บทแห่งดาวประกาย: ฉากที่ 1
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json- JSON Pointer
/1778309320
Story Chapters
Story evidence
Changsheng:โอ้ ลูกค้าคนสำคัญนี่นา
Baizhu:ไม่เจอกันนานเลยนะ ทั้งสองคน ทำไมพวกเธอถึงมาที่นี่ได้ล่ะ?
Paimon:ช่วงนี้ Traveler ดูเหนื่อย ๆ น่ะ สภาพแต่ละวันอย่างกับนอนไม่พอเลย บางครั้งก็เห็นใต้ตาดำคล้ำด้วย
Paimon:แถมยังชอบเหม่อโดยไม่รู้ตัวอยู่บ่อย ๆ ด้วย ฉันเรียกเขา/เธอตั้งหลายรอบกว่าจะตอบ ฉันก็เลยคิดว่า Traveler น่าจะป่วยรึเปล่า?
Changsheng:หืม? เจ้าก็ป่วยเป็นด้วยเหรอ? ข้าว่าร่างกายเจ้าดูแข็งแรงดีออก
Baizhu:ตั้งแต่รู้จักกันมา เหมือนว่านี่จะเป็นครั้งแรกเลยนะที่เธอมาหาฉันเพราะไม่สบาย นั่งก่อนสิ ฉันขอตรวจชีพจรเธอก่อน
Baizhu:อืม...
Paimon:Baizhu สีหน้าคุณดูเครียดจัง... คงไม่ได้เกิดเรื่องอะไรขึ้นใช่มั้ย?
Baizhu:ใบหน้าแดงเรื่อ ดวงตาสดใส ลมหายใจสม่ำเสมอ ชีพจรผ่อนคลายและมีพลัง
Baizhu:จากประสบการณ์ทางการแพทย์ของฉัน ร่างกายเธอแข็งแรงดี ตามหลักแล้วเธอควรจะมีพลังเต็มเปี่ยมทุกวัน ไม่ควรจะรู้สึกไม่สบายตรงไหน
Traveler:แต่ฉันรู้สึกว่ามีบางอย่าง "ผิดปกติ" จริง ๆ
Baizhu:นี่แหละที่ฉันจะบอก... การที่ "ร่างกาย" แข็งแรงเป็นเรื่องที่ดี แต่สำหรับเธอแล้ว สถานการณ์มันซับซ้อนกว่านั้น
Baizhu:ถึงยังไงโรคทางกายก็มีร่องรอยให้เห็น และมียารักษา เว้นเสียแต่ว่าเป็นสิ่งนอกเหนือจากร่างกาย ถ้าเป็นแบบนั้นก็ไม่ใช่สิ่งที่หมอชำนาญแล้วล่ะ
Paimon:นอกเหนือจากร่างกาย... คุณหมายความว่ายังไง?
Baizhu:อย่างเช่นคำสาปบางอย่าง หรือไม่ก็คุณไสย... ตอนนี้ยังสรุปไม่ได้ แต่ก็อาจเป็นแค่ความเหนื่อยล้าทางจิตใจ ที่เกิดจากการทำงานหนักเกินไปก็ได้เหมือนกัน
Baizhu:เอาแบบนี้ดีกว่า ฉันให้เธอพักในห้องผู้ป่วยนี้ไปก่อน ไม่ว่าสาเหตุจะเป็นอะไร มันจะค่อย ๆ ปรากฏออกมาเอง เราต้องรู้ว่าต้นตอของอาการป่วยอยู่ตรงไหน ถึงจะจ่ายยาได้ถูกโรค
Changsheng:ฉันเห็นคนที่มีปัญหาทางจิตมาเยอะแล้ว สรุปก็คือจุดธูปสงบจิตสักดอก แล้วนอนหลับให้เต็มอิ่ม จากนั้นค่อยไปหาอะไรกิน
Baizhu:ฉันกับ Changsheng จะไปหาตำราโบราณที่เกี่ยวกับอาการเหนื่อยล้าทางใจดู บางทีอาจจะเจอเบาะแสอะไรบางอย่างก็ได้
Changsheng:เฮ้อ~ แต่พวกข้าเองก็ไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญด้านนี้ ยังไงก็ต้องรีบหาผู้ช่วยที่น่าเชื่อถือได้มากกว่าจะดีกว่า
Paimon:คิดไม่ถึงเลยว่า Baizhu กับ Changsheng ก็ดูไม่ออกว่าเธอเป็นอะไร...
Paimon:เธอดูเหนื่อยมากเลย ยังไงก็ทำตามที่พวกเขาบอกก่อนละกัน พักผ่อนอยู่ที่นี่ให้เต็มที่ก่อนเถอะดีมั้ย?
Paimon:ฉันจะอยู่ข้าง ๆ เธอเอง ไม่แน่ว่าพอตื่นขึ้นมา อาจจะกลับมาเป็นปกติก็ได้!
พักผ่อน:No text in the selected or fallback locales.
Paimon:คงเหนื่อยมากเลยสินะ? วันนี้พักผ่อนก่อนเถอะ
Traveler:(ที่นี่คือ...)
Traveler:(หมอกหนาทึบปกคลุมทุกซอกทุกมุมในลานสายตา)
Traveler:(มันสมจริงเกินกว่าจะเป็นความฝัน แต่ก็เย็นยะเยือกเกินกว่าจะเป็นความจริง ลมหายใจยังไม่ทันได้พ่นออกมาก็แข็งตัวอยู่ในปาก ราวกับวิญญาณถูกดึงออกจากร่าง และถูกพาไปยังมิติที่ไม่รู้จักแห่งนี้)
Traveler:(ไม่ว่าจะเดินไปทางไหนก็มองไม่เห็นปลายทาง ที่น่ากังวลยิ่งกว่าคือ ดูเหมือนจะมีอะไรบางอย่างอยู่ในหมอก คล้ายเงาที่คอยตามติดทุกความเคลื่อนไหว)
Traveler:(ถ้านี่คือความฝัน แล้วเมื่อไหร่ถึงจะตื่นสักที? แล้วถ้านี่ไม่ใช่ความฝัน แล้วตอนนี้ฉันอยู่ที่ไหนกัน?)
Traveler:อึก...!
Traveler:(มีบางอย่างทะลุผ่านหมอกเข้ามาแทงที่หลัง แต่ว่าแผลไม่มีเลือดออก นี่มัน...!)
Traveler:(แสงสว่างปริศนาเล็ดลอดออกมาจากบาดแผล หนามแหลมที่ดูคุ้นตาดูเหมือนจะกลับไปพร้อมกับบางสิ่ง จากนั้นก็หายไปในความมืดมิดอีกครั้ง ส่วนลึกในใจราวกับมีบางอย่างขาดหาย พร้อมกับความรู้สึกเหนื่อยล้าที่เข้ามา...)
Paimon:Traveler, Traveler...
Paimon:รีบตื่นเร็วเข้า! แดดส่องก้นแล้วนะ!
Traveler:...
Paimon:*หาว*... นาน ๆ ทีจะเห็นเธอตื่นสายกว่าฉันนะเนี่ย! นี่ก็เที่ยงแล้วนะ เป็นยังไง รู้สึกดีขึ้นบ้างรึยัง?
Paimon:แผลเหรอ? เธอไปกระแทกอะไรตอนหลับเหรอ? เดี๋ยวฉันช่วยดูให้นะ...
Paimon:ไม่เห็นมีอะไรเลย! เหมือนเมื่อก่อนเปี๊ยบเลยนะ เธอฝันร้ายรึเปล่า?
Paimon:ใจเย็น ๆ ก่อนนะ ฉันได้ยินมาว่าความฝันเป็นสิ่งตรงข้าม ถ้าฝันร้าย... ก็ต้องทำให้ตัวเองมีความสุขก่อน เอาแบบนี้ละกัน วันนี้ฉันเลี้ยงเอง เรากินไปคุยไปกันเถอะ!
ถูก Paimon พามาที่ภัตตาคาร Wanmin เหมือนเธอจะสังเกตได้ว่า จิตใจของเราไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเท่าไหร่ Paimon เลยสั่งอาหารอร่อย ๆ มาเยอะเลย
Paimon:เอ๋? เธอบอกว่า เธอฝันเห็นตัวเองอยู่ในพื้นที่ที่เต็มไปด้วยหมอกหนา แถมยังถูกหนามแหลมที่โผล่ออกมาจากหมอกแทงด้วยงั้นเหรอ?
Paimon:ก่อนหน้านี้เหมือนไม่เคยเจอเรื่องแบบนี้มาก่อนเลย นี่เป็นความฝันจริง ๆ เหรอ? ฟังจากที่เธอเล่าแล้ว เหมือนเธอถูกจับไปยังที่แปลก ๆ จริง ๆ เลยแฮะ...
Paimon:แต่ว่าเมื่อเช้าเธอตื่นขึ้นมาบนเตียงจริง ๆ นะ ตอนที่ฉันเรียกเธอ เธอหลับสนิทมากเลย
Paimon:เอาล่ะ คืนนี้ฉันจะไม่นอนแล้ว จะอยู่เฝ้าข้าง ๆ เธอแทน ถ้ามีพวกนิสัยไม่ดีเข้าใกล้เธอ ฉันจะไล่เตะให้หมอบเลย...
Paimon:หรือไม่ก็ปลุกเธอ แล้วเราช่วยกันจัดการเขาด้วยกัน!
Traveler:(เมื่อเห็นรอยยิ้มของ Paimon ก็ถอนหายใจโล่งอกอย่างอดไม่ได้)
Traveler:(แต่จะวางใจได้จริงเหรอ? ฉากในความฝันนั้นน่ากลัวมาก ราวกับยังมีบางอย่างกำลังจับตาดูฉันจากในมุมหนึ่งของโลก)
Traveler:(จุดที่ถูกแทงในความฝัน หลังจากตื่นขึ้นมาก็ไม่เหลือบาดแผลอะไร แต่ถ้าลองรับรู้ดี ๆ จะรู้สึกได้ถึงความเจ็บปวดลึก ๆ แล่นมาจากข้างหลัง ราวกับว่าในส่วนลึกของเลือดเนื้อมีอะไรบางอย่าง...)
???:...มีอะไรบางอย่างขาดหายไป?
Traveler:(!!!)
Paimon:เอ๊ะ Traveler เมื่อกี้เธอพูดว่าอะไรนะ?
Traveler:เธอก็ได้ยินด้วยเหรอ?
???:แม้ว่าเลือดเนื้อจะยังสมบูรณ์ แต่วิญญาณกลับขาดหาย หากปล่อยไว้อย่างนี้ต่อไป หัวใจก็จะเหี่ยวเฉาไปด้วย
Paimon:อุหวา ตกใจหมดเลย! คุณคือ... ฉันจำคุณได้นะ คุณคืออาจารย์ของ "Childe" ที่ชื่อ... S... อะไรนะ?
Traveler:Skirk
Paimon:ใช่! ทำไมคุณถึงมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะ?
Paimon:ครั้งล่าสุดที่เจอกันก็ที่ Fontaine สินะ? ที่ทะเลบรรพกาล... ตอนนั้นฉันกับ Traveler ออกไปก่อน เลยไม่รู้ว่าหลังจากนั้นคุณไปที่ไหนต่อ
Paimon:ได้ยินมาว่า Childe ยังเที่ยวตามหาคุณไปทั่วอยู่เลย ทำไมคุณถึงมาที่ภัตตาคาร Wanmin ได้ล่ะ? มาหาพวกเราเหรอ? เมื่อกี้ที่แกล้งหลอกเราก็เป็นคุณด้วยใช่มั้ย?
Skirk:บอกมาซิ ว่าเธอ "เห็น" อะไรบ้าง?
Traveler:...
Skirk:ระแวงจังนะ แต่ก็เป็นเรื่องปกติแหละ
Skirk:เถ้าแก่ ขอเหล้าให้ฉันแก้วนึง
เชฟ Mao:หืม? อ้อ รอสักครู่นะ จะไปเดี๋ยวนี้แหละ...
เชฟ Mao:ค่อย ๆ ดื่มนะ ร้านเราบ่มเอง ดีกรีไม่แรงมากหรอก
Captain Wu:เชฟ Mao โต๊ะฉันขอ Grilled Tiger Fish เพิ่มอีกจานนะ!
เชฟ Mao:รอแป๊บนึงนะ จะไปเดี๋ยวนี้แหละ เฮ้อ ถ้ารู้ว่าคนจะเยอะขนาดนี้ คงไม่ให้ Shenhe ลาพักร้อนหรอก...
Skirk:สำหรับฉันแล้ว ไม่ว่าฉันจะเข้าไปยุ่งเรื่องของเธอหรือไม่ก็ไม่สำคัญ เพราะงั้นไม่ใช่กงการอะไรของฉันที่จะต้องทำให้เธอเลิกระแวง แต่อยู่ที่วิจารณญาณของเธอเองว่าจะไว้ใจฉันรึเปล่า
Skirk:ถ้าต้องการความช่วยเหลือก็รีบพูดมา ฉันจะรอจนกว่าจะดื่มเหล้าแก้วนี้หมด
Skirk:ฉันเห็นว่ามีกระแส Abyss ปั่นป่วนเล็กน้อยแถวนี้ เลยมาตรวจสอบ แล้วก็เจอพวกเธอพอดี
Skirk:วิญญาณของเธอขาดหายไปเสี้ยวนึง บนบาดแผลมีร่องรอยการกัดกร่อนของ Abyss ส่วนที่เหลือคงไม่ต้องให้ฉันพูดอะไรมากแล้วมั้ง
Paimon:กระแส Abyss ปั่นป่วน? วิญญาณขาดหาย?
Traveler:(ดูเหมือน Skirk จะรู้อะไรบางอย่าง จากความสามารถที่เธอแสดงออกมา น่าจะพอรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับร่างกายฉันกันแน่)
Traveler:(ถึงจะไม่รู้ว่าเธอมีจุดประสงค์อะไร แต่ตอนนี้คิดว่าเธอคงไม่ได้มีเจตนาร้าย)
Paimon:เอาไง Traveler จะเชื่อเธอดีมั้ย?
Traveler:Paimon คิดว่ายังไงล่ะ?
Paimon:เมื่อกี้ที่เขาพูดถึง "กระแส Abyss ปั่นป่วน" ดูเหมือนว่าเรื่องแปลก ๆ ที่เกิดขึ้นกับเธอ จะเกี่ยวข้องกับ Abyss ถ้าปฏิเสธเขาไป พวกเราไปหาคนอื่นที่รู้เรื่อง Abyss มากกว่าก็ได้...
Traveler:ถ้าในเวลาแบบนี้ก็หายากอยู่นะ
Paimon:อืม เมื่อกี้เขายังพูดอีกว่า "วิญญาณขาดหาย" อะไรนั่นอีก ฟังดูน่ากลัวชะมัด ยังไงก็รีบจัดการให้เรียบร้อยดีกว่า
Paimon:ถึงคนที่ชื่อ Skirk จะแปลกไปหน่อยก็เถอะ แต่ฟังจากที่ Childe เล่าแล้ว ก็ไม่น่าจะใช่คนเลวร้ายอะไร...
Skirk:1...2...7...10... น่าจะพอแล้ว
Skirk:ได้ข้อสรุปรึยัง?
Traveler:...
Traveler:ฉัน "เห็น" มิติที่มืดมิดแห่งหนึ่ง ในนั้นมีหมอกหนาทึบ
คุณอธิบายภาพที่เห็นใน "ความฝัน" ให้ Skirk ฟังคร่าว ๆ
Paimon:เอ่อ... คุณ Skirk ที่เคารพ พวกเราบอกสิ่งที่เรารู้ไปหมดแล้ว คุณยินดีจะช่วยเรามั้ย?
Skirk:ดูเหมือนว่าเธอจะไม่สามารถปัดเป่าหมอกในมิตินั้นได้สินะ...
Skirk:ฉันเข้าใจแล้ว เดี๋ยวไปหาฉันที่ Guili Plain เงินค่าเหล้าฉันวางไว้บนโต๊ะแล้ว พวกเธอก็คิดบัญชีรวมด้วยเลยละกัน
Paimon:อ๊ะ ได้ วางใจได้เลย... เอ๊ะ?
Paimon:พริบตาเดียวเธอก็หายไปแล้ว!
คุณกับ Paimon กินข้าวจนหมดอย่างรวดเร็ว แล้วลุกขึ้นไปจ่ายเงิน
เชฟ Mao:เดี๋ยว จ่ายมาเยอะเกินไปแล้ว Mora พวกนี้พวกเธอเก็บไว้ดี ๆ สิ
Paimon:ไม่ใช่นะ เงินพวกนี้รวมค่าเหล้าด้วย น่าจะพอดีสิ
เชฟ Mao:เหล้า? พวกเธอสองคนสั่งเหรอ?
Paimon:ไม่ใช่ คุณลืมแล้วเหรอ? มีผู้หญิงคนนึงมานั่งร่วมโต๊ะกับเรากลางคัน แล้วสั่งเหล้าเพิ่มแก้วนึงไง เชฟ Mao ก็เป็นคนยกมาให้เธอเองด้วยนะ!
เชฟ Mao:จริงเหรอ? ฉันจำได้ว่ามีแค่พวกเธอสองคนที่นั่งอยู่ที่โต๊ะนั้นนะ
Paimon:หา?
Captain Wu:ฮ่าฮ่าฮ่า เชฟ Mao นี่คุณไม่ได้ใส่เห็ดอะไรลงไปในอาหารใช่มั้ย? ดูสิ ลูกค้ากินแล้วเห็นภาพหลอนเลยนั่น!
Paimon:ทำไมคุณถึงพูดแบบนี้ด้วยล่ะ... พวกคุณไม่เห็นเหรอ? มีผู้หญิงที่สูงประมาณนี้ ใส่ชุดเดรสสีม่วงขาวนั่งอยู่ตรงข้ามพวกเรา และสั่งเหล้ามาแก้วนึง
เชฟ Mao:อ๋อ... พอเธอพูดแบบนี้ ฉันก็เหมือนจะจำได้แล้ว ไหเหล้าโดนเปิดแล้วจริงด้วยแฮะ ฉันคงจะยุ่งจนลืมไปเอง เงินนี้ฉันรับไว้ละกัน ถ้ามีเวลาก็แวะมาบ่อย ๆ นะ
Lan:เถ้าแก่ คิดเงินโต๊ะนี้ด้วย!
เชฟ Mao:มาแล้ว รอแป๊บนึงนะ!
Paimon:มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย... ดูจากปฏิกิริยาของพวกเขาแล้ว อย่างกับจำไม่ได้ว่าเมื่อกี้ Skirk มาที่นี่งั้นแหละ
Paimon:ถ้าไม่ใช่เพราะเขาทิ้ง Mora ไว้ให้เรา และให้เราคิดเงินรวมกันละก็ ฉันคงสงสัยว่าตัวเองตาฝาดไปด้วยแน่ ๆ
Paimon:ยิ่งคิดยิ่งรู้สึกเสียวสันหลังวาบ... เขาบอกให้พวกเราไปหาที่ Guili Plain นี่ รีบไปกันเถอะ!
Paimon:เอ๋ ทำไมที่นี่ถึงมี Rifthound เยอะขนาดนี้ล่ะ?
Paimon:ดูพวกมันยุ่ง ๆ เหมือนกำลังรวบรวมอะไรบางอย่างอยู่เลย...
Paimon:พวกเราไปดูกันเถอะ!
Paimon:นี่คือของที่พวกมันรวบรวมอยู่งั้นเหรอ? ดูแล้วเหมือนจะเป็น...
Traveler:เศษซากเทพอสูร?
Paimon:ใช่! เกิดอะไรขึ้นกันแน่เนี่ย...
Skirk:สิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังทั้งหมด มีอิทธิพลต่อโลกนี้ตั้งแต่เกิด ถึงจะตายไปแล้ว แต่ผลกระทบนี้ก็จะไม่หายไปโดยสิ้นเชิง
Skirk:เทพอสูรเป็นตัวอย่างที่พบเห็นบ่อยที่สุด เทพอสูรที่ร่วงโรยเมื่อพันปีก่อน ยังคงมีซากฝังไว้ในส่วนลึกของโลก ในนั้นมีเจตจำนงที่บิดเบี้ยวและคำสาปอันลึกล้ำอยู่ด้วย
Skirk:สิ่งเหล่านี้ประกอบกันเป็นสิ่งที่พวกเธอเรียกกันว่า "เศษซากเทพอสูร" เดิมทีพวกมันถูกผนึกไว้ใต้ผืนดินแห่งนี้ แต่ตอนนี้ดูเหมือนจะถูกขุดขึ้นมา จนทำให้กลิ่นอายอ่อนลงเรื่อย ๆ
Skirk:...เธอจะทำอะไรน่ะ?
Paimon:ปะ...เปล่า! แค่อยากจะยืนยันว่าคุณ "มีตัวตนอยู่จริง" รึเปล่า...
Paimon:ในเมื่อสัมผัสได้ ก็น่าจะไม่ใช่ผีนะ...
Skirk:ชีวิตอยู่ระหว่างความเป็นความตายแท้ ๆ ยังมีอารมณ์มาสนใจเรื่องหยุมหยิมพวกนี้อีกเหรอเนี่ย...
Skirk:มันเป็นวิชาลับที่จะลดการรับรู้ว่ามีตัวตนอยู่ สามารถทำให้ความทรงจำหายไปจากสมองของผู้เห็นได้อย่างรวดเร็ว
Skirk:ฉันไม่เหมือนกับพวกเธอ ฉันไม่คิดจะเชื่อมโยงกับโลกนี้ คนธรรมดาที่อ่อนแอไม่มีคุณสมบัติพอที่จะจดจำฉัน การลืมก็ถือเป็นความโชคดีอีกแบบนึงสำหรับพวกเขาเหมือนกัน
Skirk:จะกลับเข้าประเด็นหลักกันได้รึยัง?
Paimon:ก็ได้ เมื่อกี้พูดถึงไหนแล้วนะ...
Paimon:ใช่แล้ว เศษซากเทพอสูร! ที่คุณบอกว่าเศษซากเทพอสูรของที่นี่ลดน้อยลง นี่ไม่ใช่เรื่องดีหรอกเหรอ?
Paimon:จากประสบการณ์ของพวกเรา เศษซากเทพอสูรเป็นสิ่งชั่วร้ายแบบเต็มสิบไม่หัก ภัยพิบัติหลายอย่างก็เกิดจากพวกมันนั่นแหละ
Skirk:ในสายตาของมนุษย์อาจเป็นแบบนั้นก็จริง แต่พลังไม่ได้เกิดขึ้นจากความว่างเปล่า และไม่ได้หายไปโดยไร้เหตุผล
Skirk:พวกมันถูกคน "ช่วงชิง" ไป
Traveler:เหมือนกับที่เกิดขึ้นกับร่างกายฉันเหรอ?
Skirk:ฉลาดดีนี่ "เหยื่อ" ที่ถูกปล้นเหมือนอย่างเธอน่ะมีอยู่ดาษดื่น แต่พวกมันพูดไม่ได้ และไม่ได้รับความสนใจ
Skirk:ฉันเคยไปที่ทะเลทรายของ Sumeru และในชั่วข้ามคืนเดียว ที่นั่นก็มีซากศพของ Consecrated Beast เพิ่มขึ้นจำนวนมาก และเศษซากเทพอสูรที่อยู่ใต้ดินก็ลดลงมากด้วยเหมือนกัน
Skirk:เศษซากเทพอสูรเป็นแค่หนึ่งในเป้าหมายของอีกฝ่าย พลังงานต่าง ๆ ในโลกนี้กำลังสูญสลายไปในระดับที่แตกต่างกัน รวมถึงดวงดาวแห่งชีวิตบนท้องฟ้าด้วย
Paimon:แม้แต่ดวงดาวบนท้องฟ้าก็...?
Skirk:ในช่วงไม่กี่เดือนที่ผ่านมา มีดาวทั้งหมด 42 ดวงที่ดับลงอย่างถาวร
Skirk:Khaenri'ah มีแนวคิดอยู่อย่างหนึ่งที่ว่า ดวงดาวแห่งชีวิตบนท้องฟ้า จะสอดคล้องกับผู้แข็งแกร่งบนผืนดิน แม้ว่าผู้แข็งแกร่งจะตายไป แต่ดวงดาวแห่งชีวิตก็จะไม่หายไปในทันที แต่จะค่อย ๆ วิวัฒนาการกลายเป็นกลุ่มดาวใหม่
Skirk:แต่ตอนนี้ ดวงดาวหลายดวงกลับดับแสงไปดื้อ ๆ พลังงานข้างในหายไปไหนแล้ว? ลองคิดดูดี ๆ ก็จะรู้คำตอบ
Skirk:มีบางสิ่งกำลังดูดซับสารอาหารจากโลกอย่างละโมบ และตอนนี้มันก็ไม่พอใจกับสิ่งที่ตายแล้วพวกนั้นอีกต่อไป เลยยื่นมือมาหาเธอแทน
Skirk:ครั้งนี้แค่เอาเสี้ยววิญญาณของเธอไปส่วนนึงเท่านั้น แต่ครั้งต่อไปล่ะ? ใครจะรับประกันได้ว่ามันจะเกิดอะไรขึ้น?
Traveler:ทำไมต้องเป็นฉันด้วยล่ะ?
Skirk:ไม่มีใครรู้ สิ่งเดียวที่มั่นใจได้คือ การจะนำของที่เธอสูญเสียไปกลับคืนมานั้นไม่ใช่เรื่องง่าย
Skirk:หลังจากดูดซับพลังต่าง ๆ แล้ว ความแข็งแกร่งของอีกฝ่ายอย่างน้อย ๆ ก็เทียบเท่าเทพอสูร แต่นี่ไม่ใช่ปัญหาใหญ่อะไร ประเด็นอยู่ที่วิญญาณนั้นเปราะบาง และถูกทำลายได้ง่าย เมื่ออยู่ท่ามกลางพลังที่ปะทะกัน
Paimon:เอ่อ... หมายความว่า คุณจะช่วยพวกเราใช่มั้ย?
Skirk:ก็แค่ยื่นหมูยื่นแมวเท่านั้น ฉันเองก็ต้องการยืมมือพวกเธอ เพื่อเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงของอีกฝ่าย
Paimon:เยี่ยมไปเลย! ดูเหมือนคุณจะแข็งแกร่งมาก แถมยังรู้เรื่อง Abyss เป็นอย่างดีด้วย ถ้ามีคุณคอยช่วย ฉันก็สบายใจขึ้นเยอะเลย
Traveler:ขอบคุณนะ
Skirk:ไม่ต้องขอบคุณหรอก สำหรับเธอแล้ว นี่ถือเป็นความซวยที่มาปุบปับ ฉันก็แค่คิดหาทางทำให้เธอได้กลับไปใช้ชีวิตเหมือนเดิมแค่นั้น
Skirk:การเข้ามาข้องเกี่ยวกับฉันอาจไม่ใช่เรื่องดีเสมอไป เธอควรเตรียมใจไว้ดีกว่า เราเดินบนเส้นทางที่แตกต่างกัน การที่เราไม่ติดค้างกันและกันถือเป็นผลลัพธ์ที่ดีที่สุด
Skirk:ฉันใช้เธอเพื่อรวบรวมข่าวกรอง และช่วยเธอตามหาของที่หายไป นี่เป็นแค่เรื่องเล็กน้อยในชีวิตของพวกเราเท่านั้นเอง
Skirk:จำคำที่ฉันพูดไว้ให้ดี แล้วตามฉันมา
Paimon:ว้า... ฉันนึกว่าเขาจะเป็นมิตรมากขึ้นหน่อย ตั้งแต่ตอนที่รับปากว่าจะช่วยแล้วซะอีก แต่ก็เปล่า เขาก็ยังเย็นชาจนบอกไม่ถูก ยังเหมือนตอนอยู่ที่ทะเลบรรพกาลเหมือนเดิมเลย
Paimon:เฮอะ อะไรกัน! เขาวางตัวกับพวกเราแบบนี้ งั้นพวกเราก็ไม่ต้องเป็นเพื่อนกับเขาหรอก ฉันจะตั้งฉายาน่าเกลียด ๆ ให้เขาซะเลย เรียกว่าอะไรดีนะ...
Paimon:อ๊ะ รู้ละ เรียกว่า "ยัย Lavender Melon แช่แข็ง" ดีกว่า! ฮี่ฮี่ ใครใช้ให้หล่อนเย็นชาล่ะ อยู่ด้วยยากชะมัด
Paimon:ยังไงก็เถอะ ตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ ตามหาเศษเสี้ยววิญญาณของเธอกลับมาต่างหาก เราตามไปกันก่อนเถอะ ดูซิว่าเขาจะมีวิธีดี ๆ อะไรบ้าง
Paimon:ว้าว ข้างในนี้ใหญ่กว่าที่คิดอีกแฮะ นี่เราอยู่ที่ไหนเนี่ย?
Skirk:ที่ที่ฉันอาศัยอยู่ จะเข้าใจว่าที่นี่เป็น "บ้าน" ที่ฉันอยู่ก็ได้
Traveler:รู้สึกเหมือนที่ไหนสักแห่งใน "Abyss" เลย?
Skirk:ใช่แล้ว ที่พาพวกเธอมาที่นี่ ก็เพราะว่าความเร็วของเวลาของที่นี่แตกต่างจากข้างนอก
Skirk:ไม่รู้ว่า Ajax เคยบอกพวกเธอมั้ยว่า เมื่อก่อนเขาเคยเข้าไปในมิติที่คล้าย ๆ กันนี้โดยไม่ได้ตั้งใจ ฉันสอนเขาใน Abyss อยู่สามเดือน แต่โลกภายนอกเพิ่งผ่านไปแค่สามวันเท่านั้น
Paimon:Ajax หมายถึง Childe ใช่มั้ย? เหมือนจะจำได้ราง ๆ ว่าเคยได้ยินเขาพูดถึงอยู่นะ...
Paimon:หนึ่งเดือนของที่นี่เทียบเท่าหนึ่งวันของโลกภายนอก... งั้นก็หมายความว่าถ้าอยู่ที่นี่แค่ชั่วโมงครึ่ง ก็ไม่ต้องกังวลว่าคนที่อยู่เบื้องหลังจะมาหาเรื่อง Traveler อีกใช่มั้ย?
Skirk:ฉันดีใจที่พวกเธอเข้าใจสถานการณ์ในตอนนี้ ถ้าอยู่ข้างนอกก็ไม่รู้ว่าจะถูกโจมตีอีกเมื่อไหร่ แต่ถ้าอยู่ที่นี่ จะทำให้เรามีเวลาเหลือเฟือเลยทีเดียว
Skirk:เหลือแค่ปัญหาที่ว่า เราจะตรวจสอบ "มิติที่เต็มไปด้วยหมอก" ที่เธอเห็นได้ยังไง
Skirk:ไม่ว่าจะเป็นคำบอกเล่าของเธอเกี่ยวกับที่นั่น หรือว่ากระแส Abyss ปั่นป่วนที่ฉันสัมผัสได้ ต่างบ่งบอกว่าพื้นที่ลึกลับนั้นเกี่ยวข้องกับ Abyss บางทีอาจจะเป็นดันเจี้ยนที่คล้ายกับที่นี่ก็เป็นได้
Skirk:คนร้ายที่ขโมยเศษเสี้ยววิญญาณของเธอไปซ่อนตัวอยู่ที่นั่น แต่ Abyss นั้นวุ่นวายไร้ระเบียบ ถ้าอยากระบุตำแหน่งของเขาได้อย่างแม่นยำ ก็ต้องดูสภาพพื้นที่หลังหมอกสลายไปแล้วก่อน
Skirk:พลังของ Abyss จะมอบความสามารถในการมองเห็นแบบพิเศษได้ เธอเคยเรียนรู้วิธีใช้พลังของ Abyss มั้ย?
Skirk:งั้นเธอคิดจะเรียนรู้พลังของ Abyss มั้ย?
Skirk:ฉันก็คิดว่างั้น จากข้อมูลที่เธอได้รับมา Abyss ไม่ได้ดีเด่อะไร พลังของ Abyss นั้นบ้าคลั่งและอันตราย ก่อให้เกิดภัยพิบัติมากมาย
Paimon:หรือคุณจะบอกว่าไม่จริงเหรอ?
Skirk:ขึ้นอยู่กับมุมมองของเธอ เหมือนกับน้ำท่วมและพายุเฮอริเคนคร่าชีวิตผู้คนไปมากมาย แต่ถ้าวันหนึ่งเธอมีอำนาจควบคุมพวกมันได้ สิ่งที่เคยเป็นภัยพิบัติ ก็กลายเป็นเพียงเครื่องมืออีกชิ้นหนึ่งในคลังอาวุธของเธอเท่านั้น
Skirk:ตอนนี้ฉันเคารพความคิดเห็นของเธอ ดังนั้นฉันจะหาทางออกที่ดีที่สุดอันดับรองลงไป
Traveler:นี่มัน...
Skirk:คริสตัล Abyss ชิ้นเล็ก ๆ ที่บรรจุพลังของฉันเอาไว้ สวมมันไว้บนหัวแล้ว เราจะสามารถ "สะท้อนภาพฝัน" ได้เมื่อเราหลับไป
Paimon:สะท้อน...ภาพฝัน?
Skirk:มันจะสะท้อนสิ่งที่จิตวิญญาณเข้าถึง สิ่งที่เห็นในฝัน และสิ่งที่ใจคิด ออกมาในดวงตาของกันและกัน
Skirk:เธอไม่เคยเรียนวิธีใช้พลังของ Abyss มาก่อน และไม่คิดจะเผชิญอันตรายนี้ในตอนนี้ด้วย คงต้องให้ฉันช่วยตรวจสอบแทนเธอแล้วล่ะ
Skirk:ด้วยการสะท้อนภาพฝัน ทุกครั้งที่เธอหลับสนิท ฉันจะเห็นทิวทัศน์ที่เธอเห็น จากนั้นฉันจะเป็นคนระบุตำแหน่งของเขา พาพวกเธอเข้าไป แล้วแย่งชิงของที่ถูกขโมยไปกลับมา
Paimon:แผนฟังดูเรียบง่าย และเข้าใจง่ายมากเลย!
Skirk:ฉันเคยบอกแล้วว่า สถานการณ์ในครั้งนี้ค่อนข้างพิเศษ ต่อให้ฉันหาอีกฝ่ายเจอ การจะนำเศษเสี้ยววิญญาณของเธอที่หายไปกลับคืนมาก็ไม่ง่ายอยู่ดี
Skirk:เพื่อความปลอดภัย ฉันจะฝึกฝนพิเศษให้เธอ
Paimon:เอ๋ คุณจะสอนศิลปะการต่อสู้ให้ Traveler เหรอ?
Paimon:งั้นครั้งหน้าถ้าเจอ Childe ระ...เราต้องเรียกเขาว่าศิษย์พี่รึเปล่าเนี่ย?!
Skirk:เอาที่สบายใจเลย แต่ฉันไม่คิดจะมองพวกเธอเป็น "ลูกศิษย์" หรอกนะ
Skirk:เธอแข็งแกร่งอยู่แล้ว ฉันจะให้คำแนะนำตามทักษะการต่อสู้ของเธอในตอนนี้ และจะฝึกพิเศษให้เธอพร้อมรับมือกับสถานการณ์ที่อาจเกิดขึ้นในอนาคต
Skirk:คุยเล่นกันแค่นี้ก่อน ถ้าพร้อมแล้วก็ตามมา ถึงแม้ที่นี่จะมีเวลาเหลือเฟือ แต่ก็จะปล่อยเวลาให้เสียเปล่าไม่ได้หรอกนะ
Paimon:ไปซะแล้ว... เป็นคนที่ทำอะไรรวดเร็วเด็ดขาดจริง ๆ
Paimon:"การฝึกพิเศษ" อืม... พอคิดดูแล้ว เหมือนจะไม่ค่อยมีใครชี้แนะศิลปะการต่อสู้ให้เธอเลยนะ เพราะเธอเองก็เก่งมากอยู่แล้ว คนที่มีคุณสมบัติพอที่จะสอนเธอก็เลยไม่ค่อยมี
Paimon:ครั้งล่าสุดเหมือนจะเป็น "ฝึกซ้อมพิเศษต่อต้านโชกุน Raiden" ใช่มั้ย? ผ่านมานานมากเลยเนอะ
Paimon:ฉันจำได้ว่า Skirk เคยบอกว่า เจ้า All-Devouring Narwhal นั่นเป็นแค่สัตว์เลี้ยงของอาจารย์ของเขาเท่านั้น รู้สึกว่าเขาน่าจะมีฝีมืออยู่พอตัวนะ ฮี่ฮี่ ครั้งนี้เรามาเรียนรู้อะไรใหม่ ๆ กันเถอะ!
Localized evidence
บทแห่งดาวประกาย: ฉากที่ 1
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/1778309320Skirk
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/4082165950เสียงกระซิบของดวงดาวและราตรี
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/1594301538Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/2712075
2
LQ
1503808
UI_ChapterIcon_SkirkNew
1503410
story
40
UI_QuestType_Chapter_1