บทที่ 5: ฉากที่ 1
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json- JSON Pointer
/3544535192
Story Chapters
Story evidence
Paimon:เวลาผ่านไปเร็วจังเลย แป๊บเดียวพวกเราก็จะได้เริ่มต้นการเดินทางครั้งต่อไปกันแล้ว
Paimon:ถ้าฉันจำไม่ผิด จุดหมายต่อไปน่าจะเป็น Natlan ใช่มั้ย?
Paimon:Neuvillette เคยบอกว่าที่นั่นเป็นประเทศแห่ง "มังกร" แต่จริง ๆ แล้วมันเป็นสถานที่แบบไหนกันแน่นะ ฟังดูลึกลับมากเลย
Traveler:เรายังไม่เคยเห็นชาว Natlan มาก่อนเลยนี่นา
Paimon:นั่นสิ ขนาดตอนนั้น Inazuma ปิดประเทศเข้มงวดซะขนาดนั้น แต่พวกเราก็ยังได้เจอชาว Inazuma ในที่อื่น ๆ อยู่บ้าง...
Paimon:เอ๋ หรือว่า Natlan จะเป็นประเทศที่ไม่มีคนอาศัยอยู่?
Charlotte:ใช่ ๆ ๆ ทำสีหน้าตกใจและตื่นเต้นแบบนี้ค้างไว้นะ มองมาที่กล้อง ฉันจะถ่ายแล้วนะ
Paimon:โอเค ถ่ายฉันสวย ๆ นะ!
Paimon:ไม่สิ! ทำไม Charlotte ถึงมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะ?
Charlotte:ก็ฉันได้ยินมาว่า นักเดินทางที่กระตือรือร้นเป็นพิเศษใน Fontaine กำลังจะออกเดินทาง "หนังสือพิมพ์ The Steambird" ก็ต้องไม่พลาดโอกาสที่จะรายงานข่าวนี้สิ
Charlotte:คราวหน้าถ้าอยากจะมาหาข้อมูลจากพวกเธออีก คงไม่สะดวกขนาดนี้หรอกนะ
Paimon:ที่แท้เธอก็รู้เรื่องนี้ด้วยเหรอเนี่ย ปกติแล้วพวกเราไม่ชอบบอกลาใครน่ะ
Charlotte:ฮิฮิ มันก็เข้ากับสไตล์ของพวกเธอดีนี่นา แต่ "พวกเรา" คิดว่า นาน ๆ ทีเปลี่ยนวิธีบ้างก็ไม่แย่อะไร
Paimon:"พวกเรา"?
Navia:เหมือนว่าเราเพิ่งจะต่อสู้เคียงข้างกันเมื่อวานนี้เอง คู่หูของฉัน วันหลังถ้ามีเวลาก็กลับมาเยี่ยมกันด้วยนะ
Clorinde:ถ้าเจอปัญหาอะไรระหว่างทางก็บอกพวกเราได้เลยนะ ถึงจะไกลกันแค่ไหนก็ไม่ใช่ปัญหาหรอก
Furina:พอต้องบอกลาก็ต้องอาลัยอาวรณ์อยู่แล้ว แต่การจากลาก็เพื่อจะได้กลับมาเจอกันอีกในแบบที่ดีกว่าเดิมนะ
Furina:ถ้าถามว่ามีอะไรที่ไม่มีวันเปลี่ยนแปลง งั้นก็ต้องเป็นความทรงจำที่พวกเรามีร่วมกันในช่วงเวลานี้นั่นแหละ
Paimon:โห ทุกคนมากันหมดเลยเหรอ?
Navia:อื้ม! ฉันตั้งตารอฟังเรื่องราวการผจญภัยต่อจากนี้ของเธอมากเลยนะ กลับมาแล้วอย่าลืมเล่าให้ฉันฟังด้วยล่ะ!
Clorinde:ช่วงเวลาแบบนี้ น่าจะถ่ายรูปเก็บไว้สักใบนะ
Furina:จริงด้วย พวกเรามีผู้เชี่ยวชาญอย่าง Charlotte อยู่ที่นี่ด้วยนี่นา
Charlotte:ฉันจัดการเอง ขอตั้งกล้องก่อนนะ รอแป๊บนึง
Furina:จริงสิ เรื่อง Natlan น่ะ Paimon คิดมากเกินไปแล้ว ที่นั่นก็มีมนุษย์ และมีวัฒนธรรมที่เป็นเอกลักษณ์ ไม่ได้ต่างจาก Fontaine หรอก
Furina:แต่เป็นเพราะธรรมเนียมพื้นบ้าน ทำให้คนที่นั่นไม่เคยเลือกที่จะออกจาก Natlan เลย
Furina:แต่พวกเขาก็ไม่ได้ต่อต้านคนนอกนะ มีหลายคนที่ไปทำธุรกิจหรือเที่ยวไปที่ Natlan และพวกเขาก็พากันประทับใจสุด ๆ
Navia:เมื่อก่อนเคยมีคนในองค์กรกุหลาบหนามไปที่ Natlan หลายคนเหมือนกัน
Paimon:อย่างนี้นี่เอง งั้นฉันก็สบายใจแล้วล่ะ หวังว่าครั้งนี้จะไม่เหมือนกับการเดินทางครั้งก่อน ที่ถูกดึงเข้าไปพัวพันกับเรื่องราวต่าง ๆ อย่างไม่ทันตั้งตัวอีกนะ
Clorinde:ไม่เป็นไร ด้วยประสบการณ์และความสามารถของพวกเธอแล้ว ต่อให้เจอกับเรื่องวุ่นวายอะไร พวกเธอก็คงรับมือได้ทันทีแน่นอน
Furina:แต่อย่าเอาตัวเองไปเสี่ยงจะดีกว่านะ การเดินทางก็กินเล่นเที่ยวอย่างสบาย ๆ ได้นี่นา
Charlotte:ฉันเตรียมเรียบร้อยแล้ว พวกเรามาถ่ายรูปกันเถอะ!
Charlotte:งั้นก็ขอให้นักเดินทาง...
ฝูงชน:เดินทางโดยสวัสดิภาพนะ!
(test)台词文本
Paimon:ว้าว ที่นี่คือ Natlan เหรอ?
Paimon:มีภูเขาแปลก ๆ เต็มไปหมดเลย แถมยังมีสัตว์ที่ไม่เคยเห็นมาก่อนด้วย!
Paimon:แต่ดูเหมือนจะไม่มีที่ที่คล้ายตัวเมืองเลย พวกเราควรไปที่ไหนก่อนดีนะ?
Paimon:มีเหตุผล ถ้าไปแถวที่มีคนอาศัยอยู่ ก็จะถามข้อมูลเกี่ยวกับเทพเจ้าได้
Paimon:พอได้เจอเทพเจ้าแล้ว ก็คงจะรู้ความหมายในการเดินทางครั้งนี้ของพวกเราได้เองล่ะมั้ง
Paimon:ฮี่ฮี่ หวังว่าจะเป็นเทพที่เป็นกันเองนะ อย่ามองว่าพวกเราเป็นศัตรูก็พอ
Paimon:ไปกันเถอะ เราเดินไปตามทางนี้กัน
Charlotte:รูปที่ถ่ายเมื่อกี้ มีทั้งรูปที่เหมาะสำหรับใช้ในหนังสือพิมพ์ และรูปที่เหมาะสำหรับเก็บไว้เป็นที่ระลึก เป็นผลงานที่ดีมากเลยล่ะ!
Navia:ได้ยินว่าที่นั่นมีอัญมณีเต็มไปหมดเลย ไว้เสร็จงานที่ทำอยู่เมื่อไหร่ ฉันจะไปเที่ยวเล่นที่นั่นดูบ้าง
Furina:เดินทางปลอดภัยนะ แล้วก็ยินดีต้อนรับเจ้ากลับมาเสมอ ถ้าแจ้งให้เราทราบล่วงหน้า เราก็จะนัดคนอื่น ๆ ได้ด้วย
Clorinde:อื้ม ถึงตอนนั้นคงคึกคักกว่านี้อีก
Furina:เดินทางปลอดภัยนะ แล้วก็ยินดีต้อนรับเจ้ากลับมาเสมอ ถ้าแจ้งให้เราทราบล่วงหน้า เราก็จะนัดคนอื่น ๆ ได้ด้วย
Tlaco:ขอโทษด้วยนะ Kachina ฉันรู้ว่าการกลับคำพูดมันไม่ดี แต่ "จาริกเพลิงศักดิ์สิทธิ์หวนคืน" ในครั้งนี้ ฉันกับ Cempoa จะต้องทำให้สำเร็จให้ได้
Cempoa:ในเมื่อตอนนี้ยังหาเพื่อนร่วมทีมไม่ได้ พวกเราจะเสียเวลาต่อไปไม่ได้แล้วล่ะ
Kachina:ตะ...แต่ถ้าพวกเธอไป ก็จะเหลือฉันอยู่คนเดียวนะ...
Cempoa:ขอโทษนะ แต่เธออายุยังน้อย แถมยังเป็นผู้สืบทอดของ "นามโ〔Tocaitl〕บราณ" อีก ยังมีโอกาสอีกเยอะน่า
Cempoa:พวกเราเป็นแค่นักรบชนเผ่าธรรมดา ๆ แถมต่อสู้มาตั้งหลายปี ร่างกายก็เริ่มทรุดโทรมลงแล้ว แต่สุดท้ายก็ยังไม่ได้รับเกียรติยศอะไรที่เป็นชิ้นเป็นอันเลย
Tlaco:ใช่แล้ว จำครั้งก่อนได้มั้ย พวกเราแพ้ราบคาบเลย แล้วคราวนี้คนน้อยกว่าเดิม กลัวว่าจะจบลงเหมือนเดิมอีก
Tlaco:การสมัคร "จาริกเพลิงศักดิ์สิทธิ์หวนคืน" จะสิ้นสุดลงในคืนนี้ ถ้าจะเปลี่ยนทีมก็เป็นโอกาสสุดท้ายแล้ว
Kachina:เอาเถอะ ฉันเข้าใจแล้ว ก็เป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้ล่ะนะ
Kachina:ถ้าฉันแข็งแกร่งกว่านี้ก็คงจะดี เมื่อเทียบกับผู้สืบทอดของ "นามโบราณ" คนอื่น ๆ แล้ว ฉันอ่อนแอเกินไป
Kachina:ไม่เป็นไรหรอก ใครใช้ให้ "นามโบราณ" ของฉันเป็น "Uth〔ยืนหยัด〕abiti" ล่ะ? ฉันจะหาวิธีเอง
Tlaco:ถ้าครั้งนี้พวกเราทำได้สำเร็จจริง ๆ เราต้องไม่ลืมเธอในงานเลี้ยงฉลองชัยชนะแน่นอน
Cempoa:ใช่ ๆ แค่ไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขันด้วยกันเท่านั้นเอง พวกเรายังเป็นเพื่อนกันอยู่นะ ใช่มั้ยล่ะ?
Kachina:อืม พวกเธอรีบไปหาเพื่อนร่วมทีมเก่ง ๆ เถอะ ตอนนี้ยังพอมีเวลาอยู่
Kachina:เฮ้อ...
Kachina:คงต้องหาวิธีชนะให้ได้ในครั้งหน้าแล้วล่ะ
Paimon:ทางนั้นเกิดอะไรขึ้นน่ะ? ดูเหมือนว่าเด็กผู้หญิงคนนั้นจะถูกทิ้งซะแล้ว เขาดูผิดหวังมากเลย
Traveler:ปล่อยไว้เฉย ๆ ไม่ได้หรอก
Kachina:เอ๋?
Kachina:ขอโทษนะ ฉันไม่เป็นอะไรหรอก ก่อนหน้านี้ฉันไม่เคยเห็นพวกเธอในเผ่ามาก่อนเลย เป็นนักเดินทางงั้นเหรอ?
Paimon:ใช่แล้ว พวกเราเพิ่งมาถึง Natlan น่ะ
Kachina:สวัสดี ฉันชื่อ Kachina หรือ "Uth〔ยืนหยัด〕abiti" Kachina
Traveler:"Uthabiti"...?
Kachina:อ๋อ มันคือ "นามโ〔Tocaitl〕บราณ" น่ะ เป็นวัฒนธรรมที่เป็นเอกลักษณ์ของที่นี่ ถ้าจะให้อธิบายก็คงจะซับซ้อนอยู่หน่อย พวกเธอจะเข้าใจว่า มันเป็นเหมือนฉายาก็ได้
Kachina:พวกเธอมาจากต่างแดนเพื่อมาชม "จาริกเพลิงศักดิ์สิทธิ์หวนคืน" ล่ะสิ งั้นอีกไม่นานก็จะรู้ความหมายของ "นามโบราณ" เองแหละ
Paimon:ว่าแต่... จาริก? มันคืออะไรเหรอ เมื่อกี้พวกเธอกำลังพูดถึงเรื่องนี้อยู่ใช่มั้ย?
Kachina:อ๋อ ใช่แล้ว! มันคือการแข่งขันที่ชาว Natlan อย่างพวกเราจัดขึ้นประจำน่ะ ทุกคนจะแข่งขันกันเพื่อแย่งชิงอันดับสูงสุด
Kachina:การแข่งขันนี้ได้รับความสนใจมากเลยนะ คนที่อยู่ในอันดับสูง ๆ นอกจากจะได้เป็นคนดังในชั่วข้ามคืนแล้ว ก็ยังมีสิทธิ์เข้าร่วม "สงครามผู้พิทักษ์ราตรี" ด้วย
Kachina:พูดง่าย ๆ ก็คือ ถ้าชนะก็จะกลายเป็นผู้กล้า! ทุกคนที่นี่ก็อยากเป็นผู้กล้ากันทั้งนั้น!
Paimon:ฟังดูเหมือนการประลองครั้งใหญ่เลยนะ... การแข่งแบบนี้ต้องตั้งทีมด้วยเหรอ?
Kachina:เพราะมีคนเข้าร่วมมากเกินไปไงล่ะ "จาริกเพลิงศักดิ์สิทธิ์หวนคืน" เลยต้องแบ่งออกเป็นสองช่วง
Kachina:ช่วงแรกคือการแข่งขันแบบทีม โดยปกติแล้วจะมีผู้สืบทอด "นามโบราณ" เป็นผู้นำทีม และต่อสู้กันในสถานที่ต่าง ๆ ของ Natlan เพื่อแย่งชิงเพลิงศักดิ์สิทธิ์
Kachina:ผู้สืบทอดก็คือคนที่มีฉายาแบบฉันนี่แหละ
Kachina:หลังจากที่ชนะในการแข่งขันแบบทีมแล้ว สมาชิกในทีมทุกคนก็จะมีสิทธิ์เข้าร่วมการแข่งขันส่วนตัว ซึ่งการแข่งขันส่วนตัวก็คือการประลองทักษะแบบหนึ่งต่อหนึ่ง
Traveler:เหมือนกับงานกีฬาของทั้งประเทศมากกว่านะ
Paimon:พอพูดแบบนี้ ก็ดูจะจริงนะ ขนาดของงานมันค่อนข้างใหญ่เอาเรื่องเลย
Paimon:เดี๋ยวนะ มีผู้สืบทอด "นามโบราณ" เป็นผู้นำทีม งั้นก็หมายความว่า... เธอเป็นหัวหน้าทีมงั้นเหรอ?!
Kachina:อื้ม ฉันเป็นหัวหน้าทีม! แต่ตอนนี้ไม่มีสมาชิกทีมสักคน ฮ่าฮ่า...
Kachina:แม้จะเป็นผู้สืบทอดเหมือนกัน แต่ความแข็งแกร่งก็อาจห่างชั้นกันมาก "ถ้าอยากชนะการแข่งขัน ก่อนอื่นต้องหาหัวหน้าทีมที่เก่งกาจสักคนให้ได้ก่อน"
Kachina:...คิดแบบนี้ก็สมเหตุสมผลดีนะ ถ้าฉันเป็นพวกเขา ฉันก็คงคิดแบบนี้เหมือนกัน
Traveler:แล้วเธอล่ะ? จะทำยังไง?
Kachina:ผู้สืบทอด "นามโบราณ" จะต้องเข้าร่วมการแข่งขัน นี่เป็นหน้าที่ของคนอย่างพวกเรา ถ้าไม่มีใครช่วย งั้นฉันก็จะไปคนเดียว
Kachina:อย่างมากก็แค่ได้แผลนิดหน่อย พักฟื้นไม่กี่วันก็หายแล้ว ถึงฉันจะไม่ค่อยถนัดการต่อสู้ แต่ฉันฟื้นตัวได้เร็วมากนะ!
Paimon:Traveler เธอเข้าใจแล้วรึยัง? ทิศทางของการคุยกันครั้งนี้ ไม่ใช่ว่ากำลังรอให้พวกเราพูดประโยคนั้นหรอกเหรอ...
Paimon:ใช่แล้ว ด่วนจี๋ไปรษณีย์จ๋าเลยล่ะ "สิ่งนั้น" ที่เป็นสิ่งเริ่มต้นการเดินทางครั้งใหม่ของพวกเรา
Kachina:เอ่อ พวกเธอกำลังปรึกษาอะไรกันเหรอ?
Traveler:พวกเราเป็นเพื่อนร่วมทีมของเธอได้มั้ย?
Kachina:อะ เอ๋...?!
Kachina:อ๊ะ โทษทีนะ เมื่อกี้เวอร์ไปหน่อย เอ่อ จะว่ายังไงดี ขอฉันคิดก่อนนะ...
Kachina:ขอบคุณสำหรับความหวังดีของพวกเธอนะ! ฉันซาบซึ้งมาก ๆ เลยล่ะ! แต่ว่า มีแต่ชาว Natlan เท่านั้นที่สามารถสมัครเข้าร่วม "จาริกเพลิงศักดิ์สิทธิ์หวนคืน" ได้
Paimon:อย่างงั้นเหรอ! ฉันนึกว่า ต่อไปจะต้องเข้าร่วมทีมของเธอ แล้วชนะการแข่งขัน จากนั้นก็กลายเป็นผู้กล้าที่ยิ่งใหญ่ซะอีก...
Kachina:ไม่เป็นไร ไม่เป็นไรจริง ๆ! พะ...เพราะว่าไม่เคยมีใครเสนอแบบนี้กับฉันมาก่อนน่ะ!
Paimon:เอ๋? จริงเหรอ?
Kachina:อืม ถึงปกติทุกคนจะสนิทกันมาก แต่พอถึงช่วงที่ต้องสมัครเมื่อไหร่ ฉันกลับรู้สึกว่าทุกคนกำลังหลบหน้าฉันอยู่
Kachina:ไม่ยอมสบตากับฉัน และเวลาคุยกันก็ชอบเลี่ยงประเด็น "จาริกเพลิงศักดิ์สิทธิ์หวนคืน" อยู่ตลอด ยังกับกลัวว่าฉันจะเชิญพวกเขาเข้าร่วม
Kachina:ส่วนจะเป็นเพราะสาเหตุอะไร ไม่ต้องบอกก็รู้แล้ว... เพราะฉันอ่อนแอเกินไปยังไงล่ะ
Kachina:หรือว่าพวกเธอไม่สนใจเรื่องนี้เหรอ? การเข้าร่วมทีมกับฉันไม่ได้มีผลดีอะไรเลยนะ
Paimon:ฮี่ฮี่ Traveler เก่งมากเลยนะ ไม่ว่าจะเป็นเทพเจ้า มังกร วาฬยักษ์ หรือคู่ต่อสู้แบบไหนก็รับมือได้ทั้งนั้นแหละ
Kachina:ที่แท้เธอก็เก่งขนาดนี้เลยเหรอ! ฉันเข้าใจแล้ว เธอมั่นใจในชัยชนะเต็มที่ เพราะงั้นเลยไม่สนใจความสามารถของฉัน
Paimon:ใช่ ๆ ๆ พวกเรายื่นมือเข้าไปช่วยคนที่กำลังเจอปัญหามาตลอดทางอยู่แล้ว นี่ก็เข้ากับจิตวิญญาณของนักผจญภัยด้วย
Kachina:ยื่นมือ... นักผจญภัย...
Kachina:พวกเธอไม่เหมือนใครเลยจริง ๆ ทั้งแข็งแกร่งและเป็นกันเอง เหมือนที่ฉันอยากจะเป็นเลย!
Kachina:พวกเธอจะอยู่ที่ Natlan ต่อมั้ย? ฉันขอตามไปเรียนรู้จากพวกเธอด้วยได้มั้ย!
Paimon:เรียนรู้?
Kachina:เหมือนกับลูกศิษย์ หรือลูกน้องอะไรทำนองนั้น พวกเธอไม่ต้องมาสอนอะไรฉันหรอก ฉันจะสังเกตเอง!
Kachina:ฉันจะพยายามไม่สร้างปัญหานะ! อีกอย่างฉันก็มีเรื่องที่ทำได้ ฉันพาพวกเธอไปเที่ยวชมที่ต่าง ๆ ได้นะ! และจะแนะนำเรื่องต่าง ๆ ใน Natlan ให้พวกเธอฟังด้วย!
Paimon:เอ่อ Traveler ทำไงดีล่ะ? ดูเหมือนเขาจะชื่นชมเธอมากเลยนะ...
Paimon:นั่นสิ เมื่อกี้พวกเขาบอกว่าการสมัครกำลังจะสิ้นสุดลงแล้ว น่าจะเหลือเวลาไม่มากแล้วนะ
Kachina:ไม่เป็นไร เวลาที่เหลือก็ทำอะไรไม่ทันอยู่ดี
Kachina:เรื่องแพ้การแข่งขัน ฉันชินแล้วล่ะ ทุกคนก็ชินกันหมด เพราะงั้นไม่เป็นไร ไม่มีใครคาดหวังว่าฉันจะชนะอยู่แล้ว
Kachina:แต่ถ้าฉันเรียนรู้อะไรเพิ่มจากพวกเธอได้ ครั้งหน้าอาจจะชนะก็ได้นะ!
This conversation is truncated; open the full page to continue.
Kachina:เอ๋ Ayo นี่นา รีบมานี่เร็ว มาทางนี้!
Ayo:กิ๊วววว...
Kachina:ขอแนะนำก่อนนะ นี่คือคู่หู Saurian ของฉัน แล้วก็คือครอบครัวคนสำคัญของฉันด้วย มันชื่อ Ayo
Ayo:กิ๊วววว~ ♪
Kachina:ฮิฮิ ดูเหมือนมันจะชอบพวกเธอมากนะ กำลังทักทายพวกเธออยู่เนี่ย
Paimon:เธอพูดว่า "Saurian"... ที่ Natlan มนุษย์กับ Saurian มีความสัมพันธ์แบบนี้กันเหรอ?
Kachina:Natlan เป็นอาณาจักรแห่งผู้กล้า และเป็นอาณาจักรแห่ง Saurian ชนเผ่าทั้งหมดของพวกเรามีความสัมพันธ์ที่ดีกับ Saurian
Kachina:คนที่มาจากต่างแดนก่อนหน้านี้ พากันคิดว่า Ayo เป็นสัตว์เลี้ยงของฉัน แต่จริง ๆ แล้วไม่ใช่หรอกนะ
Kachina:ถึงแม้ว่ามันจะไปผจญภัยกับฉันบ่อย ๆ แต่มันก็มีครอบครัวและที่อยู่ของตัวเอง บางครั้งมันก็พาครอบครัวทั้งหมดมากินข้าวที่บ้านฉันด้วย
Kachina:เผ่า "บุตรแห่งเสียงสะท้อน" มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับ Tepetlisaurus มากที่สุด และ Tepetlisaurus ก็เป็น Saurian ที่ชอบมนุษย์มาก เพราะงั้นเลยเข้ากับมนุษย์ได้ดีแบบนี้ไงล่ะ
Kachina:Saurian แต่ละตัวมีนิสัยที่แตกต่างกัน แต่... คู่หู! อื้ม ใช้คำว่า "คู่หู" มาอธิบายก็เหมาะดีนะ!
Ayo:กิ๊วววว...
Kachina:ใช่มะ ๆ พวกเธอดูสิ มันเห็นด้วยกับสิ่งที่ฉันพูดเหมือนกัน!
#{REALNAME[ID(2)|SHOWHOST(true)]}:กี้!
Paimon:ว้าว ฮี่ฮี่ แกก็มาด้วยเหรอ {REALNAME[ID(2)|HOSTONLY(true)]}
Kachina:เอ๋ พวกเธอก็มีคู่หู Saurian ด้วยเหรอ?! เจ้าตัวน้อยนี่น่ารักมากเลยนะ พวกมันต้องกลายเป็นเพื่อนรักกันได้แน่ ๆ!
Kachina:โอเค งั้นพวกแกก็เล่นกันให้สนุกนะ ฉันยังมีเรื่องที่สำคัญกว่าต้องทำ ไว้จัดการเสร็จแล้วจะกลับมานะ
Kachina:อย่าก่อเรื่องล่ะ แล้วก็อย่าสอนเพื่อนใหม่ให้ทำเรื่องไม่ดีด้วย ไม่งั้นฉันจะฟ้องพ่อกับแม่แกนะ
Kachina:เอาล่ะ แกไปเดินเล่นเองก่อนเถอะ ฉันยังมีเรื่องที่สำคัญกว่าต้องทำ จัดการเสร็จแล้วจะกลับมาอยู่เป็นเพื่อนแกนะ!
Kachina:อย่าก่อเรื่องล่ะ ไม่งั้นฉันจะฟ้องพ่อแม่แกนะ
Kachina:นี่คือสิ่งที่สำคัญ และศักดิ์สิทธิ์ที่สุดในเผ่าเรา มันเป็นสัญลักษณ์ของ "Wayob" ที่คอยปกป้องและมอบพรให้พวกเรา
Paimon:"Wayob"? หมายถึงสิ่งที่เหมือนเทพงั้นเหรอ?
Kachina:ประมาณนั้น พวกเราเชื่อว่าเทพแห่งไฟมาจากบนผืนดิน ส่วน "Wayob" อยู่ใต้ผืนดิน
Kachina:พวกเราจะมารวมตัวกันที่นี่ประจำ เพื่อฟังหัวหน้าเผ่าพูดถึงความฝันเกี่ยวกับ "Wayob" และตีความเจตจำนงของ "Wayob"
Kachina:"Wayob" สามารถรับรู้อดีต และมองเห็นอนาคตได้ เป็นสิ่งที่น่าทึ่งจริง ๆ
Pacal:เอ๋ Kachina เหรอ? ทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะ?
Kachina:อ้าว น้า Pacal นี่นา! เดี๋ยวฉันจะแนะนำให้รู้จักนะ เขาคือหัวหน้าเผ่าของเราเองล่ะ
Kachina:สองคนนี้เป็นนักผจญภัยที่เพิ่งมาถึง Natlan น่ะ ประสบการณ์การผจญภัยของพวกเขาน่ะโชกโชนมากเลยนะ ฉันกำลังเรียนรู้จากพวกเขาอยู่!
Pacal:...
Paimon:สะ...สวัสดี?
Pacal:ฉันอาจจะพูดตรงเกินไปหน่อย แต่ Kachina เป็นลูกหลานของเผ่าเรา ฉันจำเป็นต้องปกป้องความปลอดภัยของเขา
Pacal:ฉันไม่รู้ว่าพวกเธอรู้จักกันได้ยังไง พวกเธอมีของที่พอจะพิสูจน์ตัวตนของพวกเธอได้บ้างมั้ย?
Kachina:เฮ้ ไม่เอาน่า อย่าทำแบบนี้สิ น้า Pacal พวกเขาเป็นคนดีนะ! ฉันสัมผัสได้เลยล่ะ!
Pacal:ลำพังแค่ความรู้สึกของเธอ ฉันคงเกลี้ยกล่อมพ่อแม่เธอไม่ได้หรอก
Traveler:ไม่เป็นไรหรอก เป็นห่วงก็สมควรแล้ว
Paimon:ฉันจะเอาคู่มือนักผจญภัยของพวกเราให้คุณดูนะ เรื่องราวต่าง ๆ ที่เราเคยเจอระหว่างการเดินทาง เราบันทึกไว้ในนั้นหมดเลย
Pacal:คู่มือนักผจญภัย อืม กิลด์นักผจญภัยเป็นองค์กรที่มีคนอยู่ทุกแบบเลยนะ ฉันอยากดูอะไรที่น่าเชื่อถือกว่านี้หน่อย...
Pacal:อ่าฮะ หืม... หา?!
Pacal:พวกเธอคือ Traveler และผู้ติดตามของเขา/เธอ Paimon?!
Paimon:เป็นผู้นำทางต่างหากล่ะ ทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้นะ! เฮ้อ แต่ฉันก็ไม่ได้รังเกียจคำว่า "ผู้ติดตาม" หรอกนะ มันทำให้เธอฟังดูทรงพลังและลึกลับมากเลยล่ะ
Kachina:ชื่อนี้มีอะไรน่าทึ่งเหรอ?
Pacal:เธอไม่เคยได้ยินเหรอ?
Kachina:ไม่นะ
Pacal:อืม...
Pacal:เรียนรู้จากเขาเถอะ Kachina เขาจะเป็นครูที่เก่งที่สุดที่เธอเคยเจอมาเลย
Kachina:สุดยอดขนาดนั้นเลยเหรอ? น้า Pacal พูดแบบนี้ แสดงว่าต้องเก่งมากจริง ๆ!
Pacal:ขอโทษด้วยนะที่สงสัยพวกเธอ
Paimon:ไม่เป็นไร ๆ คุณดูมีความรับผิดชอบกว่าที่ฉันคิดไว้เยอะเลย
Pacal:ยังไง Kachina ก็ยังเด็กอยู่นี่นา จะไม่ห่วงก็ไม่ได้
Pacal:ว่าแต่ Kachina การลงสมัครเข้าแข่งขันใกล้จะจบแล้วนะ ทำไมเธอยังไม่รีบไปอีกล่ะ?
Kachina:ไม่เป็นไรน่า ยังทันอยู่ ฉันให้เพื่อนร่วมทีมของฉันล่วงหน้าไปก่อน เดี๋ยวฉันจะตามพวกเขาไป
Kachina:ถึงฉันจะต่อสู้ไม่ค่อยเก่ง แต่ก็วิ่งเร็วเอาเรื่องอยู่นะ ฮิฮิ
Paimon:Kachina คงไม่อยากให้หัวหน้าเผ่าเป็นห่วงสินะ?
Pacal:อย่างนี้นี่เอง ขอโทษที่ขัดจังหวะนะ เมื่อกี้คุยกันถึงไหนแล้วล่ะ? มีฉันอยู่แบบนี้ น่าจะอธิบายได้ชัดเจนขึ้นหน่อย
Kachina:ขอฉันคิดก่อนนะ พูดเรื่อง "Wayob" ไปแล้ว... อ่า เรากำลังจะพูดเรื่อง "นามโบราณ"! โชคดีที่มีน้าอยู่ด้วย ฉันเองก็อธิบายไม่ค่อยเก่งเท่าไหร่
Paimon:จริงสิ เมื่อกี้เอาแต่พูดถึง "นามโบราณ" อะไรนั่น มันคืออะไรกันแน่?
Pacal:พูดแบบนี้ละกัน Natlan เป็นประเทศแห่งผู้กล้า ความกล้าหาญของพวกเขาได้ถูกสืบทอดมาจนถึงทุกวันนี้ ผ่านรูปแบบของเรื่องเล่า
Pacal:"นามโ〔Tocaitl〕บราณ" เป็นเหมือนป้ายหมวดหมู่ของเรื่องเล่าพวกนี้ แค่พูดถึงมัน ก็จะทำให้ผู้คนนึกถึงบทเพลงแห่งประวัติศาสตร์พวกนั้น
Kachina:ใช่แล้ว อย่างเช่น ผู้สืบทอด "นามโบราณ" ของฉันที่มีชื่อเสียงที่สุดคนนั้น เขาเข้าร่วม "สงครามผู้พิทักษ์ราตรี" ทั้งหมดยี่สิบเจ็ดครั้ง
Kachina:ตอนที่เขาออกไปรบครั้งสุดท้าย เขาก็อายุหกสิบกว่าปีแล้วล่ะ
Kachina:ถึงร่างกายของเขาจะไม่แข็งแรงเหมือนเดิมแล้ว แต่เขาก็ยังสามารถได้อันดับสูง ๆ ใน "จาริกเพลิงศักดิ์สิทธิ์หวนคืน" เขาเก่งมากจริง ๆ นะ
Traveler:แล้วทำไม "นามโบราณ" ถึงต้องมีการสืบทอดด้วยล่ะ?
Pacal:"นามโบราณ" ได้บันทึกเรื่องราวเอาไว้ แต่มันไม่ใช่แค่เรื่องเล่า พวกเธอจะเข้าใจว่า มันเป็นสิ่งของที่สืบทอดจากรุ่นสู่รุ่นก็ได้
Pacal:Kachina เธอได้พกมาด้วยรึเปล่า?
Kachina:ก็ต้องพกมาอยู่แล้ว ดูสิ นี่ไงล่ะ
Paimon:โอ้ว หินสีดำนี่ มีอะไรวิบวับอยู่ข้างในด้วย ดูลึกลับสุด ๆ เลยนะ
Traveler:เหมือนขนนกเลย...
Pacal:"Wayob" จะเลือกผู้สืบทอดที่เหมาะสมในสายตาของมัน และสิ่งต่าง ๆ ที่ผู้สืบทอดทำ จะถูกบันทึกไว้ใน "นามโบราณ" ต่อเนื่องกันไป
Pacal:เมื่อเวลาผ่านไป เรื่องราวของผู้กล้าที่บันทึกไว้ใน "นามโบราณ" ก็มากขึ้นเรื่อย ๆ และคุณค่าของมันก็สูงขึ้นเรื่อย ๆ
Pacal:คนที่มีคุณสมบัติที่จะสืบทอดมันต่อ ก็จะได้รับแรงบันดาลใจจากเรื่องราวพวกนี้เหมือนกัน
Kachina:อย่างเช่นฉัน ฮี่ฮี่ ถึงแม้จนถึงตอนนี้ ฉันจะยังไม่เข้าใจว่า ทำไม Wayob ถึงเลือกฉันก็เถอะ...
Kachina:แต่ถ้าไม่รู้ว่า ในอดีตเคยมีผู้กล้ามากมายที่ยืนหยัดอย่างไม่ย่อท้อ ฉันคงจะยอมแพ้ไปนานแล้ว
Traveler:เหมือนพลังทางจิตวิญญาณอย่างนึงสินะ?
Paimon:พลังทางจิตวิญญาณ... หมายความว่าหินก้อนนี้ไม่มีพลังที่แท้จริงงั้นเหรอ? มันไม่สามารถทำให้ฉันแข็งแกร่งขึ้น หรือฉลาดขึ้นเลยเหรอ?
Pacal:ไม่เลยสักนิด แต่เพราะอย่างงี้นี่แหละ มันถึงได้มีคุณค่าเฉพาะตัวของมัน
Kachina:ถ้ากลายเป็นผู้กล้าด้วยพลังจากสวรรค์ งั้นควรจะเรียกว่า เป็นผลงานของมนุษย์ หรือเป็นผลงานของพลังจากสวรรค์นั่นกันแน่?
Paimon:มีเหตุผลนะ ถ้าเกิดสงสัยแบบนี้ขึ้นมา ก็จะสร้างแรงบันดาลใจต่อไปไม่ได้แล้วล่ะ
Pacal:เคยมีคนพูดถึง "นามโบราณ" ไว้แบบนี้
Pacal:"มนุษย์นำ 'ปาฏิหาริย์' ไปสลักไว้บนหินออบซิเดียน แต่ผู้สืบทอดรุ่นหลังกลับเรียกมันว่า 'พลัง'"
Pacal:ปาฏิหาริย์ของวันวาน คือแรงบันดาลใจของวันนี้ ขีดจำกัดของวันวาน คือเป้าหมายของวันนี้ น่าจะประมาณนี้นะ
Pacal:เพราะงั้น Kachina เธอไม่ต้องร้อนใจไปหรอกนะ ตอนที่หลาย ๆ คนได้รับ "นามโบราณ" ก็ไม่เข้าใจการตัดสินใจของ Wayob เหมือนกัน
Pacal:แต่ตราบใดที่ไม่ยอมแพ้ และปรารถนาที่จะแข็งแกร่งขึ้นอยู่เสมอ สุดท้ายโอกาสของเธอจะมาถึงเอง
Kachina:อื้ม ขอบคุณนะ น้า Pacal ฉันจะฮึดสู้ให้ได้!
Kachina:นี่ก็สายมากแล้ว ฉันต้องไปที่ลานประลองเพลิงศักดิ์สิทธิ์แล้วล่ะ
Kachina:อ๊ะ ไม่รู้ว่าพวกเธออยากไปที่นั่นรึเปล่า...
Paimon:ลานประลองเพลิงศักดิ์สิทธิ์ คือสถานที่จัด "จาริกเพลิงศักดิ์สิทธิ์หวนคืน" เหรอ?
Kachina:ใช่แล้ว การแข่งขันจะจัดขึ้นที่นั่นแหละ ปกติก็จะจัดงานชุมนุมเผ่าที่นั่นเหมือนกัน
Traveler:เทพแห่งไฟก็อยู่ที่นั่นด้วยเหรอ?
Kachina:อื้ม ใช่แล้ว เขาคือคนสำคัญใน "จาริกเพลิงศักดิ์สิทธิ์หวนคืน" เลยล่ะ
Paimon:ฮิฮิ งั้นก็เยี่ยมไปเลย เราไปด้วยกันเถอะ
Pacal:มีพวกเขาอยู่ด้วย ฉันก็ไม่ต้องห่วงเรื่องความปลอดภัยของเธอแล้วล่ะ รีบไปเถอะ
Kachina:โอเค งั้นพวกเราไปก่อนนะ น้า Pacal!
Kachina:เมื่อกี้ฉันตื่นเต้นเกินไป ลืมไปเลยว่า ถ้าจุดหมายของพวกเธอต่างจากฉันจะทำยังไง...
Kachina:โชคดีที่พวกเราจะไปที่เดียวกัน ไม่งั้น... ไม่งั้นคงต้องรอเจอกันหลังจบการแข่งขันแล้วล่ะ
Paimon:เธอไม่ได้บอกความจริงกับหัวหน้าเผ่า แบบนี้ไม่เป็นไรเหรอ?
Kachina:เฮ้อ น้า Pacal น่ะใจดีมากนะ ถ้าเขารู้เรื่องนี้ เขาอาจจะพูดว่า จะไปเข้าร่วมการแข่งขันกับฉันด้วยก็ได้
Kachina:เขาอายุมากขนาดนั้น แถมยังมีแผลเก่า ๆ อีก ไม่เหมาะที่จะลงแข่งแล้วล่ะ
Kachina:ถึงแม้หลังจากไปดูการแข่งแล้วเขาจะรู้ความจริงอยู่ดี และฉันก็จะโดนเขาดุเพราะพูดโกหก แต่ฉันรู้สึกว่า แบบนี้ดีที่สุดสำหรับพวกเราแล้ว
Traveler:เธอเอาใจใส่ดีจัง
Paimon:ฉันก็ว่างั้นแหละ ขนาดคนที่ใจร้ายทิ้งเธอไว้ เธอก็ยังช่วยพูดแทนพวกเขาไม่หยุด
Kachina:ไม่หรอก ๆ อย่าพูดแบบนี้สิ แล้วก็อย่าโทษพวกเขาด้วยนะ สำหรับพวกเราชาว Natlan แล้ว "จาริกเพลิงศักดิ์สิทธิ์หวนคืน" มันเป็นสิ่งสำคัญมากจริง ๆ
Kachina:พวกเราเติบโตมากับเรื่องราวของผู้กล้า และต้องการที่จะเป็นผู้แข็งแกร่งที่คอยปกป้อง Natlan
Kachina:นี่ไม่ใช่ความคิดเห็นที่เห็นแก่ตัว แต่เป็นเพราะพวกเราต่างก็อยากทุ่มเทช่วยเหลือทั้งนั้น
Kachina:ไม่เป็นไร เดี๋ยวพอเราไปถึงลานประลองเพลิงศักดิ์สิทธิ์ และได้เห็นการแข่งขัน "จาริกเพลิงศักดิ์สิทธิ์หวนคืน" เธออาจจะมองต่างจากตอนนี้ก็ได้
Kachina:นี่เป็นโอกาสดีที่จะได้สัมผัสกับวัฒนธรรม และประวัติศาสตร์ของเรา!
Kachina:เดินไปทางนั้น เราก็จะออกจากที่อาศัยของ "บุตรแห่งเสียงสะท้อน" จุดชมวิวสุดท้ายคือ... Statue of The Seven อยู่ทางนั้นไงล่ะ ไปกันเถอะ!
Paimon:ไหน ๆ มันอยู่ตรงหน้าแล้ว เธอเองก็ควรไปรับพลังธาตุใหม่แล้วใช่มั้ย?
Traveler:ก็จริงเนอะ
Kachina:อะไรนะ? รับพลังธาตุจาก Statue of The Seven?
Paimon:ฮิฮิ เธอคอยดูให้ดีล่ะ
Paimon:รูปปั้นเทพเจ้าดูดีจังเลย เทพแห่งไฟก็เป็นแบบนี้เหรอ?
Kachina:อื้ม ใช่แล้ว! สวยมาก แถมยังสง่างาม แล้วก็เท่บาดใจด้วย!
Paimon:เอ๋ เอ๋...? เกิดอะไรขึ้นน่ะ Statue of The Seven หลับไปแล้วเหรอ?
Traveler:...ไม่เห็นมีอะไรเลย
Paimon:จากประสบการณ์ที่ผ่านมา ตอนนี้เธอน่าจะปล่อยลูกไฟออกมา หรือไม่ก็เรียกเสาเพลิงออกมาอะไรทำนองนี้?
Paimon:เอาเถอะ แปลกจัง หรือนี่จะเป็นหนึ่งในธรรมเนียมพิเศษของ Natlan งั้นเหรอ?
Paimon:ขอโทษนะ Kachina ทำให้เธอรอเก้อซะแล้ว
Kachina:ไม่ ๆ ๆ ไม่เป็นไรเลย สงสัยจังเลย! ก่อนหน้านี้เธอแค่สัมผัส Statue of The Seven ก็ใช้พลังธาตุได้แล้วเหรอ?
Kachina:นั่นเป็นเรื่องที่มีแค่คนที่ครอบครองวิชั่นเท่านั้น ถึงจะทำได้นะ!
Kachina:ฉะ...ฉันขอดูหน่อยได้มั้ย? ถ้านี่ไม่ใช่คำขอที่มากเกินไปละก็... ได้มั้ย?
Traveler:ได้สิ
Paimon:งั้นก็โชว์ฝีมือหน่อยละกัน Traveler!
Kachina:ว้าว พลังธาตุที่ไม่เหมือนกัน! คนคนเดียวกัน... แต่ใช้พลังธาตุที่แตกต่างกัน ฉันไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย!
Kachina:ฉันก็อยากลองมั่งจัง!
Kachina:ไม่ได้เรื่องเลย มีแค่พลังธาตุหินอยู่ดี
Kachina:ดูเหมือนฉันจะได้รู้จักคนที่เจ๋งสุด ๆ เลยนะเนี่ย!
Paimon:เดี๋ยวพอเธอรู้เรื่องราวการเดินทางต่าง ๆ ของเขาแล้ว เธอจะต้องอ้าปากค้างแน่
Paimon:โว้วว นั่นอะไรน่ะ?
Kachina:มันเรียกว่า Qucusaurus น่ะ มันบินได้สูงและเร็วมาก ฮิฮิ เอเนอร์จี้เต็มร้อยตลอดเลย
Paimon:จริงด้วย ตอนนั้นได้เจอกับ Dvalin เผลอแป๊บเดียว พวกเราก็เดินทางมาไกลขนาดนี้แล้วเหรอเนี่ย
Kachina:จริงสิ ๆ ทางข้างหน้ายังอีกไกลเลยละ อันนี้ให้พวกเธอก่อนละกันนะ
Kachina:แวววาวเหมือนอัญมณีเลยใช่มั้ยล่ะ ฮิฮิ จริง ๆ แล้วมันคือลูกอมน่ะ แม่ของฉันทำเองเลยนะ
Kachina:เวลาออกเดินทางหรือไปฝึกฝน ฉันก็จะพกมันไปด้วยตลอด แบบนี้ก็จะได้ไม่หิวจนเวียนหัว
Paimon:ฮี่ฮี่ ของหวานน่ะของโปรดฉันเลยล่ะ ขอบใจนะ!
Traveler:งั้นฉันไม่เกรงใจละนะ
Kachina:ไม่ต้องเกรงใจ ๆ ฉันยังมีของเล็ก ๆ น้อย ๆ อีกเยอะเลย ฉันเชื่อว่าสักวันมันจะมีประโยชน์
Paimon:รูปปั้นเทพเจ้าดูดีจังเลย เทพแห่งไฟก็เป็นแบบนี้เหรอ?
Kachina:อื้ม ใช่แล้ว! สวยมาก แถมยังสง่างาม แล้วก็เท่บาดใจด้วย!
Paimon:จะว่าไปแล้ว ก่อนหน้านี้ตอนที่เธอสัมผัส Statue of The Seven ก็ไม่ได้รับพลังธาตุไฟไม่ใช่เหรอ... นี่มันเป็นเพราะอะไรกัน?
Kachina:อะไรนะ? รับพลังธาตุจาก Statue of The Seven?
Traveler:ก่อนหน้านี้ ฉันก็ทำแบบนี้มาตลอด
Paimon:เอาเถอะ ตอนแรกฉันคิดว่านี่เป็นโอกาสดีที่จะแสดงให้ Kachina เห็นว่าเธอเก่งขนาดไหน
Paimon:แปลกจัง หรือนี่จะเป็นหนึ่งในธรรมเนียมพิเศษของ Natlan นะ?
Kachina:ฟังดูแล้ว ก็น่าเสียดายจริง ๆ ด้วย...
Kachina:พวกเราเดินมาไกลแล้วล่ะ พักสักหน่อยเถอะ
Paimon:ได้สิ ระหว่างทางเราได้เห็นอะไรใหม่ ๆ ตั้งหลายอย่าง รู้สึกหิวซะแล้วสิ
Traveler:ฟังยังกับว่าใช้ท้องดูแทนตาเลยนะ...
Kachina:กินลูกอมหมดแล้วเหรอ? ฉันยังมีอยู่นะ ไม่ใช่แค่ลูกอมนะ ยังมีขนมปัง เครื่องดื่ม ข้าวผัด แอปเปิลย่างด้วย...
Paimon:ว้าว สุดยอดไปเลย เธอเหมือนโรงอาหารเคลื่อนที่เลย!
Kachina:ฉันชอบพกของหลายอย่างติดตัวไว้ตลอดเวลา แม่ฉันก็บอกฉันเสมอว่า เตรียมการไว้ก่อนก็ไม่เสียหาย
Kachina:ถึงจะไม่ค่อยมีโอกาสได้ใช้ แต่... ฮี่ฮี่ ตอนนี้ก็ได้ใช้แล้วไม่ใช่รึไง
Kachina:เอ๋ เป็นอะไรไปเหรอ? รู้สึกเหมือนเธอจะมีเรื่องในใจเลยนะ
Traveler:ฉันยังคิดเรื่องพลังธาตุอยู่น่ะ
Paimon:แปลกจริง ๆ นั่นแหละ หรือว่าจะเป็นลางบอกอะไรนะ?
Kachina:ฉันขอเดาว่า อืม บางทีอาจจะเป็นเพราะเทพแห่งไฟของ Natlan แตกต่างจากที่อื่น?
Paimon:หมายความว่าไงเหรอ?
Kachina:ฉันได้ยินมาว่าเทพเจ้าของประเทศอื่น ๆ ที่ถูกเรียกว่าเทพอสูร เป็นสิ่งมีชีวิตที่มีอายุขัยยืนยาว และมีพลังมหาศาล
Paimon:ใช่แล้ว หรือว่า Natlan ไม่ใช่แบบนั้น?
Kachina:ไม่ใช่หรอก เทพแห่งไฟแต่ละคนของ Natlan ต่างก็เป็นคนธรรมดาก่อนที่จะได้เป็นเทพแห่งไฟน่ะ
Paimon:เอ๋?! มนุษย์กลายเป็นเทพ? เรื่องแบบนี้ก็ทำได้ด้วยเหรอ?
Paimon:ใช่มั้ย เธอเองก็คิดว่ามันน่าเหลือเชื่อล่ะสิ
Kachina:ที่แท้นี่ก็เป็นเรื่องผิดปกติงั้นเหรอ? เพราะ Natlan เป็นแบบนี้มาตลอด ฉันเลยชินมาตั้งนานแล้วล่ะ
Paimon:เอ่อ จะพูดยังไงดีล่ะ มันไม่เหมือนกับที่เราเคยเจอระหว่างการเดินทางเลย การที่มนุษย์กลายเป็นเทพ ไม่น่าจะเป็นเรื่องง่ายขนาดนั้นนะ...
Kachina:เรื่องนี้มีความเป็นมายังไง ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน บางทีคำตอบนี้อาจจะมีแค่เทพแห่งไฟเท่านั้นที่รู้
Kachina:แต่สิ่งที่ฉันรู้ก็คือ ต่อให้เป็นเทพแห่งไฟ พอถึงเวลาที่ควรจะแก่ก็ต้องแก่อยู่ดี และยังต้องการเวลาพักผ่อนเหมือนกัน
Kachina:Statue of The Seven นั้นคล้ายกับเทพแห่งไฟในตอนนี้มาก ฉันว่ามันก็แค่เรื่องบังเอิญ... เพราะคนที่เคยเป็นเทพแห่งไฟนั้นมีเยอะเกินไป
Kachina:เทพแห่งไฟของพวกเราก็เลือกมาจาก "จาริกเพลิงศักดิ์สิทธิ์หวนคืน" เหมือนกันนะ ตราบใดที่สามารถพิสูจน์ความแข็งแกร่งของตัวเองได้ ใครก็สามารถกลายเป็นเทพแห่งไฟได้
Paimon:แค่ต้องแข่งความแข็งแกร่งงั้นเหรอ?
Kachina:ใช่ สำหรับพวกเราแล้ว การต่อสู้คือบททดสอบที่รอบด้าน และเป็นวิธีที่น่าเชื่อถือที่สุด
Kachina:เทพแห่งไฟรุ่นนี้เอาชนะได้อย่างขาดลอย ทุกขั้นตอนไม่มีข้อกังขาอะไรเลย
Kachina:อย่าว่าแต่ฉันเลย ผู้อาวุโสในเผ่าต่างพูดกันหมดเลยว่า ไม่เคยเห็นเทพแห่งไฟที่แข็งแกร่งเท่านี้มาก่อน
Kachina:แต่ก็เหมือนที่น้า Pacal พูดนั่นแหละ ขีดจำกัดของวันนี้ ก็คือเป้าหมายของวันพรุ่งนี้ เทพแห่งไฟในอนาคตต้องแข็งแกร่งกว่านี้แน่นอน
Paimon:อย่าเพิ่งพูดถึงเรื่องที่มนุษย์กลายเป็นเทพเจ้าเลย เทพแห่งไฟคนปัจจุบันแข็งแกร่งขนาดนี้ ไม่รู้ว่าเป็นเรื่องดีหรือเรื่องร้ายสำหรับเรากันแน่
Paimon:ถ้านึกถึงประสบการณ์ที่เจอใน Inazuma แล้ว...
Traveler:ต้องดูท่าทีที่เขามีต่อพวกเราก่อน
Kachina:ฮิฮิ ไม่ต้องห่วงหรอก เทพแห่งไฟเป็นคนดีมาก แถมยังเป็นมิตรกับคนอื่นมากด้วยนะ พวกเธอต้องได้รับการต้อนรับที่ดีแน่
Paimon:ก็จริง ถ้าเขาไม่คิดจะทำอะไรพวกเรา พวกเราก็ไม่คิดจะไปสร้างปัญหาอะไรเหมือนกัน...
Kachina:ไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวพวกเราก็จะได้เจอเขาแล้วล่ะ
Paimon:พวกเราพักกันพอสมควรแล้วล่ะ... เอ๋ นั่นมัน...
Kachina:อ๋อ เราเรียกมันว่า "จารึกโฟลจิสตัน" น่ะ แค่บรรจุโฟลจิสตันเข้าไป ก็จะมีอะไรดี ๆ เกิดขึ้น
Traveler:ไหนฉันขอลองดูหน่อย
Kachina:เอ่อ โฟลจิสตันเป็นพลังงานที่มีแต่ชาว Natlan อย่างเราเท่านั้นที่จะควบคุมได้...
Kachina:อะ...เอ๋?! ทะ...ทะ...ทะ...ทำไมเธอถึงใช้โฟลจิสตันได้ล่ะ?
Kachina:สุดยอดไปเลย เก่งจนไม่รู้จะพูดยังไงดีเลยเนี่ย
Paimon:หวาาา Traveler ดูข้างหลังเร็วเข้า มีตัวอะไรบางอย่างกำลังพุ่งมาทางนี้!
Paimon:ทำไงดี เราถูกหมายหัวซะแล้ว จะใส่สักตั้งเลยมั้ย?!
Kachina:อ๊ะ ไม่ต้องตกใจนะ ไม่เป็นไรหรอก นี่คือ Toto!
Kachina:Toto ฉัน Kachina เองนะ! ฮี่ฮี่ สวัสดี!
Toto:กรร...
Kachina:ดูเหมือนเธอจะอารมณ์ดีนะเนี่ย หรือว่าเธอถูก "จารึกโฟลจิสตัน" ดึงดูดมาที่นี่? มันอุ่นมากเลยใช่มั้ยล่ะ!
Toto:กรร...
Paimon:ที่แท้ก็เป็น Saurian ที่เป็นมิตรเหรอเนี่ย... เอ๋ ใช่ Saurian มั้ยนะ?
Kachina:ไม่ใช่หรอก พวกมันเรียกว่า "Long-Necked Rhino" น่ะ แถวนี้มีหลายตัวเลยนะ Toto เป็นตัวที่ใจดีและกระตือรือร้นที่สุด
Kachina:มันวนเวียนอยู่แถวนี้ทุกวัน เหมือนกับอยากจะทำให้คนต่างถิ่นจำมันได้แม่น และถือโอกาสอวดร่างกายที่แข็งแกร่งของมันด้วย!
Toto:กรร... กรร...
Paimon:เอ๋ มันย่อตัวลงแล้ว มันคิดจะทำอะไรน่ะ?
Kachina:มันกำลังเชิญให้เราขึ้นไป! ดูเหมือนว่ามันจะไปส่งเราด้วยนะ!
Traveler:งั้นก็ขอบคุณสำหรับน้ำใจของมันนะ
Paimon:จะ...จะขึ้นไปจริง ๆ เหรอ? ฉันแอบกลัวอยู่นะ มันตัวใหญ่เกินไป...
Traveler:เธอบินได้นะ จะกลัวอะไรล่ะ
Paimon:จริงด้วย! ฉันบินอยู่ข้าง ๆ พวกเธอได้ ไม่จำเป็นต้องขี่มันก็ได้นี่นา!
Paimon:นี่ต้องเป็นการพาทัวร์ระดับท็อปแน่นอน!
Kachina:บนที่สูง ๆ น่ะ วิวสุดยอดไปเลยนะ!
Paimon:เธอกับ Toto เป็นเพื่อนกันเหรอ?
Kachina:อื้ม! ตอนเด็กฉันกับพ่อกับแม่ไปซื้อผลไม้ ที่ลานประลองเพลิงศักดิ์สิทธิ์มาเยอะมาก แต่ระหว่างทางกลับบ้าน รถที่บรรทุกผลไม้พลิกคว่ำ
Kachina:ตอนนั้น Toto ยังไม่ได้ตัวใหญ่เท่าตอนนี้ พอมันเดินเข้ามา ฉันก็นึกว่ามันจะกิน Berry กับ Sunsettia ที่ฉันชอบจนหมด ก็เลยร้องไห้ฟูมฟาย...
Kachina:แต่ปรากฏว่า นอกจากมันจะไม่กินผลไม้สักลูกแล้ว แถมยังไล่พวก Saurian ที่อยากแย่งผลไม้ไปอีกด้วย
Kachina:สุดท้ายก็ใช้หัวของมันชนเพื่อทำให้รถพลิกกลับมา
Kachina:ตั้งแต่นั้นมา ฉันก็เอาผลไม้มาให้มันกินที่นี่บ่อย ๆ ส่วนชื่อ Toto ฉันก็เป็นคนตั้งชื่อให้มันเองแหละ
Kachina:ที่จริงแล้วมันกินเก่งมากเลยล่ะ แถมโตเร็วมากด้วย แป๊บเดียวก็ตัวใหญ่ขนาดนี้แล้ว!
Toto:กรร... กรรกรร...♪
Kachina:เอ๋ พวกเธอดูสิ! นั่นไง จุดหมายของพวกเรา ลานประลองเพลิงศักดิ์สิทธิ์!
Kachina:ส่งถึงตรงนี้ละกัน ขอบคุณที่มาส่งนะ Toto!
Toto:กรร...
Kachina:ทางข้างหน้าเดินสะดวกอยู่แล้ว พวกเราไปกันเองดีกว่า ไม่งั้น Toto กลับไปกลับมาคงเหนื่อยแย่
Paimon:นั่นสินะ ถึงยังไงมันก็ตัวใหญ่มากเลยนี่นา บ๊ายบาย Toto!
Kachina:บนที่สูง ๆ น่ะ วิวสุดยอดไปเลยนะ!
Paimon:เธอกับ Toto เป็นเพื่อนกันเหรอ?
Kachina:อื้ม! ตอนเด็กฉันกับพ่อกับแม่ไปซื้อผลไม้ ที่ลานประลองเพลิงศักดิ์สิทธิ์มาเยอะมาก แต่ระหว่างทางกลับบ้าน รถที่บรรทุกผลไม้พลิกคว่ำ
Kachina:ตอนนั้น Toto ยังไม่ได้ตัวใหญ่เท่าตอนนี้ พอมันเดินเข้ามา ฉันก็นึกว่ามันจะกิน Berry กับ Sunsettia ที่ฉันชอบจนหมด ก็เลยร้องไห้ฟูมฟาย...
Kachina:แต่ปรากฏว่า นอกจากมันจะไม่กินผลไม้สักลูกแล้ว แถมยังไล่พวก Saurian ที่อยากแย่งผลไม้ไปอีกด้วย
Kachina:สุดท้ายก็ใช้หัวของมันชนเพื่อทำให้รถพลิกกลับมา
Kachina:ตั้งแต่นั้นมา ฉันก็เอาผลไม้มาให้มันกินที่นี่บ่อย ๆ ส่วนชื่อ Toto ฉันก็เป็นคนตั้งชื่อให้มันเองแหละ
Kachina:ที่จริงแล้วมันกินเก่งมากเลยล่ะ แถมโตเร็วมากด้วย แป๊บเดียวก็ตัวใหญ่ขนาดนี้แล้ว!
Toto:กรร... กรรกรร...♪
Kachina:เอ๋ พวกเธอดูสิ! นั่นไง จุดหมายของพวกเรา ลานประลองเพลิงศักดิ์สิทธิ์!
Kachina:ส่งถึงตรงนี้ละกัน ขอบคุณที่มาส่งนะ Toto!
Toto:กรร...
Kachina:ทางข้างหน้าเดินสะดวกอยู่แล้ว พวกเราไปกันเองดีกว่า ไม่งั้น Toto กลับไปกลับมาคงเหนื่อยแย่
Paimon:นั่นสินะ ถึงยังไงมันก็ตัวใหญ่มากเลยนี่นา บ๊ายบาย Toto!
Kachina:ถึงแล้ว ๆ ในที่สุดพวกเราก็ตามทันซะที
Kachina:ฉันนัดกับเพื่อนว่าจะมาเจอกันที่นี่น่ะ อืม แต่พวกเขาไปไหนแล้วล่ะเนี่ย คงไม่ใช่ว่ายังมาไม่ถึงหรอกนะ...
Ajaw:มาตั้งนานแล้ว นานจนจำไม่ได้ว่ามาตั้งแต่เมื่อไหร่ ทำไมเจ้าถึงมาช้าอย่างงี้!
Ajaw:ขอบอกเลยนะว่า เจ้าไม่ใช่แค่ทำให้พวกเขาสองคนต้องเสียเวลา แต่ยังมีข้าด้วย เวลาของข้าน่ะ!
Paimon:นะ นี่มันอะไรกัน? เจ้า Saurian ตัวนี้แปลกจังเลย ไม่สิ มันใช่ Saurian รึเปล่านะ?
Kinich:พอได้แล้ว เวลาอยู่ต่อหน้าคนที่ไม่รู้จักเธอ เธอควรจะลดความเย่อหยิ่งลงบ้างนะ
Kinich:ถึงรู้ว่า Kachina ไม่มีทางโกรธเธอ แต่เธอก็ไม่ควรทำตัวเหิมเกริม และเสียมารยาทกับ Kachina แบบนี้สิ
Ajaw:เจ้าจะมายุ่งอะไรด้วย? เจ้าคิดว่าตัวเองเป็น... เฮ้ เจ้าจะทำอะไรน่ะ!
Kinich:เอาล่ะ ฉันจับมันไปขังแล้ว ต้องขอโทษทุกคนด้วยนะ
Kachina:ไม่เห็นต้องทำแบบนี้เลย Ajaw ก็แค่นิสัยตรงไปตรงมา ฉันไม่ถือสาหรอกน่า
Mualani:เจ้า Ajaw นั่นสมควรที่จะโดนลงโทษนะ ทำผิดตั้งกี่ครั้งแล้วก็ยังไม่รู้จักจำ ฮึ!
Kachina:ฮี่ฮี่ เธอก็มาถึงแล้วเหรอ Mualani
Mualani:ใช่แล้ว ฉันก็นึกว่าเธอเจออันตรายระหว่างทางซะอีก ไม่คิดเลยว่าจะได้เจอเพื่อนใหม่ด้วย
Paimon:ฉันชื่อ Paimon ยินดีที่ได้รู้จักน้าาา!
Mualani:นักเดินทาง? งั้นเธอก็มาถูกเวลาพอดีเลย ลานประลองเพลิงศักดิ์สิทธิ์ในตอนนี้จะไม่ทำให้เธอผิดหวังแน่นอน
Kinich:ทำไมเธอถึงมาคนเดียวล่ะ เพื่อนร่วมทีมของเธออยู่ไหน?
Kachina:พวกเขา... มีเหตุผลของตัวเองน่ะ พวกเขาไปหาทีมที่มีโอกาสชนะการแข่งขันมากกว่าแล้วล่ะ
Kinich:แสดงว่า เธอถูกทิ้งอีกแล้วใช่มั้ย
Kinich:เฮ้อ แต่ไม่ว่ายังไง ต่อให้การแข่งขันแบบทีมจะมีวิธีฉวยโอกาสอยู่บ้าง แต่พอถึงการแข่งขันส่วนตัว ก็ต้องอาศัยความสามารถของตัวเองอยู่ดี
Kachina:แต่ฉันก็รับประกันไม่ได้ด้วยซ้ำว่า พวกเราจะได้ผ่านการแข่งขันแบบทีมไปได้...
Kachina:เพราะถึงยังไง ผลการแข่งขันแบบทีมก็ขึ้นอยู่กับผู้สืบทอด "นามโบราณ" มากเลยนี่นา
Mualani:เรื่องแบบนี้ไม่ว่าใครก็รับประกันไม่ได้หรอก เธอไม่ต้องกดดันตัวเองขนาดนั้นก็ได้
Mualani:แถมเธอก็แค่ขาดความมั่นใจเท่านั้นเอง พวกเราทุกคนรู้ดีว่า พลังที่แท้จริงของเธอไม่ได้อ่อนแอเลยสักนิด
Mualani:ครั้งก่อนตอนเข้าร่วม "สงครามผู้พิทักษ์ราตรี" เธอก็ขาดชัยชนะอีกแค่สามครั้งเองนี่
Paimon:ก่อนหน้านี้ก็อยากจะถามแล้ว ดูเหมือน "จาริกเพลิงศักดิ์สิทธิ์หวนคืน" จะเป็นการแข่งขันกีฬาของชาว Natlan ทั้งหมด แล้ว "สงครามผู้พิทักษ์ราตรี" นี่มันคืออะไรเหรอ?
Kinich:อย่างแรกคือทักษะการต่อสู้ อย่างหลังคือ "สงคราม" ที่แท้จริง
Kinich:คู่ต่อสู้คือศัตรูชั่วนิรันดร์ของพวกเราชาว Natlan... พวก Abyss
Traveler:Abyss...
Paimon:ที่แท้ที่นี่ก็...
Paimon:เดี๋ยวนะ ถ้าพูดแบบนี้ งั้นรางวัลของผู้ชนะ "จาริกเพลิงศักดิ์สิทธิ์หวนคืน" ก็คือการได้เข้าร่วมสงครามงั้นเหรอ?!
Mualani:จะว่าแบบนั้นก็ไม่ผิด เพราะงั้นถึงได้เรียกว่า "สงครามผู้พิทักษ์ราตรี" ไงล่ะ
Mualani:ชนเผ่าจะทำการแข่งขันเพื่อคัดเลือกนักรบที่แข็งแกร่งที่สุด เพื่อขับไล่ Abyss และปกป้องบ้านเกิดของพวกเรา
Mualani:สิ่งนี้จะถูกบันทึกไว้ในเรื่องราว และถูกเล่าขานสืบทอดกันไปนานแสนนาน นี่คือเกียรติยศสูงสุดของชาว Natlan
Traveler:แต่ว่า... มันอันตรายมากเลยไม่ใช่เหรอ?
Mualani:อืม ใช่แล้วล่ะ ในเมื่อเป็นสงครามก็ต้องมีอันตราย มันเป็นเรื่องที่เลี่ยงไม่ได้หรอก
Mualani:แม้ว่าการต่อต้าน Abyss จะเป็นหน้าที่ของพวกเรา แต่ท่านเทพแห่งไฟก็จะประทานพรให้แก่พวกเรา เพื่อให้พวกเรากลับมาอย่างปลอดภัย
Kachina:นั่นก็คือ "ศังสกานท์คืนวิญญาณ" ที่สามารถทำให้คนฟื้นคืนชีพได้ยังไงล่ะ!
Paimon:"ศังสกานท์คืนวิญญาณ" ฟื้นคืนชีพ?!
Kachina:ฮี่ฮี่ ใช่แล้ว เพราะงั้นก็ไม่น่ากลัวขนาดนั้นหรอก แถมยังทำให้คนกล้าที่จะก้าวไปข้างหน้าด้วยนะ!
Kinich:พวกเราไปลงทะเบียนกันก่อนเถอะ เหลือเวลาไม่เยอะแล้ว
Mualani:เดี๋ยวนะ Kachina แล้วเธอล่ะ เธอคงไม่ได้คิดจะเข้าร่วมการแข่งขันแบบทีมตัวคนเดียวจริง ๆ ใช่มั้ย?
Paimon:พวกเราก็อยากช่วยนะ แต่พวกเราไม่ใช่ชาว Natlan ดูเหมือนจะเข้าร่วมไม่ได้น่ะ...
Kinich:เพราะการเข้าร่วมการแข่งขันมันไม่มีเงื่อนไขอะไร กลุ่มที่เข้าร่วมการแข่งขันแบบทีมเลยมีเยอะมาก สถานการณ์การแข่งขันก็วุ่นวายสุด ๆ
Kinich:ไม่ว่าจะเก่งแค่ไหน มีประสบการณ์ก็เยอะแค่ไหน ก็รับประกันไม่ได้ว่าจะการแข่งขันจะราบรื่น
Kinich:ในเวลาแบบนี้ มีคนเพิ่มหน่อย จะได้ช่วยเหลือกันและกันได้ก็ไม่เลวนะ
Mualani:เอาอย่างงี้ละกัน ฉันคิดออกแล้ว! ตอนที่ลงทะเบียนลองถามดูว่า จะให้สิทธิพิเศษกับนักเดินทางสองคนนี้ได้มั้ย
Mualani:เฮ้อ แต่น่าจะยากนะ ถ้าไม่ได้ละก็ ครั้งนี้เพื่อนร่วมทีมของฉันก็ไม่เยอะเท่าไหร่...
Kinich:เธอคงไม่ได้คิดจะให้ฉันเป็นหัวหน้าทีมหรอกใช่มั้ย?
Mualani:ถูกต้องเลย ว่าไงล่ะ เธอเก่งขนาดนี้ ถ้าพวกเขาเข้าร่วมกับเธอได้ ก็น่าจะเป็นเรื่องดีนะ
Kinich:ฉันน่ะไม่มีปัญหา แต่พวกเธอกะจะเข้าร่วมกันสองคนงั้นเหรอ?
Mualani:ฮ่าฮ่า สองคนกับคนเดียวมันไม่เหมือนกันนะ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการรวมทีมของพวกเราสองคนเลย
Mualani:แม้แต่แขกที่เพิ่งมาถึง Natlan ก็ยังรู้ความแตกต่างระหว่าง "สองคน" กับ "คนเดียว" เลย ใช่มั้ยล่ะ?
Paimon:พะ...พวกเราเหรอ?
Paimon:ฮิฮิ พอเธอพูดแบบนี้ฉันก็เข้าใจละ ใช่แล้ว เทียบกับ "คนเดียว" แล้ว มันไม่เหมือนกันเลยนะ!
Mualani:ใช่มั้ยล่ะ เหมือนกับคำกล่าวโบราณที่เราสืบทอดกันมาไม่รู้กี่รุ่น ที่บอกว่า "พวกเราจะไม่ต่อสู้เพียงลำพัง"
Kachina:แต่ว่า จะไปเป็นภาระเธอรึเปล่า?
Mualani:พูดบ้าอะไรเนี่ย ทั่วทั้ง Natlan คงหาคนที่จะเอาชนะพวกเราไม่ได้หรอกมั้ง?
Kachina:ที่แท้เธอก็มั่นใจขนาดนั้นเลย งั้นฉันก็มั่นใจขึ้นมาหน่อยแล้วล่ะ...
Kachina:เอ แต่ก็ไม่ค่อยเห็นผู้สืบทอด "นามโบราณ" สองคนมารวมทีมกันนะ ฉันต้องถูกมองว่าเป็นคนขี้ขลาดแน่ ๆ
Mualani:ไม่เห็นจะเป็นอะไรเลย กฎก็ไม่ได้ห้ามทำ อย่าไปสนใจความคิดเห็นของคนอื่นเลยน่า
Mualani:ที่พวกเราทำแบบนี้ ก็เพราะมันจำเป็นไงล่ะ
Kinich:งั้นเธอก็รับผิดชอบอธิบายเรื่องนี้ ให้เพื่อนร่วมทีมของเธอฟังด้วยนะ ฉันไม่ถนัดเรื่องแบบนี้หรอก
Mualani:รู้แล้วน่า ๆ ไม่งั้นฉันก็ไม่วางใจเหมือนกัน
Mualani:รอฉันแป๊บนึงนะ เดี๋ยวเสร็จแล้ว พวกเราค่อยไปสมัครด้วยกัน
Kinich:ที่นี่แหละ เรารอ Mualani กันก่อนเถอะ
Kachina:ตอนที่เข้ามา พวกเธอเห็นธงที่โบกอยู่ตรงทางเข้ามั้ย?
Paimon:พอเธอพูดแบบนี้ ฉันก็เหมือนจะจำได้นิดหน่อย
Traveler:บนนั้นมีสัญลักษณ์หลายแบบ
Kachina:นั่นก็คือธงของเผ่าต่าง ๆ พวกเราคือเผ่า "บุตรแห่งเสียงสะท้อน" รวมกับอีกห้าเผ่า กลายมาเป็น Natlan ในทุกวันนี้
Kinich:ทำไมจู่ ๆ ก็เริ่มแนะนำซะงั้น?
Kachina:ฮิฮิ ก็อยู่ว่าง ๆ นี่นา ฉันรับปากไว้ว่าจะแนะนำ Natlan ให้กับพวกเขา ฉันอยากทำหน้าที่ให้ดีกว่านี้ไงล่ะ!
Kinich:เอาเถอะ ฉันมาจาก "พงศ์พิดา〔Scions of the Canopy〕นพฤกษา" เผ่าของเราตั้งอยู่บนยอดเขา และสนิทกับพวก "Yumkasaurus" ที่สุด
Kachina:Mualani เพื่อนรักของฉันมาจาก "เหล่〔People of the Springs〕าวารี" เผ่าของเธออยู่ริมทะเล มีวิวที่สวยสะกดใจ แถมยังมีปลาอร่อย ๆ เยอะแยะเลยด้วย
Kachina:นอกจากนี้ยังมี "วงศ์ปี〔Flower-Feather Clan〕กบุปผา", "จ้าวแห่ง〔Masters of the Night-Wind〕ลมราตรี", "ผองสร〔Collective of Plenty〕รพสิ่ง"...
Kachina:ฮิฮิ ถ้ามีโอกาส ไว้หลังจากพิธี "จาริกเพลิงศักดิ์สิทธิ์หวนคืน" จบลงแล้ว ฉันจะพาพวกเธอไปเดินเล่นที่นั่นด้วยกันนะ
Mualani:ได้สิ ฉันขอต้อนรับพวกเธอในนามของ "เหล่าวารี" นะ! เพราะยังไงซะตอนนี้หัวหน้าเผ่าก็ไม่อยู่
Kachina:อ๋า เพิ่งจะพูดถึงเธอ เธอก็กลับมาพอดีเลย
Mualani:อื้ม เรียบร้อยแล้วล่ะ ราบรื่นอย่างเหลือเชื่อเลย ชื่อของ Kinich นี่มีประโยชน์จริง ๆ
Kinich:ฉันว่าพวกเขาแค่คิดว่า เธอให้ทางเลือกที่มีประโยชน์ และไม่เป็นอันตรายกับพวกเขาก็เท่านั้น
Mualani:พวกเราก็หมายความเหมือนกันไม่ใช่เหรอ? เธอก็คือทางเลือกที่ดีนั่นแหละ! เฮ้อ แต่ไม่ว่ายังไงก็ต้องขอบคุณทุกคนที่รอฉันนะ เรารีบไปสมัครกันเถอะ
Cival:สวัสดี คุณมาทำเรื่องลงทะเบียนใช่มั้ย?
Mualani:ใช่แล้ว แต่ก่อนอื่นฉันอยากจะถามหน่อยว่า พวกเรามีนักเดินทางสองคนที่สนใจการแข่งขันเป็นพิเศษ พวกเขาเข้าร่วมด้วยได้มั้ย?
Cival:ขอโทษทีนะ มีแต่ชาว Natlan เท่านั้นที่จะได้รับสิทธิ์เข้าร่วมการแข่งขัน
Mualani:ช่วยอนุโลมหน่อยได้มั้ย เขาเป็นนักผจญภัยที่มีชื่อเสียงมากเลยนะ เรื่องฝีมือไม่ใช่ปัญหาเลย ผู้ชมต้องอยากเห็นคนที่แข็งแกร่งแบบนี้แน่นอน
Cival:เรื่องมันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก คุณ Mualani สำหรับพวกคุณมันอาจจะเป็นกรณีพิเศษแค่ครั้งเดียว แต่สำหรับพวกเรา มันเป็นกรณีพิเศษที่อาจจะเกิดขึ้นอีกนับพันนับหมื่นครั้งในอนาคต
Cival:พิธี "จาริกเพลิงศักดิ์สิทธิ์หวนคืน" นอกจากจะเป็นการคัดเลือกนักรบที่แข็งแกร่งที่สุดแล้ว ยังมีอีกเป้าหมายหนึ่ง นั่นคือการรวบรวม "เปลวไฟแห่งการต่อสู้" ในระหว่างการต่อสู้ด้วย
Cival:"เปลวไฟแห่งการต่อสู้" จะถูกส่งเข้าไปในเพลิงศักดิ์สิทธิ์ ขอเพียงเพลิงศักดิ์สิทธิ์ไม่มอดดับ Natlan ก็จะไม่มีวันถูก Abyss รุกราน
Paimon:ที่แท้ก็มีประโยชน์แบบนี้ด้วยเหรอ
Kinich:ใช่แล้ว นี่ก็เป็นจุดประสงค์แรกเริ่มของ "จาริกเพลิงศักดิ์สิทธิ์หวนคืน"
Kinich:ดังนั้นผู้เข้าร่วมทุกคน ไม่ว่าจะชนะหรือแพ้ ก็ล้วนทำเพื่อปกป้อง Natlan แค่เข้าร่วมก็ถือว่าเป็นเกียรติมากแล้วล่ะ
Cival:ใช่แล้ว เป็นอย่างที่คุณ Kinich พูดนั่นแหละ ส่วน "เปลวไฟแห่งการต่อสู้" นั้น มันจะเกิดขึ้นได้ในการต่อสู้ระหว่างชาว Natlan เท่านั้น
Cival:ถ้ามีคนนอกมาเข้ามาเอี่ยวด้วย มันจะส่งผลกระทบต่อการเกิดเปลวไฟ และสุดท้ายก็ส่งผลกระทบต่อการลุกโชนของเพลิงศักดิ์สิทธิ์
Mualani:แบบนี้นี่เอง ที่แท้ก็เป็นเพราะ "เปลวไฟแห่งการต่อสู้" สินะ
Mualani:ไม่เป็นไร ปล่อยให้เป็นหน้าที่ฉันเอง ฉันจะจัดที่นั่งชมการประลองที่ดีที่สุดให้พวกเธอเอง
Paimon:โอ้ว งั้นก็ดีเลย ได้เป็นผู้ชมก็ไม่เลวนะ ให้ความรู้สึกเหมือนได้มาเที่ยวด้วย
Paimon:แต่ว่า ฉันรู้สึกเหมือนมีบางอย่างที่ยังไม่เข้าใจ...
Paimon:ใช่ ๆ ๆ นี่แหละ! ถ้า Natlan สามารถฟื้นคืนชีพให้ทุกคนได้ งั้นทุกคนก็ไปลุยพร้อมกันเลยไม่ดีกว่าเหรอ? ยังไงก็ฟื้นคืนชีพได้อยู่แล้ว
Kinich:พลังที่แข็งแกร่งขนาดนี้ ย่อมมีขีดจำกัดอยู่แล้ว อย่างแรก "ศังสกานท์คืนวิญญาณ" จะมีผลกับผู้สืบทอด "นามโบราณ" เท่านั้น
Kachina:คนธรรมดาต่อให้ชนะ "จาริกเพลิงศักดิ์สิทธิ์หวนคืน" ก็จะไม่ได้ไปสู้กับ Abyss หรอก
Kachina:แต่พวกเขาก็สามารถเพลิดเพลินไปกับเกียรติยศ เช่นเดียวกับผู้ที่เอาชนะ Abyss ได้ นี่ก็เพื่อปกป้องพวกเขา
Mualani:มีเงื่อนไขอีกอย่างนึง จะว่าไปก็ง่าย ๆ ฮ่าฮ่าฮ่า นั่นก็คือคำเดียว... ชนะ!
Paimon:ชนะ?
Kinich:"ผู้แพ้จะกลายเป็นเถ้าถ่านของสงคราม และผู้ชนะจะจุดไฟขึ้นมาอีกครั้ง"
Kinich:มีเพียงการเอาชนะ Abyss เท่านั้นที่จะมีสิทธิ์ในการฟื้นคืนชีพ ถ้าล้มเหลว ไม่เพียงแต่ต้องตาย แต่ "นามโบราณ" ก็จะแตกสลาย และไม่สามารถสืบทอดได้อีกต่อไป
Kinich:เนื่องจากเรื่องราวของผู้แพ้จะถูกลืมเลือนไปตามกาลเวลา และการมีอยู่ของมันเองก็ยากที่จะรักษาไว้
Traveler:แต่ว่า ทำไมผู้ชนะ ถึงต้องฟื้นคืนชีพด้วยล่ะ?
Paimon:จริงด้วย ก็ชนะแล้วนี่? คนแพ้ต่างหากไม่ใช่เหรอที่ต้องฟื้นคืนชีพน่ะ?
Mualani:นี่เป็นแนวคิดที่ใช้หน่วยเป็นทีมน่ะ เช่น ครั้งนี้ทีมเรามีกันห้าคนเพื่อไปต่อสู้กับ Abyss
Mualani:ต่อให้สถานการณ์จะเลวร้าย และมีคนสละชีวิตไปถึงสี่คน แต่ขอแค่คนสุดท้ายที่เหลือกลับมาพร้อมกับชัยชนะ "ศังสกานท์คืนวิญญาณ" ก็จะมีผล
Kachina:ในเมื่อเป็นชัยชนะ ก็ถือเป็นการต่อสู้ที่ควรค่าแก่การจดจำ!
Kinich:แน่นอนว่า ต้องมีทีมที่แข็งแกร่งพอ ไม่อย่างนั้นก็จะต้องแลกกับความล้มเหลวที่ร้ายแรงเช่นกัน
Kinich:เพราะงั้นการแข่งขันรอบแรกของ "จาริกเพลิงศักดิ์สิทธิ์หวนคืน" เลยเป็นรูปแบบทีม และเหตุผลอีกอย่างก็คือ เพื่อเตือนพวกเราว่าอย่าทำตัวเป็นผู้กล้าคนเดียว
Kinich:..."พวกเราจะไม่ต่อสู้เพียงลำพัง" คนที่ต่อสู้เพียงลำพัง ถ้าแพ้แล้วก็แพ้เลย และจะไม่มีโอกาสกลับมาอีกครั้ง
Paimon:ก็ฟังดูอันตรายอยู่นะ
Mualani:คำพูดนี้เป็นทั้งการเตือน และเป็นการสร้างแรงบันดาลใจ
Mualani:แม้ว่าจะมีอันตราย แต่พวกเราก็จะก้าวไปข้างหน้าด้วยกันตลอดไป เบื้องหลังของผู้กล้าที่ออกเดินทาง มีชาว Natlan ทุกคนและท่านเทพแห่งไฟที่คอยสนับสนุนอยู่
Mualani:อีกอย่าง Abyss ก็ไม่ใช่ศัตรูตัวใดตัวหนึ่ง ปกติพวกเราจะต้องจัดการกับภัยพิบัติ และปรากฏการณ์ประหลาดที่มันนำมาก็เท่านั้น
Kinich:ฉันเคยตายมาแล้ว และเคยท่องอยู่ในอาณาจักรแห่ง "Wayob" อยู่ช่วงหนึ่ง ถือเป็นประสบการณ์ที่แปลกใหม่มากเลยล่ะ
Paimon:อาณาจักรแห่ง "Wayob"? หมายความว่า "Wayob" มีอยู่จริงที่ไหนสักแห่งใน Natlan งั้นเหรอ?
Kinich:ก็พูดยากนะ เพราะวิธีธรรมดาไม่สามารถไปที่นั่นได้ มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่สามารถสื่อสารกับ "Wayob" ได้
Kinich:พวกเราเรียกสถานที่ที่ "Wayob" อาศัยอยู่ว่า "อาณาจักรราตรี" เป็นสถานที่ที่ลึกลับมาก มันอยู่ตรงกลางระหว่างกายหยาบกับจิตวิญญาณ ระหว่างชีวิตกับความตาย
Ajaw:การที่ "ศังสกานท์คืนวิญญาณ" ช่วยเจ้าไว้ เป็นเรื่องที่น่าเสียดายที่สุดในโลกแล้ว
Kinich:การที่ปล่อยให้เธอหาทางหนีออกมาได้ เป็นเรื่องที่ฉันเสียดายที่สุดในตอนนี้เหมือนกันล่ะน่า
Ajaw:หืม? กล้าพูดจาสามหาวต่อหน้ามังกรศักดิ์สิทธิ์ผู้ยิ่งใหญ่ K'uhul Ajaw แบบนี้... เจ้าจะต้องชดใช้!
Cival:ตอนที่พวกเธอแนะนำประเพณีของที่นี่ แล้วก็ทะเลาะกันอยู่ ฉันก็ลงทะเบียนเสร็จเรียบร้อยแล้วล่ะ
Cival:ทุกคนรู้จักกันดี ทุกอย่างเลยเป็นเรื่องง่ายมาก ฉันแค่ต้องลงชื่อสมาชิกทีมตามบัตรชื่อก็เรียบร้อยแล้ว
Cival:พวกเธอไปพักผ่อนที่โรงแรมก่อนเถอะ ค่าที่พักและอาหารของคืนนี้ ตามธรรมเนียมแล้วคงฟรีเหมือนเดิม
Mualani:เยี่ยมไปเลย! ฉันลืมบอกไป ก่อนที่จะเริ่มการแข่งขันในวันพรุ่งนี้ เทพแห่งไฟจะเป็นคนจ่ายค่าอาหาร และเครื่องดื่มในโรงแรมทั้งหมดเลยล่ะ!
Mualani:สามารถต้อนรับญาติสนิทมิตรสหายได้ เพราะงั้นก็รวมถึงพวกเธอด้วย! ไปกันเถอะ เราไปใช้สิทธิ์ให้คุ้มกันเลย!
Mualani:ไม่ต้องเกรงใจนะ กินเต็มที่เลย พวกนี้เป็นอาหารสุดพิเศษของพวกเราเลย
Mualani:จะกินเยอะแค่ไหนก็ได้ กินหมดฉันจะไปเอามาใหม่ กินจนเทพแห่งไฟจะต้องปาดน้ำตาตอนจ่ายเงินเลยก็ได้ ฮ่าฮ่า!
Kachina:มะ...ไม่มีทางเป็นแบบนั้นหรอกน่า...
Kinich:ท่านเทพแห่งไฟน่ะใจกว้างจริง ๆ แต่ว่าช่วงนี้คงต้องรบกวนพนักงานต้อนรับ และอาสาสมัครของที่นี่แล้วล่ะ
Kinich:อีกอย่าง เพื่อไม่ให้ทุกคนต้องเดือดร้อน ฉันก็เลยขัง Ajaw เอาไว้ ตอนนี้ยังไม่ให้กลับมา
Paimon:เอ่อ รุนแรงเกินไปหน่อยรึเปล่านะ?
Mualani:ไม่เป็นไรหรอก พวกเขาก็เป็นแบบนี้แหละ แต่ละคนต่างก็มีวิธีที่เป็นเอกลักษณ์ ในการผูกมิตรกับคู่หูของตัวเอง
Kachina:อืม...
Mualani:เป็นอะไรไป ดูเหมือนเธอจะไม่ดีใจเลยนะ มีฉันช่วยอยู่ทั้งคน ไม่ต้องห่วงอะไรแล้วน่า
Kachina:ฉันรู้ ๆ ไม่ใช่ว่าฉันไม่ดีใจ ฉันแค่... ฉันแค่ประหม่ามาก
Kachina:ฉันจะเอาอายุเป็นข้ออ้างไปเรื่อย ๆ ไม่ได้ ยังไงก็ต้องมีการพัฒนาบ้าง...
Kachina:ไม่งั้นจะพิสูจน์ให้ทุกคนเห็นได้ยังไงว่า ฉันไม่ได้คิดจะหนีจาก "สงครามผู้พิทักษ์ราตรี"?
Mualani:ไม่จำเป็นต้องพิสูจน์ และไม่ต้องสนใจว่าพวกเขาจะมองเธอยังไง ขอแค่เธอไม่คิดแบบนั้น เธอก็ไม่ต้องรู้สึกผิดต่อใครหรอก
Mualani:ถ้าพวกเขาคิดว่าเธอไม่คู่ควรกับ "นามโบราณ" งั้นก็ให้พวกเขาไปเถียงกับ Wayob เอาเอง
Mualani:เชื่อฉันเถอะ Wayob ต้องมองเห็นความพิเศษบางอย่างของเธอ ถึงได้มอบ "นามโบราณ" ให้เธอ
Kachina:คงไม่ใช่เพราะว่าฉันทนไม้ทนมือ และไม่บาดเจ็บง่ายหรอกมั้ง...
Traveler:ผลงานก่อนหน้านี้ไม่ค่อยดีเหรอ?
Kachina:อืม แพ้ไปตั้งเจ็ดแปดครั้งแล้วล่ะ ถึงแม้ผลการแข่งจะพัฒนาขึ้นเรื่อย ๆ แต่ก็ยังไม่เคยชนะเลยสักครั้ง
Kinich:บอกตามตรง แพ้เจ็ดแปดครั้งก็ไม่เยอะเท่าไหร่ ต่อให้ความก้าวหน้าของเธอก็ไม่ได้โดดเด่นขนาดนั้น แต่ก็ไม่ถึงขั้นที่จะให้ใครมาดูถูกได้นะ
Paimon:นั่นสิ ๆ ก่อนหน้านี้ก็พูดว่าขาดอีกนิดเดียวไม่ใช่เหรอ?
Kachina:ฉันกลัวว่า ครั้งนี้จะล้มเหลวครั้งใหญ่ แม้แต่การแข่งขันแบบทีมก็ยังผ่านเข้ารอบไปไม่ได้...
Mualani:โอ๊ย อย่าห่วงเลยน่า มีฉันอยู่ทั้งคน
Mualani:ถ้าเธอล้มเหลว ฉันจะดึงเธอขึ้นมา ถ้ามีใครที่เธอสู้ไม่ไหว ฉันจะช่วยสู้ให้เธอเอง!
Mualani:ถึงแม้เธอจะยังไม่เคยสัมผัสรสชาติแห่งชัยชนะ แต่เธอก็เชื่อใจฉันไม่ใช่เหรอ?
Kachina:Mualani... ฮือฮือฮือ เธอเป็นคนดีจัง เธอเป็นคนดีจังเลย...
Kachina:ฉันเชื่อเธอ ฉันเชื่อเธอแน่นอน! เธอพูดถูกแล้ว ฉันจะต้องฮึดสู้ขึ้นมา!
Kachina:แม้ว่าตอนนี้ฉันจะยังไม่เข้าใจว่าทำไม Wayob ถึงมอบ "นามโบราณ" ให้ฉันก็ตาม...
Kachina:แต่คนที่สืบทอดชื่อนี้มาก่อนหน้านี้ ก็คงจะมีช่วงเวลาที่ไม่เข้าใจเรื่องนี้เหมือนกัน แต่พวกเขาก็ยังยืนหยัดมาได้ ฉันก็ต้องทำได้เหมือนกัน!
Kinich:ใช่แล้ว ในเมื่อนามโบราณของเธอได้สืบทอดมาจนถึงทุกวันนี้ งั้นก็หมายความว่า ผู้สืบทอดก่อนหน้านี้ ได้ทำความหมายที่แฝงอยู่ในนั้นให้เป็นจริงแล้ว
Kinich:ไม่งั้นก็คงแตกสลายไป ตั้งแต่สงครามครั้งใดครั้งหนึ่งแล้วล่ะ
Paimon:ใช่แล้ว พวกเราจะเป็นกำลังใจให้เธอนะ พวกเราจะเป็นกองเชียร์ของเธอเอง!
Traveler:กองเชียร์หมายเลขหนึ่งและสอง
Kachina:ไม่ ๆ ๆ จะเป็นแบบนั้นได้ยังไงกัน ทั้ง ๆ ที่ฉันเป็นฝ่ายบากหน้าไปขอเรียนกับพวกเธอแท้ ๆ...
Kachina:ขอบคุณพวกเธอมากนะ ฮือฮือฮือ ฉันอยากร้องไห้อีกแล้ว วันนี้ฉันเจอแต่คนดี ๆ ฉันซึ้งใจมากเลย...
Kachina:ให้ฉันจัดการเอง ฉันต้องชนะแน่นอน! อย่างน้อยฉันก็ไม่อยากขายหน้าต่อหน้าพวกเธอ
Kachina:จริงสิ ๆ แม่บอกฉันว่า ต้องกินข้าวเยอะ ๆ ไม่งั้นจะไม่มีแรง ฉันจะกินข้าวเยอะ ๆ นะ
Paimon:ดูเหมือนจะมีแรงฮึดสู้กลับมาแล้วนะ เยี่ยมไปเลย
Mualani:และขอบคุณพวกเธอที่ให้กำลังใจเขานะ ในสายตาของคนอื่น เขาอาจจะยังต้องเรียนรู้ที่จะเติบโต เพราะงั้นคนที่อดทนกับเขาก็เลยมีแค่ไม่กี่คน
Paimon:เรารู้สึกถึงความใจดีและความพยายามของเขาแล้วล่ะ นี่เป็นจุดที่เขาเปล่งประกายเลยนะ
Kachina:อื้ม อื้ม...
Kinich:ใจเย็น ๆ ก่อนน่า น้ำตาหยดลงไปในถ้วยแล้วเนี่ย
Kachina:ฉะ...ฉันจะเทเครื่องดื่มให้พวกเธอนะ! ฉันพกน้ำผลไม้มาจากบ้านด้วย คั้นเองกับมือเลย พวกเธอรอเดี๋ยวนะ ฉันจะไปเอาแก้วก่อน!
Paimon:นี่ก็ต้องพกมาด้วยเหรอ?!
Mualani:ฮ่าฮ่าฮ่า กระเป๋าของ Kachina น่ะ เหมือนหลุมลึกที่ไร้จุดสิ้นสุด ในนั้นมีแทบทุกอย่างเลยล่ะ
Kinich:เฮ้อ ถึงจะพูดอย่างนั้นก็เถอะ แต่เขาคงไปหาที่ร้องไห้แน่ ๆ
Paimon:พวกเธอดูเหมือนจะดูแลเขาดีมากเลยนะ
Mualani:เขาก็เหมือนน้องสาวที่ว่าง่ายคนหนึ่ง ที่จริงแล้วเขาทำได้ดีมากแล้ว แต่แค่ยังขาดความสำเร็จที่เด็ดขาดเท่านั้นเอง
Mualani:ฉันมีลางสังหรณ์ว่าครั้งนี้แหละ ถ้าชนะ "จาริกเพลิงศักดิ์สิทธิ์หวนคืน" ในครั้งนี้ เขาก็จะเปลี่ยนไปเป็นคนละคน
Paimon:ทำไมเหรอ? หรือว่าเธอมีประสบการณ์แนวนี้เหรอ?
Mualani:อ๋อ ไม่ใช่หรอก ฉันแค่เกิดมาพร้อมกับความมั่นใจน่ะ
Kinich:Mualani กำลังถ่อมตัวน่ะ เขาเคยเข้าร่วม "สงครามผู้พิทักษ์ราตรี" ถึงสามครั้งแล้ว และได้รับชัยชนะทั้งหมด แถมยังไม่เคยต้องถูกฟื้นคืนชีพด้วย
Paimon:ว้าว นี่มันสุดยอดไปเลยไม่ใช่เหรอ!
Mualani:ศัตรูที่เจอตอนนั้นก็เป็นแค่พวกที่ง่าย ๆ ไม่มีอะไรยาก เดี๋ยวนะ พอฉันพูดแบบนี้ก็รู้สึกว่าตัวเองไม่เก่งเลยแฮะ...
Mualani:ยังไงมันก็ไม่ใช่การท้าทายที่ยากอะไรหรอก ตอนนี้ฉันอยากจะไปกับ Kachina สักครั้ง ร่วมต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับเพื่อนรัก แล้วรับดอกไม้และเสียงปรบมือ...
Paimon:ฉันเข้าใจนะ เข้าใจดีเลยล่ะ ฉันกับเขาก็เป็นแบบนั้นเหมือนกัน!
Paimon:ทำไมพูดด้วยน้ำเสียงแบบนั้นล่ะ หนักแน่นหน่อยสิ! ฉันคอยเชียร์เธอตลอดเลยนะ!
Kachina:เครื่องดื่มมาแล้วล่ะ พวกเธอรีบชิมสิ ความสดของน้ำผลไม้น่ะสำคัญมากนะ
Paimon:ดูเหมือนเธอจะไม่เป็นไรแล้วนะ
Kachina:ฉันสบายดีอยู่แล้ว ฮี่ฮี่ ไม่ต้องห่วงนะ ฉันโอเคมากเลย ก็แค่ประหม่านิดหน่อยเท่านั้นเอง
Kachina:ฉันจะกินเนื้อเยอะ ๆ กินเสร็จแล้วก็จะไปออกกำลังกาย วอร์มร่างกายหน่อย
Mualani:ไปด้วย ฉันไปด้วย!
Kinich:อย่าหักโหมเกินไปล่ะ พรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้า ระวังจะนอนตื่นสายนะ
Mualani:ฮี่ฮี่ ฉันรู้อยู่แล้วว่าเธอต้องไม่นอนตื่นสายแน่
Kinich:โอเค รู้แล้ว เดี๋ยวตอนเช้าฉันจะมาเคาะประตูเรียกพวกเธอทั้งสองคนเอง
Mualani:สมแล้วที่เป็นเธอ ไว้ใจได้สุด ๆ!
Cival:ทุกคนพักผ่อนให้เต็มที่ล่ะ และหวังทุกคนจะพร้อมที่สุดสำหรับการแข่งขันนะ
Localized evidence
บทที่ 5: ฉากที่ 1
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/3544535192Natlan
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/992644406ดอกไม้ผลิบานบนเส้นทางแผดเผา
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/2074693786Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/2101500
6
1500
500218
UI_ChapterIcon_Natlan
500001
archon
28
UI_QuestType_Chapter_1