บทที่ 3: ฉากที่ 5
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json- JSON Pointer
/1040367634
Story Chapters
Story evidence
Alhaitham:พวกเธอมากันแล้ว พักผ่อนกันเป็นยังไงบ้าง?
Paimon:ฉันนอนไม่ค่อยหลับเลย... พอนึกถึงเรื่องที่จะทำวันนี้ก็ตื่นเต้นไปหมด กว่าจะหลับก็ฟ้าสว่างแล้ว...
Paimon:แล้วเธอล่ะ Alhaitham?
Alhaitham:การพักผ่อนของคืนก่อนหน้า ก็ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของแผนการเหมือนกัน พลังกายเป็นทรัพยากรสำคัญที่นำมาใช้ประโยชน์ได้ ฉันก็ต้องพักผ่อนให้เต็มที่อยู่แล้ว
Paimon:ธะ เธอจะอวดว่าตัวเองใจเย็นมากสินะ!
Alhaitham:การผ่อนคลายบรรยากาศตึงเครียดก่อนจะลงมือจริง ก็เป็นขั้นตอนสำคัญมากเหมือนกัน
Paimon:เธอแค่กำลังยั่วโมโหคนอื่นมากกว่าเหอะ ไม่ได้ผ่อนคลายความตึงเครียดเลยสักนิด!
Alhaitham:เอาล่ะ สำหรับเรื่องที่เราต้องทำต่อไป ฉันต้องทวนซ้ำอีกรอบมั้ย?
Alhaitham:เป้าหมายของเราคือห้องทำงานของมหาปราชญ์ Azar คนภายในสถาบันต่างก็รู้ว่า ห้องทำงานเขามีแผงควบคุมที่มหาปราชญ์รุ่นก่อน ๆ เท่านั้นถึงมีสิทธิ์ใช้งานได้
Alhaitham:คำสั่งลับและการใช้งานทั้งหลายมักทำผ่านแผงควบคุมอันนั้น คาดว่าในนั้นน่าจะมีคำสั่งที่เกี่ยวกับการปล่อยตัวท่านหญิงน้อย Kusanali ด้วย
Paimon:แต่จะว่าไปแล้ว ฉันอยากรู้มาตลอดเลยว่า พวกนักปราชญ์ใช้เทคโนโลยีอะไรถึงสามารถคุมขังเทพเจ้าไว้ได้กันนะ?
Alhaitham:ลำพังแค่ความสามารถของพวกนักวิชาการย่อมทำไม่ได้ ในวิหารแห่ง Surasthana มีอุปกรณ์ที่ท่านหญิง Rukkhadevata ผู้ยิ่งใหญ่ ใช้กันตัวเองจากโลกภายนอกตอนนั่งสมาธิตามลำพังอยู่แล้ว...
Alhaitham:มหาปราชญ์ของเมื่อห้าร้อยปีก่อนได้ดัดแปลงอุปกรณ์นั้น ทำให้มันไม่สามารถถูกควบคุมจากภายในได้ หรือก็คือการใช้เทคโนโลยีของเทพมาขังตัวเทพไว้นั่นเอง
Paimon:แล้วเราจะเข้าใกล้ห้องทำงานของมหาปราชญ์ได้ยังไงล่ะ?
Alhaitham:วันนี้เป็น "วัน Jnagarbha" จะบอกว่าเป็นวันที่สำคัญที่สุดของสถาบันก็ว่าได้
Alhaitham:เพื่อที่จะบันทึกผลวิจัยกับกฎในช่วงนี้ของสถาบันเข้าไปใน Akasha ด้วยผลึกความรู้แล้วนั้น พวกนักปราชญ์กับสมาชิกสำคัญของสถาบัน ต่างก็กำลังยุ่งได้ที่เลยล่ะ
Alhaitham:นักวิชาการจากภาควิชาต่าง ๆ กำลังยุ่งวุ่นวายกันอยู่ สถาบันมีบุคคลภายในและภายนอกปะปนกัน ตอนนี้เป็นโอกาสดีในการแฝงตัวเข้าไปพอดี
Alhaitham:รอให้มหาปราชญ์ออกจากห้องทำงาน ไปกำกับการบันทึกผลึกความรู้ด้วยตัวเอง ตอนนั้นจะเป็นโอกาสให้เราได้ใช้แผงควบคุมปล่อยตัวเทพแห่งพฤกษาออกมา
Alhaitham:ใช่ เพราะมันคือ "แผนการที่เห็นได้ชัด" ไงล่ะ
Alhaitham:จากประสบการณ์ที่ผ่านมา ตอนนี้สถาบันน่าจะเริ่มเตรียมงานสำหรับ "วัน Jnagarbha" แล้ว...
Paimon:ทุกคนที่จะมาช่วยเทพเจ้าก็น่าจะประจำที่กันหมดแล้วแหละ พวกเรามาเริ่มกันเถอะ!
Alhaitham:ออกเดินทางกันเถอะ
Paimon:เอ่อ เราจะ... เข้าไปทางประตูใหญ่แบบโต้ง ๆ อย่างนี้เลยเหรอ?
Alhaitham:ไม่งั้นจะให้ทำไง? ต้องหลบ ๆ ซ่อน ๆ เหรอ?
Paimon:เอ่อ... ฉันดันเถียงไม่ออกซะได้... เอาเถอะ เดี๋ยวถ้าเกิดปัญหาขึ้นก็ค่อยให้ Alhaitham ไปจัดการละกัน
Viraf:...สะ เสมียน?
Viraf:เดี๋ยวก่อน ใช่เสมียน Alhaitham รึเปล่า?
Paimon:เอ๋!
Traveler:ใจเย็นก่อน Paimon...
Alhaitham:ฉันเอง มีธุระอะไร ฉันกำลังรีบ
Viraf:อ้อ... เปล่า ๆ แค่รู้สึกแปลกใจที่เห็นคุณที่นี่นิดหน่อย เพราะฉันได้ยินว่า ก่อนหน้านี้พวกนักปราชญ์กำลังตามหาตัวคุณ ไม่รู้เหมือนกันว่ามีเรื่องอะไร...
Viraf:คือว่า แล้วก็... กรุณาอย่าพาผู้ไม่เกี่ยวข้องเข้ามาในสถาบันด้วย
Alhaitham:ผู้ไม่เกี่ยวข้องงั้นเหรอ? นายไปได้ข้อสรุปแบบนี้มาจากไหน การคาดการณ์โดยไม่มีหลักฐานแบบนี้ ช่างน่าขายหน้าภาควิชาสัญศาสตร์จริง ๆ
Viraf:คะ คุณพูดแบบนี้ได้ไง... ฉันเป็นนักเรียนระดับหัวกะทิของภาควิชาสัญศาสตร์เชียวนะ แถมในการโต้วาทีระหว่างคณะรอบก่อน ฉันยังติดหนึ่งในสามอันดับแรกของภาควิชาด้วย อย่ามาดูถูกกันนะ!
Alhaitham:ก็ไม่ได้ดูถูกหรอก แต่ในฐานะรุ่นพี่ของภาควิชาสัญศาสตร์ ฉันคิดว่านายควรมีความสามารถในการคิดวิเคราะห์ในระดับหนึ่ง
Alhaitham:ลองคิดดูนะ จากข่าวที่นายรับรู้มา... จุดประสงค์ที่ฉันกลับมา และเหตุผลที่พวกเขาอยู่ที่นี่ น่าจะแค่มองก็รู้แล้วนี่?
Viraf:งะ งั้นเหรอ... คุณรอเดี๋ยวนะ ขอฉันคิดดูก่อน อย่าเพิ่งเฉลยคำตอบนะ!
Viraf:พวกนักปราชญ์กำลังตามหาคุณ... นักเดินทางผมทอง... ผู้ไม่เกี่ยวข้อง...
Viraf:หรือว่า... คนที่พวกนักปราชญ์จะตามหาไม่ใช่คุณ แต่เป็นนักเดินทางท่านนี้มาตั้งแต่แรก? แล้วที่คุณไปจากสถาบันนานขนาดนี้ ก็เป็นเพราะ...
Alhaitham:ชู่ว... เอาล่ะ ๆ สมแล้วที่เป็นนักเรียนหัวกะทิของภาควิชาสัญศาสตร์ ฉันคิดว่านายเดาถูกแล้วล่ะ
Viraf:เห็นมั้ย! ฉันว่าแล้วเชียว เมื่อกี้นี้ก็แค่คิดไม่ทันเฉย ๆ อย่าถือสาเลย ขอบคุณรุ่นพี่ที่ให้กำลังใจนะ
Alhaitham:ถ้าไม่มีอะไร งั้นพวกเราขอตัวก่อน
Viraf:ได้ ขอบคุณที่ทุ่มเทเพื่อสถาบันนะ คุณเสมียน
Paimon:เมื่อกี้นี้มันเรื่องอะไรกันล่ะเนี่ย... นักวิชาการคนนั้นเข้าใจไปว่าอะไรน่ะ?
Alhaitham:ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน
Paimon:เธอก็ไม่รู้เหมือนกัน?
Alhaitham:ใช่ ไม่ว่าเหตุผลที่เขาเข้าใจจะเป็นอะไร แต่ยังไงสุดท้ายเขาก็เกลี้ยกล่อมตัวเองสำเร็จอยู่ดี
Alhaitham:นี่คงเป็นศักดิ์ศรีของนักวิชาการล่ะมั้ง พอมีใครมาสงสัยเขาด้านวิชาการเข้าหน่อย ก็ต้องรีบทำเป็นเก็ตในเรื่องที่ไม่เข้าใจเพื่อกู้ศักดิ์ศรีในทันที
Alhaitham:เดี๋ยวนี้ในสถาบัน มีนักวิชาการแบบนี้เยอะแยะ ทั้ง ๆ ที่อยากทำให้ตัวเองดูทรงภูมิ แต่กลับไม่รู้เลยว่าท่าทางแบบนั้นมันดูโง่เขลาแค่ไหน
Paimon:ฮืม ดูเหมือนว่าการรับมือกับคนฉลาดก็มีเทคนิคเฉพาะเหมือนกันนะเนี่ย เราไม่ต้องแต่งเรื่องขึ้นเองด้วยซ้ำ...
Alhaitham:อย่ามัวเสียเวลาอยู่เลย ถ้าพลาดโอกาสไปจะยุ่งยากมาก เข้าไปก่อนเถอะ
Phaki:...เรามาเล่นกันที่นี่จะถูกด่าอีกมั้ย?
Habi:กลัวอะไรล่ะ ขนาดคุณ Sheikh Zubayr ยังทำอะไรเราไม่ได้เลย คนในสถาบันก็ยิ่งไม่ต้องกลัวกันไปใหญ่
Phaki:แต่คุณตาหมวกฟ้าเครายาวคนนั้นดูดุมากเลยนะ... วันนี้เขาคงไม่ออกมาหรอกนะ?
Mir:...นึกไม่ถึงว่าเธอจะไม่สนใจพิธี "วัน Jnagarbha" จนถึงขั้นยอมออกมาเดินเล่นมากกว่า...
Azmi:เราแอบมาอู้กันตอนทุกคนกำลังยุ่ง ถึงจะทำให้ช่วงเวลานี้ดูสวยงามไง นายนี่ไม่เข้าใจความโรแมนติกเอาซะเลย
Mir:อือ... ก็ได้ เธอมีความสุขก็พอแล้ว
Paimon:นี่ก็คือห้องสมุดของสถาบันสินะ?
Alhaitham:"วังแห่งปัญญา" ของสถาบัน จะเรียกว่าเป็นห้องสมุดที่ใหญ่ที่สุดของ Teyvat ก็ว่าได้
Paimon:ที่นี่มีนักเรียนเข้า ๆ ออก ๆ ไม่น้อยเลยนะ พวกเราเดินอล่างฉ่างเข้าไปได้จริง ๆ เหรอ?
Alhaitham:ปกติจังหวะการใช้ชีวิตของสถาบันค่อนข้างเร่งรีบ แถมวันนี้ยังเป็น "วัน Jnagarbha" อีกต่างหาก พวกเขาต่างก็กำลังยุ่งกับเรื่องของตัวเองทั้งนั้น
Alhaitham:แค่ทำตัวให้เป็นธรรมชาติหน่อยก็ใช้ได้แล้ว รีบไปกันเถอะ
Paimon:พื้นที่ข้างหน้านี่... ใช้ทำอะไรเหรอ?
Alhaitham:นี่เป็นลิฟต์ที่ใช้ขึ้นไปยังชั้นบนภายในสถาบัน
Paimon:ห้องทำงานของมหาปราชญ์ก็อยู่ข้างบนใช่มั้ย? งั้นเราจะนั่งลิฟต์นี้ขึ้นไปกันเหรอ?
Alhaitham:ไม่ ตอนนี้อาจยังมีโอกาสที่จะบังเอิญเจอกับมหาปราชญ์ เราไปสังเกตการณ์ข้าง ๆ ก่อนเถอะ
Paimon:เธอคิดว่า มหาปราชญ์จะออกมาจากที่นี่สินะ?
Paimon:แล้วจากนั้น... เราก็ค่อย ๆ ย่องเข้าไปงี้เหรอ? รู้สึกเสี่ยงมากเลยนะ...
Alhaitham:ใครจะไปรู้ล่ะ แต่ถ้าเรามีโอกาสยืนยันตำแหน่งปัจจุบันของ Azar ล่ะก็ ปฏิบัติการของเราก็จะปลอดภัยขึ้นเยอะ...
Azar:...งั้นฉันจะบอกใบ้พวกเธอให้ละกัน ถ้าอยากรู้ตำแหน่งของฉันก็ลองดูข้างหลังสิ
Paimon:อ๊ะ... คุณคือมหาปราชญ์ Azar คุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง!?
Alhaitham:ชิ...
Azar:หายตัวไปก็ตั้งนานขนาดนี้ เธอคงไม่ได้นึกว่าทางสถาบันจะยังเชื่อใจเธออยู่หรอกนะ... เสมียน?
Azar:มีผู้พบเห็นมารายงานการเคลื่อนไหวของเธอให้ฉันตั้งแต่แรกแล้ว ดังนั้นฉันเลยมารอต้อนรับเธอเป็นพิเศษยังไงล่ะ
Alhaitham:ท่านมหาปราชญ์ นึกไม่ถึงว่าคุณจะใส่ใจฉันขนาดนี้ ฉันรู้สึกตกใจจริง ๆ นะเนี่ย
Azar:ฮึฮึ แต่เทียบกับเธอแล้ว ฉันสนใจ... สองท่านนี้มากกว่า นักเดินทางกับ Paimon... สินะ?
Azar:น่าเสียดายที่เพิ่งมีโอกาสได้มาเจอแขกผู้มีเกียรติทั้งสองท่านของ Sumeru อย่างเป็นทางการในวันนี้ ขออภัยที่ต้อนรับได้ไม่ดีพอนะ
Azar:ไม่เลว ยื่นขอเจรจาตรง ๆ อย่างไม่อ้อมค้อม... แสดงว่าพวกเธอเข้าใจสถานการณ์ในตอนนี้ดี และไม่คิดจะต่อต้านอย่างสิ้นคิดด้วย
Azar:ก็ได้ ที่นี่มีคนเดินผ่านไปผ่านมาเยอะ ไม่เหมาะที่จะคุยกัน โปรดตามฉันมาที่ห้องทำงานเถอะ
No text in the selected or fallback locales.
Paimon:มีทหารยามเต็มไปหมดเลย เหมือนเราจะหนีไม่พ้นแล้วจริง ๆ แฮะ...
Azar:เอาล่ะ นักเดินทาง เธออยากคุยอะไรกับฉันล่ะ?
Azar:วันนี้เป็น "วัน Jnagarbha" ฉันยังมีงานต้องจัดการอีกเยอะ ก่อนจะนำตัวพวกเธอไปขังไว้ ฉันไม่มีเวลาให้คุยเล่นมากนักหรอกนะ
Azar:ดูท่าทางเธอน่าจะรู้เนื้องานของเราไม่น้อยแล้วสินะ...
Azar:ในเมื่อเป็นแบบนี้ แทนที่จะมาชื่นชมกับ "งานอันยิ่งใหญ่" ของเรา แต่เธอกลับหวังที่จะใช้ความกังวลขี้ปะติ๋วเหล่านั้น มาทำให้ฉันหวั่นไหว...
Paimon:ขี้ปะติ๋ว...?
Azar:งั้นเธอก็พูดมาสิ Fatui ต้องการอะไรจากทางฝั่งฉันกันล่ะ?
Azar:...ไม่มีค่าพอให้พูดถึงเลย
Azar:ทั้งหมดไม่มีค่าพอให้พูดถึงเลยสักนิด ผลประโยชน์ อำนาจแห่งเทพ... เธอกำลังใช้คำพูดตื้นเขินพวกนี้มาลบหลู่งานอันยิ่งใหญ่ของเรา
Azar:สร้างเทพเจ้า... เรากำลังใช้ปัญญาของมวลมนุษย์ในการสร้างเทพเจ้าอยู่นะ!
Azar:หากมนุษย์ไม่อาจเอื้อมถึง "ความรอบรู้และอำนาจ" ได้ งั้นเราก็จะใช้การสร้างเทพ เพื่อประกาศศักดาออกไป! ว่านี่แหละ จุดสูงสุดของปัญญาที่มนุษย์สามารถเอื้อมถึง!
Azar:สุดท้ายแล้วเราจะได้รับการชี้นำจากเทพเจ้าอีกครั้ง ไม่ต้องคอยแสวงหาท่ามกลางความมืดมิดของจิตสำนึก และปัญญาอย่างไร้จุดหมายอีก...
Azar:แม้กระทั่งวิกฤตการณ์ของ Irminsul ก็จะถูกแก้ไขไปในที่สุด
Azar:นี่แหละคือความฝันสูงสุดของเมืองแห่งวิชาการ เพื่อสิ่งนี้แล้ว ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็คุ้มค่า
Azar:เธอไม่มีวันเข้าใจความปลื้มปีติที่เทพเจ้าถือกำเนิดจากฝีมือของตัวเองหรอก สติปัญญาของเธอ... ยังไม่เพียงพอที่จะเข้าใจความรู้สึกแบบนี้
Azar:ฉันจะพูดแค่ว่า เทพเจ้าควรเป็นสิ่งที่อยู่เหนือกว่ามนุษย์ทั้งปวง แล้วท่านหญิงน้อย Kusanali... ทำอะไรได้บ้างล่ะ?
Azar:ปลอบประโลมประชาชน? แก้ปัญหาพายุทราย? และสร้างนิทานเรื่องเล่าไร้สาระพวกนั้นขึ้นมาน่ะเหรอ? เรื่องพวกนี้สถาบันก็สามารถทำได้อย่างสบาย ๆ หรือว่าเราก็เป็นเทพเจ้าเหมือนกันรึไง?
Azar:เราต่างเป็นประชาชนที่ได้รับความเมตตาจากท่านหญิง Rukkhadevata ผู้ยิ่งใหญ่ แม้ไม่ได้เห็นกับตาตัวเอง แต่นักวิชารุ่นก่อน ๆ ก็เคยประจักษ์ "ปัญญาที่แท้จริง" มาแล้วทั้งนั้น
Azar:แต่ท่านหญิงน้อย Kusanali ที่อยู่ในตำแหน่งตอนนี้ มีแต่จะทำให้นักวิชาการรู้สึกสับสนก็เท่านั้น... "นั่นน่ะเหรอคือปัญญาที่แท้จริง"?
Azar:ในเมื่อเป็นแบบนี้ สู้ให้เจ้าตัวอยู่ในวิหารแห่ง Surasthana ตลอดไปดีกว่า สภาพแวดล้อมทางวิชาการจะได้มั่นคงยิ่งขึ้น
Paimon:เหลวไหลทั้งเพ ต้องเป็นเทพเจ้าที่ฉลาดเป็นกรดหรือต่อสู้เก่งเป็นพิเศษเท่านั้น ถึงจะเป็นเทพที่ดีได้หรือไง?
Alhaitham:เป็นไปอย่างที่ท่านมหาปราชญ์ได้วิเคราะห์ไว้ พวกเขาอันตรายมากจริง ๆ...
Alhaitham:คิดจะต่อต้านสถาบันยังไม่พอ กระทั่งความคิดของพวกเขายังอาจพาให้พวกนักวิชาการไขว้เขวได้ง่าย ดูท่าทางภารกิจของฉันจะมีประโยชน์อยู่นะ
Paimon:Alhaitham...? เธอกำลังพูดถึงพวกเรา?
Alhaitham:เอาเป็นว่า ฉันได้พาพวกเขามาที่สถาบันตามคำสั่งของคุณแล้ว แม้จะเจออุปสรรคและเสียเวลาไปไม่น้อยก็เถอะ
Alhaitham:อ้อ จริงสิ แล้วก็ยังมีรายงานการตรวจสอบที่คุณต้องการ...
Alhaitham:ในนี้มีข้อมูลละเอียดต่าง ๆ ของนักเดินทาง ฉันสรุปจากช่วงนี้ที่ได้ใช้เวลาร่วมกับเขา คุณลองอ่านดูแล้วกัน
Paimon:Alhaitham! เธอ หรือว่า... เธอยืนอยู่ฝั่งสถาบันงั้นเหรอ!
Paimon:เราอุตส่าห์ยอมเชื่อเธอนะ...
Azar:...
Azar:ดีมาก ข้อมูลละเอียดมาก เนื้อหาก็ไม่มีปัญหาอะไร... สมแล้วที่เป็นเสมียน เป็นรายงานที่มีคุณภาพมาก
Azar:ในเมื่อวันนี้เป็น "วัน Jnagarbha" งั้นก็จะบันทึกข้อมูลของเธอเข้าไปใน Akasha ด้วยละกัน... รู้ใช่มั้ยว่ามันหมายถึงอะไร?
Paimon:...จะกลายเป็นเหมือนกับ Cyno เหรอ?
Azar:ภายใต้ความสามารถในการคำนวณของ Akasha พฤติกรรมทั้งหมดของเธอจะถูก "คาดการณ์" แถมอัตราความแม่นยำก็สูงกว่า 98% และข้อมูลจะถูกอัปเดตแบบเรียลไทม์ตามข่าวกรองที่พบเห็นอีกต่างหาก...
Azar:เท่ากับว่า... ไม่ว่าเธอไปที่ไหน ก็จะมีกรงขังที่มองไม่เห็นคอยครอบเธอไว้ตลอด นี่คือการรับรองสูงสุดที่ Sumeru จะปฏิบัติต่อคนที่ไม่น่าไว้ใจเลยล่ะ
Azar:เมื่อมอบอำนาจออกไป ก็ต้องมอบความเคลือบแคลงในระดับที่เท่ากันไปด้วย เรื่องแค่นี้เธอก็ไม่เข้าใจหรือไง?
Azar:เอาเป็นว่า เธอคือ "ตัวแปร" ภายนอก Sumeru ที่อาจส่งผลกระทบมากสุด ถ้า "ล็อกเป้า" เธอไว้ได้ ก็จะลดความเสี่ยงลงได้มาก
Paimon:เป็นวิธีการที่ต่ำช้าจริง ๆ!
Azar:ต่ำช้าเหรอ? จากมุมมองของพวกเธอก็คงใช่ แต่ว่า... พวกเธอก็คงจะเตรียมใจไว้ตั้งแต่แรกแล้วไม่ใช่หรือไง?
Traveler:หมายความว่าไง?
Azar:การ "เสียสละ" นักเดินทางที่นี่ เป็นส่วนหนึ่งในแผนพวกเธอไม่ใช่หรือไง?
Paimon:อ๊ะ...
Alhaitham:...ท่าน Azar ฉันเข้าใจสิ่งที่คุณจะสื่อ แต่ฉันก็ทำงานตามแผนที่คุณวางไว้มาตลอด แล้วตอนนี้คุณกลับมาสงสัยฉันอีกเหรอ?
Azar:ฮึ ต้องให้ฉันเปิดโปงแผนของพวกเธอจนหมดเปลือกเลยหรือไง? ก็ได้ งั้นฉันจะลองเล่าให้ฟังละกัน
Azar:ก่อนอื่น ฉันได้รับข่าวว่าเธอกับนักเดินทางเคยปรากฏตัวขึ้นที่ Caravan Ribat แต่ไม่นานก็เข้าไปในทะเลทราย และหนีรอดจากการถูกเฝ้าจับตา
Azar:ถ้าคำนวณจากเวลาแล้ว พวกเธอน่าจะไปเจอกับเจ้าหน้าที่มหามาตรา Cyno ที่ทรยศหลบหนีไปที่ทะเลทรายพอดี... ฉันพูดถูกใช่มั้ยล่ะ?
Paimon:ฮืม... หรือเป็นเพราะเมื่อกี้ฉันพูดถึงชื่อของ Cyno...?
Azar:สถาบันไม่ได้รับข่าวคราวจากเธอมานานขนาดนี้ แล้วข้างกายเธอดันมีนักเดินทางที่สนิทกับท่านหญิงน้อย Kusanali และมีเจ้าหน้าที่มหามาตรา Cyno ซึ่งเป็นศัตรูกับสถาบันอยู่...
Azar:ภายใต้การยุแยงของพวกเขา เธอมีโอกาสมากน้อยแค่ไหนที่จะหักหลังสถาบันกันล่ะ? พอไตร่ตรองให้ถี่ถ้วนแล้วก็... 50%? 70%? เธอคิดว่าไง?
Alhaitham:ไม่ว่ายังไงมันก็เป็นแค่การคาดเดา ฉันพานักเดินทางมาให้คุณแล้ว และได้ส่งรายงานให้ตามสัญญา นี่คือความจริงที่วางอยู่ตรงหน้า
This conversation is truncated; open the full page to continue.
Paimon:โอ๊ยยย... อย่าขังพวกเราไว้นะ ปล่อยพวกเราออกไป!
Paimon:ฮืออออออออ...
Paimon:อ้อ งั้นเหรอ อะฮี่ฮี่... ฉันน่าจะอินบทจัดไปหน่อย การแสดงเมื่อกี้นี้ของ Paimon ยอดเยี่ยมมั้ยล่ะ?
Paimon:ฮี่ฮี่ จนถึงตอนนี้แผนการของเรายังราบรื่นดีเนอะ เรามาถึงห้องขังสำเร็จแล้ว เมื่อกี้ Alhaitham ก็คงจัดการงานของเขาเรียบร้อยแล้วสินะ?
Paimon:ขนาดมหาปราชญ์ Azar คนนั้นยังถูกปั่นหัวให้เข้าใจผิดเลย แผนการของ Alhaitham สุดยอดจริง ๆ
Paimon:เดี๋ยวเราจะต้องทำอะไรต่อนะ? พอตื่นเต้นขึ้นมา Paimon ก็ชักจะจำไม่ค่อยได้แล้วสิ...
Traveler:มาทวนเนื้อหา "การประชุมแผนปฏิบัติการ" หน่อยเถอะ
Paimon:อื้ม! Paimon จำได้ว่าตอนนั้นน่าจะพูดแบบนี้นะ...
Alhaitham:...นอกจากจุดประสงค์นี้แล้ว ปฏิบัติการในช่วงแรกยังมีอีกเป้าหมายหนึ่ง ก็คือส่ง Traveler เข้าไปในห้องขัง
Paimon:เอ๊ะ! ทำไมต้องจงใจทำให้ Traveler ถูกขังด้วยล่ะ? เพราะอะไรเหรอ?
Alhaitham:ที่ผ่านมา Traveler เป็นคนที่นักปราชญ์ระแวงที่สุด และเป็นศัตรูตัวฉกาจที่คุกคามแผนการของพวกเขามากสุดด้วย พวกนักปราชญ์เข้าใจในจุดนี้ดี
Alhaitham:แล้วถ้าเกิด Traveler ถูกคุมขังล่ะก็ พวกนักปราชญ์จะต้องคิดว่าทุกอย่างอยู่ภายใต้การควบคุมของพวกเขาแน่...
Alhaitham:พอพวกเขาลดความระวังลง การทำงานขั้นต่อไปของเราก็จะมีโอกาสสำเร็จมากขึ้น
Cyno:พอนายพูดแบบนี้ ฉันก็เหมือนจะมองเห็นสีหน้าลำพองได้ใจของพวกเขาแล้วล่ะ
Paimon:ที่แท้ก็เป็นสงครามจิตวิทยาสินะเนี่ย? แต่รู้สึกไม่คุ้มยังไงก็ไม่รู้...
Alhaitham:ไม่ใช่แค่นี้หรอก Traveler ยังมีภารกิจที่สำคัญกว่าในห้องขัง
Alhaitham:พวกนักวิชาการสถาบันที่ Rahman จับไว้บอกว่า ตั้งแต่ที่ท่านหญิงน้อย Kusanali ถูก The Doctor จับจิตสำนึกได้ใน Akasha ท่านก็ได้ปิดผนึกจิตสำนึกของตัวเองไว้...
Alhaitham:...เพื่อที่จะหลีกเลี่ยงไม่ให้พวก The Doctor รู้ข่าวคราวไปมากกว่านี้
Alhaitham:เพราะฉะนั้น ถึงเราจะมีวิธีบุกเข้าไปในวิหารแห่ง Surasthana ได้ แต่ก็ต้องใช้เวลาในการปลุกจิตสำนึกของท่านหญิงน้อย Kusanali ให้ฟื้นขึ้นมาอยู่ดี เราต้องทำเรื่องนี้ให้สำเร็จ
Paimon:จะให้เรารับผิดชอบปลุก Nahida งั้นสินะ งั้นนี่ก็เป็นเรื่องที่คุ้มจะทำมากเลยล่ะ!
Alhaitham:ห้องขังตั้งอยู่ภายในสถาบัน อยู่ไม่ไกลจากวิหารแห่ง Surasthana แถมเป็นพื้นที่ปิดที่ไม่ถูกใครรบกวนด้วย...
Alhaitham:ฉันจะร่วมมือกับเหล่านักวิชาการทางฝั่ง Rahman ชั่วคราว เพื่อดัดแปลง Akasha Terminal ของเธอ ถึงตอนนั้นเธอก็ลองเชื่อมต่อจิตสำนึกของท่านหญิงน้อย Kusanali ในระยะใกล้ดู
Alhaitham:แต่ว่า... จะปลุกท่านหญิงน้อย Kusanali ให้ฟื้นขึ้นมาได้มั้ย ก็ต้องพึ่งดวงของพวกเราแล้ว
Paimon:อ๋อ~ มิน่าวันนี้เธอถึงสวม Akasha Terminal ไว้ตลอด อันนี้เป็นเวอร์ชันที่ Alhaitham แก้มาแล้วใช่มั้ย?
Paimon:Paimon ก็นึกว่าตอนที่จับเรามาขัง จะโดนยึด Akasha Terminal ไปด้วยซะอีก พวกเขาประมาทเหรอ?
Paimon:งั้นตอนนี้เราต้องทำยังไงล่ะ?
Paimon:ฟังดูไม่ค่อยยากนะ ผ่านไปนานขนาดนี้ ในที่สุดก็จะได้คุยกับ Nahida อีกครั้งแล้ว... เราเร่งทำเวลาเข้าเถอะ!
Paimon:เอ๋ คราวนี้ถูกรึยัง? เป็นไงบ้าง ๆ?
Paimon:อื้ม... ต้องเชื่อมต่อให้สำเร็จนะ!
Traveler:(ที่นี่คือ... พื้นที่ของจิตสำนึกเหรอ?)
Traveler:(Nahida ไม่ขยับเลย เธอผนึกจิตสำนึกไปแล้วจริง ๆ เหรอ... จะต้องหาวิธีปลุกเธอขึ้นมาให้ได้)
Traveler:(นี่คือ... อะไรน่ะ? บาเรียที่... มองไม่เห็นงั้นเหรอ?)
Traveler:(Nahida อาศัยบาเรียนี้ในการปิดกั้นจิตสำนึกจากภายนอกเหรอ...)
Traveler:Nahida!
Nahida:...
Traveler:นี่ Nahida!
Traveler:(โธ่เอ๊ย ไม่มีปฏิกิริยาเลย เธอเหมือนจะไม่รับรู้ถึงตัวฉันเลย...)
Nahida:...
Traveler:...!!
Traveler:...!!
Nahida:เริ่มตั้งแต่ตอนไหนนะ...
Nahida:...อ่า ใช่แล้ว มันเริ่มนับตั้งแต่วินาทีที่ฉันเกิด
Nahida:ฉันอยากจะเป็นเทพเจ้าที่มีคุณสมบัติดีพอ
Paimon:เอ๋ คราวนี้ถูกรึยัง? เป็นไงบ้าง ๆ?
Paimon:อื้ม... ต้องเชื่อมต่อให้สำเร็จนะ!
Traveler:(ที่นี่คือ... พื้นที่ของจิตสำนึกเหรอ?)
Traveler:(Nahida ไม่ขยับเลย เธอผนึกจิตสำนึกไปแล้วจริง ๆ เหรอ... จะต้องหาวิธีปลุกเธอขึ้นมาให้ได้)
Traveler:(นี่คือ... อะไรน่ะ? บาเรียที่... มองไม่เห็นงั้นเหรอ?)
Traveler:(Nahida อาศัยบาเรียนี้ในการปิดกั้นจิตสำนึกจากภายนอกเหรอ...)
Traveler:Nahida!
Nahida:...
Traveler:นี่ Nahida!
Traveler:(โธ่เอ๊ย ไม่มีปฏิกิริยาเลย เธอเหมือนจะไม่รับรู้ถึงตัวฉันเลย...)
Nahida:...
Traveler:...!!
Traveler:...!!
Nahida:เริ่มตั้งแต่ตอนไหนนะ...
Nahida:...อ่า ใช่แล้ว มันเริ่มนับตั้งแต่วินาทีที่ฉันเกิด
Nahida:ฉันอยากจะเป็นเทพเจ้าที่มีคุณสมบัติดีพอ
Sheikh Zubayr:Nilou เธอจะทำอย่างนั้นจริง ๆ เหรอ? มาเสี่ยงแบบนี้เพื่อพวกเขา...
Nilou:อื้ม ฉันจะไป คุณก็รู้ว่าฉันเป็นคนที่ไม่ยอมพลาดการแสดงไปแม้แต่ครั้งเดียว แถมการแสดงครั้งนี้ก็มีความหมายมากด้วย
Sheikh Zubayr:เฮ้อ... ก็ได้ ดูท่าทางเธอจะไว้ใจพวกเขามาก งั้นฉันก็คงพูดอะไรมากไม่ได้
Sheikh Zubayr:แต่ถ้าเกิดเรื่องขึ้น พวกเราก็อาจจะช่วยเธอไม่ไหวนะ
Nilou:วางใจเถอะ ในบรรดาคนพวกนั้นมีคนเก่งที่แก้วิกฤตได้เยอะแยะ ไม่มีปัญหาหรอก!
Sheikh Zubayr:ก็ได้ ๆ ที่จริงแล้ว... ถ้าเธอโดนจับจริง ๆ พวกเราจะต้องทุ่มสุดชีวิตไปช่วยเธอแน่นอน เธอต้องระวังตัวให้ดีนะ ถือซะว่าเห็นแก่พวกเราแล้วกัน
Nilou:ฮี่ฮี่ ขอบคุณนะ คุณ Zubayr พวกคุณดีจังเลย
Hushang:Nilou~! เป็นไงบ้าง ตื่นเต้นมั้ย?
Nilou:ตื่นเต้นกว่าเวลาแสดงปกติจริง ๆ นั่นแหละนะ แต่ก็แค่กังวลว่าตัวเองจะเต้นได้ไม่ดีพอเท่านั้นเอง
Farhad:อื้ม คุณตั้งใจกับการแสดงก็พอ เรื่องที่เหลือเดี๋ยวทุกคนในโรงละครจะช่วยจัดการให้คุณเอง
Hushang:เจ้านี่มาทำเป็นพูดดีไปได้ ทุกคนมาช่วยงานด้วยกันแท้ ๆ แต่ทำไมความดีความชอบเหมือนจะตกไปอยู่ที่นายคนเดียวล่ะ
Nilou:อืม... ไม่งั้นรอหลังเสร็จงานแล้ว ฉันจะทำอาหารให้ทุกคนกินนะ! ขอบคุณน้ำใจของทุกคนมากจริง ๆ
Hushang:มีเรื่องดี ๆ แบบนี้ด้วยเหรอ ดีเลย ๆ ฉันจะไม่เกรงใจแน่นอน ฮ่า ๆ ๆ ...
Farhad:เอาล่ะ ๆ เข้าเรื่องกันดีกว่า คุณ Nilou พวกเราจะรับผิดชอบกันคนที่จะไปสถาบันให้อยู่ตรงนี้ก่อน เพื่อป้องกันไม่ให้คนสัญจรไปมารบกวนการแสดงของคุณ
Hushang:ใช่ ฉันกะจะบอกว่าที่สถาบันกำลังทำการทดลองแปลก ๆ อยู่ แล้วก็มีมอนสเตอร์หลุดออกมา ตอนนี้อันตรายมาก อย่าเข้าไปเด็ดขาด
Farhad:เอ่อ... จะไม่ลองคิดข้ออ้างอื่นหน่อยเหรอ? เฮ้อ ช่างเถอะ ยังไงมันก็ดูเหมือนเรื่องที่สถาบันจะทำออกมาได้ล่ะนะ
Nilou:ฮ่ะ ๆ ๆ... ฉันก็คิดว่าเหตุผลนี้ไม่เลวเหมือนกัน งั้นก็รบกวนพวกคุณด้วยนะ!
Hushang:สบายใจได้เลย เรื่องจิ๊บ ๆ!
Sheikh Zubayr:จำไว้เสมอว่าความปลอดภัยของเธอสำคัญที่สุด ต้องมีจิตสำนึกการเป็นเสาหลักแห่ง "โรงละคร Zubayr" ด้วยนะ
Vihar:คุณ Nilou มาถึงแล้วเหรอ ฉันกำลังยุ่งอยู่เลย "แผนแจกลูกอม Yalda ฟรีล่อคนเกะกะที่จัตุรัสออกไป" ราบรื่นมากเลย
Vihar:จริงสิ คุณจะเอาสักหน่อยมั้ย? ไหน ๆ ก็แจกไม่หมดอยู่ดี
Nilou:ลำบากแล้วนะ Vihar แถมยังต้องแต่งเป็นอัศวินบุปผาอีกต่างหาก
Nilou:ส่วนลูกอม ฉันขอไม่รับดีกว่า ก่อนแสดงฉันจะรักษาหุ่นโดยไม่กินของหวานระยะหนึ่ง แล้วนี่ก็ใกล้จะทำการแสดงแล้วด้วย แฮะแฮะ
Vihar:ก็ถูกนะ ฮ่าฮ่า ตอนนี้ "เวที" ก็โล่งหมดแล้ว งานเตรียมการทุกอย่างพร้อมหมด คุณสามารถแสดงได้ทุกเมื่อเลย
Nilou:งั้นเหรอ ขอบคุณคุณมากนะ งั้นฉันก็จะเตรียม "ขึ้นเวที" แล้วนะ~!
Vihar:ไม่ต้องเกรงใจ มีโอกาสได้ชมการแสดงของคุณแบบเกาะขอบเวที ฉันต่างหากที่ได้กำไร
Hushang:ฉันค้นพบว่านายชอบทำตัวเด่นต่อหน้าคุณ Nilou มากเลยนะ
Farhad:เอาเถอะ ๆ นี่ใช่เวลามาสนใจเรื่องแบบนี้เหรอ...
Paimon:นี่ Traveler เมื่อกี้นี้เธอได้ยินมั้ย? เหมือนมีเสียงทหารยามมากมายวิ่งผ่านไปอย่างเร่งรีบนะ
Paimon:นี่เป็นสัญญาณบอกว่าแผนการดำเนินถึงขั้นตอนต่อไปแล้วหรือเปล่านะ?
Paimon:อื้ม ใช่ ๆ ราบรื่นก็ดีแล้ว
Paimon:จะว่าไปแล้ว Alhaitham สับเปลี่ยนผลึกความรู้ที่กำลังจะถูกบันทึกเข้าไปใน Akasha ตอนไหนเหรอ?
Paimon:ตอนนั้นน่ะเหรอ!
Paimon:ตอนนั้น ฉันตื่นเต้นเกินไปก็เลยไม่ทันสังเกต
Paimon:พอว่าอย่างนั้นแล้ว ตอนอยู่ท่าเรือ Ormos เจ้า Alhaitham นั่น ก็ฉวยโอกาสตอนที่ทุกคนกำลังตึงเครียด แอบเอาผลึกความรู้แห่งทวยเทพจากตัวหัวหน้าทหารรับจ้างไปนี่เนอะ
Paimon:เป็นลูกไม้ประจำที่เขาใช้ตลอดเลยน้า...
Paimon:ฮึ ทำไมพูดไปพูดมาก็กลายเป็นชมเขาซะได้ล่ะ เขาก็แค่คนฉลาดนิด ๆ หน่อย ๆ แต่ทำตัวน่าโมโหม้ากมากก็เท่านั้นแหละ
Paimon:เรามาทวนเนื้อหาของแผนในขั้นตอนนี้กันเถอะ ไหน ๆ ก็ไม่มีอะไรทำอยู่แล้ว จะได้รู้สึกมั่นใจมากยิ่งขึ้นด้วย
Paimon:ฉันจำได้ว่าภารกิจที่ Nilou ได้รับมอบหมายเหมือนจะเป็นแบบนี้...
Alhaitham:...ตอนนี้ หลังจากที่จิตสำนึกของท่านหญิงน้อย Kusanali ถูกบีบบังคับให้ปิดผนึกไว้ บุคคลสำคัญและทหารยามในสถาบันก็เริ่มใส่ Akasha Terminal กันอีกครั้ง
Alhaitham:พอมีเทคโนโลยีของ The Doctor คอยหนุนหลัง พวกเขาก็เลิกพะวงหน้าพะวงหลัง
Cyno:พึ่งพาคนแบบนั้น มันทุเรศสิ้นดี
Alhaitham:แต่นี่ก็เป็นโอกาสของเราเหมือนกัน
Alhaitham:มีการเรียกร้องให้ร่างเนื้อหาผลึกความรู้เกี่ยวกับ "บัญญัติข้อห้ามทางศิลปะ" ตอนฉันอยู่ที่สถาบัน
Alhaitham:ตอนนี้น่าจะวางไว้บนโต๊ะของมหาปราชญ์ รอถึง "วัน Jnagarbha" ครั้งหน้าก็จะถูกบันทึกเข้าไปใน Akasha
Paimon:พวกนักปราชญ์จะสั่งห้ามงานศิลปะอย่างสิ้นเชิงจริง ๆ เหรอ? มันจะมากเกินไปแล้วนะ...
Alhaitham:ฉันจะทำผลึกความรู้แบบเดียวกันขึ้นมา แต่ครั้งนี้จะ "ซ่อน" ข้อมูลเท็จเข้าไปด้วย
Alhaitham:ขอแค่หาโอกาสสลับผลึกความรู้ทั้งสองอัน แล้วบันทึกเข้าไปใน "วัน Jnagarbha" จากนั้นก็หาคนมาฝ่าฝืน "บัญญัติข้อห้ามทางศิลปะ" นั่น...
Alhaitham:พวกนักปราชญ์จะต้องใช้โอกาสนี้ ประกาศ "บัญญัติข้อห้ามทางศิลปะ" ใน Akasha แน่นอน ถึงตอนนั้น ข้อมูลเท็จก็จะแพร่กระจายในสมองของทหารรักษาความปลอดภัยด้วย
Dehya:ซับซ้อนชะมัด... แต่ฟังดูแล้ว ขอแค่ขั้นตอนทุกอย่างราบรื่น ก็สามารถทำลายระบบรักษาความปลอดภัยของสถาบันได้ โดยไม่ต้องมีความสูญเสียเลย...
Dehya:ฉลาดมากนี่นา นี่สินะที่เขาเรียกสงครามจิตวิทยา?
Dehya:แต่ฉันมีแค่คำถามเดียว แม้ข้อมูลเท็จจะถูกป้อนเข้าสมองแล้ว แต่ทหารยามพวกนั้นจะเชื่อแน่เหรอ?
Alhaitham:สำหรับคนที่ชินกับการพึ่งพา Akasha ความอยากรู้อยากเห็นของพวกเขาจะลดน้อยลงเรื่อย ๆ ความสามารถในการแยกแยะข้อมูลก็จะลดลงด้วย... พวกเขาจะคิดว่าข้อมูลที่ Akasha ส่งมาเป็นความจริงทุกประการ
Cyno:Akasha สามารถทำให้มนุษย์กลายเป็น "เครื่องจักร" ได้ ฉันเคยเห็นมาหลายครั้งแล้ว
Dehya:เอ่อ... ยังดีนะที่ตอนทำงานอยู่ในเมือง Sumeru ฉันไม่ได้ใส่เอาไว้นาน ตอนแรกฉันก็นึกว่าเป็นของดีซะอีก
Dehya:จริงสิ แผนนี้ยังต้องมี "ศิลปิน" เข้าร่วมอีกหนึ่งคนสินะ?
Alhaitham:เธอมีคนที่เหมาะสมหรือเปล่า?
Dehya:Nilou ไง Nilou จากโรงละคร Zubayr น่ะ ฉันสนิทกับเขามาก ไว้ใจได้แน่นอน
Dehya:แต่ก็รู้สึกเกรงใจถ้าจะรบกวนให้เขามาร่วมแผนอันตรายแบบนี้ แต่เรื่องนี้ลองถามความคิดเห็นเขาตอนเจอหน้ากันดีกว่า
Alhaitham:อืม และหลังจากจัดการระบบรักษาความปลอดภัยของสถาบันเรียบร้อยแล้ว...
Dehya:ฉันรู้แล้วล่ะ ต่อไปก็จะเป็นงานของฉันกับพี่น้องที่ "ลักลอบเข้าเมือง" กันแล้วสินะ?
Paimon:นี่ Traveler เมื่อกี้นี้เธอได้ยินมั้ย? เหมือนมีเสียงทหารยามมากมายวิ่งผ่านไปอย่างเร่งรีบนะ
Paimon:นี่เป็นสัญญาณบอกว่าแผนการดำเนินถึงขั้นตอนต่อไปแล้วหรือเปล่านะ?
Paimon:อื้ม ใช่ ๆ ราบรื่นก็ดีแล้ว
Paimon:จะว่าไปแล้ว Alhaitham สับเปลี่ยนผลึกความรู้ที่กำลังจะถูกบันทึกเข้าไปใน Akasha ตอนไหนเหรอ?
Paimon:ตอนนั้นน่ะเหรอ!
Paimon:ตอนนั้น ฉันตื่นเต้นเกินไปก็เลยไม่ทันสังเกต
Paimon:พอว่าอย่างนั้นแล้ว ตอนอยู่ท่าเรือ Ormos เจ้า Alhaitham นั่น ก็ฉวยโอกาสตอนที่ทุกคนกำลังตึงเครียด แอบเอาผลึกความรู้แห่งทวยเทพจากตัวหัวหน้าทหารรับจ้างไปนี่เนอะ
Paimon:เป็นลูกไม้ประจำที่เขาใช้ตลอดเลยน้า...
Paimon:ฮึ ทำไมพูดไปพูดมาก็กลายเป็นชมเขาซะได้ล่ะ เขาก็แค่คนฉลาดนิด ๆ หน่อย ๆ แต่ทำตัวน่าโมโหม้ากมากก็เท่านั้นแหละ
Paimon:เรามาทวนเนื้อหาของแผนในขั้นตอนนี้กันเถอะ ไหน ๆ ก็ไม่มีอะไรทำอยู่แล้ว จะได้รู้สึกมั่นใจมากยิ่งขึ้นด้วย
Paimon:ฉันจำได้ว่าภารกิจที่ Nilou ได้รับมอบหมายเหมือนจะเป็นแบบนี้...
Alhaitham:...ตอนนี้ หลังจากที่จิตสำนึกของท่านหญิงน้อย Kusanali ถูกบีบบังคับให้ปิดผนึกไว้ บุคคลสำคัญและทหารยามในสถาบันก็เริ่มใส่ Akasha Terminal กันอีกครั้ง
Alhaitham:พอมีเทคโนโลยีของ The Doctor คอยหนุนหลัง พวกเขาก็เลิกพะวงหน้าพะวงหลัง
Cyno:พึ่งพาคนแบบนั้น มันทุเรศสิ้นดี
Alhaitham:แต่นี่ก็เป็นโอกาสของเราเหมือนกัน
Alhaitham:มีการเรียกร้องให้ร่างเนื้อหาผลึกความรู้เกี่ยวกับ "บัญญัติข้อห้ามทางศิลปะ" ตอนฉันอยู่ที่สถาบัน
Alhaitham:ตอนนี้น่าจะวางไว้บนโต๊ะของมหาปราชญ์ รอถึง "วัน Jnagarbha" ครั้งหน้าก็จะถูกบันทึกเข้าไปใน Akasha
Paimon:พวกนักปราชญ์จะสั่งห้ามงานศิลปะอย่างสิ้นเชิงจริง ๆ เหรอ? มันจะมากเกินไปแล้วนะ...
Alhaitham:ฉันจะทำผลึกความรู้แบบเดียวกันขึ้นมา แต่ครั้งนี้จะ "ซ่อน" ข้อมูลเท็จเข้าไปด้วย
Alhaitham:ขอแค่หาโอกาสสลับผลึกความรู้ทั้งสองอัน แล้วบันทึกเข้าไปใน "วัน Jnagarbha" จากนั้นก็หาคนมาฝ่าฝืน "บัญญัติข้อห้ามทางศิลปะ" นั่น...
Alhaitham:พวกนักปราชญ์จะต้องใช้โอกาสนี้ ประกาศ "บัญญัติข้อห้ามทางศิลปะ" ใน Akasha แน่นอน ถึงตอนนั้น ข้อมูลเท็จก็จะแพร่กระจายในสมองของทหารรักษาความปลอดภัยด้วย
Dehya:ซับซ้อนชะมัด... แต่ฟังดูแล้ว ขอแค่ขั้นตอนทุกอย่างราบรื่น ก็สามารถทำลายระบบรักษาความปลอดภัยของสถาบันได้ โดยไม่ต้องมีความสูญเสียเลย...
Dehya:ฉลาดมากนี่นา นี่สินะที่เขาเรียกสงครามจิตวิทยา?
Dehya:แต่ฉันมีแค่คำถามเดียว แม้ข้อมูลเท็จจะถูกป้อนเข้าสมองแล้ว แต่ทหารยามพวกนั้นจะเชื่อแน่เหรอ?
Alhaitham:สำหรับคนที่ชินกับการพึ่งพา Akasha ความอยากรู้อยากเห็นของพวกเขาจะลดน้อยลงเรื่อย ๆ ความสามารถในการแยกแยะข้อมูลก็จะลดลงด้วย... พวกเขาจะคิดว่าข้อมูลที่ Akasha ส่งมาเป็นความจริงทุกประการ
Cyno:Akasha สามารถทำให้มนุษย์กลายเป็น "เครื่องจักร" ได้ ฉันเคยเห็นมาหลายครั้งแล้ว
Dehya:เอ่อ... ยังดีนะที่ตอนทำงานอยู่ในเมือง Sumeru ฉันไม่ได้ใส่เอาไว้นาน ตอนแรกฉันก็นึกว่าเป็นของดีซะอีก
Dehya:จริงสิ แผนนี้ยังต้องมี "ศิลปิน" เข้าร่วมอีกหนึ่งคนสินะ?
Alhaitham:เธอมีคนที่เหมาะสมหรือเปล่า?
Dehya:Nilou ไง Nilou จากโรงละคร Zubayr น่ะ ฉันสนิทกับเขามาก ไว้ใจได้แน่นอน
Dehya:แต่ก็รู้สึกเกรงใจถ้าจะรบกวนให้เขามาร่วมแผนอันตรายแบบนี้ แต่เรื่องนี้ลองถามความคิดเห็นเขาตอนเจอหน้ากันดีกว่า
Alhaitham:อืม และหลังจากจัดการระบบรักษาความปลอดภัยของสถาบันเรียบร้อยแล้ว...
Dehya:ฉันรู้แล้วล่ะ ต่อไปก็จะเป็นงานของฉันกับพี่น้องที่ "ลักลอบเข้าเมือง" กันแล้วสินะ?
Dehya:มาแล้ว ๆ เห็นมั้ย Rahman เจ้าพวกนั้นกรูออกจากสถาบันแล้ว
Rahman:(ผิวปาก...)
Rahman:ดักซุ่มอยู่ในเมืองมาตั้งนานก็เพื่อเวลานี้แหละ พี่น้องทุกคนเคลื่อนไหวกันแล้ว
Dehya:ฮึฮึ อยู่ในสถาบันคงทำอะไรพวกเขาไม่ได้ แต่พอออกจากสถาบัน... ก็เป็นสนามล่าสัตว์ของพวกเราแล้ว
Rahman:มีนางสิงห์อย่างเธออยู่ทั้งคน เหยื่อพวกนั้นคงโชคไม่ค่อยดี ฮ่าฮ่า
Dehya:จะต้องรีบจัดการพวกเขาตั้งแต่ตอนอยู่ในเมือง ไม่งั้นถ้าพวกนักปราชญ์รู้ตัวล่ะก็ แผนการของเราก็จะล่มแน่
Rahman:ก็แค่คนที่รับเงินเดือนแล้วอยู่อย่างสุขสบายเท่านั้น เทียบกับคนที่ฝึกฝนอยู่ในทะเลทรายทุกวันอย่างเรา พวกเขาได้เปรียบแค่เรื่องจำนวนคนเท่านั้นล่ะนะ?
Dehya:จะว่าไปแล้ว ทหารยามสถาบันที่อยู่ใต้อาณัติของปราชญ์ทั้งหกนี่ แม้ส่วนใหญ่จะเป็นทหารรับจ้างในสังกัด "กลุ่มภาคี 30" แต่ชื่อเสียงก็ย่ำแย่มาก
Dehya:เชื่อฟังนักปราชญ์พวกนั้นทุกอย่าง ไม่มีหลักการของความเป็นทหารรับจ้างเลย... ในฐานะคนร่วมอาชีพ วันนี้ฉันจะต้องสั่งสอนพวกเขาหน่อย
Rahman:นั่นสินะ "กับดัก" เตรียมพร้อมแล้ว ที่เหลือก็แค่ล่อพวกเขาเข้าไปก็พอ
Dehya:อื้ม เราแยกกันไปคนละทาง รวบรวมทหารยามที่กระจัดกระจายพวกนั้น แต่... ถ้าจะดึงดูดความสนใจของทหารยาม ก็ต้องดูฝีมือของ Isak แล้วล่ะนะ
Rahman:มอบภารกิจสำคัญแบบนี้ให้เด็กคนนั้น... เขาจะไม่เป็นไรใช่มั้ย?
Dehya:ไม่เป็นไรหรอก ในเมื่อ Isak ตั้งใจจะช่วย ก็เชื่อใจเขาเถอะ
Dehya:อีกอย่างถึงแม้เขาถูกจับไป พวกทหารยามก็ไม่กล้าทำอะไรเขาหรอก... เพราะพวกเขาก็ไม่เคยเห็นโฉมหน้าที่แท้จริงของท่านหญิงน้อย Kusanali มาก่อนนี่นะ?
Rahman:ก็จริงอย่างว่า ฉันว่าพวกนั้นใกล้มาแล้ว พวกเราก็ออกเดินทางกันเถอะ
Dehya:อื้ม ไว้เจอกันนะ
Isak:...เสื้อผ้าชุดนี้ เอ่อ...
Tanina:Isak ยังจำเรื่องที่เธอต้องทำได้มั้ย? เดี๋ยวพอพวกทหารยามมา เธอก็ปลอมตัวเป็นท่านหญิงน้อย Kusanali แล้ววิ่งหนีให้พวกเขาเห็นนะ
Isak:อ่า... จำได้ฮะ จำได้อยู่แล้ว แค่รู้สึกตื่นเต้นนิดหน่อย...
Tanina:ผ่อนคลายหน่อย อย่าไปคิดเรื่องตัวเองจะถูกจับมั้ย ต่อให้ถูกจับไป พวกเราก็ไม่ทิ้งเธอไว้หรอก
Tanina:เธอคิดแค่ว่าจะต้องดึงดูดความสนใจของทหารยามพวกนั้นยังไงก็พอ และล่อพวกเขาไปที่ Grand Bazaar ซะ ที่เหลือให้พวกเราจัดการเอง
Isak:อื้ม ผมเข้าใจแล้ว ผมมาเพื่อตอบแทนท่านหญิงน้อย Kusanali แทน "ปู่" ผมไม่หนีกลางคันหรอก
Maqrin:เฮ้ พวกเขามาแล้ว! ฉันเห็นทหารยามของสถาบันแล้ว!
Tanina:เอาล่ะ! ได้เวลาแล้ว Isak หายใจเข้าลึก ๆ... ไปเถอะ! สู้ ๆ นะ!
Isak:(ตรงนั้นมีทหารยามได้ไง หรือว่าพวกเขาวิ่งมาดักหน้าเราแล้วเหรอ...)
Isak:(ไม่เหมือนกับแผนที่วางไว้ แต่ตอนนี้ไม่มีเวลาแล้ว จะต้องรีบตัดสินใจ...)
Traveler:ซ่อนตัวในแปลง
Traveler:ไปแอบข้างหลังบ้าน
ทหารยามของสถาบัน:เอ๊ะ? เมื่อกี้นี้... มีอะไรวิ่งผ่านไปหรือเปล่า?
ทหารยามของสถาบัน:ไปดูหน่อยดีกว่า...
ทหารยามของสถาบัน:ฉันดูผิดงั้นเหรอ...
???:*กุกกัก*
ทหารยามของสถาบัน:ไปดูกันเถอะว่ามีอะไรซ่อนอยู่ตรงนั้น
Traveler:แอบขยับไปทางขวา
ทหารยามของสถาบัน:เฮ้ย! หยุดนะ ฉันมองเห็นเธอแล้ว! อย่าหนีนะ!
Isak ถูกทหารยามจับไว้ได้ แผนการล้มเหลว...
ทหารยามของสถาบัน:ไม่พบอะไรตรงนี้นะ เพื่อความปลอดภัยแล้วลองค้นดูรอบ ๆ ดีกว่า
Traveler:ออกจากแปลง
ทหารยามของสถาบัน:เฮ้ย! หยุดนะ ฉันมองเห็นเธอแล้ว! อย่าหนีนะ!
Isak ถูกทหารยามจับไว้ได้ แผนการล้มเหลว...
Isak:(โชคดีที่ไม่โดนจับได้ เกือบไปแล้ว... รีบไปต่อดีกว่า)
หัวหน้ายามรักษาการณ์ของสถาบัน:เฮ้ย! ท่านหญิงน้อย Kusanali อยู่ตรงนั้น หยุดนะ!
ทหารยามของสถาบัน:อะไรนะ ท่านหญิงน้อย Kusanali? ทำไมเมื่อกี้นี้ฉันถึงไม่เห็นล่ะ!
Isak:(แย่แล้ว ถูกจับได้ซะแล้ว ตอนนี้ควรไปทางไหนดีล่ะเนี่ย?)
Traveler:หนีไปทางเขตเมือง
Traveler:หนีเข้าไปใน Grand Bazaar
Traveler:หนีไปทางประตูเมือง
แม้ Isak จะหนีพ้นการจับกุมของสถาบันไปได้ แต่แผนการก็ล้มเหลวซะแล้ว...
หัวหน้ายามรักษาการณ์ของสถาบัน:เป้าหมายต้องสงสัยว่าเป็นท่านหญิงน้อย Kusanali หนีเข้าไปใน Grand Bazaar รวมตัวกันแล้วเริ่มทำการจับกุม!
Isak:(ทำไมถึงเป็นแบบนี้! ที่นี่ก็มีทหารยามของสถาบัน แย่แล้ว...)
Isak ถูกทหารยามจับไว้ได้ แผนการล้มเหลว...
ทหารยามของสถาบัน:อืม... ลองไปดูข้างหลังบ้านดีกว่า...
Isak:(ต่อจากนี้จะเอาไงต่อดีนะ?)
Traveler:ไปซ่อนตัวทางซ้าย
ทหารยามของสถาบัน:เฮ้ย! หยุดนะ ฉันมองเห็นเธอแล้ว! อย่าหนีนะ!
Isak ถูกทหารยามจับไว้ได้ แผนการล้มเหลว...
ทหารยามของสถาบัน:อืม ไม่เห็นจะมีอะไรเลย เสียเวลาจริง ๆ
Isak:(ยังดีที่ไม่มาตรวจดูด้านหลังต้นไม้ ต่อจากนี้จะเอาไงต่อดีนะ?)
Traveler:กลับไปที่ข้างหลังบ้าน
Isak อ่อนเพลียจนเผลอหลับไปซะแล้ว แผนการล้มเหลว...
Isak:(ทหารยามเฝ้าระวังแน่นหนามากเลย ต่อจากนี้จะเอาไงดี?)
Traveler:รอคอยต่อไป
Traveler:มองหาจังหวะวิ่งออกไป
ทหารยามของสถาบัน:ที่นี่... เหมือนไม่มีอะไรผิดปกตินะ...
ทหารยามของสถาบัน:เฮ้ย! หยุดนะ ฉันมองเห็นเธอแล้ว! อย่าหนีนะ!
Isak ถูกทหารยามจับไว้ได้ แผนการล้มเหลว...
Isak:(ดูท่าทางทหารยามน่าจะไปกันแล้ว รีบไปดีกว่า)
หัวหน้ายามรักษาการณ์ของสถาบัน:เฮ้ย! ท่านหญิงน้อย Kusanali อยู่ตรงนั้น หยุดนะ!
ทหารยามของสถาบัน:อะไรนะ ท่านหญิงน้อย Kusanali? ทำไมเมื่อกี้นี้ฉันถึงไม่เห็นล่ะ!
Isak:(แย่แล้ว ถูกจับได้ซะแล้ว ตอนนี้ควรไปทางไหนดีล่ะเนี่ย?)
Traveler:หนีไปทางแปลง
Traveler:หนีไปทางเขตเมือง
Traveler:หนีเข้าไปใน Grand Bazaar
Isak:(ทำไมถึงเป็นแบบนี้! ที่นี่ก็มีทหารยามของสถาบัน แย่แล้ว...)
Isak ถูกทหารยามจับไว้ได้ แผนการล้มเหลว...
แม้ Isak จะหนีพ้นการจับกุมของสถาบันไปได้ แต่แผนการก็ล้มเหลวซะแล้ว...
หัวหน้ายามรักษาการณ์ของสถาบัน:เป้าหมายต้องสงสัยว่าเป็นท่านหญิงน้อย Kusanali หนีเข้าไปใน Grand Bazaar รวมตัวกันแล้วเริ่มทำการจับกุม!
หัวหน้ายามรักษาการณ์ของสถาบัน:...ไปไหนแล้ว ทำไมถึงหายไปล่ะ หรือว่าจะตามไปไม่ทัน? รีบไปหาดูเร็วเข้า!
ทหารยามของสถาบัน:เอ๊ะ? ทำไมทีมของนายก็อยู่ที่นี่ด้วย ไหนบอกว่าให้แยกกันไปค้นหาไง?
ยามรักษาการณ์ของสถาบัน:...รีบตามไปสิ! ฮะ? ที่นี่คือ... ทำไมพวกนายถึงอยู่ที่นี่กันหมด?
Rahman:งั้นเหรอ บังเอิญจังเลย ทุกคนอยู่ที่นี่กันหมด... มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่นะ?
Rahman:ทีนี้น่าจะมาครบกันหมดแล้วนะ?
หัวหน้ายามรักษาการณ์ของสถาบัน:ใครน่ะ!? หรือว่าพวกแกจงใจ... พวกแกคิดจะทำอะไร?
Isak:แฮ่กแฮ่ก... แฮ่กแฮ่ก... เหนื่อยชะมัดเลย เกือบจะโดนตามทันแล้วเชียว
หัวหน้ายามรักษาการณ์ของสถาบัน:เจ้าเด็กบ้า... เธอไม่ใช่ท่านหญิงน้อย Kusanali หรอกเหรอ? พวกแกเป็นใครกันแน่... กลุ่ม Eremite จากทะเลทรายงั้นเหรอ?
Dehya:ก็แค่คนร่วมอาชีพเท่านั้น พวกนายจะถือว่าเป็นการแข่งขันทางธุรกิจหรือความแค้นส่วนตัวก็ได้...
Dehya:เอาเป็นว่าในเมื่อติดกับดักของเราแล้ว ก็เลิกคิดว่าตัวเองเป็น "นักล่า" ได้แล้ว ต้องสวมบทบาทของ "เหยื่อ" ให้ดีสิ
Rahman:(ผิวปาก...)
หัวหน้ายามรักษาการณ์ของสถาบัน:นี่เป็นการซุ่มโจมตี! เป็นไปได้ไง... นี่อยู่ภายในเมือง Sumeru เลยนะ เราโดนทหารรับจ้างในทะเลทรายซุ่มโจมตีได้ไง?
Dehya:ใครใช้ให้พวกแกเอาแต่หดหัวอยู่ในสถาบันไม่ออกมาล่ะ พวกเราคุมที่นี่ไว้หมดแล้ว ยอมรับชะตากรรมเถอะ!
Azar:หือ...? ความรู้สึกแบบนี้...
Azar:พิธี "วัน Jnagarbha" เพิ่งจบลง ในที่สุดก็เงียบสงบลงหน่อย แต่เทียบกับปกติมันก็เงียบไปหน่อยนะ
Azar:ทหารยามล่ะ? ทำไมตลอดทางที่เดินผ่านมานี้ ทหารยามถึงหายไปหมดเลย... ทหารยาม? ทหารยาม...?
Uday:ท่านมหาปราชญ์ มีอะไรจะสั่งเหรอ?
Azar:ฉันเรียกหาทหารยาม แล้วเธอมาทำไม?
Uday:อ่า... ขอโทษด้วยครับ ท่านมหาปราชญ์
Uday:ตอนนี้ทหารยามในเมืองได้ทำตามคำสั่ง ไปทำการจับกุมในเมืองกันหมดแล้ว ผมนึกว่าคุณรู้แล้วซะอีก...
Azar:จับกุม? จับกุมอะไร...?
Azar:(ลางสังหรณ์ไม่ดีแบบนี้มันคืออะไรนะ...)
Uday:ก็... จับกุมทะ...ท่านหญิงน้อย Kusanali ไงครับ? ไม่ใช่หรือ?
Azar:ท่านหญิงน้อย Kusanali? เธอหมายถึงท่านหญิงน้อย Kusanali หายตัวไปงั้นเหรอ?
Uday:อ่า ใช่แล้ว เรื่องใหญ่แบบนี้ผมไม่กล้าพูดเหลวไหลหรอก...
Uday:ตอนนี้ทุกคนลนลานกันมาก แถมมีคนมากมายพูดว่า... พูดว่า... ท่านหญิงน้อย Kusanali อาจมาแก้แค้นพวกเราก็ได้...
Azar:(อะไรกัน เกิดอะไรขึ้นกันแน่...)
Azar:(ท่านหญิงน้อย Kusanali หนีไปได้เหรอ? หรือว่าพวก Alhaitham จะช่วยเธอไปได้สำเร็จ?)
Azar:(เป็นไปไม่ได้... การรักษาการณ์วันนี้เข้มงวดเป็นพิเศษ คำสั่งปลดปล่อยท่านหญิงน้อย Kusanali ก็เป็นความลับสุดยอด แถม Alhaitham กับนักเดินทางก็ถูกจับไปแล้วด้วย...)
Azar:(พวกเขาใช้เล่ห์กลอะไรกันแน่ ท่านหญิงน้อย Kusanali จะหายไปกลางอากาศได้ไง...)
Azar:(หายไป... เดี๋ยวนะ...)
Azar:นี่ คำสั่งจับกุมถูกแจ้งให้พวกทหารยามรู้ได้ยังไง?
Uday:ช่วงก่อนหน้านี้ถูกประกาศผ่าน Akasha ครับ สิทธิ์การประกาศข่าวสารแบบนี้น่าจะอยู่ในมือคุณเท่านั้น ดังนั้น... ดังนั้นผมก็เลยนึกว่าเป็นคำสั่งของคุณ...
Azar:...เธอรอฉันยืนยันแป๊บนึงนะ
Azar:...
Azar:"ท่านหญิงน้อย Kusanali หนีออกจากวิหารแห่ง Surasthana แล้ว รีบไปจับกุมในเมือง"...
Azar:(ใน Akasha มีข้อความแบบนี้จริง ๆ มันปรากฏขึ้นในสมองอย่างชัดเจน)
Azar:(...พวกเขาประกาศข้อความแบบนี้ข้ามสิทธิ์การเข้าถึงของฉันได้ยังไง)
Azar:(หรือว่าจะทำผ่านรายงานเกี่ยวกับนักเดินทางที่ Alhaitham ส่งมา?)
Azar:(ไม่สิ ก่อนจะบันทึกเข้าไปใน Akasha ฉันได้ตรวจสอบผลึกความรู้อันนั้นไปแล้ว... หรือว่า... อันนั้นใช้ดึงดูดความสนใจของฉันเท่านั้น?)
Azar:(ช่างเถอะ ถึงตอนนี้จะเข้าใจไปก็ไม่มีประโยชน์ สิ่งสำคัญคือต้องยืนยันสถานะของท่านหญิงน้อย Kusanali ก่อน...)
Azar:พวกเธอไปยืนยันที่วิหารแห่ง Surasthana ให้แน่ใจหรือยังว่า ท่านหญิงน้อย Kusanali ได้หนีไปจริง ๆ รึเปล่า?
Uday:ยืนยันเหรอ? ยังเลย...
Uday:มะ แม้พูดแบบนี้จะเสียมารยาทไปหน่อย... แต่ท่านมหาปราชญ์ คุณพูดจาแปลก ๆ นะ...
Uday:ข้อความใน Akasha... จะเป็นของปลอมได้ยังไง นี่เป็นความรู้ทั่วไปสำหรับพวกเรานะ...
Uday:ถ้าข้อความกับความรู้ใน Akasha จะต้องไปยืนยันด้วยตัวเองหมด...
Uday:งะ งั้นมันก็ไม่แตกต่างกับการไปทำความเข้าใจเองตั้งแต่แรกเลยสิ มรดกอันล้ำค่าของท่านหญิง Rukkhadevata ผู้ยิ่งใหญ่ก็หมดความหมายสิครับ...
Azar:แรกเริ่ม ฉันเป็นคนบอกให้พวกเธอเชื่อมั่นใน Akasha เชื่อมั่นในมรดกของท่านหญิง Rukkhadevata ผู้ยิ่งใหญ่อย่างแน่วแน่... แล้วตอนนี้ เธอกลับใช้คำพูดของฉัน มาตั้งข้อสงสัยกับฉันงั้นเหรอ...?
Uday:มะ ไม่ใช่นะ... ท่านมหาปราชญ์ เพราะผมเชื่อมั่นในความคิดของคุณถึงได้รู้สึกสับสน ไม่ได้คิดจะแย้งคุณเลยสักนิด...
Azar:ฮึ... เธอเฝ้าอยู่ที่นี่ละกัน ดูให้ดีว่าแถวนี้มีคนน่าสงสัยโผล่มามั้ย... ฉันจะไปที่วิหารแห่ง Surasthana ด้วยตัวเอง
Uday:ท่านมหาปราชญ์...
มหาปราชญ์ Azar มาถึงยังวิหารแห่ง Surasthana เพียงลำพัง...
Azar:("ท่านหญิงน้อย Kusanali หนีออกจากวิหารแห่ง Surasthana แล้ว รีบไปจับกุมในเมือง"...)
Azar:(มันจะเป็นไปได้ไง... อย่านึกถึงความเป็นไปได้แบบนี้อีก เลิกคิดสักที... จะต้องเป็นฝีมือของเจ้าพวกนั้นแน่ ถ้าฉันได้ยืนยันกับตาล่ะก็...)
Azar:อ่า...
Azar:...เป็นไปไม่ได้ ไม่มีทาง ฉันจะต้องตาฝาดแน่ ๆ...
Azar:...
Azar:หืม? ปรากฏขึ้นอีกแล้วจริงด้วย... นี่มันเรื่องอะไรกัน...
Cyno:ช่างเป็นภาพที่น่าขันจริงนะ Azar
Azar:...!!
Cyno:แม้จะเป็นถึงมหาปราชญ์ แต่พอสมองถูก Akasha ใส่ความคิดบางอย่างเข้าไป ก็จะแยกแยะเรื่องที่อยู่ต่อหน้าต่อตาไม่ได้เหมือนกันสินะ
Cyno:ที่ผ่านมาพวกคุณมองเห็นแค่โลกในสมองของตัวเองเท่านั้น โลกที่พวกคุณคิดไปเองน่ะนะ
Cyno:และเพราะแบบนี้ไง พวกคุณถึงได้มองข้ามตัวตนของท่านหญิงน้อย Kusanali...
Cyno:ทั้ง ๆ ที่เธอเป็นเทพที่มีความสามารถและเปี่ยมด้วยสติปัญญาขนาดนั้น
Azar:Cyno... เธอเฝ้ารอโอกาสแบบนี้มาโดยตลอดสินะ
Azar:แม้ Akasha จะคาดการณ์ไว้ว่า เธอจะกลับมาเผชิญหน้ากับฉันอีกครั้ง แต่ฉันก็คาดไม่ถึงว่าจะเป็นสถานการณ์แบบนี้ ฉันชะล่าใจไปเอง
Cyno:ยอมบอกว่าเป็นความผิดของตัวเอง แต่ก็ไม่ยอมรับว่าเป็นปัญหาของ Akasha คุณยังเหมือนเดิมเลยนะ
Azar:ฉันคาดไม่ถึงจริง ๆ ว่าคนเย่อหยิ่งอย่างเธอจะไปร่วมมือกับ Alhaitham และพวกนักเดินทาง...
Cyno:คนเราเปลี่ยนกันได้ Azar เพราะงั้นยอมรับเถอะว่า Akasha คาดการณ์พฤติกรรมของฉันไม่ได้อีกแล้ว ใช่มั้ยล่ะ?
Azar:ฮึ ไหนบอกฉันสิว่า พวกเธอตรวจสอบเจออะไรบ้าง...
Cyno:คิดจะถ่วงเวลาเหรอ? ที่นี่เป็นวิหารแห่ง Surasthana คุณเป็นคนกำหนดกฎเอาไว้เองว่า ห้ามคนในสถาบันเข้าออกที่นี่เด็ดขาด... เพราะฉะนั้นไม่มีใครมาช่วยคุณหรอก
Cyno:ส่วนการตรวจสอบ... อย่างน้อยฉันก็รู้โทษสถานหนักอย่างการทรยศเทพเจ้าของคุณแล้วกัน
Azar:แล้วจะทำไม? ที่ทำลงไปทั้งหมด เพราะอยากให้ฉันยอมรับผิดต่อหน้าเธอเหรอ เจ้าหน้าที่มหามาตรา?
Cyno:ไม่ใช่ ฉันต้องการให้คุณไปยอมรับผิดต่อหน้าเทพเจ้าต่างหาก
Cyno:คุณเคยบอกว่า ฉันไม่มีสิทธิ์ตัดสินพวกคุณสินะ งั้นในวันนี้... ฉันจะตัดสินคุณในนามของเทพเจ้าเป็นไง?
Paimon:งือ... ต้องรออีกนานแค่ไหนอ่ะ อยากรู้ว่าข้างนอกเป็นไงบ้างแล้ว
Paimon:รู้สึกว่าเสียงข้างนอกเงียบไปนานแล้วนะ คงไม่มีอะไรผิดพลาดหรอกมั้ง?
Paimon:ถึงจะพูดแบบนี้ก็เถอะ แต่ก็อดกลัวว่าจะถูกขังไว้ในนี้ตลอดไปไม่ได้นี่นา
Paimon:พอคิดแบบนี้แล้ว อย่างน้อยก็ยังมีเธออยู่ พวกเรายังสามารถคุยกันแบบนี้ได้บ้าง...
Paimon:แต่พอนึกถึง Nahida ที่ถูกขังไว้ในวิหารแห่ง Surasthana คนเดียวมาตลอด ก็รู้สึกว่าเขาน่าสงสารมากเลย...
Dehya:โย่! ฉันมาช่วยแล้ว
Paimon:Dehya! เย้ นึกแล้วเชียวว่าคุณจะต้องมาช่วยเรา!
Traveler:เมื่อกี้นี้ยังกลัวอยู่เลย...
Dehya:พวกเธอต้องขอบคุณฉันเลยนะ ฉันค้นตัวทหารยามไม่รู้ตั้งกี่คนกว่าจะเจอกุญแจของที่นี่... รู้สึกว่าลำบากกว่าเอาชนะพวกเขาอีก เหนื่อยจะแย่อยู่แล้ว
Paimon:ลำบากแล้วนะ จะให้ Paimon ช่วยนวดไหล่ให้มั้ยล่ะ?
Dehya:เฮ้ย... ไม่เอา ๆ เรื่องนี้... ฉันขอบายดีกว่า
Paimon:คุณลนอะไรง่ะ? กลัวจั๊กจี้เหรอ?
Dehya:เอ่อ... เอาล่ะ ๆ นี่ไม่ใช่เวลามาคุยเรื่องจั๊กจี้นะ...
Dehya:สถานการณ์ในเมืองกับฝั่ง Cyno ราบรื่นดี ทหารยามจากสถาบันก็ถูกจัดการไปหมดแล้วล่ะ
Dehya:ส่วนด้าน "กลุ่มภาคี 30" ที่รับผิดชอบความปลอดภัย เราก็ได้ติดต่อกับคุณ Asfand แล้ว พวกเขาทนการชี้นิ้วสั่งของพวกนักปราชญ์ไม่ไหวมานานแล้ว
Dehya:ถ้าไม่ละเมิดสัญญาการว่าจ้าง พวกเขาก็จะทำเป็นมองไม่เห็น
Paimon:ที่จริงก็เพราะพวกคุณรู้จักกับ "กลุ่มภาคี 30" ในเมืองมานานแล้ว และเป็นเพื่อนเก่ากันด้วยใช่ม้า? งั้นฝั่งของ Cyno ล่ะ?
Dehya:มหาปราชญ์ตกอยู่ในมือของ Cyno แล้ว ขนาดฉันยังรู้เลยว่าการถูก Cyno จับกุม มันน่ากลัวแค่ไหน ฉันว่ามหาปราชญ์ก็น่าจะรู้ดีเหมือนกัน
Dehya:Cyno บีบบังคับให้เขาปล่อยตัวท่านหญิงน้อย Kusanali เขาก็ได้แต่ทำตามคำสั่ง
Dehya:พวกเธอรีบไปดูที่วิหารแห่ง Surasthana เถอะ ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาดล่ะก็...
Dehya:...พวกเราก็น่าจะช่วยเทพเจ้าสำเร็จแล้วนะ
Dehya:นึกไม่ถึงว่าทีมช่วยเทพเจ้าเฉพาะกิจอย่างเราจะพึ่งพาได้ขนาดนี้
Dehya:เอาล่ะ เธอรีบไปเถอะ ในเมืองยังมีปัญหารอให้ฉันไปสะสางอีก ไว้เจอกันใหม่นะ
Paimon:Nahida...
Nahida:ควรพูดว่า "ยินดีที่ได้พบกันครั้งแรก" มั้ยนะ?
Nahida:นี่เป็นครั้งแรกที่เราเจอกันในโลกแห่งความจริงนะเนี่ย ก่อนหน้านี้เคยเจอกันแต่ในความฝัน จิตสำนึกหรือไม่ก็ตอนที่ฉันอยู่ในร่างคนอื่นนี่เนอะ
Traveler:ในที่สุดก็ได้เจอกันสักทีนะ Nahida
Nahida:อื้ม ขอบคุณพวกเธอทุกคนที่มาช่วยฉันนะ แต่ฉันก็ต้องขอโทษพวกเธอด้วย...
Nahida:ช่วงนี้ฉันได้คิดทบทวนตัวเองแล้ว เพราะการด้อยค่าตัวเอง และอะลุ่มอล่วยให้สถาบันมาตลอด ถึงทำให้เรื่องบานปลายขนาดนี้ ฉันสร้างปัญหาให้พวกเธอเยอะแยะเลย
Paimon:ใช่แล้ว เพราะ Nahida เป็นเทพเจ้าที่ดี เป็นเพื่อนของเรา เราถึงได้มาที่นี่ไง
Nahida:ฮ่ะ ๆ... ขอบคุณที่พูดแบบนี้นะ
Nahida:ฟู่ว... ความรู้สึกแบบนี้วิเศษจังเลยนะ ที่แท้การเดินออกจากกรงขังด้วยร่างกายของตัวเอง ก็เป็นความรู้สึกแบบนี้นี่เอง
Nahida:เหมือนเมื่อกี้นี้ฉันเพิ่งตื่นจากความฝันอันยาวนานยังไงอย่างนั้น ถึงขั้นแยกแยะไม่ออกว่าตอนนี้ตื่นอยู่ หรือว่าเพิ่งถือกำเนิดขึ้นบนโลกนี้กันแน่
Nahida:แนวคิดที่เกี่ยวกับ "ตัวฉัน" ก็ชัดเจนยิ่งขึ้น...
Nahida:แต่ว่า ตอนนี้เหมือนจะยังไม่ใช่เวลามาหลงใหลไปกับความรู้สึกแบบนี้
Nahida:อื้ม ขอโทษจริง ๆ นะ ทั้ง ๆ ที่พวกเธอเพิ่งช่วยเทพเจ้าองค์หนึ่งออกมาได้... แต่ตอนนี้กลับต้องขอให้พวกเธอช่วยกอบกู้ประเทศอีกแห่ง หรืออาจถึงขั้นกอบกู้โลกใบนี้เลยก็ว่าได้
Paimon:ไม่เป็นไร มี Nahida อยู่ทั้งคน ฉันเชื่อว่าทุกอย่างจะต้องจัดการได้แน่ ๆ!
Nahida:แล้วก็ยังมีอีกเรื่องนึง...
Paimon:เรื่องอะไรเหรอ?
Nahida:สิ่งที่สถาบันทำไว้กับฉัน รวมถึงเรื่องโง่เขลาที่พวกเขาทำโดยอ้างชื่อของปัญญา ฉันจะเอาคืนพวกเขา... ด้วยนามของเทพเจ้าอย่างสาสมเลย!
Paimon:อ๊ะ...
Paimon:โอ้~! ให้มันได้แบบนี้สิ! ในที่สุด Nahida ก็ไม่ใช่คนเดิมที่จะถูกรังแกได้ง่าย ๆ อีกแล้ว น่ายินดีจริง ๆ!
Nahida:ฮ่ะ ๆ... ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้ว ก่อนที่จะเป็น "เทพเจ้า" ให้ดี ฉันต้องเป็น "ตัวเอง" ให้ดีก่อน
Nahida:ถ้าเป็นหนอนที่ไม่ดี จะกลายเป็นผีเสื้อที่ดีได้ยังไงกันล่ะเนอะ?
Traveler:นี่เป็น "ความรู้" ที่มีแค่ตัวเธอเองเท่านั้นถึงจะตระหนักได้
Nahida:อื้ม จะว่าไปแล้ว ไม่รู้ว่าแผนการสร้างเทพของสถาบันคืบหน้าไปถึงไหนแล้ว...
Nahida:เอาเป็นว่าพวกเราก็ต้องรีบหน่อยแล้ว ต้องพยายามขัดขวางไม่ให้ "เทพประดิษฐ์" องค์นั้นถือกำเนิดให้ได้
Nahida:ตอนนี้ฉันจะต้องเตรียมการก่อน หลังจากที่ถูกปล่อยตัวออกมาแล้ว ตอนนี้ฉันสามารถเชื่อมโยงกับแกนหลักของ Akasha และควบคุมมันโดยตรงได้แล้ว
Nahida:จะต้องปลดการจำกัดสิทธิ์เข้าถึงใน Akasha ที่ The Doctor ตั้งค่าให้ฉันไว้ก่อน...
Nahida:จากนั้นก็ค่อยทำการปรับปรุง ยกเลิกสิทธิ์การเข้าถึงของพวกนักปราชญ์ ทำให้ Akasha กลับคืนสู่สถานะแรกเริ่ม ที่มีแค่เทพเจ้าควบคุมแต่เพียงผู้เดียว...
Nahida:...เพราะยังไงซะ สถาบันก็ได้ทำลายความเชื่อมั่นที่ท่านหญิง Rukkhadevata ผู้ยิ่งใหญ่มอบให้นี่นะ...
Nahida:มันคงต้องใช้เวลาสักหน่อย ระหว่างนี้พวกเธอก็ไปเตรียมการกันเถอะ...
Nahida:ถ้าพวกเราขัดขวางแผนการสร้างเทพไม่ทัน อนาคตอาจจะต้องเผชิญหน้ากับการต่อสู้ที่ยากลำบากมาก
Localized evidence
บทที่ 3: ฉากที่ 5
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/1040367634Sumeru
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/1228754189Akasha ปลุกปั่น เปลวเพลิงลุกโชน
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/3145045481Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/191305
4
1301
302617
UI_ChapterIcon_Sumeru
302413
archon
35
UI_QuestType_Chapter_5