No text in the selected or fallback locales.
Quest Steps
ร่างกายของมนุษย์
Story evidence
Quest flow
1 line
Open section page →แสงที่เปล่งออกมาจากผิวของรังไหมที่เต้นเป็นจังหวะราวกับหัวใจ ค่อยๆ หรี่หม่นลง ดูเหมือนว่าพลังงานหยดสุดท้ายได้ถูกดูดซับไปจนหมดสิ้น
รอยแตกมากมายปรากฏขึ้นบนผิวของรังไหม หมอกสีดำทะมึนราวกับน้ำหมึกพวยพุ่งออกมา พร้อมเสียงกระซิบที่ทำให้วิญญาณสั่นสะท้าน แผ่ขยายออกไปทั่วทิศทางอย่างรวดเร็ว...
3 lines
Open section page →Ye Shunguang: ...
Zhao: เป็นอะไรไป ไม่สบายอีกแล้วเหรอ?
Ye Shunguang: ไม่มีอะไร แค่... ดาบชิงหมิงดูเหมือนจะตอบสนองต่อสิ่งนี้อยู่บ้าง...
0 lines
Open section page →4 lines
Open section page →Wise: สิ่งนี้ทำให้ผลกระทบย้อนกลับของดาบชิงหมิงรุนแรงขึ้นงั้นเหรอ?!
Ye Shunguang: ...ต้องหาวิธีหยุดยั้งสิ่งนี้
Ye Shunguang: ต้องไม่ให้มัน... แพร่กระจายออกไป...
Zhao: อย่าฝืนตัวเองไปหน่อยเลย ในสภาพแบบนี้ แค่ยืนยังยืนไม่อยู่ แล้วจะไปขัดขวางมันได้ยังไง?
0 lines
Open section page →7 lines
Open section page →Wise: Zhao พูดถูก Xiao'Guang เธอควรจะพักซักหน่อยนะ
Xiao'Guang ค่อยๆ ผลักมือของ Zhao ที่พยุงอยู่ออกและมองมาที่พวกเรา ใบหน้าของเธอปรากฏรอยยิ้มที่สงบนิ่งจนดูผิดปกติไปเล็กน้อย
Ye Shunguang: ไม่ทันแล้วล่ะ
Ye Shunguang: ทุกคนดูสิ มันไม่มีตัวตนที่แท้จริง Dialyn ก็เคยพูดไว้เหมือนกัน การโจมตีของพวกเราไม่ส่งผลกับหมอกสีดำพวกนี้เลย
Ye Shunguang: ยิ่งไปกว่านั้น... ผู้นำกำลังตามหาอะไรบางอย่างอยู่
Zhao: ...หา...อะไรเหรอ?
Xiao'Guang ไม่ได้ตอบ เพียงแค่ยกมือขึ้นและลูบดาบชิงหมิงในมืออย่างอ่อนโยน
3 lines
Open section page →Ye Shunguang: ศิษย์น้อง, Zhao ขอบคุณที่อยู่เคียงข้างฉันมาตลอดนะ
Zhao: ...เธอหมายความว่ายังไงกันแน่?
Xiao'Guang หันกลับมา จ้องมองอย่างลึกซึ้ง มุมปากระบายยิ้มบางๆ
ในดวงตาที่ใสกระจ่างคู่นั้น ไม่มีความหวาดกลัว ไม่มีความสับสน มีเพียง... ความอ่อนโยนและการปล่อยวางที่ยากจะบรรยาย
2 lines
Open section page →Ye Shunguang: ฉันแค่... อยากไปทำในสิ่งที่ฉันควรจะทำมานานแล้ว
Ye Shunguang: ฉันจะไปกินขนมหอมหมื่นลี้ที่ฉันชอบที่สุด ทั้งที่รู้ว่ามันจะต้องทำให้ปวดท้องแน่นอน
0 lines
Open section page →2 lines
Open section page →Wise: เธอ... เธอพูดอะไรเนี่ย? Xiao'Guang—
กลุ่มหมอกสีดำที่แผ่ขยายอย่างไร้ระเบียบมาโดยตลอด
จู่ๆ ก็เหมือนเจอเป้าหมายขึ้นมา
มันกลายร่างเป็นกระแสคลื่นสีดำมหึมา ที่พร้อมท่วมทับกลืนกินทุกสรรพสิ่ง
และพุ่งทะยานเข้าใส่ Xiao'Guang—
2 lines
Open section page →เมื่อเงาร่างสุดท้ายของ "ผู้นำ" จางหายไปในอากาศ รอบข้างก็จมดิ่งลงสู่ความเงียบสงัด
หมอกสีดำอันน่าสยดสยองได้จางหายไปในที่สุด ทิ้งไว้เพียงพื้นดินที่เต็มไปด้วยบาดแผลและพวกเราผู้รอดชีวิตจากหายนะ
ไม่รู้ว่าคิดไปเองรึเปล่า ทั้งที่ยังอยู่ใต้ดินที่ไร้แสงตะวัน แต่ในตอนนี้กลับรู้สึกได้ถึงลำแสงที่ทะลุผ่านชั้นหิน นำพามาซึ่งไออุ่นที่ไม่ได้สัมผัสมานาน จนอยากจะหลั่งน้ำตาออกมา...
Zhao ถอนหายใจยาวๆ แล้วทรุดตัวลงนั่งกับพื้น เป็นครั้งแรกที่เธอแย้มยิ้มด้วยความเหนื่อยล้าโดยไม่มีการปิดบังใดๆ
1 line
Open section page →Zhao: ในที่สุดก็จบซักที ถ้าต้องสู้ต่อไปอีก ฉันคงคิดว่าตัวเองคงไม่ได้เห็นพระอาทิตย์ขึ้นวันพรุ่งนี้แน่ๆ
1 line
Open section page →Ye Shunguang: เหนื่อยหน่อยนะ Zhao แล้วก็... ศิษย์น้องด้วย
0 lines
Open section page →11 lines
Open section page →Wise: Xiao'Guang เธอก็เหนื่อยมามากแล้ว ร่างกายเป็นยังไงบ้าง? ความผิดปกติของดาบชิงหมิงเมื่อกี้ ทำให้ฉันรู้สึกเป็นห่วงนิดหน่อย...
Ye Shunguang: ฉันรู้สึกได้... ในช่วงเวลาสุดท้ายนั้น ตอนที่ฉันใช้ดาบชิงหมิงสังหารสิ่งนั้น...
Ye Shunguang: ความสัมพันธ์ระหว่างฉันกับดาบเล่มนี้ ดูเหมือนจะเปลี่ยนไปบ้างแล้ว
Ye Shunguang: ก่อนหน้านี้ ฉันมักจะคิดว่าดาบชิงหมิงเป็นฝ่ายเลือกฉันเพียงฝ่ายเดียว และฉันไม่มีความสามารถที่จะส่งผลใดๆ ต่อมันได้...
Xiao'Guang เงยหน้าขึ้น ในดวงตาฉายแววเจิดจ้าและเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ อย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน
Ye Shunguang: แต่เมื่อกี้นี้ ฉันเพิ่งได้เข้าใจ... ว่าจริงๆ แล้วฉันก็เลือกมันเหมือนกัน!
Ye Shunguang: ฉันรับรู้ถึงความแข็งแกร่งของดาบชิงหมิงที่กำลังไหลเวียนอยู่ในมือของฉันได้อย่างชัดเจน มันไม่ได้เต็มไปด้วยความดุดันเหมือนก่อนหน้านี้อีกต่อไป แต่กลับกลายเป็น... อ่อนโยนและสงบนิ่ง
Zhao: บางที... ระดับความเข้ากันได้ระหว่างเธอกับดาบชิงหมิงอาจจะเพิ่มขึ้น ถ้าเป็นอย่างนั้น ผลกระทบย้อนกลับพวกนั้นก็...
Ye Shunguang: ฉันรู้ ผลกระทบย้อนเหล่านั้นยังคงอยู่ บางทีอาจจะกำเริบขึ้นมาอีกเมื่อไหร่ก็ได้
Ye Shunguang: แต่ว่า... จนกระทั่งตอนนี้ ฉันเพิ่งจะรู้สึกว่าตัวเองได้ครอบครองดาบเล่มนี้อย่างแท้จริงเป็นครั้งแรก รวมถึงเจตจำนงและความแข็งแกร่งของเหล่าผู้ครอบครองดาบนับไม่ถ้วน ที่สืบทอดต่อกันมาผ่านกาลเวลาอันยาวนานภายใต้ดาบเล่มนี้ด้วย
Ye Shunguang: ฉัน... ฉันไม่ได้ต่อสู้เพียงลำพัง! ในดาบเล่มนี้ ยังมีอีกหลายคนที่ต่อสู้เคียงข้างฉัน...
0 lines
Open section page →9 lines
Open section page →Wise: แต่เมื่อกี้เธอยังจะเสียสละตัวเองเพื่อแก้ไขทุกอย่างอยู่เลยนะ Xiao'Guang เธอวู่วามเกินไปแล้ว เธอไม่รู้หรอกว่าตอนนั้นฉัน—
เมื่อมองเข้าไปในดวงตาใสกระจ่างที่เต็มไปด้วยความรู้สึกผิดของ Xiao'Guang คำตำหนิที่เหลืออยู่ก็ไม่สามารถเอ่ยออกมาได้
Ye Shunguang: ขอโทษนะ... ทำให้นาย/เธอต้องเป็นห่วงอีกแล้ว
Ye Shunguang: อันที่จริง ตอนที่กักขัง "ผู้นำ" อยู่ ฉันเหมือนจะฝันไปนานมาก
Ye Shunguang: ในความฝันเป็นความมืดมิดที่ไร้ขอบสุด ไม่ว่าฉันจะวิ่งไปทางไหนก็ไม่สามารถหนีออกไปได้ และมองไม่เห็นจุดสิ้นสุดเลย
Ye Shunguang: ตอนนั้นฉันคิดว่า... บางที ฉันอาจจะไม่มีวันได้กลับบ้านอีกแล้ว
Ye Shunguang: ฉันรู้ว่านั่นเป็นทางเลือกของฉันเอง และรู้ว่าเพื่อทุกคนแล้ว ฉันต้องทำแบบนี้เท่านั้น แต่ว่า... ฉันก็ยังกลัวอยู่ดี กลัวจนตัวสั่นไปหมดเลย
Ye Shunguang: จนกระทั่งชั่วพริบตานึง แสงริบหรี่ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าฉัน— ฉันได้ยินเสียงของนาย/เธอดังมาจากปลายแสงนั้น
Ye Shunguang: ฉันเห็นนาย/เธอยืนอยู่ท่ามกลางแสงสว่าง ฝ่าความมืดมิดที่ไร้ขอบสุดนั้น และยื่นมือมาหาฉัน
0 lines
Open section page →2 lines
Open section page →Wise: อย่าลืมสิ ฉันเป็น Proxy นะ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ฉันจะพาเธอกลับบ้านเสมอ
ยิ้มให้กันและกันอย่างรู้ใจกับ Xiao'Guang
ในขณะนั้นเอง ก็ได้รับการติดต่อจาก Belle/พี่...
1 line
Open section page →Belle: พี่ ทางนั้นเป็นยังไงบ้าง? ทางนี้เพิ่งได้รับข่าวว่าภารกิจของทีมอื่นๆ สำเร็จลุล่วงไปด้วยดีแล้ว Hollow ก็กลับมามีความเสถียรและกลับคืนสู่ขนาดเดิมแล้วล่ะ
0 lines
Open section page →5 lines
Open section page →Wise: ภารกิจสำเร็จลุล่วงด้วยดี ทุกอย่างเรียบร้อย ส่วนรายละเอียดต่างๆ ไว้กลับไปแล้วจะเล่าให้ฟังนะ
Zhao: ดูเหมือนทุกคนจะเก่งกันจริงๆ ถ้าอย่างนั้นพวกเราก็คงถึงเวลาเก็บข้าวของกลับกันได้แล้วล่ะ
Ye Shunguang: อื้ม! ต้องเตรียมงานฉลองให้ดีๆ ซะหน่อยแล้ว
Zhao: ...เดี๋ยวก่อน ดูตรงนั้นสิ เหมือนจะมีอะไรบางอย่างผุดขึ้นมาจากพื้น... นั่นมัน Miasma?
Ye Shunguang: ความเข้มข้นของ Miasma ดูจะไม่ค่อยรุนแรงเท่าไหร่ อาจจะเป็นแค่พลังที่หลงเหลืออยู่ของ "ผู้นำ"... เดี๋ยวนะ ใน Miasma นั่นคือเงาคนรึเปล่า?
0 lines
Open section page →4 lines
Open section page →Ye Shunguang: ศิษย์น้อง เป็นอะไรไป? จู่ๆ สีหน้าของนายก็ดูไม่ค่อยดีขึ้นมา...
Zhao: ทำหน้าอย่างกับเห็นผีเลย... เดี๋ยว Proxy นาย/เธอจะไปไหนน่ะ?
ยังไม่ทันได้ตอบคำถามของ Xiao'Guang และ Zhao หัวใจก็ราวกับถูกมือที่มองไม่เห็นบีบรัดแน่น รีบวิ่งไปยังจุดที่มี "Miasma" อยู่ตามสัญชาตญาณ โดยไม่สนใจสิ่งใดทั้งสิ้น—
เพราะภาพลวงตาที่ยืนอยู่ท่ามกลาง Miasma นั้น ก็คืออาจารย์ที่หายตัวไปนานแล้ว— Carole
1 line
Open section page →เงาร่างที่พร่าเลือนของอาจารย์กำลังเคลื่อนไหวอยู่ตรงหน้า ในชั่วพริบตานั้น ความทรงจำแปลกประหลาดก็พุ่งทะยานเข้ามาในหัว—
1 line
Open section page →Wise: ...!!
1 line
Open section page →Wise: (นี่... นี่มันความทรงจำของอาจารย์งั้นเหรอ...?)
1 line
Open section page →Wise: (ฉันรู้สึกได้— ใช่แล้ว นี่คือภาพที่อาจารย์เห็นในตอนนั้น และคนที่อาจารย์คุยด้วยก็คือคนสองคนนี้!)
1 line
Open section page →Wise: (พวกเขาเป็นใครกัน? พลังงานที่ทรงพลังจากตัวพวกเขา... คืออีเทอร์งั้นเหรอ...?)
1 line
Open section page →Wise: (อีกอย่าง ทำไมพวกเขาถึงดู...)
1 line
Open section page →Wise: (โอ๊ย... หัวกับตาของฉัน... เจ็บ...)
0 lines
Open section page →1 line
Open section page →Ye Shunguang: ...ศิษย์น้อง นาย... นายยังโอเคมั้ย?
1 line
Open section page →Zhao: ขอบคุณสวรรค์ ในที่สุดนาย/เธอก็ได้สติกลับมาแล้ว
0 lines
Open section page →2 lines
Open section page →Wise: ...ขอโทษนะ เมื่อกี้ฉันเป็นอะไรไปเหรอ?
Ye Shunguang: ตอนที่ Miasma เพิ่งสลายไปในชั่วขณะนั้น นาย/เธอก็หยุดนิ่งอยู่กับที่ไม่ขยับเขยื้อน พวกเราเรียกนาย/เธอตั้งนานแต่ก็ไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองเลย... นาย/เธอไม่เป็นไรใช่มั้ย?
0 lines
Open section page →1 line
Open section page →Wise: ฉันไม่เป็นไร แค่... แค่ตกใจมากเกินไปหน่อยน่ะ
3 lines
Open section page →Wise: (ภาพที่เห็นในความทรงจำของอาจารย์เมื่อกี้... ไว้ค่อยกลับไปปรึกษากับ Belle แล้วกัน ตอนนี้อย่าเพิ่งทำให้ทุกคนเป็นห่วงกว่าเดิมดีกว่า)
Ye Shunguang: ภาพมายาที่อยู่ใน Miasma เมื่อกี้ ดูเหมือนกับที่พวกเราเคยเห็นก่อนหน้านี้เลย นั่นคืออาจารย์ของนาย/เธอ Carole...
Zhao: ฟังจากสิ่งที่เธอพูดแล้ว... ดูเหมือนเธอจะยอมรับว่าตัวเองมีส่วนเกี่ยวข้องกับเมืองเก่าล่มสลายนะ
0 lines
Open section page →1 line
Open section page →Wise: ฉันกับ Belle เชื่อมั่นมาตลอดว่าอาจารย์ถูกใส่ร้าย เพราะอาจารย์ Carole ที่พวกเรารู้จัก จะไม่มีวันทำอะไรที่ไม่แยแสชีวิตของผู้อื่นแบบนี้...
1 line
Open section page →Wise: แต่ "ภัยพิบัติ" และ "ชีวิตมากมายนับไม่ถ้วนจะดับสูญ" ที่เธอเพิ่งพูดถึงเมื่อกี้ และยังบอกว่าตัวเธอเองคือ...
5 lines
Open section page →Ye Shunguang: ศิษย์น้อง ฉันว่านายอย่าคิดมากเกินไปดีกว่านะ!
Ye Shunguang: พวกเราเห็นแค่เศษเสี้ยวความทรงจำเท่านั้น มันบ่งบอกอะไรมากไม่ได้หรอก... บ่อยครั้งที่ความจริงมันซ่อนลึกกว่าที่เราจินตนาการไว้ซะอีกนะ
Zhao: ใช่แล้ว ถึงจะได้ยินคำพูดที่ชวนให้คิดอยู่บ้าง แต่จากมุมมองของฉัน ความชั่วร้ายที่อยู่ในนั้น ก็คงไม่ได้มากไปกว่าเรื่องขำขันในงานเลี้ยงของ TOPS หรอก
Zhao: จนถึงตอนนี้ทางเมืองยังคงอ้างเรื่องความลับสำคัญ จึงไม่เปิดเผยสาเหตุที่แท้จริงของเหตุการณ์เมืองเก่าล่มสลาย เพียงแค่ใส่ชื่อของ Carole Arna และคนอื่นๆ ลงในรายชื่อผู้กระทำผิดเท่านั้น
Zhao: นี่ก็หมายความว่าเรื่องนี้ไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด จริงมั้ย
0 lines
Open section page →1 line
Open section page →Wise: พวกเธอพูดถูก ยังไงก็ตาม ที่นี่ไม่เหมาะจะอยู่นานๆ พวกเรารีบกลับไปกันเถอะ
30 lines
Open section page →ณ มุมหนึ่งใต้พื้นพิภพ Lockspring กำลังนอนอยู่บนพื้นที่เย็นเฉียบ เซ็นเซอร์ของเขายังคงกะพริบไม่หยุด
Lockspring: ยุติความทุกข์ทรมาน... มีเพียงระเบียบแบบแผนที่เด็ดขาดเท่านั้น...
Lockspring: มนุษย์... จำเป็นต้องได้รับการควบคุม...
เขาพึมพำคำพูดเหล่านั้นออกมา เสียงที่เคยหนักแน่นมั่นคงกลับกลายเป็นอ่อนล้าและสับสน
ราวกับผู้ศรัทธาที่เริ่มเคลือบแคลงในสัจธรรม ที่ตนเองเชื่อมั่นมาตลอดชีวิตเป็นครั้งแรก
ทุกสิ่งที่ได้เห็นเมื่อครู่ยังคงชัดเจนอยู่ในความทรงจำของเขา
เด็กสาวร่างบางผู้หนึ่ง แม้จะแบกรับชะตากรรมที่ไม่เป็นธรรมที่สุด แต่ก็ยังคงหยิบดาบขึ้นมาอย่างโซเซ แล้วก้าวไปยืนขวางอยู่เบื้องหน้าทุกคน
Proxy ที่ต้องเผชิญกับความอยุติธรรมเช่นเดียวกัน และผู้พิพากษาแห่ง Krampus ที่ไม่เคยได้รับความเมตตาจากโชคชะตา...
พวกเขาเหล่านี้ ไม่ได้มีความโกรธแค้นหรือชิงชังต่อโลกใบนี้ แต่กลับ... ค้ำจุนซึ่งกันและกันอย่างมั่นคง
Lockspring: ...
Lockspring: ต่อให้ถูกลืมเลือน แต่ยังมีความกล้าที่จะเริ่มต้นใหม่...
Lockspring: ความเด็ดเดี่ยวที่เลือกจะเสียสละ แม้จะรู้สึกหวาดกลัว...
Lockspring: แม้จะรู้ว่าเบื้องหน้าคือห้วงเหว แต่เจตจำนงที่จะก้าวไปข้างหน้าโดยไม่มีความลังเลนั้น ยังคงอยู่...
Lockspring: แม้จะต้องเดิมพันด้วยทุกสิ่ง แม้ต้องตายไปด้วยกัน แต่ยังคงชี้ดาบในมือไปยังความว่างเปล่า ณ ชั่วขณะนั้น—
Lockspring กะพริบตาช้าๆ แสงเซ็นเซอร์ที่กะพริบไม่หยุดในที่สุดก็เริ่มคงที่
Lockspring: สิ่งที่ฉันเคยคิดว่าเป็นการดิ้นรนที่ไร้ประโยชน์เหล่านี้... กลับกลายเป็นพลังที่แท้จริงของชีวิต
Lockspring: ที่แท้เบื้องหลังการขัดแย้ง การปะทะ การทรยศหักหลังที่เดิมพันด้วยชีวิต และความน่าอัปยศทั้งหลายที่ฉันได้เห็น... ยังมีสิ่งที่ตรงกันข้ามกับมันอย่างสิ้นเชิงซ่อนอยู่
Lockspring: มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความแข็งแกร่งมาตั้งแต่แรกเริ่ม... อย่างนั้นเหรอ?
???: น่าเบื่อจริงๆ ฉันนึกว่านายจะชนะซะอีก แต่กลับลงเอยแบบนี้ซะได้...
Lockspring: ตอนนั้น... ในตอนที่ฉันกำลังจะพังทลายไปอย่างสิ้นเชิง นายก็ปรากฏตัวขึ้นมาอย่างกะทันหัน บอกฉันเกี่ยวกับการมีอยู่ของผู้นำกับ Exaltist และชี้แนะทางให้กับฉัน
???: ใช่แล้ว ทำไมเหรอ ตอนนี้นายคงไม่ได้คิดจะปัดความรับผิดชอบใช่มั้ย? จะโทษว่าฉันเป็นคนนำพานายไปในทางที่ผิดรึไง?
Lockspring: เปล่าเลย ตรงกันข้าม ฉันอยากขอบคุณนาย ถ้าไม่มีนาย ฉันคงไม่มีวันได้พบเจอประสบการณ์เหล่านี้ และไม่มีทางเข้าใจคำตอบสุดท้าย
???: ...ฉันไม่เข้าใจที่นายพูดเลย Logic Core ของนายพังยับเยินไปแล้วรึไง?
???: ช่างเถอะ ถึงยังไงก็ไม่มีอะไรที่จะมาขัดขวาง "แผนการนั้น" ได้... แต่ก่อนจะถึงตอนนั้น ฉันต้องสนุกให้เต็มที่ก่อน~
ไม่สนใจคำเยาะเย้ยของคนผู้นั้น Lockspring เพียงจ้องมองความมืดตรงหน้าอย่างสงบนิ่ง
ราวกับว่าสายตาของเขาได้ทะลุผ่านทุกสิ่ง และมองเห็นบางสิ่งที่อยู่ไกลออกไป และยิ่งใหญ่กว่า
Lockspring: ...บางที ซักวันนึง ความกล้าหาญของมนุษย์อาจจะสูญสิ้นไป...
Lockspring: แต่ไม่ใช่วันนี้ ไม่ใช่ตอนนี้
Lockspring: เลดี้ Sunbringer บางที... คุณอาจจะพูดถูก
Lockspring: ดินแดนในอุดมคติที่ลอยอยู่เหนือ New Eridu หวังว่าคุณจะนำมาซึ่ง... อย่างแท้จริง...
???: ชิ น่าเบื่อชะมัด! นายไร้ประโยชน์ไปแล้ว
???: ดูท่าฉันคงต้องไปหาอะไรสนุกๆ ทำที่อื่นแล้ว
"New Eridu... มาฉลองการกลับมาของ 'Youkai' กันเถอะ!"
เซ็นเซอร์ของ Lockspring กะพริบเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะดับวูบลงอย่างสิ้นเชิง
และแล้ว เสียงทั้งหมดก็เงียบหายไป รอบข้างจมดิ่งสู่ความเงียบงันอย่างสมบูรณ์
และเขาเพียงแค่นั่งนิ่งอยู่ตรงนั้น ราวกับรูปปั้นที่ทำภารกิจสำเร็จลุล่วงแล้ว
Source evidence
- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/Chapter160/Main_GalGame_Chapter160_11600660.json- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/Chapter160/Main_GalGame_Chapter160_11600670.json- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/Chapter160/Main_GalGame_Chapter160_11600675.json- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/Chapter160/Main_GalGame_Chapter160_11600680.json- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/Chapter160/Main_GalGame_Chapter160_11600690.json
Localized evidence
Text fields
"ฉันจะไปกินขนมหอมหมื่นลี้ที่ฉันชอบที่สุด ทั้งที่รู้ว่ามันจะต้องทำให้ปวดท้องแน่นอน"
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/th/main.json- JSON Pointer
/QuestDesc_12214010
ร่างกายของมนุษย์
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/th/main.json- JSON Pointer
/QuestName_12214010
No text in the selected or fallback locales.
Relationships
Properties
Source evidence
- Path
Assets/NapResources/FileCfg/QuestConfigTemplate.json- JSON Pointer
/records/7804
- Name
QuestName_12214010
- QuestID
12214010
- field_2
1
- field_3
QuestDesc_12214010
- field_4
QuestTarget_12214010
- field_5
QuestFinishDesc_12214010
- field_6
- field_7
1
- field_10
{ "$wire": "inline-non-uoffset-exact-4-bytes", "bytesHex": "01000000", "rawLittleEndianBits": 1 }- field_12
1140140170
- field_13
null
- field_14
null
- field_15
null
- field_16
{ "$wire": "empty-string-or-vector<alignment8-element-type-unresolved>", "length": 0, "stringInterpretation": "", "vectorInterpretation": [], "vectorElementAlignmentBytes": 8 }- field_18
{ "$wire": "empty-string-or-vector<alignment8-element-type-unresolved>", "length": 0, "stringInterpretation": "", "vectorInterpretation": [], "vectorElementAlignmentBytes": 8 }- field_21
null
- field_22
null
- field_23
null
- field_25
null
- field_27
null
- field_28
null
- field_29
- field_30
null
- field_31
null
- tableName
QuestConfigTemplate
- tableIdentity
6650075698645347761
- unlockCondition
1140140170