Ghost
Chapter icon · UI_ChapterIcon_Aquarium

Story Chapters

Kaybettiklerimiz

Event StoriesChapter number: Fontinalia'da Yaz Esintisi: Sahne II

Story evidence

Chapter quests

1

Kaybettiklerimiz

Open quest →
Quest flow
1

İki gün bekle. (08:00 - 10:00)

Open step page →
2

Sandrone ile buluş.

Open step page →
Conversation 1 · 5 linesOpen full page →

Kukla:Hah, gelmişsiniz. Gitsek iyi olur. Xavier ve diğerleri birazdan çekimlere başlar.

Paimon:Nasıl gidiyor? Evinin nerede olduğunu bulabildin mi?

Kukla:Seçenekleri birkaç olası konuma indirgedim.

Kukla:Tek yapmamız gereken hepsinden birer numune almak. Cihaz bunları analiz edince tam konumu ve girişin yerini öğrenebileceğiz.

Paimon:Süper! O zaman hadi başlayalım!

3

Fontaine'in sularının derinliklerine in.

Open step page →
Conversation 1 · 7 linesOpen full page →

Kukla:Pekala. Hadi yola koyulalım.

Kukla:Bu kadar yeterli, geri dönelim. Çekimler bitmiş olmalı.

Kukla:Gayet iyi gittik! Günün sonuna kadar yeri de öğrenebiliriz belki!

Paimon:Bayağı mutlu olmuş gibisin!

Kukla:Öyle mi? Sanırım uğraşıp durduğum şu "anomaliler" artık canıma tak etti. Ne kadar çabuk halledersem o kadar iyi.

Kukla:Neyse, bu kadar muhabbet yeter. Yapacak işimiz var.

Kukla:Yalnız yan kapıdan girelim. Güvertede ekiple karşılaşmak istemiyorum.

4

Wingalet'in kaptan kamarasına dön.

Open step page →
Conversation 1 · 3 linesOpen full page →

Kukla:Pekala, şimdi sadece sonuçları bekleyeceğiz.

Kukla:Hazır biraz boş vaktimiz varken şu sizin akvaryum ne alemdeymiş bir bakayım bari. Malum, epey hevesli görünüyordunuz.

Paimon:Hehe, iyice şekillenmeye başladı!

5

Aşağıdaki akvaryuma git.

Open step page →
Conversation 1 · 51 linesOpen full page →

Kukla:Aa. Biraz etkilendim açıkçası.

Kukla:Bu balıklar, su altına ilk indiğimizde yakaladıklarımız olmalı.

Traveler:Beğendin mi?

Kukla:... Hıh. İdare eder sanırım. Özel bir yanı yok.

Paimon:Hadi canım sen de! Az önce bayağı hoşuna gitmiş gibi duruyordun!

Kukla:Bununla bu kadar mı gurur duyuyorsunuz? Başarı hissi falan mı veriyor?

Paimon:Şey, evet... Bir de çok güzel!

Kukla:Yakında yok olacağını biliyorsunuz, değil mi?

Paimon:Nasıl yani?

Kukla:Festivalden sonra gemi Meropide Kalesi'ne geri dönecek ve akvaryum artık burada olmayacak.

Paimon:Yani?

Kukla:Yani buraya ne kadar emek harcarsanız harcayın, festival bittikten sonra her şey kaybolup gidecek.

Paimon:Fırsatımız varken hiçbir şey yapmamak çok daha büyük bir israf olur ama!

Kukla:Her şeyin bir gün sona ereceğini biliyorsan neden uğraşıyorsun ki?

Paimon:Şey, çünkü... Çünkü...

Traveler:Çünkü bunu yaparken kazandıklarımız bizimle kalıyor ve bunların yeri asla doldurulamaz.

Kukla:Bu onları kaybetmeyi daha da acı verici kılmaz mı?

Paimon:Eh, o açıdan doğru...

Paimon:Ama bu sırada biriktirdiğimiz mutlu anılar sonsuza dek bizimle kalacak! Sadece biraz daha... Bardağın dolu tarafından bakman lazım!

Paimon:Üstelik burada yaptığımız her şey kayda alınacak, yani öyle ya da böyle yaşamaya devam edecek.

Kukla:Geriye dönüp baktığınızda aklınıza sadece mutlu anılar mı gelecek?

Paimon:Aynen öyle!

Kukla:Yani mesele sürecin kendisinden haz almak... Hımm...

Citlali:Traveler? Ne çabuk döndünüz!

Kukla:Ne oldu? Sanki çok kötü bir habermiş gibi söyledin...

Citlali:Buraya nasıl geldiniz? Sizi güvertede görmedim!

Citlali:Ay, neyse! Acilen Bayan Guillotin'in saklanmasına yardım etmeliyiz! Ekip her an çekim yapmak için buraya gelebilir!

Kukla:Ne? Şimdiye kadar bitirmiş olmaları gerekirdi...

Citlali:*iç çeker* Yaşanan bir aksilik yüzünden epey zaman kaybettiler. Sizi gelir gelmez uyarabileyim diye güvertede bekledim!

Citlali:Her neyse, hemen kaptan kamarasına geri dönmen lazım! Her an burada olabilirler!

Furina:... Sonunda! Güverte sahneleri tamam! Rüzgar ekipmanımızı paramparça etmeseydi bu iş yarısı kadar bile vaktimizi almazdı...

Paimon:Eyvah, çok geç!

Citlali:O zaman plan değişikliği. Saklanman gerekecek!

Kukla:S-Saklanmak mı? Tam olarak nereye saklanacağım peki?

Paimon:... Hah! Şurada bir kutu var. Onun içine girebilirsin!

Kukla:Ha? Benden oraya girmemi mi...

Columbina:... Bir sonraki sahne için de makyaj yaptırmam gerekiyor mu?

Kukla:Hıh... Öf, tanrı aşkına...

Chiori:Hım, bir bakayım... Belki sadece ufak bir dokunuş yaparız.

Furina:Ha? Traveler ve Paimon? Burada ne yapıyorsunuz? Bugün işlerinizi halletmek için izin aldınız sanıyordum.

Paimon:Ha? Iı... Ş-Şey, işimiz beklediğimiz kadar uzun sürmedi, biz de erken döndük! Sizde durumlar nasıl? Bugünkü çekimleriniz hâlâ bitmedi mi?

Furina:Hayır, işimizi aksatan bir sorunla karşılaştık. Bu yüzden Bayan Charlotte'un ekibi de çekimleri tamamlayamadı. İkimizin de hâlâ bu akvaryumda çekeceği sahneler var.

Paimon:Ha. B-Bu... Pek iyi olmadı.

Paimon:(Malum nedenlerden ötürü...)

Paimon:O zaman biz de yardım edelim! Ne kadar çabuk bitirirsek herkes o kadar çabuk dinlenebilir!

Furina:Hehe, pekala.

Columbina:İkinize de teşekkür ederim.

Furina:O halde önce Bayan Charlotte'un ekibi başlayabilir. Yanılmıyorsam daha sonra bir gece çekiminiz daha var.

Lepine-Pauline:Teşekkürler Yönetmen Furina!

Furina:Ne demek! Biz sanatçılar elimizden geldiğince birbirimize destek olmalıyız!

Lepine-Pauline:Aynen öyle! Haydi o zaman, Kamera, ışıklar, hazır olun! Oyuncular, repliklerinize bir göz atın. Bunu tek çekimde bitirmeye çalışalım!

6

Saklan.

Open step page →
Conversation 1 · 69 linesOpen full page →

Lepine-Pauline:Pekala, herkes yerlerine. Ve üç, iki, bir, motor!

"Hurlock":İşte hikaye böyle sona eriyor...

"Gina":Ama Dük Aziz Germanus ayrılırken artık hiçbir şeyin kurtarılamayacağını açıkça söylemişti...

Kukla:(Ha? Tanıdık geldi... Bir dakika, numerolojik dizilimi araştırırken rastladığım o romanda vardı...)

"Hurlock":O sadece mekanik konular söz konusu olduğunda bir dahi, geri kalan her şeyde sıradan bir insan.

Kukla:Cık...

Lepine-Pauline:(Hı? O ses neydi? Neyse, montajda hallederim...)

"Gina":... Bayan Jacoba! Lütfen sanki ben suç ortağıymışım gibi konuşmayın!

Kukla:(Yavaş ol! Bu kutu buna dayanacak kadar sağlam değil!)

"Hurlock":... İşte bu yüzden sürekli 'Kurmalı Mekalara çok güvenmeyin' diyorum. İnsanların aksine makinaların kalbi yoktur.

Kukla:...

Kukla:... Kalp mi?

Alain Guillotin:Evet. İçimizde olan şeydir. Buna ruh dendiği de olur, özgür iradeye benzetildiği de.

Alain Guillotin:Bunu bir insanın çekirdeği gibi düşünebilirsin, onu benzersiz kılan bir şey. Ancak genel olarak insanlar makinaların bir ruha sahip olabileceğine inanmaz.

Kukla:Duygu modülümün kusursuz olduğunu söylemiştin.

Alain Guillotin:Öyle ama bu tam olarak aynı şey değil.

Kukla:Peki ya ben? Benim bir kalbimin olduğunu düşünüyor musun?

Alain Guillotin:Düşünmüyorum.

Alain Guillotin:Olduğunu biliyorum.

Alain Guillotin:Asıl soru, sen bunu kendi içinde görebiliyor musun?

Kukla:...

"Gina":Hehe, işte orada yanılıyorsun!

Kukla:(Off! Buna inanamıyorum! Beni bir kutuya saklanıp bu zırvaları dinlemek zorunda bırakmak... BENİ!)

"Jacoba":Saatler sakin yıllar boyunca ilerler, balıklar kristal pınarlarda yüzer.

"Jacoba":Bir hayal ne kadar görkemli olursa olsun, işte böyle sönüp gidecektir; kimsesiz, kelimesiz, sessiz.

Lepine-Pauline:Ve kestik!

Navia:Oh be! Amma uzun sürdü... Sence nasıldı?

Lepine-Pauline:Hımm...

Kukla:(Eğer bir kez daha baştan alırsa iyice oynatacağım... Ama kutunun kapağını değil, aklımı!)

Lepine-Pauline:Seste bazı tuhaflıklar vardı... Ama oyunculuk açısından harikaydı! Bunu kullanabiliriz!

Charlotte:Mükemmel! Bu demek oluyor ki...

Kukla:(Artık kutudan çıkabilirim...)

Furina:Sıra bizde!

Kukla:(... Ha?)

Furina:Kameraman, bir sonraki sahneye hazırlan.

Furina:Bu sahnede başrolümüz, yabancı bir diyardaki bir akvaryumu seyrediyor ve arkadaşına dair anılara dalıp gidiyor. Işıklandırma açısından yakalamak istediğimiz hava bu. Anlaşıldı mı?

Paimon:(Hay aksi, Paimon mola verilir de Sandrone sıvışır sanmıştı... Şimdi ne yapacağız?)

Traveler:(Sanırım biraz daha dayanması gerekecek...)

Charlotte:Hadi bakalım!

Navia:Tamam o zaman, biz sıradaki sahnemizi çekmeye gidiyoruz!

Furina:Pekala, sette sessizlik! Çekime başlamak üzereyiz. Hazır mısınız Bayan Columbina?

Columbina:...

Furina:Iı... Öhöm... Bayan Columbina?

Columbina:... Bence bunu severdi.

Furina:...

Furina:(Çabuk! Çekimi başlatalım!)

Columbina:Diğerleriyle birlikte yiyecek aramaz veya kendinden küçük türdeşlerini avlamaz. Bunun yerine sanki yukarıda kopan şiddetli tufanların hiçbir önemi yokmuş gibi, mercanların sessiz güzelliğiyle sarmalanmış halde, olduğu yerde kalır.

Kukla:(...)

Columbina:Ve yine de... Sonunda tufanın karşısında durur.

Columbina:Yani bence o hikaye doğru değil.

Columbina:Onun bizden hiçbir farkı yok. Bir kalbi var.

Kukla:Columbina...

Columbina:... Hı?

Paimon:(Eyvah, ne yaptığımızı fark etmiş olabilir mi?)

Columbina:...

Furina:(Ne yapıyor?)

Furina:Iı... Kestik!

Paimon:İyi misin Columbina?

Columbina:Hım? Ah, evet. Bir an sandım ki...

Furina:Kısa bir mola mı versek? Bugün çekimler epey uzadı.

Furina:Yalnız o son çekim inanılmaz doğaldı. Olduğu gibi kullanabiliriz. Tekrar çekmeye gerek yok.

Columbina:Teşekkürler Yönetmen Furina. Ama ben devam edebilirim, sakıncası yok.

Furina:Emin misiniz? Öyleyse hızlıca birkaç ek çekim yapalım, sonra bir sonraki dış mekan sahnemize geçebiliriz.

Paimon:Oh be, bu sefer yırttık.

Kukla:Hıh, of! Boğuluyorum resmen...

Paimon:İyi misin Sandrone?

Kukla:... Turp gibiyim.

Kukla:Hadi gidip test sonuçlarını kontrol edelim.

Kukla:Benim "eve" gitme zamanım geldi.

7

Gizli eve git.

Open step page →
Conversation 1 · 7 linesOpen full page →

Kukla:Buralarda bir yerlerde olması lazım.

Kukla:Bana biraz yer açın. Su yalıtım mekanizmasını devreye sokacağım.

Paimon:Neyi?

Kukla:Alain de tıpkı Rene gibi Fontaine'de su seviyelerinin yükseleceğini çok önceden öngörmüştü.

Kukla:Mekanik konusundaki uzmanlığı sayesinde evimizi su baskınından korumak için birkaç basit önlem alabildi.

Kukla:Ona gerek olmadığını... Sular çok yükselirse taşınıp gideceğimi söylemiştim.

Kukla:Fakat anlaşılan böyle bir günün geleceğini biliyormuş.

8

Su yalıtımı mekanizmasını etkinleştir.

Open step page →
9

Gizli eve git.

Open step page →
Conversation 1 · 9 linesOpen full page →

Paimon:Demek eskiden yaşadığın yer burası. Çok güzel! Bahçesi bile var!

Kukla:Eskiden burada yaşarken saksı bitkilerine ve çiçek tarhlarına ben bakardım. Aradan geçen onca zamana rağmen büyüyüp serpilmişler, hâlâ dipdiriler... Heh, kimin aklına gelirdi ki.

Kukla:Hava güzel olduğunda Alain'i tekerlekli sandalyesiyle dışarı çıkarırdım, birlikte yürüyüşe giderdik. Çok geçmeden Pulonia'yı da yanımıza almaya başladık.

Kukla:Şimdi düşününce, o zamanlar rahatça hareket edebilen tek kişi bendim. Pulonia hep bir yerde takılıp kalırdı, benim de kurtarma operasyonu düzenlemem gerekirdi.

Traveler:Bunlar kulağa mutlu anılar gibi geliyor.

Kukla:Mutlu mu? Sanırım öyleydi. Olaysız ama keyifli. Tekdüze ama huzurlu. Zamanın var olmadığı bir dünyada yaşamak gibiydi.

Kukla:Tabii bunların hepsi koca bir yanılsamadan ibaretti. Yolun sonunda "ölüm" hepimizi bekliyor.

Paimon:...

Kukla:Neyse, bu kadar ayakta dikildiğimiz yeter. Hadi içeri girelim.

10

Gizli eve gir.

Open step page →
11

Sandrone ile konuş.

Open step page →
Conversation 1 · 10 linesOpen full page →

Kukla:Burası aynı bıraktığım gibi. Hiçbir şey değişmemiş.

Kukla:Hı? Ne o?

Traveler:Defterin...

Kukla:Ha? Bunu nasıl... Ah, sana Arlecchino verdi, değil mi?

Kukla:Bunun... Tamamını okudunuz mu? Öhöm... Bilginiz olsun, oradakilerin çoğu uzun zaman önce yazıldı. Tam bu masada hatta.

Kukla:Hıh, neyse... Madem o kadar okudunuz, sizde kalsın bari. Nasıl olsa yenisine başlayabilirim.

Kukla:Dilediğiniz gibi etrafa bakabilirsiniz. Ben Alain'in bahsettiği "hediye"yi aramaya başlayacağım.

Kukla:Yalnız eşyalara dikkat edin. Hiçbir şeye dokunamazsınız demiyorum. Sadece tozdan boğulmamaya dikkat edin.

12

Evi keşfet.

Open step page →
Conversation 1 · 5 linesOpen full page →

Traveler:(Üzeri çeşit çeşit aletle dolu bir tür mekanik çalışma tezgahı. Benim gibi bir aceminin anlayabileceği türden bir şeye benzemiyor...)

Kukla:Bu Alain'in çalışma tezgahıydı. Tabii sonradan benim oldu.

Kukla:Pulonia ile ikimizin de hayat bulduğu yer burası.

Kukla:Alain yatağa düşmeden önce bana mekaniği burada öğretirdi. Ben de oturup onu dinler, ara sıra lafa girip sorular sorardım.

Kukla:Sonunda çok hasta düştüğünde tezgahı ben devraldım ve burada Pulonia'yı geliştirdim.

13

Evi keşfet.

Open step page →
Conversation 1 · 20 linesOpen full page →

Traveler:(Matematikle ilgili gibi duran birkaç eski oyuncak... Masanın üstünde bazı karmaşık matematik bulmacaları da var...)

Kukla:Aa, küçükken bunlarla oynardım.

Kukla:Yaratıldıktan sonraki ilk birkaç ayımda yani.

Kukla:İlk başlarda Alain'le birlikte oynardık ama çok geçmeden yenilmez biri oldum. Biz de onun yerine Pulonia'yla oynamaya başladık.

Paimon:Şey... Bu oyunlar Paimon'a göre değil sanki.

Kukla:Heh, mantık ve matematik bulmacaları mı? Bunlar tam benim uzmanlık alanım.

Kukla:Uzun zaman oldu... Ne dersin? Birkaç el oynayalım mı?

Traveler:Olur. Oyunu sen seç.

Kukla:Hım, bunu oynayalım. Soldaki dişliler en büyükten en küçüğe doğru üst üste dizili. Amaç, onları en az hamleyle diğer tarafa taşımak.

Kukla:Yalnız şunu unutma, büyük bir dişliyi küçük bir dişlinin üstüne koyamazsın.

Kukla:Yardım lazım mı? Takılmış gibisin.

Kukla:Bu buraya gelecek... Sonra bu da buraya...

Kukla:İşte oldu!

Kukla:Görünüşe göre fazladan birkaç hamle yapmışsın... Benim ilk denemem de böyleydi. Pratik yaptıkça daha iyi olursun.

Kukla:Sen... Bunu mümkün olan en az hamleyle mi çözdün? Sanırım bulmacaları da şaşırtıcı derecede iyi olduğun şeyler listesine ekleyebiliriz.

Kukla:Eee? Oyun hakkında ne düşünüyorsun?

Kukla:Sende de epey potansiyel varmış. Bir ara tekrar oynayalım. Başka bulmacalar da deneriz.

14

Evi keşfet.

Open step page →
Conversation 1 · 5 linesOpen full page →

Traveler:(Solmuş eski bir fotoğraf...)

Paimon:Bir dakika, bu fotoğraftaki insanlar biraz tanıdık geliyor.

Kukla:Hım? Ha, bu fotoğraf Alain ve Rene'nin ikisi de hâlâ Doğa Felsefesi Enstitüsündeyken çekilmiş. Araları bozulmadan önce.

Kukla:İlerleyen yaşlarında Alain sık sık şöminenin yanına oturur, yüzünde "suçluluk" ile "özlem" arası bir ifadeyle bu fotoğrafa uzun uzun bakardı.

Kukla:En çok ihtiyacı olduğu anda arkadaşına yardım etmediği için pişmanlık duyduğunu söylerdi bazen. Sırf ona engel olmak için bile olsa...

15

Evi keşfet.

Open step page →
Conversation 1 · 3 linesOpen full page →

Traveler:(Sararmış kağıtlar... Bir de mektup benzeri şeyler var...)

Kukla:Aa, bunlar Alain'in son yıllarından kalma bazı taslakları. Aslında sadece öylesine karalamalar.

Kukla:Bunlar da sadece birkaç önemsiz mektup. Gitmeden önce onları ayıklamakla hiç uğraşamadım.

16

(test)隐藏$HIDDEN

Open step page →
17

Gizli eve gir.

Open step page →
18

Evi keşfetmeye devam et.

Open step page →
Conversation 1 · 11 linesOpen full page →

Paimon:Vay canına, bu ev anılarla dolup taşıyor! İnsanın içini ısıtıyor, çok şirin!

Kukla:Hıh, burayı bir de en parlak döneminde, içinde gerçekten insanların yaşadığı zamanlarda görmeliydin. Yanan bir şömine, buharı tüten bir fincan kahve... Asıl o zamanlar muhteşemdi.

Kukla:Biliyor musun, eskiden Alain'in yaptığı mekanik bir piyanomuz da vardı.

Paimon:Ooo, ne kadar da... Şık!

Kukla:Alain pek fazla çalmazdı. Muhtemelen o noktada çalamıyordu da zaten.

Kukla:Ama kendi kendime öğrenmeyi başardım. Sonuçta müzik teorisi dediğin temelde matematikten ibaret. Kalıpları bir kez çözdükten sonra gerisi zor değil.

Kukla:Alain'in klasik müzik koleksiyonunu incelemeyi çok severdim. Akorlar ve armoniler ayrı birer matematik bulmacası gibi geliyordu. Büyüleyiciydi, bu yüzden biraz beste de yaptım.

Kukla:Ama Alain kötüleştikçe müziğin sesi bile sinirlerine dokunmaya başladı. Ben de piyanoyu attım.

Paimon:Hım...

Kukla:O zamanlar piyanoyu her evde bulunan, kolayca yenisi alınabilen sıradan bir elbise askısı gibi görürdüm. İyi bir piyano bulmanın ne kadar zor olduğunu ancak ayrıldıktan sonra anladım...

Kukla:Öhöm, neyse, bu konuyu kapatalım. Alain'in hediyesi tam burada olmalı. Gitmeden önce bir tek onun birkaç kişisel eşyasını olduğu gibi bırakmıştım.

19

Alain'in yatak odasına git.

Open step page →
Conversation 1 · 81 linesOpen full page →

Kukla:Bir saniye, bu kutunun arkasında gizli bir bölme var... Sanırım bir tür dişli mekanizmasıyla kilitlenmiş...

Kukla:Seni tanıyorsam Alain, sanırım şöyle olacak... Sonra da böyle...

Kukla:Heh, çözdüm. Dahi miyim neyim?

Kukla:Bakalım... Bir kutu mu?

Paimon:Eee? Açacak mısın?

Kukla:Hım, beklediğimden ağırmış. İçinde ne kadar çok şey var böyle...

Kukla:Hım? Bir mektup... Altında da bir sürü ıvır zıvır var. Hiçbiri pek önemli durmuyor.

Kukla:Ah, bir saniye. Bu olmalı.

Paimon:Hımm... Bir küp mü o?

Kukla:Bu bir "Çok Boyutlu Algoritmik Çekirdek". Alain onu bilgi depolamak için kullanırdı. Sadece Pulonia ve benim erişimimiz var.

Kukla:Ben çekirdeği ve mektubu incelemeye başlayacağım. Siz de kalan eşyalara göz atıp işe yarar bir şey var mı diye bakabilirsiniz.

Paimon:Tamam! Bir dakika, burada bir resim daha var! Arkasında bir şeyler yazıyor...

Alain Guillotin:"... Doğduktan kısa bir süre sonra bitkilerin arasında oynarken çekilmiş bir fotoğrafın. Bu çiçekleri çok sevmiş gibisin. Dilerim sen de tıpkı onlar gibi büyür ve serpilirsin."

Kukla:Ha?

Paimon:Vay canına! Bu fotoğrafta ne kadar mutlu olduğuna bak! O zamandan beri çok değişmişsin ha...

Kukla:O ne demek şimdi?

Paimon:S-Sadece bazen biraz... Agresif görünüyorsun. Ya da... Etrafındaki herkese kızgınmışsın gibi.

Kukla:O zaman insanlar da bu kadar sinir bozucu olmayı bıraksın! Sorun bende değil ki!

Paimon:Tabii, tabii...

Paimon:Aa, burada başka bir şey daha var! Koparılmış bir kağıt parçası galiba.

Paimon:"... Bugün bir matematik bulmacası daha çözdüm ve Enstitünün yıllardır takılıp kaldığı bir inşaat probleminde büyük bir ilerleme kaydettim. Dahi miyim neyim?"

Kukla:Dur, bekle! O...

Paimon:"Bundan böyle insanlar bana Kurmalı Prenses Hazretleri, Tüm Mantığın Çözücüsü diye hitap etmeli!"

Kukla:HAYIR! Hayır! Yeter bu kadar. Of! Bu sayfayı kopardığımı sanıyordum!

Paimon:Bunu sen mi yazdın? O zaman nasıl... Bir dakika, en altta başka yazılar da var...

Alain Guillotin:"Bunu çöpte bulduğuma bakılırsa bu sayfadan pek hoşlanmıyorsun anlaşılan. Özür dilerim ama onu saklamaktan kendimi alamadım. Affet beni."

Kukla:Alain!

Paimon:U-Utanmana gerek yok! Herkes böyle bir dönemden geçer.

Kukla:Saçmalık! Onu... Onu ben yazmadım bir kere! Pulonia yazmıştır!

Kukla:Yeter! Söyledim ya, Pulonia'ydı yazan!

Kukla:Madem öyle, bu kadarı yeter. Artık kutuyu kurcalamak yok!

Kukla:Bırakın şunu da mektubu okuyayım!

Kukla:"Benim küçük Kurmalı Prensesime..." Ah, şey...

Traveler:Pulonia'ya yazılmış herhalde.

Kukla:Tek kelime daha etme. Anladın mı?

Kukla:"Eğer bunu okuyorsan..."

Alain Guillotin:"Senin için bıraktığım 'hediye'yi büyük ihtimalle almışsındır. Umarım tüm bunlara eşyalarımı toplarken ya da onun gibi önemsiz bir şeyle uğraşırken tesadüfen denk gelmemişsindir."

Alain Guillotin:"Bir zamanlar sana bir dileğin olup olmadığını sormuştum, hatırlıyor musun? Acaba zamanla cevabın değişti mi?"

Alain Guillotin:"Öyle ya da böyle, sana bir hediyem daha var; içindeki 'anomali' ile yüz yüze gelmeni sağlayacak bir formül bu. Haha... Tabii ona hâlâ öyle diyorsan."

Alain Guillotin:"Neden mi bu hediye? Bunu kavrayabilmen için müsaade et de ruh üzerine bir kez daha şairane birkaç kelam edeyim. Senden sözlerimi sonuna kadar dinlemeni rica ederdim ama zaten dinleyeceğinden adım gibi eminim. Bugüne kadar hep dinledin çünkü."

Alain Guillotin:"Bir insanın ömrü boyunca iki kez doğması gerektiğine inanıyorum. Önce bize hayat veren doğum gelir, ardından da ruhun doğuşu."

Alain Guillotin:"Mesele, bize bahşedilen hayatı kendimiz için seçtiğimiz hayata dönüştürmek. Bunun yolu da dönüp kendi içimize bakmaktan geçiyor."

Alain Guillotin:"Varlığımızın tesadüfler içinde akıp gitmesine izin vermek yerine, hayatımızın anlamını belirlemek için bilinçli bir seçim yapmalıyız..."

Alain Guillotin:"İçimizde yaşayan 'ruhu' tanımak bu yoldan geçer."

Alain Guillotin:"Sen benim en gurur duyduğum şaheserimsin. Bunu sana uzun zaman önce söylemiştim. Ama benim için hiçbir zaman bir icat ya da makina olmadın."

Alain Guillotin:"Benim için sen de tıpkı bizim gibisin. Senin de bir kalbin var."

Alain Guillotin:"Aslında bazı teoriler, insan beynini bir makinadan ibaret, düşünceyi ise onun hesaplamalarının bir ürünü olarak görür."

Alain Guillotin:"Görüyorsun ya, belki de sonuçta o kadar da farklı değilizdir. Senin iç mekanizman diğerlerinden çok daha gelişmiş, tek fark o."

Alain Guillotin:"Nereden bakarsan bak, kalp başlı başına bir muamma... Akıl ve mantığın duygularımızla çarpıştığı bir yer."

Alain Guillotin:"İşlem kapasiten, bilinç kazanmanı ve mantıksal akıl yürütme yetisi geliştirmeni sağladı. Fakat sana ilk bakışta çelişkili gelebilecek bir şey daha kazandırdı: Duygu."

Alain Guillotin:"Duygularla mantık çoğu zaman birbirine ters düşer ve bu uyuşmazlıklar zamanla birikir. Senin kendi içinde 'anomaliler' diye adlandırdığın şeyin asıl kaynağı da bu."

Alain Guillotin:"Bana bir keresinde söylediğin gibi, ne istemediğini her zaman biliyordun. Yine de hiçbir zaman özellikle dilediğin bir şey olmadı."

Alain Guillotin:"Tıpkı kör birinin, şeklini tam olarak gözünde canlandıramasa bile bede〔ruhunun〕ninin bir parçasındaki acıyı derinden hissedebilmesi gibi... Senin ruhunla olan ilişkin de işte böyle."

Alain Guillotin:"Bu yüzden şimdi sana... Ruhunun şeklini görmeni sağlayacak bir formül bırakıyorum. Çünkü 'kalbini' korumak istiyorsan, her şeyden önce onu kendi içinde tanıyabilmelisin."

Kukla:"Elbette onu kullanıp kullanmamak tamamen sana kalmış. Dilediğini yapmakta özgürsün, zaten her zaman öyleydin."

Kukla:"Her halükarda, ister benim formülümle ister başka bir yolla olsun, bir gün kendi kalbinin sesini duyacağına inanıyorum. Sen her zaman hızlı öğrenen biri oldun... Ve tanıdığım en zeki kişisin."

Kukla:Alain...

Paimon:...

Traveler:İyi misin?

Kukla:... İyiyim.

Kukla:Formülün nasıl çalıştığını çoktan çözdüm. Buradan çıkalım, sonra kullanırız.

Paimon:Şimdiden kararını verdin mi? Yapacak mısın?

Kukla:Neden yapmayayım ki? Buraya en başta çekirdeğimdeki "anomalileri" çözmek için geldim zaten.

Traveler:Yardım ister misin?

Kukla:Hayır. Bunu kendi başıma halledebilirim.

Kukla:...

Kukla:Ama... İzlemek ister misiniz?

Paimon:Şey... Nasıl yani?

Kukla:Hangi "anomali"yi çözmem gerektiğini zaten biliyorum. Alain'in de dediği gibi bu, mantık algoritmalarımın duygularımla çatıştığı tüm anların birleşimi.

Paimon:Peki "çözmek" derken bunu kelimenin tam anlamıyla mı kastediyorsun?

Kukla:Evet.

Paimon:Ama, şey, bizi içeri alırsan bu... Senin özel düşüncelerini ve sırlarını göreceğimiz anlamına gelmez mi?

Kukla:Alain'in dedikleri doğruysa birazdan... Yeniden doğacağım. Ya da her neyse artık. Siz de buna tanık olma şansını yakaladınız işte.

Kukla:Hem zaten bütün günlüğümü okudunuz. İçimden geçenleri kendime saklamak istesem bile... O tren çoktan kaçtı.

Paimon:Bundan gerçekten emin misin?

Kukla:Cık, daha kaç defa söylemem lazım? Sizi sonunda... Arkadaş olarak kabul ettim, bir de kalkıp bunu mu sorguluyorsunuz? İkinci kez teklif etmeyeceğim.

Kukla:Bu kadar duygusallık yeter. Peşimden gelin.

20

"Anomaliyi" çöz.

Open step page →
21

Sandrone ile konuş.

Open step page →
Conversation 1 · 6 linesOpen full page →

Kukla:Pekala, numerolojik dizilimle benim gördüklerimi ve duyduklarımı gerçek zamanlı olarak deneyimlemenizi sağlayacak basit bir formül oluşturabilirim.

Paimon:Aa! Tıpkı Citlali'nin duyu paylaşımı tekniği gibi! Biz zaten aşinayız buna!

Kukla:Hımm, Şamanın gizli numaraları varmış.

Kukla:Büyü ve matematik, bu dünyanın temel yasalarıdır. Her ikisiyle de benzer bir sonuç elde edebilmek şaşırtıcı değil.

Kukla:Neyse, hadi başlayalım.

Kukla:Ama kenardan laf atmak yok, tamam mı? Kendim teklif ettim, biliyorum ama yine de araya girmenizi istemiyorum.

22

Gizli eve gir.

Open step page →
23

"Anomaliyi" çöz.

Open step page →
24

"Anomaliyi" çöz.

Open step page →
Conversation 1 · 8 linesOpen full page →

Kukla:Bu... Benim kalbim mi?

Kukla:Hayır, muhtemelen sadece Alain'in formülünün bir sonucu... "Anomalileri" çözmeye adanmış bir alan.

Kukla:Ha... Sanki duvarların hepsi... Ayna mı?

Kukla:Gelebildin. Sonunda.

Kukla:Bu... Geçmişteki ben miyim?

Kukla:Az önce "anomaliler"den bahsediyordun... İşte karşındayım. Duyguların mantıkla çatışmasının vücut bulmuş hali.

Kukla:Oturup konuşalım mı?

Kukla:...

25

Otur

Open step page →
26

"Anomaliyi" çöz.

Open step page →
Conversation 1 · 36 linesOpen full page →

Alain Guillotin:Oldu galiba...

Kukla:...

Alain Guillotin:Merhaba. Adım Alain Guillotin. Beni duyabiliyor musun?

Kukla:...

Kukla:Eski günler geldi aklına, değil mi? Burada geçirdiğimiz zamanlar...

Alain Guillotin:Al, bunun sende kalmasını istiyorum.

Kukla:... Bir not defteri mi?

Alain Guillotin:Bunu bir şeyler yazmak için kullanabilirsin.

Kukla:Bir şeyler yazmama gerek yok. Sınırsız hafızam var.

Alain Guillotin:Öyle olsa bile bazı şeyler diğerlerinden daha önemli, değil mi? Önemli olan şeyleri yazmak için bunu kullanabilirsin.

Kukla:Yani benden basit bir öncelik sıralaması yapmamı mı istiyorsun?

Alain Guillotin:Haha, şimdilik öyle düşünebilirsin sanırım. Ama günlük tutmak aynı zamanda insanın kendi benliğini keşfetme yolculuğudur.

Alain Guillotin:Nasıl ki bir fidanın büyümesine yön vermek için tahta destekler kullanıyorsak, kağıda dökmeyi seçtiklerimiz de ruhumuza ihtiyaç duyduğu yönü verir.

Alain Guillotin:Neyi unutup neye tutunacağımızı seçerken nasıl biri olmak istediğimize karar veririz aslında.

Kukla:Hımm... Anlamıyorum. Daha önce de dediğim gibi, böyle bir şeye ihtiyacım yok.

Kukla:Burası doğduğumuz yer, hayatımızın başladığı yer.

Kukla:Bahçeyle ilgilenerek geçen sabahlar. Temizlik, okuma veya çalışmayla geçen öğleden sonraları. Ateşin yanına kıvrılıp Alain'in geçmişinden hikayeler dinlediğimiz akşamlar...

Kukla:Alain...

Alain Guillotin:Hım? Ne oldu?

Kukla:Ne içiyorsun?

Alain Guillotin:Ha, bu mu? Bu kahve. Şey... Daha üretken olmamı sağlıyor.

Kukla:Denemek istiyorum.

Alain Guillotin:Ah, tamam... Al.

Kukla:... Acı.

Kukla:Lafı açılmışken, beni neden duyularla tasarladın? Tat, koku, dokunuş...

Alain Guillotin:Şey... Ben de pek emin değilim. Sadece en doğrusu buymuş gibi geldi.

Alain Guillotin:Sanırım... Günün birinde senin de kendine ait bir hayatın olabileceğini ve hayatın sunduğu her şeyi yaşamayı hak ettiğini düşündüm.

Kukla:... Ha.

Kukla:Hım, hâlâ acı. Ama kokusu güzel.

Kukla:Haha...

Kukla:O huzurlu günlerin sonsuza dek süreceğini sanıyordum.

Kukla:Bunun mümkün olmadığını biliyorsun.

Kukla:Belki... Ama sonun bu kadar yakın olduğunu nasıl bilebilirdim ki?

Kukla:Sadece talihsizlikti bu.

Kukla:Öyle miydi? Eh, rutine bağladığı kesin, öyle değil mi?

Kukla:...

27

Otur

Open step page →
28

Çay saati.

Open step page →
Conversation 1 · 23 linesOpen full page →

Kukla:Zamanla Alain'den edindiğimiz alışkanlıklardan biri kahve sevgisi oldu. Hatta çay saati düzenlemeye başladık.

Kukla:İnsan gibi davranan bir makina... Biraz gülünç, değil mi?

Kukla:Sanırım... Alıştığım şey bu.

Kukla:Evet. Biz buna alışkınız.

Asilzade:Burası hiç fena değilmiş! Tam parti düzenlemelik bir mekan.

Kukla:Hıh... Bakıyorum da çay partilerime davetsiz gelenlerin ardı arkası kesilmiyor. Biri bana bunu açıklama zahmetinde bulunur mu?

Asilzade:Ama bana da hak ver, Columbina'nın Capitano'yu bir yere götürdüğünü gördüm, neler döndüğünü öğrenmem lazımdı.

"Yüzbaşı":Ben Columbina'ya sadece Arlecchino'yu nerede bulabileceğimi sormuştum. Onunla görüşmem gereken bir mesele var, Columbina da beni buraya yönlendirdi.

"Yüzbaşı":Tartaglia ve ben bunun özel bir toplantı olduğunu bilmiyorduk. Böldüğümüz için özür dileriz. Daha fazla zamanınızı almayacağız.

Kukla:Hıh, her neyse. Bugün canımı sıkan onca şeyin arasına bunu da ekleriz gider. Ha bir eksik, ha bir fazla... Madem buradasınız, bari oturup bir fincan çay için.

Asilzade:Gördün mü? Sana sorun etmez demiştim.

"Yüzbaşı":Çok teşekkürler Sandrone.

Sinyora:Oo, kimler gelmiş. İyi ki fazladan tatlı getirmişim. Şenlik yerine dönmüş burası.

Yaver:Capitano? Ben de tam seni aramaya çıkacaktım.

"Yüzbaşı":Böldüğüm için kusura bakma. İş konuşarak ortamın tadını kaçırmayacağımdan emin olabilirsin. Konuşmamızı daha sonra yapabiliriz.

Sinyora:Tam bir beyefendi gibi konuştun. Malum görgüsüz On Birinci de senden bir iki şey öğrense iyi olacak.

Asilzade:Biliyor musun Rosalyne, bana biraz daha nazik davransan iyi edersin, yoksa o Sekizinci koltuğu altından çekip alıveririm.

Sinyora:Heh, dene de görelim.

Kukla:Kavga edecekseniz dışarı çıkın. Çayla alakalı olmayan herhangi bir pisliği temizlemeye niyetim yok.

Küçük Hanım:(*ham hum ham*)

Kukla:Sakin öğleden sonramızın nasıl olup da böyle kalabalık bir curcunaya dönüştüğünü hâlâ aklım almıyor. Çat kapı gelen gelene...

Kukla:... Sonra da tek kelime etmeden birer birer gittiler.

Kukla:Evet. Bayağı sinir bozucu, değil mi?

29

Columbina ile konuş.

Open step page →
30

Columbina ile konuş.

Open step page →
Conversation 1 · 11 linesOpen full page →

Columbina:Fatui ile geçirdiğim onca zaman içinde... Arlecchino, Rosalyne ve seninle geçirdiğim zamanlar... En güzel günlerimdi.

Kukla:...

Columbina:... Elveda Sandrone.

Kukla:... Gitme Columbina.

Kukla:Heh... Bunu söylemeliydik. Neden söylemedik? Eğer söyleseydik hikayenin farklı bir sonu olur muydu?

Kukla:Kalamazdı. Burada onun için bir gelecek yoktu. Yok olup gidecekti.

Kukla:Haklısın. Sanırım bu yüzden bana "anomali" diyorsun.

Kukla:Ne zaman bir karar versen, kalbinin içinde tüm mantığa ve akla karşı gelmeni isteyen bir ses, benim sesim var.

Kukla:Neden gitmesine izin verdik? Bir şey uğruna savaşıp sonunda kaybetmek mi daha kötü, yoksa hiç savaşmamak mı?

Kukla:Sence de haksızlık değil mi? En çok değer verdiğimiz şeyleri birer birer kaybediyoruz.

Kukla:Gel gör ki ben bir şey için savaşmak ya da kaybettiklerimize ağlamak istesem bile nihayetinde sen bunları bastırıp duymazdan geliyorsun.

31

Pulonia'ya doğru yürü.

Open step page →
32

"Anomaliyi" çöz.

Open step page →
Conversation 1 · 22 linesOpen full page →

Kukla:Şimdiyse Pulonia bile... Alain'in mirasının diğer yarısı, ailemizin geriye kalan son üyesi bile...

Kukla:Pulonia bile artık aramızda değil.

Kukla:Elimden gelen her şeyi yaptım ama tıpkı Alain'in hep söylediği gibi... Pulonia türünün tek örneğiydi. Onun yaratmayı başardığı şeyin bir replikasını yapmak mümkün değil.

Kukla:Geçmişle bağımızın gitgide koptuğunu hissetmiyor musun? Sanki elimizde kalanlar da birer birer avuçlarımızdan kayıp gidiyormuş gibi gelmiyor mu?

Kukla:Öyle sanırım.

Kukla:Ama bir şeylere veda etmeden hayatta ilerleyemezsin. Kayıplar yaşarken bile her zaman kazanılacak yeni şeyler olur.

Kukla:Heh... Aman ne mantıklı.

Kukla:Hıh. Peki senin fikrin ne?

Kukla:...

Kukla:Sanki... Bir şeyi ne kadar çok önemsiyorsam, dünya onu o kadar çabuk elimden alıyor.

Kukla:Hah... Kulağa çok aptalca geliyor. Ama elimde değil. Hayatın bana tekrar tekrar biçtiği kader bu.

Kukla:Eninde sonunda kaybedilecek bir şey için savaşmaya ne gerek var... Baştan hiç sahip olmamak daha iyi... Her şeyin öylece yok olup gitmesi daha iyi...

Kukla:Karanlık, biliyorum. Ama kalp dediğin söz dinlemiyor, heh... Belki de Yıldız Kilidi benim yüzümden ortaya çıktı. Dileğim yüzünden...

Kukla:Sanmıyorum.

Kukla:Heh... Evet, muhtemelen öyle değildir. Ne de olsa bir "anomali"nin dilekleri tüm mantığa ve akla aykırı oluyor...

Kukla:Pekala, durma, ne için geldiysen onu yap. Buraya "anomali"yi çözmeye geldin, değil mi?

Kukla:Evet.

Kukla:Hımm, ne olacak? Beni eskisi gibi burada esir mi tutacaksın?

Kukla:Yoksa bir kodda hata ayıklar gibi beni tamamen yok mu edeceksin? Hah... Aslında bu bir lütuf bile sayılabilir.

Kukla:Umurumda değil. Sadece bir daha asla birini kaybetmenin acısını yaşamak istemiyorum...

Kukla:...

Kukla:Yap hadi. Hazırım.

33

Gizli eve dön.

Open step page →
Conversation 1 · 27 linesOpen full page →

Kukla:...

Paimon:... Sandrone.

Kukla:İyiyim.

Paimon:Şey... Ağlamakta bir sorun yok, biliyorsun.

Kukla:Ağlamak mı? Şaka yapıyorsun herhalde. Teselliyi ihtiyacı olan birine sakla Paimon.

Traveler:Az önceki...

Kukla:Temel algoritmamın duygusal tarafıydı.

Kukla:Duygu modülüm her zaman tamamen gelişmiş ve çalışır durumdaydı. Alain de bunu söylemeye çalışmıştı bana. Sadece bunca zamandır onun sesini görmezden gelmeyi seçtim.

Traveler:Kaybetme korkusu yüzünden mi?

Kukla:Sanırım. Hah, düşününce biraz gemideki akvaryuma benziyor.

Paimon:Akvaryum mu?

Kukla:Eski ben ona şöyle bir bakıp nasıl olsa kaybedeceğim bir şey olduğunu anladı, bu yüzden de uğraşmayı bıraktım.

Kukla:Sonra balıklar birer birer yüzüp gitti ve orası daha da kasvetli, iç karartıcı bir hal aldı. Heh, çok acınası değil mi?

Paimon:Öyle deme! Çoğu insan aynı şeyi hissederdi. Bu sadece elindekilere ne kadar değer verdiğini gösteriyor.

Traveler:Peki ya şimdi?

Kukla:Şimdi mi? Hım... Dürüst olayım, akvaryuma yaptıklarınızı gördükten sonra... Bence çok güzel oldu.

Kukla:Tıpkı dediğin gibi, bu sırada kazandıklarımız bizimle kalıyor. Bunların yeri asla doldurulamaz çünkü onları kalbimizde taşımayı seçiyoruz.

Paimon:Çok iyi dedin!

Kukla:Ayrıca... Zaten bir kere "öldüm". Bu ikinci şansı en iyi şekilde değerlendirmezsem aptallık etmiş olurum.

Traveler:Dileğin hakkında...

Paimon:Doğru ya! Daha önce sen... Ya da içsel benliğin dileği hakkında bir şeylerden bahsetmişti. Neydi o?

Kukla:Heh, bunu öylece sorup öğrenebileceğini mi sanıyorsun? Bir daha düşün.

Kukla:Duygusal〔anomalileri〕 benliğimi kabul etmiş olabilirim ama öyle hemen yumuşayıp içimi falan dökecek değilim.

Traveler:(... Evet, Sandrone hâlâ bildiğimiz gibi.)

Kukla:Yine de... Doğru yönde bir adım atmaktan zarar gelmez... İşe kendi eski akvaryumlarımı temizlemekle başlayabilirim.

Paimon:Ha?

Kukla:Mecazi anlamda diyorum yani. Hadi, gemiye dönelim. O Şamanla konuşmam gerek.

34

Wingalet'e dön.

Open step page →
Conversation 1 · 50 linesOpen full page →

Citlali:... Ne? Kin tutan kayıp ruhlar mı?

Kukla:Epiclese Opera Salonunun yakınında uyurken rahat edememiştin, değil mi? Eminim sebebi budur. Lucine Çeşmesi, Fontaine'deki tüm suyun toplandığı yerdir, bu yüzden suyun içindeki duygular da orada birleşir.

Citlali:Bir dakika... İşin içinde ruhlar varsa rahatsız hissetmekle kalmamam gerekirdi. Seslerini falan da duyabilmeliydim.

Kukla:Normal şartlar altında, senin yeteneklerine sahip birinin duyabileceğine eminim. Sorun şu ki, bu ruhlar artık bütün değil.

Citlali:Bu hale nasıl geldiklerini bir daha anlatır mısın? Parçalara ayrıldıklarından mı söz etmiştin?

Kukla:Evet. Buna ruh ayırma deniyor. Bu yöntemi Nergis Haçı Derneğinden Rene buldu.

Kukla:Fontaine için yaklaşan felaketi öğrendikten sonra Rene, ruhun sonsuza dek yaşamaya devam etmesinin bir yolunu bulabilirse bunun dünyanın kurtuluşunu sağlayabileceğini düşündü. Ruh ayırma, araştırmasının ilk adımıydı.

Kukla:Ne yazık ki o zamanlar Dört Bölge teorisi mükemmel değildi ve süreçte yaşanan bir başarısızlık, fiziksel formunun dağılmasına neden oldu.

Kukla:Nergis Haçı Derneğinin bir diğer üyesi olan Jakob, Rene'nin mirasını sürdürmek ve fiziksel formunu geri getirmek istedi. Hatta yoluna çıkan bazı insanları araştırmalarında denek olarak kullandı.

Citlali:Ruhlarını ayırarak mı?

Kukla:Evet. Rene başarıyla uyandıktan sonra ikili araştırmalarına devam etti ve ayrılan tüm ruhlar sonunda Rene'nin bilincinde birleşti.

Kukla:Siz Fontaine halkını gerçek 'insanlara' dönüştürüp Fontaine'i kurtardıktan sonra bu ruhlar da Ley Hatlarına geri döndü.

Kukla:Ancak Rene uyanmadan önce ayrılan ruhların gidecek hiçbir yeri yoktu, Fontaine sularında bitkin ruhlar olarak sonsuza dek dolaşmaya mahkum kaldılar.

Citlali:Sanki bu dünyanın sınırları dışında gibiler... Ley Hatları veya kader tarafından tanınmıyorlar. Onları hissedememem boşuna değilmiş.

Traveler:(Kaderden kurtulmak... O zamanlar Rene'nin de hedeflerinden biriydi.)

Kukla:Sadece bu da değil, zamanla başka varlıklarla birleşmeye başladılar. İçlerindeki hınç her türlü kötücül varlığı cezbetti ve bu varlıklar onları yozlaştırıp kirleterek safi pislik yığınlarına dönüştürdü.

Kukla:Fakat tam dönüşüm yakın zamanda gerçekleşmiş olmalı. Yoksa Iudex bunu kesinlikle fark ederdi.

Kukla:Bir dakika, hayır, zaten biliyor olmalı! Su altındaki Melusina devriyeleri de bu yüzdenmiş demek ki. Sürekli Gölge Mareşosesi memurlarıyla karşılaşmama şaşmamalı!

Paimon:Öyleyse hadi gidip Neuvillette'i bulalım da bu işi birlikte halledelim!

Kukla:Hayır, henüz olmaz.

Paimon:Neden?

Kukla:Bir kere, sırf diplomatik sorunlarla uğraşmak bile başlı başına bir kabus olurdu. Snezhnaya'ya henüz rapor vermemiş olsam da yakın zamanda Fatui'den ayrılmak gibi bir niyetim yok.

Kukla:Hıh, hem ben olduğum sürece başarısız olmamız imkansız. Başkalarını dahil etmek sadece işleri zorlaştırır.

Kukla:Tek ihtiyacım olan, Bayan Citlali'nin bu canavarın yerini tespit etmeye yardım etmesi. Bunu yapabilir misin?

Citlali:Peh, gözüm kapalı yaparım. Benim işim bu. En azından masa başında oturmaktan çok daha iyiyim bunda.

Citlali:Ama şey, bu ruh mevzusunu tam olarak nasıl çözmeyi düşünüyorsun? Ben bile net bir çıkış yolu göremiyorum. Neresinden baksan epey karmaşık bir durum.

Kukla:Sen bana güven. Mükemmel bir çözümüm var.

Paimon:Eh, peki. Madem kendine bu kadar güveniyorsun, sana uyarız.

Paimon:Hımm, Fontaine'e bu konuda yardım etmeye neden bir anda bu kadar heveslendin Sandrone? Rene'yi ve diğerlerini hiç tanımıyordun, değil mi?

Kukla:Hayır, tanımıyordum ve bu sorunun benimle hiçbir ilgisi olmadığı konusunda da haklısın. Nergis Haçı Derneğinin veya üyelerinin yanına bile yaklaşmazdım.

Kukla:Ama... Son yıllarında Alain, en çok ihtiyacı olduğu anda en yakın arkadaşına yardım etmediği için pişmanlık duyduğunu söyledi bana.

Kukla:Ayrıca mekanik araştırmalarına kendini fazla kaptırıp Mary-Ann'e düzgünce göz kulak olamadığı için ona karşı da kendini suçlu hissediyordu.

Kukla:Eğer hâlâ bizimle olsaydı bence o da aynısını yapardı. Belki bu konuda söyleyecek iki çift lafı olurdu ama her şeye rağmen arkadaşının pisliğini temizlemeyi başkasına bırakmazdı.

Kukla:Dost dediğin kin gütmez, geride pişmanlık bırakmaz. Onunla Rene arasında olanları düzeltmek en büyük dileklerinden biriydi. Benim tek yaptığım, bunu onun adına gerçekleştirmek.

Paimon:Hehe, biliyor musun, gerçekten de biraz değişmiş gibisin.

Kukla:Cık, demek az önce olan onca şey boşuna değilmiş ha? Bu bariz gerçeğe parmak bastığın için sağ ol Paimon.

Traveler:Şu akvaryum tanklarını iyice temizlemiş gibisin...

Kukla:Hıh, sadece geçmişin kirini temizliyorum. Meğer bu kadar uzun süre ihmal edince epey birikiyormuş.

Citlali:(Nereden çıktı şimdi bu akvaryum muhabbeti? Büyük bir maceraya çıktılar, o yetmezmiş gibi şimdi de kendi aralarında özel şifreleri mi var? Hıh, çok saçma.)

Kukla:Peki o zaman Citlali. Bunun izini sürme görevi sende.

Citlali:Ha? Ah... Tamam. Sorun yok.

Paimon:Yaparsın sen Itztli Nine!

Traveler:Yaparsın sen Itztli Nine!

Citlali:Hıh! Sen! Derhal benimle bir şeyler içmek için Debord Otele geliyorsun!

Traveler:N-Neden?

Citlali:Neden mi? Çünkü ben öyle istiyorum!

Citlali:Bayan Guillotin, yarın sabah konumla ilgili rapor vereceğim. Yalnız öncesinde güç toplamak için bir iki kadeh bir şeyler içmem lazım.

Kukla:Peki... Seni fazla tutmayayım.

Citlali:Pekala. Gitme vakti! Görülecek hesaplarım var...

Kukla:... Ha?

Localized evidence

Text fields

3 fields
Chapter numberTextMap 2749281448
Fontinalia'da Yaz Esintisi: Sahne II
Fontinalia'da Yaz Esintisi: Sahne II

Evidence locale: tr

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTR.json
JSON Pointer
/2749281448
No text in the selected or fallback locales.
No text in the selected or fallback locales.
Kaybettiklerimiz
Kaybettiklerimiz

Evidence locale: tr

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTR.json
JSON Pointer
/4466826

Relationships

1 links

Published Sprites

Sprites

1

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Chapter icon · UI_ChapterIcon_Aquarium
Chapter iconchapterIcon211 × 198 · 10 KBUI_ChapterIcon_AquariumResource name

Properties

8

chapter10272

Source evidence
Path
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json
JSON Pointer
/411
id
10272
cityId
5
groupId
10271
questType
EQ
endQuestId
4024528
chapterIcon
UI_ChapterIcon_Aquarium
beginQuestId
4024501
chapterCategory
event