Ghost

Quest Steps

ไปทานข้าวที่ "โรงแรมคลายล้า"

Story evidence

Quest flow

1 steps · 2 conversations
Quest flow
1

ไปทานข้าวที่ "โรงแรมคลายล้า"

Open step page →
Conversation 1 · 68 linesOpen full page →

Mualani:ไม่ต้องเกรงใจนะ กินเต็มที่เลย พวกนี้เป็นอาหารสุดพิเศษของพวกเราเลย

Mualani:จะกินเยอะแค่ไหนก็ได้ กินหมดฉันจะไปเอามาใหม่ กินจนเทพแห่งไฟจะต้องปาดน้ำตาตอนจ่ายเงินเลยก็ได้ ฮ่าฮ่า!

Kachina:มะ...ไม่มีทางเป็นแบบนั้นหรอกน่า...

Kinich:ท่านเทพแห่งไฟน่ะใจกว้างจริง ๆ แต่ว่าช่วงนี้คงต้องรบกวนพนักงานต้อนรับ และอาสาสมัครของที่นี่แล้วล่ะ

Kinich:อีกอย่าง เพื่อไม่ให้ทุกคนต้องเดือดร้อน ฉันก็เลยขัง Ajaw เอาไว้ ตอนนี้ยังไม่ให้กลับมา

Paimon:เอ่อ รุนแรงเกินไปหน่อยรึเปล่านะ?

Mualani:ไม่เป็นไรหรอก พวกเขาก็เป็นแบบนี้แหละ แต่ละคนต่างก็มีวิธีที่เป็นเอกลักษณ์ ในการผูกมิตรกับคู่หูของตัวเอง

Kachina:อืม...

Mualani:เป็นอะไรไป ดูเหมือนเธอจะไม่ดีใจเลยนะ มีฉันช่วยอยู่ทั้งคน ไม่ต้องห่วงอะไรแล้วน่า

Kachina:ฉันรู้ ๆ ไม่ใช่ว่าฉันไม่ดีใจ ฉันแค่... ฉันแค่ประหม่ามาก

Kachina:ฉันจะเอาอายุเป็นข้ออ้างไปเรื่อย ๆ ไม่ได้ ยังไงก็ต้องมีการพัฒนาบ้าง...

Kachina:ไม่งั้นจะพิสูจน์ให้ทุกคนเห็นได้ยังไงว่า ฉันไม่ได้คิดจะหนีจาก "สงครามผู้พิทักษ์ราตรี"?

Mualani:ไม่จำเป็นต้องพิสูจน์ และไม่ต้องสนใจว่าพวกเขาจะมองเธอยังไง ขอแค่เธอไม่คิดแบบนั้น เธอก็ไม่ต้องรู้สึกผิดต่อใครหรอก

Mualani:ถ้าพวกเขาคิดว่าเธอไม่คู่ควรกับ "นามโบราณ" งั้นก็ให้พวกเขาไปเถียงกับ Wayob เอาเอง

Mualani:เชื่อฉันเถอะ Wayob ต้องมองเห็นความพิเศษบางอย่างของเธอ ถึงได้มอบ "นามโบราณ" ให้เธอ

Kachina:คงไม่ใช่เพราะว่าฉันทนไม้ทนมือ และไม่บาดเจ็บง่ายหรอกมั้ง...

Traveler:ผลงานก่อนหน้านี้ไม่ค่อยดีเหรอ?

Kachina:อืม แพ้ไปตั้งเจ็ดแปดครั้งแล้วล่ะ ถึงแม้ผลการแข่งจะพัฒนาขึ้นเรื่อย ๆ แต่ก็ยังไม่เคยชนะเลยสักครั้ง

Kinich:บอกตามตรง แพ้เจ็ดแปดครั้งก็ไม่เยอะเท่าไหร่ ต่อให้ความก้าวหน้าของเธอก็ไม่ได้โดดเด่นขนาดนั้น แต่ก็ไม่ถึงขั้นที่จะให้ใครมาดูถูกได้นะ

Paimon:นั่นสิ ๆ ก่อนหน้านี้ก็พูดว่าขาดอีกนิดเดียวไม่ใช่เหรอ?

Kachina:ฉันกลัวว่า ครั้งนี้จะล้มเหลวครั้งใหญ่ แม้แต่การแข่งขันแบบทีมก็ยังผ่านเข้ารอบไปไม่ได้...

Mualani:โอ๊ย อย่าห่วงเลยน่า มีฉันอยู่ทั้งคน

Mualani:ถ้าเธอล้มเหลว ฉันจะดึงเธอขึ้นมา ถ้ามีใครที่เธอสู้ไม่ไหว ฉันจะช่วยสู้ให้เธอเอง!

Mualani:ถึงแม้เธอจะยังไม่เคยสัมผัสรสชาติแห่งชัยชนะ แต่เธอก็เชื่อใจฉันไม่ใช่เหรอ?

Kachina:Mualani... ฮือฮือฮือ เธอเป็นคนดีจัง เธอเป็นคนดีจังเลย...

Kachina:ฉันเชื่อเธอ ฉันเชื่อเธอแน่นอน! เธอพูดถูกแล้ว ฉันจะต้องฮึดสู้ขึ้นมา!

Kachina:แม้ว่าตอนนี้ฉันจะยังไม่เข้าใจว่าทำไม Wayob ถึงมอบ "นามโบราณ" ให้ฉันก็ตาม...

Kachina:แต่คนที่สืบทอดชื่อนี้มาก่อนหน้านี้ ก็คงจะมีช่วงเวลาที่ไม่เข้าใจเรื่องนี้เหมือนกัน แต่พวกเขาก็ยังยืนหยัดมาได้ ฉันก็ต้องทำได้เหมือนกัน!

Kinich:ใช่แล้ว ในเมื่อนามโบราณของเธอได้สืบทอดมาจนถึงทุกวันนี้ งั้นก็หมายความว่า ผู้สืบทอดก่อนหน้านี้ ได้ทำความหมายที่แฝงอยู่ในนั้นให้เป็นจริงแล้ว

Kinich:ไม่งั้นก็คงแตกสลายไป ตั้งแต่สงครามครั้งใดครั้งหนึ่งแล้วล่ะ

Paimon:ใช่แล้ว พวกเราจะเป็นกำลังใจให้เธอนะ พวกเราจะเป็นกองเชียร์ของเธอเอง!

Traveler:กองเชียร์หมายเลขหนึ่งและสอง

Kachina:ไม่ ๆ ๆ จะเป็นแบบนั้นได้ยังไงกัน ทั้ง ๆ ที่ฉันเป็นฝ่ายบากหน้าไปขอเรียนกับพวกเธอแท้ ๆ...

Kachina:ขอบคุณพวกเธอมากนะ ฮือฮือฮือ ฉันอยากร้องไห้อีกแล้ว วันนี้ฉันเจอแต่คนดี ๆ ฉันซึ้งใจมากเลย...

Kachina:ให้ฉันจัดการเอง ฉันต้องชนะแน่นอน! อย่างน้อยฉันก็ไม่อยากขายหน้าต่อหน้าพวกเธอ

Kachina:จริงสิ ๆ แม่บอกฉันว่า ต้องกินข้าวเยอะ ๆ ไม่งั้นจะไม่มีแรง ฉันจะกินข้าวเยอะ ๆ นะ

Paimon:ดูเหมือนจะมีแรงฮึดสู้กลับมาแล้วนะ เยี่ยมไปเลย

Mualani:และขอบคุณพวกเธอที่ให้กำลังใจเขานะ ในสายตาของคนอื่น เขาอาจจะยังต้องเรียนรู้ที่จะเติบโต เพราะงั้นคนที่อดทนกับเขาก็เลยมีแค่ไม่กี่คน

Paimon:เรารู้สึกถึงความใจดีและความพยายามของเขาแล้วล่ะ นี่เป็นจุดที่เขาเปล่งประกายเลยนะ

Kachina:อื้ม อื้ม...

Kinich:ใจเย็น ๆ ก่อนน่า น้ำตาหยดลงไปในถ้วยแล้วเนี่ย

Kachina:ฉะ...ฉันจะเทเครื่องดื่มให้พวกเธอนะ! ฉันพกน้ำผลไม้มาจากบ้านด้วย คั้นเองกับมือเลย พวกเธอรอเดี๋ยวนะ ฉันจะไปเอาแก้วก่อน!

Paimon:นี่ก็ต้องพกมาด้วยเหรอ?!

Mualani:ฮ่าฮ่าฮ่า กระเป๋าของ Kachina น่ะ เหมือนหลุมลึกที่ไร้จุดสิ้นสุด ในนั้นมีแทบทุกอย่างเลยล่ะ

Kinich:เฮ้อ ถึงจะพูดอย่างนั้นก็เถอะ แต่เขาคงไปหาที่ร้องไห้แน่ ๆ

Paimon:พวกเธอดูเหมือนจะดูแลเขาดีมากเลยนะ

Mualani:เขาก็เหมือนน้องสาวที่ว่าง่ายคนหนึ่ง ที่จริงแล้วเขาทำได้ดีมากแล้ว แต่แค่ยังขาดความสำเร็จที่เด็ดขาดเท่านั้นเอง

Mualani:ฉันมีลางสังหรณ์ว่าครั้งนี้แหละ ถ้าชนะ "จาริกเพลิงศักดิ์สิทธิ์หวนคืน" ในครั้งนี้ เขาก็จะเปลี่ยนไปเป็นคนละคน

Paimon:ทำไมเหรอ? หรือว่าเธอมีประสบการณ์แนวนี้เหรอ?

Mualani:อ๋อ ไม่ใช่หรอก ฉันแค่เกิดมาพร้อมกับความมั่นใจน่ะ

Kinich:Mualani กำลังถ่อมตัวน่ะ เขาเคยเข้าร่วม "สงครามผู้พิทักษ์ราตรี" ถึงสามครั้งแล้ว และได้รับชัยชนะทั้งหมด แถมยังไม่เคยต้องถูกฟื้นคืนชีพด้วย

Paimon:ว้าว นี่มันสุดยอดไปเลยไม่ใช่เหรอ!

Mualani:ศัตรูที่เจอตอนนั้นก็เป็นแค่พวกที่ง่าย ๆ ไม่มีอะไรยาก เดี๋ยวนะ พอฉันพูดแบบนี้ก็รู้สึกว่าตัวเองไม่เก่งเลยแฮะ...

Mualani:ยังไงมันก็ไม่ใช่การท้าทายที่ยากอะไรหรอก ตอนนี้ฉันอยากจะไปกับ Kachina สักครั้ง ร่วมต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับเพื่อนรัก แล้วรับดอกไม้และเสียงปรบมือ...

Paimon:ฉันเข้าใจนะ เข้าใจดีเลยล่ะ ฉันกับเขาก็เป็นแบบนั้นเหมือนกัน!

Paimon:ทำไมพูดด้วยน้ำเสียงแบบนั้นล่ะ หนักแน่นหน่อยสิ! ฉันคอยเชียร์เธอตลอดเลยนะ!

Kachina:เครื่องดื่มมาแล้วล่ะ พวกเธอรีบชิมสิ ความสดของน้ำผลไม้น่ะสำคัญมากนะ

Paimon:ดูเหมือนเธอจะไม่เป็นไรแล้วนะ

Kachina:ฉันสบายดีอยู่แล้ว ฮี่ฮี่ ไม่ต้องห่วงนะ ฉันโอเคมากเลย ก็แค่ประหม่านิดหน่อยเท่านั้นเอง

Kachina:ฉันจะกินเนื้อเยอะ ๆ กินเสร็จแล้วก็จะไปออกกำลังกาย วอร์มร่างกายหน่อย

Mualani:ไปด้วย ฉันไปด้วย!

Kinich:อย่าหักโหมเกินไปล่ะ พรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้า ระวังจะนอนตื่นสายนะ

Mualani:ฮี่ฮี่ ฉันรู้อยู่แล้วว่าเธอต้องไม่นอนตื่นสายแน่

Kinich:โอเค รู้แล้ว เดี๋ยวตอนเช้าฉันจะมาเคาะประตูเรียกพวกเธอทั้งสองคนเอง

Mualani:สมแล้วที่เป็นเธอ ไว้ใจได้สุด ๆ!

Conversation 2 · 1 linesOpen full page →

Cival:ทุกคนพักผ่อนให้เต็มที่ล่ะ และหวังทุกคนจะพร้อมที่สุดสำหรับการแข่งขันนะ

Localized evidence

Text fields

1 fields
Step descriptionTextMap 222006076
ไปทานข้าวที่ "โรงแรมคลายล้า"
ไปทานข้าวที่ "โรงแรมคลายล้า"

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMapTH_1.json
JSON Pointer
/222006076

Properties

5

quest500012

Source evidence
Path
BinOutput/Quest/5000.json
JSON Pointer
/JIJKODHIEED/11
order
21
subId
500012
mainId
5000
runtimeOnly
true
runtimeStepOrder
21