir kez daha desteğinizi rica edeceğim.
Lan Yan planını gruba açıklar ve gece çökene kadar beklemek üzere anlaşırlar.
Madam Ping:Ah! Gümüş Kanat'ın hikayesi... Nedense gözümde nice eski dostun hatırasını canlandırıyor.
Ay Oymacısı:Sokak Gezgini, ölümlüler diyarında haddinden fazla kaldın. Ölümlülerin hislerine öylesine kapıldın ki, geçip giden her mevsimin ardından kederlenir oldun.
Dağkesen:İşte bu yüzden diyorum sana, bahçe işleriyle uğraşmayı dene! Kendine bir parça toprak ayır... Üç beş fide yetiştir...
Xianyun:Gördün mü? Şu ikisi yine başladı, hengameyi daha da körüklüyorlar.
Zibai:Ölümlüler diyarında "zaman"ın gerçek doğası bu mu?
Zhongli:Sen ne düşünüyorsun bu konuda?
Zibai:Aydaki o soğuk ve ıssız sonsuzluktan daha iyi.
Lan Yan:Büyük Usta... Sizi burada bulacağımı biliyordum.
Lan Junming:Bugün, üzerimdeki büyünün sınırına dayanmak üzere olduğunu söylemiştiniz değil mi?
Lan Yan:Evet.
Lan Junming:Bu denli tereddüt etmene lüzum yok. Bana daha evvel söyleyebilirdin. Çoktan sezmiştim zaten.
Lan Junming:Bu tekniği sonsuzluğu aramak için kullanmak gibi bir niyetim asla olmadı. Belki de... Yalnızca bütün gece nöbet tutup eve keder içinde geri döneceği düşüncesine dayanamadım.
Lan Junming:Tek dileğim onu son bir kez olsun görebilmek, ona hakkıyla elveda diyebilmekti. Böylece... Verdiğimiz sözden dönen kişi ben olmazdım, öyle değil mi?
Lan Yan:Büyük Usta... Ya o sözü tutamayan... Siz değildiyseniz?
Lan Junming:Ne demek istiyorsun?
Lan Yan:Müsaadenizle izah edeyim...
Lan Yan:... İşte Gümüş Kanat'ın akıbeti buymuş.
Lan Junming:Yani... Onu yarı yolda bırakan ben değil miymişim? Başından beri... Ben değil miymişim? *öksürür*...
Lan Junming:Demek ki bu ihtiyar ruhun huzura kavuşması hiçbir zaman nasipte yokmuş... Boş hayallere esir düşmüş bir aptala yaraşır bir son.
Lan Yan:Ama bu böyle sona ermemeli!
Lan Junming:Benim uğruma neden bu kadar çırpınıyorsun? Neye yarar ki?
Lan Yan:Büyük Usta, bize kuşlar gibi olmayı siz öğrettiniz... Lakin benim en çok sevdiğim kuş, kırlangıçtır.
Lan Yan:Gökyüzüne uçabilseler dahi her daim gagalarında çamur ve otlarla geri döner, kendilerine ait bir şeyler örerler. Kırlangıçların doğası böyledir.
Lan Yan:Hikayenizin böyle son bulması gerektiğine inanmıyorum. Bu yüzden, edindiğim şu bir nebze bilgiyle, yürek burkan bu iki pişmanlığa son vermek için varımı yoğumu ortaya koymak istiyorum.
Lan Junming:Bu...
Lan Yan:Sizin rehberliğiniz ve dostlarımın yardımıyla, tekniğimde neyin eksik olduğunu nihayet kavradım.
Lan Yan:Bugün her Liyue efsuncusunun öğrendiği "kötülük defetme tekniği"... Bir zamanlar yalnızca sizin vakıf olduğunuz yüce bir teknikti.
Lan Yan:Lan klanı sizin idealinizi yaşattı ve bilgi arayışıyla gelen diğer klanlara ve soylara mensup efsuncuları asla geri çevirmedi.
Lan Yan:Gümüş Kanat ile birlikte geliştirdiğiniz teknik, uzun zaman önce Liyue'nin dört bir yanında farklı bir biçimde yeniden şekillendi.
Lan Yan:Yeniden yarattığım bu tekniği... Size veda gösterim olarak kabul edin.
(test)#接播片
Paimon:Gitti mi?
Lan Yan:Büyü tamamlandığı için onu bağlayan mührü kaldırabildim. Büyük Ustanın ruh kalıntısı artık Ley Hatlarına geri dönmüş olmalı.
Paimon:Öyleyse... Nihayet dileğine kavuştu mu?
Lan Yan:Öyle umuyorum.
Zibai:Çatlak Lan'a neler olduğunu en başından beri biliyordun, değil mi? Neden tüm bunlara katlanmalarına göz yumdun?
Zhongli:Ona Gümüş Kanat'tan bahsetmeye gayret ettim. Ne var ki bir türlü vazgeçemedi ve bu durum, ömrünün mumu sönmeye yüz tutana dek yıllar boyu sürüp gitti.
Zhongli:Yine de bu yıl gelen yeni yüzlerle birlikte her şeyin iyiye dönebileceğini hissettim.
Zibai:Anladım. Hiç değilse nihayet huzura erdi.
Zhongli:Peki ya şu anda... Bu eski dostunu nasıl görüyorsun?
Zibai:Şimdi düşünüyorum da... Cidden şahsına münhasır biriydi.
Localized evidence
Aya Uzanan Gümüş Kanatlar: Bölüm III
Evidence locale: tr
TextMap/TextMap_MediumTR.json/1399701768No text in the selected or fallback locales.
Kalbim Seni Tanımaktan Ziyadesiyle Mesut
Evidence locale: tr
TextMap/TextMap_MediumTR.json/3315630482Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/41410275
2
10259
EQ
4025110
UI_ChapterIcon_LunaRiteV2
4025101
event